Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| disperire | Verb | Infinitiv | gänzlich zugrunde gehen umkommen umkommen/sterben verloren gehen verschwinden (völlig) ruiniert/verloren/zugrunde gerichtet sein (L+S) zerstört werden |
|
| disperire | Verb | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispereo |
|
| 2. Person Singular | disperis |
|
| 3. Person Singular | disperit |
|
| 1. Person Plural | disperimus |
|
| 2. Person Plural | disperitis |
|
| 3. Person Plural | dispereunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispereor |
|
| 2. Person Singular | disperiris disperire |
|
| 3. Person Singular | disperitur |
|
| 1. Person Plural | disperimur |
|
| 2. Person Plural | disperimini |
|
| 3. Person Plural | dispereuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispeream |
|
| 2. Person Singular | dispereas |
|
| 3. Person Singular | dispereat |
|
| 1. Person Plural | dispereamus |
|
| 2. Person Plural | dispereatis |
|
| 3. Person Plural | dispereant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperear |
|
| 2. Person Singular | disperiaris disperiare |
|
| 3. Person Singular | disperiatur |
|
| 1. Person Plural | disperiamur |
|
| 2. Person Plural | disperiamini |
|
| 3. Person Plural | dispereantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperibam disperiebam |
|
| 2. Person Singular | disperibas disperiebas |
|
| 3. Person Singular | disperibat disperiebat |
|
| 1. Person Plural | disperibamus disperiebamus |
|
| 2. Person Plural | disperibatis disperiebatis |
|
| 3. Person Plural | disperibant disperiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperibar |
|
| 2. Person Singular | disperibaris disperibare |
|
| 3. Person Singular | disperibatur |
|
| 1. Person Plural | disperibamur |
|
| 2. Person Plural | disperibamini |
|
| 3. Person Plural | disperibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperirem |
|
| 2. Person Singular | disperires |
|
| 3. Person Singular | disperiret |
|
| 1. Person Plural | disperiremus |
|
| 2. Person Plural | disperiretis |
|
| 3. Person Plural | disperirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperirer |
|
| 2. Person Singular | disperireris disperirere |
|
| 3. Person Singular | disperiretur |
|
| 1. Person Plural | disperiremur |
|
| 2. Person Plural | disperiremini |
|
| 3. Person Plural | disperirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperibo disperiam |
|
| 2. Person Singular | disperibis disperies |
|
| 3. Person Singular | disperibit disperiet |
|
| 1. Person Plural | disperibimus disperiemus |
|
| 2. Person Plural | disperibitis disperietis |
|
| 3. Person Plural | disperibunt disperient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperibor disperiar |
|
| 2. Person Singular | disperiberis disperibere disperieris disperiere |
|
| 3. Person Singular | disperibitur disperietur |
|
| 1. Person Plural | disperibimur disperiemur |
|
| 2. Person Plural | disperibimini disperiemini |
|
| 3. Person Plural | disperibuntur disperientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivi |
|
| 2. Person Singular | disperivisti |
|
| 3. Person Singular | disperivit |
|
| 1. Person Plural | disperivimus |
|
| 2. Person Plural | disperivistis |
|
| 3. Person Plural | disperiverunt disperivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus sum |
|
| 2. Person Singular | disperitus es |
|
| 3. Person Singular | disperitus est |
|
| 1. Person Plural | disperiti sumus |
|
| 2. Person Plural | disperiti estis |
|
| 3. Person Plural | disperiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperiverim |
|
| 2. Person Singular | disperiveris |
|
| 3. Person Singular | disperiverit |
|
| 1. Person Plural | disperiverimus |
|
| 2. Person Plural | disperiveritis |
|
| 3. Person Plural | disperiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus sim |
|
| 2. Person Singular | disperitus sis |
|
| 3. Person Singular | disperitus sit |
|
| 1. Person Plural | disperiti simus |
|
| 2. Person Plural | disperiti sitis |
|
| 3. Person Plural | disperiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperiveram |
|
| 2. Person Singular | disperiveras |
|
| 3. Person Singular | disperiverat |
|
| 1. Person Plural | disperiveramus |
|
| 2. Person Plural | disperiveratis |
|
| 3. Person Plural | disperiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus eram |
|
| 2. Person Singular | disperitus eras |
|
| 3. Person Singular | disperitus erat |
|
| 1. Person Plural | disperiti eramus |
|
| 2. Person Plural | disperiti eratis |
|
| 3. Person Plural | disperiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivissem |
|
| 2. Person Singular | disperivisses |
|
| 3. Person Singular | disperivisset |
|
| 1. Person Plural | disperivissemus |
|
| 2. Person Plural | disperivissetis |
|
| 3. Person Plural | disperivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus essem |
|
| 2. Person Singular | disperitus esses |
|
| 3. Person Singular | disperitus esset |
|
| 1. Person Plural | disperiti essemus |
|
| 2. Person Plural | disperiti essetis |
|
| 3. Person Plural | disperiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivero |
|
| 2. Person Singular | disperiveris |
|
| 3. Person Singular | disperiverit |
|
| 1. Person Plural | disperiverimus |
|
| 2. Person Plural | disperiveritis |
|
| 3. Person Plural | disperiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus ero |
|
| 2. Person Singular | disperitus eris |
|
| 3. Person Singular | disperitus erit |
|
| 1. Person Plural | disperiti erimus |
|
| 2. Person Plural | disperiti eritis |
|
| 3. Person Plural | disperiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disperire |
|
| Vorzeitigkeit | disperivisse |
|
| Nachzeitigkeit | disperiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disperiri disperirier |
|
| Vorzeitigkeit | disperitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | disperitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | disperi |
! |
| 2. Person Plural | disperite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disperito |
| 3. Person Singular | disperito |
| 2. Person Plural | disperitote |
| 3. Person Plural | dispereunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disperire |
|
| Genitiv | dispereundi |
|
| Dativ | dispereundo |
|
| Akkusativ | dispereundum |
|
| Ablativ | dispereundo |
|
| Vokativ | dispereunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispereundus |
dispereunda |
dispereundum |
| Genitiv | dispereundi |
dispereundae |
dispereundi |
| Dativ | dispereundo |
dispereundae |
dispereundo |
| Akkusativ | dispereundum |
dispereundam |
dispereundum |
| Ablativ | dispereundo |
dispereunda |
dispereundo |
| Vokativ | dispereunde |
dispereunda |
dispereundum |
Plural
| Nominativ | dispereundi |
dispereundae |
dispereunda |
| Genitiv | dispereundorum |
dispereundarum |
dispereundorum |
| Dativ | dispereundis |
dispereundis |
dispereundis |
| Akkusativ | dispereundos |
dispereundas |
dispereunda |
| Ablativ | dispereundis |
dispereundis |
dispereundis |
| Vokativ | dispereundi |
dispereundae |
dispereunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperiens |
disperiens |
disperiens |
| Genitiv | dispereuntis disperientis |
dispereuntis disperientis |
dispereuntis disperientis |
| Dativ | dispereunti disperienti |
dispereunti disperienti |
dispereunti disperienti |
| Akkusativ | dispereuntem disperientem |
dispereuntem disperientem |
disperiens |
| Ablativ | dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
| Vokativ | disperiens |
disperiens |
disperiens |
Plural
| Nominativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
| Genitiv | dispereuntium disperientium |
dispereuntium disperientium |
dispereuntium disperientium |
| Dativ | dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
| Akkusativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
| Ablativ | dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
| Vokativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperitus |
disperita |
disperitum |
| Genitiv | disperiti |
disperitae |
disperiti |
| Dativ | disperito |
disperitae |
disperito |
| Akkusativ | disperitum |
disperitam |
disperitum |
| Ablativ | disperito |
disperita |
disperito |
| Vokativ | disperite |
disperita |
disperitum |
Plural
| Nominativ | disperiti |
disperitae |
disperita |
| Genitiv | disperitorum |
disperitarum |
disperitorum |
