Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamo
|
|
| 2. Person Singular |
disamas
|
|
| 3. Person Singular |
disamat
|
|
| 1. Person Plural |
disamamus
|
|
| 2. Person Plural |
disamatis
|
|
| 3. Person Plural |
disamant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamor
|
|
| 2. Person Singular |
disamaris disamare
|
|
| 3. Person Singular |
disamatur
|
|
| 1. Person Plural |
disamamur
|
|
| 2. Person Plural |
disamamini
|
|
| 3. Person Plural |
disamantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamem
|
|
| 2. Person Singular |
disames
|
|
| 3. Person Singular |
disamet
|
|
| 1. Person Plural |
disamemus
|
|
| 2. Person Plural |
disametis
|
|
| 3. Person Plural |
disament
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamer
|
|
| 2. Person Singular |
disameris disamere
|
|
| 3. Person Singular |
disametur
|
|
| 1. Person Plural |
disamemur
|
|
| 2. Person Plural |
disamemini
|
|
| 3. Person Plural |
disamentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamabam
|
|
| 2. Person Singular |
disamabas
|
|
| 3. Person Singular |
disamabat
|
|
| 1. Person Plural |
disamabamus
|
|
| 2. Person Plural |
disamabatis
|
|
| 3. Person Plural |
disamabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamabar
|
|
| 2. Person Singular |
disamabaris disamabare
|
|
| 3. Person Singular |
disamabatur
|
|
| 1. Person Plural |
disamabamur
|
|
| 2. Person Plural |
disamabamini
|
|
| 3. Person Plural |
disamabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamarem
|
|
| 2. Person Singular |
disamares
|
|
| 3. Person Singular |
disamaret
|
|
| 1. Person Plural |
disamaremus
|
|
| 2. Person Plural |
disamaretis
|
|
| 3. Person Plural |
disamarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamarer
|
|
| 2. Person Singular |
disamareris disamarere
|
|
| 3. Person Singular |
disamaretur
|
|
| 1. Person Plural |
disamaremur
|
|
| 2. Person Plural |
disamaremini
|
|
| 3. Person Plural |
disamarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamabo
|
|
| 2. Person Singular |
disamabis
|
|
| 3. Person Singular |
disamabit
|
|
| 1. Person Plural |
disamabimus
|
|
| 2. Person Plural |
disamabitis
|
|
| 3. Person Plural |
disamabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamabor
|
|
| 2. Person Singular |
disamaberis disamabere
|
|
| 3. Person Singular |
disamabitur
|
|
| 1. Person Plural |
disamabimur
|
|
| 2. Person Plural |
disamabimini
|
|
| 3. Person Plural |
disamabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamavi
|
|
| 2. Person Singular |
disamavisti
|
|
| 3. Person Singular |
disamavit
|
|
| 1. Person Plural |
disamavimus
|
|
| 2. Person Plural |
disamavistis
|
|
| 3. Person Plural |
disamaverunt disamavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
disamatus es
|
|
| 3. Person Singular |
disamatus est
|
|
| 1. Person Plural |
disamati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
disamati estis
|
|
| 3. Person Plural |
disamati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamaverim
|
|
| 2. Person Singular |
disamaveris
|
|
| 3. Person Singular |
disamaverit
|
|
| 1. Person Plural |
disamaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
disamaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
disamaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
disamatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
disamatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
disamati simus
|
|
| 2. Person Plural |
disamati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
disamati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamaveram
|
|
| 2. Person Singular |
disamaveras
|
|
| 3. Person Singular |
disamaverat
|
|
| 1. Person Plural |
disamaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
disamaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
disamaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
disamatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
disamatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
disamati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
disamati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
disamati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamavissem
|
|
| 2. Person Singular |
disamavisses
|
|
| 3. Person Singular |
disamavisset
|
|
| 1. Person Plural |
disamavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
disamavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
disamavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
disamatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
disamatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
disamati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
disamati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
disamati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamavero
|
|
| 2. Person Singular |
disamaveris
|
|
| 3. Person Singular |
disamaverit
|
|
| 1. Person Plural |
disamaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
disamaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
disamaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
disamatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
disamatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
disamati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
disamati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
disamati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
disamare
|
|
| Vorzeitigkeit |
disamavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
disamaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
disamari disamarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
disamatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
disamatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
disama
|
! |
| 2. Person Plural |
disamate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
disamato
|
| 3. Person Singular |
disamato
|
| 2. Person Plural |
disamatote
|
| 3. Person Plural |
disamanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
disamare
|
|
| Genitiv |
disamandi
|
|
| Dativ |
disamando
|
|
| Akkusativ |
disamandum
|
|
| Ablativ |
disamando
|
|
| Vokativ |
disamande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disamandus
|
disamanda
|
disamandum
|
| Genitiv |
disamandi
|
disamandae
|
disamandi
|
| Dativ |
disamando
|
disamandae
|
disamando
|
| Akkusativ |
disamandum
|
disamandam
|
disamandum
|
| Ablativ |
disamando
|
disamanda
|
disamando
|
| Vokativ |
disamande
|
disamanda
|
disamandum
|
Plural
| Nominativ |
disamandi
|
disamandae
|
disamanda
|
| Genitiv |
disamandorum
|
disamandarum
|
disamandorum
|
| Dativ |
disamandis
|
disamandis
|
disamandis
|
| Akkusativ |
disamandos
|
disamandas
|
disamanda
|
| Ablativ |
disamandis
|
disamandis
|
disamandis
|
| Vokativ |
disamandi
|
disamandae
|
disamanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disamans
|
disamans
|
disamans
|
| Genitiv |
disamantis
|
disamantis
|
disamantis
|
| Dativ |
disamanti
|
disamanti
|
disamanti
|
| Akkusativ |
disamantem
|
disamantem
|
disamans
|
| Ablativ |
disamanti disamante
|
disamanti disamante
|
disamanti disamante
|
| Vokativ |
disamans
|
disamans
|
disamans
|
Plural
| Nominativ |
disamantes
|
disamantes
|
disamantia
|
| Genitiv |
disamantium disamantum
|
disamantium disamantum
|
disamantium disamantum
|
| Dativ |
disamantibus
|
disamantibus
|
disamantibus
|
| Akkusativ |
disamantes
|
disamantes
|
disamantia
|
| Ablativ |
disamantibus
|
disamantibus
|
disamantibus
|
| Vokativ |
disamantes
|
disamantes
|
disamantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disamatus
|
disamata
|
disamatum
|
| Genitiv |
disamati
|
disamatae
|
disamati
|
| Dativ |
disamato
|
disamatae
|
disamato
|
| Akkusativ |
disamatum
|
disamatam
|
disamatum
|
| Ablativ |
disamato
|
disamata
|
disamato
|
| Vokativ |
disamate
|
disamata
|
disamatum
|
Plural
| Nominativ |
disamati
|
disamatae
|
disamata
|
| Genitiv |
disamatorum
|
disamatarum
|
disamatorum
|
| Dativ |
disamatis
|
disamatis
|
disamatis
|
| Akkusativ |
disamatos
|
disamatas
|
disamata
|
| Ablativ |
disamatis
|
disamatis
|
disamatis
|
| Vokativ |
disamati
|
disamatae
|
disamata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disamaturus
|
disamatura
|
disamaturum
|
| Genitiv |
disamaturi
|
disamaturae
|
disamaturi
|
| Dativ |
disamaturo
|
disamaturae
|
disamaturo
|
| Akkusativ |
disamaturum
|
disamaturam
|
disamaturum
|
| Ablativ |
disamaturo
|
disamatura
|
disamaturo
|
| Vokativ |
disamature
|
disamatura
|
disamaturum
|
Plural
| Nominativ |
disamaturi
|
disamaturae
|
disamatura
|
| Genitiv |
disamaturorum
|
disamaturarum
|
disamaturorum
|
| Dativ |
disamaturis
|
disamaturis
|
disamaturis
|
| Akkusativ |
disamaturos
|
disamaturas
|
disamatura
|
| Ablativ |
disamaturis
|
disamaturis
|
disamaturis
|
| Vokativ |
disamaturi
|
disamaturae
|
disamatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
disamatum
|
disamatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamo
|
|
| 2. Person Singular |
disamas
|
|
| 3. Person Singular |
disamat
|
|
| 1. Person Plural |
disamamus
|
|
| 2. Person Plural |
disamatis
|
|
| 3. Person Plural |
disamant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamor
|
|
| 2. Person Singular |
disamaris disamare
|
|
| 3. Person Singular |
disamatur
|
|
| 1. Person Plural |
disamamur
|
|
| 2. Person Plural |
disamamini
|
|
| 3. Person Plural |
disamantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamem
|
|
| 2. Person Singular |
disames
|
|
| 3. Person Singular |
disamet
|
|
| 1. Person Plural |
disamemus
|
|
| 2. Person Plural |
disametis
|
|
| 3. Person Plural |
disament
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamer
|
|
| 2. Person Singular |
disameris disamere
|
|
| 3. Person Singular |
disametur
|
|
| 1. Person Plural |
disamemur
|
|
| 2. Person Plural |
disamemini
|
|
| 3. Person Plural |
disamentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamabam
|
|
| 2. Person Singular |
disamabas
|
|
| 3. Person Singular |
disamabat
|
|
| 1. Person Plural |
disamabamus
|
|
| 2. Person Plural |
disamabatis
|
|
| 3. Person Plural |
disamabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamabar
|
|
| 2. Person Singular |
disamabaris disamabare
|
|
| 3. Person Singular |
disamabatur
|
|
| 1. Person Plural |
disamabamur
|
|
| 2. Person Plural |
disamabamini
|
|
| 3. Person Plural |
disamabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamarem
|
|
| 2. Person Singular |
disamares
|
|
| 3. Person Singular |
disamaret
|
|
| 1. Person Plural |
disamaremus
|
|
| 2. Person Plural |
disamaretis
|
|
| 3. Person Plural |
disamarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamarer
|
|
| 2. Person Singular |
disamareris disamarere
|
|
| 3. Person Singular |
disamaretur
|
|
| 1. Person Plural |
disamaremur
|
|
| 2. Person Plural |
disamaremini
|
|
| 3. Person Plural |
disamarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamabo
|
|
| 2. Person Singular |
disamabis
|
|
| 3. Person Singular |
disamabit
|
|
| 1. Person Plural |
disamabimus
|
|
| 2. Person Plural |
disamabitis
|
|
| 3. Person Plural |
disamabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamabor
|
|
| 2. Person Singular |
disamaberis disamabere
|
|
| 3. Person Singular |
disamabitur
|
|
| 1. Person Plural |
disamabimur
|
|
| 2. Person Plural |
disamabimini
|
|
| 3. Person Plural |
disamabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamavi
|
|
| 2. Person Singular |
disamavisti
|
|
| 3. Person Singular |
disamavit
|
|
| 1. Person Plural |
disamavimus
|
|
| 2. Person Plural |
disamavistis
|
|
| 3. Person Plural |
disamaverunt disamavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
disamatus es
|
|
| 3. Person Singular |
disamatus est
|
|
| 1. Person Plural |
disamati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
disamati estis
|
|
| 3. Person Plural |
disamati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamaverim
|
|
| 2. Person Singular |
disamaveris
|
|
| 3. Person Singular |
disamaverit
|
|
| 1. Person Plural |
disamaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
disamaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
disamaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
disamatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
disamatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
disamati simus
|
|
| 2. Person Plural |
disamati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
disamati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamaveram
|
|
| 2. Person Singular |
disamaveras
|
|
| 3. Person Singular |
disamaverat
|
|
| 1. Person Plural |
disamaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
disamaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
disamaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
disamatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
disamatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
disamati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
disamati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
disamati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamavissem
|
|
| 2. Person Singular |
disamavisses
|
|
| 3. Person Singular |
disamavisset
|
|
| 1. Person Plural |
disamavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
disamavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
disamavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
disamatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
disamatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
disamati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
disamati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
disamati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disamavero
|
|
| 2. Person Singular |
disamaveris
|
|
| 3. Person Singular |
disamaverit
|
|
| 1. Person Plural |
disamaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
disamaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
disamaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disamatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
disamatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
disamatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
disamati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
disamati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
disamati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
disamare
|
|
| Vorzeitigkeit |
disamavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
disamaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
disamari disamarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
disamatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
disamatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
disama
|
! |
| 2. Person Plural |
disamate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
disamato
|
| 3. Person Singular |
disamato
|
| 2. Person Plural |
disamatote
|
| 3. Person Plural |
disamanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
disamare
|
|
| Genitiv |
disamandi
|
|
| Dativ |
disamando
|
|
| Akkusativ |
disamandum
|
|
| Ablativ |
disamando
|
|
| Vokativ |
disamande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disamandus
|
disamanda
|
disamandum
|
| Genitiv |
disamandi
|
disamandae
|
disamandi
|
| Dativ |
disamando
|
disamandae
|
disamando
|
| Akkusativ |
disamandum
|
disamandam
|
disamandum
|
| Ablativ |
disamando
|
disamanda
|
disamando
|
| Vokativ |
disamande
|
disamanda
|
disamandum
|
Plural
| Nominativ |
disamandi
|
disamandae
|
disamanda
|
| Genitiv |
disamandorum
|
disamandarum
|
disamandorum
|
| Dativ |
disamandis
|
disamandis
|
disamandis
|
| Akkusativ |
disamandos
|
disamandas
|
disamanda
|
| Ablativ |
disamandis
|
disamandis
|
disamandis
|
| Vokativ |
disamandi
|
disamandae
|
disamanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disamans
|
disamans
|
disamans
|
| Genitiv |
disamantis
|
disamantis
|
disamantis
|
| Dativ |
disamanti
|
disamanti
|
disamanti
|
| Akkusativ |
disamantem
|
disamantem
|
disamans
|
| Ablativ |
disamanti disamante
|
disamanti disamante
|
disamanti disamante
|
| Vokativ |
disamans
|
disamans
|
disamans
|
Plural
| Nominativ |
disamantes
|
disamantes
|
disamantia
|
| Genitiv |
disamantium disamantum
|
disamantium disamantum
|
disamantium disamantum
|
| Dativ |
disamantibus
|
disamantibus
|
disamantibus
|
| Akkusativ |
disamantes
|
disamantes
|
disamantia
|
| Ablativ |
disamantibus
|
disamantibus
|
disamantibus
|
| Vokativ |
disamantes
|
disamantes
|
disamantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disamatus
|
disamata
|
disamatum
|
| Genitiv |
disamati
|
disamatae
|
disamati
|
| Dativ |
disamato
|
disamatae
|
disamato
|
| Akkusativ |
disamatum
|
disamatam
|
disamatum
|
| Ablativ |
disamato
|
disamata
|
disamato
|
| Vokativ |
disamate
|
disamata
|
disamatum
|
Plural
| Nominativ |
disamati
|
disamatae
|
disamata
|
| Genitiv |
disamatorum
|
disamatarum
|
disamatorum
|
| Dativ |
disamatis
|
disamatis
|
disamatis
|
| Akkusativ |
disamatos
|
disamatas
|
disamata
|
| Ablativ |
disamatis
|
disamatis
|
disamatis
|
| Vokativ |
disamati
|
disamatae
|
disamata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disamaturus
|
disamatura
|
disamaturum
|
| Genitiv |
disamaturi
|
disamaturae
|
disamaturi
|
| Dativ |
disamaturo
|
disamaturae
|
disamaturo
|
| Akkusativ |
disamaturum
|
disamaturam
|
disamaturum
|
| Ablativ |
disamaturo
|
disamatura
|
disamaturo
|
| Vokativ |
disamature
|
disamatura
|
disamaturum
|
Plural
| Nominativ |
disamaturi
|
disamaturae
|
disamatura
|
| Genitiv |
disamaturorum
|
disamaturarum
|
disamaturorum
|
| Dativ |
disamaturis
|
disamaturis
|
disamaturis
|
| Akkusativ |
disamaturos
|
disamaturas
|
disamatura
|
| Ablativ |
disamaturis
|
disamaturis
|
disamaturis
|
| Vokativ |
disamaturi
|
disamaturae
|
disamatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
disamatum
|
disamatu
|