Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponso
|
ich verheirate |
| 2. Person Singular |
disponsas
|
du verheiratest |
| 3. Person Singular |
disponsat
|
er/sie/es verheiratet |
| 1. Person Plural |
disponsamus
|
wir verheiraten |
| 2. Person Plural |
disponsatis
|
ihr verheiratet |
| 3. Person Plural |
disponsant
|
sie verheiraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsor
|
ich werde verheiratet |
| 2. Person Singular |
disponsaris disponsare
|
du wirst verheiratet |
| 3. Person Singular |
disponsatur
|
er/sie/es wird verheiratet |
| 1. Person Plural |
disponsamur
|
wir werden verheiratet |
| 2. Person Plural |
disponsamini
|
ihr werdet verheiratet |
| 3. Person Plural |
disponsantur
|
sie werden verheiratet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsem
|
ich verheirate |
| 2. Person Singular |
disponses
|
du verheiratest |
| 3. Person Singular |
disponset
|
er/sie/es verheirate |
| 1. Person Plural |
disponsemus
|
wir verheiraten |
| 2. Person Plural |
disponsetis
|
ihr verheiratet |
| 3. Person Plural |
disponsent
|
sie verheiraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponser
|
ich werde verheiratet |
| 2. Person Singular |
disponseris disponsere
|
du werdest verheiratet |
| 3. Person Singular |
disponsetur
|
er/sie/es werde verheiratet |
| 1. Person Plural |
disponsemur
|
wir werden verheiratet |
| 2. Person Plural |
disponsemini
|
ihr werdet verheiratet |
| 3. Person Plural |
disponsentur
|
sie werden verheiratet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsabam
|
ich verheiratete |
| 2. Person Singular |
disponsabas
|
du verheiratetest |
| 3. Person Singular |
disponsabat
|
er/sie/es verheiratete |
| 1. Person Plural |
disponsabamus
|
wir verheirateten |
| 2. Person Plural |
disponsabatis
|
ihr verheiratetet |
| 3. Person Plural |
disponsabant
|
sie verheirateten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsabar
|
ich wurde verheiratet |
| 2. Person Singular |
disponsabaris disponsabare
|
du wurdest verheiratet |
| 3. Person Singular |
disponsabatur
|
er/sie/es wurde verheiratet |
| 1. Person Plural |
disponsabamur
|
wir wurden verheiratet |
| 2. Person Plural |
disponsabamini
|
ihr wurdet verheiratet |
| 3. Person Plural |
disponsabantur
|
sie wurden verheiratet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsarem
|
ich verheiratete |
| 2. Person Singular |
disponsares
|
du verheiratetest |
| 3. Person Singular |
disponsaret
|
er/sie/es verheiratete |
| 1. Person Plural |
disponsaremus
|
wir verheirateten |
| 2. Person Plural |
disponsaretis
|
ihr verheiratetet |
| 3. Person Plural |
disponsarent
|
sie verheirateten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsarer
|
ich würde verheiratet |
| 2. Person Singular |
disponsareris disponsarere
|
du würdest verheiratet |
| 3. Person Singular |
disponsaretur
|
er/sie/es würde verheiratet |
| 1. Person Plural |
disponsaremur
|
wir würden verheiratet |
| 2. Person Plural |
disponsaremini
|
ihr würdet verheiratet |
| 3. Person Plural |
disponsarentur
|
sie würden verheiratet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsabo
|
ich werde verheiraten |
| 2. Person Singular |
disponsabis
|
du wirst verheiraten |
| 3. Person Singular |
disponsabit
|
er/sie/es wird verheiraten |
| 1. Person Plural |
disponsabimus
|
wir werden verheiraten |
| 2. Person Plural |
disponsabitis
|
ihr werdet verheiraten |
| 3. Person Plural |
disponsabunt
|
sie werden verheiraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsabor
|
ich werde verheiratet werden |
| 2. Person Singular |
disponsaberis disponsabere
|
du wirst verheiratet werden |
| 3. Person Singular |
disponsabitur
|
er/sie/es wird verheiratet werden |
| 1. Person Plural |
disponsabimur
|
wir werden verheiratet werden |
| 2. Person Plural |
disponsabimini
|
ihr werdet verheiratet werden |
| 3. Person Plural |
disponsabuntur
|
sie werden verheiratet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsavi
|
ich habe verheiratet |
| 2. Person Singular |
disponsavisti
|
du hast verheiratet |
| 3. Person Singular |
disponsavit
|
er/sie/es hat verheiratet |
| 1. Person Plural |
disponsavimus
|
wir haben verheiratet |