| Dativ | disperitis |
disperitis |
disperitis |
| Akkusativ | disperitos |
disperitas |
disperita |
| Ablativ | disperitis |
disperitis |
disperitis |
| Vokativ | disperiti |
disperitae |
disperita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperiturus |
disperitura |
disperiturum |
| Genitiv | disperituri |
disperiturae |
disperituri |
| Dativ | disperituro |
disperiturae |
disperituro |
| Akkusativ | disperiturum |
disperituram |
disperiturum |
| Ablativ | disperituro |
disperitura |
disperituro |
| Vokativ | disperiture |
disperitura |
disperiturum |
Plural
| Nominativ | disperituri |
disperiturae |
disperitura |
| Genitiv | disperiturorum |
disperiturarum |
disperiturorum |
| Dativ | disperituris |
disperituris |
disperituris |
| Akkusativ | disperituros |
disperituras |
disperitura |
| Ablativ | disperituris |
disperituris |
disperituris |
| Vokativ | disperituri |
disperiturae |
disperitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| disperitum |
disperitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispereo |
ich komme um |
| 2. Person Singular | disperis |
du kommst um |
| 3. Person Singular | disperit |
er/sie/es kommt um |
| 1. Person Plural | disperimus |
wir kommen um |
| 2. Person Plural | disperitis |
ihr kommt um |
| 3. Person Plural | dispereunt |
sie kommen um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispereor |
|
| 2. Person Singular | disperiris disperire |
|
| 3. Person Singular | disperitur |
|
| 1. Person Plural | disperimur |
|
| 2. Person Plural | disperimini |
|
| 3. Person Plural | dispereuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispeream |
ich komme um |
| 2. Person Singular | dispereas |
du kommest um |
| 3. Person Singular | dispereat |
er/sie/es komme um |
| 1. Person Plural | dispereamus |
wir kommen um |
| 2. Person Plural | dispereatis |
ihr kommet um |
| 3. Person Plural | dispereant |
sie kommen um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperear |
|
| 2. Person Singular | disperiaris disperiare |
|
| 3. Person Singular | disperiatur |
|
| 1. Person Plural | disperiamur |
|
| 2. Person Plural | disperiamini |
|
| 3. Person Plural | dispereantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperibam disperiebam |
ich kam um |
| 2. Person Singular | disperibas disperiebas |
du kamst um |
| 3. Person Singular | disperibat disperiebat |
er/sie/es kam um |
| 1. Person Plural | disperibamus disperiebamus |
wir kamen um |
| 2. Person Plural | disperibatis disperiebatis |
ihr kamt um |
| 3. Person Plural | disperibant disperiebant |
sie kamen um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperibar |
|
| 2. Person Singular | disperibaris disperibare |
|
| 3. Person Singular | disperibatur |
|
| 1. Person Plural | disperibamur |
|
| 2. Person Plural | disperibamini |
|
| 3. Person Plural | disperibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperirem |
ich käme um |
| 2. Person Singular | disperires |
du kämest um |
| 3. Person Singular | disperiret |
er/sie/es käme um |
| 1. Person Plural | disperiremus |
wir kämen um |
| 2. Person Plural | disperiretis |
ihr kämet um |
| 3. Person Plural | disperirent |
sie kämen um |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperirer |
|
| 2. Person Singular | disperireris disperirere |
|
| 3. Person Singular | disperiretur |
|
| 1. Person Plural | disperiremur |
|
| 2. Person Plural | disperiremini |
|
| 3. Person Plural | disperirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperibo disperiam |
ich werde umkommen |
| 2. Person Singular | disperibis disperies |
du wirst umkommen |
| 3. Person Singular | disperibit disperiet |
er/sie/es wird umkommen |
| 1. Person Plural | disperibimus disperiemus |
wir werden umkommen |
| 2. Person Plural | disperibitis disperietis |
ihr werdet umkommen |
| 3. Person Plural | disperibunt disperient |
sie werden umkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperibor disperiar |
|
| 2. Person Singular | disperiberis disperibere disperieris disperiere |
|
| 3. Person Singular | disperibitur disperietur |
|
| 1. Person Plural | disperibimur disperiemur |
|
| 2. Person Plural | disperibimini disperiemini |
|
| 3. Person Plural | disperibuntur disperientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivi |
ich bin umgekommen |
| 2. Person Singular | disperivisti |
du bist umgekommen |
| 3. Person Singular | disperivit |
er/sie/es ist umgekommen |
| 1. Person Plural | disperivimus |
wir sind umgekommen |
| 2. Person Plural | disperivistis |
ihr seid umgekommen |
| 3. Person Plural | disperiverunt disperivere |
sie sind umgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus sum |
|
| 2. Person Singular | disperitus es |
|
| 3. Person Singular | disperitus est |
|
| 1. Person Plural | disperiti sumus |
|
| 2. Person Plural | disperiti estis |
|
| 3. Person Plural | disperiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperiverim |
ich sei umgekommen |
| 2. Person Singular | disperiveris |
du seiest umgekommen |
| 3. Person Singular | disperiverit |
er/sie/es sei umgekommen |
| 1. Person Plural | disperiverimus |
wir seien umgekommen |
| 2. Person Plural | disperiveritis |
ihr seiet umgekommen |
| 3. Person Plural | disperiverint |
sie seien umgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus sim |
|
| 2. Person Singular | disperitus sis |
|
| 3. Person Singular | disperitus sit |
|
| 1. Person Plural | disperiti simus |
|
| 2. Person Plural | disperiti sitis |
|
| 3. Person Plural | disperiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperiveram |
ich war umgekommen |
| 2. Person Singular | disperiveras |
du warst umgekommen |
| 3. Person Singular | disperiverat |
er/sie/es war umgekommen |
| 1. Person Plural | disperiveramus |
wir waren umgekommen |
| 2. Person Plural | disperiveratis |
ihr wart umgekommen |
| 3. Person Plural | disperiverant |
sie waren umgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus eram |
|
| 2. Person Singular | disperitus eras |
|
| 3. Person Singular | disperitus erat |
|
| 1. Person Plural | disperiti eramus |
|
| 2. Person Plural | disperiti eratis |
|
| 3. Person Plural | disperiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivissem |
ich wäre umgekommen |
| 2. Person Singular | disperivisses |
du wärest umgekommen |
| 3. Person Singular | disperivisset |
er/sie/es wäre umgekommen |
| 1. Person Plural | disperivissemus |
wir wären umgekommen |
| 2. Person Plural | disperivissetis |
ihr wäret umgekommen |
| 3. Person Plural | disperivissent |
sie wären umgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus essem |
|
| 2. Person Singular | disperitus esses |
|
| 3. Person Singular | disperitus esset |
|
| 1. Person Plural | disperiti essemus |
|
| 2. Person Plural | disperiti essetis |
|
| 3. Person Plural | disperiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivero |
ich werde umgekommen sein |
| 2. Person Singular | disperiveris |
du wirst umgekommen sein |
| 3. Person Singular | disperiverit |
er/sie/es wird umgekommen sein |
| 1. Person Plural | disperiverimus |
wir werden umgekommen sein |
| 2. Person Plural | disperiveritis |
ihr werdet umgekommen sein |
| 3. Person Plural | disperiverint |
sie werden umgekommen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus ero |
|
| 2. Person Singular | disperitus eris |
|
| 3. Person Singular | disperitus erit |
|
| 1. Person Plural | disperiti erimus |
|
| 2. Person Plural | disperiti eritis |
|
| 3. Person Plural | disperiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disperire |
umkommen |
| Vorzeitigkeit | disperivisse |
umgekommen sein |
| Nachzeitigkeit | disperiturum esse |
umkommen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disperiri disperirier |
|
| Vorzeitigkeit | disperitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | disperitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | disperi |
komme um; komm um! |
| 2. Person Plural | disperite |
kommt um! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disperito |
| 3. Person Singular | disperito |
| 2. Person Plural | disperitote |
| 3. Person Plural | dispereunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disperire |
das Umkommen |
| Genitiv | dispereundi |
des Umkommens |
| Dativ | dispereundo |
dem Umkommen |
| Akkusativ | dispereundum |
das Umkommen |
| Ablativ | dispereundo |
durch das Umkommen |
| Vokativ | dispereunde |
Umkommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispereundus |
dispereunda |
dispereundum |
| Genitiv | dispereundi |
dispereundae |
dispereundi |
| Dativ | dispereundo |
dispereundae |
dispereundo |
| Akkusativ | dispereundum |
dispereundam |
dispereundum |
| Ablativ | dispereundo |
dispereunda |
dispereundo |
| Vokativ | dispereunde |
dispereunda |
dispereundum |
Plural
| Nominativ | dispereundi |
dispereundae |
dispereunda |
| Genitiv | dispereundorum |
dispereundarum |
dispereundorum |
| Dativ | dispereundis |
dispereundis |
dispereundis |
| Akkusativ | dispereundos |
dispereundas |
dispereunda |
| Ablativ | dispereundis |
dispereundis |
dispereundis |
| Vokativ | dispereundi |
dispereundae |
dispereunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperiens |
disperiens |
disperiens |
| Genitiv | dispereuntis disperientis |
dispereuntis disperientis |
dispereuntis disperientis |
| Dativ | dispereunti disperienti |
dispereunti disperienti |
dispereunti disperienti |
| Akkusativ | dispereuntem disperientem |
dispereuntem disperientem |
disperiens |
| Ablativ | dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
| Vokativ | disperiens |
disperiens |
disperiens |
Plural
| Nominativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
| Genitiv | dispereuntium disperientium |
dispereuntium disperientium |
dispereuntium disperientium |
| Dativ | dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
| Akkusativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
| Ablativ | dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
| Vokativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperitus |
disperita |
disperitum |
| Genitiv | disperiti |
disperitae |
disperiti |
| Dativ | disperito |
disperitae |
disperito |
| Akkusativ | disperitum |
disperitam |
disperitum |
| Ablativ | disperito |
disperita |
disperito |
| Vokativ | disperite |
disperita |
disperitum |
Plural
| Nominativ | disperiti |
disperitae |
disperita |
| Genitiv | disperitorum |
disperitarum |
disperitorum |
| Dativ | disperitis |
disperitis |
disperitis |
| Akkusativ | disperitos |
disperitas |
disperita |
| Ablativ | disperitis |
disperitis |
disperitis |
| Vokativ | disperiti |
disperitae |
disperita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperiturus |
disperitura |
disperiturum |
| Genitiv | disperituri |
disperiturae |
disperituri |
| Dativ | disperituro |
disperiturae |
disperituro |
| Akkusativ | disperiturum |
disperituram |
disperiturum |
| Ablativ | disperituro |
disperitura |
disperituro |
| Vokativ | disperiture |
disperitura |
disperiturum |
Plural
| Nominativ | disperituri |
disperiturae |
disperitura |
| Genitiv | disperiturorum |
disperiturarum |
disperiturorum |
| Dativ | disperituris |
disperituris |
disperituris |
| Akkusativ | disperituros |
disperituras |
disperitura |
| Ablativ | disperituris |
disperituris |
disperituris |
| Vokativ | disperituri |
disperiturae |
disperitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| disperitum |
disperitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispereo |
|
| 2. Person Singular | disperis |
|
| 3. Person Singular | disperit |
|
| 1. Person Plural | disperimus |
|
| 2. Person Plural | disperitis |
|
| 3. Person Plural | dispereunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispereor |
|
| 2. Person Singular | disperiris disperire |
|
| 3. Person Singular | disperitur |
|
| 1. Person Plural | disperimur |
|
| 2. Person Plural | disperimini |
|
| 3. Person Plural | dispereuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispeream |
|
| 2. Person Singular | dispereas |
|
| 3. Person Singular | dispereat |
|
| 1. Person Plural | dispereamus |
|
| 2. Person Plural | dispereatis |
|
| 3. Person Plural | dispereant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperear |
|
| 2. Person Singular | disperiaris disperiare |
|
| 3. Person Singular | disperiatur |
|
| 1. Person Plural | disperiamur |
|
| 2. Person Plural | disperiamini |
|
| 3. Person Plural | dispereantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperibam disperiebam |
|
| 2. Person Singular | disperibas disperiebas |
|
| 3. Person Singular | disperibat disperiebat |
|
| 1. Person Plural | disperibamus disperiebamus |
|
| 2. Person Plural | disperibatis disperiebatis |
|
| 3. Person Plural | disperibant disperiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperibar |
|
| 2. Person Singular | disperibaris disperibare |
|
| 3. Person Singular | disperibatur |
|
| 1. Person Plural | disperibamur |
|
| 2. Person Plural | disperibamini |
|
| 3. Person Plural | disperibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperirem |
|
| 2. Person Singular | disperires |
|
| 3. Person Singular | disperiret |
|
| 1. Person Plural | disperiremus |
|
| 2. Person Plural | disperiretis |
|
| 3. Person Plural | disperirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperirer |
|
| 2. Person Singular | disperireris disperirere |
|
| 3. Person Singular | disperiretur |
|
| 1. Person Plural | disperiremur |
|
| 2. Person Plural | disperiremini |
|
| 3. Person Plural | disperirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperibo disperiam |
|
| 2. Person Singular | disperibis disperies |
|
| 3. Person Singular | disperibit disperiet |
|
| 1. Person Plural | disperibimus disperiemus |
|
| 2. Person Plural | disperibitis disperietis |
|
| 3. Person Plural | disperibunt disperient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperibor disperiar |
|
| 2. Person Singular | disperiberis disperibere disperieris disperiere |
|
| 3. Person Singular | disperibitur disperietur |
|
| 1. Person Plural | disperibimur disperiemur |
|
| 2. Person Plural | disperibimini disperiemini |
|
| 3. Person Plural | disperibuntur disperientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivi |
|
| 2. Person Singular | disperivisti |
|
| 3. Person Singular | disperivit |
|
| 1. Person Plural | disperivimus |
|
| 2. Person Plural | disperivistis |
|
| 3. Person Plural | disperiverunt disperivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus sum |
|
| 2. Person Singular | disperitus es |
|
| 3. Person Singular | disperitus est |
|
| 1. Person Plural | disperiti sumus |
|
| 2. Person Plural | disperiti estis |
|
| 3. Person Plural | disperiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperiverim |
|
| 2. Person Singular | disperiveris |
|
| 3. Person Singular | disperiverit |
|
| 1. Person Plural | disperiverimus |
|
| 2. Person Plural | disperiveritis |
|
| 3. Person Plural | disperiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus sim |
|
| 2. Person Singular | disperitus sis |
|
| 3. Person Singular | disperitus sit |
|
| 1. Person Plural | disperiti simus |
|
| 2. Person Plural | disperiti sitis |
|
| 3. Person Plural | disperiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperiveram |
|
| 2. Person Singular | disperiveras |
|
| 3. Person Singular | disperiverat |
|
| 1. Person Plural | disperiveramus |
|
| 2. Person Plural | disperiveratis |
|
| 3. Person Plural | disperiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus eram |
|
| 2. Person Singular | disperitus eras |
|
| 3. Person Singular | disperitus erat |
|
| 1. Person Plural | disperiti eramus |
|
| 2. Person Plural | disperiti eratis |
|
| 3. Person Plural | disperiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivissem |
|
| 2. Person Singular | disperivisses |
|
| 3. Person Singular | disperivisset |
|
| 1. Person Plural | disperivissemus |
|
| 2. Person Plural | disperivissetis |
|
| 3. Person Plural | disperivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus essem |
|
| 2. Person Singular | disperitus esses |
|
| 3. Person Singular | disperitus esset |
|
| 1. Person Plural | disperiti essemus |
|
| 2. Person Plural | disperiti essetis |
|
| 3. Person Plural | disperiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivero |
|
| 2. Person Singular | disperiveris |
|
| 3. Person Singular | disperiverit |
|
| 1. Person Plural | disperiverimus |
|
| 2. Person Plural | disperiveritis |
|
| 3. Person Plural | disperiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus ero |
|
| 2. Person Singular | disperitus eris |
|
| 3. Person Singular | disperitus erit |
|
| 1. Person Plural | disperiti erimus |
|
| 2. Person Plural | disperiti eritis |
|
