Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolio
|
ich plündere aus |
| 2. Person Singular |
dispolias
|
du plünderst aus |
| 3. Person Singular |
dispoliat
|
er/sie/es plündert aus |
| 1. Person Plural |
dispoliamus
|
wir plündern aus |
| 2. Person Plural |
dispoliatis
|
ihr plündert aus |
| 3. Person Plural |
dispoliant
|
sie plündern aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolior
|
ich werde ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
dispoliaris dispoliare
|
du wirst ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
dispoliatur
|
er/sie/es wird ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
dispoliamur
|
wir werden ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
dispoliamini
|
ihr werdet ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
dispoliantur
|
sie werden ausgeplündert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliem
|
ich plündere aus |
| 2. Person Singular |
dispolies
|
du plünderst aus |
| 3. Person Singular |
dispoliet
|
er/sie/es plündere aus |
| 1. Person Plural |
dispoliemus
|
wir plündern aus |
| 2. Person Plural |
dispolietis
|
ihr plündert aus |
| 3. Person Plural |
dispolient
|
sie plündern aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolier
|
ich werde ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
dispolieris dispoliere
|
du werdest ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
dispolietur
|
er/sie/es werde ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
dispoliemur
|
wir werden ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
dispoliemini
|
ihr werdet ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
dispolientur
|
sie werden ausgeplündert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabam
|
ich plünderte aus |
| 2. Person Singular |
dispoliabas
|
du plündertest aus |
| 3. Person Singular |
dispoliabat
|
er/sie/es plünderte aus |
| 1. Person Plural |
dispoliabamus
|
wir plünderten aus |
| 2. Person Plural |
dispoliabatis
|
ihr plündertet aus |
| 3. Person Plural |
dispoliabant
|
sie plünderten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabar
|
ich wurde ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
dispoliabaris dispoliabare
|
du wurdest ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
dispoliabatur
|
er/sie/es wurde ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
dispoliabamur
|
wir wurden ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
dispoliabamini
|
ihr wurdet ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
dispoliabantur
|
sie wurden ausgeplündert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliarem
|
ich plünderte aus |
| 2. Person Singular |
dispoliares
|
du plündertest aus |
| 3. Person Singular |
dispoliaret
|
er/sie/es plünderte aus |
| 1. Person Plural |
dispoliaremus
|
wir plünderten aus |
| 2. Person Plural |
dispoliaretis
|
ihr plündertet aus |
| 3. Person Plural |
dispoliarent
|
sie plünderten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliarer
|
ich würde ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
dispoliareris dispoliarere
|
du würdest ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
dispoliaretur
|
er/sie/es würde ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
dispoliaremur
|
wir würden ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
dispoliaremini
|
ihr würdet ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
dispoliarentur
|
sie würden ausgeplündert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabo
|
ich werde ausplündern |
| 2. Person Singular |
dispoliabis
|
du wirst ausplündern |
| 3. Person Singular |
dispoliabit
|
er/sie/es wird ausplündern |
| 1. Person Plural |
dispoliabimus
|
wir werden ausplündern |
| 2. Person Plural |
dispoliabitis
|
ihr werdet ausplündern |
| 3. Person Plural |
dispoliabunt
|
sie werden ausplündern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabor
|
ich werde ausgeplündert werden |
| 2. Person Singular |
dispoliaberis dispoliabere
|
du wirst ausgeplündert werden |
| 3. Person Singular |
dispoliabitur
|
er/sie/es wird ausgeplündert werden |
| 1. Person Plural |
dispoliabimur
|
wir werden ausgeplündert werden |
| 2. Person Plural |
dispoliabimini
|
ihr werdet ausgeplündert werden |
| 3. Person Plural |
dispoliabuntur
|
sie werden ausgeplündert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavi
|
ich habe ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
dispoliavisti
|
du hast ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
dispoliavit
|
er/sie/es hat ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
dispoliavimus
|
wir haben ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
dispoliavistis
|
ihr habt ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
dispoliaverunt dispoliavere
|
sie haben ausgeplündert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus sum
|
ich bin ausgeplündert worden |
| 2. Person Singular |
dispoliatus es
|
du bist ausgeplündert worden |
| 3. Person Singular |
dispoliatus est
|
er/sie/es ist ausgeplündert worden |
| 1. Person Plural |
dispoliati sumus
|
wir sind ausgeplündert worden |
| 2. Person Plural |
dispoliati estis
|
ihr seid ausgeplündert worden |
| 3. Person Plural |
dispoliati sunt
|
sie sind ausgeplündert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliaverim
|
ich habe ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
dispoliaveris
|
du habest ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
dispoliaverit
|
er/sie/es habe ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
