Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von disponere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort dispositus auch noch Formen von: dispositus (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| disponere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | anordnen aufstellen auslegen/aufstellen ernennen hier und da aufstellen ordnen postieren regeln/anordnen/vorschreiben verteilen verwalten/leiten/ordnen zuteilen zuweisen |
| dispositus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von anordnen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispono |
ich ordne an |
| 2. Person Singular | disponis |
du ordnest an |
| 3. Person Singular | disponit |
er/sie/es ordnet an |
| 1. Person Plural | disponimus |
wir ordnen an |
| 2. Person Plural | disponitis |
ihr ordnet an |
| 3. Person Plural | disponunt |
sie ordnen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponor |
ich werde angeordnet |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst angeordnet |
| 3. Person Singular | disponitur |
er/sie/es wird angeordnet |
| 1. Person Plural | disponimur |
wir werden angeordnet |
| 2. Person Plural | disponimini |
ihr werdet angeordnet |
| 3. Person Plural | disponuntur |
sie werden angeordnet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich ordne an |
| 2. Person Singular | disponas |
du ordnest an |
| 3. Person Singular | disponat |
er/sie/es ordne an |
| 1. Person Plural | disponamus |
wir ordnen an |
| 2. Person Plural | disponatis |
ihr ordnet an |
| 3. Person Plural | disponant |
sie ordnen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde angeordnet |
| 2. Person Singular | disponaris disponare |
du werdest angeordnet |
| 3. Person Singular | disponatur |
er/sie/es werde angeordnet |
| 1. Person Plural | disponamur |
wir werden angeordnet |
| 2. Person Plural | disponamini |
ihr werdet angeordnet |
| 3. Person Plural | disponantur |
sie werden angeordnet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponebam |
ich ordnete an |
| 2. Person Singular | disponebas |
du ordnetest an |
| 3. Person Singular | disponebat |
er/sie/es ordnete an |
| 1. Person Plural | disponebamus |
wir ordneten an |
| 2. Person Plural | disponebatis |
ihr ordnetet an |
| 3. Person Plural | disponebant |
sie ordneten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponebar |
ich wurde angeordnet |
| 2. Person Singular | disponebaris disponebare |
du wurdest angeordnet |
| 3. Person Singular | disponebatur |
er/sie/es wurde angeordnet |
| 1. Person Plural | disponebamur |
wir wurden angeordnet |
| 2. Person Plural | disponebamini |
ihr wurdet angeordnet |
| 3. Person Plural | disponebantur |
sie wurden angeordnet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponerem |
ich ordnete an |
| 2. Person Singular | disponeres |
du ordnetest an |
| 3. Person Singular | disponeret |
er/sie/es ordnete an |
| 1. Person Plural | disponeremus |
wir ordneten an |
| 2. Person Plural | disponeretis |
ihr ordnetet an |
| 3. Person Plural | disponerent |
sie ordneten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponerer |
ich würde angeordnet |
| 2. Person Singular | disponereris disponerere |
du würdest angeordnet |
| 3. Person Singular | disponeretur |
er/sie/es würde angeordnet |
| 1. Person Plural | disponeremur |
wir würden angeordnet |
| 2. Person Plural | disponeremini |
ihr würdet angeordnet |
| 3. Person Plural | disponerentur |
sie würden angeordnet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich werde anordnen |
| 2. Person Singular | dispones |
du wirst anordnen |
| 3. Person Singular | disponet |
er/sie/es wird anordnen |
| 1. Person Plural | disponemus |
wir werden anordnen |
| 2. Person Plural | disponetis |
ihr werdet anordnen |
| 3. Person Plural | disponent |
sie werden anordnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde angeordnet werden |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst angeordnet werden |
| 3. Person Singular | disponetur |
er/sie/es wird angeordnet werden |
| 1. Person Plural | disponemur |
wir werden angeordnet werden |
| 2. Person Plural | disponemini |
ihr werdet angeordnet werden |
| 3. Person Plural | disponentur |
sie werden angeordnet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposui |
ich habe angeordnet |
| 2. Person Singular | disposuisti |
du hast angeordnet |
| 3. Person Singular | disposuit |
er/sie/es hat angeordnet |
| 1. Person Plural | disposuimus |
wir haben angeordnet |
| 2. Person Plural | disposuistis |
ihr habt angeordnet |
| 3. Person Plural | disposuerunt disposuere |
sie haben angeordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sum |
ich bin angeordnet worden |
| 2. Person Singular | dispositus es |
du bist angeordnet worden |
| 3. Person Singular | dispositus est |
er/sie/es ist angeordnet worden |
| 1. Person Plural | dispositi sumus |
wir sind angeordnet worden |
| 2. Person Plural | dispositi estis |
ihr seid angeordnet worden |
| 3. Person Plural | dispositi sunt |
sie sind angeordnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuerim |
ich habe angeordnet |
| 2. Person Singular | disposueris |
du habest angeordnet |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es habe angeordnet |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir haben angeordnet |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr habet angeordnet |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie haben angeordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sim |
ich sei angeordnet worden |
| 2. Person Singular | dispositus sis |
du seiest angeordnet worden |
| 3. Person Singular | dispositus sit |
er/sie/es sei angeordnet worden |
| 1. Person Plural | dispositi simus |
wir seien angeordnet worden |
| 2. Person Plural | dispositi sitis |
ihr seiet angeordnet worden |
| 3. Person Plural | dispositi sint |
sie seien angeordnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposueram |
ich hatte angeordnet |
| 2. Person Singular | disposueras |
du hattest angeordnet |
| 3. Person Singular | disposuerat |
er/sie/es hatte angeordnet |
| 1. Person Plural | disposueramus |
wir hatten angeordnet |
| 2. Person Plural | disposueratis |
ihr hattet angeordnet |
| 3. Person Plural | disposuerant |
sie hatten angeordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus eram |
ich war angeordnet worden |
| 2. Person Singular | dispositus eras |
du warst angeordnet worden |
| 3. Person Singular | dispositus erat |
er/sie/es war angeordnet worden |
| 1. Person Plural | dispositi eramus |
wir waren angeordnet worden |
| 2. Person Plural | dispositi eratis |
ihr wart angeordnet worden |
| 3. Person Plural | dispositi erant |
sie waren angeordnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuissem |
ich hätte angeordnet |
| 2. Person Singular | disposuisses |
du hättest angeordnet |
| 3. Person Singular | disposuisset |
er/sie/es hätte angeordnet |
| 1. Person Plural | disposuissemus |
wir hätten angeordnet |
| 2. Person Plural | disposuissetis |
ihr hättet angeordnet |
| 3. Person Plural | disposuissent |
sie hätten angeordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus essem |
ich wäre angeordnet worden |
| 2. Person Singular | dispositus esses |
du wärest angeordnet worden |
| 3. Person Singular | dispositus esset |
er/sie/es wäre angeordnet worden |
| 1. Person Plural | dispositi essemus |
wir wären angeordnet worden |
| 2. Person Plural | dispositi essetis |
ihr wäret angeordnet worden |
| 3. Person Plural | dispositi essent |
sie wären angeordnet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuero |
ich werde angeordnet haben |
| 2. Person Singular | disposueris |
du wirst angeordnet haben |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es wird angeordnet haben |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir werden angeordnet haben |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr werdet angeordnet haben |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie werden angeordnet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus ero |
ich werde angeordnet worden sein |
| 2. Person Singular | dispositus eris |
du wirst angeordnet worden sein |
| 3. Person Singular | dispositus erit |
er/sie/es wird angeordnet worden sein |
| 1. Person Plural | dispositi erimus |
wir werden angeordnet worden sein |
| 2. Person Plural | dispositi eritis |
ihr werdet angeordnet worden sein |
| 3. Person Plural | dispositi erunt |
sie werden angeordnet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponere |
anordnen |
| Vorzeitigkeit | disposuisse |
angeordnet haben |
| Nachzeitigkeit | dispositurum esse |
anordnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponi disponier |
angeordnet werden |
| Vorzeitigkeit | dispositum esse |
angeordnet worden sein |
| Nachzeitigkeit | dispositum iri |
künftig angeordnet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dispone |
ordne an! |
| 2. Person Plural | disponite |
ordnet an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disponito |
| 3. Person Singular | disponito |
| 2. Person Plural | disponitote |
| 3. Person Plural | disponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disponere |
das Anordnen |
| Genitiv | disponendi disponundi |
des Anordnens |
| Dativ | disponendo disponundo |
dem Anordnen |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
das Anordnen |
| Ablativ | disponendo disponundo |
durch das Anordnen |
| Vokativ | disponende disponunde |
Anordnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponendus disponundus |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
| Genitiv | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponendi disponundi |
| Dativ | disponendo disponundo |
disponendae disponundae |
disponendo disponundo |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
disponendam disponundam |
disponendum disponundum |
| Ablativ | disponendo disponundo |
disponenda disponunda |
disponendo disponundo |
| Vokativ | disponende disponunde |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
Plural
| Nominativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
| Genitiv | disponendorum disponundorum |
disponendarum disponundarum |
disponendorum disponundorum |
| Dativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Akkusativ | disponendos disponundos |
disponendas disponundas |
disponenda disponunda |
| Ablativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Vokativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponens |
disponens |
disponens |
| Genitiv | disponentis |
disponentis |
disponentis |
| Dativ | disponenti |
disponenti |
disponenti |
| Akkusativ | disponentem |
disponentem |
disponens |
| Ablativ | disponenti disponente |
disponenti disponente |
disponenti disponente |
| Vokativ | disponens |
disponens |
disponens |
Plural
| Nominativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Genitiv | disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
| Dativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Akkusativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Ablativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Vokativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositus |
disposita |
dispositum |
| Genitiv | dispositi |
dispositae |
dispositi |
| Dativ | disposito |
dispositae |
disposito |
| Akkusativ | dispositum |
dispositam |
dispositum |
| Ablativ | disposito |
disposita |
disposito |
| Vokativ | disposite |
disposita |
dispositum |
Plural
| Nominativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
| Genitiv | dispositorum |
dispositarum |
dispositorum |
| Dativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Akkusativ | dispositos |
dispositas |
disposita |
| Ablativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Vokativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositurus |
dispositura |
dispositurum |
| Genitiv | disposituri |
dispositurae |
disposituri |
| Dativ | disposituro |
dispositurae |
disposituro |
| Akkusativ | dispositurum |
disposituram |
dispositurum |
| Ablativ | disposituro |
dispositura |
disposituro |
| Vokativ | dispositure |
dispositura |
dispositurum |
Plural
| Nominativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
| Genitiv | dispositurorum |
dispositurarum |
dispositurorum |
| Dativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Akkusativ | disposituros |
disposituras |
dispositura |
| Ablativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Vokativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| dispositum |
dispositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispono |
ich stelle auf |
| 2. Person Singular | disponis |
du stellst auf |
| 3. Person Singular | disponit |
er/sie/es stellt auf |
| 1. Person Plural | disponimus |
wir stellen auf |
| 2. Person Plural | disponitis |
ihr stellt auf |
| 3. Person Plural | disponunt |
sie stellen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponor |
ich werde aufgestellt |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst aufgestellt |
| 3. Person Singular | disponitur |
er/sie/es wird aufgestellt |
| 1. Person Plural | disponimur |
wir werden aufgestellt |
| 2. Person Plural | disponimini |
ihr werdet aufgestellt |
| 3. Person Plural | disponuntur |
sie werden aufgestellt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich stelle auf |
| 2. Person Singular | disponas |
du stellest auf |
| 3. Person Singular | disponat |
er/sie/es stelle auf |
| 1. Person Plural | disponamus |
wir stellen auf |
| 2. Person Plural | disponatis |
ihr stellet auf |
| 3. Person Plural | disponant |
sie stellen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde aufgestellt |
| 2. Person Singular | disponaris disponare |
du werdest aufgestellt |
| 3. Person Singular | disponatur |
er/sie/es werde aufgestellt |
| 1. Person Plural | disponamur |
wir werden aufgestellt |
| 2. Person Plural | disponamini |
ihr werdet aufgestellt |
| 3. Person Plural | disponantur |
sie werden aufgestellt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponebam |
ich stellte auf |
| 2. Person Singular | disponebas |
du stelltest auf |
| 3. Person Singular | disponebat |
er/sie/es stellte auf |
| 1. Person Plural | disponebamus |
wir stellten auf |
| 2. Person Plural | disponebatis |
ihr stelltet auf |
| 3. Person Plural | disponebant |
sie stellten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponebar |
ich wurde aufgestellt |
| 2. Person Singular | disponebaris disponebare |
du wurdest aufgestellt |
| 3. Person Singular | disponebatur |
er/sie/es wurde aufgestellt |
| 1. Person Plural | disponebamur |
wir wurden aufgestellt |
| 2. Person Plural | disponebamini |
ihr wurdet aufgestellt |
| 3. Person Plural | disponebantur |
sie wurden aufgestellt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponerem |
ich stellte auf |
| 2. Person Singular | disponeres |
du stelltest auf |
| 3. Person Singular | disponeret |
er/sie/es stellte auf |
| 1. Person Plural | disponeremus |
wir stellten auf |
| 2. Person Plural | disponeretis |
ihr stelltet auf |
| 3. Person Plural | disponerent |
sie stellten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponerer |
ich würde aufgestellt |
| 2. Person Singular | disponereris disponerere |
du würdest aufgestellt |
| 3. Person Singular | disponeretur |
er/sie/es würde aufgestellt |
| 1. Person Plural | disponeremur |
wir würden aufgestellt |
| 2. Person Plural | disponeremini |
ihr würdet aufgestellt |
| 3. Person Plural | disponerentur |
sie würden aufgestellt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich werde aufstellen |
| 2. Person Singular | dispones |
du wirst aufstellen |
| 3. Person Singular | disponet |
er/sie/es wird aufstellen |
| 1. Person Plural | disponemus |
wir werden aufstellen |
| 2. Person Plural | disponetis |
ihr werdet aufstellen |
| 3. Person Plural | disponent |
sie werden aufstellen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde aufgestellt werden |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst aufgestellt werden |
| 3. Person Singular | disponetur |
er/sie/es wird aufgestellt werden |
| 1. Person Plural | disponemur |
wir werden aufgestellt werden |
| 2. Person Plural | disponemini |
ihr werdet aufgestellt werden |
| 3. Person Plural | disponentur |
sie werden aufgestellt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposui |
ich habe aufgestellt |
| 2. Person Singular | disposuisti |
du hast aufgestellt |
| 3. Person Singular | disposuit |
er/sie/es hat aufgestellt |
| 1. Person Plural | disposuimus |
wir haben aufgestellt |
| 2. Person Plural | disposuistis |
ihr habt aufgestellt |
| 3. Person Plural | disposuerunt disposuere |
sie haben aufgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sum |
ich bin aufgestellt worden |
| 2. Person Singular | dispositus es |
du bist aufgestellt worden |
| 3. Person Singular | dispositus est |
er/sie/es ist aufgestellt worden |
| 1. Person Plural | dispositi sumus |
wir sind aufgestellt worden |
| 2. Person Plural | dispositi estis |
ihr seid aufgestellt worden |
| 3. Person Plural | dispositi sunt |
sie sind aufgestellt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuerim |
ich habe aufgestellt |
| 2. Person Singular | disposueris |
du habest aufgestellt |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es habe aufgestellt |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir haben aufgestellt |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr habet aufgestellt |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie haben aufgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sim |
ich sei aufgestellt worden |
| 2. Person Singular | dispositus sis |
du seiest aufgestellt worden |
| 3. Person Singular | dispositus sit |
er/sie/es sei aufgestellt worden |
| 1. Person Plural | dispositi simus |
wir seien aufgestellt worden |
| 2. Person Plural | dispositi sitis |
ihr seiet aufgestellt worden |
| 3. Person Plural | dispositi sint |
sie seien aufgestellt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposueram |
ich hatte aufgestellt |
| 2. Person Singular | disposueras |
du hattest aufgestellt |
| 3. Person Singular | disposuerat |
er/sie/es hatte aufgestellt |
| 1. Person Plural | disposueramus |
wir hatten aufgestellt |
| 2. Person Plural | disposueratis |
ihr hattet aufgestellt |
| 3. Person Plural | disposuerant |
sie hatten aufgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus eram |
ich war aufgestellt worden |
| 2. Person Singular | dispositus eras |
du warst aufgestellt worden |
| 3. Person Singular | dispositus erat |
er/sie/es war aufgestellt worden |
| 1. Person Plural | dispositi eramus |
wir waren aufgestellt worden |
| 2. Person Plural | dispositi eratis |
ihr wart aufgestellt worden |
| 3. Person Plural | dispositi erant |
sie waren aufgestellt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuissem |
ich hätte aufgestellt |
| 2. Person Singular | disposuisses |
du hättest aufgestellt |
| 3. Person Singular | disposuisset |
er/sie/es hätte aufgestellt |
| 1. Person Plural | disposuissemus |
wir hätten aufgestellt |
| 2. Person Plural | disposuissetis |
ihr hättet aufgestellt |
| 3. Person Plural | disposuissent |
sie hätten aufgestellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus essem |
ich wäre aufgestellt worden |
| 2. Person Singular | dispositus esses |
du wärest aufgestellt worden |
| 3. Person Singular | dispositus esset |
er/sie/es wäre aufgestellt worden |
| 1. Person Plural | dispositi essemus |
wir wären aufgestellt worden |
| 2. Person Plural | dispositi essetis |
ihr wäret aufgestellt worden |
| 3. Person Plural | dispositi essent |
sie wären aufgestellt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuero |
ich werde aufgestellt haben |
| 2. Person Singular | disposueris |
du wirst aufgestellt haben |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es wird aufgestellt haben |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir werden aufgestellt haben |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr werdet aufgestellt haben |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie werden aufgestellt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus ero |
ich werde aufgestellt worden sein |
| 2. Person Singular | dispositus eris |
du wirst aufgestellt worden sein |
| 3. Person Singular | dispositus erit |
er/sie/es wird aufgestellt worden sein |
| 1. Person Plural | dispositi erimus |
wir werden aufgestellt worden sein |
| 2. Person Plural | dispositi eritis |
ihr werdet aufgestellt worden sein |
| 3. Person Plural | dispositi erunt |
sie werden aufgestellt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponere |
aufstellen |
| Vorzeitigkeit | disposuisse |
aufgestellt haben |
| Nachzeitigkeit | dispositurum esse |
aufstellen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponi disponier |
aufgestellt werden |
| Vorzeitigkeit | dispositum esse |
aufgestellt worden sein |
| Nachzeitigkeit | dispositum iri |
