Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiecto
|
|
| 2. Person Singular |
disiectas
|
|
| 3. Person Singular |
disiectat
|
|
| 1. Person Plural |
disiectamus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectatis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiector
|
|
| 2. Person Singular |
disiectaris disiectare
|
|
| 3. Person Singular |
disiectatur
|
|
| 1. Person Plural |
disiectamur
|
|
| 2. Person Plural |
disiectamini
|
|
| 3. Person Plural |
disiectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectem
|
|
| 2. Person Singular |
disiectes
|
|
| 3. Person Singular |
disiectet
|
|
| 1. Person Plural |
disiectemus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectetis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiecter
|
|
| 2. Person Singular |
disiecteris disiectere
|
|
| 3. Person Singular |
disiectetur
|
|
| 1. Person Plural |
disiectemur
|
|
| 2. Person Plural |
disiectemini
|
|
| 3. Person Plural |
disiectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectabam
|
|
| 2. Person Singular |
disiectabas
|
|
| 3. Person Singular |
disiectabat
|
|
| 1. Person Plural |
disiectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectabar
|
|
| 2. Person Singular |
disiectabaris disiectabare
|
|
| 3. Person Singular |
disiectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
disiectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
disiectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
disiectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectarem
|
|
| 2. Person Singular |
disiectares
|
|
| 3. Person Singular |
disiectaret
|
|
| 1. Person Plural |
disiectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectarer
|
|
| 2. Person Singular |
disiectareris disiectarere
|
|
| 3. Person Singular |
disiectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
disiectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
disiectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
disiectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectabo
|
|
| 2. Person Singular |
disiectabis
|
|
| 3. Person Singular |
disiectabit
|
|
| 1. Person Plural |
disiectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectabor
|
|
| 2. Person Singular |
disiectaberis disiectabere
|
|
| 3. Person Singular |
disiectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
disiectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
disiectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
disiectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectavi
|
|
| 2. Person Singular |
disiectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
disiectavit
|
|
| 1. Person Plural |
disiectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectaverunt disiectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
disiectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
disiectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
disiectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
disiectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
disiectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
disiectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
disiectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
disiectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
disiectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
disiectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
disiectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
disiectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
disiectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
disiectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
disiectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
disiectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
disiectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
disiectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
disiectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
disiectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
disiectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectavero
|
|
| 2. Person Singular |
disiectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
disiectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
disiectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
disiectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
disiectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
disiectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
disiectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
disiectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
disiectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
disiectari disiectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
disiectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
disiectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
disiecta
|
! |
| 2. Person Plural |
disiectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
disiectato
|
| 3. Person Singular |
disiectato
|
| 2. Person Plural |
disiectatote
|
| 3. Person Plural |
disiectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
disiectare
|
|
| Genitiv |
disiectandi
|
|
| Dativ |
disiectando
|
|
| Akkusativ |
disiectandum
|
|
| Ablativ |
disiectando
|
|
| Vokativ |
disiectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disiectandus
|
disiectanda
|
disiectandum
|
| Genitiv |
disiectandi
|
disiectandae
|
disiectandi
|
| Dativ |
disiectando
|
disiectandae
|
disiectando
|
| Akkusativ |
disiectandum
|
disiectandam
|
disiectandum
|
| Ablativ |
disiectando
|
disiectanda
|
disiectando
|
| Vokativ |
disiectande
|
disiectanda
|
disiectandum
|
Plural
| Nominativ |
disiectandi
|
disiectandae
|
disiectanda
|
| Genitiv |
disiectandorum
|
disiectandarum
|
disiectandorum
|
| Dativ |
disiectandis
|
disiectandis
|
disiectandis
|
| Akkusativ |
disiectandos
|
disiectandas
|
disiectanda
|
| Ablativ |
disiectandis
|
disiectandis
|
disiectandis
|
| Vokativ |
disiectandi
|
disiectandae
|
disiectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disiectans
|
disiectans
|
disiectans
|
| Genitiv |
disiectantis
|
disiectantis
|
disiectantis
|
| Dativ |
disiectanti
|
disiectanti
|
disiectanti
|
| Akkusativ |
disiectantem
|
disiectantem
|
disiectans
|
| Ablativ |
disiectanti disiectante
|
disiectanti disiectante
|
disiectanti disiectante
|
| Vokativ |
disiectans
|
disiectans
|
disiectans
|
Plural
| Nominativ |
disiectantes
|
disiectantes
|
disiectantia
|
| Genitiv |
disiectantium disiectantum
|
disiectantium disiectantum
|
disiectantium disiectantum
|
| Dativ |
disiectantibus
|
disiectantibus
|
disiectantibus
|
| Akkusativ |
disiectantes
|
disiectantes
|
disiectantia
|
| Ablativ |
disiectantibus
|
disiectantibus
|
disiectantibus
|
| Vokativ |
disiectantes
|
disiectantes
|
disiectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disiectatus
|
disiectata
|
disiectatum
|
| Genitiv |
disiectati
|
disiectatae
|
disiectati
|
| Dativ |
disiectato
|
disiectatae
|
disiectato
|
| Akkusativ |
disiectatum
|
disiectatam
|
disiectatum
|
| Ablativ |
disiectato
|
disiectata
|
disiectato
|
| Vokativ |
disiectate
|
disiectata
|
disiectatum
|
Plural
| Nominativ |
disiectati
|
disiectatae
|
disiectata
|
| Genitiv |
disiectatorum
|
disiectatarum
|
disiectatorum
|
| Dativ |
disiectatis
|
disiectatis
|
disiectatis
|
| Akkusativ |
disiectatos
|
disiectatas
|
disiectata
|
| Ablativ |
disiectatis
|
disiectatis
|
disiectatis
|
| Vokativ |
disiectati
|
disiectatae
|
disiectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disiectaturus
|
disiectatura
|
disiectaturum
|
| Genitiv |
disiectaturi
|
disiectaturae
|
disiectaturi
|
| Dativ |
disiectaturo
|
disiectaturae
|
disiectaturo
|
| Akkusativ |
disiectaturum
|
disiectaturam
|
disiectaturum
|
| Ablativ |
disiectaturo
|
disiectatura
|
disiectaturo
|
