Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dico
|
ich weihe |
| 2. Person Singular |
dicas
|
du weihst |
| 3. Person Singular |
dicat
|
er/sie/es weiht |
| 1. Person Plural |
dicamus
|
wir weihen |
| 2. Person Plural |
dicatis
|
ihr weiht |
| 3. Person Plural |
dicant
|
sie weihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicor
|
ich werde geweiht |
| 2. Person Singular |
dicaris dicare
|
du wirst geweiht |
| 3. Person Singular |
dicatur
|
er/sie/es wird geweiht |
| 1. Person Plural |
dicamur
|
wir werden geweiht |
| 2. Person Plural |
dicamini
|
ihr werdet geweiht |
| 3. Person Plural |
dicantur
|
sie werden geweiht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicem
|
ich weihe |
| 2. Person Singular |
dices
|
du weihest |
| 3. Person Singular |
dicet
|
er/sie/es weihe |
| 1. Person Plural |
dicemus
|
wir weihen |
| 2. Person Plural |
dicetis
|
ihr weihet |
| 3. Person Plural |
dicent
|
sie weihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicer
|
ich werde geweiht |
| 2. Person Singular |
diceris dicere
|
du werdest geweiht |
| 3. Person Singular |
dicetur
|
er/sie/es werde geweiht |
| 1. Person Plural |
dicemur
|
wir werden geweiht |
| 2. Person Plural |
dicemini
|
ihr werdet geweiht |
| 3. Person Plural |
dicentur
|
sie werden geweiht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabam
|
ich weihte |
| 2. Person Singular |
dicabas
|
du weihtest |
| 3. Person Singular |
dicabat
|
er/sie/es weihte |
| 1. Person Plural |
dicabamus
|
wir weihten |
| 2. Person Plural |
dicabatis
|
ihr weihtet |
| 3. Person Plural |
dicabant
|
sie weihten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabar
|
ich wurde geweiht |
| 2. Person Singular |
dicabaris dicabare
|
du wurdest geweiht |
| 3. Person Singular |
dicabatur
|
er/sie/es wurde geweiht |
| 1. Person Plural |
dicabamur
|
wir wurden geweiht |
| 2. Person Plural |
dicabamini
|
ihr wurdet geweiht |
| 3. Person Plural |
dicabantur
|
sie wurden geweiht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarem
|
ich weihte |
| 2. Person Singular |
dicares
|
du weihtest |
| 3. Person Singular |
dicaret
|
er/sie/es weihte |
| 1. Person Plural |
dicaremus
|
wir weihten |
| 2. Person Plural |
dicaretis
|
ihr weihtet |
| 3. Person Plural |
dicarent
|
sie weihten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarer
|
ich würde geweiht |
| 2. Person Singular |
dicareris dicarere
|
du würdest geweiht |
| 3. Person Singular |
dicaretur
|
er/sie/es würde geweiht |
| 1. Person Plural |
dicaremur
|
wir würden geweiht |
| 2. Person Plural |
dicaremini
|
ihr würdet geweiht |
| 3. Person Plural |
dicarentur
|
sie würden geweiht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabo
|
ich werde weihen |
| 2. Person Singular |
dicabis
|
du wirst weihen |
| 3. Person Singular |
dicabit
|
er/sie/es wird weihen |
| 1. Person Plural |
dicabimus
|
wir werden weihen |
| 2. Person Plural |
dicabitis
|
ihr werdet weihen |
| 3. Person Plural |
dicabunt
|
sie werden weihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabor
|
ich werde geweiht werden |
| 2. Person Singular |
dicaberis dicabere
|
du wirst geweiht werden |
| 3. Person Singular |
dicabitur
|
er/sie/es wird geweiht werden |
| 1. Person Plural |
dicabimur
|
wir werden geweiht werden |
| 2. Person Plural |
dicabimini
|
ihr werdet geweiht werden |
| 3. Person Plural |
dicabuntur
|
sie werden geweiht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavi
|
ich habe geweiht |
| 2. Person Singular |
dicavisti
|
du hast geweiht |
| 3. Person Singular |
dicavit
|
er/sie/es hat geweiht |
| 1. Person Plural |
dicavimus
|
wir haben geweiht |
| 2. Person Plural |
dicavistis
|
ihr habt geweiht |
| 3. Person Plural |
dicaverunt dicavere
|
sie haben geweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sum
|
ich bin geweiht worden |
| 2. Person Singular |
dicatus es
|
du bist geweiht worden |
| 3. Person Singular |
dicatus est
|
er/sie/es ist geweiht worden |
| 1. Person Plural |
dicati sumus
|
wir sind geweiht worden |
| 2. Person Plural |
dicati estis
|
ihr seid geweiht worden |
| 3. Person Plural |
dicati sunt
|
sie sind geweiht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaverim
|
ich habe geweiht |
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
du habest geweiht |
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
er/sie/es habe geweiht |
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
wir haben geweiht |
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
ihr habet geweiht |
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
sie haben geweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sim
|
ich sei geweiht worden |
| 2. Person Singular |
dicatus sis
|
du seiest geweiht worden |
| 3. Person Singular |
dicatus sit
|
er/sie/es sei geweiht worden |
| 1. Person Plural |
dicati simus
|
wir seien geweiht worden |
| 2. Person Plural |
dicati sitis
|
ihr seiet geweiht worden |
| 3. Person Plural |
dicati sint
|
sie seien geweiht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaveram
|
ich hatte geweiht |
| 2. Person Singular |
dicaveras
|
du hattest geweiht |
| 3. Person Singular |
dicaverat
|
er/sie/es hatte geweiht |
| 1. Person Plural |
dicaveramus
|
wir hatten geweiht |
| 2. Person Plural |
dicaveratis
|
ihr hattet geweiht |
| 3. Person Plural |
dicaverant
|
sie hatten geweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus eram
|
ich war geweiht worden |
| 2. Person Singular |
dicatus eras
|
du warst geweiht worden |
| 3. Person Singular |
dicatus erat
|
er/sie/es war geweiht worden |
| 1. Person Plural |
dicati eramus
|
wir waren geweiht worden |
| 2. Person Plural |
dicati eratis
|
ihr wart geweiht worden |
| 3. Person Plural |
dicati erant
|
sie waren geweiht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavissem
|
ich hätte geweiht |
| 2. Person Singular |
dicavisses
|
du hättest geweiht |
| 3. Person Singular |
dicavisset
|
er/sie/es hätte geweiht |
| 1. Person Plural |
dicavissemus
|
wir hätten geweiht |
| 2. Person Plural |
dicavissetis
|
ihr hättet geweiht |
| 3. Person Plural |
dicavissent
|
sie hätten geweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus essem
|
ich wäre geweiht worden |
| 2. Person Singular |
dicatus esses
|
du wärest geweiht worden |
| 3. Person Singular |
dicatus esset
|
er/sie/es wäre geweiht worden |
| 1. Person Plural |
dicati essemus
|
wir wären geweiht worden |
| 2. Person Plural |
dicati essetis
|
ihr wäret geweiht worden |
| 3. Person Plural |
dicati essent
|
sie wären geweiht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavero
|
ich werde geweiht haben |
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
du wirst geweiht haben |
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
er/sie/es wird geweiht haben |
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
wir werden geweiht haben |
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
ihr werdet geweiht haben |
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
sie werden geweiht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus ero
|
ich werde geweiht worden sein |
| 2. Person Singular |
dicatus eris
|
du wirst geweiht worden sein |
| 3. Person Singular |
dicatus erit
|
er/sie/es wird geweiht worden sein |
| 1. Person Plural |
dicati erimus
|
wir werden geweiht worden sein |
| 2. Person Plural |
dicati eritis
|
ihr werdet geweiht worden sein |
| 3. Person Plural |
dicati erunt
|
sie werden geweiht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicare
|
weihen |
| Vorzeitigkeit |
dicavisse
|
geweiht haben |
| Nachzeitigkeit |
dicaturum esse
|
weihen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicari dicarier
|
geweiht werden |
| Vorzeitigkeit |
dicatum esse
|
geweiht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
dicatum iri
|
künftig geweiht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dica
|
weihe; weih! |
| 2. Person Plural |
dicate
|
weiht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dicato
|
| 3. Person Singular |
dicato
|
| 2. Person Plural |
dicatote
|
| 3. Person Plural |
dicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dicare
|
das Weihen |
| Genitiv |
dicandi
|
des Weihens |
| Dativ |
dicando
|
dem Weihen |
| Akkusativ |
dicandum
|
das Weihen |
| Ablativ |
dicando
|
durch das Weihen |
| Vokativ |
dicande
|
Weihen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicandus
|
dicanda
|
dicandum
|
| Genitiv |
dicandi
|
dicandae
|
dicandi
|
| Dativ |
dicando
|
dicandae
|
dicando
|
| Akkusativ |
dicandum
|
dicandam
|
dicandum
|
| Ablativ |
dicando
|
dicanda
|
dicando
|
| Vokativ |
dicande
|
dicanda
|
dicandum
|
Plural
| Nominativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
| Genitiv |
dicandorum
|
dicandarum
|
dicandorum
|
| Dativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Akkusativ |
dicandos
|
dicandas
|
dicanda
|
| Ablativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Vokativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
| Genitiv |
dicantis
|
dicantis
|
dicantis
|
| Dativ |
dicanti
|
dicanti
|
dicanti
|
| Akkusativ |
dicantem
|
dicantem
|
dicans
|
| Ablativ |
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
| Vokativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
Plural
| Nominativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Genitiv |
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
| Dativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Akkusativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Ablativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Vokativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicatus
|
dicata
|
dicatum
|
| Genitiv |
dicati
|
dicatae
|
dicati
|
| Dativ |
dicato
|
dicatae
|
dicato
|
| Akkusativ |
dicatum
|
dicatam
|
dicatum
|
| Ablativ |
dicato
|
dicata
|
dicato
|
| Vokativ |
dicate
|
dicata
|
dicatum
|
Plural
| Nominativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
| Genitiv |
dicatorum
|
dicatarum
|
dicatorum
|
| Dativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Akkusativ |
dicatos
|
dicatas
|
dicata
|
| Ablativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Vokativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicaturus
|
dicatura
|
dicaturum
|
| Genitiv |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicaturi
|
| Dativ |
dicaturo
|
dicaturae
|
dicaturo
|
| Akkusativ |
dicaturum
|
dicaturam
|
dicaturum
|
| Ablativ |
dicaturo
|
dicatura
|
dicaturo
|
| Vokativ |
dicature
|
dicatura
|
dicaturum
|
Plural
| Nominativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
| Genitiv |
dicaturorum
|
dicaturarum
|
dicaturorum
|
| Dativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Akkusativ |
dicaturos
|
dicaturas
|
dicatura
|
| Ablativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Vokativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dicatum
|
dicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dico
|
ich widme |
| 2. Person Singular |
dicas
|
du widmest |
| 3. Person Singular |
dicat
|
er/sie/es widmet |
| 1. Person Plural |
dicamus
|
wir widmen |
| 2. Person Plural |
dicatis
|
ihr widmet |
| 3. Person Plural |
dicant
|
sie widmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicor
|
ich werde gewidmet |
| 2. Person Singular |
dicaris dicare
|
du wirst gewidmet |
| 3. Person Singular |
dicatur
|
er/sie/es wird gewidmet |
| 1. Person Plural |
dicamur
|
wir werden gewidmet |
| 2. Person Plural |
dicamini
|
ihr werdet gewidmet |
| 3. Person Plural |
dicantur
|
sie werden gewidmet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicem
|
ich widme |
| 2. Person Singular |
dices
|
du widmest |
| 3. Person Singular |
dicet
|
er/sie/es widme |
| 1. Person Plural |
dicemus
|
wir widmen |
| 2. Person Plural |
dicetis
|
ihr widmet |
| 3. Person Plural |
dicent
|
sie widmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicer
|
ich werde gewidmet |
| 2. Person Singular |
diceris dicere
|
du werdest gewidmet |
| 3. Person Singular |
dicetur
|
er/sie/es werde gewidmet |
| 1. Person Plural |
dicemur
|
wir werden gewidmet |
| 2. Person Plural |
dicemini
|
ihr werdet gewidmet |
| 3. Person Plural |
dicentur
|