| 2. Person Plural |
disponsavistis
|
ihr habt verheiratet |
| 3. Person Plural |
disponsaverunt disponsavere
|
sie haben verheiratet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsatus sum
|
ich bin verheiratet worden |
| 2. Person Singular |
disponsatus es
|
du bist verheiratet worden |
| 3. Person Singular |
disponsatus est
|
er/sie/es ist verheiratet worden |
| 1. Person Plural |
disponsati sumus
|
wir sind verheiratet worden |
| 2. Person Plural |
disponsati estis
|
ihr seid verheiratet worden |
| 3. Person Plural |
disponsati sunt
|
sie sind verheiratet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsaverim
|
ich habe verheiratet |
| 2. Person Singular |
disponsaveris
|
du habest verheiratet |
| 3. Person Singular |
disponsaverit
|
er/sie/es habe verheiratet |
| 1. Person Plural |
disponsaverimus
|
wir haben verheiratet |
| 2. Person Plural |
disponsaveritis
|
ihr habet verheiratet |
| 3. Person Plural |
disponsaverint
|
sie haben verheiratet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsatus sim
|
ich sei verheiratet worden |
| 2. Person Singular |
disponsatus sis
|
du seiest verheiratet worden |
| 3. Person Singular |
disponsatus sit
|
er/sie/es sei verheiratet worden |
| 1. Person Plural |
disponsati simus
|
wir seien verheiratet worden |
| 2. Person Plural |
disponsati sitis
|
ihr seiet verheiratet worden |
| 3. Person Plural |
disponsati sint
|
sie seien verheiratet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsaveram
|
ich hatte verheiratet |
| 2. Person Singular |
disponsaveras
|
du hattest verheiratet |
| 3. Person Singular |
disponsaverat
|
er/sie/es hatte verheiratet |
| 1. Person Plural |
disponsaveramus
|
wir hatten verheiratet |
| 2. Person Plural |
disponsaveratis
|
ihr hattet verheiratet |
| 3. Person Plural |
disponsaverant
|
sie hatten verheiratet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsatus eram
|
ich war verheiratet worden |
| 2. Person Singular |
disponsatus eras
|
du warst verheiratet worden |
| 3. Person Singular |
disponsatus erat
|
er/sie/es war verheiratet worden |
| 1. Person Plural |
disponsati eramus
|
wir waren verheiratet worden |
| 2. Person Plural |
disponsati eratis
|
ihr wart verheiratet worden |
| 3. Person Plural |
disponsati erant
|
sie waren verheiratet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsavissem
|
ich hätte verheiratet |
| 2. Person Singular |
disponsavisses
|
du hättest verheiratet |
| 3. Person Singular |
disponsavisset
|
er/sie/es hätte verheiratet |
| 1. Person Plural |
disponsavissemus
|
wir hätten verheiratet |
| 2. Person Plural |
disponsavissetis
|
ihr hättet verheiratet |
| 3. Person Plural |
disponsavissent
|
sie hätten verheiratet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsatus essem
|
ich wäre verheiratet worden |
| 2. Person Singular |
disponsatus esses
|
du wärest verheiratet worden |
| 3. Person Singular |
disponsatus esset
|
er/sie/es wäre verheiratet worden |
| 1. Person Plural |
disponsati essemus
|
wir wären verheiratet worden |
| 2. Person Plural |
disponsati essetis
|
ihr wäret verheiratet worden |
| 3. Person Plural |
disponsati essent
|
sie wären verheiratet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsavero
|
ich werde verheiratet haben |
| 2. Person Singular |
disponsaveris
|
du wirst verheiratet haben |
| 3. Person Singular |
disponsaverit
|
er/sie/es wird verheiratet haben |
| 1. Person Plural |
disponsaverimus
|
wir werden verheiratet haben |
| 2. Person Plural |
disponsaveritis
|
ihr werdet verheiratet haben |
| 3. Person Plural |
disponsaverint
|
sie werden verheiratet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsatus ero
|
ich werde verheiratet worden sein |
| 2. Person Singular |
disponsatus eris
|
du wirst verheiratet worden sein |
| 3. Person Singular |
disponsatus erit
|
er/sie/es wird verheiratet worden sein |
| 1. Person Plural |
disponsati erimus
|
wir werden verheiratet worden sein |
| 2. Person Plural |
disponsati eritis
|
ihr werdet verheiratet worden sein |
| 3. Person Plural |
disponsati erunt
|
sie werden verheiratet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
disponsare
|
verheiraten |
| Vorzeitigkeit |
disponsavisse