| Vokativ |
disiectature
|
disiectatura
|
disiectaturum
|
Plural
| Nominativ |
disiectaturi
|
disiectaturae
|
disiectatura
|
| Genitiv |
disiectaturorum
|
disiectaturarum
|
disiectaturorum
|
| Dativ |
disiectaturis
|
disiectaturis
|
disiectaturis
|
| Akkusativ |
disiectaturos
|
disiectaturas
|
disiectatura
|
| Ablativ |
disiectaturis
|
disiectaturis
|
disiectaturis
|
| Vokativ |
disiectaturi
|
disiectaturae
|
disiectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
disiectatum
|
disiectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiecto
|
ich zersprenge |
| 2. Person Singular |
disiectas
|
du zersprengst |
| 3. Person Singular |
disiectat
|
er/sie/es zersprengt |
| 1. Person Plural |
disiectamus
|
wir zersprengen |
| 2. Person Plural |
disiectatis
|
ihr zersprengt |
| 3. Person Plural |
disiectant
|
sie zersprengen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiector
|
ich werde zersprengt |
| 2. Person Singular |
disiectaris disiectare
|
du wirst zersprengt |
| 3. Person Singular |
disiectatur
|
er/sie/es wird zersprengt |
| 1. Person Plural |
disiectamur
|
wir werden zersprengt |
| 2. Person Plural |
disiectamini
|
ihr werdet zersprengt |
| 3. Person Plural |
disiectantur
|
sie werden zersprengt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectem
|
ich zersprenge |
| 2. Person Singular |
disiectes
|
du zersprengest |
| 3. Person Singular |
disiectet
|
er/sie/es zersprenge |
| 1. Person Plural |
disiectemus
|
wir zersprengen |
| 2. Person Plural |
disiectetis
|
ihr zersprenget |
| 3. Person Plural |
disiectent
|
sie zersprengen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiecter
|
ich werde zersprengt |
| 2. Person Singular |
disiecteris disiectere
|
du werdest zersprengt |
| 3. Person Singular |
disiectetur
|
er/sie/es werde zersprengt |
| 1. Person Plural |
disiectemur
|
wir werden zersprengt |
| 2. Person Plural |
disiectemini
|
ihr werdet zersprengt |
| 3. Person Plural |
disiectentur
|
sie werden zersprengt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectabam
|
ich zersprengte |
| 2. Person Singular |
disiectabas
|
du zersprengtest |
| 3. Person Singular |
disiectabat
|
er/sie/es zersprengte |
| 1. Person Plural |
disiectabamus
|
wir zersprengten |
| 2. Person Plural |
disiectabatis
|
ihr zersprengtet |
| 3. Person Plural |
disiectabant
|
sie zersprengten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectabar
|
ich wurde zersprengt |
| 2. Person Singular |
disiectabaris disiectabare
|
du wurdest zersprengt |
| 3. Person Singular |
disiectabatur
|
er/sie/es wurde zersprengt |
| 1. Person Plural |
disiectabamur
|
wir wurden zersprengt |
| 2. Person Plural |
disiectabamini
|
ihr wurdet zersprengt |
| 3. Person Plural |
disiectabantur
|
sie wurden zersprengt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectarem
|
ich zersprengte |
| 2. Person Singular |
disiectares
|
du zersprengtest |
| 3. Person Singular |
disiectaret
|
er/sie/es zersprengte |
| 1. Person Plural |
disiectaremus
|
wir zersprengten |
| 2. Person Plural |
disiectaretis
|
ihr zersprengtet |
| 3. Person Plural |
disiectarent
|
sie zersprengten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectarer
|
ich würde zersprengt |
| 2. Person Singular |
disiectareris disiectarere
|
du würdest zersprengt |
| 3. Person Singular |
disiectaretur
|
er/sie/es würde zersprengt |
| 1. Person Plural |
disiectaremur
|
wir würden zersprengt |
| 2. Person Plural |
disiectaremini
|
ihr würdet zersprengt |
| 3. Person Plural |
disiectarentur
|
sie würden zersprengt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectabo
|
ich werde zersprengen |
| 2. Person Singular |
disiectabis
|
du wirst zersprengen |
| 3. Person Singular |
disiectabit
|
er/sie/es wird zersprengen |
| 1. Person Plural |
disiectabimus
|
wir werden zersprengen |
| 2. Person Plural |
disiectabitis
|
ihr werdet zersprengen |
| 3. Person Plural |
disiectabunt
|