sie werden gewidmet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabam
|
ich widmete |
| 2. Person Singular |
dicabas
|
du widmetest |
| 3. Person Singular |
dicabat
|
er/sie/es widmete |
| 1. Person Plural |
dicabamus
|
wir widmeten |
| 2. Person Plural |
dicabatis
|
ihr widmetet |
| 3. Person Plural |
dicabant
|
sie widmeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabar
|
ich wurde gewidmet |
| 2. Person Singular |
dicabaris dicabare
|
du wurdest gewidmet |
| 3. Person Singular |
dicabatur
|
er/sie/es wurde gewidmet |
| 1. Person Plural |
dicabamur
|
wir wurden gewidmet |
| 2. Person Plural |
dicabamini
|
ihr wurdet gewidmet |
| 3. Person Plural |
dicabantur
|
sie wurden gewidmet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarem
|
ich widmete |
| 2. Person Singular |
dicares
|
du widmetest |
| 3. Person Singular |
dicaret
|
er/sie/es widmete |
| 1. Person Plural |
dicaremus
|
wir widmeten |
| 2. Person Plural |
dicaretis
|
ihr widmetet |
| 3. Person Plural |
dicarent
|
sie widmeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarer
|
ich würde gewidmet |
| 2. Person Singular |
dicareris dicarere
|
du würdest gewidmet |
| 3. Person Singular |
dicaretur
|
er/sie/es würde gewidmet |
| 1. Person Plural |
dicaremur
|
wir würden gewidmet |
| 2. Person Plural |
dicaremini
|
ihr würdet gewidmet |
| 3. Person Plural |
dicarentur
|
sie würden gewidmet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabo
|
ich werde widmen |
| 2. Person Singular |
dicabis
|
du wirst widmen |
| 3. Person Singular |
dicabit
|
er/sie/es wird widmen |
| 1. Person Plural |
dicabimus
|
wir werden widmen |
| 2. Person Plural |
dicabitis
|
ihr werdet widmen |
| 3. Person Plural |
dicabunt
|
sie werden widmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabor
|
ich werde gewidmet werden |
| 2. Person Singular |
dicaberis dicabere
|
du wirst gewidmet werden |
| 3. Person Singular |
dicabitur
|
er/sie/es wird gewidmet werden |
| 1. Person Plural |
dicabimur
|
wir werden gewidmet werden |
| 2. Person Plural |
dicabimini
|
ihr werdet gewidmet werden |
| 3. Person Plural |
dicabuntur
|
sie werden gewidmet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavi
|
ich habe gewidmet |
| 2. Person Singular |
dicavisti
|
du hast gewidmet |
| 3. Person Singular |
dicavit
|
er/sie/es hat gewidmet |
| 1. Person Plural |
dicavimus
|
wir haben gewidmet |
| 2. Person Plural |
dicavistis
|
ihr habt gewidmet |
| 3. Person Plural |
dicaverunt dicavere
|
sie haben gewidmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sum
|
ich bin gewidmet worden |
| 2. Person Singular |
dicatus es
|
du bist gewidmet worden |
| 3. Person Singular |
dicatus est
|
er/sie/es ist gewidmet worden |
| 1. Person Plural |
dicati sumus
|
wir sind gewidmet worden |
| 2. Person Plural |
dicati estis
|
ihr seid gewidmet worden |
| 3. Person Plural |
dicati sunt
|
sie sind gewidmet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaverim
|
ich habe gewidmet |
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
du habest gewidmet |
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
er/sie/es habe gewidmet |
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
wir haben gewidmet |
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
ihr habet gewidmet |
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
sie haben gewidmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sim
|
ich sei gewidmet worden |
| 2. Person Singular |
dicatus sis
|
du seiest gewidmet worden |
| 3. Person Singular |
dicatus sit
|
er/sie/es sei gewidmet worden |
| 1. Person Plural |
dicati simus
|
wir seien gewidmet worden |
| 2. Person Plural |
dicati sitis
|
ihr seiet gewidmet worden |
| 3. Person Plural |
dicati sint
|
sie seien gewidmet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaveram
|
ich hatte gewidmet |
| 2. Person Singular |
dicaveras
|
du hattest gewidmet |
| 3. Person Singular |
dicaverat
|
er/sie/es hatte gewidmet |
| 1. Person Plural |
dicaveramus
|
wir hatten gewidmet |
| 2. Person Plural |
dicaveratis
|
ihr hattet gewidmet |
| 3. Person Plural |
dicaverant
|
sie hatten gewidmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus eram
|
ich war gewidmet worden |
| 2. Person Singular |
dicatus eras
|
du warst gewidmet worden |
| 3. Person Singular |
dicatus erat
|
er/sie/es war gewidmet worden |
| 1. Person Plural |
dicati eramus
|
wir waren gewidmet worden |
| 2. Person Plural |
dicati eratis
|
ihr wart gewidmet worden |
| 3. Person Plural |
dicati erant
|
sie waren gewidmet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavissem
|
ich hätte gewidmet |
| 2. Person Singular |
dicavisses
|
du hättest gewidmet |
| 3. Person Singular |
dicavisset
|
er/sie/es hätte gewidmet |
| 1. Person Plural |
dicavissemus
|
wir hätten gewidmet |
| 2. Person Plural |
dicavissetis
|
ihr hättet gewidmet |
| 3. Person Plural |
dicavissent
|
sie hätten gewidmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus essem
|
ich wäre gewidmet worden |
| 2. Person Singular |
dicatus esses
|
du wärest gewidmet worden |
| 3. Person Singular |
dicatus esset
|
er/sie/es wäre gewidmet worden |
| 1. Person Plural |
dicati essemus
|
wir wären gewidmet worden |
| 2. Person Plural |
dicati essetis
|
ihr wäret gewidmet worden |
| 3. Person Plural |
dicati essent
|
sie wären gewidmet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavero
|
ich werde gewidmet haben |
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
du wirst gewidmet haben |
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
er/sie/es wird gewidmet haben |
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
wir werden gewidmet haben |
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
ihr werdet gewidmet haben |
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
sie werden gewidmet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus ero
|
ich werde gewidmet worden sein |
| 2. Person Singular |
dicatus eris
|
du wirst gewidmet worden sein |
| 3. Person Singular |
dicatus erit
|
er/sie/es wird gewidmet worden sein |
| 1. Person Plural |
dicati erimus
|
wir werden gewidmet worden sein |
| 2. Person Plural |
dicati eritis
|
ihr werdet gewidmet worden sein |
| 3. Person Plural |
dicati erunt
|
sie werden gewidmet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicare
|
widmen |
| Vorzeitigkeit |
dicavisse
|
gewidmet haben |
| Nachzeitigkeit |
dicaturum esse
|
widmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicari dicarier
|
gewidmet werden |
| Vorzeitigkeit |
dicatum esse
|
gewidmet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
dicatum iri
|
künftig gewidmet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dica
|
widme! |
| 2. Person Plural |
dicate
|
widmet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dicato
|
| 3. Person Singular |
dicato
|
| 2. Person Plural |
dicatote
|
| 3. Person Plural |
dicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dicare
|
das Widmen |
| Genitiv |
dicandi
|
des Widmens |
| Dativ |
dicando
|
dem Widmen |
| Akkusativ |
dicandum
|
das Widmen |
| Ablativ |
dicando
|
durch das Widmen |
| Vokativ |
dicande
|
Widmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicandus
|
dicanda
|
dicandum
|
| Genitiv |
dicandi
|
dicandae
|
dicandi
|
| Dativ |
dicando
|
dicandae
|
dicando
|
| Akkusativ |
dicandum
|
dicandam
|
dicandum
|
| Ablativ |
dicando
|
dicanda
|
dicando
|
| Vokativ |
dicande
|
dicanda
|
dicandum
|
Plural
| Nominativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
| Genitiv |
dicandorum
|
dicandarum
|
dicandorum
|
| Dativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Akkusativ |
dicandos
|
dicandas
|
dicanda
|
| Ablativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Vokativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
| Genitiv |
dicantis
|
dicantis
|
dicantis
|
| Dativ |
dicanti
|
dicanti
|
dicanti
|
| Akkusativ |
dicantem
|
dicantem
|
dicans
|
| Ablativ |
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
| Vokativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
Plural
| Nominativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Genitiv |
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
| Dativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Akkusativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Ablativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Vokativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicatus
|
dicata
|
dicatum
|
| Genitiv |
dicati
|
dicatae
|
dicati
|
| Dativ |
dicato
|
dicatae
|
dicato
|
| Akkusativ |
dicatum
|
dicatam
|
dicatum
|
| Ablativ |
dicato
|
dicata
|
dicato
|
| Vokativ |
dicate
|
dicata
|
dicatum
|
Plural
| Nominativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
| Genitiv |
dicatorum
|
dicatarum
|
dicatorum
|
| Dativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Akkusativ |
dicatos
|
dicatas
|
dicata
|
| Ablativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Vokativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicaturus
|
dicatura
|
dicaturum
|
| Genitiv |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicaturi
|
| Dativ |
dicaturo
|
dicaturae
|
dicaturo
|
| Akkusativ |
dicaturum
|
dicaturam
|
dicaturum
|
| Ablativ |
dicaturo
|
dicatura
|
dicaturo
|
| Vokativ |
dicature
|
dicatura
|
dicaturum
|
Plural
| Nominativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
| Genitiv |
dicaturorum
|
dicaturarum
|
dicaturorum
|
| Dativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Akkusativ |
dicaturos
|
dicaturas
|
dicatura
|
| Ablativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Vokativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dicatum
|
dicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dico
|
|
| 2. Person Singular |
dicas
|
|
| 3. Person Singular |
dicat
|
|
| 1. Person Plural |
dicamus
|
|
| 2. Person Plural |
dicatis
|
|
| 3. Person Plural |
dicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicor
|
|
| 2. Person Singular |
dicaris dicare
|
|
| 3. Person Singular |
dicatur
|
|
| 1. Person Plural |
dicamur
|
|
| 2. Person Plural |
dicamini
|
|
| 3. Person Plural |
dicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicem
|
|
| 2. Person Singular |
dices
|
|
| 3. Person Singular |
dicet
|
|
| 1. Person Plural |
dicemus
|
|
| 2. Person Plural |
dicetis
|
|
| 3. Person Plural |
dicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicer
|
|
| 2. Person Singular |
diceris dicere
|
|
| 3. Person Singular |
dicetur
|
|
| 1. Person Plural |
dicemur
|
|
| 2. Person Plural |
dicemini
|
|
| 3. Person Plural |
dicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabam
|
|
| 2. Person Singular |
dicabas
|
|
| 3. Person Singular |
dicabat
|
|
| 1. Person Plural |
dicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
dicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
dicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabar
|
|
| 2. Person Singular |
dicabaris dicabare
|
|
| 3. Person Singular |
dicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
dicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
dicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
dicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarem
|
|
| 2. Person Singular |
dicares
|
|
| 3. Person Singular |
dicaret
|
|
| 1. Person Plural |
dicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
dicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
dicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarer
|
|
| 2. Person Singular |
dicareris dicarere
|
|
| 3. Person Singular |
dicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
dicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
dicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
dicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabo
|
|
| 2. Person Singular |
dicabis
|
|
| 3. Person Singular |
dicabit
|
|
| 1. Person Plural |
dicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
dicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabor
|
|
| 2. Person Singular |
dicaberis dicabere
|
|
| 3. Person Singular |
dicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
dicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
dicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
dicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavi
|
|
| 2. Person Singular |
dicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
dicavit
|
|
| 1. Person Plural |
dicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
dicaverunt dicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
dicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
dicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
dicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
dicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
dicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
dicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
dicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
dicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
dicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
dicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
dicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
dicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
dicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
dicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavero
|
|
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
dicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
dicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicari dicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
dicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dica
|
! |
| 2. Person Plural |
dicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dicato
|
| 3. Person Singular |
dicato
|
| 2. Person Plural |
dicatote
|
| 3. Person Plural |
dicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dicare
|
|
| Genitiv |
dicandi
|
|
| Dativ |
dicando
|
|
| Akkusativ |
dicandum
|
|
| Ablativ |
dicando
|
|
| Vokativ |
dicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicandus
|
dicanda
|
dicandum
|
| Genitiv |
dicandi
|
dicandae
|
dicandi
|
| Dativ |
dicando
|
dicandae
|
dicando
|
| Akkusativ |
dicandum
|
dicandam
|
dicandum
|
| Ablativ |
dicando
|
dicanda
|
dicando
|
| Vokativ |
dicande
|
dicanda
|
dicandum
|
Plural
| Nominativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
| Genitiv |
dicandorum
|
dicandarum
|
dicandorum
|
| Dativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Akkusativ |
dicandos
|
dicandas
|
dicanda
|
| Ablativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Vokativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
| Genitiv |
dicantis
|
dicantis
|
dicantis
|
| Dativ |
dicanti
|
dicanti
|
dicanti
|
| Akkusativ |
dicantem
|
dicantem
|
dicans
|
| Ablativ |
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
| Vokativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
Plural
| Nominativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Genitiv |
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
| Dativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Akkusativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Ablativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Vokativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicatus
|
dicata
|
dicatum
|
| Genitiv |
dicati
|
dicatae
|
dicati
|
| Dativ |
dicato
|
dicatae
|
dicato
|
| Akkusativ |
dicatum
|
dicatam
|
dicatum
|
| Ablativ |
dicato
|
dicata
|
dicato
|
| Vokativ |
dicate
|
dicata
|
dicatum
|
Plural
| Nominativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
| Genitiv |
dicatorum
|
dicatarum
|
dicatorum
|
| Dativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Akkusativ |
dicatos
|
dicatas
|
dicata
|
| Ablativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Vokativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicaturus
|
dicatura
|
dicaturum
|
| Genitiv |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicaturi
|
| Dativ |
dicaturo
|
dicaturae
|
dicaturo
|
| Akkusativ |
dicaturum
|
dicaturam
|
dicaturum
|
| Ablativ |
dicaturo
|
dicatura
|
dicaturo
|
| Vokativ |
dicature
|
dicatura
|
dicaturum
|
Plural
| Nominativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
| Genitiv |
dicaturorum
|
dicaturarum
|
dicaturorum
|
| Dativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Akkusativ |
dicaturos
|
dicaturas
|
dicatura
|
| Ablativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Vokativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dicatum
|
dicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dico
|
ich weihe ein |
| 2. Person Singular |
dicas
|
du weihst ein |
| 3. Person Singular |
dicat
|
er/sie/es weiht ein |
| 1. Person Plural |
dicamus
|
wir weihen ein |
| 2. Person Plural |
dicatis
|
ihr weiht ein |
| 3. Person Plural |
dicant
|
sie weihen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicor
|
ich werde eingeweiht |
| 2. Person Singular |
dicaris dicare
|
du wirst eingeweiht |
| 3. Person Singular |
dicatur
|
er/sie/es wird eingeweiht |
| 1. Person Plural |
dicamur
|
wir werden eingeweiht |
| 2. Person Plural |
dicamini
|
ihr werdet eingeweiht |
| 3. Person Plural |
dicantur
|
sie werden eingeweiht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicem
|
ich weihe ein |
| 2. Person Singular |
dices
|
du weihest ein |
| 3. Person Singular |
dicet
|
er/sie/es weihe ein |
| 1. Person Plural |
dicemus
|
wir weihen ein |
| 2. Person Plural |
dicetis
|
ihr weihet ein |
| 3. Person Plural |
dicent
|
sie weihen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicer
|
ich werde eingeweiht |
| 2. Person Singular |
diceris dicere
|
du werdest eingeweiht |
| 3. Person Singular |
dicetur
|
er/sie/es werde eingeweiht |
| 1. Person Plural |
dicemur
|
wir werden eingeweiht |
| 2. Person Plural |
dicemini
|
ihr werdet eingeweiht |
| 3. Person Plural |
dicentur
|
sie werden eingeweiht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabam
|
ich weihte ein |
| 2. Person Singular |
dicabas
|
du weihtest ein |
| 3. Person Singular |
dicabat
|
er/sie/es weihte ein |
| 1. Person Plural |
dicabamus
|
wir weihten ein |
| 2. Person Plural |
dicabatis
|
ihr weihtet ein |
| 3. Person Plural |
dicabant
|
sie weihten ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabar
|
ich wurde eingeweiht |
| 2. Person Singular |
dicabaris dicabare
|
du wurdest eingeweiht |
| 3. Person Singular |
dicabatur
|
er/sie/es wurde eingeweiht |
| 1. Person Plural |
dicabamur
|
wir wurden eingeweiht |
| 2. Person Plural |
dicabamini
|
ihr wurdet eingeweiht |
| 3. Person Plural |
dicabantur
|
sie wurden eingeweiht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarem
|
ich weihte ein |
| 2. Person Singular |
dicares
|
du weihtest ein |
| 3. Person Singular |
dicaret
|
er/sie/es weihte ein |
| 1. Person Plural |
dicaremus
|
wir weihten ein |
| 2. Person Plural |
dicaretis
|
ihr weihtet ein |
| 3. Person Plural |
dicarent
|
sie weihten ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarer
|
ich würde eingeweiht |
| 2. Person Singular |
dicareris dicarere
|
du würdest eingeweiht |
| 3. Person Singular |
dicaretur
|
er/sie/es würde eingeweiht |
| 1. Person Plural |
dicaremur
|
wir würden eingeweiht |
| 2. Person Plural |
dicaremini
|
ihr würdet eingeweiht |
| 3. Person Plural |
dicarentur
|
sie würden eingeweiht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabo
|
ich werde einweihen |
| 2. Person Singular |
dicabis
|
du wirst einweihen |
| 3. Person Singular |
dicabit
|
er/sie/es wird einweihen |
| 1. Person Plural |
dicabimus
|
wir werden einweihen |
| 2. Person Plural |
dicabitis
|
ihr werdet einweihen |
| 3. Person Plural |
dicabunt
|
sie werden einweihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabor
|
ich werde eingeweiht werden |
| 2. Person Singular |
dicaberis dicabere
|
du wirst eingeweiht werden |
| 3. Person Singular |
dicabitur
|
er/sie/es wird eingeweiht werden |
| 1. Person Plural |
dicabimur
|
wir werden eingeweiht werden |
| 2. Person Plural |
dicabimini
|
ihr werdet eingeweiht werden |
| 3. Person Plural |
dicabuntur
|
sie werden eingeweiht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavi
|
ich habe eingeweiht |
| 2. Person Singular |
dicavisti
|
du hast eingeweiht |
| 3. Person Singular |
dicavit
|
er/sie/es hat eingeweiht |
| 1. Person Plural |
dicavimus
|
wir haben eingeweiht |
| 2. Person Plural |
dicavistis
|
ihr habt eingeweiht |
| 3. Person Plural |
dicaverunt dicavere
|
sie haben eingeweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sum
|
ich bin eingeweiht worden |
| 2. Person Singular |
dicatus es
|
du bist eingeweiht worden |
| 3. Person Singular |
dicatus est
|
er/sie/es ist eingeweiht worden |
| 1. Person Plural |
dicati sumus
|
wir sind eingeweiht worden |
| 2. Person Plural |
dicati estis
|
ihr seid eingeweiht worden |
| 3. Person Plural |
dicati sunt
|
sie sind eingeweiht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaverim
|
ich habe eingeweiht |
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
du habest eingeweiht |
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
er/sie/es habe eingeweiht |
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
wir haben eingeweiht |
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
ihr habet eingeweiht |
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
sie haben eingeweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sim
|
ich sei eingeweiht worden |
| 2. Person Singular |
dicatus sis
|
du seiest eingeweiht worden |
| 3. Person Singular |
dicatus sit
|
er/sie/es sei eingeweiht worden |
| 1. Person Plural |
dicati simus
|
wir seien eingeweiht worden |
| 2. Person Plural |
dicati sitis
|
ihr seiet eingeweiht worden |
| 3. Person Plural |
dicati sint
|
sie seien eingeweiht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaveram
|
ich hatte eingeweiht |
| 2. Person Singular |
dicaveras
|
du hattest eingeweiht |
| 3. Person Singular |
dicaverat
|
er/sie/es hatte eingeweiht |
| 1. Person Plural |
dicaveramus
|
wir hatten eingeweiht |
| 2. Person Plural |
dicaveratis
|
ihr hattet eingeweiht |
| 3. Person Plural |
dicaverant
|
sie hatten eingeweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus eram
|
ich war eingeweiht worden |
| 2. Person Singular |
dicatus eras
|
du warst eingeweiht worden |
| 3. Person Singular |
dicatus erat
|
er/sie/es war eingeweiht worden |
| 1. Person Plural |
dicati eramus
|
wir waren eingeweiht worden |
| 2. Person Plural |
dicati eratis
|
ihr wart eingeweiht worden |
| 3. Person Plural |
dicati erant
|
sie waren eingeweiht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavissem
|
ich hätte eingeweiht |
| 2. Person Singular |
dicavisses
|
du hättest eingeweiht |
| 3. Person Singular |
dicavisset
|
er/sie/es hätte eingeweiht |
| 1. Person Plural |
dicavissemus
|
wir hätten eingeweiht |
| 2. Person Plural |
dicavissetis
|
ihr hättet eingeweiht |
| 3. Person Plural |
dicavissent
|
sie hätten eingeweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus essem
|
ich wäre eingeweiht worden |
| 2. Person Singular |
dicatus esses
|
du wärest eingeweiht worden |
| 3. Person Singular |
dicatus esset
|
er/sie/es wäre eingeweiht worden |
| 1. Person Plural |
dicati essemus
|
wir wären eingeweiht worden |
| 2. Person Plural |
dicati essetis
|
ihr wäret eingeweiht worden |
| 3. Person Plural |
dicati essent
|
sie wären eingeweiht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavero
|
ich werde eingeweiht haben |
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
du wirst eingeweiht haben |
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
er/sie/es wird eingeweiht haben |
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
wir werden eingeweiht haben |
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
ihr werdet eingeweiht haben |
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
sie werden eingeweiht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus ero
|
ich werde eingeweiht worden sein |
| 2. Person Singular |
dicatus eris
|
du wirst eingeweiht worden sein |
| 3. Person Singular |
dicatus erit
|
er/sie/es wird eingeweiht worden sein |
| 1. Person Plural |
dicati erimus
|
wir werden eingeweiht worden sein |
| 2. Person Plural |
dicati eritis
|
ihr werdet eingeweiht worden sein |
| 3. Person Plural |
dicati erunt
|