|
verheiratet haben |
| Nachzeitigkeit |
disponsaturum esse
|
verheiraten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
disponsari disponsarier
|
verheiratet werden |
| Vorzeitigkeit |
disponsatum esse
|
verheiratet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
disponsatum iri
|
künftig verheiratet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
disponsa
|
verheirate! |
| 2. Person Plural |
disponsate
|
verheiratet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
disponsato
|
| 3. Person Singular |
disponsato
|
| 2. Person Plural |
disponsatote
|
| 3. Person Plural |
disponsanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
disponsare
|
das Verheiraten |
| Genitiv |
disponsandi
|
des Verheiratens |
| Dativ |
disponsando
|
dem Verheiraten |
| Akkusativ |
disponsandum
|
das Verheiraten |
| Ablativ |
disponsando
|
durch das Verheiraten |
| Vokativ |
disponsande
|
Verheiraten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disponsandus
|
disponsanda
|
disponsandum
|
| Genitiv |
disponsandi
|
disponsandae
|
disponsandi
|
| Dativ |
disponsando
|
disponsandae
|
disponsando
|
| Akkusativ |
disponsandum
|
disponsandam
|
disponsandum
|
| Ablativ |
disponsando
|
disponsanda
|
disponsando
|
| Vokativ |
disponsande
|
disponsanda
|
disponsandum
|
Plural
| Nominativ |
disponsandi
|
disponsandae
|
disponsanda
|
| Genitiv |
disponsandorum
|
disponsandarum
|
disponsandorum
|
| Dativ |
disponsandis
|
disponsandis
|
disponsandis
|
| Akkusativ |
disponsandos
|
disponsandas
|
disponsanda
|
| Ablativ |
disponsandis
|
disponsandis
|
disponsandis
|
| Vokativ |
disponsandi
|
disponsandae
|
disponsanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disponsans
|
disponsans
|
disponsans
|
| Genitiv |
disponsantis
|
disponsantis
|
disponsantis
|
| Dativ |
disponsanti
|
disponsanti
|
disponsanti
|
| Akkusativ |
disponsantem
|
disponsantem
|
disponsans
|
| Ablativ |
disponsanti disponsante
|
disponsanti disponsante
|
disponsanti disponsante
|
| Vokativ |
disponsans
|
disponsans
|
disponsans
|
Plural
| Nominativ |
disponsantes
|
disponsantes
|
disponsantia
|
| Genitiv |
disponsantium disponsantum
|
disponsantium disponsantum
|
disponsantium disponsantum
|
| Dativ |
disponsantibus
|
disponsantibus
|
disponsantibus
|
| Akkusativ |
disponsantes
|
disponsantes
|
disponsantia
|
| Ablativ |
disponsantibus
|
disponsantibus
|
disponsantibus
|
| Vokativ |
disponsantes
|
disponsantes
|
disponsantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disponsatus
|
disponsata
|
disponsatum
|
| Genitiv |
disponsati
|
disponsatae
|
disponsati
|
| Dativ |
disponsato
|
disponsatae
|
disponsato
|
| Akkusativ |
disponsatum
|
disponsatam
|
disponsatum
|
| Ablativ |
disponsato
|
disponsata
|
disponsato
|
| Vokativ |
disponsate
|
disponsata
|
disponsatum
|
Plural
| Nominativ |
disponsati
|
disponsatae
|
disponsata
|
| Genitiv |
disponsatorum
|
disponsatarum
|
disponsatorum
|
| Dativ |
disponsatis
|
disponsatis
|
disponsatis
|
| Akkusativ |
disponsatos
|
disponsatas
|
disponsata
|
| Ablativ |
disponsatis
|
disponsatis
|
disponsatis
|
| Vokativ |
disponsati
|
disponsatae
|
disponsata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disponsaturus
|
disponsatura
|
disponsaturum
|
| Genitiv |
disponsaturi
|
disponsaturae
|
disponsaturi
|
| Dativ |
disponsaturo
|
disponsaturae
|
disponsaturo
|
| Akkusativ |
disponsaturum
|
disponsaturam
|
disponsaturum
|
| Ablativ |
disponsaturo
|
disponsatura
|
disponsaturo
|
| Vokativ |
disponsature
|
disponsatura
|
disponsaturum
|
Plural
| Nominativ |
disponsaturi
|
disponsaturae
|
disponsatura
|
| Genitiv |
disponsaturorum
|
disponsaturarum
|
disponsaturorum
|
| Dativ |
disponsaturis
|
disponsaturis
|
disponsaturis
|
| Akkusativ |
disponsaturos
|
disponsaturas
|
disponsatura
|
| Ablativ |
disponsaturis
|
disponsaturis
|
disponsaturis
|
| Vokativ |
disponsaturi
|
disponsaturae
|
disponsatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
disponsatum
|
disponsatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponso
|
|
| 2. Person Singular |
disponsas
|
|
| 3. Person Singular |
disponsat
|
|
| 1. Person Plural |
