Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
discruciare (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort
discruciatus auch noch Formen von:
discruciatus (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
auf alle Art martern
foltern
peinigen
quälen
zermartern
zerquälen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discrucio
2. Person Singular
discrucias
3. Person Singular
discruciat
1. Person Plural
discruciamus
2. Person Plural
discruciatis
3. Person Plural
discruciant
Passiv
1. Person Singular
discrucior
2. Person Singular
discruciaris discruciare
3. Person Singular
discruciatur
1. Person Plural
discruciamur
2. Person Plural
discruciamini
3. Person Plural
discruciantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciem
2. Person Singular
discrucies
3. Person Singular
discruciet
1. Person Plural
discruciemus
2. Person Plural
discrucietis
3. Person Plural
discrucient
Passiv
1. Person Singular
discrucier
2. Person Singular
discrucieris discruciere
3. Person Singular
discrucietur
1. Person Plural
discruciemur
2. Person Plural
discruciemini
3. Person Plural
discrucientur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciabam
2. Person Singular
discruciabas
3. Person Singular
discruciabat
1. Person Plural
discruciabamus
2. Person Plural
discruciabatis
3. Person Plural
discruciabant
Passiv
1. Person Singular
discruciabar
2. Person Singular
discruciabaris discruciabare
3. Person Singular
discruciabatur
1. Person Plural
discruciabamur
2. Person Plural
discruciabamini
3. Person Plural
discruciabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciarem
2. Person Singular
discruciares
3. Person Singular
discruciaret
1. Person Plural
discruciaremus
2. Person Plural
discruciaretis
3. Person Plural
discruciarent
Passiv
1. Person Singular
discruciarer
2. Person Singular
discruciareris discruciarere
3. Person Singular
discruciaretur
1. Person Plural
discruciaremur
2. Person Plural
discruciaremini
3. Person Plural
discruciarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
discruciabo
2. Person Singular
discruciabis
3. Person Singular
discruciabit
1. Person Plural
discruciabimus
2. Person Plural
discruciabitis
3. Person Plural
discruciabunt
Passiv
1. Person Singular
discruciabor
2. Person Singular
discruciaberis discruciabere
3. Person Singular
discruciabitur
1. Person Plural
discruciabimur
2. Person Plural
discruciabimini
3. Person Plural
discruciabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciavi
2. Person Singular
discruciavisti
3. Person Singular
discruciavit
1. Person Plural
discruciavimus
2. Person Plural
discruciavistis
3. Person Plural
discruciaverunt discruciavere
Passiv
1. Person Singular
discruciatus sum
2. Person Singular
discruciatus es
3. Person Singular
discruciatus est
1. Person Plural
discruciati sumus
2. Person Plural
discruciati estis
3. Person Plural
discruciati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciaverim
2. Person Singular
discruciaveris
3. Person Singular
discruciaverit
1. Person Plural
discruciaverimus
2. Person Plural
discruciaveritis
3. Person Plural
discruciaverint
Passiv
1. Person Singular
discruciatus sim
2. Person Singular
discruciatus sis
3. Person Singular
discruciatus sit
1. Person Plural
discruciati simus
2. Person Plural
discruciati sitis
3. Person Plural
discruciati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciaveram
2. Person Singular
discruciaveras
3. Person Singular
discruciaverat
1. Person Plural
discruciaveramus
2. Person Plural
discruciaveratis
3. Person Plural
discruciaverant
Passiv
1. Person Singular
discruciatus eram
2. Person Singular
discruciatus eras
3. Person Singular
discruciatus erat
1. Person Plural
discruciati eramus
2. Person Plural
discruciati eratis
3. Person Plural
discruciati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciavissem
2. Person Singular
discruciavisses
3. Person Singular
discruciavisset
1. Person Plural
discruciavissemus
2. Person Plural
discruciavissetis
3. Person Plural
discruciavissent
Passiv
1. Person Singular
discruciatus essem
2. Person Singular
discruciatus esses
3. Person Singular
discruciatus esset
1. Person Plural
discruciati essemus
2. Person Plural
discruciati essetis
3. Person Plural
discruciati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
discruciavero
2. Person Singular
discruciaveris
3. Person Singular
discruciaverit
1. Person Plural
discruciaverimus
2. Person Plural
discruciaveritis
3. Person Plural
discruciaverint
Passiv
1. Person Singular
discruciatus ero
2. Person Singular
discruciatus eris
3. Person Singular
discruciatus erit
1. Person Plural
discruciati erimus
2. Person Plural
discruciati eritis
3. Person Plural
discruciati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
discruciare
Vorzeitigkeit
discruciavisse
Nachzeitigkeit
discruciaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
discruciari discruciarier
Vorzeitigkeit
discruciatum esse
Nachzeitigkeit
discruciatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
discrucia
!
2. Person Plural
discruciate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
discruciato
3. Person Singular
discruciato
2. Person Plural
discruciatote
3. Person Plural
discrucianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
discruciare
Genitiv
discruciandi
Dativ
discruciando
Akkusativ
discruciandum
Ablativ
discruciando
Vokativ
discruciande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciandus
discrucianda
discruciandum
Genitiv
discruciandi
discruciandae
discruciandi
Dativ
discruciando
discruciandae
discruciando
Akkusativ
discruciandum
discruciandam
discruciandum
Ablativ
discruciando
discrucianda
discruciando
Vokativ
discruciande
discrucianda
discruciandum
Plural
Nominativ
discruciandi
discruciandae
discrucianda
Genitiv
discruciandorum
discruciandarum
discruciandorum
Dativ
discruciandis
discruciandis
discruciandis
Akkusativ
discruciandos
discruciandas
discrucianda
Ablativ
discruciandis
discruciandis
discruciandis
Vokativ
discruciandi
discruciandae
discrucianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discrucians
discrucians
discrucians
Genitiv
discruciantis
discruciantis
discruciantis
Dativ
discrucianti
discrucianti
discrucianti
Akkusativ
discruciantem
discruciantem
discrucians
Ablativ
discrucianti discruciante
discrucianti discruciante
discrucianti discruciante
Vokativ
discrucians
discrucians
discrucians
Plural
Nominativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Genitiv
discruciantium discruciantum
discruciantium discruciantum
discruciantium discruciantum
Dativ
discruciantibus
discruciantibus
discruciantibus
Akkusativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Ablativ
discruciantibus
discruciantibus
discruciantibus
Vokativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciatus
discruciata
discruciatum
Genitiv
discruciati
discruciatae
discruciati
Dativ
discruciato
discruciatae
discruciato
Akkusativ
discruciatum
discruciatam
discruciatum
Ablativ
discruciato
discruciata
discruciato
Vokativ
discruciate
discruciata
discruciatum
Plural
Nominativ
discruciati
discruciatae
discruciata
Genitiv
discruciatorum
discruciatarum
discruciatorum
Dativ
discruciatis
discruciatis
discruciatis
Akkusativ
discruciatos
discruciatas
discruciata
Ablativ
discruciatis
discruciatis
discruciatis
Vokativ
discruciati
discruciatae
discruciata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciaturus
discruciatura
discruciaturum
Genitiv
discruciaturi
discruciaturae
discruciaturi
Dativ
discruciaturo
discruciaturae
discruciaturo
Akkusativ
discruciaturum
discruciaturam
discruciaturum
Ablativ
discruciaturo
discruciatura
discruciaturo
Vokativ
discruciature
discruciatura
discruciaturum
Plural
Nominativ
discruciaturi
discruciaturae
discruciatura
Genitiv
discruciaturorum
discruciaturarum