sie werden eingeweiht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicare
|
einweihen |
| Vorzeitigkeit |
dicavisse
|
eingeweiht haben |
| Nachzeitigkeit |
dicaturum esse
|
einweihen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicari dicarier
|
eingeweiht werden |
| Vorzeitigkeit |
dicatum esse
|
eingeweiht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
dicatum iri
|
künftig eingeweiht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dica
|
weihe ein; weih ein! |
| 2. Person Plural |
dicate
|
weiht ein! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dicato
|
| 3. Person Singular |
dicato
|
| 2. Person Plural |
dicatote
|
| 3. Person Plural |
dicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dicare
|
das Einweihen |
| Genitiv |
dicandi
|
des Einweihens |
| Dativ |
dicando
|
dem Einweihen |
| Akkusativ |
dicandum
|
das Einweihen |
| Ablativ |
dicando
|
durch das Einweihen |
| Vokativ |
dicande
|
Einweihen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicandus
|
dicanda
|
dicandum
|
| Genitiv |
dicandi
|
dicandae
|
dicandi
|
| Dativ |
dicando
|
dicandae
|
dicando
|
| Akkusativ |
dicandum
|
dicandam
|
dicandum
|
| Ablativ |
dicando
|
dicanda
|
dicando
|
| Vokativ |
dicande
|
dicanda
|
dicandum
|
Plural
| Nominativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
| Genitiv |
dicandorum
|
dicandarum
|
dicandorum
|
| Dativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Akkusativ |
dicandos
|
dicandas
|
dicanda
|
| Ablativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Vokativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
| Genitiv |
dicantis
|
dicantis
|
dicantis
|
| Dativ |
dicanti
|
dicanti
|
dicanti
|
| Akkusativ |
dicantem
|
dicantem
|
dicans
|
| Ablativ |
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
| Vokativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
Plural
| Nominativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Genitiv |
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
| Dativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Akkusativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Ablativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Vokativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicatus
|
dicata
|
dicatum
|
| Genitiv |
dicati
|
dicatae
|
dicati
|
| Dativ |
dicato
|
dicatae
|
dicato
|
| Akkusativ |
dicatum
|
dicatam
|
dicatum
|
| Ablativ |
dicato
|
dicata
|
dicato
|
| Vokativ |
dicate
|
dicata
|
dicatum
|
Plural
| Nominativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
| Genitiv |
dicatorum
|
dicatarum
|
dicatorum
|
| Dativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Akkusativ |
dicatos
|
dicatas
|
dicata
|
| Ablativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Vokativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicaturus
|
dicatura
|
dicaturum
|
| Genitiv |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicaturi
|
| Dativ |
dicaturo
|
dicaturae
|
dicaturo
|
| Akkusativ |
dicaturum
|
dicaturam
|
dicaturum
|
| Ablativ |
dicaturo
|
dicatura
|
dicaturo
|
| Vokativ |
dicature
|
dicatura
|
dicaturum
|
Plural
| Nominativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
| Genitiv |
dicaturorum
|
dicaturarum
|
dicaturorum
|
| Dativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Akkusativ |
dicaturos
|
dicaturas
|
dicatura
|
| Ablativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Vokativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dicatum
|
dicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dico
|
|
| 2. Person Singular |
dicas
|
|
| 3. Person Singular |
dicat
|
|
| 1. Person Plural |
dicamus
|
|
| 2. Person Plural |
dicatis
|
|
| 3. Person Plural |
dicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicor
|
|
| 2. Person Singular |
dicaris dicare
|
|
| 3. Person Singular |
dicatur
|
|
| 1. Person Plural |
dicamur
|
|
| 2. Person Plural |
dicamini
|
|
| 3. Person Plural |
dicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicem
|
|
| 2. Person Singular |
dices
|
|
| 3. Person Singular |
dicet
|
|
| 1. Person Plural |
dicemus
|
|
| 2. Person Plural |
dicetis
|
|
| 3. Person Plural |
dicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicer
|
|
| 2. Person Singular |
diceris dicere
|
|
| 3. Person Singular |
dicetur
|
|
| 1. Person Plural |
dicemur
|
|
| 2. Person Plural |
dicemini
|
|
| 3. Person Plural |
dicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabam
|
|
| 2. Person Singular |
dicabas
|
|
| 3. Person Singular |
dicabat
|
|
| 1. Person Plural |
dicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
dicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
dicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabar
|
|
| 2. Person Singular |
dicabaris dicabare
|
|
| 3. Person Singular |
dicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
dicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
dicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
dicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarem
|
|
| 2. Person Singular |
dicares
|
|
| 3. Person Singular |
dicaret
|
|
| 1. Person Plural |
dicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
dicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
dicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarer
|
|
| 2. Person Singular |
dicareris dicarere
|
|
| 3. Person Singular |
dicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
dicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
dicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
dicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabo
|
|
| 2. Person Singular |
dicabis
|
|
| 3. Person Singular |
dicabit
|
|
| 1. Person Plural |
dicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
dicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabor
|
|
| 2. Person Singular |
dicaberis dicabere
|
|
| 3. Person Singular |
dicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
dicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
dicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
dicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavi
|
|
| 2. Person Singular |
dicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
dicavit
|
|
| 1. Person Plural |
dicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
dicaverunt dicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
dicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
dicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
dicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
dicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
dicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
dicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
dicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
dicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
dicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
dicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
dicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
dicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
dicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
dicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavero
|
|
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
dicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
dicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicari dicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
dicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dica
|
! |
| 2. Person Plural |
dicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dicato
|
| 3. Person Singular |
dicato
|
| 2. Person Plural |
dicatote
|
| 3. Person Plural |
dicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dicare
|
|
| Genitiv |
dicandi
|
|
| Dativ |
dicando
|
|
| Akkusativ |
dicandum
|
|
| Ablativ |
dicando
|
|
| Vokativ |
dicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicandus
|
dicanda
|
dicandum
|
| Genitiv |
dicandi
|
dicandae
|
dicandi
|
| Dativ |
dicando
|
dicandae
|
dicando
|
| Akkusativ |
dicandum
|
dicandam
|
dicandum
|
| Ablativ |
dicando
|
dicanda
|
dicando
|
| Vokativ |
dicande
|
dicanda
|
dicandum
|
Plural
| Nominativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
| Genitiv |
dicandorum
|
dicandarum
|
dicandorum
|
| Dativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Akkusativ |
dicandos
|
dicandas
|
dicanda
|
| Ablativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Vokativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
| Genitiv |
dicantis
|
dicantis
|
dicantis
|
| Dativ |
dicanti
|
dicanti
|
dicanti
|
| Akkusativ |
dicantem
|
dicantem
|
dicans
|
| Ablativ |
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
| Vokativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
Plural
| Nominativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Genitiv |
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
| Dativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Akkusativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Ablativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Vokativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicatus
|
dicata
|
dicatum
|
| Genitiv |
dicati
|
dicatae
|
dicati
|
| Dativ |
dicato
|
dicatae
|
dicato
|
| Akkusativ |
dicatum
|
dicatam
|
dicatum
|
| Ablativ |
dicato
|
dicata
|
dicato
|
| Vokativ |
dicate
|
dicata
|
dicatum
|
Plural
| Nominativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
| Genitiv |
dicatorum
|
dicatarum
|
dicatorum
|
| Dativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Akkusativ |
dicatos
|
dicatas
|
dicata
|
| Ablativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Vokativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicaturus
|
dicatura
|
dicaturum
|
| Genitiv |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicaturi
|
| Dativ |
dicaturo
|
dicaturae
|
dicaturo
|
| Akkusativ |
dicaturum
|
dicaturam
|
dicaturum
|
| Ablativ |
dicaturo
|
dicatura
|
dicaturo
|
| Vokativ |
dicature
|
dicatura
|
dicaturum
|
Plural
| Nominativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
| Genitiv |
dicaturorum
|
dicaturarum
|
dicaturorum
|
| Dativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Akkusativ |
dicaturos
|
dicaturas
|
dicatura
|
| Ablativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Vokativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dicatum
|
dicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dico
|
ich gebe hin |
| 2. Person Singular |
dicas
|
du gibst hin |
| 3. Person Singular |
dicat
|
er/sie/es gibt hin |
| 1. Person Plural |
dicamus
|
wir geben hin |
| 2. Person Plural |
dicatis
|
ihr gebt hin |
| 3. Person Plural |
dicant
|
sie geben hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicor
|
ich werde hingegeben |
| 2. Person Singular |
dicaris dicare
|
du wirst hingegeben |
| 3. Person Singular |
dicatur
|
er/sie/es wird hingegeben |
| 1. Person Plural |
dicamur
|
wir werden hingegeben |
| 2. Person Plural |
dicamini
|
ihr werdet hingegeben |
| 3. Person Plural |
dicantur
|
sie werden hingegeben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicem
|
ich gebe hin |
| 2. Person Singular |
dices
|
du gebest hin |
| 3. Person Singular |
dicet
|
er/sie/es gebe hin |
| 1. Person Plural |
dicemus
|
wir geben hin |
| 2. Person Plural |
dicetis
|
ihr gebet hin |
| 3. Person Plural |
dicent
|
sie geben hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicer
|
ich werde hingegeben |
| 2. Person Singular |
diceris dicere
|
du werdest hingegeben |
| 3. Person Singular |
dicetur
|
er/sie/es werde hingegeben |
| 1. Person Plural |
dicemur
|
wir werden hingegeben |
| 2. Person Plural |
dicemini
|
ihr werdet hingegeben |
| 3. Person Plural |
dicentur
|
sie werden hingegeben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabam
|
ich gab hin |
| 2. Person Singular |
dicabas
|
du gabst hin |
| 3. Person Singular |
dicabat
|
er/sie/es gab hin |
| 1. Person Plural |
dicabamus
|
wir gaben hin |
| 2. Person Plural |
dicabatis
|
ihr gabt hin |
| 3. Person Plural |
dicabant
|
sie gaben hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabar
|
ich wurde hingegeben |
| 2. Person Singular |
dicabaris dicabare
|
du wurdest hingegeben |
| 3. Person Singular |