dispoliaverimus
|
wir haben ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
dispoliaveritis
|
ihr habet ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
dispoliaverint
|
sie haben ausgeplündert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus sim
|
ich sei ausgeplündert worden |
| 2. Person Singular |
dispoliatus sis
|
du seiest ausgeplündert worden |
| 3. Person Singular |
dispoliatus sit
|
er/sie/es sei ausgeplündert worden |
| 1. Person Plural |
dispoliati simus
|
wir seien ausgeplündert worden |
| 2. Person Plural |
dispoliati sitis
|
ihr seiet ausgeplündert worden |
| 3. Person Plural |
dispoliati sint
|
sie seien ausgeplündert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliaveram
|
ich hatte ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
dispoliaveras
|
du hattest ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
dispoliaverat
|
er/sie/es hatte ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
dispoliaveramus
|
wir hatten ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
dispoliaveratis
|
ihr hattet ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
dispoliaverant
|
sie hatten ausgeplündert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus eram
|
ich war ausgeplündert worden |
| 2. Person Singular |
dispoliatus eras
|
du warst ausgeplündert worden |
| 3. Person Singular |
dispoliatus erat
|
er/sie/es war ausgeplündert worden |
| 1. Person Plural |
dispoliati eramus
|
wir waren ausgeplündert worden |
| 2. Person Plural |
dispoliati eratis
|
ihr wart ausgeplündert worden |
| 3. Person Plural |
dispoliati erant
|
sie waren ausgeplündert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavissem
|
ich hätte ausgeplündert |
| 2. Person Singular |
dispoliavisses
|
du hättest ausgeplündert |
| 3. Person Singular |
dispoliavisset
|
er/sie/es hätte ausgeplündert |
| 1. Person Plural |
dispoliavissemus
|
wir hätten ausgeplündert |
| 2. Person Plural |
dispoliavissetis
|
ihr hättet ausgeplündert |
| 3. Person Plural |
dispoliavissent
|
sie hätten ausgeplündert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus essem
|
ich wäre ausgeplündert worden |
| 2. Person Singular |
dispoliatus esses
|
du wärest ausgeplündert worden |
| 3. Person Singular |
dispoliatus esset
|
er/sie/es wäre ausgeplündert worden |
| 1. Person Plural |
dispoliati essemus
|
wir wären ausgeplündert worden |
| 2. Person Plural |
dispoliati essetis
|
ihr wäret ausgeplündert worden |
| 3. Person Plural |
dispoliati essent
|
sie wären ausgeplündert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavero
|
ich werde ausgeplündert haben |
| 2. Person Singular |
dispoliaveris
|
du wirst ausgeplündert haben |
| 3. Person Singular |
dispoliaverit
|
er/sie/es wird ausgeplündert haben |
| 1. Person Plural |
dispoliaverimus
|
wir werden ausgeplündert haben |
| 2. Person Plural |
dispoliaveritis
|
ihr werdet ausgeplündert haben |
| 3. Person Plural |
dispoliaverint
|
sie werden ausgeplündert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus ero
|
ich werde ausgeplündert worden sein |
| 2. Person Singular |
dispoliatus eris
|
du wirst ausgeplündert worden sein |
| 3. Person Singular |
dispoliatus erit
|
er/sie/es wird ausgeplündert worden sein |
| 1. Person Plural |
dispoliati erimus
|
wir werden ausgeplündert worden sein |
| 2. Person Plural |
dispoliati eritis
|
ihr werdet ausgeplündert worden sein |
| 3. Person Plural |
dispoliati erunt
|
sie werden ausgeplündert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dispoliare
|
ausplündern |
| Vorzeitigkeit |
dispoliavisse
|
ausgeplündert haben |
| Nachzeitigkeit |
dispoliaturum esse
|
ausplündern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dispoliari dispoliarier
|
ausgeplündert werden |
| Vorzeitigkeit |
dispoliatum esse
|
ausgeplündert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
dispoliatum iri
|
künftig ausgeplündert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dispolia
|
plündere aus! |
| 2. Person Plural |
dispoliate
|
plündert aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dispoliato
|
| 3. Person Singular |
dispoliato
|
| 2. Person Plural |
dispoliatote
|
| 3. Person Plural |
dispolianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dispoliare
|
das Ausplündern |
| Genitiv |
dispoliandi
|
des Ausplündernes |
| Dativ |
dispoliando
|
dem Ausplündern |
| Akkusativ |
dispoliandum
|
das Ausplündern |
| Ablativ |
dispoliando
|
durch das Ausplündern |
| Vokativ |
dispoliande
|
Ausplündern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliandus
|
dispolianda
|
dispoliandum
|
| Genitiv |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispoliandi
|
| Dativ |
dispoliando
|
dispoliandae
|
dispoliando
|
| Akkusativ |
dispoliandum
|
dispoliandam
|
dispoliandum
|
| Ablativ |
dispoliando
|
dispolianda
|
dispoliando
|
| Vokativ |
dispoliande
|
dispolianda
|
dispoliandum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispolianda
|
| Genitiv |
dispoliandorum
|
dispoliandarum
|
dispoliandorum
|
| Dativ |
dispoliandis
|
dispoliandis
|
dispoliandis
|
| Akkusativ |
dispoliandos
|
dispoliandas
|
dispolianda
|
| Ablativ |
dispoliandis
|
dispoliandis
|
dispoliandis
|
| Vokativ |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispolianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispolians
|
dispolians
|
dispolians
|
| Genitiv |
dispoliantis
|
dispoliantis
|
dispoliantis
|
| Dativ |
dispolianti
|
dispolianti
|
dispolianti
|
| Akkusativ |
dispoliantem
|
dispoliantem