künftig aufgestellt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dispone |
stelle auf; stell auf! |
| 2. Person Plural | disponite |
stellt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disponito |
| 3. Person Singular | disponito |
| 2. Person Plural | disponitote |
| 3. Person Plural | disponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disponere |
das Aufstellen |
| Genitiv | disponendi disponundi |
des Aufstellens |
| Dativ | disponendo disponundo |
dem Aufstellen |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
das Aufstellen |
| Ablativ | disponendo disponundo |
durch das Aufstellen |
| Vokativ | disponende disponunde |
Aufstellen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponendus disponundus |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
| Genitiv | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponendi disponundi |
| Dativ | disponendo disponundo |
disponendae disponundae |
disponendo disponundo |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
disponendam disponundam |
disponendum disponundum |
| Ablativ | disponendo disponundo |
disponenda disponunda |
disponendo disponundo |
| Vokativ | disponende disponunde |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
Plural
| Nominativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
| Genitiv | disponendorum disponundorum |
disponendarum disponundarum |
disponendorum disponundorum |
| Dativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Akkusativ | disponendos disponundos |
disponendas disponundas |
disponenda disponunda |
| Ablativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Vokativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponens |
disponens |
disponens |
| Genitiv | disponentis |
disponentis |
disponentis |
| Dativ | disponenti |
disponenti |
disponenti |
| Akkusativ | disponentem |
disponentem |
disponens |
| Ablativ | disponenti disponente |
disponenti disponente |
disponenti disponente |
| Vokativ | disponens |
disponens |
disponens |
Plural
| Nominativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Genitiv | disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
| Dativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Akkusativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Ablativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Vokativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositus |
disposita |
dispositum |
| Genitiv | dispositi |
dispositae |
dispositi |
| Dativ | disposito |
dispositae |
disposito |
| Akkusativ | dispositum |
dispositam |
dispositum |
| Ablativ | disposito |
disposita |
disposito |
| Vokativ | disposite |
disposita |
dispositum |
Plural
| Nominativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
| Genitiv | dispositorum |
dispositarum |
dispositorum |
| Dativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Akkusativ | dispositos |
dispositas |
disposita |
| Ablativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Vokativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositurus |
dispositura |
dispositurum |
| Genitiv | disposituri |
dispositurae |
disposituri |
| Dativ | disposituro |
dispositurae |
disposituro |
| Akkusativ | dispositurum |
disposituram |
dispositurum |
| Ablativ | disposituro |
dispositura |
disposituro |
| Vokativ | dispositure |
dispositura |
dispositurum |
Plural
| Nominativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
| Genitiv | dispositurorum |
dispositurarum |
dispositurorum |
| Dativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Akkusativ | disposituros |
disposituras |
dispositura |
| Ablativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Vokativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| dispositum |
dispositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispono |
|
| 2. Person Singular | disponis |
|
| 3. Person Singular | disponit |
|
| 1. Person Plural | disponimus |
|
| 2. Person Plural | disponitis |
|
| 3. Person Plural | disponunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponor |
|
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
|
| 3. Person Singular | disponitur |
|
| 1. Person Plural | disponimur |
|
| 2. Person Plural | disponimini |
|
| 3. Person Plural | disponuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
|
| 2. Person Singular | disponas |
|
| 3. Person Singular | disponat |
|
| 1. Person Plural | disponamus |
|
| 2. Person Plural | disponatis |
|
| 3. Person Plural | disponant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
|
| 2. Person Singular | disponaris disponare |
|
| 3. Person Singular | disponatur |
|
| 1. Person Plural | disponamur |
|
| 2. Person Plural | disponamini |
|
| 3. Person Plural | disponantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponebam |
|
| 2. Person Singular | disponebas |
|
| 3. Person Singular | disponebat |
|
| 1. Person Plural | disponebamus |
|
| 2. Person Plural | disponebatis |
|
| 3. Person Plural | disponebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponebar |
|
| 2. Person Singular | disponebaris disponebare |
|
| 3. Person Singular | disponebatur |
|
| 1. Person Plural | disponebamur |
|
| 2. Person Plural | disponebamini |
|
| 3. Person Plural | disponebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponerem |
|
| 2. Person Singular | disponeres |
|
| 3. Person Singular | disponeret |
|
| 1. Person Plural | disponeremus |
|
| 2. Person Plural | disponeretis |
|
| 3. Person Plural | disponerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponerer |
|
| 2. Person Singular | disponereris disponerere |
|
| 3. Person Singular | disponeretur |
|
| 1. Person Plural | disponeremur |
|
| 2. Person Plural | disponeremini |
|
| 3. Person Plural | disponerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
|
| 2. Person Singular | dispones |
|
| 3. Person Singular | disponet |
|
| 1. Person Plural | disponemus |
|
| 2. Person Plural | disponetis |
|
| 3. Person Plural | disponent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
|
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
|
| 3. Person Singular | disponetur |
|
| 1. Person Plural | disponemur |
|
| 2. Person Plural | disponemini |
|
| 3. Person Plural | disponentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposui |
|
| 2. Person Singular | disposuisti |
|
| 3. Person Singular | disposuit |
|
| 1. Person Plural | disposuimus |
|
| 2. Person Plural | disposuistis |
|
| 3. Person Plural | disposuerunt disposuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sum |
|
| 2. Person Singular | dispositus es |
|
| 3. Person Singular | dispositus est |
|
| 1. Person Plural | dispositi sumus |
|
| 2. Person Plural | dispositi estis |
|
| 3. Person Plural | dispositi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuerim |
|
| 2. Person Singular | disposueris |
|
| 3. Person Singular | disposuerit |
|
| 1. Person Plural | disposuerimus |
|
| 2. Person Plural | disposueritis |
|
| 3. Person Plural | disposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sim |
|
| 2. Person Singular | dispositus sis |
|
| 3. Person Singular | dispositus sit |
|
| 1. Person Plural | dispositi simus |
|
| 2. Person Plural | dispositi sitis |
|
| 3. Person Plural | dispositi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposueram |
|
| 2. Person Singular | disposueras |
|
| 3. Person Singular | disposuerat |
|
| 1. Person Plural | disposueramus |
|
| 2. Person Plural | disposueratis |
|
| 3. Person Plural | disposuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus eram |
|
| 2. Person Singular | dispositus eras |
|
| 3. Person Singular | dispositus erat |
|
| 1. Person Plural | dispositi eramus |
|
| 2. Person Plural | dispositi eratis |
|
| 3. Person Plural | dispositi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuissem |
|
| 2. Person Singular | disposuisses |
|
| 3. Person Singular | disposuisset |
|
| 1. Person Plural | disposuissemus |
|
| 2. Person Plural | disposuissetis |
|
| 3. Person Plural | disposuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus essem |
|
| 2. Person Singular | dispositus esses |
|
| 3. Person Singular | dispositus esset |
|
| 1. Person Plural | dispositi essemus |
|
| 2. Person Plural | dispositi essetis |
|
| 3. Person Plural | dispositi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuero |
|
| 2. Person Singular | disposueris |
|
| 3. Person Singular | disposuerit |
|
| 1. Person Plural | disposuerimus |
|
| 2. Person Plural | disposueritis |
|
| 3. Person Plural | disposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus ero |
|
| 2. Person Singular | dispositus eris |
|
| 3. Person Singular | dispositus erit |
|
| 1. Person Plural | dispositi erimus |
|
| 2. Person Plural | dispositi eritis |
|
| 3. Person Plural | dispositi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponere |
|
| Vorzeitigkeit | disposuisse |
|
| Nachzeitigkeit | dispositurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponi disponier |
|
| Vorzeitigkeit | dispositum esse |
|
| Nachzeitigkeit | dispositum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dispone |
! |
| 2. Person Plural | disponite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disponito |
| 3. Person Singular | disponito |
| 2. Person Plural | disponitote |
| 3. Person Plural | disponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disponere |
|
| Genitiv | disponendi disponundi |
|
| Dativ | disponendo disponundo |
|
| Akkusativ | disponendum disponundum |
|
| Ablativ | disponendo disponundo |
|
| Vokativ | disponende disponunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponendus disponundus |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
| Genitiv | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponendi disponundi |
| Dativ | disponendo disponundo |
disponendae disponundae |
disponendo disponundo |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
disponendam disponundam |
disponendum disponundum |
| Ablativ | disponendo disponundo |
disponenda disponunda |
disponendo disponundo |
| Vokativ | disponende disponunde |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
Plural
| Nominativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
| Genitiv | disponendorum disponundorum |
disponendarum disponundarum |
disponendorum disponundorum |
| Dativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Akkusativ | disponendos disponundos |
disponendas disponundas |
disponenda disponunda |
| Ablativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Vokativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponens |
disponens |
disponens |
| Genitiv | disponentis |
disponentis |
disponentis |
| Dativ | disponenti |
disponenti |
disponenti |
| Akkusativ | disponentem |
disponentem |
disponens |
| Ablativ | disponenti disponente |
disponenti disponente |
disponenti disponente |
| Vokativ | disponens |
disponens |
disponens |
Plural
| Nominativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Genitiv | disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
| Dativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Akkusativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Ablativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Vokativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositus |
disposita |
dispositum |
| Genitiv | dispositi |
dispositae |
dispositi |
| Dativ | disposito |
dispositae |
disposito |
| Akkusativ | dispositum |
dispositam |
dispositum |
| Ablativ | disposito |
disposita |
disposito |
| Vokativ | disposite |
disposita |
dispositum |
Plural
| Nominativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
| Genitiv | dispositorum |
dispositarum |
dispositorum |
| Dativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Akkusativ | dispositos |
dispositas |
disposita |
| Ablativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Vokativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositurus |
dispositura |
dispositurum |
| Genitiv | disposituri |
dispositurae |
disposituri |
| Dativ | disposituro |
dispositurae |
disposituro |
| Akkusativ | dispositurum |
disposituram |
dispositurum |
| Ablativ | disposituro |
dispositura |
disposituro |
| Vokativ | dispositure |
dispositura |
dispositurum |
Plural
| Nominativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
| Genitiv | dispositurorum |
dispositurarum |
dispositurorum |
| Dativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Akkusativ | disposituros |
disposituras |
dispositura |
| Ablativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Vokativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| dispositum |
dispositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispono |
ich ernenne |
| 2. Person Singular | disponis |
du ernennst |
| 3. Person Singular | disponit |
er/sie/es ernennt |
| 1. Person Plural | disponimus |
wir ernennen |
| 2. Person Plural | disponitis |
ihr ernennt |
| 3. Person Plural | disponunt |
sie ernennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponor |
ich werde ernannt |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst ernannt |
| 3. Person Singular | disponitur |
er/sie/es wird ernannt |
| 1. Person Plural | disponimur |
wir werden ernannt |
| 2. Person Plural | disponimini |
ihr werdet ernannt |
| 3. Person Plural | disponuntur |
sie werden ernannt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich ernenne |
| 2. Person Singular | disponas |
du ernennest |
| 3. Person Singular | disponat |
er/sie/es ernenne |
| 1. Person Plural | disponamus |
wir ernennen |
| 2. Person Plural | disponatis |
ihr ernennet |
| 3. Person Plural | disponant |
sie ernennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde ernannt |
| 2. Person Singular | disponaris disponare |
du werdest ernannt |
| 3. Person Singular | disponatur |
er/sie/es werde ernannt |
| 1. Person Plural | disponamur |
wir werden ernannt |
| 2. Person Plural | disponamini |
ihr werdet ernannt |
| 3. Person Plural | disponantur |
sie werden ernannt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponebam |
ich ernannte |
| 2. Person Singular | disponebas |
du ernanntest |
| 3. Person Singular | disponebat |
er/sie/es ernannte |
| 1. Person Plural | disponebamus |
wir ernannten |
| 2. Person Plural | disponebatis |
ihr ernanntet |
| 3. Person Plural | disponebant |
sie ernannten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponebar |
ich wurde ernannt |
| 2. Person Singular | disponebaris disponebare |
du wurdest ernannt |
| 3. Person Singular | disponebatur |
er/sie/es wurde ernannt |
| 1. Person Plural | disponebamur |
wir wurden ernannt |
| 2. Person Plural | disponebamini |
ihr wurdet ernannt |
| 3. Person Plural | disponebantur |
sie wurden ernannt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponerem |
ich ernennte |
| 2. Person Singular | disponeres |
du ernenntest |
| 3. Person Singular | disponeret |
er/sie/es ernennte |
| 1. Person Plural | disponeremus |
wir ernennten |
| 2. Person Plural | disponeretis |
ihr ernenntet |
| 3. Person Plural | disponerent |
sie ernennten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponerer |
ich würde ernannt |
| 2. Person Singular | disponereris disponerere |
du würdest ernannt |
| 3. Person Singular | disponeretur |
er/sie/es würde ernannt |
| 1. Person Plural | disponeremur |
wir würden ernannt |
| 2. Person Plural | disponeremini |
ihr würdet ernannt |
| 3. Person Plural | disponerentur |
sie würden ernannt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich werde ernennen |
| 2. Person Singular | dispones |
du wirst ernennen |
| 3. Person Singular | disponet |
er/sie/es wird ernennen |
| 1. Person Plural | disponemus |
wir werden ernennen |
| 2. Person Plural | disponetis |
ihr werdet ernennen |
| 3. Person Plural | disponent |
sie werden ernennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde ernannt werden |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst ernannt werden |
| 3. Person Singular | disponetur |
er/sie/es wird ernannt werden |
| 1. Person Plural | disponemur |
wir werden ernannt werden |
| 2. Person Plural | disponemini |
ihr werdet ernannt werden |
| 3. Person Plural | disponentur |
sie werden ernannt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposui |
ich habe ernannt |
| 2. Person Singular | disposuisti |
du hast ernannt |
| 3. Person Singular | disposuit |
er/sie/es hat ernannt |
| 1. Person Plural | disposuimus |
wir haben ernannt |
| 2. Person Plural | disposuistis |
ihr habt ernannt |
| 3. Person Plural | disposuerunt disposuere |
sie haben ernannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sum |
ich bin ernannt worden |
| 2. Person Singular | dispositus es |
du bist ernannt worden |
| 3. Person Singular | dispositus est |
er/sie/es ist ernannt worden |
| 1. Person Plural | dispositi sumus |
wir sind ernannt worden |
| 2. Person Plural | dispositi estis |
ihr seid ernannt worden |
| 3. Person Plural | dispositi sunt |
sie sind ernannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuerim |
ich habe ernannt |
| 2. Person Singular | disposueris |
du habest ernannt |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es habe ernannt |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir haben ernannt |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr habet ernannt |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie haben ernannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sim |
ich sei ernannt worden |
| 2. Person Singular | dispositus sis |
du seiest ernannt worden |
| 3. Person Singular | dispositus sit |
er/sie/es sei ernannt worden |
| 1. Person Plural | dispositi simus |
wir seien ernannt worden |
| 2. Person Plural | dispositi sitis |
ihr seiet ernannt worden |
| 3. Person Plural | dispositi sint |
sie seien ernannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposueram |
ich hatte ernannt |
| 2. Person Singular | disposueras |
du hattest ernannt |
| 3. Person Singular | disposuerat |
er/sie/es hatte ernannt |
| 1. Person Plural | disposueramus |
wir hatten ernannt |
| 2. Person Plural | disposueratis |
ihr hattet ernannt |
| 3. Person Plural | disposuerant |
sie hatten ernannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus eram |
ich war ernannt worden |
| 2. Person Singular | dispositus eras |
du warst ernannt worden |
| 3. Person Singular | dispositus erat |
er/sie/es war ernannt worden |
| 1. Person Plural | dispositi eramus |
wir waren ernannt worden |
| 2. Person Plural | dispositi eratis |
ihr wart ernannt worden |
| 3. Person Plural | dispositi erant |
sie waren ernannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuissem |
ich hätte ernannt |
| 2. Person Singular | disposuisses |
du hättest ernannt |
| 3. Person Singular | disposuisset |
er/sie/es hätte ernannt |
| 1. Person Plural | disposuissemus |
wir hätten ernannt |
| 2. Person Plural | disposuissetis |
ihr hättet ernannt |
| 3. Person Plural | disposuissent |
sie hätten ernannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus essem |
ich wäre ernannt worden |
| 2. Person Singular | dispositus esses |
du wärest ernannt worden |
| 3. Person Singular | dispositus esset |
er/sie/es wäre ernannt worden |
| 1. Person Plural | dispositi essemus |
wir wären ernannt worden |
| 2. Person Plural | dispositi essetis |
ihr wäret ernannt worden |
| 3. Person Plural | dispositi essent |
sie wären ernannt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuero |
ich werde ernannt haben |
| 2. Person Singular | disposueris |
du wirst ernannt haben |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es wird ernannt haben |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir werden ernannt haben |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr werdet ernannt haben |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie werden ernannt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus ero |
ich werde ernannt worden sein |
| 2. Person Singular | dispositus eris |
du wirst ernannt worden sein |
| 3. Person Singular | dispositus erit |
er/sie/es wird ernannt worden sein |
| 1. Person Plural | dispositi erimus |
wir werden ernannt worden sein |
| 2. Person Plural | dispositi eritis |
ihr werdet ernannt worden sein |
| 3. Person Plural | dispositi erunt |
sie werden ernannt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponere |
ernennen |
| Vorzeitigkeit | disposuisse |
ernannt haben |
| Nachzeitigkeit | dispositurum esse |
ernennen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponi disponier |
ernannt werden |
| Vorzeitigkeit | dispositum esse |
ernannt worden sein |
| Nachzeitigkeit | dispositum iri |
künftig ernannt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dispone |
ernenne; ernenn! |
| 2. Person Plural | disponite |
ernennt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disponito |
| 3. Person Singular | disponito |
| 2. Person Plural | disponitote |
| 3. Person Plural | disponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disponere |
das Ernennen |
| Genitiv | disponendi disponundi |