dicabatur
|
er/sie/es wurde hingegeben |
| 1. Person Plural |
dicabamur
|
wir wurden hingegeben |
| 2. Person Plural |
dicabamini
|
ihr wurdet hingegeben |
| 3. Person Plural |
dicabantur
|
sie wurden hingegeben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarem
|
ich gäbe hin |
| 2. Person Singular |
dicares
|
du gäbest hin |
| 3. Person Singular |
dicaret
|
er/sie/es gäbe hin |
| 1. Person Plural |
dicaremus
|
wir gäben hin |
| 2. Person Plural |
dicaretis
|
ihr gäbet hin |
| 3. Person Plural |
dicarent
|
sie gäben hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarer
|
ich würde hingegeben |
| 2. Person Singular |
dicareris dicarere
|
du würdest hingegeben |
| 3. Person Singular |
dicaretur
|
er/sie/es würde hingegeben |
| 1. Person Plural |
dicaremur
|
wir würden hingegeben |
| 2. Person Plural |
dicaremini
|
ihr würdet hingegeben |
| 3. Person Plural |
dicarentur
|
sie würden hingegeben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabo
|
ich werde hingeben |
| 2. Person Singular |
dicabis
|
du wirst hingeben |
| 3. Person Singular |
dicabit
|
er/sie/es wird hingeben |
| 1. Person Plural |
dicabimus
|
wir werden hingeben |
| 2. Person Plural |
dicabitis
|
ihr werdet hingeben |
| 3. Person Plural |
dicabunt
|
sie werden hingeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabor
|
ich werde hingegeben werden |
| 2. Person Singular |
dicaberis dicabere
|
du wirst hingegeben werden |
| 3. Person Singular |
dicabitur
|
er/sie/es wird hingegeben werden |
| 1. Person Plural |
dicabimur
|
wir werden hingegeben werden |
| 2. Person Plural |
dicabimini
|
ihr werdet hingegeben werden |
| 3. Person Plural |
dicabuntur
|
sie werden hingegeben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavi
|
ich habe hingegeben |
| 2. Person Singular |
dicavisti
|
du hast hingegeben |
| 3. Person Singular |
dicavit
|
er/sie/es hat hingegeben |
| 1. Person Plural |
dicavimus
|
wir haben hingegeben |
| 2. Person Plural |
dicavistis
|
ihr habt hingegeben |
| 3. Person Plural |
dicaverunt dicavere
|
sie haben hingegeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sum
|
ich bin hingegeben worden |
| 2. Person Singular |
dicatus es
|
du bist hingegeben worden |
| 3. Person Singular |
dicatus est
|
er/sie/es ist hingegeben worden |
| 1. Person Plural |
dicati sumus
|
wir sind hingegeben worden |
| 2. Person Plural |
dicati estis
|
ihr seid hingegeben worden |
| 3. Person Plural |
dicati sunt
|
sie sind hingegeben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaverim
|
ich habe hingegeben |
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
du habest hingegeben |
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
er/sie/es habe hingegeben |
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
wir haben hingegeben |
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
ihr habet hingegeben |
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
sie haben hingegeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sim
|
ich sei hingegeben worden |
| 2. Person Singular |
dicatus sis
|
du seiest hingegeben worden |
| 3. Person Singular |
dicatus sit
|
er/sie/es sei hingegeben worden |
| 1. Person Plural |
dicati simus
|
wir seien hingegeben worden |
| 2. Person Plural |
dicati sitis
|
ihr seiet hingegeben worden |
| 3. Person Plural |
dicati sint
|
sie seien hingegeben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaveram
|
ich hatte hingegeben |
| 2. Person Singular |
dicaveras
|
du hattest hingegeben |
| 3. Person Singular |
dicaverat
|
er/sie/es hatte hingegeben |
| 1. Person Plural |
dicaveramus
|
wir hatten hingegeben |
| 2. Person Plural |
dicaveratis
|
ihr hattet hingegeben |
| 3. Person Plural |
dicaverant
|
sie hatten hingegeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus eram
|
ich war hingegeben worden |
| 2. Person Singular |
dicatus eras
|
du warst hingegeben worden |
| 3. Person Singular |
dicatus erat
|
er/sie/es war hingegeben worden |
| 1. Person Plural |
dicati eramus
|
wir waren hingegeben worden |
| 2. Person Plural |
dicati eratis
|
ihr wart hingegeben worden |
| 3. Person Plural |
dicati erant
|
sie waren hingegeben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavissem
|
ich hätte hingegeben |
| 2. Person Singular |
dicavisses
|
du hättest hingegeben |
| 3. Person Singular |
dicavisset
|
er/sie/es hätte hingegeben |
| 1. Person Plural |
dicavissemus
|
wir hätten hingegeben |
| 2. Person Plural |
dicavissetis
|
ihr hättet hingegeben |
| 3. Person Plural |
dicavissent
|
sie hätten hingegeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus essem
|
ich wäre hingegeben worden |
| 2. Person Singular |
dicatus esses
|
du wärest hingegeben worden |
| 3. Person Singular |
dicatus esset
|
er/sie/es wäre hingegeben worden |
| 1. Person Plural |
dicati essemus
|
wir wären hingegeben worden |
| 2. Person Plural |
dicati essetis
|
ihr wäret hingegeben worden |
| 3. Person Plural |
dicati essent
|
sie wären hingegeben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavero
|
ich werde hingegeben haben |
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
du wirst hingegeben haben |
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
er/sie/es wird hingegeben haben |
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
wir werden hingegeben haben |
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
ihr werdet hingegeben haben |
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
sie werden hingegeben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus ero
|
ich werde hingegeben worden sein |
| 2. Person Singular |
dicatus eris
|
du wirst hingegeben worden sein |
| 3. Person Singular |
dicatus erit
|
er/sie/es wird hingegeben worden sein |
| 1. Person Plural |
dicati erimus
|
wir werden hingegeben worden sein |
| 2. Person Plural |
dicati eritis
|
ihr werdet hingegeben worden sein |
| 3. Person Plural |
dicati erunt
|
sie werden hingegeben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicare
|
hingeben |
| Vorzeitigkeit |
dicavisse
|
hingegeben haben |
| Nachzeitigkeit |
dicaturum esse
|
hingeben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicari dicarier
|
hingegeben werden |
| Vorzeitigkeit |
dicatum esse
|
hingegeben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
dicatum iri
|
künftig hingegeben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dica
|
gib hin! |
| 2. Person Plural |
dicate
|
gebt hin! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dicato
|
| 3. Person Singular |
dicato
|
| 2. Person Plural |
dicatote
|
| 3. Person Plural |
dicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dicare
|
das Hingeben |
| Genitiv |
dicandi
|
des Hingebens |
| Dativ |
dicando
|
dem Hingeben |
| Akkusativ |
dicandum
|
das Hingeben |
| Ablativ |
dicando
|
durch das Hingeben |
| Vokativ |
dicande
|
Hingeben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicandus
|
dicanda
|
dicandum
|
| Genitiv |
dicandi
|
dicandae
|
dicandi
|
| Dativ |
dicando
|
dicandae
|
dicando
|
| Akkusativ |
dicandum
|
dicandam
|
dicandum
|
| Ablativ |
dicando
|
dicanda
|
dicando
|
| Vokativ |
dicande
|
dicanda
|
dicandum
|
Plural
| Nominativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
| Genitiv |
dicandorum
|
dicandarum
|
dicandorum
|
| Dativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Akkusativ |
dicandos
|
dicandas
|
dicanda
|
| Ablativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Vokativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
| Genitiv |
dicantis
|
dicantis
|
dicantis
|
| Dativ |
dicanti
|
dicanti
|
dicanti
|
| Akkusativ |
dicantem
|
dicantem
|
dicans
|
| Ablativ |
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
| Vokativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
Plural
| Nominativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Genitiv |
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
| Dativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Akkusativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Ablativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Vokativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicatus
|
dicata
|
dicatum
|
| Genitiv |
dicati
|
dicatae
|
dicati
|
| Dativ |
dicato
|
dicatae
|
dicato
|
| Akkusativ |
dicatum
|
dicatam
|
dicatum
|
| Ablativ |
dicato
|
dicata
|
dicato
|
| Vokativ |
dicate
|
dicata
|
dicatum
|
Plural
| Nominativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
| Genitiv |
dicatorum
|
dicatarum
|
dicatorum
|
| Dativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Akkusativ |
dicatos
|
dicatas
|
dicata
|
| Ablativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Vokativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicaturus
|
dicatura
|
dicaturum
|
| Genitiv |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicaturi
|
| Dativ |
dicaturo
|
dicaturae
|
dicaturo
|
| Akkusativ |
dicaturum
|
dicaturam
|
dicaturum
|
| Ablativ |
dicaturo
|
dicatura
|
dicaturo
|
| Vokativ |
dicature
|
dicatura
|
dicaturum
|
Plural
| Nominativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
| Genitiv |
dicaturorum
|
dicaturarum
|
dicaturorum
|
| Dativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Akkusativ |
dicaturos
|
dicaturas
|
dicatura
|
| Ablativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Vokativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dicatum
|
dicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dico
|
ich vergöttliche |
| 2. Person Singular |
dicas
|
du vergöttlichst |
| 3. Person Singular |
dicat
|
er/sie/es vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
dicamus
|
wir vergöttlichen |
| 2. Person Plural |
dicatis
|
ihr vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
dicant
|
sie vergöttlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicor
|
ich werde vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
dicaris dicare
|
du wirst vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
dicatur
|
er/sie/es wird vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
dicamur
|
wir werden vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
dicamini
|
ihr werdet vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
dicantur
|
sie werden vergöttlicht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicem
|
ich vergöttliche |
| 2. Person Singular |
dices
|
du vergöttlichest |
| 3. Person Singular |
dicet
|
er/sie/es vergöttliche |
| 1. Person Plural |
dicemus
|
wir vergöttlichen |
| 2. Person Plural |
dicetis
|
ihr vergöttlichet |
| 3. Person Plural |
dicent
|
sie vergöttlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicer
|
ich werde vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
diceris dicere
|
du werdest vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
dicetur
|
er/sie/es werde vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
dicemur
|
wir werden vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
dicemini
|
ihr werdet vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
dicentur
|
sie werden vergöttlicht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabam
|
ich vergöttlichte |
| 2. Person Singular |
dicabas
|
du vergöttlichtest |
| 3. Person Singular |
dicabat
|
er/sie/es vergöttlichte |
| 1. Person Plural |
dicabamus
|
wir vergöttlichten |
| 2. Person Plural |
dicabatis
|
ihr vergöttlichtet |
| 3. Person Plural |
dicabant
|
sie vergöttlichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabar
|
ich wurde vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
dicabaris dicabare
|
du wurdest vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
dicabatur
|
er/sie/es wurde vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
dicabamur
|
wir wurden vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
dicabamini
|
ihr wurdet vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
dicabantur
|
sie wurden vergöttlicht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarem
|
ich vergöttlichte |
| 2. Person Singular |
dicares
|
du vergöttlichtest |
| 3. Person Singular |
dicaret
|
er/sie/es vergöttlichte |
| 1. Person Plural |
dicaremus
|
wir vergöttlichten |
| 2. Person Plural |
dicaretis
|
ihr vergöttlichtet |
| 3. Person Plural |
