Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmo
|
ich schwäche |
| 2. Person Singular |
diffirmas
|
du schwächst |
| 3. Person Singular |
diffirmat
|
er/sie/es schwächt |
| 1. Person Plural |
diffirmamus
|
wir schwächen |
| 2. Person Plural |
diffirmatis
|
ihr schwächt |
| 3. Person Plural |
diffirmant
|
sie schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmor
|
ich werde geschwächt |
| 2. Person Singular |
diffirmaris diffirmare
|
du wirst geschwächt |
| 3. Person Singular |
diffirmatur
|
er/sie/es wird geschwächt |
| 1. Person Plural |
diffirmamur
|
wir werden geschwächt |
| 2. Person Plural |
diffirmamini
|
ihr werdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
diffirmantur
|
sie werden geschwächt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmem
|
ich schwäche |
| 2. Person Singular |
diffirmes
|
du schwächest |
| 3. Person Singular |
diffirmet
|
er/sie/es schwäche |
| 1. Person Plural |
diffirmemus
|
wir schwächen |
| 2. Person Plural |
diffirmetis
|
ihr schwächet |
| 3. Person Plural |
diffirment
|
sie schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmer
|
ich werde geschwächt |
| 2. Person Singular |
diffirmeris diffirmere
|
du werdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
diffirmetur
|
er/sie/es werde geschwächt |
| 1. Person Plural |
diffirmemur
|
wir werden geschwächt |
| 2. Person Plural |
diffirmemini
|
ihr werdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
diffirmentur
|
sie werden geschwächt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmabam
|
ich schwächte |
| 2. Person Singular |
diffirmabas
|
du schwächtest |
| 3. Person Singular |
diffirmabat
|
er/sie/es schwächte |
| 1. Person Plural |
diffirmabamus
|
wir schwächten |
| 2. Person Plural |
diffirmabatis
|
ihr schwächtet |
| 3. Person Plural |
diffirmabant
|
sie schwächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmabar
|
ich wurde geschwächt |
| 2. Person Singular |
diffirmabaris diffirmabare
|
du wurdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
diffirmabatur
|
er/sie/es wurde geschwächt |
| 1. Person Plural |
diffirmabamur
|
wir wurden geschwächt |
| 2. Person Plural |
diffirmabamini
|
ihr wurdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
diffirmabantur
|
sie wurden geschwächt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmarem
|
ich schwächte |
| 2. Person Singular |
diffirmares
|
du schwächtest |
| 3. Person Singular |
diffirmaret
|
er/sie/es schwächte |
| 1. Person Plural |
diffirmaremus
|
wir schwächten |
| 2. Person Plural |
diffirmaretis
|
ihr schwächtet |
| 3. Person Plural |
diffirmarent
|
sie schwächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmarer
|
ich würde geschwächt |
| 2. Person Singular |
diffirmareris diffirmarere
|
du würdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
diffirmaretur
|
er/sie/es würde geschwächt |
| 1. Person Plural |
diffirmaremur
|
wir würden geschwächt |
| 2. Person Plural |
diffirmaremini
|
ihr würdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
diffirmarentur
|
sie würden geschwächt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmabo
|
ich werde schwächen |
| 2. Person Singular |
diffirmabis
|
du wirst schwächen |
| 3. Person Singular |
diffirmabit
|
er/sie/es wird schwächen |
| 1. Person Plural |
diffirmabimus
|
wir werden schwächen |
| 2. Person Plural |
diffirmabitis
|
ihr werdet schwächen |
| 3. Person Plural |
diffirmabunt
|
sie werden schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmabor
|
ich werde geschwächt werden |
| 2. Person Singular |
diffirmaberis diffirmabere
|
du wirst geschwächt werden |
| 3. Person Singular |
diffirmabitur
|
er/sie/es wird geschwächt werden |
| 1. Person Plural |
diffirmabimur
|
wir werden geschwächt werden |
| 2. Person Plural |
diffirmabimini
|
ihr werdet geschwächt werden |
| 3. Person Plural |
diffirmabuntur
|
sie werden geschwächt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmavi
|
ich habe geschwächt |
| 2. Person Singular |
diffirmavisti
|
du hast geschwächt |
| 3. Person Singular |
diffirmavit
|
er/sie/es hat geschwächt |
| 1. Person Plural |
diffirmavimus
|
wir haben geschwächt |
| 2. Person Plural |
diffirmavistis
|
ihr habt geschwächt |
| 3. Person Plural |
diffirmaverunt diffirmavere
|
sie haben geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmatus sum
|
ich bin geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
diffirmatus es
|
du bist geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
diffirmatus est
|
er/sie/es ist geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
diffirmati sumus
|
wir sind geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
diffirmati estis
|
ihr seid geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
diffirmati sunt
|
sie sind geschwächt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmaverim
|
ich habe geschwächt |
| 2. Person Singular |
diffirmaveris
|
du habest geschwächt |
| 3. Person Singular |
diffirmaverit
|
er/sie/es habe geschwächt |
| 1. Person Plural |
diffirmaverimus
|
wir haben geschwächt |
| 2. Person Plural |
diffirmaveritis
|
ihr habet geschwächt |
| 3. Person Plural |
diffirmaverint
|
sie haben geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmatus sim
|
ich sei geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
diffirmatus sis
|
du seiest geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
diffirmatus sit
|
er/sie/es sei geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
diffirmati simus
|
wir seien geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
diffirmati sitis
|
ihr seiet geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
diffirmati sint
|
sie seien geschwächt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmaveram
|
ich hatte geschwächt |
| 2. Person Singular |
diffirmaveras
|
du hattest geschwächt |
| 3. Person Singular |
diffirmaverat
|
er/sie/es hatte geschwächt |
| 1. Person Plural |
diffirmaveramus
|
wir hatten geschwächt |
| 2. Person Plural |
diffirmaveratis
|
ihr hattet geschwächt |
| 3. Person Plural |
diffirmaverant
|
sie hatten geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmatus eram
|
ich war geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
diffirmatus eras
|
du warst geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
diffirmatus erat
|
er/sie/es war geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
diffirmati eramus
|
wir waren geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
diffirmati eratis
|
ihr wart geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
diffirmati erant
|
sie waren geschwächt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmavissem
|
ich hätte geschwächt |
| 2. Person Singular |
diffirmavisses
|
du hättest geschwächt |
| 3. Person Singular |
diffirmavisset
|
er/sie/es hätte geschwächt |
| 1. Person Plural |
diffirmavissemus
|
wir hätten geschwächt |
| 2. Person Plural |
diffirmavissetis
|
ihr hättet geschwächt |
| 3. Person Plural |
diffirmavissent
|
sie hätten geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmatus essem
|
ich wäre geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
diffirmatus esses
|
du wärest geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
diffirmatus esset
|
er/sie/es wäre geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
diffirmati essemus
|
wir wären geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
diffirmati essetis
|
ihr wäret geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
diffirmati essent
|
sie wären geschwächt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmavero
|
ich werde geschwächt haben |
| 2. Person Singular |
diffirmaveris
|
du wirst geschwächt haben |
| 3. Person Singular |
diffirmaverit
|
er/sie/es wird geschwächt haben |
| 1. Person Plural |
diffirmaverimus
|
wir werden geschwächt haben |
| 2. Person Plural |