discruciaturorum
Dativ
discruciaturis
discruciaturis
discruciaturis
Akkusativ
discruciaturos
discruciaturas
discruciatura
Ablativ
discruciaturis
discruciaturis
discruciaturis
Vokativ
discruciaturi
discruciaturae
discruciatura
Supina
Supin I
Supin II
discruciatum
discruciatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discrucio
ich foltere
2. Person Singular
discrucias
du folterst
3. Person Singular
discruciat
er/sie/es foltert
1. Person Plural
discruciamus
wir foltern
2. Person Plural
discruciatis
ihr foltert
3. Person Plural
discruciant
sie foltern
Passiv
1. Person Singular
discrucior
ich werde gefoltert
2. Person Singular
discruciaris discruciare
du wirst gefoltert
3. Person Singular
discruciatur
er/sie/es wird gefoltert
1. Person Plural
discruciamur
wir werden gefoltert
2. Person Plural
discruciamini
ihr werdet gefoltert
3. Person Plural
discruciantur
sie werden gefoltert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciem
ich foltere
2. Person Singular
discrucies
du folterst
3. Person Singular
discruciet
er/sie/es foltere
1. Person Plural
discruciemus
wir foltern
2. Person Plural
discrucietis
ihr foltert
3. Person Plural
discrucient
sie foltern
Passiv
1. Person Singular
discrucier
ich werde gefoltert
2. Person Singular
discrucieris discruciere
du werdest gefoltert
3. Person Singular
discrucietur
er/sie/es werde gefoltert
1. Person Plural
discruciemur
wir werden gefoltert
2. Person Plural
discruciemini
ihr werdet gefoltert
3. Person Plural
discrucientur
sie werden gefoltert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciabam
ich folterte
2. Person Singular
discruciabas
du foltertest
3. Person Singular
discruciabat
er/sie/es folterte
1. Person Plural
discruciabamus
wir folterten
2. Person Plural
discruciabatis
ihr foltertet
3. Person Plural
discruciabant
sie folterten
Passiv
1. Person Singular
discruciabar
ich wurde gefoltert
2. Person Singular
discruciabaris discruciabare
du wurdest gefoltert
3. Person Singular
discruciabatur
er/sie/es wurde gefoltert
1. Person Plural
discruciabamur
wir wurden gefoltert
2. Person Plural
discruciabamini
ihr wurdet gefoltert
3. Person Plural
discruciabantur
sie wurden gefoltert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciarem
ich folterte
2. Person Singular
discruciares
du foltertest
3. Person Singular
discruciaret
er/sie/es folterte
1. Person Plural
discruciaremus
wir folterten
2. Person Plural
discruciaretis
ihr foltertet
3. Person Plural
discruciarent
sie folterten
Passiv
1. Person Singular
discruciarer
ich würde gefoltert
2. Person Singular
discruciareris discruciarere
du würdest gefoltert
3. Person Singular
discruciaretur
er/sie/es würde gefoltert
1. Person Plural
discruciaremur
wir würden gefoltert
2. Person Plural
discruciaremini
ihr würdet gefoltert
3. Person Plural
discruciarentur
sie würden gefoltert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
discruciabo
ich werde foltern
2. Person Singular
discruciabis
du wirst foltern
3. Person Singular
discruciabit
er/sie/es wird foltern
1. Person Plural
discruciabimus
wir werden foltern
2. Person Plural
discruciabitis
ihr werdet foltern
3. Person Plural
discruciabunt
sie werden foltern
Passiv
1. Person Singular
discruciabor
ich werde gefoltert werden
2. Person Singular
discruciaberis discruciabere
du wirst gefoltert werden
3. Person Singular
discruciabitur
er/sie/es wird gefoltert werden
1. Person Plural
discruciabimur
wir werden gefoltert werden
2. Person Plural
discruciabimini
ihr werdet gefoltert werden
3. Person Plural
discruciabuntur
sie werden gefoltert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciavi
ich habe gefoltert
2. Person Singular
discruciavisti
du hast gefoltert
3. Person Singular
discruciavit
er/sie/es hat gefoltert
1. Person Plural
discruciavimus
wir haben gefoltert
2. Person Plural
discruciavistis
ihr habt gefoltert
3. Person Plural
discruciaverunt discruciavere
sie haben gefoltert
Passiv
1. Person Singular
discruciatus sum
ich bin gefoltert worden
2. Person Singular
discruciatus es
du bist gefoltert worden
3. Person Singular
discruciatus est
er/sie/es ist gefoltert worden
1. Person Plural
discruciati sumus
wir sind gefoltert worden
2. Person Plural
discruciati estis
ihr seid gefoltert worden
3. Person Plural
discruciati sunt
sie sind gefoltert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciaverim
ich habe gefoltert
2. Person Singular
discruciaveris
du habest gefoltert
3. Person Singular
discruciaverit
er/sie/es habe gefoltert
1. Person Plural
discruciaverimus
wir haben gefoltert
2. Person Plural
discruciaveritis
ihr habet gefoltert
3. Person Plural
discruciaverint
sie haben gefoltert
Passiv
1. Person Singular
discruciatus sim
ich sei gefoltert worden
2. Person Singular
discruciatus sis
du seiest gefoltert worden
3. Person Singular
discruciatus sit
er/sie/es sei gefoltert worden
1. Person Plural
discruciati simus
wir seien gefoltert worden
2. Person Plural
discruciati sitis
ihr seiet gefoltert worden
3. Person Plural
discruciati sint
sie seien gefoltert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciaveram
ich hatte gefoltert
2. Person Singular
discruciaveras
du hattest gefoltert
3. Person Singular
discruciaverat
er/sie/es hatte gefoltert
1. Person Plural
discruciaveramus
wir hatten gefoltert
2. Person Plural
discruciaveratis
ihr hattet gefoltert
3. Person Plural
discruciaverant
sie hatten gefoltert
Passiv
1. Person Singular
discruciatus eram
ich war gefoltert worden
2. Person Singular
discruciatus eras
du warst gefoltert worden
3. Person Singular
discruciatus erat
er/sie/es war gefoltert worden
1. Person Plural
discruciati eramus
wir waren gefoltert worden
2. Person Plural
discruciati eratis
ihr wart gefoltert worden
3. Person Plural
discruciati erant
sie waren gefoltert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciavissem
ich hätte gefoltert
2. Person Singular
discruciavisses
du hättest gefoltert
3. Person Singular
discruciavisset
er/sie/es hätte gefoltert
1. Person Plural
discruciavissemus
wir hätten gefoltert
2. Person Plural
discruciavissetis
ihr hättet gefoltert
3. Person Plural
discruciavissent
sie hätten gefoltert
Passiv
1. Person Singular
discruciatus essem
ich wäre gefoltert worden
2. Person Singular
discruciatus esses
du wärest gefoltert worden
3. Person Singular
discruciatus esset
er/sie/es wäre gefoltert worden
1. Person Plural
discruciati essemus
wir wären gefoltert worden
2. Person Plural
discruciati essetis
ihr wäret gefoltert worden
3. Person Plural
discruciati essent
sie wären gefoltert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
discruciavero
ich werde gefoltert haben
2. Person Singular
discruciaveris
du wirst gefoltert haben
3. Person Singular
discruciaverit
er/sie/es wird gefoltert haben
1. Person Plural
discruciaverimus
wir werden gefoltert haben
2. Person Plural
discruciaveritis
ihr werdet gefoltert haben
3. Person Plural
discruciaverint
sie werden gefoltert haben
Passiv
1. Person Singular
discruciatus ero
ich werde gefoltert worden sein
2. Person Singular
discruciatus eris
du wirst gefoltert worden sein
3. Person Singular
discruciatus erit
er/sie/es wird gefoltert worden sein
1. Person Plural
discruciati erimus
wir werden gefoltert worden sein
2. Person Plural
discruciati eritis
ihr werdet gefoltert worden sein
3. Person Plural
discruciati erunt
sie werden gefoltert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
discruciare
foltern
Vorzeitigkeit
discruciavisse
gefoltert haben
Nachzeitigkeit
discruciaturum esse
foltern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
discruciari discruciarier
gefoltert werden
Vorzeitigkeit
discruciatum esse
gefoltert worden sein
Nachzeitigkeit
discruciatum iri
künftig gefoltert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
discrucia
foltere!