dicarent
|
sie vergöttlichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarer
|
ich würde vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
dicareris dicarere
|
du würdest vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
dicaretur
|
er/sie/es würde vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
dicaremur
|
wir würden vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
dicaremini
|
ihr würdet vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
dicarentur
|
sie würden vergöttlicht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabo
|
ich werde vergöttlichen |
| 2. Person Singular |
dicabis
|
du wirst vergöttlichen |
| 3. Person Singular |
dicabit
|
er/sie/es wird vergöttlichen |
| 1. Person Plural |
dicabimus
|
wir werden vergöttlichen |
| 2. Person Plural |
dicabitis
|
ihr werdet vergöttlichen |
| 3. Person Plural |
dicabunt
|
sie werden vergöttlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabor
|
ich werde vergöttlicht werden |
| 2. Person Singular |
dicaberis dicabere
|
du wirst vergöttlicht werden |
| 3. Person Singular |
dicabitur
|
er/sie/es wird vergöttlicht werden |
| 1. Person Plural |
dicabimur
|
wir werden vergöttlicht werden |
| 2. Person Plural |
dicabimini
|
ihr werdet vergöttlicht werden |
| 3. Person Plural |
dicabuntur
|
sie werden vergöttlicht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavi
|
ich habe vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
dicavisti
|
du hast vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
dicavit
|
er/sie/es hat vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
dicavimus
|
wir haben vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
dicavistis
|
ihr habt vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
dicaverunt dicavere
|
sie haben vergöttlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sum
|
ich bin vergöttlicht worden |
| 2. Person Singular |
dicatus es
|
du bist vergöttlicht worden |
| 3. Person Singular |
dicatus est
|
er/sie/es ist vergöttlicht worden |
| 1. Person Plural |
dicati sumus
|
wir sind vergöttlicht worden |
| 2. Person Plural |
dicati estis
|
ihr seid vergöttlicht worden |
| 3. Person Plural |
dicati sunt
|
sie sind vergöttlicht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaverim
|
ich habe vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
du habest vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
er/sie/es habe vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
wir haben vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
ihr habet vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
sie haben vergöttlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sim
|
ich sei vergöttlicht worden |
| 2. Person Singular |
dicatus sis
|
du seiest vergöttlicht worden |
| 3. Person Singular |
dicatus sit
|
er/sie/es sei vergöttlicht worden |
| 1. Person Plural |
dicati simus
|
wir seien vergöttlicht worden |
| 2. Person Plural |
dicati sitis
|
ihr seiet vergöttlicht worden |
| 3. Person Plural |
dicati sint
|
sie seien vergöttlicht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaveram
|
ich hatte vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
dicaveras
|
du hattest vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
dicaverat
|
er/sie/es hatte vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
dicaveramus
|
wir hatten vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
dicaveratis
|
ihr hattet vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
dicaverant
|
sie hatten vergöttlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus eram
|
ich war vergöttlicht worden |
| 2. Person Singular |
dicatus eras
|
du warst vergöttlicht worden |
| 3. Person Singular |
dicatus erat
|
er/sie/es war vergöttlicht worden |
| 1. Person Plural |
dicati eramus
|
wir waren vergöttlicht worden |
| 2. Person Plural |
dicati eratis
|
ihr wart vergöttlicht worden |
| 3. Person Plural |
dicati erant
|
sie waren vergöttlicht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavissem
|
ich hätte vergöttlicht |
| 2. Person Singular |
dicavisses
|
du hättest vergöttlicht |
| 3. Person Singular |
dicavisset
|
er/sie/es hätte vergöttlicht |
| 1. Person Plural |
dicavissemus
|
wir hätten vergöttlicht |
| 2. Person Plural |
dicavissetis
|
ihr hättet vergöttlicht |
| 3. Person Plural |
dicavissent
|
sie hätten vergöttlicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus essem
|
ich wäre vergöttlicht worden |
| 2. Person Singular |
dicatus esses
|
du wärest vergöttlicht worden |
| 3. Person Singular |
dicatus esset
|
er/sie/es wäre vergöttlicht worden |
| 1. Person Plural |
dicati essemus
|
wir wären vergöttlicht worden |
| 2. Person Plural |
dicati essetis
|
ihr wäret vergöttlicht worden |
| 3. Person Plural |
dicati essent
|
sie wären vergöttlicht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavero
|
ich werde vergöttlicht haben |
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
du wirst vergöttlicht haben |
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
er/sie/es wird vergöttlicht haben |
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
wir werden vergöttlicht haben |
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
ihr werdet vergöttlicht haben |
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
sie werden vergöttlicht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus ero
|
ich werde vergöttlicht worden sein |
| 2. Person Singular |
dicatus eris
|
du wirst vergöttlicht worden sein |
| 3. Person Singular |
dicatus erit
|
er/sie/es wird vergöttlicht worden sein |
| 1. Person Plural |
dicati erimus
|
wir werden vergöttlicht worden sein |
| 2. Person Plural |
dicati eritis
|
ihr werdet vergöttlicht worden sein |
| 3. Person Plural |
dicati erunt
|
sie werden vergöttlicht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicare
|
vergöttlichen |
| Vorzeitigkeit |
dicavisse
|
vergöttlicht haben |
| Nachzeitigkeit |
dicaturum esse
|
vergöttlichen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicari dicarier
|
vergöttlicht werden |
| Vorzeitigkeit |
dicatum esse
|
vergöttlicht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
dicatum iri
|
künftig vergöttlicht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dica
|
vergöttliche; vergöttlich! |
| 2. Person Plural |
dicate
|
vergöttlicht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dicato
|
| 3. Person Singular |
dicato
|
| 2. Person Plural |
dicatote
|
| 3. Person Plural |
dicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dicare
|
das Vergöttlichen |
| Genitiv |
dicandi
|
des Vergöttlichens |
| Dativ |
dicando
|
dem Vergöttlichen |
| Akkusativ |
dicandum
|
das Vergöttlichen |
| Ablativ |
dicando
|
durch das Vergöttlichen |
| Vokativ |
dicande
|
Vergöttlichen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicandus
|
dicanda
|
dicandum
|
| Genitiv |
dicandi
|
dicandae
|
dicandi
|
| Dativ |
dicando
|
dicandae
|
dicando
|
| Akkusativ |
dicandum
|
dicandam
|
dicandum
|
| Ablativ |
dicando
|
dicanda
|
dicando
|
| Vokativ |
dicande
|
dicanda
|
dicandum
|
Plural
| Nominativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
| Genitiv |
dicandorum
|
dicandarum
|
dicandorum
|
| Dativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Akkusativ |
dicandos
|
dicandas
|
dicanda
|
| Ablativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Vokativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
| Genitiv |
dicantis
|
dicantis
|
dicantis
|
| Dativ |
dicanti
|
dicanti
|
dicanti
|
| Akkusativ |
dicantem
|
dicantem
|
dicans
|
| Ablativ |
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
| Vokativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
Plural
| Nominativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Genitiv |
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
| Dativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Akkusativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Ablativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Vokativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicatus
|
dicata
|
dicatum
|
| Genitiv |
dicati
|
dicatae
|
dicati
|
| Dativ |
dicato
|
dicatae
|
dicato
|
| Akkusativ |
dicatum
|
dicatam
|
dicatum
|
| Ablativ |
dicato
|
dicata
|
dicato
|
| Vokativ |
dicate
|
dicata
|
dicatum
|
Plural
| Nominativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
| Genitiv |
dicatorum
|
dicatarum
|
dicatorum
|
| Dativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Akkusativ |
dicatos
|
dicatas
|
dicata
|
| Ablativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Vokativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicaturus
|
dicatura
|
dicaturum
|
| Genitiv |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicaturi
|
| Dativ |
dicaturo
|
dicaturae
|
dicaturo
|
| Akkusativ |
dicaturum
|
dicaturam
|
dicaturum
|
| Ablativ |
dicaturo
|
dicatura
|
dicaturo
|
| Vokativ |
dicature
|
dicatura
|
dicaturum
|
Plural
| Nominativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
| Genitiv |
dicaturorum
|
dicaturarum
|
dicaturorum
|
| Dativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Akkusativ |
dicaturos
|
dicaturas
|
dicatura
|
| Ablativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Vokativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dicatum
|
dicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dico
|
ich zeige mich |
| 2. Person Singular |
dicas
|
du zeigst dich |
| 3. Person Singular |
dicat
|
er/sie/es zeigt sich |
| 1. Person Plural |
dicamus
|
wir zeigen uns |
| 2. Person Plural |
dicatis
|
ihr zeigt euch |
| 3. Person Plural |
dicant
|
sie zeigen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicor
|
|
| 2. Person Singular |
dicaris dicare
|
|
| 3. Person Singular |
dicatur
|
|
| 1. Person Plural |
dicamur
|
|
| 2. Person Plural |
dicamini
|
|
| 3. Person Plural |
dicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicem
|
ich zeige mich |
| 2. Person Singular |
dices
|
du zeigest dich |
| 3. Person Singular |
dicet
|
er/sie/es zeige sich |
| 1. Person Plural |
dicemus
|
wir zeigen uns |
| 2. Person Plural |
dicetis
|
ihr zeiget euch |
| 3. Person Plural |
dicent
|
sie zeigen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicer
|
|
| 2. Person Singular |
diceris dicere
|
|
| 3. Person Singular |
dicetur
|
|
| 1. Person Plural |
dicemur
|
|
| 2. Person Plural |
dicemini
|
|
| 3. Person Plural |
dicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabam
|
ich zeigte mich |
| 2. Person Singular |
dicabas
|
du zeigtest dich |
| 3. Person Singular |
dicabat
|
er/sie/es zeigte sich |
| 1. Person Plural |
dicabamus
|
wir zeigten uns |
| 2. Person Plural |
dicabatis
|
ihr zeigtet euch |
| 3. Person Plural |
dicabant
|
sie zeigten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabar
|
|
| 2. Person Singular |
dicabaris dicabare
|
|
| 3. Person Singular |
dicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
dicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
dicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
dicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarem
|
ich zeigte mich |
| 2. Person Singular |
dicares
|
du zeigtest dich |
| 3. Person Singular |
dicaret
|
er/sie/es zeigte sich |
| 1. Person Plural |
dicaremus
|
wir zeigten uns |
| 2. Person Plural |
dicaretis
|
ihr zeigtet euch |
| 3. Person Plural |
dicarent
|
sie zeigten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarer
|
|
| 2. Person Singular |
dicareris dicarere
|
|
| 3. Person Singular |
dicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
dicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
dicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
dicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabo
|
ich werde mich zeigen |
| 2. Person Singular |
dicabis
|
du wirst dich zeigen |
| 3. Person Singular |
dicabit
|
er/sie/es wird sich zeigen |
| 1. Person Plural |
dicabimus
|
wir werden uns zeigen |
| 2. Person Plural |
dicabitis
|
ihr werdet euch zeigen |
| 3. Person Plural |
dicabunt
|
sie werden sich zeigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabor
|
|
| 2. Person Singular |
dicaberis dicabere
|
|