diffirmaveritis
|
ihr werdet geschwächt haben |
| 3. Person Plural |
diffirmaverint
|
sie werden geschwächt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmatus ero
|
ich werde geschwächt worden sein |
| 2. Person Singular |
diffirmatus eris
|
du wirst geschwächt worden sein |
| 3. Person Singular |
diffirmatus erit
|
er/sie/es wird geschwächt worden sein |
| 1. Person Plural |
diffirmati erimus
|
wir werden geschwächt worden sein |
| 2. Person Plural |
diffirmati eritis
|
ihr werdet geschwächt worden sein |
| 3. Person Plural |
diffirmati erunt
|
sie werden geschwächt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
diffirmare
|
schwächen |
| Vorzeitigkeit |
diffirmavisse
|
geschwächt haben |
| Nachzeitigkeit |
diffirmaturum esse
|
schwächen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
diffirmari diffirmarier
|
geschwächt werden |
| Vorzeitigkeit |
diffirmatum esse
|
geschwächt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
diffirmatum iri
|
künftig geschwächt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
diffirma
|
schwäche; schwäch! |
| 2. Person Plural |
diffirmate
|
schwächt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
diffirmato
|
| 3. Person Singular |
diffirmato
|
| 2. Person Plural |
diffirmatote
|
| 3. Person Plural |
diffirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
diffirmare
|
das Schwächen |
| Genitiv |
diffirmandi
|
des Schwächens |
| Dativ |
diffirmando
|
dem Schwächen |
| Akkusativ |
diffirmandum
|
das Schwächen |
| Ablativ |
diffirmando
|
durch das Schwächen |
| Vokativ |
diffirmande
|
Schwächen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
diffirmandus
|
diffirmanda
|
diffirmandum
|
| Genitiv |
diffirmandi
|
diffirmandae
|
diffirmandi
|
| Dativ |
diffirmando
|
diffirmandae
|
diffirmando
|
| Akkusativ |
diffirmandum
|
diffirmandam
|
diffirmandum
|
| Ablativ |
diffirmando
|
diffirmanda
|
diffirmando
|
| Vokativ |
diffirmande
|
diffirmanda
|
diffirmandum
|
Plural
| Nominativ |
diffirmandi
|
diffirmandae
|
diffirmanda
|
| Genitiv |
diffirmandorum
|
diffirmandarum
|
diffirmandorum
|
| Dativ |
diffirmandis
|
diffirmandis
|
diffirmandis
|
| Akkusativ |
diffirmandos
|
diffirmandas
|
diffirmanda
|
| Ablativ |
diffirmandis
|
diffirmandis
|
diffirmandis
|
| Vokativ |
diffirmandi
|
diffirmandae
|
diffirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
diffirmans
|
diffirmans
|
diffirmans
|
| Genitiv |
diffirmantis
|
diffirmantis
|
diffirmantis
|
| Dativ |
diffirmanti
|
diffirmanti
|
diffirmanti
|
| Akkusativ |
diffirmantem
|
diffirmantem
|
diffirmans
|
| Ablativ |
diffirmanti diffirmante
|
diffirmanti diffirmante
|
diffirmanti diffirmante
|
| Vokativ |
diffirmans
|
diffirmans
|
diffirmans
|
Plural
| Nominativ |
diffirmantes
|
diffirmantes
|
diffirmantia
|
| Genitiv |
diffirmantium diffirmantum
|
diffirmantium diffirmantum
|
diffirmantium diffirmantum
|
| Dativ |
diffirmantibus
|
diffirmantibus
|
diffirmantibus
|
| Akkusativ |
diffirmantes
|
diffirmantes
|
diffirmantia
|
| Ablativ |
diffirmantibus
|
diffirmantibus
|
diffirmantibus
|
| Vokativ |
diffirmantes
|
diffirmantes
|
diffirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
diffirmatus
|
diffirmata
|
diffirmatum
|
| Genitiv |
diffirmati
|
diffirmatae
|
diffirmati
|
| Dativ |
diffirmato
|
diffirmatae
|
diffirmato
|
| Akkusativ |
diffirmatum
|
diffirmatam
|
diffirmatum
|
| Ablativ |
diffirmato
|
diffirmata
|
diffirmato
|
| Vokativ |
diffirmate
|
diffirmata
|
diffirmatum
|
Plural
| Nominativ |
diffirmati
|
diffirmatae
|
diffirmata
|
| Genitiv |
diffirmatorum
|
diffirmatarum
|
diffirmatorum
|
| Dativ |
diffirmatis
|
diffirmatis
|
diffirmatis
|
| Akkusativ |
diffirmatos
|
diffirmatas
|
diffirmata
|
| Ablativ |
diffirmatis
|
diffirmatis
|
diffirmatis
|
| Vokativ |
diffirmati
|
diffirmatae
|
diffirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
diffirmaturus
|
diffirmatura
|
diffirmaturum
|
| Genitiv |
diffirmaturi
|