2. Person Plural
discruciate
foltert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
discruciato
3. Person Singular
discruciato
2. Person Plural
discruciatote
3. Person Plural
discrucianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
discruciare
das Foltern
Genitiv
discruciandi
des Folternes
Dativ
discruciando
dem Foltern
Akkusativ
discruciandum
das Foltern
Ablativ
discruciando
durch das Foltern
Vokativ
discruciande
Foltern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciandus
discrucianda
discruciandum
Genitiv
discruciandi
discruciandae
discruciandi
Dativ
discruciando
discruciandae
discruciando
Akkusativ
discruciandum
discruciandam
discruciandum
Ablativ
discruciando
discrucianda
discruciando
Vokativ
discruciande
discrucianda
discruciandum
Plural
Nominativ
discruciandi
discruciandae
discrucianda
Genitiv
discruciandorum
discruciandarum
discruciandorum
Dativ
discruciandis
discruciandis
discruciandis
Akkusativ
discruciandos
discruciandas
discrucianda
Ablativ
discruciandis
discruciandis
discruciandis
Vokativ
discruciandi
discruciandae
discrucianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discrucians
discrucians
discrucians
Genitiv
discruciantis
discruciantis
discruciantis
Dativ
discrucianti
discrucianti
discrucianti
Akkusativ
discruciantem
discruciantem
discrucians
Ablativ
discrucianti discruciante
discrucianti discruciante
discrucianti discruciante
Vokativ
discrucians
discrucians
discrucians
Plural
Nominativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Genitiv
discruciantium discruciantum
discruciantium discruciantum
discruciantium discruciantum
Dativ
discruciantibus
discruciantibus
discruciantibus
Akkusativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Ablativ
discruciantibus
discruciantibus
discruciantibus
Vokativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciatus
discruciata
discruciatum
Genitiv
discruciati
discruciatae
discruciati
Dativ
discruciato
discruciatae
discruciato
Akkusativ
discruciatum
discruciatam
discruciatum
Ablativ
discruciato
discruciata
discruciato
Vokativ
discruciate
discruciata
discruciatum
Plural
Nominativ
discruciati
discruciatae
discruciata
Genitiv
discruciatorum
discruciatarum
discruciatorum
Dativ
discruciatis
discruciatis
discruciatis
Akkusativ
discruciatos
discruciatas
discruciata
Ablativ
discruciatis
discruciatis
discruciatis
Vokativ
discruciati
discruciatae
discruciata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciaturus
discruciatura
discruciaturum
Genitiv
discruciaturi
discruciaturae
discruciaturi
Dativ
discruciaturo
discruciaturae
discruciaturo
Akkusativ
discruciaturum
discruciaturam
discruciaturum
Ablativ
discruciaturo
discruciatura
discruciaturo
Vokativ
discruciature
discruciatura
discruciaturum
Plural
Nominativ
discruciaturi
discruciaturae
discruciatura
Genitiv
discruciaturorum
discruciaturarum
discruciaturorum
Dativ
discruciaturis
discruciaturis
discruciaturis
Akkusativ
discruciaturos
discruciaturas
discruciatura
Ablativ
discruciaturis
discruciaturis
discruciaturis
Vokativ
discruciaturi
discruciaturae
discruciatura
Supina
Supin I
Supin II
discruciatum
discruciatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discrucio
ich peinige
2. Person Singular
discrucias
du peinigst
3. Person Singular
discruciat
er/sie/es peinigt
1. Person Plural
discruciamus
wir peinigen
2. Person Plural
discruciatis
ihr peinigt
3. Person Plural
discruciant
sie peinigen
Passiv
1. Person Singular
discrucior
ich werde gepeinigt
2. Person Singular
discruciaris discruciare
du wirst gepeinigt
3. Person Singular
discruciatur
er/sie/es wird gepeinigt
1. Person Plural
discruciamur
wir werden gepeinigt
2. Person Plural
discruciamini
ihr werdet gepeinigt
3. Person Plural
discruciantur
sie werden gepeinigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciem
ich peinige
2. Person Singular
discrucies
du peinigest
3. Person Singular
discruciet
er/sie/es peinige
1. Person Plural
discruciemus
wir peinigen
2. Person Plural
discrucietis
ihr peiniget
3. Person Plural
discrucient
sie peinigen
Passiv
1. Person Singular
discrucier
ich werde gepeinigt
2. Person Singular
discrucieris discruciere
du werdest gepeinigt
3. Person Singular
discrucietur
er/sie/es werde gepeinigt
1. Person Plural
discruciemur
wir werden gepeinigt
2. Person Plural
discruciemini
ihr werdet gepeinigt
3. Person Plural
discrucientur
sie werden gepeinigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciabam
ich peinigte
2. Person Singular
discruciabas
du peinigtest
3. Person Singular
discruciabat
er/sie/es peinigte
1. Person Plural
discruciabamus
wir peinigten
2. Person Plural
discruciabatis
ihr peinigtet
3. Person Plural
discruciabant
sie peinigten
Passiv
1. Person Singular
discruciabar
ich wurde gepeinigt
2. Person Singular
discruciabaris discruciabare
du wurdest gepeinigt
3. Person Singular
discruciabatur
er/sie/es wurde gepeinigt
1. Person Plural
discruciabamur
wir wurden gepeinigt
2. Person Plural
discruciabamini
ihr wurdet gepeinigt
3. Person Plural
discruciabantur
sie wurden gepeinigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciarem
ich peinigte
2. Person Singular
discruciares
du peinigtest
3. Person Singular
discruciaret
er/sie/es peinigte
1. Person Plural
discruciaremus
wir peinigten
2. Person Plural
discruciaretis
ihr peinigtet
3. Person Plural
discruciarent
sie peinigten
Passiv
1. Person Singular
discruciarer
ich würde gepeinigt
2. Person Singular
discruciareris discruciarere
du würdest gepeinigt
3. Person Singular
discruciaretur
er/sie/es würde gepeinigt
1. Person Plural
discruciaremur
wir würden gepeinigt
2. Person Plural
discruciaremini
ihr würdet gepeinigt
3. Person Plural
discruciarentur
sie würden gepeinigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
discruciabo
ich werde peinigen
2. Person Singular
discruciabis
du wirst peinigen
3. Person Singular
discruciabit
er/sie/es wird peinigen
1. Person Plural
discruciabimus
wir werden peinigen
2. Person Plural
discruciabitis
ihr werdet peinigen
3. Person Plural
discruciabunt
sie werden peinigen
Passiv
1. Person Singular
discruciabor
ich werde gepeinigt werden
2. Person Singular
discruciaberis discruciabere
du wirst gepeinigt werden
3. Person Singular
discruciabitur
er/sie/es wird gepeinigt werden
1. Person Plural
discruciabimur
wir werden gepeinigt werden
2. Person Plural
discruciabimini
ihr werdet gepeinigt werden
3. Person Plural
discruciabuntur
sie werden gepeinigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciavi
ich habe gepeinigt
2. Person Singular
discruciavisti
du hast gepeinigt
3. Person Singular
discruciavit
er/sie/es hat gepeinigt
1. Person Plural
discruciavimus
wir haben gepeinigt
2. Person Plural
discruciavistis
ihr habt gepeinigt
3. Person Plural
discruciaverunt discruciavere
sie haben gepeinigt
Passiv
1. Person Singular
discruciatus sum
ich bin gepeinigt worden
2. Person Singular
discruciatus es
du bist gepeinigt worden
3. Person Singular
discruciatus est
er/sie/es ist gepeinigt worden
1. Person Plural
discruciati sumus
wir sind gepeinigt worden