| 3. Person Singular |
dicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
dicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
dicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
dicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavi
|
ich habe mich gezeigt |
| 2. Person Singular |
dicavisti
|
du hast dich gezeigt |
| 3. Person Singular |
dicavit
|
er/sie/es hat sich gezeigt |
| 1. Person Plural |
dicavimus
|
wir haben uns gezeigt |
| 2. Person Plural |
dicavistis
|
ihr habt euch gezeigt |
| 3. Person Plural |
dicaverunt dicavere
|
sie haben sich gezeigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
dicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaverim
|
ich habe mich gezeigt |
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
du habest dich gezeigt |
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
er/sie/es habe sich gezeigt |
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
wir haben uns gezeigt |
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
ihr habet euch gezeigt |
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
sie haben sich gezeigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
dicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaveram
|
ich hatte mich gezeigt |
| 2. Person Singular |
dicaveras
|
du hattest dich gezeigt |
| 3. Person Singular |
dicaverat
|
er/sie/es hatte sich gezeigt |
| 1. Person Plural |
dicaveramus
|
wir hatten uns gezeigt |
| 2. Person Plural |
dicaveratis
|
ihr hattet euch gezeigt |
| 3. Person Plural |
dicaverant
|
sie hatten sich gezeigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
dicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavissem
|
ich hätte mich gezeigt |
| 2. Person Singular |
dicavisses
|
du hättest dich gezeigt |
| 3. Person Singular |
dicavisset
|
er/sie/es hätte sich gezeigt |
| 1. Person Plural |
dicavissemus
|
wir hätten uns gezeigt |
| 2. Person Plural |
dicavissetis
|
ihr hättet euch gezeigt |
| 3. Person Plural |
dicavissent
|
sie hätten sich gezeigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
dicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavero
|
ich werde mich gezeigt haben |
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
du wirst dich gezeigt haben |
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
er/sie/es wird sich gezeigt haben |
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
wir werden uns gezeigt haben |
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
ihr werdet euch gezeigt haben |
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
sie werden sich gezeigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
dicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicare
|
sich zeigen |
| Vorzeitigkeit |
dicavisse
|
sich gezeigt haben |
| Nachzeitigkeit |
dicaturum esse
|
sich zeigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicari dicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
dicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dica
|
zeige dich; zeig dich! |
| 2. Person Plural |
dicate
|
zeigt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dicato
|
| 3. Person Singular |
dicato
|
| 2. Person Plural |
dicatote
|
| 3. Person Plural |
dicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dicare
|
das Sich zeigen |
| Genitiv |
dicandi
|
des Sich zeigens |
| Dativ |
dicando
|
dem Sich zeigen |
| Akkusativ |
dicandum
|
das Sich zeigen |
| Ablativ |
dicando
|
durch das Sich zeigen |
| Vokativ |
dicande
|
Sich zeigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicandus
|
dicanda
|
dicandum
|
| Genitiv |
dicandi
|
dicandae
|
dicandi
|
| Dativ |
dicando
|
dicandae
|
dicando
|
| Akkusativ |
dicandum
|
dicandam
|
dicandum
|
| Ablativ |
dicando
|
dicanda
|
dicando
|
| Vokativ |
dicande
|
dicanda
|
dicandum
|
Plural
| Nominativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
| Genitiv |
dicandorum
|
dicandarum
|
dicandorum
|
| Dativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Akkusativ |
dicandos
|
dicandas
|
dicanda
|
| Ablativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Vokativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
| Genitiv |
dicantis
|
dicantis
|
dicantis
|
| Dativ |
dicanti
|
dicanti
|
dicanti
|
| Akkusativ |
dicantem
|
dicantem
|
dicans
|
| Ablativ |
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
| Vokativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
Plural
| Nominativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Genitiv |
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
| Dativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Akkusativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Ablativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Vokativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicatus
|
dicata
|
dicatum
|
| Genitiv |
dicati
|
dicatae
|
dicati
|
| Dativ |
dicato
|
dicatae
|
dicato
|
| Akkusativ |
dicatum
|
dicatam
|
dicatum
|
| Ablativ |
dicato
|
dicata
|
dicato
|
| Vokativ |
dicate
|
dicata
|
dicatum
|
Plural
| Nominativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
| Genitiv |
dicatorum
|
dicatarum
|
dicatorum
|
| Dativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Akkusativ |
dicatos
|
dicatas
|
dicata
|
| Ablativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Vokativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicaturus
|
dicatura
|
dicaturum
|
| Genitiv |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicaturi
|
| Dativ |
dicaturo
|
dicaturae
|
dicaturo
|
| Akkusativ |
dicaturum
|
dicaturam
|
dicaturum
|
| Ablativ |
dicaturo
|
dicatura
|
dicaturo
|
| Vokativ |
dicature
|
dicatura
|
dicaturum
|
Plural
| Nominativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
| Genitiv |
dicaturorum
|
dicaturarum
|
dicaturorum
|
| Dativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Akkusativ |
dicaturos
|
dicaturas
|
dicatura
|
| Ablativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Vokativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dicatum
|
dicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dico
|
|
| 2. Person Singular |
dicas
|
|
| 3. Person Singular |
dicat
|
|
| 1. Person Plural |
dicamus
|
|
| 2. Person Plural |
dicatis
|
|
| 3. Person Plural |
dicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicor
|
|
| 2. Person Singular |
dicaris dicare
|
|
| 3. Person Singular |
dicatur
|
|
| 1. Person Plural |
dicamur
|
|
| 2. Person Plural |
dicamini
|
|
| 3. Person Plural |
dicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicem
|
|
| 2. Person Singular |
dices
|
|
| 3. Person Singular |
dicet
|
|
| 1. Person Plural |
dicemus
|
|
| 2. Person Plural |
dicetis
|
|
| 3. Person Plural |
dicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicer
|
|
| 2. Person Singular |
diceris dicere
|
|
| 3. Person Singular |
dicetur
|
|
| 1. Person Plural |
dicemur
|
|
| 2. Person Plural |
dicemini
|
|
| 3. Person Plural |
dicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabam
|
|
| 2. Person Singular |
dicabas
|
|
| 3. Person Singular |
dicabat
|
|
| 1. Person Plural |
dicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
dicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
dicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabar
|
|
| 2. Person Singular |
dicabaris dicabare
|
|
| 3. Person Singular |
dicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
dicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
dicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
dicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarem
|
|
| 2. Person Singular |
dicares
|
|
| 3. Person Singular |
dicaret
|
|
| 1. Person Plural |
dicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
dicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
dicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarer
|
|
| 2. Person Singular |
dicareris dicarere
|
|
| 3. Person Singular |
dicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
dicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
dicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
dicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabo
|
|
| 2. Person Singular |
dicabis
|
|
| 3. Person Singular |
dicabit
|
|
| 1. Person Plural |
dicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
dicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabor
|
|
| 2. Person Singular |
dicaberis dicabere
|
|
| 3. Person Singular |
dicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
dicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
dicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
dicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavi
|
|
| 2. Person Singular |
dicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
dicavit
|
|
| 1. Person Plural |
dicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
dicaverunt dicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
dicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
dicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
dicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
dicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
dicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
dicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
dicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
dicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
dicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
dicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
dicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
dicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
dicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
dicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavero
|
|
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
dicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
dicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
dicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
dicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
dicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
dicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicari dicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
dicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dica
|
! |
| 2. Person Plural |
dicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dicato
|
| 3. Person Singular |
dicato
|
| 2. Person Plural |
dicatote
|
| 3. Person Plural |
dicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dicare
|
|
| Genitiv |
dicandi
|
|
| Dativ |
dicando
|
|
| Akkusativ |
dicandum
|
|
| Ablativ |
dicando
|
|
| Vokativ |
dicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicandus
|
dicanda
|
dicandum
|
| Genitiv |
dicandi
|
dicandae
|
dicandi
|
| Dativ |
dicando
|
dicandae
|
dicando
|
| Akkusativ |
dicandum
|
dicandam
|
dicandum
|
| Ablativ |
dicando
|
dicanda
|
dicando
|
| Vokativ |
dicande
|
dicanda
|
dicandum
|
Plural
| Nominativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
| Genitiv |
dicandorum
|
dicandarum
|
dicandorum
|
| Dativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Akkusativ |
dicandos
|
dicandas
|
dicanda
|
| Ablativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Vokativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
| Genitiv |
dicantis
|
dicantis
|
dicantis
|
| Dativ |
dicanti
|
dicanti
|
dicanti
|
| Akkusativ |
dicantem
|
dicantem
|
dicans
|
| Ablativ |
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
| Vokativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
Plural
| Nominativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Genitiv |
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
| Dativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Akkusativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Ablativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Vokativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicatus
|
dicata
|
dicatum
|
| Genitiv |
dicati
|
dicatae
|
dicati
|
| Dativ |
dicato
|
dicatae
|
dicato
|
| Akkusativ |
dicatum
|
dicatam
|
dicatum
|
| Ablativ |
dicato
|
dicata
|
dicato
|
| Vokativ |
dicate
|
dicata
|
dicatum
|
Plural
| Nominativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