des Ernennens |
| Dativ | disponendo disponundo |
dem Ernennen |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
das Ernennen |
| Ablativ | disponendo disponundo |
durch das Ernennen |
| Vokativ | disponende disponunde |
Ernennen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponendus disponundus |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
| Genitiv | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponendi disponundi |
| Dativ | disponendo disponundo |
disponendae disponundae |
disponendo disponundo |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
disponendam disponundam |
disponendum disponundum |
| Ablativ | disponendo disponundo |
disponenda disponunda |
disponendo disponundo |
| Vokativ | disponende disponunde |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
Plural
| Nominativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
| Genitiv | disponendorum disponundorum |
disponendarum disponundarum |
disponendorum disponundorum |
| Dativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Akkusativ | disponendos disponundos |
disponendas disponundas |
disponenda disponunda |
| Ablativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Vokativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponens |
disponens |
disponens |
| Genitiv | disponentis |
disponentis |
disponentis |
| Dativ | disponenti |
disponenti |
disponenti |
| Akkusativ | disponentem |
disponentem |
disponens |
| Ablativ | disponenti disponente |
disponenti disponente |
disponenti disponente |
| Vokativ | disponens |
disponens |
disponens |
Plural
| Nominativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Genitiv | disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
| Dativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Akkusativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Ablativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Vokativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositus |
disposita |
dispositum |
| Genitiv | dispositi |
dispositae |
dispositi |
| Dativ | disposito |
dispositae |
disposito |
| Akkusativ | dispositum |
dispositam |
dispositum |
| Ablativ | disposito |
disposita |
disposito |
| Vokativ | disposite |
disposita |
dispositum |
Plural
| Nominativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
| Genitiv | dispositorum |
dispositarum |
dispositorum |
| Dativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Akkusativ | dispositos |
dispositas |
disposita |
| Ablativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Vokativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositurus |
dispositura |
dispositurum |
| Genitiv | disposituri |
dispositurae |
disposituri |
| Dativ | disposituro |
dispositurae |
disposituro |
| Akkusativ | dispositurum |
disposituram |
dispositurum |
| Ablativ | disposituro |
dispositura |
disposituro |
| Vokativ | dispositure |
dispositura |
dispositurum |
Plural
| Nominativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
| Genitiv | dispositurorum |
dispositurarum |
dispositurorum |
| Dativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Akkusativ | disposituros |
disposituras |
dispositura |
| Ablativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Vokativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| dispositum |
dispositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispono |
|
| 2. Person Singular | disponis |
|
| 3. Person Singular | disponit |
|
| 1. Person Plural | disponimus |
|
| 2. Person Plural | disponitis |
|
| 3. Person Plural | disponunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponor |
|
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
|
| 3. Person Singular | disponitur |
|
| 1. Person Plural | disponimur |
|
| 2. Person Plural | disponimini |
|
| 3. Person Plural | disponuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
|
| 2. Person Singular | disponas |
|
| 3. Person Singular | disponat |
|
| 1. Person Plural | disponamus |
|
| 2. Person Plural | disponatis |
|
| 3. Person Plural | disponant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
|
| 2. Person Singular | disponaris disponare |
|
| 3. Person Singular | disponatur |
|
| 1. Person Plural | disponamur |
|
| 2. Person Plural | disponamini |
|
| 3. Person Plural | disponantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponebam |
|
| 2. Person Singular | disponebas |
|
| 3. Person Singular | disponebat |
|
| 1. Person Plural | disponebamus |
|
| 2. Person Plural | disponebatis |
|
| 3. Person Plural | disponebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponebar |
|
| 2. Person Singular | disponebaris disponebare |
|
| 3. Person Singular | disponebatur |
|
| 1. Person Plural | disponebamur |
|
| 2. Person Plural | disponebamini |
|
| 3. Person Plural | disponebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponerem |
|
| 2. Person Singular | disponeres |
|
| 3. Person Singular | disponeret |
|
| 1. Person Plural | disponeremus |
|
| 2. Person Plural | disponeretis |
|
| 3. Person Plural | disponerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponerer |
|
| 2. Person Singular | disponereris disponerere |
|
| 3. Person Singular | disponeretur |
|
| 1. Person Plural | disponeremur |
|
| 2. Person Plural | disponeremini |
|
| 3. Person Plural | disponerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
|
| 2. Person Singular | dispones |
|
| 3. Person Singular | disponet |
|
| 1. Person Plural | disponemus |
|
| 2. Person Plural | disponetis |
|
| 3. Person Plural | disponent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
|
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
|
| 3. Person Singular | disponetur |
|
| 1. Person Plural | disponemur |
|
| 2. Person Plural | disponemini |
|
| 3. Person Plural | disponentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposui |
|
| 2. Person Singular | disposuisti |
|
| 3. Person Singular | disposuit |
|
| 1. Person Plural | disposuimus |
|
| 2. Person Plural | disposuistis |
|
| 3. Person Plural | disposuerunt disposuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sum |
|
| 2. Person Singular | dispositus es |
|
| 3. Person Singular | dispositus est |
|
| 1. Person Plural | dispositi sumus |
|
| 2. Person Plural | dispositi estis |
|
| 3. Person Plural | dispositi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuerim |
|
| 2. Person Singular | disposueris |
|
| 3. Person Singular | disposuerit |
|
| 1. Person Plural | disposuerimus |
|
| 2. Person Plural | disposueritis |
|
| 3. Person Plural | disposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sim |
|
| 2. Person Singular | dispositus sis |
|
| 3. Person Singular | dispositus sit |
|
| 1. Person Plural | dispositi simus |
|
| 2. Person Plural | dispositi sitis |
|
| 3. Person Plural | dispositi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposueram |
|
| 2. Person Singular | disposueras |
|
| 3. Person Singular | disposuerat |
|
| 1. Person Plural | disposueramus |
|
| 2. Person Plural | disposueratis |
|
| 3. Person Plural | disposuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus eram |
|
| 2. Person Singular | dispositus eras |
|
| 3. Person Singular | dispositus erat |
|
| 1. Person Plural | dispositi eramus |
|
| 2. Person Plural | dispositi eratis |
|
| 3. Person Plural | dispositi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuissem |
|
| 2. Person Singular | disposuisses |
|
| 3. Person Singular | disposuisset |
|
| 1. Person Plural | disposuissemus |
|
| 2. Person Plural | disposuissetis |
|
| 3. Person Plural | disposuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus essem |
|
| 2. Person Singular | dispositus esses |
|
| 3. Person Singular | dispositus esset |
|
| 1. Person Plural | dispositi essemus |
|
| 2. Person Plural | dispositi essetis |
|
| 3. Person Plural | dispositi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuero |
|
| 2. Person Singular | disposueris |
|
| 3. Person Singular | disposuerit |
|
| 1. Person Plural | disposuerimus |
|
| 2. Person Plural | disposueritis |
|
| 3. Person Plural | disposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus ero |
|
| 2. Person Singular | dispositus eris |
|
| 3. Person Singular | dispositus erit |
|
| 1. Person Plural | dispositi erimus |
|
| 2. Person Plural | dispositi eritis |
|
| 3. Person Plural | dispositi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponere |
|
| Vorzeitigkeit | disposuisse |
|
| Nachzeitigkeit | dispositurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponi disponier |
|
| Vorzeitigkeit | dispositum esse |
|
| Nachzeitigkeit | dispositum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dispone |
! |
| 2. Person Plural | disponite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disponito |
| 3. Person Singular | disponito |
| 2. Person Plural | disponitote |
| 3. Person Plural | disponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disponere |
|
| Genitiv | disponendi disponundi |
|
| Dativ | disponendo disponundo |
|
| Akkusativ | disponendum disponundum |
|
| Ablativ | disponendo disponundo |
|
| Vokativ | disponende disponunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponendus disponundus |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
| Genitiv | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponendi disponundi |
| Dativ | disponendo disponundo |
disponendae disponundae |
disponendo disponundo |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
disponendam disponundam |
disponendum disponundum |
| Ablativ | disponendo disponundo |
disponenda disponunda |
disponendo disponundo |
| Vokativ | disponende disponunde |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
Plural
| Nominativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
| Genitiv | disponendorum disponundorum |
disponendarum disponundarum |
disponendorum disponundorum |
| Dativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Akkusativ | disponendos disponundos |
disponendas disponundas |
disponenda disponunda |
| Ablativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Vokativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponens |
disponens |
disponens |
| Genitiv | disponentis |
disponentis |
disponentis |
| Dativ | disponenti |
disponenti |
disponenti |
| Akkusativ | disponentem |
disponentem |
disponens |
| Ablativ | disponenti disponente |
disponenti disponente |
disponenti disponente |
| Vokativ | disponens |
disponens |
disponens |
Plural
| Nominativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Genitiv | disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
| Dativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Akkusativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Ablativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Vokativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositus |
disposita |
dispositum |
| Genitiv | dispositi |
dispositae |
dispositi |
| Dativ | disposito |
dispositae |
disposito |
| Akkusativ | dispositum |
dispositam |
dispositum |
| Ablativ | disposito |
disposita |
disposito |
| Vokativ | disposite |
disposita |
dispositum |
Plural
| Nominativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
| Genitiv | dispositorum |
dispositarum |
dispositorum |
| Dativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Akkusativ | dispositos |
dispositas |
disposita |
| Ablativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Vokativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositurus |
dispositura |
dispositurum |
| Genitiv | disposituri |
dispositurae |
disposituri |
| Dativ | disposituro |
dispositurae |
disposituro |
| Akkusativ | dispositurum |
disposituram |
dispositurum |
| Ablativ | disposituro |
dispositura |
disposituro |
| Vokativ | dispositure |
dispositura |
dispositurum |
Plural
| Nominativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
| Genitiv | dispositurorum |
dispositurarum |
dispositurorum |
| Dativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Akkusativ | disposituros |
disposituras |
dispositura |
| Ablativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Vokativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| dispositum |
dispositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispono |
ich ordne |
| 2. Person Singular | disponis |
du ordnest |
| 3. Person Singular | disponit |
er/sie/es ordnet |
| 1. Person Plural | disponimus |
wir ordnen |
| 2. Person Plural | disponitis |
ihr ordnet |
| 3. Person Plural | disponunt |
sie ordnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponor |
ich werde geordnet |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst geordnet |
| 3. Person Singular | disponitur |
er/sie/es wird geordnet |
| 1. Person Plural | disponimur |
wir werden geordnet |
| 2. Person Plural | disponimini |
ihr werdet geordnet |
| 3. Person Plural | disponuntur |
sie werden geordnet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich ordne |
| 2. Person Singular | disponas |
du ordnest |
| 3. Person Singular | disponat |
er/sie/es ordne |
| 1. Person Plural | disponamus |
wir ordnen |
| 2. Person Plural | disponatis |
ihr ordnet |
| 3. Person Plural | disponant |
sie ordnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde geordnet |
| 2. Person Singular | disponaris disponare |
du werdest geordnet |
| 3. Person Singular | disponatur |
er/sie/es werde geordnet |
| 1. Person Plural | disponamur |
wir werden geordnet |
| 2. Person Plural | disponamini |
ihr werdet geordnet |
| 3. Person Plural | disponantur |
sie werden geordnet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponebam |
ich ordnete |
| 2. Person Singular | disponebas |
du ordnetest |
| 3. Person Singular | disponebat |
er/sie/es ordnete |
| 1. Person Plural | disponebamus |
wir ordneten |
| 2. Person Plural | disponebatis |
ihr ordnetet |
| 3. Person Plural | disponebant |
sie ordneten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponebar |
ich wurde geordnet |
| 2. Person Singular | disponebaris disponebare |
du wurdest geordnet |
| 3. Person Singular | disponebatur |
er/sie/es wurde geordnet |
| 1. Person Plural | disponebamur |
wir wurden geordnet |
| 2. Person Plural | disponebamini |
ihr wurdet geordnet |
| 3. Person Plural | disponebantur |
sie wurden geordnet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponerem |
ich ordnete |
| 2. Person Singular | disponeres |
du ordnetest |
| 3. Person Singular | disponeret |
er/sie/es ordnete |
| 1. Person Plural | disponeremus |
wir ordneten |
| 2. Person Plural | disponeretis |
ihr ordnetet |
| 3. Person Plural | disponerent |
sie ordneten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponerer |
ich würde geordnet |
| 2. Person Singular | disponereris disponerere |
du würdest geordnet |
| 3. Person Singular | disponeretur |
er/sie/es würde geordnet |
| 1. Person Plural | disponeremur |
wir würden geordnet |
| 2. Person Plural | disponeremini |
ihr würdet geordnet |
| 3. Person Plural | disponerentur |
sie würden geordnet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich werde ordnen |
| 2. Person Singular | dispones |
du wirst ordnen |
| 3. Person Singular | disponet |
er/sie/es wird ordnen |
| 1. Person Plural | disponemus |
wir werden ordnen |
| 2. Person Plural | disponetis |
ihr werdet ordnen |
| 3. Person Plural | disponent |
sie werden ordnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde geordnet werden |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst geordnet werden |
| 3. Person Singular | disponetur |
er/sie/es wird geordnet werden |
| 1. Person Plural | disponemur |
wir werden geordnet werden |
| 2. Person Plural | disponemini |
ihr werdet geordnet werden |
| 3. Person Plural | disponentur |
sie werden geordnet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposui |
ich habe geordnet |
| 2. Person Singular | disposuisti |
du hast geordnet |
| 3. Person Singular | disposuit |
er/sie/es hat geordnet |
| 1. Person Plural | disposuimus |
wir haben geordnet |
| 2. Person Plural | disposuistis |
ihr habt geordnet |
| 3. Person Plural | disposuerunt disposuere |
sie haben geordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sum |
ich bin geordnet worden |
| 2. Person Singular | dispositus es |
du bist geordnet worden |
| 3. Person Singular | dispositus est |
er/sie/es ist geordnet worden |
| 1. Person Plural | dispositi sumus |
wir sind geordnet worden |
| 2. Person Plural | dispositi estis |
ihr seid geordnet worden |
| 3. Person Plural | dispositi sunt |
sie sind geordnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuerim |
ich habe geordnet |
| 2. Person Singular | disposueris |
du habest geordnet |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es habe geordnet |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir haben geordnet |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr habet geordnet |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie haben geordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sim |
ich sei geordnet worden |
| 2. Person Singular | dispositus sis |
du seiest geordnet worden |
| 3. Person Singular | dispositus sit |
er/sie/es sei geordnet worden |
| 1. Person Plural | dispositi simus |
wir seien geordnet worden |
| 2. Person Plural | dispositi sitis |
ihr seiet geordnet worden |
| 3. Person Plural | dispositi sint |
sie seien geordnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposueram |
ich hatte geordnet |
| 2. Person Singular | disposueras |
du hattest geordnet |
| 3. Person Singular | disposuerat |
er/sie/es hatte geordnet |
| 1. Person Plural | disposueramus |
wir hatten geordnet |
| 2. Person Plural | disposueratis |
ihr hattet geordnet |
| 3. Person Plural | disposuerant |
sie hatten geordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus eram |
ich war geordnet worden |
| 2. Person Singular | dispositus eras |
du warst geordnet worden |
| 3. Person Singular | dispositus erat |
er/sie/es war geordnet worden |
| 1. Person Plural | dispositi eramus |
wir waren geordnet worden |
| 2. Person Plural | dispositi eratis |
ihr wart geordnet worden |
| 3. Person Plural | dispositi erant |
sie waren geordnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuissem |
ich hätte geordnet |
| 2. Person Singular | disposuisses |
du hättest geordnet |
| 3. Person Singular | disposuisset |
er/sie/es hätte geordnet |
| 1. Person Plural | disposuissemus |
wir hätten geordnet |
| 2. Person Plural | disposuissetis |
ihr hättet geordnet |
| 3. Person Plural | disposuissent |
sie hätten geordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus essem |
ich wäre geordnet worden |
| 2. Person Singular | dispositus esses |
du wärest geordnet worden |
| 3. Person Singular | dispositus esset |
er/sie/es wäre geordnet worden |
| 1. Person Plural | dispositi essemus |
wir wären geordnet worden |
| 2. Person Plural | dispositi essetis |
ihr wäret geordnet worden |
| 3. Person Plural | dispositi essent |
sie wären geordnet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuero |
ich werde geordnet haben |
| 2. Person Singular | disposueris |
du wirst geordnet haben |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es wird geordnet haben |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir werden geordnet haben |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr werdet geordnet haben |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie werden geordnet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus ero |
ich werde geordnet worden sein |
| 2. Person Singular | dispositus eris |
du wirst geordnet worden sein |
| 3. Person Singular | dispositus erit |
er/sie/es wird geordnet worden sein |
| 1. Person Plural | dispositi erimus |
wir werden geordnet worden sein |
| 2. Person Plural | dispositi eritis |
ihr werdet geordnet worden sein |
| 3. Person Plural | dispositi erunt |
sie werden geordnet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponere |
ordnen |
| Vorzeitigkeit | disposuisse |
geordnet haben |
| Nachzeitigkeit | dispositurum esse |
ordnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponi disponier |
geordnet werden |
| Vorzeitigkeit | dispositum esse |
geordnet worden sein |
| Nachzeitigkeit | dispositum iri |
künftig geordnet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dispone |
ordne! |
| 2. Person Plural | disponite |
ordnet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disponito |
| 3. Person Singular | disponito |
| 2. Person Plural | disponitote |
| 3. Person Plural | disponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disponere |
das Ordnen |
| Genitiv | disponendi disponundi |
des Ordnens |
| Dativ | disponendo disponundo |
dem Ordnen |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
das Ordnen |
| Ablativ | disponendo disponundo |
durch das Ordnen |
| Vokativ | disponende disponunde |
Ordnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponendus disponundus |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