|
dispolians
|
| Ablativ |
dispolianti dispoliante
|
dispolianti dispoliante
|
dispolianti dispoliante
|
| Vokativ |
dispolians
|
dispolians
|
dispolians
|
Plural
| Nominativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
| Genitiv |
dispoliantium dispoliantum
|
dispoliantium dispoliantum
|
dispoliantium dispoliantum
|
| Dativ |
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
| Akkusativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
| Ablativ |
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
| Vokativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliatus
|
dispoliata
|
dispoliatum
|
| Genitiv |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliati
|
| Dativ |
dispoliato
|
dispoliatae
|
dispoliato
|
| Akkusativ |
dispoliatum
|
dispoliatam
|
dispoliatum
|
| Ablativ |
dispoliato
|
dispoliata
|
dispoliato
|
| Vokativ |
dispoliate
|
dispoliata
|
dispoliatum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliata
|
| Genitiv |
dispoliatorum
|
dispoliatarum
|
dispoliatorum
|
| Dativ |
dispoliatis
|
dispoliatis
|
dispoliatis
|
| Akkusativ |
dispoliatos
|
dispoliatas
|
dispoliata
|
| Ablativ |
dispoliatis
|
dispoliatis
|
dispoliatis
|
| Vokativ |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliaturus
|
dispoliatura
|
dispoliaturum
|
| Genitiv |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliaturi
|
| Dativ |
dispoliaturo
|
dispoliaturae
|
dispoliaturo
|
| Akkusativ |
dispoliaturum
|
dispoliaturam
|
dispoliaturum
|
| Ablativ |
dispoliaturo
|
dispoliatura
|
dispoliaturo
|
| Vokativ |
dispoliature
|
dispoliatura
|
dispoliaturum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliatura
|
| Genitiv |
dispoliaturorum
|
dispoliaturarum
|
dispoliaturorum
|
| Dativ |
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
| Akkusativ |
dispoliaturos
|
dispoliaturas
|
dispoliatura
|
| Ablativ |
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
| Vokativ |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dispoliatum
|
dispoliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolio
|
|
| 2. Person Singular |
dispolias
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliamus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliatis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolior
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaris dispoliare
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliamur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliamini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliem
|
|
| 2. Person Singular |
dispolies
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliet
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliemus
|
|
| 2. Person Plural |
dispolietis
|
|
| 3. Person Plural |
dispolient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolier
|
|
| 2. Person Singular |
dispolieris dispoliere
|
|
| 3. Person Singular |
dispolietur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliemur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliemini
|
|
| 3. Person Plural |
dispolientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabam
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliabas
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabamus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabatis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabar
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliabaris dispoliabare
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabatur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabamur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabamini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliarem
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliares
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaret
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaremus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaretis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliarer
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliareris dispoliarere
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaretur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaremur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaremini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabo
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliabis
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabitis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabor
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaberis dispoliabere
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabitur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabimur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabimini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavi
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliavisti
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliavit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliavimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliavistis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverunt dispoliavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus es
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus est
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati estis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliaverim
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati simus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliaveram
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaveras
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaverat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavissem
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliavisses
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliavisset
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavero
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dispoliare
|
|
| Vorzeitigkeit |
dispoliavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dispoliaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dispoliari dispoliarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
dispoliatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dispoliatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dispolia
|
! |
| 2. Person Plural |
dispoliate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dispoliato
|
| 3. Person Singular |
dispoliato
|
| 2. Person Plural |
dispoliatote
|
| 3. Person Plural |
dispolianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dispoliare
|
|
| Genitiv |
dispoliandi
|
|
| Dativ |
dispoliando
|
|
| Akkusativ |
dispoliandum
|
|
| Ablativ |
dispoliando
|
|
| Vokativ |
dispoliande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliandus
|
dispolianda
|
dispoliandum
|
| Genitiv |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispoliandi
|
| Dativ |
dispoliando
|
dispoliandae
|
dispoliando
|
| Akkusativ |
dispoliandum
|
dispoliandam
|
dispoliandum
|
| Ablativ |
dispoliando
|
dispolianda
|
dispoliando
|
| Vokativ |
dispoliande
|
dispolianda
|
dispoliandum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispolianda
|
| Genitiv |
dispoliandorum
|
dispoliandarum
|
dispoliandorum
|
| Dativ |
dispoliandis
|
dispoliandis
|
dispoliandis
|
| Akkusativ |
dispoliandos
|
dispoliandas
|
dispolianda
|
| Ablativ |
dispoliandis
|
dispoliandis
|
dispoliandis
|
| Vokativ |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispolianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispolians
|
dispolians
|
dispolians
|
| Genitiv |
dispoliantis
|
dispoliantis
|
dispoliantis
|
| Dativ |
dispolianti
|
dispolianti
|
dispolianti
|
| Akkusativ |
dispoliantem
|
dispoliantem
|
dispolians
|
| Ablativ |
dispolianti dispoliante
|
dispolianti dispoliante
|
dispolianti dispoliante
|
| Vokativ |
dispolians
|
dispolians
|
dispolians
|
Plural
| Nominativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
| Genitiv |
dispoliantium dispoliantum
|
dispoliantium dispoliantum
|
dispoliantium dispoliantum
|
| Dativ |
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
| Akkusativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
| Ablativ |
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
| Vokativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliatus
|
dispoliata
|
dispoliatum
|
| Genitiv |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliati
|
| Dativ |
dispoliato
|
dispoliatae
|
dispoliato
|
| Akkusativ |
dispoliatum
|
dispoliatam
|
dispoliatum
|
| Ablativ |
dispoliato
|
dispoliata
|
dispoliato
|
| Vokativ |
dispoliate
|
dispoliata
|
dispoliatum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliata
|
| Genitiv |
dispoliatorum
|
dispoliatarum
|
dispoliatorum
|
| Dativ |
dispoliatis
|
dispoliatis
|
dispoliatis
|
| Akkusativ |
dispoliatos
|
dispoliatas
|
dispoliata
|
| Ablativ |
dispoliatis
|
dispoliatis
|
dispoliatis
|
| Vokativ |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliaturus
|
dispoliatura
|
dispoliaturum
|
| Genitiv |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliaturi
|
| Dativ |
dispoliaturo
|
dispoliaturae
|
dispoliaturo
|
| Akkusativ |
dispoliaturum
|
dispoliaturam
|
dispoliaturum
|
| Ablativ |
dispoliaturo
|
dispoliatura
|
dispoliaturo
|
| Vokativ |
dispoliature
|
dispoliatura
|
dispoliaturum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliatura
|
| Genitiv |
dispoliaturorum
|
dispoliaturarum
|
dispoliaturorum
|
| Dativ |
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
| Akkusativ |
dispoliaturos
|
dispoliaturas
|
dispoliatura
|
| Ablativ |
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
| Vokativ |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dispoliatum
|
dispoliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolio
|
|
| 2. Person Singular |
dispolias
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliamus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliatis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolior
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaris dispoliare
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliamur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliamini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliem
|
|
| 2. Person Singular |
dispolies
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliet
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliemus
|
|
| 2. Person Plural |
dispolietis
|
|
| 3. Person Plural |
dispolient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolier
|
|
| 2. Person Singular |
dispolieris dispoliere
|
|
| 3. Person Singular |
dispolietur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliemur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliemini
|
|
| 3. Person Plural |
dispolientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabam
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliabas
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabamus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabatis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabar
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliabaris dispoliabare