sie werden zersprengen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectabor
|
ich werde zersprengt werden |
| 2. Person Singular |
disiectaberis disiectabere
|
du wirst zersprengt werden |
| 3. Person Singular |
disiectabitur
|
er/sie/es wird zersprengt werden |
| 1. Person Plural |
disiectabimur
|
wir werden zersprengt werden |
| 2. Person Plural |
disiectabimini
|
ihr werdet zersprengt werden |
| 3. Person Plural |
disiectabuntur
|
sie werden zersprengt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectavi
|
ich habe zersprengt |
| 2. Person Singular |
disiectavisti
|
du hast zersprengt |
| 3. Person Singular |
disiectavit
|
er/sie/es hat zersprengt |
| 1. Person Plural |
disiectavimus
|
wir haben zersprengt |
| 2. Person Plural |
disiectavistis
|
ihr habt zersprengt |
| 3. Person Plural |
disiectaverunt disiectavere
|
sie haben zersprengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus sum
|
ich bin zersprengt worden |
| 2. Person Singular |
disiectatus es
|
du bist zersprengt worden |
| 3. Person Singular |
disiectatus est
|
er/sie/es ist zersprengt worden |
| 1. Person Plural |
disiectati sumus
|
wir sind zersprengt worden |
| 2. Person Plural |
disiectati estis
|
ihr seid zersprengt worden |
| 3. Person Plural |
disiectati sunt
|
sie sind zersprengt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectaverim
|
ich habe zersprengt |
| 2. Person Singular |
disiectaveris
|
du habest zersprengt |
| 3. Person Singular |
disiectaverit
|
er/sie/es habe zersprengt |
| 1. Person Plural |
disiectaverimus
|
wir haben zersprengt |
| 2. Person Plural |
disiectaveritis
|
ihr habet zersprengt |
| 3. Person Plural |
disiectaverint
|
sie haben zersprengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus sim
|
ich sei zersprengt worden |
| 2. Person Singular |
disiectatus sis
|
du seiest zersprengt worden |
| 3. Person Singular |
disiectatus sit
|
er/sie/es sei zersprengt worden |
| 1. Person Plural |
disiectati simus
|
wir seien zersprengt worden |
| 2. Person Plural |
disiectati sitis
|
ihr seiet zersprengt worden |
| 3. Person Plural |
disiectati sint
|
sie seien zersprengt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectaveram
|
ich hatte zersprengt |
| 2. Person Singular |
disiectaveras
|
du hattest zersprengt |
| 3. Person Singular |
disiectaverat
|
er/sie/es hatte zersprengt |
| 1. Person Plural |
disiectaveramus
|
wir hatten zersprengt |
| 2. Person Plural |
disiectaveratis
|
ihr hattet zersprengt |
| 3. Person Plural |
disiectaverant
|
sie hatten zersprengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus eram
|
ich war zersprengt worden |
| 2. Person Singular |
disiectatus eras
|
du warst zersprengt worden |
| 3. Person Singular |
disiectatus erat
|
er/sie/es war zersprengt worden |
| 1. Person Plural |
disiectati eramus
|
wir waren zersprengt worden |
| 2. Person Plural |
disiectati eratis
|
ihr wart zersprengt worden |
| 3. Person Plural |
disiectati erant
|
sie waren zersprengt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectavissem
|
ich hätte zersprengt |
| 2. Person Singular |
disiectavisses
|
du hättest zersprengt |
| 3. Person Singular |
disiectavisset
|
er/sie/es hätte zersprengt |
| 1. Person Plural |
disiectavissemus
|
wir hätten zersprengt |
| 2. Person Plural |
disiectavissetis
|
ihr hättet zersprengt |
| 3. Person Plural |
disiectavissent
|
sie hätten zersprengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus essem
|
ich wäre zersprengt worden |
| 2. Person Singular |
disiectatus esses
|
du wärest zersprengt worden |
| 3. Person Singular |
disiectatus esset
|
er/sie/es wäre zersprengt worden |
| 1. Person Plural |
disiectati essemus
|
wir wären zersprengt worden |
| 2. Person Plural |
disiectati essetis
|
ihr wäret zersprengt worden |
| 3. Person Plural |
disiectati essent
|
sie wären zersprengt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectavero
|