| 3. Person Plural | disperiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disperire |
|
| Vorzeitigkeit | disperivisse |
|
| Nachzeitigkeit | disperiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disperiri disperirier |
|
| Vorzeitigkeit | disperitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | disperitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | disperi |
! |
| 2. Person Plural | disperite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disperito |
| 3. Person Singular | disperito |
| 2. Person Plural | disperitote |
| 3. Person Plural | dispereunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disperire |
|
| Genitiv | dispereundi |
|
| Dativ | dispereundo |
|
| Akkusativ | dispereundum |
|
| Ablativ | dispereundo |
|
| Vokativ | dispereunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispereundus |
dispereunda |
dispereundum |
| Genitiv | dispereundi |
dispereundae |
dispereundi |
| Dativ | dispereundo |
dispereundae |
dispereundo |
| Akkusativ | dispereundum |
dispereundam |
dispereundum |
| Ablativ | dispereundo |
dispereunda |
dispereundo |
| Vokativ | dispereunde |
dispereunda |
dispereundum |
Plural
| Nominativ | dispereundi |
dispereundae |
dispereunda |
| Genitiv | dispereundorum |
dispereundarum |
dispereundorum |
| Dativ | dispereundis |
dispereundis |
dispereundis |
| Akkusativ | dispereundos |
dispereundas |
dispereunda |
| Ablativ | dispereundis |
dispereundis |
dispereundis |
| Vokativ | dispereundi |
dispereundae |
dispereunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperiens |
disperiens |
disperiens |
| Genitiv | dispereuntis disperientis |
dispereuntis disperientis |
dispereuntis disperientis |
| Dativ | dispereunti disperienti |
dispereunti disperienti |
dispereunti disperienti |
| Akkusativ | dispereuntem disperientem |
dispereuntem disperientem |
disperiens |
| Ablativ | dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
| Vokativ | disperiens |
disperiens |
disperiens |
Plural
| Nominativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
| Genitiv | dispereuntium disperientium |
dispereuntium disperientium |
dispereuntium disperientium |
| Dativ | dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
| Akkusativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
| Ablativ | dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
| Vokativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperitus |
disperita |
disperitum |
| Genitiv | disperiti |
disperitae |
disperiti |
| Dativ | disperito |
disperitae |
disperito |
| Akkusativ | disperitum |
disperitam |
disperitum |
| Ablativ | disperito |
disperita |
disperito |
| Vokativ | disperite |
disperita |
disperitum |
Plural
| Nominativ | disperiti |
disperitae |
disperita |
| Genitiv | disperitorum |
disperitarum |
disperitorum |
| Dativ | disperitis |
disperitis |
disperitis |
| Akkusativ | disperitos |
disperitas |
disperita |
| Ablativ | disperitis |
disperitis |
disperitis |
| Vokativ | disperiti |
disperitae |
disperita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperiturus |
disperitura |
disperiturum |
| Genitiv | disperituri |
disperiturae |
disperituri |
| Dativ | disperituro |
disperiturae |
disperituro |
| Akkusativ | disperiturum |
disperituram |
disperiturum |
| Ablativ | disperituro |
disperitura |
disperituro |
| Vokativ | disperiture |
disperitura |
disperiturum |
Plural
| Nominativ | disperituri |
disperiturae |
disperitura |
| Genitiv | disperiturorum |
disperiturarum |
disperiturorum |
| Dativ | disperituris |
disperituris |
disperituris |
| Akkusativ | disperituros |
disperituras |
disperitura |
| Ablativ | disperituris |
disperituris |
disperituris |
| Vokativ | disperituri |
disperiturae |
disperitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| disperitum |
disperitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispereo |
|
| 2. Person Singular | disperis |
|
| 3. Person Singular | disperit |
|
| 1. Person Plural | disperimus |
|
| 2. Person Plural | disperitis |
|
| 3. Person Plural | dispereunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispereor |
|
| 2. Person Singular | disperiris disperire |
|
| 3. Person Singular | disperitur |
|
| 1. Person Plural | disperimur |
|
| 2. Person Plural | disperimini |
|
| 3. Person Plural | dispereuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispeream |
|
| 2. Person Singular | dispereas |
|
| 3. Person Singular | dispereat |
|
| 1. Person Plural | dispereamus |
|
| 2. Person Plural | dispereatis |
|
| 3. Person Plural | dispereant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperear |
|
| 2. Person Singular | disperiaris disperiare |
|
| 3. Person Singular | disperiatur |
|
| 1. Person Plural | disperiamur |
|
| 2. Person Plural | disperiamini |
|
| 3. Person Plural | dispereantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperibam disperiebam |
|
| 2. Person Singular | disperibas disperiebas |
|
| 3. Person Singular | disperibat disperiebat |
|
| 1. Person Plural | disperibamus disperiebamus |
|
| 2. Person Plural | disperibatis disperiebatis |
|
| 3. Person Plural | disperibant disperiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperibar |
|
| 2. Person Singular | disperibaris disperibare |
|
| 3. Person Singular | disperibatur |
|
| 1. Person Plural | disperibamur |
|
| 2. Person Plural | disperibamini |
|
| 3. Person Plural | disperibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperirem |
|
| 2. Person Singular | disperires |
|
| 3. Person Singular | disperiret |
|
| 1. Person Plural | disperiremus |
|
| 2. Person Plural | disperiretis |
|
| 3. Person Plural | disperirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperirer |
|
| 2. Person Singular | disperireris disperirere |
|
| 3. Person Singular | disperiretur |
|
| 1. Person Plural | disperiremur |
|
| 2. Person Plural | disperiremini |
|
| 3. Person Plural | disperirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperibo disperiam |
|
| 2. Person Singular | disperibis disperies |
|
| 3. Person Singular | disperibit disperiet |
|
| 1. Person Plural | disperibimus disperiemus |
|
| 2. Person Plural | disperibitis disperietis |
|
| 3. Person Plural | disperibunt disperient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperibor disperiar |
|
| 2. Person Singular | disperiberis disperibere disperieris disperiere |
|
| 3. Person Singular | disperibitur disperietur |
|
| 1. Person Plural | disperibimur disperiemur |
|
| 2. Person Plural | disperibimini disperiemini |
|
| 3. Person Plural | disperibuntur disperientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivi |
|
| 2. Person Singular | disperivisti |
|
| 3. Person Singular | disperivit |
|
| 1. Person Plural | disperivimus |
|
| 2. Person Plural | disperivistis |
|
| 3. Person Plural | disperiverunt disperivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus sum |
|
| 2. Person Singular | disperitus es |
|
| 3. Person Singular | disperitus est |
|
| 1. Person Plural | disperiti sumus |
|
| 2. Person Plural | disperiti estis |
|
| 3. Person Plural | disperiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperiverim |
|
| 2. Person Singular | disperiveris |
|
| 3. Person Singular | disperiverit |
|
| 1. Person Plural | disperiverimus |
|
| 2. Person Plural | disperiveritis |
|
| 3. Person Plural | disperiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus sim |
|
| 2. Person Singular | disperitus sis |
|
| 3. Person Singular | disperitus sit |
|
| 1. Person Plural | disperiti simus |
|
| 2. Person Plural | disperiti sitis |
|
| 3. Person Plural | disperiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperiveram |
|
| 2. Person Singular | disperiveras |
|
| 3. Person Singular | disperiverat |
|
| 1. Person Plural | disperiveramus |
|
| 2. Person Plural | disperiveratis |
|
| 3. Person Plural | disperiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus eram |
|
| 2. Person Singular | disperitus eras |
|
| 3. Person Singular | disperitus erat |
|
| 1. Person Plural | disperiti eramus |
|
| 2. Person Plural | disperiti eratis |
|
| 3. Person Plural | disperiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivissem |
|
| 2. Person Singular | disperivisses |
|
| 3. Person Singular | disperivisset |
|
| 1. Person Plural | disperivissemus |
|
| 2. Person Plural | disperivissetis |
|
| 3. Person Plural | disperivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus essem |