2. Person Plural
discruciati estis
ihr seid gepeinigt worden
3. Person Plural
discruciati sunt
sie sind gepeinigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciaverim
ich habe gepeinigt
2. Person Singular
discruciaveris
du habest gepeinigt
3. Person Singular
discruciaverit
er/sie/es habe gepeinigt
1. Person Plural
discruciaverimus
wir haben gepeinigt
2. Person Plural
discruciaveritis
ihr habet gepeinigt
3. Person Plural
discruciaverint
sie haben gepeinigt
Passiv
1. Person Singular
discruciatus sim
ich sei gepeinigt worden
2. Person Singular
discruciatus sis
du seiest gepeinigt worden
3. Person Singular
discruciatus sit
er/sie/es sei gepeinigt worden
1. Person Plural
discruciati simus
wir seien gepeinigt worden
2. Person Plural
discruciati sitis
ihr seiet gepeinigt worden
3. Person Plural
discruciati sint
sie seien gepeinigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciaveram
ich hatte gepeinigt
2. Person Singular
discruciaveras
du hattest gepeinigt
3. Person Singular
discruciaverat
er/sie/es hatte gepeinigt
1. Person Plural
discruciaveramus
wir hatten gepeinigt
2. Person Plural
discruciaveratis
ihr hattet gepeinigt
3. Person Plural
discruciaverant
sie hatten gepeinigt
Passiv
1. Person Singular
discruciatus eram
ich war gepeinigt worden
2. Person Singular
discruciatus eras
du warst gepeinigt worden
3. Person Singular
discruciatus erat
er/sie/es war gepeinigt worden
1. Person Plural
discruciati eramus
wir waren gepeinigt worden
2. Person Plural
discruciati eratis
ihr wart gepeinigt worden
3. Person Plural
discruciati erant
sie waren gepeinigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciavissem
ich hätte gepeinigt
2. Person Singular
discruciavisses
du hättest gepeinigt
3. Person Singular
discruciavisset
er/sie/es hätte gepeinigt
1. Person Plural
discruciavissemus
wir hätten gepeinigt
2. Person Plural
discruciavissetis
ihr hättet gepeinigt
3. Person Plural
discruciavissent
sie hätten gepeinigt
Passiv
1. Person Singular
discruciatus essem
ich wäre gepeinigt worden
2. Person Singular
discruciatus esses
du wärest gepeinigt worden
3. Person Singular
discruciatus esset
er/sie/es wäre gepeinigt worden
1. Person Plural
discruciati essemus
wir wären gepeinigt worden
2. Person Plural
discruciati essetis
ihr wäret gepeinigt worden
3. Person Plural
discruciati essent
sie wären gepeinigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
discruciavero
ich werde gepeinigt haben
2. Person Singular
discruciaveris
du wirst gepeinigt haben
3. Person Singular
discruciaverit
er/sie/es wird gepeinigt haben
1. Person Plural
discruciaverimus
wir werden gepeinigt haben
2. Person Plural
discruciaveritis
ihr werdet gepeinigt haben
3. Person Plural
discruciaverint
sie werden gepeinigt haben
Passiv
1. Person Singular
discruciatus ero
ich werde gepeinigt worden sein
2. Person Singular
discruciatus eris
du wirst gepeinigt worden sein
3. Person Singular
discruciatus erit
er/sie/es wird gepeinigt worden sein
1. Person Plural
discruciati erimus
wir werden gepeinigt worden sein
2. Person Plural
discruciati eritis
ihr werdet gepeinigt worden sein
3. Person Plural
discruciati erunt
sie werden gepeinigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
discruciare
peinigen
Vorzeitigkeit
discruciavisse
gepeinigt haben
Nachzeitigkeit
discruciaturum esse
peinigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
discruciari discruciarier
gepeinigt werden
Vorzeitigkeit
discruciatum esse
gepeinigt worden sein
Nachzeitigkeit
discruciatum iri
künftig gepeinigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
discrucia
peinige; peinig!
2. Person Plural
discruciate
peinigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
discruciato
3. Person Singular
discruciato
2. Person Plural
discruciatote
3. Person Plural
discrucianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
discruciare
das Peinigen
Genitiv
discruciandi
des Peinigens
Dativ
discruciando
dem Peinigen
Akkusativ
discruciandum
das Peinigen
Ablativ
discruciando
durch das Peinigen
Vokativ
discruciande
Peinigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciandus
discrucianda
discruciandum
Genitiv
discruciandi
discruciandae
discruciandi
Dativ
discruciando
discruciandae
discruciando
Akkusativ
discruciandum
discruciandam
discruciandum
Ablativ
discruciando
discrucianda
discruciando
Vokativ
discruciande
discrucianda
discruciandum
Plural
Nominativ
discruciandi
discruciandae
discrucianda
Genitiv
discruciandorum
discruciandarum
discruciandorum
Dativ
discruciandis
discruciandis
discruciandis
Akkusativ
discruciandos
discruciandas
discrucianda
Ablativ
discruciandis
discruciandis
discruciandis
Vokativ
discruciandi
discruciandae
discrucianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discrucians
discrucians
discrucians
Genitiv
discruciantis
discruciantis
discruciantis
Dativ
discrucianti
discrucianti
discrucianti
Akkusativ
discruciantem
discruciantem
discrucians
Ablativ
discrucianti discruciante
discrucianti discruciante
discrucianti discruciante
Vokativ
discrucians
discrucians
discrucians
Plural
Nominativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Genitiv
discruciantium discruciantum
discruciantium discruciantum
discruciantium discruciantum
Dativ
discruciantibus
discruciantibus
discruciantibus
Akkusativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Ablativ
discruciantibus
discruciantibus
discruciantibus
Vokativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciatus
discruciata
discruciatum
Genitiv
discruciati
discruciatae
discruciati
Dativ
discruciato
discruciatae
discruciato
Akkusativ
discruciatum
discruciatam
discruciatum
Ablativ
discruciato
discruciata
discruciato
Vokativ
discruciate
discruciata
discruciatum
Plural
Nominativ
discruciati
discruciatae
discruciata
Genitiv
discruciatorum
discruciatarum
discruciatorum
Dativ
discruciatis
discruciatis
discruciatis
Akkusativ
discruciatos
discruciatas
discruciata
Ablativ
discruciatis
discruciatis
discruciatis
Vokativ
discruciati
discruciatae
discruciata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciaturus
discruciatura
discruciaturum
Genitiv
discruciaturi
discruciaturae
discruciaturi
Dativ
discruciaturo
discruciaturae
discruciaturo
Akkusativ
discruciaturum
discruciaturam
discruciaturum
Ablativ
discruciaturo
discruciatura
discruciaturo
Vokativ
discruciature
discruciatura
discruciaturum
Plural
Nominativ
discruciaturi
discruciaturae
discruciatura
Genitiv
discruciaturorum
discruciaturarum
discruciaturorum
Dativ
discruciaturis
discruciaturis
discruciaturis
Akkusativ
discruciaturos
discruciaturas
discruciatura
Ablativ
discruciaturis
discruciaturis
discruciaturis
Vokativ
discruciaturi
discruciaturae
discruciatura
Supina
Supin I
Supin II
discruciatum
discruciatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discrucio
ich quäle
2. Person Singular
discrucias
du quälst
3. Person Singular
discruciat
er/sie/es quält
1. Person Plural
discruciamus
wir quälen
2. Person Plural
discruciatis
ihr quält
3. Person Plural
discruciant
sie quälen