ich werde zersprengt haben |
| 2. Person Singular |
disiectaveris
|
du wirst zersprengt haben |
| 3. Person Singular |
disiectaverit
|
er/sie/es wird zersprengt haben |
| 1. Person Plural |
disiectaverimus
|
wir werden zersprengt haben |
| 2. Person Plural |
disiectaveritis
|
ihr werdet zersprengt haben |
| 3. Person Plural |
disiectaverint
|
sie werden zersprengt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus ero
|
ich werde zersprengt worden sein |
| 2. Person Singular |
disiectatus eris
|
du wirst zersprengt worden sein |
| 3. Person Singular |
disiectatus erit
|
er/sie/es wird zersprengt worden sein |
| 1. Person Plural |
disiectati erimus
|
wir werden zersprengt worden sein |
| 2. Person Plural |
disiectati eritis
|
ihr werdet zersprengt worden sein |
| 3. Person Plural |
disiectati erunt
|
sie werden zersprengt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
disiectare
|
zersprengen |
| Vorzeitigkeit |
disiectavisse
|
zersprengt haben |
| Nachzeitigkeit |
disiectaturum esse
|
zersprengen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
disiectari disiectarier
|
zersprengt werden |
| Vorzeitigkeit |
disiectatum esse
|
zersprengt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
disiectatum iri
|
künftig zersprengt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
disiecta
|
zersprenge; zerspreng! |
| 2. Person Plural |
disiectate
|
zersprengt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
disiectato
|
| 3. Person Singular |
disiectato
|
| 2. Person Plural |
disiectatote
|
| 3. Person Plural |
disiectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
disiectare
|
das Zersprengen |
| Genitiv |
disiectandi
|
des Zersprengens |
| Dativ |
disiectando
|
dem Zersprengen |
| Akkusativ |
disiectandum
|
das Zersprengen |
| Ablativ |
disiectando
|
durch das Zersprengen |
| Vokativ |
disiectande
|
Zersprengen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disiectandus
|
disiectanda
|
disiectandum
|
| Genitiv |
disiectandi
|
disiectandae
|
disiectandi
|
| Dativ |
disiectando
|
disiectandae
|
disiectando
|
| Akkusativ |
disiectandum
|
disiectandam
|
disiectandum
|
| Ablativ |
disiectando
|
disiectanda
|
disiectando
|
| Vokativ |
disiectande
|
disiectanda
|
disiectandum
|
Plural
| Nominativ |
disiectandi
|
disiectandae
|
disiectanda
|
| Genitiv |
disiectandorum
|
disiectandarum
|
disiectandorum
|
| Dativ |
disiectandis
|
disiectandis
|
disiectandis
|
| Akkusativ |
disiectandos
|
disiectandas
|
disiectanda
|
| Ablativ |
disiectandis
|
disiectandis
|
disiectandis
|
| Vokativ |
disiectandi
|
disiectandae
|
disiectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disiectans
|
disiectans
|
disiectans
|
| Genitiv |
disiectantis
|
disiectantis
|
disiectantis
|
| Dativ |
disiectanti
|
disiectanti
|
disiectanti
|
| Akkusativ |
disiectantem
|
disiectantem
|
disiectans
|
| Ablativ |
disiectanti disiectante
|
disiectanti disiectante
|
disiectanti disiectante
|
| Vokativ |
disiectans
|
disiectans
|
disiectans
|
Plural
| Nominativ |
disiectantes
|
disiectantes
|
disiectantia
|
| Genitiv |
disiectantium disiectantum
|
disiectantium disiectantum
|
disiectantium disiectantum
|
| Dativ |
disiectantibus
|
disiectantibus
|
disiectantibus
|
| Akkusativ |
disiectantes
|
disiectantes
|
disiectantia
|
| Ablativ |
disiectantibus
|
disiectantibus
|
disiectantibus
|
| Vokativ |
disiectantes
|
disiectantes
|
disiectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disiectatus
|
disiectata
|
disiectatum
|
| Genitiv |
disiectati
|
disiectatae
|
disiectati
|
| Dativ |
disiectato
|
disiectatae
|
disiectato
|
| Akkusativ |
disiectatum
|
disiectatam
|
disiectatum
|
| Ablativ |
disiectato
|
disiectata
|
disiectato
|
| Vokativ |
disiectate
|
disiectata
|
disiectatum
|
Plural
| Nominativ |
disiectati
|
disiectatae
|
disiectata
|
| Genitiv |
disiectatorum
|
disiectatarum
|
disiectatorum
|
| Dativ |
disiectatis
|
disiectatis
|
disiectatis
|