| Genitiv | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponendi disponundi |
| Dativ | disponendo disponundo |
disponendae disponundae |
disponendo disponundo |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
disponendam disponundam |
disponendum disponundum |
| Ablativ | disponendo disponundo |
disponenda disponunda |
disponendo disponundo |
| Vokativ | disponende disponunde |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
Plural
| Nominativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
| Genitiv | disponendorum disponundorum |
disponendarum disponundarum |
disponendorum disponundorum |
| Dativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Akkusativ | disponendos disponundos |
disponendas disponundas |
disponenda disponunda |
| Ablativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Vokativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponens |
disponens |
disponens |
| Genitiv | disponentis |
disponentis |
disponentis |
| Dativ | disponenti |
disponenti |
disponenti |
| Akkusativ | disponentem |
disponentem |
disponens |
| Ablativ | disponenti disponente |
disponenti disponente |
disponenti disponente |
| Vokativ | disponens |
disponens |
disponens |
Plural
| Nominativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Genitiv | disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
| Dativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Akkusativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Ablativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Vokativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositus |
disposita |
dispositum |
| Genitiv | dispositi |
dispositae |
dispositi |
| Dativ | disposito |
dispositae |
disposito |
| Akkusativ | dispositum |
dispositam |
dispositum |
| Ablativ | disposito |
disposita |
disposito |
| Vokativ | disposite |
disposita |
dispositum |
Plural
| Nominativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
| Genitiv | dispositorum |
dispositarum |
dispositorum |
| Dativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Akkusativ | dispositos |
dispositas |
disposita |
| Ablativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Vokativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositurus |
dispositura |
dispositurum |
| Genitiv | disposituri |
dispositurae |
disposituri |
| Dativ | disposituro |
dispositurae |
disposituro |
| Akkusativ | dispositurum |
disposituram |
dispositurum |
| Ablativ | disposituro |
dispositura |
disposituro |
| Vokativ | dispositure |
dispositura |
dispositurum |
Plural
| Nominativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
| Genitiv | dispositurorum |
dispositurarum |
dispositurorum |
| Dativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Akkusativ | disposituros |
disposituras |
dispositura |
| Ablativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Vokativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| dispositum |
dispositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispono |
ich postiere |
| 2. Person Singular | disponis |
du postierst |
| 3. Person Singular | disponit |
er/sie/es postiert |
| 1. Person Plural | disponimus |
wir postieren |
| 2. Person Plural | disponitis |
ihr postiert |
| 3. Person Plural | disponunt |
sie postieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponor |
ich werde postiert |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst postiert |
| 3. Person Singular | disponitur |
er/sie/es wird postiert |
| 1. Person Plural | disponimur |
wir werden postiert |
| 2. Person Plural | disponimini |
ihr werdet postiert |
| 3. Person Plural | disponuntur |
sie werden postiert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich postiere |
| 2. Person Singular | disponas |
du postierest |
| 3. Person Singular | disponat |
er/sie/es postiere |
| 1. Person Plural | disponamus |
wir postieren |
| 2. Person Plural | disponatis |
ihr postieret |
| 3. Person Plural | disponant |
sie postieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde postiert |
| 2. Person Singular | disponaris disponare |
du werdest postiert |
| 3. Person Singular | disponatur |
er/sie/es werde postiert |
| 1. Person Plural | disponamur |
wir werden postiert |
| 2. Person Plural | disponamini |
ihr werdet postiert |
| 3. Person Plural | disponantur |
sie werden postiert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponebam |
ich postierte |
| 2. Person Singular | disponebas |
du postiertest |
| 3. Person Singular | disponebat |
er/sie/es postierte |
| 1. Person Plural | disponebamus |
wir postierten |
| 2. Person Plural | disponebatis |
ihr postiertet |
| 3. Person Plural | disponebant |
sie postierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponebar |
ich wurde postiert |
| 2. Person Singular | disponebaris disponebare |
du wurdest postiert |
| 3. Person Singular | disponebatur |
er/sie/es wurde postiert |
| 1. Person Plural | disponebamur |
wir wurden postiert |
| 2. Person Plural | disponebamini |
ihr wurdet postiert |
| 3. Person Plural | disponebantur |
sie wurden postiert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponerem |
ich postierte |
| 2. Person Singular | disponeres |
du postiertest |
| 3. Person Singular | disponeret |
er/sie/es postierte |
| 1. Person Plural | disponeremus |
wir postierten |
| 2. Person Plural | disponeretis |
ihr postiertet |
| 3. Person Plural | disponerent |
sie postierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponerer |
ich würde postiert |
| 2. Person Singular | disponereris disponerere |
du würdest postiert |
| 3. Person Singular | disponeretur |
er/sie/es würde postiert |
| 1. Person Plural | disponeremur |
wir würden postiert |
| 2. Person Plural | disponeremini |
ihr würdet postiert |
| 3. Person Plural | disponerentur |
sie würden postiert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich werde postieren |
| 2. Person Singular | dispones |
du wirst postieren |
| 3. Person Singular | disponet |
er/sie/es wird postieren |
| 1. Person Plural | disponemus |
wir werden postieren |
| 2. Person Plural | disponetis |
ihr werdet postieren |
| 3. Person Plural | disponent |
sie werden postieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde postiert werden |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst postiert werden |
| 3. Person Singular | disponetur |
er/sie/es wird postiert werden |
| 1. Person Plural | disponemur |
wir werden postiert werden |
| 2. Person Plural | disponemini |
ihr werdet postiert werden |
| 3. Person Plural | disponentur |
sie werden postiert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposui |
ich habe postiert |
| 2. Person Singular | disposuisti |
du hast postiert |
| 3. Person Singular | disposuit |
er/sie/es hat postiert |
| 1. Person Plural | disposuimus |
wir haben postiert |
| 2. Person Plural | disposuistis |
ihr habt postiert |
| 3. Person Plural | disposuerunt disposuere |
sie haben postiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sum |
ich bin postiert worden |
| 2. Person Singular | dispositus es |
du bist postiert worden |
| 3. Person Singular | dispositus est |
er/sie/es ist postiert worden |
| 1. Person Plural | dispositi sumus |
wir sind postiert worden |
| 2. Person Plural | dispositi estis |
ihr seid postiert worden |
| 3. Person Plural | dispositi sunt |
sie sind postiert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuerim |
ich habe postiert |
| 2. Person Singular | disposueris |
du habest postiert |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es habe postiert |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir haben postiert |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr habet postiert |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie haben postiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sim |
ich sei postiert worden |
| 2. Person Singular | dispositus sis |
du seiest postiert worden |
| 3. Person Singular | dispositus sit |
er/sie/es sei postiert worden |
| 1. Person Plural | dispositi simus |
wir seien postiert worden |
| 2. Person Plural | dispositi sitis |
ihr seiet postiert worden |
| 3. Person Plural | dispositi sint |
sie seien postiert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposueram |
ich hatte postiert |
| 2. Person Singular | disposueras |
du hattest postiert |
| 3. Person Singular | disposuerat |
er/sie/es hatte postiert |
| 1. Person Plural | disposueramus |
wir hatten postiert |
| 2. Person Plural | disposueratis |
ihr hattet postiert |
| 3. Person Plural | disposuerant |
sie hatten postiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus eram |
ich war postiert worden |
| 2. Person Singular | dispositus eras |
du warst postiert worden |
| 3. Person Singular | dispositus erat |
er/sie/es war postiert worden |
| 1. Person Plural | dispositi eramus |
wir waren postiert worden |
| 2. Person Plural | dispositi eratis |
ihr wart postiert worden |
| 3. Person Plural | dispositi erant |
sie waren postiert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuissem |
ich hätte postiert |
| 2. Person Singular | disposuisses |
du hättest postiert |
| 3. Person Singular | disposuisset |
er/sie/es hätte postiert |
| 1. Person Plural | disposuissemus |
wir hätten postiert |
| 2. Person Plural | disposuissetis |
ihr hättet postiert |
| 3. Person Plural | disposuissent |
sie hätten postiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus essem |
ich wäre postiert worden |
| 2. Person Singular | dispositus esses |
du wärest postiert worden |
| 3. Person Singular | dispositus esset |
er/sie/es wäre postiert worden |
| 1. Person Plural | dispositi essemus |
wir wären postiert worden |
| 2. Person Plural | dispositi essetis |
ihr wäret postiert worden |
| 3. Person Plural | dispositi essent |
sie wären postiert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuero |
ich werde postiert haben |
| 2. Person Singular | disposueris |
du wirst postiert haben |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es wird postiert haben |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir werden postiert haben |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr werdet postiert haben |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie werden postiert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus ero |
ich werde postiert worden sein |
| 2. Person Singular | dispositus eris |
du wirst postiert worden sein |
| 3. Person Singular | dispositus erit |
er/sie/es wird postiert worden sein |
| 1. Person Plural | dispositi erimus |