| Genitiv |
dicatorum
|
dicatarum
|
dicatorum
|
| Dativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Akkusativ |
dicatos
|
dicatas
|
dicata
|
| Ablativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Vokativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicaturus
|
dicatura
|
dicaturum
|
| Genitiv |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicaturi
|
| Dativ |
dicaturo
|
dicaturae
|
dicaturo
|
| Akkusativ |
dicaturum
|
dicaturam
|
dicaturum
|
| Ablativ |
dicaturo
|
dicatura
|
dicaturo
|
| Vokativ |
dicature
|
dicatura
|
dicaturum
|
Plural
| Nominativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
| Genitiv |
dicaturorum
|
dicaturarum
|
dicaturorum
|
| Dativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Akkusativ |
dicaturos
|
dicaturas
|
dicatura
|
| Ablativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Vokativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dicatum
|
dicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dico
|
ich weise zu |
| 2. Person Singular |
dicas
|
du weist zu |
| 3. Person Singular |
dicat
|
er/sie/es weist zu |
| 1. Person Plural |
dicamus
|
wir weisen zu |
| 2. Person Plural |
dicatis
|
ihr weist zu |
| 3. Person Plural |
dicant
|
sie weisen zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicor
|
ich werde zugewiesen |
| 2. Person Singular |
dicaris dicare
|
du wirst zugewiesen |
| 3. Person Singular |
dicatur
|
er/sie/es wird zugewiesen |
| 1. Person Plural |
dicamur
|
wir werden zugewiesen |
| 2. Person Plural |
dicamini
|
ihr werdet zugewiesen |
| 3. Person Plural |
dicantur
|
sie werden zugewiesen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicem
|
ich weise zu |
| 2. Person Singular |
dices
|
du weisest zu |
| 3. Person Singular |
dicet
|
er/sie/es weise zu |
| 1. Person Plural |
dicemus
|
wir weisen zu |
| 2. Person Plural |
dicetis
|
ihr weiset zu |
| 3. Person Plural |
dicent
|
sie weisen zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicer
|
ich werde zugewiesen |
| 2. Person Singular |
diceris dicere
|
du werdest zugewiesen |
| 3. Person Singular |
dicetur
|
er/sie/es werde zugewiesen |
| 1. Person Plural |
dicemur
|
wir werden zugewiesen |
| 2. Person Plural |
dicemini
|
ihr werdet zugewiesen |
| 3. Person Plural |
dicentur
|
sie werden zugewiesen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabam
|
ich wies zu |
| 2. Person Singular |
dicabas
|
du wiesest zu |
| 3. Person Singular |
dicabat
|
er/sie/es wies zu |
| 1. Person Plural |
dicabamus
|
wir wiesen zu |
| 2. Person Plural |
dicabatis
|
ihr wiest zu |
| 3. Person Plural |
dicabant
|
sie wiesen zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabar
|
ich wurde zugewiesen |
| 2. Person Singular |
dicabaris dicabare
|
du wurdest zugewiesen |
| 3. Person Singular |
dicabatur
|
er/sie/es wurde zugewiesen |
| 1. Person Plural |
dicabamur
|
wir wurden zugewiesen |
| 2. Person Plural |
dicabamini
|
ihr wurdet zugewiesen |
| 3. Person Plural |
dicabantur
|
sie wurden zugewiesen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarem
|
ich wiese zu |
| 2. Person Singular |
dicares
|
du wiesest zu |
| 3. Person Singular |
dicaret
|
er/sie/es wiese zu |
| 1. Person Plural |
dicaremus
|
wir wiesen zu |
| 2. Person Plural |
dicaretis
|
ihr wieset zu |
| 3. Person Plural |
dicarent
|
sie wiesen zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicarer
|
ich würde zugewiesen |
| 2. Person Singular |
dicareris dicarere
|
du würdest zugewiesen |
| 3. Person Singular |
dicaretur
|
er/sie/es würde zugewiesen |
| 1. Person Plural |
dicaremur
|
wir würden zugewiesen |
| 2. Person Plural |
dicaremini
|
ihr würdet zugewiesen |
| 3. Person Plural |
dicarentur
|
sie würden zugewiesen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabo
|
ich werde zuweisen |
| 2. Person Singular |
dicabis
|
du wirst zuweisen |
| 3. Person Singular |
dicabit
|
er/sie/es wird zuweisen |
| 1. Person Plural |
dicabimus
|
wir werden zuweisen |
| 2. Person Plural |
dicabitis
|
ihr werdet zuweisen |
| 3. Person Plural |
dicabunt
|
sie werden zuweisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicabor
|
ich werde zugewiesen werden |
| 2. Person Singular |
dicaberis dicabere
|
du wirst zugewiesen werden |
| 3. Person Singular |
dicabitur
|
er/sie/es wird zugewiesen werden |
| 1. Person Plural |
dicabimur
|
wir werden zugewiesen werden |
| 2. Person Plural |
dicabimini
|
ihr werdet zugewiesen werden |
| 3. Person Plural |
dicabuntur
|
sie werden zugewiesen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavi
|
ich habe zugewiesen |
| 2. Person Singular |
dicavisti
|
du hast zugewiesen |
| 3. Person Singular |
dicavit
|
er/sie/es hat zugewiesen |
| 1. Person Plural |
dicavimus
|
wir haben zugewiesen |
| 2. Person Plural |
dicavistis
|
ihr habt zugewiesen |
| 3. Person Plural |
dicaverunt dicavere
|
sie haben zugewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sum
|
ich bin zugewiesen worden |
| 2. Person Singular |
dicatus es
|
du bist zugewiesen worden |
| 3. Person Singular |
dicatus est
|
er/sie/es ist zugewiesen worden |
| 1. Person Plural |
dicati sumus
|
wir sind zugewiesen worden |
| 2. Person Plural |
dicati estis
|
ihr seid zugewiesen worden |
| 3. Person Plural |
dicati sunt
|
sie sind zugewiesen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaverim
|
ich habe zugewiesen |
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
du habest zugewiesen |
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
er/sie/es habe zugewiesen |
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
wir haben zugewiesen |
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
ihr habet zugewiesen |
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
sie haben zugewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus sim
|
ich sei zugewiesen worden |
| 2. Person Singular |
dicatus sis
|
du seiest zugewiesen worden |
| 3. Person Singular |
dicatus sit
|
er/sie/es sei zugewiesen worden |
| 1. Person Plural |
dicati simus
|
wir seien zugewiesen worden |
| 2. Person Plural |
dicati sitis
|
ihr seiet zugewiesen worden |
| 3. Person Plural |
dicati sint
|
sie seien zugewiesen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicaveram
|
ich hatte zugewiesen |
| 2. Person Singular |
dicaveras
|
du hattest zugewiesen |
| 3. Person Singular |
dicaverat
|
er/sie/es hatte zugewiesen |
| 1. Person Plural |
dicaveramus
|
wir hatten zugewiesen |
| 2. Person Plural |
dicaveratis
|
ihr hattet zugewiesen |
| 3. Person Plural |
dicaverant
|
sie hatten zugewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus eram
|
ich war zugewiesen worden |
| 2. Person Singular |
dicatus eras
|
du warst zugewiesen worden |
| 3. Person Singular |
dicatus erat
|
er/sie/es war zugewiesen worden |
| 1. Person Plural |
dicati eramus
|
wir waren zugewiesen worden |
| 2. Person Plural |
dicati eratis
|
ihr wart zugewiesen worden |
| 3. Person Plural |
dicati erant
|
sie waren zugewiesen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavissem
|
ich hätte zugewiesen |
| 2. Person Singular |
dicavisses
|
du hättest zugewiesen |
| 3. Person Singular |
dicavisset
|
er/sie/es hätte zugewiesen |
| 1. Person Plural |
dicavissemus
|
wir hätten zugewiesen |
| 2. Person Plural |
dicavissetis
|
ihr hättet zugewiesen |
| 3. Person Plural |
dicavissent
|
sie hätten zugewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus essem
|
ich wäre zugewiesen worden |
| 2. Person Singular |
dicatus esses
|
du wärest zugewiesen worden |
| 3. Person Singular |
dicatus esset
|
er/sie/es wäre zugewiesen worden |
| 1. Person Plural |
dicati essemus
|
wir wären zugewiesen worden |
| 2. Person Plural |
dicati essetis
|
ihr wäret zugewiesen worden |
| 3. Person Plural |
dicati essent
|
sie wären zugewiesen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dicavero
|
ich werde zugewiesen haben |
| 2. Person Singular |
dicaveris
|
du wirst zugewiesen haben |
| 3. Person Singular |
dicaverit
|
er/sie/es wird zugewiesen haben |
| 1. Person Plural |
dicaverimus
|
wir werden zugewiesen haben |
| 2. Person Plural |
dicaveritis
|
ihr werdet zugewiesen haben |
| 3. Person Plural |
dicaverint
|
sie werden zugewiesen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dicatus ero
|
ich werde zugewiesen worden sein |
| 2. Person Singular |
dicatus eris
|
du wirst zugewiesen worden sein |
| 3. Person Singular |
dicatus erit
|
er/sie/es wird zugewiesen worden sein |
| 1. Person Plural |
dicati erimus
|
wir werden zugewiesen worden sein |
| 2. Person Plural |
dicati eritis
|
ihr werdet zugewiesen worden sein |
| 3. Person Plural |
dicati erunt
|
sie werden zugewiesen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicare
|
zuweisen |
| Vorzeitigkeit |
dicavisse
|
zugewiesen haben |
| Nachzeitigkeit |
dicaturum esse
|
zuweisen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dicari dicarier
|
zugewiesen werden |
| Vorzeitigkeit |
dicatum esse
|
zugewiesen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
dicatum iri
|
künftig zugewiesen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dica
|
weise zu; weis zu! |
| 2. Person Plural |
dicate
|
weist zu! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dicato
|
| 3. Person Singular |
dicato
|
| 2. Person Plural |
dicatote
|
| 3. Person Plural |
dicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dicare
|
das Zuweisen |
| Genitiv |
dicandi
|
des Zuweisens |
| Dativ |
dicando
|
dem Zuweisen |
| Akkusativ |
dicandum
|
das Zuweisen |
| Ablativ |
dicando
|
durch das Zuweisen |
| Vokativ |
dicande
|
Zuweisen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicandus
|
dicanda
|
dicandum
|
| Genitiv |
dicandi
|
dicandae
|
dicandi
|
| Dativ |
dicando
|
dicandae
|
dicando
|
| Akkusativ |
dicandum
|
dicandam
|
dicandum
|
| Ablativ |
dicando
|
dicanda
|
dicando
|
| Vokativ |
dicande
|
dicanda
|
dicandum
|
Plural
| Nominativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
| Genitiv |
dicandorum
|
dicandarum
|
dicandorum
|
| Dativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Akkusativ |
dicandos
|
dicandas
|
dicanda
|
| Ablativ |
dicandis
|
dicandis
|
dicandis
|
| Vokativ |
dicandi
|
dicandae
|
dicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
| Genitiv |
dicantis
|
dicantis
|
dicantis
|
| Dativ |
dicanti
|
dicanti
|
dicanti
|
| Akkusativ |
dicantem
|
dicantem
|
dicans
|
| Ablativ |
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
dicanti dicante
|
| Vokativ |
dicans
|
dicans
|
dicans
|
Plural
| Nominativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Genitiv |
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
dicantium dicantum
|
| Dativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Akkusativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
| Ablativ |
dicantibus
|
dicantibus
|
dicantibus
|
| Vokativ |
dicantes
|
dicantes
|
dicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicatus
|
dicata
|
dicatum
|
| Genitiv |
dicati
|
dicatae
|
dicati
|
| Dativ |
dicato
|
dicatae
|
dicato
|
| Akkusativ |
dicatum
|
dicatam
|
dicatum
|
| Ablativ |
dicato
|
dicata
|
dicato
|
| Vokativ |
dicate
|
dicata
|
dicatum
|
Plural
| Nominativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
| Genitiv |
dicatorum
|
dicatarum
|
dicatorum
|
| Dativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Akkusativ |
dicatos
|
dicatas
|
dicata
|
| Ablativ |
dicatis
|
dicatis
|
dicatis
|
| Vokativ |
dicati
|
dicatae
|
dicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dicaturus
|
dicatura
|
dicaturum
|
| Genitiv |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicaturi
|
| Dativ |
dicaturo
|
dicaturae
|
dicaturo
|
| Akkusativ |
dicaturum
|
dicaturam
|
dicaturum
|
| Ablativ |
dicaturo
|
dicatura
|
dicaturo
|
| Vokativ |
dicature
|
dicatura
|
dicaturum
|
Plural
| Nominativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
| Genitiv |
dicaturorum
|
dicaturarum
|
dicaturorum
|
| Dativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Akkusativ |
dicaturos
|
dicaturas
|
dicatura
|
| Ablativ |
dicaturis
|
dicaturis
|
dicaturis
|
| Vokativ |
dicaturi
|
dicaturae
|
dicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dicatum
|
dicatu
|