Passiv
1. Person Singular
discrucior
ich werde gequält
2. Person Singular
discruciaris discruciare
du wirst gequält
3. Person Singular
discruciatur
er/sie/es wird gequält
1. Person Plural
discruciamur
wir werden gequält
2. Person Plural
discruciamini
ihr werdet gequält
3. Person Plural
discruciantur
sie werden gequält
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciem
ich quäle
2. Person Singular
discrucies
du quälest
3. Person Singular
discruciet
er/sie/es quäle
1. Person Plural
discruciemus
wir quälen
2. Person Plural
discrucietis
ihr quälet
3. Person Plural
discrucient
sie quälen
Passiv
1. Person Singular
discrucier
ich werde gequält
2. Person Singular
discrucieris discruciere
du werdest gequält
3. Person Singular
discrucietur
er/sie/es werde gequält
1. Person Plural
discruciemur
wir werden gequält
2. Person Plural
discruciemini
ihr werdet gequält
3. Person Plural
discrucientur
sie werden gequält
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciabam
ich quälte
2. Person Singular
discruciabas
du quältest
3. Person Singular
discruciabat
er/sie/es quälte
1. Person Plural
discruciabamus
wir quälten
2. Person Plural
discruciabatis
ihr quältet
3. Person Plural
discruciabant
sie quälten
Passiv
1. Person Singular
discruciabar
ich wurde gequält
2. Person Singular
discruciabaris discruciabare
du wurdest gequält
3. Person Singular
discruciabatur
er/sie/es wurde gequält
1. Person Plural
discruciabamur
wir wurden gequält
2. Person Plural
discruciabamini
ihr wurdet gequält
3. Person Plural
discruciabantur
sie wurden gequält
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciarem
ich quälte
2. Person Singular
discruciares
du quältest
3. Person Singular
discruciaret
er/sie/es quälte
1. Person Plural
discruciaremus
wir quälten
2. Person Plural
discruciaretis
ihr quältet
3. Person Plural
discruciarent
sie quälten
Passiv
1. Person Singular
discruciarer
ich würde gequält
2. Person Singular
discruciareris discruciarere
du würdest gequält
3. Person Singular
discruciaretur
er/sie/es würde gequält
1. Person Plural
discruciaremur
wir würden gequält
2. Person Plural
discruciaremini
ihr würdet gequält
3. Person Plural
discruciarentur
sie würden gequält
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
discruciabo
ich werde quälen
2. Person Singular
discruciabis
du wirst quälen
3. Person Singular
discruciabit
er/sie/es wird quälen
1. Person Plural
discruciabimus
wir werden quälen
2. Person Plural
discruciabitis
ihr werdet quälen
3. Person Plural
discruciabunt
sie werden quälen
Passiv
1. Person Singular
discruciabor
ich werde gequält werden
2. Person Singular
discruciaberis discruciabere
du wirst gequält werden
3. Person Singular
discruciabitur
er/sie/es wird gequält werden
1. Person Plural
discruciabimur
wir werden gequält werden
2. Person Plural
discruciabimini
ihr werdet gequält werden
3. Person Plural
discruciabuntur
sie werden gequält werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciavi
ich habe gequält
2. Person Singular
discruciavisti
du hast gequält
3. Person Singular
discruciavit
er/sie/es hat gequält
1. Person Plural
discruciavimus
wir haben gequält
2. Person Plural
discruciavistis
ihr habt gequält
3. Person Plural
discruciaverunt discruciavere
sie haben gequält
Passiv
1. Person Singular
discruciatus sum
ich bin gequält worden
2. Person Singular
discruciatus es
du bist gequält worden
3. Person Singular
discruciatus est
er/sie/es ist gequält worden
1. Person Plural
discruciati sumus
wir sind gequält worden
2. Person Plural
discruciati estis
ihr seid gequält worden
3. Person Plural
discruciati sunt
sie sind gequält worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciaverim
ich habe gequält
2. Person Singular
discruciaveris
du habest gequält
3. Person Singular
discruciaverit
er/sie/es habe gequält
1. Person Plural
discruciaverimus
wir haben gequält
2. Person Plural
discruciaveritis
ihr habet gequält
3. Person Plural
discruciaverint
sie haben gequält
Passiv
1. Person Singular
discruciatus sim
ich sei gequält worden
2. Person Singular
discruciatus sis
du seiest gequält worden
3. Person Singular
discruciatus sit
er/sie/es sei gequält worden
1. Person Plural
discruciati simus
wir seien gequält worden
2. Person Plural
discruciati sitis
ihr seiet gequält worden
3. Person Plural
discruciati sint
sie seien gequält worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciaveram
ich hatte gequält
2. Person Singular
discruciaveras
du hattest gequält
3. Person Singular
discruciaverat
er/sie/es hatte gequält
1. Person Plural
discruciaveramus
wir hatten gequält
2. Person Plural
discruciaveratis
ihr hattet gequält
3. Person Plural
discruciaverant
sie hatten gequält
Passiv
1. Person Singular
discruciatus eram
ich war gequält worden
2. Person Singular
discruciatus eras
du warst gequält worden
3. Person Singular
discruciatus erat
er/sie/es war gequält worden
1. Person Plural
discruciati eramus
wir waren gequält worden
2. Person Plural
discruciati eratis
ihr wart gequält worden
3. Person Plural
discruciati erant
sie waren gequält worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciavissem
ich hätte gequält
2. Person Singular
discruciavisses
du hättest gequält
3. Person Singular
discruciavisset
er/sie/es hätte gequält
1. Person Plural
discruciavissemus
wir hätten gequält
2. Person Plural
discruciavissetis
ihr hättet gequält
3. Person Plural
discruciavissent
sie hätten gequält
Passiv
1. Person Singular
discruciatus essem
ich wäre gequält worden
2. Person Singular
discruciatus esses
du wärest gequält worden
3. Person Singular
discruciatus esset
er/sie/es wäre gequält worden
1. Person Plural
discruciati essemus
wir wären gequält worden
2. Person Plural
discruciati essetis
ihr wäret gequält worden
3. Person Plural
discruciati essent
sie wären gequält worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
discruciavero
ich werde gequält haben
2. Person Singular
discruciaveris
du wirst gequält haben
3. Person Singular
discruciaverit
er/sie/es wird gequält haben
1. Person Plural
discruciaverimus
wir werden gequält haben
2. Person Plural
discruciaveritis
ihr werdet gequält haben
3. Person Plural
discruciaverint
sie werden gequält haben
Passiv
1. Person Singular
discruciatus ero
ich werde gequält worden sein
2. Person Singular
discruciatus eris
du wirst gequält worden sein
3. Person Singular
discruciatus erit
er/sie/es wird gequält worden sein
1. Person Plural
discruciati erimus
wir werden gequält worden sein
2. Person Plural
discruciati eritis
ihr werdet gequält worden sein
3. Person Plural
discruciati erunt
sie werden gequält worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
discruciare
quälen
Vorzeitigkeit
discruciavisse
gequält haben
Nachzeitigkeit
discruciaturum esse
quälen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
discruciari discruciarier
gequält werden
Vorzeitigkeit
discruciatum esse
gequält worden sein
Nachzeitigkeit
discruciatum iri
künftig gequält werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
discrucia
quäle; quäl!