| Akkusativ |
disiectatos
|
disiectatas
|
disiectata
|
| Ablativ |
disiectatis
|
disiectatis
|
disiectatis
|
| Vokativ |
disiectati
|
disiectatae
|
disiectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disiectaturus
|
disiectatura
|
disiectaturum
|
| Genitiv |
disiectaturi
|
disiectaturae
|
disiectaturi
|
| Dativ |
disiectaturo
|
disiectaturae
|
disiectaturo
|
| Akkusativ |
disiectaturum
|
disiectaturam
|
disiectaturum
|
| Ablativ |
disiectaturo
|
disiectatura
|
disiectaturo
|
| Vokativ |
disiectature
|
disiectatura
|
disiectaturum
|
Plural
| Nominativ |
disiectaturi
|
disiectaturae
|
disiectatura
|
| Genitiv |
disiectaturorum
|
disiectaturarum
|
disiectaturorum
|
| Dativ |
disiectaturis
|
disiectaturis
|
disiectaturis
|
| Akkusativ |
disiectaturos
|
disiectaturas
|
disiectatura
|
| Ablativ |
disiectaturis
|
disiectaturis
|
disiectaturis
|
| Vokativ |
disiectaturi
|
disiectaturae
|
disiectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
disiectatum
|
disiectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiecto
|
ich zerstreue mich |
| 2. Person Singular |
disiectas
|
du zerstreust dich |
| 3. Person Singular |
disiectat
|
er/sie/es zerstreut sich |
| 1. Person Plural |
disiectamus
|
wir zerstreuen uns |
| 2. Person Plural |
disiectatis
|
ihr zerstreut euch |
| 3. Person Plural |
disiectant
|
sie zerstreuen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiector
|
|
| 2. Person Singular |
disiectaris disiectare
|
|
| 3. Person Singular |
disiectatur
|
|
| 1. Person Plural |
disiectamur
|
|
| 2. Person Plural |
disiectamini
|
|
| 3. Person Plural |
disiectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectem
|
ich zerstreue mich |
| 2. Person Singular |
disiectes
|
du zerstreuest dich |
| 3. Person Singular |
disiectet
|
er/sie/es zerstreue sich |
| 1. Person Plural |
disiectemus
|
wir zerstreuen uns |
| 2. Person Plural |
disiectetis
|
ihr zerstreuet euch |
| 3. Person Plural |
disiectent
|
sie zerstreuen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiecter
|
|
| 2. Person Singular |
disiecteris disiectere
|
|
| 3. Person Singular |
disiectetur
|
|
| 1. Person Plural |
disiectemur
|
|
| 2. Person Plural |
disiectemini
|
|
| 3. Person Plural |
disiectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectabam
|
ich zerstreute mich |
| 2. Person Singular |
disiectabas
|
du zerstreutest dich |
| 3. Person Singular |
disiectabat
|
er/sie/es zerstreute sich |
| 1. Person Plural |
disiectabamus
|
wir zerstreuten uns |
| 2. Person Plural |
disiectabatis
|
ihr zerstreutet euch |
| 3. Person Plural |
disiectabant
|
sie zerstreuten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectabar
|
|
| 2. Person Singular |
disiectabaris disiectabare
|
|
| 3. Person Singular |
disiectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
disiectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
disiectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
disiectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectarem
|
ich zerstreute mich |
| 2. Person Singular |
disiectares
|
du zerstreutest dich |
| 3. Person Singular |
disiectaret
|
er/sie/es zerstreute sich |
| 1. Person Plural |
disiectaremus
|
wir zerstreuten uns |
| 2. Person Plural |
disiectaretis
|
ihr zerstreutet euch |
| 3. Person Plural |
disiectarent
|
sie zerstreuten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectarer
|
|
| 2. Person Singular |
disiectareris disiectarere
|
|
| 3. Person Singular |
disiectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
disiectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
disiectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
disiectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectabo
|
ich werde mich zerstreuen |
| 2. Person Singular |
disiectabis
|
du wirst dich zerstreuen |
| 3. Person Singular |
disiectabit
|
er/sie/es wird sich zerstreuen |
| 1. Person Plural |
disiectabimus
|