|
| 2. Person Singular | disperitus esses |
|
| 3. Person Singular | disperitus esset |
|
| 1. Person Plural | disperiti essemus |
|
| 2. Person Plural | disperiti essetis |
|
| 3. Person Plural | disperiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivero |
|
| 2. Person Singular | disperiveris |
|
| 3. Person Singular | disperiverit |
|
| 1. Person Plural | disperiverimus |
|
| 2. Person Plural | disperiveritis |
|
| 3. Person Plural | disperiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus ero |
|
| 2. Person Singular | disperitus eris |
|
| 3. Person Singular | disperitus erit |
|
| 1. Person Plural | disperiti erimus |
|
| 2. Person Plural | disperiti eritis |
|
| 3. Person Plural | disperiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disperire |
|
| Vorzeitigkeit | disperivisse |
|
| Nachzeitigkeit | disperiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disperiri disperirier |
|
| Vorzeitigkeit | disperitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | disperitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | disperi |
! |
| 2. Person Plural | disperite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disperito |
| 3. Person Singular | disperito |
| 2. Person Plural | disperitote |
| 3. Person Plural | dispereunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disperire |
|
| Genitiv | dispereundi |
|
| Dativ | dispereundo |
|
| Akkusativ | dispereundum |
|
| Ablativ | dispereundo |
|
| Vokativ | dispereunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispereundus |
dispereunda |
dispereundum |
| Genitiv | dispereundi |
dispereundae |
dispereundi |
| Dativ | dispereundo |
dispereundae |
dispereundo |
| Akkusativ | dispereundum |
dispereundam |
dispereundum |
| Ablativ | dispereundo |
dispereunda |
dispereundo |
| Vokativ | dispereunde |
dispereunda |
dispereundum |
Plural
| Nominativ | dispereundi |
dispereundae |
dispereunda |
| Genitiv | dispereundorum |
dispereundarum |
dispereundorum |
| Dativ | dispereundis |
dispereundis |
dispereundis |
| Akkusativ | dispereundos |
dispereundas |
dispereunda |
| Ablativ | dispereundis |
dispereundis |
dispereundis |
| Vokativ | dispereundi |
dispereundae |
dispereunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperiens |
disperiens |
disperiens |
| Genitiv | dispereuntis disperientis |
dispereuntis disperientis |
dispereuntis disperientis |
| Dativ | dispereunti disperienti |
dispereunti disperienti |
dispereunti disperienti |
| Akkusativ | dispereuntem disperientem |
dispereuntem disperientem |
disperiens |
| Ablativ | dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
| Vokativ | disperiens |
disperiens |
disperiens |
Plural
| Nominativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
| Genitiv | dispereuntium disperientium |
dispereuntium disperientium |
dispereuntium disperientium |
| Dativ | dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
| Akkusativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
| Ablativ | dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
| Vokativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperitus |
disperita |
disperitum |
| Genitiv | disperiti |
disperitae |
disperiti |
| Dativ | disperito |
disperitae |
disperito |
| Akkusativ | disperitum |
disperitam |
disperitum |
| Ablativ | disperito |
disperita |
disperito |
| Vokativ | disperite |
disperita |
disperitum |
Plural
| Nominativ | disperiti |
disperitae |
disperita |
| Genitiv | disperitorum |
disperitarum |
disperitorum |
| Dativ | disperitis |
disperitis |
disperitis |
| Akkusativ | disperitos |
disperitas |
disperita |
| Ablativ | disperitis |
disperitis |
disperitis |
| Vokativ | disperiti |
disperitae |
disperita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperiturus |
disperitura |
disperiturum |
| Genitiv | disperituri |
disperiturae |
disperituri |
| Dativ | disperituro |
disperiturae |
disperituro |
| Akkusativ | disperiturum |
disperituram |
disperiturum |
| Ablativ | disperituro |
disperitura |
disperituro |
| Vokativ | disperiture |
disperitura |
disperiturum |
Plural
| Nominativ | disperituri |
disperiturae |
disperitura |
| Genitiv | disperiturorum |
disperiturarum |
disperiturorum |
| Dativ | disperituris |
disperituris |
disperituris |
| Akkusativ | disperituros |
disperituras |
disperitura |
| Ablativ | disperituris |
disperituris |
disperituris |
| Vokativ | disperituri |
disperiturae |
disperitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| disperitum |
disperitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispereo |
ich verschwinde |
| 2. Person Singular | disperis |
du verschwindest |
| 3. Person Singular | disperit |
er/sie/es verschwindet |
| 1. Person Plural | disperimus |
wir verschwinden |
| 2. Person Plural | disperitis |
ihr verschwindet |
| 3. Person Plural | dispereunt |
sie verschwinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispereor |
|
| 2. Person Singular | disperiris disperire |
|
| 3. Person Singular | disperitur |
|
| 1. Person Plural | disperimur |
|
| 2. Person Plural | disperimini |
|
| 3. Person Plural | dispereuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispeream |
ich verschwinde |
| 2. Person Singular | dispereas |
du verschwindest |
| 3. Person Singular | dispereat |
er/sie/es verschwinde |
| 1. Person Plural | dispereamus |
wir verschwinden |
| 2. Person Plural | dispereatis |
ihr verschwindet |
| 3. Person Plural | dispereant |
sie verschwinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperear |
|
| 2. Person Singular | disperiaris disperiare |
|
| 3. Person Singular | disperiatur |
|
| 1. Person Plural | disperiamur |
|
| 2. Person Plural | disperiamini |
|
| 3. Person Plural | dispereantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperibam disperiebam |
ich verschwand |
| 2. Person Singular | disperibas disperiebas |
du verschwandest |
| 3. Person Singular | disperibat disperiebat |
er/sie/es verschwand |
| 1. Person Plural | disperibamus disperiebamus |
wir verschwanden |
| 2. Person Plural | disperibatis disperiebatis |
ihr verschwandet |
| 3. Person Plural | disperibant disperiebant |
sie verschwanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperibar |
|
| 2. Person Singular | disperibaris disperibare |
|
| 3. Person Singular | disperibatur |
|
| 1. Person Plural | disperibamur |
|
| 2. Person Plural | disperibamini |
|
| 3. Person Plural | disperibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperirem |
ich verschwände |
| 2. Person Singular | disperires |
du verschwändest |
| 3. Person Singular | disperiret |
er/sie/es verschwände |
| 1. Person Plural | disperiremus |
wir verschwänden |
| 2. Person Plural | disperiretis |
ihr verschwändet |
| 3. Person Plural | disperirent |
sie verschwänden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperirer |
|
| 2. Person Singular | disperireris disperirere |
|
| 3. Person Singular | disperiretur |
|
| 1. Person Plural | disperiremur |
|
| 2. Person Plural | disperiremini |
|
| 3. Person Plural | disperirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperibo disperiam |
ich werde verschwinden |
| 2. Person Singular | disperibis disperies |
du wirst verschwinden |
| 3. Person Singular | disperibit disperiet |
er/sie/es wird verschwinden |
| 1. Person Plural | disperibimus disperiemus |
wir werden verschwinden |
| 2. Person Plural | disperibitis disperietis |
ihr werdet verschwinden |
| 3. Person Plural | disperibunt disperient |
sie werden verschwinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperibor disperiar |
|
| 2. Person Singular | disperiberis disperibere disperieris disperiere |
|
| 3. Person Singular | disperibitur disperietur |
|
| 1. Person Plural | disperibimur disperiemur |
|
| 2. Person Plural | disperibimini disperiemini |
|
| 3. Person Plural | disperibuntur disperientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivi |
ich bin verschwunden |
| 2. Person Singular | disperivisti |
du bist verschwunden |
| 3. Person Singular | disperivit |
er/sie/es ist verschwunden |
| 1. Person Plural | disperivimus |
wir sind verschwunden |
| 2. Person Plural | disperivistis |
ihr seid verschwunden |
| 3. Person Plural | disperiverunt disperivere |
sie sind verschwunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus sum |
|
| 2. Person Singular | disperitus es |
|
| 3. Person Singular | disperitus est |
|