2. Person Plural
discruciate
quält!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
discruciato
3. Person Singular
discruciato
2. Person Plural
discruciatote
3. Person Plural
discrucianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
discruciare
das Quälen
Genitiv
discruciandi
des Quälens
Dativ
discruciando
dem Quälen
Akkusativ
discruciandum
das Quälen
Ablativ
discruciando
durch das Quälen
Vokativ
discruciande
Quälen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciandus
discrucianda
discruciandum
Genitiv
discruciandi
discruciandae
discruciandi
Dativ
discruciando
discruciandae
discruciando
Akkusativ
discruciandum
discruciandam
discruciandum
Ablativ
discruciando
discrucianda
discruciando
Vokativ
discruciande
discrucianda
discruciandum
Plural
Nominativ
discruciandi
discruciandae
discrucianda
Genitiv
discruciandorum
discruciandarum
discruciandorum
Dativ
discruciandis
discruciandis
discruciandis
Akkusativ
discruciandos
discruciandas
discrucianda
Ablativ
discruciandis
discruciandis
discruciandis
Vokativ
discruciandi
discruciandae
discrucianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discrucians
discrucians
discrucians
Genitiv
discruciantis
discruciantis
discruciantis
Dativ
discrucianti
discrucianti
discrucianti
Akkusativ
discruciantem
discruciantem
discrucians
Ablativ
discrucianti discruciante
discrucianti discruciante
discrucianti discruciante
Vokativ
discrucians
discrucians
discrucians
Plural
Nominativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Genitiv
discruciantium discruciantum
discruciantium discruciantum
discruciantium discruciantum
Dativ
discruciantibus
discruciantibus
discruciantibus
Akkusativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Ablativ
discruciantibus
discruciantibus
discruciantibus
Vokativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciatus
discruciata
discruciatum
Genitiv
discruciati
discruciatae
discruciati
Dativ
discruciato
discruciatae
discruciato
Akkusativ
discruciatum
discruciatam
discruciatum
Ablativ
discruciato
discruciata
discruciato
Vokativ
discruciate
discruciata
discruciatum
Plural
Nominativ
discruciati
discruciatae
discruciata
Genitiv
discruciatorum
discruciatarum
discruciatorum
Dativ
discruciatis
discruciatis
discruciatis
Akkusativ
discruciatos
discruciatas
discruciata
Ablativ
discruciatis
discruciatis
discruciatis
Vokativ
discruciati
discruciatae
discruciata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciaturus
discruciatura
discruciaturum
Genitiv
discruciaturi
discruciaturae
discruciaturi
Dativ
discruciaturo
discruciaturae
discruciaturo
Akkusativ
discruciaturum
discruciaturam
discruciaturum
Ablativ
discruciaturo
discruciatura
discruciaturo
Vokativ
discruciature
discruciatura
discruciaturum
Plural
Nominativ
discruciaturi
discruciaturae
discruciatura
Genitiv
discruciaturorum
discruciaturarum
discruciaturorum
Dativ
discruciaturis
discruciaturis
discruciaturis
Akkusativ
discruciaturos
discruciaturas
discruciatura
Ablativ
discruciaturis
discruciaturis
discruciaturis
Vokativ
discruciaturi
discruciaturae
discruciatura
Supina
Supin I
Supin II
discruciatum
discruciatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discrucio
ich zermartere
2. Person Singular
discrucias
du zermarterst
3. Person Singular
discruciat
er/sie/es zermartert
1. Person Plural
discruciamus
wir zermartern
2. Person Plural
discruciatis
ihr zermartert
3. Person Plural
discruciant
sie zermartern
Passiv
1. Person Singular
discrucior
ich werde zermartert
2. Person Singular
discruciaris discruciare
du wirst zermartert
3. Person Singular
discruciatur
er/sie/es wird zermartert
1. Person Plural
discruciamur
wir werden zermartert
2. Person Plural
discruciamini
ihr werdet zermartert
3. Person Plural
discruciantur
sie werden zermartert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciem
ich zermartere
2. Person Singular
discrucies
du zermarterst
3. Person Singular
discruciet
er/sie/es zermartere
1. Person Plural
discruciemus
wir zermartern
2. Person Plural
discrucietis
ihr zermartert
3. Person Plural
discrucient
sie zermartern
Passiv
1. Person Singular
discrucier
ich werde zermartert
2. Person Singular
discrucieris discruciere
du werdest zermartert
3. Person Singular
discrucietur
er/sie/es werde zermartert
1. Person Plural
discruciemur
wir werden zermartert
2. Person Plural
discruciemini
ihr werdet zermartert
3. Person Plural
discrucientur
sie werden zermartert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciabam
ich zermarterte
2. Person Singular
discruciabas
du zermartertest
3. Person Singular
discruciabat
er/sie/es zermarterte
1. Person Plural
discruciabamus
wir zermarterten
2. Person Plural
discruciabatis
ihr zermartertet
3. Person Plural
discruciabant
sie zermarterten
Passiv
1. Person Singular
discruciabar
ich wurde zermartert
2. Person Singular
discruciabaris discruciabare
du wurdest zermartert
3. Person Singular
discruciabatur
er/sie/es wurde zermartert
1. Person Plural
discruciabamur
wir wurden zermartert
2. Person Plural
discruciabamini
ihr wurdet zermartert
3. Person Plural
discruciabantur
sie wurden zermartert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciarem
ich zermarterte
2. Person Singular
discruciares
du zermartertest
3. Person Singular
discruciaret
er/sie/es zermarterte
1. Person Plural
discruciaremus
wir zermarterten
2. Person Plural
discruciaretis
ihr zermartertet
3. Person Plural
discruciarent
sie zermarterten
Passiv
1. Person Singular
discruciarer
ich würde zermartert
2. Person Singular
discruciareris discruciarere
du würdest zermartert
3. Person Singular
discruciaretur
er/sie/es würde zermartert
1. Person Plural
discruciaremur
wir würden zermartert
2. Person Plural
discruciaremini
ihr würdet zermartert
3. Person Plural
discruciarentur
sie würden zermartert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
discruciabo
ich werde zermartern
2. Person Singular
discruciabis
du wirst zermartern
3. Person Singular
discruciabit
er/sie/es wird zermartern
1. Person Plural
discruciabimus
wir werden zermartern
2. Person Plural
discruciabitis
ihr werdet zermartern
3. Person Plural
discruciabunt
sie werden zermartern
Passiv
1. Person Singular
discruciabor
ich werde zermartert werden
2. Person Singular
discruciaberis discruciabere
du wirst zermartert werden
3. Person Singular
discruciabitur
er/sie/es wird zermartert werden
1. Person Plural
discruciabimur
wir werden zermartert werden
2. Person Plural
discruciabimini
ihr werdet zermartert werden
3. Person Plural
discruciabuntur
sie werden zermartert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciavi
ich habe zermartert
2. Person Singular
discruciavisti
du hast zermartert
3. Person Singular
discruciavit
er/sie/es hat zermartert
1. Person Plural
discruciavimus
wir haben zermartert
2. Person Plural
discruciavistis
ihr habt zermartert
3. Person Plural
discruciaverunt discruciavere
sie haben zermartert
Passiv
1. Person Singular
discruciatus sum
ich bin zermartert worden
2. Person Singular
discruciatus es
du bist zermartert worden
3. Person Singular
discruciatus est
er/sie/es ist zermartert worden
1. Person Plural
discruciati sumus
wir sind zermartert worden
2. Person Plural
discruciati estis
ihr seid zermartert worden
3. Person Plural
discruciati sunt
sie sind zermartert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciaverim
ich habe zermartert
2. Person Singular
discruciaveris
du habest zermartert
3. Person Singular
discruciaverit
er/sie/es habe zermartert
1. Person Plural
discruciaverimus
wir haben zermartert
2. Person Plural
discruciaveritis
ihr habet zermartert
3. Person Plural
discruciaverint
sie haben zermartert
Passiv
1. Person Singular
discruciatus sim
ich sei zermartert worden
2. Person Singular
discruciatus sis
du seiest zermartert worden
3. Person Singular
discruciatus sit
er/sie/es sei zermartert worden
1. Person Plural
discruciati simus
wir seien zermartert worden
2. Person Plural
discruciati sitis
ihr seiet zermartert worden
3. Person Plural
discruciati sint
sie seien zermartert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciaveram
ich hatte zermartert
2. Person Singular
discruciaveras
du hattest zermartert
3. Person Singular
discruciaverat
er/sie/es hatte zermartert
1. Person Plural
discruciaveramus
wir hatten zermartert
2. Person Plural
discruciaveratis
ihr hattet zermartert
3. Person Plural
discruciaverant
sie hatten zermartert
Passiv
1. Person Singular
discruciatus eram
ich war zermartert worden
2. Person Singular
discruciatus eras
du warst zermartert worden
3. Person Singular
discruciatus erat
er/sie/es war zermartert worden
1. Person Plural
discruciati eramus
wir waren zermartert worden
2. Person Plural
discruciati eratis
ihr wart zermartert worden
3. Person Plural
discruciati erant
sie waren zermartert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciavissem
ich hätte zermartert
2. Person Singular
discruciavisses
du hättest zermartert
3. Person Singular
discruciavisset
er/sie/es hätte zermartert
1. Person Plural
discruciavissemus
wir hätten zermartert
2. Person Plural
discruciavissetis
ihr hättet zermartert
3. Person Plural
discruciavissent
sie hätten zermartert
Passiv
1. Person Singular
discruciatus essem
ich wäre zermartert worden
2. Person Singular
discruciatus esses
du wärest zermartert worden
3. Person Singular
discruciatus esset
er/sie/es wäre zermartert worden
1. Person Plural
discruciati essemus
wir wären zermartert worden
2. Person Plural
discruciati essetis
ihr wäret zermartert worden
3. Person Plural
discruciati essent
sie wären zermartert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
discruciavero
ich werde zermartert haben
2. Person Singular
discruciaveris
du wirst zermartert haben
3. Person Singular
discruciaverit
er/sie/es wird zermartert haben
1. Person Plural
discruciaverimus
wir werden zermartert haben
2. Person Plural
discruciaveritis
ihr werdet zermartert haben
3. Person Plural
discruciaverint
sie werden zermartert haben
Passiv
1. Person Singular
discruciatus ero
ich werde zermartert worden sein
2. Person Singular
discruciatus eris
du wirst zermartert worden sein
3. Person Singular
discruciatus erit
er/sie/es wird zermartert worden sein
1. Person Plural
discruciati erimus
wir werden zermartert worden sein
2. Person Plural
discruciati eritis
ihr werdet zermartert worden sein
3. Person Plural
discruciati erunt
sie werden zermartert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
discruciare
zermartern
Vorzeitigkeit
discruciavisse
zermartert haben
Nachzeitigkeit
discruciaturum esse
zermartern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
discruciari discruciarier
zermartert werden
Vorzeitigkeit
discruciatum esse
zermartert worden sein
Nachzeitigkeit
discruciatum iri
künftig zermartert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
discrucia
zermartere!
