Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucido
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidas
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidat
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidamus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidatis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidor
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidaris dilucidare
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidatur
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidamur
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidamini
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidem
|
|
| 2. Person Singular |
dilucides
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidet
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidemus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidetis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucident
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucider
|
|
| 2. Person Singular |
dilucideris dilucidere
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidetur
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidemur
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidemini
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidabam
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidabas
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidabat
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidabamus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidabatis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidabar
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidabaris dilucidabare
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidabatur
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidabamur
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidabamini
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidarem
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidares
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidaret
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidaremus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidaretis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidarer
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidareris dilucidarere
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidaretur
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidaremur
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidaremini
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidabo
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidabis
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidabit
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidabimus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidabitis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidabor
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidaberis dilucidabere
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidabitur
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidabimur
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidabimini
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidavi
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidavisti
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidavit
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidavimus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidavistis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidaverunt dilucidavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidatus es
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidatus est
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidati estis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidaverim
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidati simus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidaveram
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidaveras
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidaverat
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidavissem
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidavisses
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidavisset
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidavero
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dilucidatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
dilucidatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
dilucidatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
dilucidati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
dilucidati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
dilucidati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dilucidare
|
|
| Vorzeitigkeit |
dilucidavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dilucidaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dilucidari dilucidarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
dilucidatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dilucidatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dilucida
|
! |
| 2. Person Plural |
dilucidate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dilucidato
|
| 3. Person Singular |
dilucidato
|
| 2. Person Plural |
dilucidatote
|
| 3. Person Plural |
dilucidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dilucidare
|
|
| Genitiv |
dilucidandi
|
|
| Dativ |
dilucidando
|
|
| Akkusativ |
dilucidandum
|
|
| Ablativ |
dilucidando
|
|
| Vokativ |
dilucidande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dilucidandus
|
dilucidanda
|
dilucidandum
|
| Genitiv |
dilucidandi
|
dilucidandae
|
dilucidandi
|
| Dativ |
dilucidando
|
dilucidandae
|
dilucidando
|
| Akkusativ |
dilucidandum
|
dilucidandam
|
dilucidandum
|
| Ablativ |
dilucidando
|
dilucidanda
|
dilucidando
|
| Vokativ |
dilucidande
|
dilucidanda
|
dilucidandum
|
Plural
| Nominativ |
dilucidandi
|
dilucidandae
|
dilucidanda
|
| Genitiv |
dilucidandorum
|
dilucidandarum
|
dilucidandorum
|
| Dativ |
dilucidandis
|
dilucidandis
|
dilucidandis
|
| Akkusativ |
dilucidandos
|
dilucidandas
|
dilucidanda
|
| Ablativ |
dilucidandis
|
dilucidandis
|
dilucidandis
|
| Vokativ |
dilucidandi
|
dilucidandae
|
dilucidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dilucidans
|
dilucidans
|
dilucidans
|
| Genitiv |
dilucidantis
|
dilucidantis
|
dilucidantis
|
| Dativ |
dilucidanti
|
dilucidanti
|
dilucidanti
|
| Akkusativ |
dilucidantem
|
dilucidantem
|
dilucidans
|
| Ablativ |
dilucidanti dilucidante
|
dilucidanti dilucidante
|
dilucidanti dilucidante
|
| Vokativ |
dilucidans
|
dilucidans
|
dilucidans
|
Plural
| Nominativ |
dilucidantes
|
dilucidantes
|
dilucidantia
|
| Genitiv |
dilucidantium dilucidantum
|
dilucidantium dilucidantum
|
dilucidantium dilucidantum
|
| Dativ |
dilucidantibus
|
dilucidantibus
|
dilucidantibus
|
| Akkusativ |
dilucidantes
|
dilucidantes
|
dilucidantia
|
| Ablativ |
dilucidantibus
|
dilucidantibus
|
dilucidantibus
|
| Vokativ |
dilucidantes
|
dilucidantes
|
dilucidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dilucidatus
|
dilucidata
|
dilucidatum
|
| Genitiv |
dilucidati
|
dilucidatae
|
dilucidati
|
| Dativ |
dilucidato
|
dilucidatae
|
dilucidato
|
| Akkusativ |
dilucidatum
|
dilucidatam
|
dilucidatum
|
| Ablativ |
dilucidato
|
dilucidata
|
dilucidato
|
| Vokativ |
dilucidate
|
dilucidata
|
dilucidatum
|
Plural
| Nominativ |
dilucidati
|
dilucidatae
|
dilucidata
|
| Genitiv |
dilucidatorum
|
dilucidatarum
|
dilucidatorum
|
| Dativ |
dilucidatis
|
dilucidatis
|
dilucidatis
|
| Akkusativ |
dilucidatos
|
dilucidatas
|
dilucidata
|
| Ablativ |
dilucidatis
|
dilucidatis
|
dilucidatis
|
| Vokativ |
dilucidati
|
dilucidatae
|
dilucidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dilucidaturus
|
dilucidatura
|
dilucidaturum
|
| Genitiv |
dilucidaturi
|
dilucidaturae
|
dilucidaturi
|
| Dativ |
dilucidaturo
|
dilucidaturae
|
dilucidaturo
|
| Akkusativ |
dilucidaturum
|
dilucidaturam
|
dilucidaturum
|
| Ablativ |
dilucidaturo
|
dilucidatura
|
dilucidaturo
|
| Vokativ |
dilucidature
|
dilucidatura
|
dilucidaturum
|
Plural
| Nominativ |
dilucidaturi
|
dilucidaturae
|
dilucidatura
|
| Genitiv |
dilucidaturorum
|
dilucidaturarum
|
dilucidaturorum
|
| Dativ |
dilucidaturis
|
dilucidaturis
|
dilucidaturis
|
| Akkusativ |
dilucidaturos
|
dilucidaturas
|
dilucidatura
|
| Ablativ |
dilucidaturis
|
dilucidaturis
|
dilucidaturis
|
| Vokativ |
dilucidaturi
|
dilucidaturae
|
dilucidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dilucidatum
|
dilucidatu
|