disponsamus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsatis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsor
|
|
| 2. Person Singular |
disponsaris disponsare
|
|
| 3. Person Singular |
disponsatur
|
|
| 1. Person Plural |
disponsamur
|
|
| 2. Person Plural |
disponsamini
|
|
| 3. Person Plural |
disponsantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsem
|
|
| 2. Person Singular |
disponses
|
|
| 3. Person Singular |
disponset
|
|
| 1. Person Plural |
disponsemus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsetis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponser
|
|
| 2. Person Singular |
disponseris disponsere
|
|
| 3. Person Singular |
disponsetur
|
|
| 1. Person Plural |
disponsemur
|
|
| 2. Person Plural |
disponsemini
|
|
| 3. Person Plural |
disponsentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsabam
|
|
| 2. Person Singular |
disponsabas
|
|
| 3. Person Singular |
disponsabat
|
|
| 1. Person Plural |
disponsabamus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsabatis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsabar
|
|
| 2. Person Singular |
disponsabaris disponsabare
|
|
| 3. Person Singular |
disponsabatur
|
|
| 1. Person Plural |
disponsabamur
|
|
| 2. Person Plural |
disponsabamini
|
|
| 3. Person Plural |
disponsabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsarem
|
|
| 2. Person Singular |
disponsares
|
|
| 3. Person Singular |
disponsaret
|
|
| 1. Person Plural |
disponsaremus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsaretis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsarer
|
|
| 2. Person Singular |
disponsareris disponsarere
|
|
| 3. Person Singular |
disponsaretur
|
|
| 1. Person Plural |
disponsaremur
|
|
| 2. Person Plural |
disponsaremini
|
|
| 3. Person Plural |
disponsarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsabo
|
|
| 2. Person Singular |
disponsabis
|
|
| 3. Person Singular |
disponsabit
|
|
| 1. Person Plural |
disponsabimus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsabitis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsabor
|
|
| 2. Person Singular |
disponsaberis disponsabere
|
|
| 3. Person Singular |
disponsabitur
|
|
| 1. Person Plural |
disponsabimur
|
|
| 2. Person Plural |
disponsabimini
|
|
| 3. Person Plural |
disponsabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsavi
|
|
| 2. Person Singular |
disponsavisti
|
|
| 3. Person Singular |
disponsavit
|
|
| 1. Person Plural |
disponsavimus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsavistis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsaverunt disponsavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
disponsatus es
|
|
| 3. Person Singular |
disponsatus est
|
|
| 1. Person Plural |
disponsati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsati estis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsaverim
|
|
| 2. Person Singular |
disponsaveris
|
|
| 3. Person Singular |
disponsaverit
|
|
| 1. Person Plural |
disponsaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
disponsatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
disponsatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
disponsati simus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsaveram
|
|
| 2. Person Singular |
disponsaveras
|
|
| 3. Person Singular |
disponsaverat
|
|
| 1. Person Plural |
disponsaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
disponsatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
disponsatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
disponsati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsavissem
|
|
| 2. Person Singular |
disponsavisses
|
|
| 3. Person Singular |
disponsavisset
|
|
| 1. Person Plural |
disponsavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
disponsatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
disponsatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
disponsati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsavero
|
|
| 2. Person Singular |
disponsaveris
|
|
| 3. Person Singular |
disponsaverit
|
|
| 1. Person Plural |
disponsaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
disponsatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
disponsatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
disponsatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
disponsati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
disponsati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
disponsati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
disponsare
|
|
| Vorzeitigkeit |
disponsavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
disponsaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
disponsari disponsarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
disponsatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
disponsatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
disponsa
|
! |
| 2. Person Plural |
disponsate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
disponsato
|
| 3. Person Singular |
disponsato
|
| 2. Person Plural |
disponsatote
|
| 3. Person Plural |
disponsanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
disponsare
|
|
| Genitiv |
disponsandi
|
|
| Dativ |
disponsando
|
|
| Akkusativ |
disponsandum
|
|
| Ablativ |
disponsando
|
|
| Vokativ |
disponsande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disponsandus
|
disponsanda
|
disponsandum
|
| Genitiv |
disponsandi
|
disponsandae
|
disponsandi
|
| Dativ |
disponsando
|
disponsandae
|
disponsando
|
| Akkusativ |
disponsandum
|
disponsandam
|
disponsandum
|
| Ablativ |
disponsando
|
disponsanda
|
disponsando
|
| Vokativ |
disponsande
|
disponsanda
|
disponsandum
|
Plural
| Nominativ |
disponsandi
|
disponsandae
|
disponsanda
|
| Genitiv |
disponsandorum
|
disponsandarum
|
disponsandorum
|
| Dativ |
disponsandis
|
disponsandis
|
disponsandis
|
| Akkusativ |
disponsandos
|
disponsandas
|
disponsanda
|
| Ablativ |
disponsandis
|
disponsandis
|
disponsandis
|
| Vokativ |
disponsandi
|
disponsandae
|
disponsanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disponsans
|
disponsans
|
disponsans
|
| Genitiv |
disponsantis
|
disponsantis
|
disponsantis
|
| Dativ |
disponsanti
|
disponsanti
|
disponsanti
|
| Akkusativ |
disponsantem
|
disponsantem
|
disponsans
|
| Ablativ |
disponsanti disponsante
|
disponsanti disponsante
|
disponsanti disponsante
|
| Vokativ |
disponsans
|
disponsans
|
disponsans
|
Plural
| Nominativ |
disponsantes
|
disponsantes
|
disponsantia
|
| Genitiv |
disponsantium disponsantum
|
disponsantium disponsantum
|
disponsantium disponsantum
|
| Dativ |
disponsantibus
|
disponsantibus
|
disponsantibus
|
| Akkusativ |
disponsantes
|
disponsantes
|
disponsantia
|
| Ablativ |
disponsantibus
|
disponsantibus
|
disponsantibus
|
| Vokativ |
disponsantes
|
disponsantes
|
disponsantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disponsatus
|
disponsata
|
disponsatum
|
| Genitiv |
disponsati
|
disponsatae
|
disponsati
|
| Dativ |
disponsato
|
disponsatae
|
disponsato
|
| Akkusativ |
disponsatum
|
disponsatam
|
disponsatum
|
| Ablativ |
disponsato
|
disponsata
|
disponsato
|
| Vokativ |
disponsate
|
disponsata
|
disponsatum
|
Plural
| Nominativ |
disponsati
|
disponsatae
|
disponsata
|
| Genitiv |
disponsatorum
|
disponsatarum
|
disponsatorum
|
| Dativ |
disponsatis
|
disponsatis
|
disponsatis
|
| Akkusativ |
disponsatos
|
disponsatas
|
disponsata
|
| Ablativ |
disponsatis
|
disponsatis
|
disponsatis
|
| Vokativ |
disponsati
|
disponsatae
|
disponsata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
disponsaturus
|
disponsatura
|
disponsaturum
|
| Genitiv |
disponsaturi
|
disponsaturae
|
disponsaturi
|
| Dativ |
disponsaturo
|
disponsaturae
|
disponsaturo
|
| Akkusativ |
disponsaturum
|
disponsaturam
|
disponsaturum
|
| Ablativ |
disponsaturo
|
disponsatura
|
disponsaturo
|
| Vokativ |
disponsature
|
disponsatura
|
disponsaturum
|
Plural
| Nominativ |
disponsaturi
|
disponsaturae
|
disponsatura
|
| Genitiv |
disponsaturorum
|
disponsaturarum
|
disponsaturorum
|
| Dativ |
disponsaturis
|
disponsaturis
|
disponsaturis
|
| Akkusativ |
disponsaturos
|
disponsaturas
|
disponsatura
|
| Ablativ |
disponsaturis
|
disponsaturis
|
disponsaturis
|
| Vokativ |
disponsaturi
|
disponsaturae
|
disponsatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
disponsatum
|
disponsatu
|