2. Person Plural
discruciate
zermartert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
discruciato
3. Person Singular
discruciato
2. Person Plural
discruciatote
3. Person Plural
discrucianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
discruciare
das Zermartern
Genitiv
discruciandi
des Zermarternes
Dativ
discruciando
dem Zermartern
Akkusativ
discruciandum
das Zermartern
Ablativ
discruciando
durch das Zermartern
Vokativ
discruciande
Zermartern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciandus
discrucianda
discruciandum
Genitiv
discruciandi
discruciandae
discruciandi
Dativ
discruciando
discruciandae
discruciando
Akkusativ
discruciandum
discruciandam
discruciandum
Ablativ
discruciando
discrucianda
discruciando
Vokativ
discruciande
discrucianda
discruciandum
Plural
Nominativ
discruciandi
discruciandae
discrucianda
Genitiv
discruciandorum
discruciandarum
discruciandorum
Dativ
discruciandis
discruciandis
discruciandis
Akkusativ
discruciandos
discruciandas
discrucianda
Ablativ
discruciandis
discruciandis
discruciandis
Vokativ
discruciandi
discruciandae
discrucianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discrucians
discrucians
discrucians
Genitiv
discruciantis
discruciantis
discruciantis
Dativ
discrucianti
discrucianti
discrucianti
Akkusativ
discruciantem
discruciantem
discrucians
Ablativ
discrucianti discruciante
discrucianti discruciante
discrucianti discruciante
Vokativ
discrucians
discrucians
discrucians
Plural
Nominativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Genitiv
discruciantium discruciantum
discruciantium discruciantum
discruciantium discruciantum
Dativ
discruciantibus
discruciantibus
discruciantibus
Akkusativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Ablativ
discruciantibus
discruciantibus
discruciantibus
Vokativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciatus
discruciata
discruciatum
Genitiv
discruciati
discruciatae
discruciati
Dativ
discruciato
discruciatae
discruciato
Akkusativ
discruciatum
discruciatam
discruciatum
Ablativ
discruciato
discruciata
discruciato
Vokativ
discruciate
discruciata
discruciatum
Plural
Nominativ
discruciati
discruciatae
discruciata
Genitiv
discruciatorum
discruciatarum
discruciatorum
Dativ
discruciatis
discruciatis
discruciatis
Akkusativ
discruciatos
discruciatas
discruciata
Ablativ
discruciatis
discruciatis
discruciatis
Vokativ
discruciati
discruciatae
discruciata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciaturus
discruciatura
discruciaturum
Genitiv
discruciaturi
discruciaturae
discruciaturi
Dativ
discruciaturo
discruciaturae
discruciaturo
Akkusativ
discruciaturum
discruciaturam
discruciaturum
Ablativ
discruciaturo
discruciatura
discruciaturo
Vokativ
discruciature
discruciatura
discruciaturum
Plural
Nominativ
discruciaturi
discruciaturae
discruciatura
Genitiv
discruciaturorum
discruciaturarum
discruciaturorum
Dativ
discruciaturis
discruciaturis
discruciaturis
Akkusativ
discruciaturos
discruciaturas
discruciatura
Ablativ
discruciaturis
discruciaturis
discruciaturis
Vokativ
discruciaturi
discruciaturae
discruciatura
Supina
Supin I
Supin II
discruciatum
discruciatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discrucio
ich zerquäle
2. Person Singular
discrucias
du zerquälst
3. Person Singular
discruciat
er/sie/es zerquält
1. Person Plural
discruciamus
wir zerquälen
2. Person Plural
discruciatis
ihr zerquält
3. Person Plural
discruciant
sie zerquälen
Passiv
1. Person Singular
discrucior
ich werde zerquält
2. Person Singular
discruciaris discruciare
du wirst zerquält
3. Person Singular
discruciatur
er/sie/es wird zerquält
1. Person Plural
discruciamur
wir werden zerquält
2. Person Plural
discruciamini
ihr werdet zerquält
3. Person Plural
discruciantur
sie werden zerquält
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciem
ich zerquäle
2. Person Singular
discrucies
du zerquälest
3. Person Singular
discruciet
er/sie/es zerquäle
1. Person Plural
discruciemus
wir zerquälen
2. Person Plural
discrucietis
ihr zerquälet
3. Person Plural
discrucient
sie zerquälen
Passiv
1. Person Singular
discrucier
ich werde zerquält
2. Person Singular
discrucieris discruciere
du werdest zerquält
3. Person Singular
discrucietur
er/sie/es werde zerquält
1. Person Plural
discruciemur
wir werden zerquält
2. Person Plural
discruciemini
ihr werdet zerquält
3. Person Plural
discrucientur
sie werden zerquält
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciabam
ich zerquälte
2. Person Singular
discruciabas
du zerquältest
3. Person Singular
discruciabat
er/sie/es zerquälte
1. Person Plural
discruciabamus
wir zerquälten
2. Person Plural
discruciabatis
ihr zerquältet
3. Person Plural
discruciabant
sie zerquälten
Passiv
1. Person Singular
discruciabar
ich wurde zerquält
2. Person Singular
discruciabaris discruciabare
du wurdest zerquält
3. Person Singular
discruciabatur
er/sie/es wurde zerquält
1. Person Plural
discruciabamur
wir wurden zerquält
2. Person Plural
discruciabamini
ihr wurdet zerquält
3. Person Plural
discruciabantur
sie wurden zerquält
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciarem
ich zerquälte
2. Person Singular
discruciares
du zerquältest
3. Person Singular
discruciaret
er/sie/es zerquälte
1. Person Plural
discruciaremus
wir zerquälten
2. Person Plural
discruciaretis
ihr zerquältet
3. Person Plural
discruciarent
sie zerquälten
Passiv
1. Person Singular
discruciarer
ich würde zerquält
2. Person Singular
discruciareris discruciarere
du würdest zerquält
3. Person Singular
discruciaretur
er/sie/es würde zerquält
1. Person Plural
discruciaremur
wir würden zerquält
2. Person Plural
discruciaremini
ihr würdet zerquält
3. Person Plural
discruciarentur
sie würden zerquält
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
discruciabo
ich werde zerquälen
2. Person Singular
discruciabis
du wirst zerquälen
3. Person Singular
discruciabit
er/sie/es wird zerquälen
1. Person Plural
discruciabimus
wir werden zerquälen
2. Person Plural
discruciabitis
ihr werdet zerquälen
3. Person Plural
discruciabunt
sie werden zerquälen
Passiv
1. Person Singular
discruciabor
ich werde zerquält werden
2. Person Singular
discruciaberis discruciabere
du wirst zerquält werden
3. Person Singular
discruciabitur
er/sie/es wird zerquält werden
1. Person Plural
discruciabimur
wir werden zerquält werden
2. Person Plural
discruciabimini
ihr werdet zerquält werden
3. Person Plural
discruciabuntur
sie werden zerquält werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciavi
ich habe zerquält
2. Person Singular
discruciavisti
du hast zerquält
3. Person Singular
discruciavit
er/sie/es hat zerquält
1. Person Plural
discruciavimus
wir haben zerquält
2. Person Plural
discruciavistis
ihr habt zerquält
3. Person Plural
discruciaverunt discruciavere
sie haben zerquält
Passiv
1. Person Singular
discruciatus sum
ich bin zerquält worden
2. Person Singular
discruciatus es
du bist zerquält worden