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabatur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabamur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabamini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliarem
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliares
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaret
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaremus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaretis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliarer
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliareris dispoliarere
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaretur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaremur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaremini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabo
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliabis
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabitis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabor
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaberis dispoliabere
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabitur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabimur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabimini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavi
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliavisti
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliavit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliavimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliavistis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverunt dispoliavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus es
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus est
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati estis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliaverim
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati simus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliaveram
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaveras
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaverat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavissem
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliavisses
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliavisset
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavero
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dispoliare
|
|
| Vorzeitigkeit |
dispoliavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dispoliaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dispoliari dispoliarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
dispoliatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dispoliatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dispolia
|
! |
| 2. Person Plural |
dispoliate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dispoliato
|
| 3. Person Singular |
dispoliato
|
| 2. Person Plural |
dispoliatote
|
| 3. Person Plural |
dispolianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dispoliare
|
|
| Genitiv |
dispoliandi
|
|
| Dativ |
dispoliando
|
|
| Akkusativ |
dispoliandum
|
|
| Ablativ |
dispoliando
|
|
| Vokativ |
dispoliande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliandus
|
dispolianda
|
dispoliandum
|
| Genitiv |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispoliandi
|
| Dativ |
dispoliando
|
dispoliandae
|
dispoliando
|
| Akkusativ |
dispoliandum
|
dispoliandam
|
dispoliandum
|
| Ablativ |
dispoliando
|
dispolianda
|
dispoliando
|
| Vokativ |
dispoliande
|
dispolianda
|
dispoliandum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispolianda
|
| Genitiv |
dispoliandorum
|
dispoliandarum
|
dispoliandorum
|
| Dativ |
dispoliandis
|
dispoliandis
|
dispoliandis
|
| Akkusativ |
dispoliandos
|
dispoliandas
|
dispolianda
|
| Ablativ |
dispoliandis
|
dispoliandis
|
dispoliandis
|
| Vokativ |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispolianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispolians
|
dispolians
|
dispolians
|
| Genitiv |
dispoliantis
|
dispoliantis
|
dispoliantis
|
| Dativ |
dispolianti
|
dispolianti
|
dispolianti
|
| Akkusativ |
dispoliantem
|
dispoliantem
|
dispolians
|
| Ablativ |
dispolianti dispoliante
|
dispolianti dispoliante
|
dispolianti dispoliante
|
| Vokativ |
dispolians
|
dispolians
|
dispolians
|
Plural
| Nominativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
| Genitiv |
dispoliantium dispoliantum
|
dispoliantium dispoliantum
|
dispoliantium dispoliantum
|
| Dativ |
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
| Akkusativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
| Ablativ |
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
| Vokativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliatus
|
dispoliata
|
dispoliatum
|
| Genitiv |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliati
|
| Dativ |
dispoliato
|
dispoliatae
|
dispoliato
|
| Akkusativ |
dispoliatum
|
dispoliatam
|
dispoliatum
|
| Ablativ |
dispoliato
|
dispoliata
|
dispoliato
|
| Vokativ |
dispoliate
|
dispoliata
|
dispoliatum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliata
|
| Genitiv |
dispoliatorum
|
dispoliatarum
|
dispoliatorum
|
| Dativ |
dispoliatis
|
dispoliatis
|
dispoliatis
|
| Akkusativ |
dispoliatos
|
dispoliatas
|
dispoliata
|
| Ablativ |
dispoliatis
|
dispoliatis
|
dispoliatis
|
| Vokativ |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliaturus
|
dispoliatura
|