| 1. Person Plural | disperiti sumus |
|
| 2. Person Plural | disperiti estis |
|
| 3. Person Plural | disperiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperiverim |
ich sei verschwunden |
| 2. Person Singular | disperiveris |
du seiest verschwunden |
| 3. Person Singular | disperiverit |
er/sie/es sei verschwunden |
| 1. Person Plural | disperiverimus |
wir seien verschwunden |
| 2. Person Plural | disperiveritis |
ihr seiet verschwunden |
| 3. Person Plural | disperiverint |
sie seien verschwunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus sim |
|
| 2. Person Singular | disperitus sis |
|
| 3. Person Singular | disperitus sit |
|
| 1. Person Plural | disperiti simus |
|
| 2. Person Plural | disperiti sitis |
|
| 3. Person Plural | disperiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperiveram |
ich war verschwunden |
| 2. Person Singular | disperiveras |
du warst verschwunden |
| 3. Person Singular | disperiverat |
er/sie/es war verschwunden |
| 1. Person Plural | disperiveramus |
wir waren verschwunden |
| 2. Person Plural | disperiveratis |
ihr wart verschwunden |
| 3. Person Plural | disperiverant |
sie waren verschwunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus eram |
|
| 2. Person Singular | disperitus eras |
|
| 3. Person Singular | disperitus erat |
|
| 1. Person Plural | disperiti eramus |
|
| 2. Person Plural | disperiti eratis |
|
| 3. Person Plural | disperiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivissem |
ich wäre verschwunden |
| 2. Person Singular | disperivisses |
du wärest verschwunden |
| 3. Person Singular | disperivisset |
er/sie/es wäre verschwunden |
| 1. Person Plural | disperivissemus |
wir wären verschwunden |
| 2. Person Plural | disperivissetis |
ihr wäret verschwunden |
| 3. Person Plural | disperivissent |
sie wären verschwunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus essem |
|
| 2. Person Singular | disperitus esses |
|
| 3. Person Singular | disperitus esset |
|
| 1. Person Plural | disperiti essemus |
|
| 2. Person Plural | disperiti essetis |
|
| 3. Person Plural | disperiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivero |
ich werde verschwunden sein |
| 2. Person Singular | disperiveris |
du wirst verschwunden sein |
| 3. Person Singular | disperiverit |
er/sie/es wird verschwunden sein |
| 1. Person Plural | disperiverimus |
wir werden verschwunden sein |
| 2. Person Plural | disperiveritis |
ihr werdet verschwunden sein |
| 3. Person Plural | disperiverint |
sie werden verschwunden sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus ero |
|
| 2. Person Singular | disperitus eris |
|
| 3. Person Singular | disperitus erit |
|
| 1. Person Plural | disperiti erimus |
|
| 2. Person Plural | disperiti eritis |
|
| 3. Person Plural | disperiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disperire |
verschwinden |
| Vorzeitigkeit | disperivisse |
verschwunden sein |
| Nachzeitigkeit | disperiturum esse |
verschwinden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disperiri disperirier |
|
| Vorzeitigkeit | disperitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | disperitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | disperi |
verschwinde! |
| 2. Person Plural | disperite |
verschwindet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disperito |
| 3. Person Singular | disperito |
| 2. Person Plural | disperitote |
| 3. Person Plural | dispereunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disperire |
das Verschwinden |
| Genitiv | dispereundi |
des Verschwindens |
| Dativ | dispereundo |
dem Verschwinden |
| Akkusativ | dispereundum |
das Verschwinden |
| Ablativ | dispereundo |
durch das Verschwinden |
| Vokativ | dispereunde |
Verschwinden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispereundus |
dispereunda |
dispereundum |
| Genitiv | dispereundi |
dispereundae |
dispereundi |
| Dativ | dispereundo |
dispereundae |
dispereundo |
| Akkusativ | dispereundum |
dispereundam |
dispereundum |
| Ablativ | dispereundo |
dispereunda |
dispereundo |
| Vokativ | dispereunde |
dispereunda |
dispereundum |
Plural
| Nominativ | dispereundi |
dispereundae |
dispereunda |
| Genitiv | dispereundorum |
dispereundarum |
dispereundorum |
| Dativ | dispereundis |
dispereundis |
dispereundis |
| Akkusativ | dispereundos |
dispereundas |
dispereunda |
| Ablativ | dispereundis |
dispereundis |
dispereundis |
| Vokativ | dispereundi |
dispereundae |
dispereunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperiens |
disperiens |
disperiens |
| Genitiv | dispereuntis disperientis |
dispereuntis disperientis |
dispereuntis disperientis |
| Dativ | dispereunti disperienti |
dispereunti disperienti |
dispereunti disperienti |
| Akkusativ | dispereuntem disperientem |
dispereuntem disperientem |
disperiens |
| Ablativ | dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
| Vokativ | disperiens |
disperiens |
disperiens |
Plural
| Nominativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
| Genitiv | dispereuntium disperientium |
dispereuntium disperientium |
dispereuntium disperientium |
| Dativ | dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
| Akkusativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
| Ablativ | dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
| Vokativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperitus |
disperita |
disperitum |
| Genitiv | disperiti |
disperitae |
disperiti |
| Dativ | disperito |
disperitae |
disperito |
| Akkusativ | disperitum |
disperitam |
disperitum |
| Ablativ | disperito |
disperita |
disperito |
| Vokativ | disperite |
disperita |
disperitum |
Plural
| Nominativ | disperiti |
disperitae |
disperita |
| Genitiv | disperitorum |
disperitarum |
disperitorum |
| Dativ | disperitis |
disperitis |
disperitis |
| Akkusativ | disperitos |
disperitas |
disperita |
| Ablativ | disperitis |
disperitis |
disperitis |
| Vokativ | disperiti |
disperitae |
disperita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperiturus |
disperitura |
disperiturum |
| Genitiv | disperituri |
disperiturae |
disperituri |
| Dativ | disperituro |
disperiturae |
disperituro |
| Akkusativ | disperiturum |
disperituram |
disperiturum |
| Ablativ | disperituro |
disperitura |
disperituro |
| Vokativ | disperiture |
disperitura |
disperiturum |
Plural
| Nominativ | disperituri |
disperiturae |
disperitura |
| Genitiv | disperiturorum |
disperiturarum |
disperiturorum |
| Dativ | disperituris |
disperituris |
disperituris |
| Akkusativ | disperituros |
disperituras |
disperitura |
| Ablativ | disperituris |
disperituris |
disperituris |
| Vokativ | disperituri |
disperiturae |
disperitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| disperitum |
disperitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispereo |
|
| 2. Person Singular | disperis |
|
| 3. Person Singular | disperit |
|
| 1. Person Plural | disperimus |
|
| 2. Person Plural | disperitis |
|
| 3. Person Plural | dispereunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispereor |
|
| 2. Person Singular | disperiris disperire |
|
| 3. Person Singular | disperitur |
|
| 1. Person Plural | disperimur |
|
| 2. Person Plural | disperimini |
|
| 3. Person Plural | dispereuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispeream |
|
| 2. Person Singular | dispereas |
|
| 3. Person Singular | dispereat |
|
| 1. Person Plural | dispereamus |
|
| 2. Person Plural | dispereatis |
|
| 3. Person Plural | dispereant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperear |
|
| 2. Person Singular | disperiaris disperiare |
|
| 3. Person Singular | disperiatur |
|
| 1. Person Plural | disperiamur |
|
| 2. Person Plural | disperiamini |
|
| 3. Person Plural | dispereantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperibam disperiebam |
|
| 2. Person Singular | disperibas disperiebas |
|
| 3. Person Singular | disperibat disperiebat |
|
| 1. Person Plural | disperibamus disperiebamus |
|
| 2. Person Plural | disperibatis disperiebatis |
|
| 3. Person Plural | disperibant disperiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperibar |
|
| 2. Person Singular | disperibaris disperibare |
|
| 3. Person Singular | disperibatur |
|
| 1. Person Plural | disperibamur |
|
| 2. Person Plural | disperibamini |
|
| 3. Person Plural | disperibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperirem |
|
| 2. Person Singular | disperires |
|
| 3. Person Singular | disperiret |
|
| 1. Person Plural | disperiremus |
|
| 2. Person Plural | disperiretis |
|
| 3. Person Plural | disperirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperirer |
|
| 2. Person Singular | disperireris disperirere |
|
| 3. Person Singular | disperiretur |
|
| 1. Person Plural | disperiremur |
|
| 2. Person Plural | disperiremini |
|
| 3. Person Plural | disperirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperibo disperiam |
|
| 2. Person Singular | disperibis disperies |
|
| 3. Person Singular | disperibit disperiet |
|
| 1. Person Plural | disperibimus disperiemus |
|
| 2. Person Plural | disperibitis disperietis |
|
| 3. Person Plural | disperibunt disperient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperibor disperiar |
|
| 2. Person Singular | disperiberis disperibere disperieris disperiere |
|
| 3. Person Singular | disperibitur disperietur |
|
| 1. Person Plural | disperibimur disperiemur |
|
| 2. Person Plural | disperibimini disperiemini |
|
| 3. Person Plural | disperibuntur disperientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivi |
|
| 2. Person Singular | disperivisti |
|
| 3. Person Singular | disperivit |
|
| 1. Person Plural | disperivimus |
|
| 2. Person Plural | disperivistis |
|
| 3. Person Plural | disperiverunt disperivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus sum |
|
| 2. Person Singular | disperitus es |
|
| 3. Person Singular | disperitus est |
|
| 1. Person Plural | disperiti sumus |
|
| 2. Person Plural | disperiti estis |
|
| 3. Person Plural | disperiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperiverim |
|
| 2. Person Singular | disperiveris |
|
| 3. Person Singular | disperiverit |
|
| 1. Person Plural | disperiverimus |
|
| 2. Person Plural | disperiveritis |
|
| 3. Person Plural | disperiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus sim |
|
| 2. Person Singular | disperitus sis |
|
| 3. Person Singular | disperitus sit |
|
| 1. Person Plural | disperiti simus |
|
| 2. Person Plural | disperiti sitis |
|
| 3. Person Plural | disperiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperiveram |
|
| 2. Person Singular | disperiveras |
|
| 3. Person Singular | disperiverat |
|
| 1. Person Plural | disperiveramus |
|
| 2. Person Plural | disperiveratis |
|
| 3. Person Plural | disperiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus eram |
|
| 2. Person Singular | disperitus eras |
|
| 3. Person Singular | disperitus erat |
|
| 1. Person Plural | disperiti eramus |
|
| 2. Person Plural | disperiti eratis |
|
| 3. Person Plural | disperiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivissem |
|
| 2. Person Singular | disperivisses |
|
| 3. Person Singular | disperivisset |
|
| 1. Person Plural | disperivissemus |
|
| 2. Person Plural | disperivissetis |
|
| 3. Person Plural | disperivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus essem |
|
| 2. Person Singular | disperitus esses |
|
| 3. Person Singular | disperitus esset |
|
| 1. Person Plural | disperiti essemus |
|
| 2. Person Plural | disperiti essetis |
|
| 3. Person Plural | disperiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivero |
|
| 2. Person Singular | disperiveris |
|
| 3. Person Singular | disperiverit |
|
| 1. Person Plural | disperiverimus |
|
| 2. Person Plural | disperiveritis |
|
| 3. Person Plural | disperiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus ero |
|
| 2. Person Singular | disperitus eris |
|
| 3. Person Singular | disperitus erit |
|
| 1. Person Plural | disperiti erimus |
|
| 2. Person Plural | disperiti eritis |
|
| 3. Person Plural | disperiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disperire |
|
| Vorzeitigkeit | disperivisse |
|
| Nachzeitigkeit | disperiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disperiri disperirier |
|
| Vorzeitigkeit | disperitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | disperitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | disperi |
! |
| 2. Person Plural | disperite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disperito |
| 3. Person Singular | disperito |
| 2. Person Plural | disperitote |
| 3. Person Plural | dispereunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disperire |
|
| Genitiv | dispereundi |
|
| Dativ | dispereundo |
|
| Akkusativ | dispereundum |
|
| Ablativ | dispereundo |
|
| Vokativ | dispereunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispereundus |
dispereunda |
dispereundum |
| Genitiv | dispereundi |
dispereundae |
dispereundi |
| Dativ | dispereundo |
dispereundae |
dispereundo |
| Akkusativ | dispereundum |
dispereundam |
dispereundum |
| Ablativ | dispereundo |
dispereunda |
dispereundo |
| Vokativ | dispereunde |
dispereunda |
dispereundum |
Plural
| Nominativ | dispereundi |
dispereundae |
dispereunda |
| Genitiv | dispereundorum |
dispereundarum |
dispereundorum |
| Dativ | dispereundis |
dispereundis |
dispereundis |
| Akkusativ | dispereundos |
dispereundas |
dispereunda |
| Ablativ | dispereundis |
dispereundis |
dispereundis |
| Vokativ | dispereundi |
dispereundae |
dispereunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperiens |
disperiens |
disperiens |
| Genitiv | dispereuntis disperientis |
dispereuntis disperientis |
dispereuntis disperientis |
| Dativ | dispereunti disperienti |
dispereunti disperienti |
dispereunti disperienti |
| Akkusativ | dispereuntem disperientem |
dispereuntem disperientem |
disperiens |
| Ablativ | dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
| Vokativ | disperiens |
disperiens |
disperiens |
Plural
| Nominativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
| Genitiv | dispereuntium disperientium |
dispereuntium disperientium |
dispereuntium disperientium |
| Dativ | dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
| Akkusativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
| Ablativ | dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
| Vokativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperitus |
disperita |
disperitum |
| Genitiv | disperiti |
disperitae |
disperiti |
| Dativ | disperito |
disperitae |
disperito |
| Akkusativ | disperitum |
disperitam |
disperitum |
| Ablativ | disperito |
disperita |
disperito |
| Vokativ | disperite |
disperita |
disperitum |
Plural
| Nominativ | disperiti |
disperitae |
disperita |
| Genitiv | disperitorum |
disperitarum |
disperitorum |
| Dativ | disperitis |
disperitis |
disperitis |
| Akkusativ | disperitos |
disperitas |
disperita |
| Ablativ | disperitis |
disperitis |
disperitis |
| Vokativ | disperiti |
disperitae |
disperita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperiturus |
disperitura |
disperiturum |
| Genitiv | disperituri |
disperiturae |
disperituri |
| Dativ | disperituro |
disperiturae |
disperituro |
| Akkusativ | disperiturum |
disperituram |
disperiturum |
| Ablativ | disperituro |
disperitura |
disperituro |
| Vokativ | disperiture |
disperitura |
disperiturum |
Plural
| Nominativ | disperituri |
disperiturae |
disperitura |
| Genitiv | disperiturorum |
disperiturarum |
disperiturorum |
| Dativ | disperituris |
disperituris |
disperituris |
| Akkusativ | disperituros |
disperituras |
disperitura |
| Ablativ | disperituris |
disperituris |
disperituris |
| Vokativ | disperituri |
disperiturae |
disperitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| disperitum |
disperitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispereo |
|
| 2. Person Singular | disperis |
|
| 3. Person Singular | disperit |
|
| 1. Person Plural | disperimus |
|
| 2. Person Plural | disperitis |
|
| 3. Person Plural | dispereunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispereor |
|
| 2. Person Singular | disperiris disperire |
|
| 3. Person Singular | disperitur |
|
| 1. Person Plural | disperimur |
|
| 2. Person Plural | disperimini |
|
| 3. Person Plural | dispereuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispeream |
|
| 2. Person Singular | dispereas |
|
| 3. Person Singular | dispereat |
|
| 1. Person Plural | dispereamus |
|
| 2. Person Plural | dispereatis |
|
| 3. Person Plural | dispereant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperear |
|
| 2. Person Singular | disperiaris disperiare |
|
| 3. Person Singular | disperiatur |
|