wir werden uns zerstreuen |
| 2. Person Plural |
disiectabitis
|
ihr werdet euch zerstreuen |
| 3. Person Plural |
disiectabunt
|
sie werden sich zerstreuen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectabor
|
|
| 2. Person Singular |
disiectaberis disiectabere
|
|
| 3. Person Singular |
disiectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
disiectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
disiectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
disiectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectavi
|
ich habe mich zerstreut |
| 2. Person Singular |
disiectavisti
|
du hast dich zerstreut |
| 3. Person Singular |
disiectavit
|
er/sie/es hat sich zerstreut |
| 1. Person Plural |
disiectavimus
|
wir haben uns zerstreut |
| 2. Person Plural |
disiectavistis
|
ihr habt euch zerstreut |
| 3. Person Plural |
disiectaverunt disiectavere
|
sie haben sich zerstreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
disiectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
disiectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
disiectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectaverim
|
ich habe mich zerstreut |
| 2. Person Singular |
disiectaveris
|
du habest dich zerstreut |
| 3. Person Singular |
disiectaverit
|
er/sie/es habe sich zerstreut |
| 1. Person Plural |
disiectaverimus
|
wir haben uns zerstreut |
| 2. Person Plural |
disiectaveritis
|
ihr habet euch zerstreut |
| 3. Person Plural |
disiectaverint
|
sie haben sich zerstreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
disiectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
disiectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
disiectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectaveram
|
ich hatte mich zerstreut |
| 2. Person Singular |
disiectaveras
|
du hattest dich zerstreut |
| 3. Person Singular |
disiectaverat
|
er/sie/es hatte sich zerstreut |
| 1. Person Plural |
disiectaveramus
|
wir hatten uns zerstreut |
| 2. Person Plural |
disiectaveratis
|
ihr hattet euch zerstreut |
| 3. Person Plural |
disiectaverant
|
sie hatten sich zerstreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
disiectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
disiectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
disiectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectavissem
|
ich hätte mich zerstreut |
| 2. Person Singular |
disiectavisses
|
du hättest dich zerstreut |
| 3. Person Singular |
disiectavisset
|
er/sie/es hätte sich zerstreut |
| 1. Person Plural |
disiectavissemus
|
wir hätten uns zerstreut |
| 2. Person Plural |
disiectavissetis
|
ihr hättet euch zerstreut |
| 3. Person Plural |
disiectavissent
|
sie hätten sich zerstreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
disiectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
disiectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
disiectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectavero
|
ich werde mich zerstreut haben |
| 2. Person Singular |
disiectaveris
|
du wirst dich zerstreut haben |
| 3. Person Singular |
disiectaverit
|
er/sie/es wird sich zerstreut haben |
| 1. Person Plural |
disiectaverimus
|
wir werden uns zerstreut haben |
| 2. Person Plural |
disiectaveritis
|
ihr werdet euch zerstreut haben |
| 3. Person Plural |
disiectaverint
|
sie werden sich zerstreut haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disiectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
disiectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
disiectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
disiectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
disiectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
disiectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
disiectare
|
sich zerstreuen |
| Vorzeitigkeit |
disiectavisse
|
sich zerstreut haben |
| Nachzeitigkeit |