diffirmaturae
|
diffirmaturi
|
| Dativ |
diffirmaturo
|
diffirmaturae
|
diffirmaturo
|
| Akkusativ |
diffirmaturum
|
diffirmaturam
|
diffirmaturum
|
| Ablativ |
diffirmaturo
|
diffirmatura
|
diffirmaturo
|
| Vokativ |
diffirmature
|
diffirmatura
|
diffirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
diffirmaturi
|
diffirmaturae
|
diffirmatura
|
| Genitiv |
diffirmaturorum
|
diffirmaturarum
|
diffirmaturorum
|
| Dativ |
diffirmaturis
|
diffirmaturis
|
diffirmaturis
|
| Akkusativ |
diffirmaturos
|
diffirmaturas
|
diffirmatura
|
| Ablativ |
diffirmaturis
|
diffirmaturis
|
diffirmaturis
|
| Vokativ |
diffirmaturi
|
diffirmaturae
|
diffirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
diffirmatum
|
diffirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmo
|
ich zerstreue mich |
| 2. Person Singular |
diffirmas
|
du zerstreust dich |
| 3. Person Singular |
diffirmat
|
er/sie/es zerstreut sich |
| 1. Person Plural |
diffirmamus
|
wir zerstreuen uns |
| 2. Person Plural |
diffirmatis
|
ihr zerstreut euch |
| 3. Person Plural |
diffirmant
|
sie zerstreuen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmor
|
|
| 2. Person Singular |
diffirmaris diffirmare
|
|
| 3. Person Singular |
diffirmatur
|
|
| 1. Person Plural |
diffirmamur
|
|
| 2. Person Plural |
diffirmamini
|
|
| 3. Person Plural |
diffirmantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmem
|
ich zerstreue mich |
| 2. Person Singular |
diffirmes
|
du zerstreuest dich |
| 3. Person Singular |
diffirmet
|
er/sie/es zerstreue sich |
| 1. Person Plural |
diffirmemus
|
wir zerstreuen uns |
| 2. Person Plural |
diffirmetis
|
ihr zerstreuet euch |
| 3. Person Plural |
diffirment
|
sie zerstreuen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmer
|
|
| 2. Person Singular |
diffirmeris diffirmere
|
|
| 3. Person Singular |
diffirmetur
|
|
| 1. Person Plural |
diffirmemur
|
|
| 2. Person Plural |
diffirmemini
|
|
| 3. Person Plural |
diffirmentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmabam
|
ich zerstreute mich |
| 2. Person Singular |
diffirmabas
|
du zerstreutest dich |
| 3. Person Singular |
diffirmabat
|
er/sie/es zerstreute sich |
| 1. Person Plural |
diffirmabamus
|
wir zerstreuten uns |
| 2. Person Plural |
diffirmabatis
|
ihr zerstreutet euch |
| 3. Person Plural |
diffirmabant
|
sie zerstreuten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmabar
|
|
| 2. Person Singular |
diffirmabaris diffirmabare
|
|
| 3. Person Singular |
diffirmabatur
|
|
| 1. Person Plural |
diffirmabamur
|
|
| 2. Person Plural |
diffirmabamini
|
|
| 3. Person Plural |
diffirmabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmarem
|
ich zerstreute mich |
| 2. Person Singular |
diffirmares
|
du zerstreutest dich |
| 3. Person Singular |
diffirmaret
|
er/sie/es zerstreute sich |
| 1. Person Plural |
diffirmaremus
|
wir zerstreuten uns |
| 2. Person Plural |
diffirmaretis
|
ihr zerstreutet euch |
| 3. Person Plural |
diffirmarent
|
sie zerstreuten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmarer
|
|
| 2. Person Singular |
diffirmareris diffirmarere
|
|
| 3. Person Singular |
diffirmaretur
|
|
| 1. Person Plural |
diffirmaremur
|
|
| 2. Person Plural |
diffirmaremini
|
|
| 3. Person Plural |
diffirmarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmabo
|
ich werde mich zerstreuen |
| 2. Person Singular |
diffirmabis
|
du wirst dich zerstreuen |
| 3. Person Singular |
diffirmabit
|
er/sie/es wird sich zerstreuen |
| 1. Person Plural |
diffirmabimus
|
wir werden uns zerstreuen |
| 2. Person Plural |
diffirmabitis
|
ihr werdet euch zerstreuen |
| 3. Person Plural |
diffirmabunt
|
sie werden sich zerstreuen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmabor
|
|
| 2. Person Singular |
diffirmaberis diffirmabere
|
|
| 3. Person Singular |
diffirmabitur
|
|
| 1. Person Plural |
diffirmabimur
|
|
| 2. Person Plural |
diffirmabimini
|
|
| 3. Person Plural |
diffirmabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmavi
|
ich habe mich zerstreut |
| 2. Person Singular |
diffirmavisti
|
du hast dich zerstreut |
| 3. Person Singular |
diffirmavit
|
er/sie/es hat sich zerstreut |
| 1. Person Plural |
diffirmavimus
|
wir haben uns zerstreut |
| 2. Person Plural |
diffirmavistis
|
ihr habt euch zerstreut |
| 3. Person Plural |
diffirmaverunt diffirmavere
|
sie haben sich zerstreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
diffirmatus es
|
|
| 3. Person Singular |
diffirmatus est
|
|
| 1. Person Plural |
diffirmati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
diffirmati estis
|
|
| 3. Person Plural |
diffirmati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmaverim
|
ich habe mich zerstreut |
| 2. Person Singular |
diffirmaveris
|
du habest dich zerstreut |
| 3. Person Singular |
diffirmaverit
|
er/sie/es habe sich zerstreut |
| 1. Person Plural |
diffirmaverimus
|
wir haben uns zerstreut |
| 2. Person Plural |
diffirmaveritis
|
ihr habet euch zerstreut |
| 3. Person Plural |
diffirmaverint
|
sie haben sich zerstreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
diffirmatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
diffirmatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
diffirmati simus
|
|
| 2. Person Plural |
diffirmati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
diffirmati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmaveram
|
ich hatte mich zerstreut |
| 2. Person Singular |
diffirmaveras
|
du hattest dich zerstreut |
| 3. Person Singular |
diffirmaverat
|
er/sie/es hatte sich zerstreut |
| 1. Person Plural |
diffirmaveramus
|
wir hatten uns zerstreut |
| 2. Person Plural |
diffirmaveratis
|
ihr hattet euch zerstreut |
| 3. Person Plural |
diffirmaverant
|
sie hatten sich zerstreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
diffirmatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
diffirmatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
diffirmati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
diffirmati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
diffirmati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmavissem
|
ich hätte mich zerstreut |
| 2. Person Singular |
diffirmavisses
|
du hättest dich zerstreut |
| 3. Person Singular |
diffirmavisset
|
er/sie/es hätte sich zerstreut |
| 1. Person Plural |
diffirmavissemus
|
wir hätten uns zerstreut |
| 2. Person Plural |
diffirmavissetis
|
ihr hättet euch zerstreut |
| 3. Person Plural |
diffirmavissent
|
sie hätten sich zerstreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
diffirmatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
diffirmatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
diffirmati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
diffirmati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
diffirmati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmavero
|
ich werde mich zerstreut haben |
| 2. Person Singular |
diffirmaveris
|
du wirst dich zerstreut haben |
| 3. Person Singular |
diffirmaverit
|
er/sie/es wird sich zerstreut haben |
| 1. Person Plural |
diffirmaverimus
|
wir werden uns zerstreut haben |
| 2. Person Plural |
diffirmaveritis
|
ihr werdet euch zerstreut haben |
| 3. Person Plural |
diffirmaverint
|
sie werden sich zerstreut haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
diffirmatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
diffirmatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
diffirmatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
diffirmati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
diffirmati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
diffirmati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
diffirmare
|
sich zerstreuen |
| Vorzeitigkeit |
diffirmavisse
|
sich zerstreut haben |
| Nachzeitigkeit |
diffirmaturum esse
|