| 1. Person Plural | disperiamur |
|
| 2. Person Plural | disperiamini |
|
| 3. Person Plural | dispereantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperibam disperiebam |
|
| 2. Person Singular | disperibas disperiebas |
|
| 3. Person Singular | disperibat disperiebat |
|
| 1. Person Plural | disperibamus disperiebamus |
|
| 2. Person Plural | disperibatis disperiebatis |
|
| 3. Person Plural | disperibant disperiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperibar |
|
| 2. Person Singular | disperibaris disperibare |
|
| 3. Person Singular | disperibatur |
|
| 1. Person Plural | disperibamur |
|
| 2. Person Plural | disperibamini |
|
| 3. Person Plural | disperibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperirem |
|
| 2. Person Singular | disperires |
|
| 3. Person Singular | disperiret |
|
| 1. Person Plural | disperiremus |
|
| 2. Person Plural | disperiretis |
|
| 3. Person Plural | disperirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperirer |
|
| 2. Person Singular | disperireris disperirere |
|
| 3. Person Singular | disperiretur |
|
| 1. Person Plural | disperiremur |
|
| 2. Person Plural | disperiremini |
|
| 3. Person Plural | disperirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperibo disperiam |
|
| 2. Person Singular | disperibis disperies |
|
| 3. Person Singular | disperibit disperiet |
|
| 1. Person Plural | disperibimus disperiemus |
|
| 2. Person Plural | disperibitis disperietis |
|
| 3. Person Plural | disperibunt disperient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperibor disperiar |
|
| 2. Person Singular | disperiberis disperibere disperieris disperiere |
|
| 3. Person Singular | disperibitur disperietur |
|
| 1. Person Plural | disperibimur disperiemur |
|
| 2. Person Plural | disperibimini disperiemini |
|
| 3. Person Plural | disperibuntur disperientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivi |
|
| 2. Person Singular | disperivisti |
|
| 3. Person Singular | disperivit |
|
| 1. Person Plural | disperivimus |
|
| 2. Person Plural | disperivistis |
|
| 3. Person Plural | disperiverunt disperivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus sum |
|
| 2. Person Singular | disperitus es |
|
| 3. Person Singular | disperitus est |
|
| 1. Person Plural | disperiti sumus |
|
| 2. Person Plural | disperiti estis |
|
| 3. Person Plural | disperiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperiverim |
|
| 2. Person Singular | disperiveris |
|
| 3. Person Singular | disperiverit |
|
| 1. Person Plural | disperiverimus |
|
| 2. Person Plural | disperiveritis |
|
| 3. Person Plural | disperiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus sim |
|
| 2. Person Singular | disperitus sis |
|
| 3. Person Singular | disperitus sit |
|
| 1. Person Plural | disperiti simus |
|
| 2. Person Plural | disperiti sitis |
|
| 3. Person Plural | disperiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperiveram |
|
| 2. Person Singular | disperiveras |
|
| 3. Person Singular | disperiverat |
|
| 1. Person Plural | disperiveramus |
|
| 2. Person Plural | disperiveratis |
|
| 3. Person Plural | disperiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus eram |
|
| 2. Person Singular | disperitus eras |
|
| 3. Person Singular | disperitus erat |
|
| 1. Person Plural | disperiti eramus |
|
| 2. Person Plural | disperiti eratis |
|
| 3. Person Plural | disperiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivissem |
|
| 2. Person Singular | disperivisses |
|
| 3. Person Singular | disperivisset |
|
| 1. Person Plural | disperivissemus |
|
| 2. Person Plural | disperivissetis |
|
| 3. Person Plural | disperivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus essem |
|
| 2. Person Singular | disperitus esses |
|
| 3. Person Singular | disperitus esset |
|
| 1. Person Plural | disperiti essemus |
|
| 2. Person Plural | disperiti essetis |
|
| 3. Person Plural | disperiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disperivero |
|
| 2. Person Singular | disperiveris |
|
| 3. Person Singular | disperiverit |
|
| 1. Person Plural | disperiverimus |
|
| 2. Person Plural | disperiveritis |
|
| 3. Person Plural | disperiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disperitus ero |
|
| 2. Person Singular | disperitus eris |
|
| 3. Person Singular | disperitus erit |
|
| 1. Person Plural | disperiti erimus |
|
| 2. Person Plural | disperiti eritis |
|
| 3. Person Plural | disperiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disperire |
|
| Vorzeitigkeit | disperivisse |
|
| Nachzeitigkeit | disperiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disperiri disperirier |
|
| Vorzeitigkeit | disperitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | disperitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | disperi |
! |
| 2. Person Plural | disperite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disperito |
| 3. Person Singular | disperito |
| 2. Person Plural | disperitote |
| 3. Person Plural | dispereunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disperire |
|
| Genitiv | dispereundi |
|
| Dativ | dispereundo |
|
| Akkusativ | dispereundum |
|
| Ablativ | dispereundo |
|
| Vokativ | dispereunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispereundus |
dispereunda |
dispereundum |
| Genitiv | dispereundi |
dispereundae |
dispereundi |
| Dativ | dispereundo |
dispereundae |
dispereundo |
| Akkusativ | dispereundum |
dispereundam |
dispereundum |
| Ablativ | dispereundo |
dispereunda |
dispereundo |
| Vokativ | dispereunde |
dispereunda |
dispereundum |
Plural
| Nominativ | dispereundi |
dispereundae |
dispereunda |
| Genitiv | dispereundorum |
dispereundarum |
dispereundorum |
| Dativ | dispereundis |
dispereundis |
dispereundis |
| Akkusativ | dispereundos |
dispereundas |
dispereunda |
| Ablativ | dispereundis |
dispereundis |
dispereundis |
| Vokativ | dispereundi |
dispereundae |
dispereunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperiens |
disperiens |
disperiens |
| Genitiv | dispereuntis disperientis |
dispereuntis disperientis |
dispereuntis disperientis |
| Dativ | dispereunti disperienti |
dispereunti disperienti |
dispereunti disperienti |
| Akkusativ | dispereuntem disperientem |
dispereuntem disperientem |
disperiens |
| Ablativ | dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
dispereunti dispereunte disperienti disperiente |
| Vokativ | disperiens |
disperiens |
disperiens |
Plural
| Nominativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
| Genitiv | dispereuntium disperientium |
dispereuntium disperientium |
dispereuntium disperientium |
| Dativ | dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
| Akkusativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
| Ablativ | dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
dispereuntibus disperientibus |
| Vokativ | dispereuntes disperientes |
dispereuntes disperientes |
dispereuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperitus |
disperita |
disperitum |
| Genitiv | disperiti |
disperitae |
disperiti |
| Dativ | disperito |
disperitae |
disperito |
| Akkusativ | disperitum |
disperitam |
disperitum |
| Ablativ | disperito |
disperita |
disperito |
| Vokativ | disperite |
disperita |
disperitum |
Plural
| Nominativ | disperiti |
disperitae |
disperita |
| Genitiv | disperitorum |
disperitarum |
disperitorum |
| Dativ | disperitis |
disperitis |
disperitis |
| Akkusativ | disperitos |
disperitas |
disperita |
| Ablativ | disperitis |
disperitis |
disperitis |
| Vokativ | disperiti |
disperitae |
disperita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disperiturus |
disperitura |
disperiturum |
| Genitiv | disperituri |
disperiturae |
disperituri |
| Dativ | disperituro |
disperiturae |
disperituro |
| Akkusativ | disperiturum |
disperituram |
disperiturum |
| Ablativ | disperituro |
disperitura |
disperituro |
| Vokativ | disperiture |
disperitura |
disperiturum |
Plural
| Nominativ | disperituri |
disperiturae |
disperitura |
| Genitiv | disperiturorum |
disperiturarum |
disperiturorum |
| Dativ | disperituris |
disperituris |
disperituris |
| Akkusativ | disperituros |
disperituras |
disperitura |
| Ablativ | disperituris |
disperituris |
disperituris |
| Vokativ | disperituri |
disperiturae |
disperitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| disperitum |
disperitu |