dispoliaturum
|
| Genitiv |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliaturi
|
| Dativ |
dispoliaturo
|
dispoliaturae
|
dispoliaturo
|
| Akkusativ |
dispoliaturum
|
dispoliaturam
|
dispoliaturum
|
| Ablativ |
dispoliaturo
|
dispoliatura
|
dispoliaturo
|
| Vokativ |
dispoliature
|
dispoliatura
|
dispoliaturum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliatura
|
| Genitiv |
dispoliaturorum
|
dispoliaturarum
|
dispoliaturorum
|
| Dativ |
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
| Akkusativ |
dispoliaturos
|
dispoliaturas
|
dispoliatura
|
| Ablativ |
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
| Vokativ |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dispoliatum
|
dispoliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolio
|
|
| 2. Person Singular |
dispolias
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliamus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliatis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolior
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaris dispoliare
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliamur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliamini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliem
|
|
| 2. Person Singular |
dispolies
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliet
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliemus
|
|
| 2. Person Plural |
dispolietis
|
|
| 3. Person Plural |
dispolient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolier
|
|
| 2. Person Singular |
dispolieris dispoliere
|
|
| 3. Person Singular |
dispolietur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliemur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliemini
|
|
| 3. Person Plural |
dispolientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabam
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliabas
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabamus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabatis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabar
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliabaris dispoliabare
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabatur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabamur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabamini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliarem
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliares
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaret
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaremus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaretis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliarer
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliareris dispoliarere
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaretur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaremur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaremini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabo
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliabis
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabitis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabor
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaberis dispoliabere
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabitur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabimur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabimini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavi
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliavisti
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliavit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliavimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliavistis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverunt dispoliavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus es
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus est
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati estis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliaverim
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati simus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliaveram
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaveras
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaverat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavissem
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliavisses
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliavisset
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavero
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dispoliare
|
|
| Vorzeitigkeit |
dispoliavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dispoliaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dispoliari dispoliarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
dispoliatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dispoliatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dispolia
|
! |
| 2. Person Plural |
dispoliate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dispoliato
|
| 3. Person Singular |
dispoliato
|
| 2. Person Plural |
dispoliatote
|
| 3. Person Plural |
dispolianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dispoliare
|
|
| Genitiv |
dispoliandi
|
|
| Dativ |
dispoliando
|
|
| Akkusativ |
dispoliandum
|
|
| Ablativ |
dispoliando
|
|
| Vokativ |
dispoliande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliandus
|
dispolianda
|
dispoliandum
|
| Genitiv |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispoliandi
|
| Dativ |
dispoliando
|
dispoliandae
|
dispoliando
|
| Akkusativ |
dispoliandum
|
dispoliandam
|
dispoliandum
|
| Ablativ |
dispoliando
|
dispolianda
|
dispoliando
|
| Vokativ |
dispoliande
|
dispolianda
|
dispoliandum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispolianda
|
| Genitiv |
dispoliandorum
|
dispoliandarum
|
dispoliandorum
|
| Dativ |
dispoliandis
|
dispoliandis
|
dispoliandis
|
| Akkusativ |
dispoliandos
|
dispoliandas
|
dispolianda
|
| Ablativ |
dispoliandis
|
dispoliandis
|
dispoliandis
|
| Vokativ |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispolianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispolians
|
dispolians
|
dispolians
|
| Genitiv |
dispoliantis
|
dispoliantis
|
dispoliantis
|
| Dativ |
dispolianti
|
dispolianti
|
dispolianti
|
| Akkusativ |
dispoliantem
|
dispoliantem
|
dispolians
|
| Ablativ |
dispolianti dispoliante
|
dispolianti dispoliante
|
dispolianti dispoliante
|
| Vokativ |
dispolians
|
dispolians
|
dispolians
|
Plural
| Nominativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
| Genitiv |
dispoliantium dispoliantum
|
dispoliantium dispoliantum
|
dispoliantium dispoliantum
|
| Dativ |
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
| Akkusativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
| Ablativ |
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
| Vokativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliatus
|
dispoliata
|
dispoliatum
|
| Genitiv |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliati
|
| Dativ |
dispoliato
|
dispoliatae
|
dispoliato
|
| Akkusativ |
dispoliatum
|
dispoliatam
|
dispoliatum
|
| Ablativ |
dispoliato
|
dispoliata
|
dispoliato
|
| Vokativ |
dispoliate
|
dispoliata
|
dispoliatum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliata
|
| Genitiv |
dispoliatorum
|
dispoliatarum
|
dispoliatorum
|
| Dativ |
dispoliatis
|
dispoliatis
|
dispoliatis
|
| Akkusativ |
dispoliatos
|
dispoliatas
|
dispoliata
|
| Ablativ |
dispoliatis
|
dispoliatis
|
dispoliatis
|
| Vokativ |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliaturus
|
dispoliatura
|
dispoliaturum
|
| Genitiv |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliaturi
|
| Dativ |
dispoliaturo
|
dispoliaturae
|
dispoliaturo
|
| Akkusativ |
dispoliaturum
|
dispoliaturam
|
dispoliaturum
|
| Ablativ |
dispoliaturo
|
dispoliatura
|
dispoliaturo
|
| Vokativ |
dispoliature
|
dispoliatura
|
dispoliaturum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliatura
|
| Genitiv |
dispoliaturorum
|
dispoliaturarum
|
dispoliaturorum
|
| Dativ |
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
| Akkusativ |
dispoliaturos
|
dispoliaturas
|
dispoliatura
|
| Ablativ |
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
| Vokativ |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dispoliatum
|
dispoliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolio
|
|
| 2. Person Singular |
dispolias
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliamus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliatis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolior
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaris dispoliare
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliamur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliamini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliem
|
|
| 2. Person Singular |
dispolies
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliet
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliemus
|
|
| 2. Person Plural |
dispolietis
|
|
| 3. Person Plural |
dispolient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispolier
|
|
| 2. Person Singular |
dispolieris dispoliere
|
|
| 3. Person Singular |
dispolietur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliemur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliemini
|
|
| 3. Person Plural |
dispolientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabam
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliabas
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabamus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabatis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabar
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliabaris dispoliabare
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabatur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabamur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabamini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliarem
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliares
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaret
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaremus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaretis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliarer
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliareris dispoliarere
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaretur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaremur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaremini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabo
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliabis
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabitis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliabor
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaberis dispoliabere
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliabitur
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliabimur
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliabimini
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavi
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliavisti
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliavit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliavimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliavistis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverunt dispoliavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus es
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus est
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati estis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliaverim
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati simus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliaveram
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaveras
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaverat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavissem
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliavisses
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliavisset
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliavero
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dispoliatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
dispoliatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
dispoliatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
dispoliati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
dispoliati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
dispoliati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dispoliare
|
|
| Vorzeitigkeit |
dispoliavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dispoliaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dispoliari dispoliarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
dispoliatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dispoliatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dispolia
|
! |
| 2. Person Plural |
dispoliate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dispoliato
|
| 3. Person Singular |
dispoliato
|
| 2. Person Plural |
dispoliatote
|
| 3. Person Plural |
dispolianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dispoliare
|
|
| Genitiv |
dispoliandi
|
|
| Dativ |
dispoliando
|
|
| Akkusativ |
dispoliandum
|
|
| Ablativ |
dispoliando
|
|
| Vokativ |
dispoliande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliandus
|
dispolianda
|
dispoliandum
|
| Genitiv |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispoliandi
|
| Dativ |
dispoliando
|
dispoliandae
|
dispoliando
|
| Akkusativ |
dispoliandum
|
dispoliandam
|
dispoliandum
|
| Ablativ |
dispoliando
|
dispolianda
|
dispoliando
|
| Vokativ |
dispoliande
|
dispolianda
|
dispoliandum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispolianda
|
| Genitiv |
dispoliandorum
|
dispoliandarum
|
dispoliandorum
|
| Dativ |
dispoliandis
|
dispoliandis
|
dispoliandis
|
| Akkusativ |
dispoliandos
|
dispoliandas
|
dispolianda
|
| Ablativ |
dispoliandis
|
dispoliandis
|
dispoliandis
|
| Vokativ |
dispoliandi
|
dispoliandae
|
dispolianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispolians
|
dispolians
|
dispolians
|
| Genitiv |
dispoliantis
|
dispoliantis
|
dispoliantis
|
| Dativ |
dispolianti
|
dispolianti
|
dispolianti
|
| Akkusativ |
dispoliantem
|
dispoliantem
|
dispolians
|
| Ablativ |
dispolianti dispoliante
|
dispolianti dispoliante
|
dispolianti dispoliante
|
| Vokativ |
dispolians
|
dispolians
|
dispolians
|
Plural
| Nominativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
| Genitiv |
dispoliantium dispoliantum
|
dispoliantium dispoliantum
|
dispoliantium dispoliantum
|
| Dativ |
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
| Akkusativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
| Ablativ |
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
dispoliantibus
|
| Vokativ |
dispoliantes
|
dispoliantes
|
dispoliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliatus
|
dispoliata
|
dispoliatum
|
| Genitiv |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliati
|
| Dativ |
dispoliato
|
dispoliatae
|
dispoliato
|
| Akkusativ |
dispoliatum
|
dispoliatam
|
dispoliatum
|
| Ablativ |
dispoliato
|
dispoliata
|
dispoliato
|
| Vokativ |
dispoliate
|
dispoliata
|
dispoliatum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliata
|
| Genitiv |
dispoliatorum
|
dispoliatarum
|
dispoliatorum
|
| Dativ |
dispoliatis
|
dispoliatis
|
dispoliatis
|
| Akkusativ |
dispoliatos
|
dispoliatas
|
dispoliata
|
| Ablativ |
dispoliatis
|
dispoliatis
|
dispoliatis
|
| Vokativ |
dispoliati
|
dispoliatae
|
dispoliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dispoliaturus
|
dispoliatura
|
dispoliaturum
|
| Genitiv |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliaturi
|
| Dativ |
dispoliaturo
|
dispoliaturae
|
dispoliaturo
|
| Akkusativ |
dispoliaturum
|
dispoliaturam
|
dispoliaturum
|
| Ablativ |
dispoliaturo
|
dispoliatura
|
dispoliaturo
|
| Vokativ |
dispoliature
|
dispoliatura
|
dispoliaturum
|
Plural
| Nominativ |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliatura
|
| Genitiv |
dispoliaturorum
|
dispoliaturarum
|
dispoliaturorum
|
| Dativ |
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
| Akkusativ |
dispoliaturos
|
dispoliaturas
|
dispoliatura
|
| Ablativ |
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
dispoliaturis
|
| Vokativ |
dispoliaturi
|
dispoliaturae
|
dispoliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dispoliatum
|
dispoliatu
|