3. Person Singular
discruciatus est
er/sie/es ist zerquält worden
1. Person Plural
discruciati sumus
wir sind zerquält worden
2. Person Plural
discruciati estis
ihr seid zerquält worden
3. Person Plural
discruciati sunt
sie sind zerquält worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciaverim
ich habe zerquält
2. Person Singular
discruciaveris
du habest zerquält
3. Person Singular
discruciaverit
er/sie/es habe zerquält
1. Person Plural
discruciaverimus
wir haben zerquält
2. Person Plural
discruciaveritis
ihr habet zerquält
3. Person Plural
discruciaverint
sie haben zerquält
Passiv
1. Person Singular
discruciatus sim
ich sei zerquält worden
2. Person Singular
discruciatus sis
du seiest zerquält worden
3. Person Singular
discruciatus sit
er/sie/es sei zerquält worden
1. Person Plural
discruciati simus
wir seien zerquält worden
2. Person Plural
discruciati sitis
ihr seiet zerquält worden
3. Person Plural
discruciati sint
sie seien zerquält worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
discruciaveram
ich hatte zerquält
2. Person Singular
discruciaveras
du hattest zerquält
3. Person Singular
discruciaverat
er/sie/es hatte zerquält
1. Person Plural
discruciaveramus
wir hatten zerquält
2. Person Plural
discruciaveratis
ihr hattet zerquält
3. Person Plural
discruciaverant
sie hatten zerquält
Passiv
1. Person Singular
discruciatus eram
ich war zerquält worden
2. Person Singular
discruciatus eras
du warst zerquält worden
3. Person Singular
discruciatus erat
er/sie/es war zerquält worden
1. Person Plural
discruciati eramus
wir waren zerquält worden
2. Person Plural
discruciati eratis
ihr wart zerquält worden
3. Person Plural
discruciati erant
sie waren zerquält worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
discruciavissem
ich hätte zerquält
2. Person Singular
discruciavisses
du hättest zerquält
3. Person Singular
discruciavisset
er/sie/es hätte zerquält
1. Person Plural
discruciavissemus
wir hätten zerquält
2. Person Plural
discruciavissetis
ihr hättet zerquält
3. Person Plural
discruciavissent
sie hätten zerquält
Passiv
1. Person Singular
discruciatus essem
ich wäre zerquält worden
2. Person Singular
discruciatus esses
du wärest zerquält worden
3. Person Singular
discruciatus esset
er/sie/es wäre zerquält worden
1. Person Plural
discruciati essemus
wir wären zerquält worden
2. Person Plural
discruciati essetis
ihr wäret zerquält worden
3. Person Plural
discruciati essent
sie wären zerquält worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
discruciavero
ich werde zerquält haben
2. Person Singular
discruciaveris
du wirst zerquält haben
3. Person Singular
discruciaverit
er/sie/es wird zerquält haben
1. Person Plural
discruciaverimus
wir werden zerquält haben
2. Person Plural
discruciaveritis
ihr werdet zerquält haben
3. Person Plural
discruciaverint
sie werden zerquält haben
Passiv
1. Person Singular
discruciatus ero
ich werde zerquält worden sein
2. Person Singular
discruciatus eris
du wirst zerquält worden sein
3. Person Singular
discruciatus erit
er/sie/es wird zerquält worden sein
1. Person Plural
discruciati erimus
wir werden zerquält worden sein
2. Person Plural
discruciati eritis
ihr werdet zerquält worden sein
3. Person Plural
discruciati erunt
sie werden zerquält worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
discruciare
zerquälen
Vorzeitigkeit
discruciavisse
zerquält haben
Nachzeitigkeit
discruciaturum esse
zerquälen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
discruciari discruciarier
zerquält werden
Vorzeitigkeit
discruciatum esse
zerquält worden sein
Nachzeitigkeit
discruciatum iri
künftig zerquält werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
discrucia
zerquäle; zerquäl!
2. Person Plural
discruciate
zerquält!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
discruciato
3. Person Singular
discruciato
2. Person Plural
discruciatote
3. Person Plural
discrucianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
discruciare
das Zerquälen
Genitiv
discruciandi
des Zerquälens
Dativ
discruciando
dem Zerquälen
Akkusativ
discruciandum
das Zerquälen
Ablativ
discruciando
durch das Zerquälen
Vokativ
discruciande
Zerquälen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciandus
discrucianda
discruciandum
Genitiv
discruciandi
discruciandae
discruciandi
Dativ
discruciando
discruciandae
discruciando
Akkusativ
discruciandum
discruciandam
discruciandum
Ablativ
discruciando
discrucianda
discruciando
Vokativ
discruciande
discrucianda
discruciandum
Plural
Nominativ
discruciandi
discruciandae
discrucianda
Genitiv
discruciandorum
discruciandarum
discruciandorum
Dativ
discruciandis
discruciandis
discruciandis
Akkusativ
discruciandos
discruciandas
discrucianda
Ablativ
discruciandis
discruciandis
discruciandis
Vokativ
discruciandi
discruciandae
discrucianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discrucians
discrucians
discrucians
Genitiv
discruciantis
discruciantis
discruciantis
Dativ
discrucianti
discrucianti
discrucianti
Akkusativ
discruciantem
discruciantem
discrucians
Ablativ
discrucianti discruciante
discrucianti discruciante
discrucianti discruciante
Vokativ
discrucians
discrucians
discrucians
Plural
Nominativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Genitiv
discruciantium discruciantum
discruciantium discruciantum
discruciantium discruciantum
Dativ
discruciantibus
discruciantibus
discruciantibus
Akkusativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Ablativ
discruciantibus
discruciantibus
discruciantibus
Vokativ
discruciantes
discruciantes
discruciantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciatus
discruciata
discruciatum
Genitiv
discruciati
discruciatae
discruciati
Dativ
discruciato
discruciatae
discruciato
Akkusativ
discruciatum
discruciatam
discruciatum
Ablativ
discruciato
discruciata
discruciato
Vokativ
discruciate
discruciata
discruciatum
Plural
Nominativ
discruciati
discruciatae
discruciata
Genitiv
discruciatorum
discruciatarum
discruciatorum
Dativ
discruciatis
discruciatis
discruciatis
Akkusativ
discruciatos
discruciatas
discruciata
Ablativ
discruciatis
discruciatis
discruciatis
Vokativ
discruciati
discruciatae
discruciata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
discruciaturus
discruciatura
discruciaturum
Genitiv
discruciaturi
discruciaturae
discruciaturi
Dativ
discruciaturo
discruciaturae
discruciaturo
Akkusativ
discruciaturum
discruciaturam
discruciaturum
Ablativ
discruciaturo
discruciatura
discruciaturo
Vokativ
discruciature
discruciatura
discruciaturum
Plural
Nominativ
discruciaturi
discruciaturae
discruciatura
Genitiv
discruciaturorum
discruciaturarum
discruciaturorum
Dativ
discruciaturis
discruciaturis
discruciaturis
Akkusativ
discruciaturos
discruciaturas
discruciatura
Ablativ
discruciaturis
discruciaturis
discruciaturis
Vokativ
discruciaturi
discruciaturae
discruciatura
Supina
Supin I
Supin II
discruciatum
discruciatu