Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepito
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitas
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitat
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitamus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitatis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitor
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitaris discrepitare
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitatur
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitamur
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitamini
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitem
|
|
| 2. Person Singular |
discrepites
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitet
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitemus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitetis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepiter
|
|
| 2. Person Singular |
discrepiteris discrepitere
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitetur
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitemur
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitemini
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitabam
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitabas
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitabat
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitabar
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitabaris discrepitabare
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitarem
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitares
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitaret
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitarer
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitareris discrepitarere
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitabo
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitabis
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitabit
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitabor
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitaberis discrepitabere
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitavi
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitavit
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitaverunt discrepitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitavero
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
discrepitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
discrepitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
discrepitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
discrepitari discrepitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
discrepitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
discrepitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
discrepita
|
! |
| 2. Person Plural |
discrepitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
discrepitato
|
| 3. Person Singular |
discrepitato
|
| 2. Person Plural |
discrepitatote
|
| 3. Person Plural |
discrepitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
discrepitare
|
|
| Genitiv |
discrepitandi
|
|
| Dativ |
discrepitando
|
|
| Akkusativ |
discrepitandum
|
|
| Ablativ |
discrepitando
|
|
| Vokativ |
discrepitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
discrepitandus
|
discrepitanda
|
discrepitandum
|
| Genitiv |
discrepitandi
|
discrepitandae
|
discrepitandi
|
| Dativ |
discrepitando
|
discrepitandae
|
discrepitando
|
| Akkusativ |
discrepitandum
|
discrepitandam
|
discrepitandum
|
| Ablativ |
discrepitando
|
discrepitanda
|
discrepitando
|
| Vokativ |
discrepitande
|
discrepitanda
|
discrepitandum
|
Plural
| Nominativ |
discrepitandi
|
discrepitandae
|
discrepitanda
|
| Genitiv |
discrepitandorum
|
discrepitandarum
|
discrepitandorum
|
| Dativ |
discrepitandis
|
discrepitandis
|
discrepitandis
|
| Akkusativ |
discrepitandos
|
discrepitandas
|
discrepitanda
|
| Ablativ |
discrepitandis
|
discrepitandis
|
discrepitandis
|
| Vokativ |
discrepitandi
|
discrepitandae
|
discrepitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
discrepitans
|
discrepitans
|
discrepitans
|
| Genitiv |
discrepitantis
|
discrepitantis
|
discrepitantis
|
| Dativ |
discrepitanti
|
discrepitanti
|
discrepitanti
|
| Akkusativ |
discrepitantem
|
discrepitantem
|
discrepitans
|
| Ablativ |
discrepitanti discrepitante
|
discrepitanti discrepitante
|
discrepitanti discrepitante
|
| Vokativ |
discrepitans
|
discrepitans
|
discrepitans
|
Plural
| Nominativ |
discrepitantes
|
discrepitantes
|
discrepitantia
|
| Genitiv |
discrepitantium discrepitantum
|
discrepitantium discrepitantum
|
discrepitantium discrepitantum
|
| Dativ |
discrepitantibus
|
discrepitantibus
|
discrepitantibus
|
| Akkusativ |
discrepitantes
|
discrepitantes
|
discrepitantia
|
| Ablativ |
discrepitantibus
|
discrepitantibus
|
discrepitantibus
|
| Vokativ |
discrepitantes
|
discrepitantes
|
discrepitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
discrepitatus
|
discrepitata
|
discrepitatum
|
| Genitiv |
discrepitati
|
discrepitatae
|
discrepitati
|
| Dativ |
discrepitato
|
discrepitatae
|
discrepitato
|
| Akkusativ |
discrepitatum
|
discrepitatam
|
discrepitatum
|
| Ablativ |
discrepitato
|
discrepitata
|
discrepitato
|
| Vokativ |
discrepitate
|
discrepitata
|
discrepitatum
|
Plural
| Nominativ |
discrepitati
|
discrepitatae
|
discrepitata
|
| Genitiv |
discrepitatorum
|
discrepitatarum
|
discrepitatorum
|
| Dativ |
discrepitatis
|
discrepitatis
|
discrepitatis
|
| Akkusativ |
discrepitatos
|
discrepitatas
|
discrepitata
|
| Ablativ |
discrepitatis
|
discrepitatis
|
discrepitatis
|
| Vokativ |
discrepitati
|
discrepitatae
|
discrepitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
discrepitaturus
|
discrepitatura
|
discrepitaturum
|
| Genitiv |
discrepitaturi
|
discrepitaturae
|
discrepitaturi
|
| Dativ |
discrepitaturo
|
discrepitaturae
|
discrepitaturo
|
| Akkusativ |
discrepitaturum
|
discrepitaturam
|
discrepitaturum
|
| Ablativ |
discrepitaturo
|
discrepitatura
|
discrepitaturo
|
| Vokativ |
discrepitature
|
discrepitatura
|
discrepitaturum
|
Plural
| Nominativ |
discrepitaturi
|
discrepitaturae
|
discrepitatura
|
| Genitiv |
discrepitaturorum
|
discrepitaturarum
|
discrepitaturorum
|
| Dativ |
discrepitaturis
|
discrepitaturis
|
discrepitaturis
|
| Akkusativ |
discrepitaturos
|
discrepitaturas
|
discrepitatura
|
| Ablativ |
discrepitaturis
|
discrepitaturis
|
discrepitaturis
|
| Vokativ |
discrepitaturi
|
discrepitaturae
|
discrepitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
discrepitatum
|
discrepitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepito
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitas
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitat
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitamus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitatis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitor
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitaris discrepitare
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitatur
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitamur
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitamini
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitem
|
|
| 2. Person Singular |
discrepites
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitet
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitemus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitetis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepiter
|
|
| 2. Person Singular |
discrepiteris discrepitere
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitetur
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitemur
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitemini
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitabam
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitabas
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitabat
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitabar
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitabaris discrepitabare
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitarem
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitares
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitaret
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitarer
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitareris discrepitarere
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitabo
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitabis
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitabit
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitabor
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitaberis discrepitabere
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitavi
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitavit
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitaverunt discrepitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitavero
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
discrepitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
discrepitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
discrepitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
discrepitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
discrepitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
discrepitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
discrepitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
discrepitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
discrepitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
discrepitari discrepitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
discrepitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
discrepitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
discrepita
|
! |
| 2. Person Plural |
discrepitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
discrepitato
|
| 3. Person Singular |
discrepitato
|
| 2. Person Plural |
discrepitatote
|
| 3. Person Plural |
discrepitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
discrepitare
|
|
| Genitiv |
discrepitandi
|
|
| Dativ |
discrepitando
|
|
| Akkusativ |
discrepitandum
|
|
| Ablativ |
discrepitando
|
|
| Vokativ |
discrepitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
discrepitandus
|
discrepitanda
|
discrepitandum
|
| Genitiv |
discrepitandi
|
discrepitandae
|
discrepitandi
|
| Dativ |
discrepitando
|
discrepitandae
|
discrepitando
|
| Akkusativ |
discrepitandum
|
discrepitandam
|
discrepitandum
|
| Ablativ |
discrepitando
|
discrepitanda
|
discrepitando
|
| Vokativ |
discrepitande
|
discrepitanda
|
discrepitandum
|
Plural
| Nominativ |
discrepitandi
|
discrepitandae
|
discrepitanda
|
| Genitiv |
discrepitandorum
|
discrepitandarum
|
discrepitandorum
|
| Dativ |
discrepitandis
|
discrepitandis
|
discrepitandis
|
| Akkusativ |
discrepitandos
|
discrepitandas
|
discrepitanda
|
| Ablativ |
discrepitandis
|
discrepitandis
|
discrepitandis
|
| Vokativ |
discrepitandi
|
discrepitandae
|
discrepitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
discrepitans
|
discrepitans
|
discrepitans
|
| Genitiv |
discrepitantis
|
discrepitantis
|
discrepitantis
|
| Dativ |
discrepitanti
|
discrepitanti
|
discrepitanti
|
| Akkusativ |
discrepitantem
|
discrepitantem
|
discrepitans
|
| Ablativ |
discrepitanti discrepitante
|
discrepitanti discrepitante
|
discrepitanti discrepitante
|
| Vokativ |
discrepitans
|
discrepitans
|
discrepitans
|
Plural
| Nominativ |
discrepitantes
|
discrepitantes
|
discrepitantia
|
| Genitiv |
discrepitantium discrepitantum
|
discrepitantium discrepitantum
|
discrepitantium discrepitantum
|
| Dativ |
discrepitantibus
|
discrepitantibus
|
discrepitantibus
|
| Akkusativ |
discrepitantes
|
discrepitantes
|
discrepitantia
|
| Ablativ |
discrepitantibus
|
discrepitantibus
|
discrepitantibus
|
| Vokativ |
discrepitantes
|
discrepitantes
|
discrepitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
discrepitatus
|
discrepitata
|
discrepitatum
|
| Genitiv |
discrepitati
|
discrepitatae
|
discrepitati
|
| Dativ |
discrepitato
|
discrepitatae
|
discrepitato
|
| Akkusativ |
discrepitatum
|
discrepitatam
|
discrepitatum
|
| Ablativ |
discrepitato
|
discrepitata
|
discrepitato
|
| Vokativ |
discrepitate
|
discrepitata
|
discrepitatum
|
Plural
| Nominativ |
discrepitati
|
discrepitatae
|
discrepitata
|
| Genitiv |
discrepitatorum
|
discrepitatarum
|
discrepitatorum
|
| Dativ |
discrepitatis
|
discrepitatis
|
discrepitatis
|
| Akkusativ |
discrepitatos
|
discrepitatas
|
discrepitata
|
| Ablativ |
discrepitatis
|
discrepitatis
|
discrepitatis
|
| Vokativ |
discrepitati
|
discrepitatae
|
discrepitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
discrepitaturus
|
discrepitatura
|
discrepitaturum
|
| Genitiv |
discrepitaturi
|
discrepitaturae
|
discrepitaturi
|
| Dativ |
discrepitaturo
|
discrepitaturae
|
discrepitaturo
|
| Akkusativ |
discrepitaturum
|
discrepitaturam
|
discrepitaturum
|
| Ablativ |
discrepitaturo
|
discrepitatura
|
discrepitaturo
|
| Vokativ |
discrepitature
|
discrepitatura
|
discrepitaturum
|
Plural
| Nominativ |
discrepitaturi
|
discrepitaturae
|
discrepitatura
|
| Genitiv |
discrepitaturorum
|
discrepitaturarum
|
discrepitaturorum
|
| Dativ |
discrepitaturis
|
discrepitaturis
|
discrepitaturis
|
| Akkusativ |
discrepitaturos
|
discrepitaturas
|
discrepitatura
|
| Ablativ |
discrepitaturis
|
discrepitaturis
|
discrepitaturis
|
| Vokativ |
discrepitaturi
|
discrepitaturae
|
discrepitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
discrepitatum
|
discrepitatu
|