sich zerstreuen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
diffirmari diffirmarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
diffirmatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
diffirmatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
diffirma
|
zerstreue dich; zerstreu dich! |
| 2. Person Plural |
diffirmate
|
zerstreut euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
diffirmato
|
| 3. Person Singular |
diffirmato
|
| 2. Person Plural |
diffirmatote
|
| 3. Person Plural |
diffirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
diffirmare
|
das Sich zerstreuen |
| Genitiv |
diffirmandi
|
des Sich zerstreuens |
| Dativ |
diffirmando
|
dem Sich zerstreuen |
| Akkusativ |
diffirmandum
|
das Sich zerstreuen |
| Ablativ |
diffirmando
|
durch das Sich zerstreuen |
| Vokativ |
diffirmande
|
Sich zerstreuen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
diffirmandus
|
diffirmanda
|
diffirmandum
|
| Genitiv |
diffirmandi
|
diffirmandae
|
diffirmandi
|
| Dativ |
diffirmando
|
diffirmandae
|
diffirmando
|
| Akkusativ |
diffirmandum
|
diffirmandam
|
diffirmandum
|
| Ablativ |
diffirmando
|
diffirmanda
|
diffirmando
|
| Vokativ |
diffirmande
|
diffirmanda
|
diffirmandum
|
Plural
| Nominativ |
diffirmandi
|
diffirmandae
|
diffirmanda
|
| Genitiv |
diffirmandorum
|
diffirmandarum
|
diffirmandorum
|
| Dativ |
diffirmandis
|
diffirmandis
|
diffirmandis
|
| Akkusativ |
diffirmandos
|
diffirmandas
|
diffirmanda
|
| Ablativ |
diffirmandis
|
diffirmandis
|
diffirmandis
|
| Vokativ |
diffirmandi
|
diffirmandae
|
diffirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
diffirmans
|
diffirmans
|
diffirmans
|
| Genitiv |
diffirmantis
|
diffirmantis
|
diffirmantis
|
| Dativ |
diffirmanti
|
diffirmanti
|
diffirmanti
|
| Akkusativ |
diffirmantem
|
diffirmantem
|
diffirmans
|
| Ablativ |
diffirmanti diffirmante
|
diffirmanti diffirmante
|
diffirmanti diffirmante
|
| Vokativ |
diffirmans
|
diffirmans
|
diffirmans
|
Plural
| Nominativ |
diffirmantes
|
diffirmantes
|
diffirmantia
|
| Genitiv |
diffirmantium diffirmantum
|
diffirmantium diffirmantum
|
diffirmantium diffirmantum
|
| Dativ |
diffirmantibus
|
diffirmantibus
|
diffirmantibus
|
| Akkusativ |
diffirmantes
|
diffirmantes
|
diffirmantia
|
| Ablativ |
diffirmantibus
|
diffirmantibus
|
diffirmantibus
|
| Vokativ |
diffirmantes
|
diffirmantes
|
diffirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
diffirmatus
|
diffirmata
|
diffirmatum
|
| Genitiv |
diffirmati
|
diffirmatae
|
diffirmati
|
| Dativ |
diffirmato
|
diffirmatae
|
diffirmato
|
| Akkusativ |
diffirmatum
|
diffirmatam
|
diffirmatum
|
| Ablativ |
diffirmato
|
diffirmata
|
diffirmato
|
| Vokativ |
diffirmate
|
diffirmata
|
diffirmatum
|
Plural
| Nominativ |
diffirmati
|
diffirmatae
|
diffirmata
|
| Genitiv |
diffirmatorum
|
diffirmatarum
|
diffirmatorum
|
| Dativ |
diffirmatis
|
diffirmatis
|
diffirmatis
|
| Akkusativ |
diffirmatos
|
diffirmatas
|
diffirmata
|
| Ablativ |
diffirmatis
|
diffirmatis
|
diffirmatis
|
| Vokativ |
diffirmati
|
diffirmatae
|
diffirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
diffirmaturus
|
diffirmatura
|
diffirmaturum
|
| Genitiv |
diffirmaturi
|
diffirmaturae
|
diffirmaturi
|
| Dativ |
diffirmaturo
|
diffirmaturae
|
diffirmaturo
|
| Akkusativ |
diffirmaturum
|
diffirmaturam
|
diffirmaturum
|
| Ablativ |
diffirmaturo
|
diffirmatura
|
diffirmaturo
|
| Vokativ |
diffirmature
|
diffirmatura
|
diffirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
diffirmaturi
|
diffirmaturae
|
diffirmatura
|
| Genitiv |
diffirmaturorum
|
diffirmaturarum
|
diffirmaturorum
|
| Dativ |
diffirmaturis
|
diffirmaturis
|
diffirmaturis
|
| Akkusativ |
diffirmaturos
|
diffirmaturas
|
diffirmatura
|
| Ablativ |
diffirmaturis
|
diffirmaturis
|
diffirmaturis
|
| Vokativ |
diffirmaturi
|
diffirmaturae
|
diffirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
diffirmatum
|
diffirmatu
|