disiectaturum esse
|
sich zerstreuen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
disiectari disiectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
disiectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
disiectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
disiecta
|
zerstreue dich; zerstreu dich! |
| 2. Person Plural |
disiectate
|
zerstreut euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
disiectato
|
| 3. Person Singular |
disiectato
|
| 2. Person Plural |
disiectatote
|
| 3. Person Plural |
disiectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
disiectare
|
das Sich zerstreuen |
| Genitiv |
disiectandi
|
des Sich zerstreuens |
| Dativ |
disiectando
|
dem Sich zerstreuen |
| Akkusativ |
disiectandum
|
das Sich zerstreuen |
| Ablativ |
disiectando
|
durch das Sich zerstreuen |
| Vokativ |
disiectande
|
Sich zerstreuen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disiectandus
|
disiectanda
|
disiectandum
|
| Genitiv |
disiectandi
|
disiectandae
|
disiectandi
|
| Dativ |
disiectando
|
disiectandae
|
disiectando
|
| Akkusativ |
disiectandum
|
disiectandam
|
disiectandum
|
| Ablativ |
disiectando
|
disiectanda
|
disiectando
|
| Vokativ |
disiectande
|
disiectanda
|
disiectandum
|
Plural
| Nominativ |
disiectandi
|
disiectandae
|
disiectanda
|
| Genitiv |
disiectandorum
|
disiectandarum
|
disiectandorum
|
| Dativ |
disiectandis
|
disiectandis
|
disiectandis
|
| Akkusativ |
disiectandos
|
disiectandas
|
disiectanda
|
| Ablativ |
disiectandis
|
disiectandis
|
disiectandis
|
| Vokativ |
disiectandi
|
disiectandae
|
disiectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disiectans
|
disiectans
|
disiectans
|
| Genitiv |
disiectantis
|
disiectantis
|
disiectantis
|
| Dativ |
disiectanti
|
disiectanti
|
disiectanti
|
| Akkusativ |
disiectantem
|
disiectantem
|
disiectans
|
| Ablativ |
disiectanti disiectante
|
disiectanti disiectante
|
disiectanti disiectante
|
| Vokativ |
disiectans
|
disiectans
|
disiectans
|
Plural
| Nominativ |
disiectantes
|
disiectantes
|
disiectantia
|
| Genitiv |
disiectantium disiectantum
|
disiectantium disiectantum
|
disiectantium disiectantum
|
| Dativ |
disiectantibus
|
disiectantibus
|
disiectantibus
|
| Akkusativ |
disiectantes
|
disiectantes
|
disiectantia
|
| Ablativ |
disiectantibus
|
disiectantibus
|
disiectantibus
|
| Vokativ |
disiectantes
|
disiectantes
|
disiectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disiectatus
|
disiectata
|
disiectatum
|
| Genitiv |
disiectati
|
disiectatae
|
disiectati
|
| Dativ |
disiectato
|
disiectatae
|
disiectato
|
| Akkusativ |
disiectatum
|
disiectatam
|
disiectatum
|
| Ablativ |
disiectato
|
disiectata
|
disiectato
|
| Vokativ |
disiectate
|
disiectata
|
disiectatum
|
Plural
| Nominativ |
disiectati
|
disiectatae
|
disiectata
|
| Genitiv |
disiectatorum
|
disiectatarum
|
disiectatorum
|
| Dativ |
disiectatis
|
disiectatis
|
disiectatis
|
| Akkusativ |
disiectatos
|
disiectatas
|
disiectata
|
| Ablativ |
disiectatis
|
disiectatis
|
disiectatis
|
| Vokativ |
disiectati
|
disiectatae
|
disiectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disiectaturus
|
disiectatura
|
disiectaturum
|
| Genitiv |
disiectaturi
|
disiectaturae
|
disiectaturi
|
| Dativ |
disiectaturo
|
disiectaturae
|
disiectaturo
|
| Akkusativ |
disiectaturum
|
disiectaturam
|
disiectaturum
|
| Ablativ |
disiectaturo
|
disiectatura
|
disiectaturo
|
| Vokativ |
disiectature
|
disiectatura
|
disiectaturum
|
Plural
| Nominativ |
disiectaturi
|
disiectaturae
|
disiectatura
|
| Genitiv |
disiectaturorum
|
disiectaturarum
|
disiectaturorum
|
| Dativ |
disiectaturis
|
disiectaturis
|
disiectaturis
|
| Akkusativ |
disiectaturos
|
disiectaturas
|
disiectatura
|
| Ablativ |
disiectaturis
|
disiectaturis
|
disiectaturis
|
| Vokativ |
disiectaturi
|
disiectaturae
|
disiectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
disiectatum
|
disiectatu
|