wir werden postiert worden sein |
| 2. Person Plural | dispositi eritis |
ihr werdet postiert worden sein |
| 3. Person Plural | dispositi erunt |
sie werden postiert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponere |
postieren |
| Vorzeitigkeit | disposuisse |
postiert haben |
| Nachzeitigkeit | dispositurum esse |
postieren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponi disponier |
postiert werden |
| Vorzeitigkeit | dispositum esse |
postiert worden sein |
| Nachzeitigkeit | dispositum iri |
künftig postiert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dispone |
postiere; postier! |
| 2. Person Plural | disponite |
postiert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disponito |
| 3. Person Singular | disponito |
| 2. Person Plural | disponitote |
| 3. Person Plural | disponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disponere |
das Postieren |
| Genitiv | disponendi disponundi |
des Postierens |
| Dativ | disponendo disponundo |
dem Postieren |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
das Postieren |
| Ablativ | disponendo disponundo |
durch das Postieren |
| Vokativ | disponende disponunde |
Postieren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponendus disponundus |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
| Genitiv | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponendi disponundi |
| Dativ | disponendo disponundo |
disponendae disponundae |
disponendo disponundo |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
disponendam disponundam |
disponendum disponundum |
| Ablativ | disponendo disponundo |
disponenda disponunda |
disponendo disponundo |
| Vokativ | disponende disponunde |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
Plural
| Nominativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
| Genitiv | disponendorum disponundorum |
disponendarum disponundarum |
disponendorum disponundorum |
| Dativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Akkusativ | disponendos disponundos |
disponendas disponundas |
disponenda disponunda |
| Ablativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Vokativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponens |
disponens |
disponens |
| Genitiv | disponentis |
disponentis |
disponentis |
| Dativ | disponenti |
disponenti |
disponenti |
| Akkusativ | disponentem |
disponentem |
disponens |
| Ablativ | disponenti disponente |
disponenti disponente |
disponenti disponente |
| Vokativ | disponens |
disponens |
disponens |
Plural
| Nominativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Genitiv | disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
| Dativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Akkusativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Ablativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Vokativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositus |
disposita |
dispositum |
| Genitiv | dispositi |
dispositae |
dispositi |
| Dativ | disposito |
dispositae |
disposito |
| Akkusativ | dispositum |
dispositam |
dispositum |
| Ablativ | disposito |
disposita |
disposito |
| Vokativ | disposite |
disposita |
dispositum |
Plural
| Nominativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
| Genitiv | dispositorum |
dispositarum |
dispositorum |
| Dativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Akkusativ | dispositos |
dispositas |
disposita |
| Ablativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Vokativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositurus |
dispositura |
dispositurum |
| Genitiv | disposituri |
dispositurae |
disposituri |
| Dativ | disposituro |
dispositurae |
disposituro |
| Akkusativ | dispositurum |
disposituram |
dispositurum |
| Ablativ | disposituro |
dispositura |
disposituro |
| Vokativ | dispositure |
dispositura |
dispositurum |
Plural
| Nominativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
| Genitiv | dispositurorum |
dispositurarum |
dispositurorum |
| Dativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Akkusativ | disposituros |
disposituras |
dispositura |
| Ablativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Vokativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| dispositum |
dispositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispono |
|
| 2. Person Singular | disponis |
|
| 3. Person Singular | disponit |
|
| 1. Person Plural | disponimus |
|
| 2. Person Plural | disponitis |
|
| 3. Person Plural | disponunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponor |
|
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
|
| 3. Person Singular | disponitur |
|
| 1. Person Plural | disponimur |
|
| 2. Person Plural | disponimini |
|
| 3. Person Plural | disponuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
|
| 2. Person Singular | disponas |
|
| 3. Person Singular | disponat |
|
| 1. Person Plural | disponamus |
|
| 2. Person Plural | disponatis |
|
| 3. Person Plural | disponant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
|
| 2. Person Singular | disponaris disponare |
|
| 3. Person Singular | disponatur |
|
| 1. Person Plural | disponamur |
|
| 2. Person Plural | disponamini |
|
| 3. Person Plural | disponantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponebam |
|
| 2. Person Singular | disponebas |
|
| 3. Person Singular | disponebat |
|
| 1. Person Plural | disponebamus |
|
| 2. Person Plural | disponebatis |
|
| 3. Person Plural | disponebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponebar |
|
| 2. Person Singular | disponebaris disponebare |
|
| 3. Person Singular | disponebatur |
|
| 1. Person Plural | disponebamur |
|
| 2. Person Plural | disponebamini |
|
| 3. Person Plural | disponebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponerem |
|
| 2. Person Singular | disponeres |
|
| 3. Person Singular | disponeret |
|
| 1. Person Plural | disponeremus |
|
| 2. Person Plural | disponeretis |
|
| 3. Person Plural | disponerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponerer |
|
| 2. Person Singular | disponereris disponerere |
|
| 3. Person Singular | disponeretur |
|
| 1. Person Plural | disponeremur |
|
| 2. Person Plural | disponeremini |
|
| 3. Person Plural | disponerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
|
| 2. Person Singular | dispones |
|
| 3. Person Singular | disponet |
|
| 1. Person Plural | disponemus |
|
| 2. Person Plural | disponetis |
|
| 3. Person Plural | disponent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
|
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
|
| 3. Person Singular | disponetur |
|
| 1. Person Plural | disponemur |
|
| 2. Person Plural | disponemini |
|
| 3. Person Plural | disponentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposui |
|
| 2. Person Singular | disposuisti |
|
| 3. Person Singular | disposuit |
|
| 1. Person Plural | disposuimus |
|
| 2. Person Plural | disposuistis |
|
| 3. Person Plural | disposuerunt disposuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sum |
|
| 2. Person Singular | dispositus es |
|
| 3. Person Singular | dispositus est |
|
| 1. Person Plural | dispositi sumus |
|
| 2. Person Plural | dispositi estis |
|
| 3. Person Plural | dispositi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuerim |
|
| 2. Person Singular | disposueris |
|
| 3. Person Singular | disposuerit |
|
| 1. Person Plural | disposuerimus |
|
| 2. Person Plural | disposueritis |
|
| 3. Person Plural | disposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sim |
|
| 2. Person Singular | dispositus sis |
|
| 3. Person Singular | dispositus sit |
|
| 1. Person Plural | dispositi simus |
|
| 2. Person Plural | dispositi sitis |
|
| 3. Person Plural | dispositi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposueram |
|
| 2. Person Singular | disposueras |
|
| 3. Person Singular | disposuerat |
|
| 1. Person Plural | disposueramus |
|
| 2. Person Plural | disposueratis |
|
| 3. Person Plural | disposuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus eram |
|
| 2. Person Singular | dispositus eras |
|
| 3. Person Singular | dispositus erat |
|
| 1. Person Plural | dispositi eramus |
|
| 2. Person Plural | dispositi eratis |
|
| 3. Person Plural | dispositi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuissem |
|
| 2. Person Singular | disposuisses |
|
| 3. Person Singular | disposuisset |
|
| 1. Person Plural | disposuissemus |
|
| 2. Person Plural | disposuissetis |
|
| 3. Person Plural | disposuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus essem |
|
| 2. Person Singular | dispositus esses |
|
| 3. Person Singular | dispositus esset |
|
| 1. Person Plural | dispositi essemus |
|
| 2. Person Plural | dispositi essetis |
|
| 3. Person Plural | dispositi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuero |
|
| 2. Person Singular | disposueris |
|
| 3. Person Singular | disposuerit |
|
| 1. Person Plural | disposuerimus |
|
| 2. Person Plural | disposueritis |
|
| 3. Person Plural | disposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus ero |
|
| 2. Person Singular | dispositus eris |
|
| 3. Person Singular | dispositus erit |
|
| 1. Person Plural | dispositi erimus |
|
| 2. Person Plural | dispositi eritis |
|
| 3. Person Plural | dispositi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponere |
|
| Vorzeitigkeit | disposuisse |
|
| Nachzeitigkeit | dispositurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponi disponier |
|
| Vorzeitigkeit | dispositum esse |
|
| Nachzeitigkeit | dispositum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dispone |
! |
| 2. Person Plural | disponite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disponito |
| 3. Person Singular | disponito |
| 2. Person Plural | disponitote |
| 3. Person Plural | disponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disponere |
|
| Genitiv | disponendi disponundi |
|
| Dativ | disponendo disponundo |
|
| Akkusativ | disponendum disponundum |
|
| Ablativ | disponendo disponundo |
|
| Vokativ | disponende disponunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponendus disponundus |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
| Genitiv | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponendi disponundi |
| Dativ | disponendo disponundo |
disponendae disponundae |
disponendo disponundo |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
disponendam disponundam |
disponendum disponundum |
| Ablativ | disponendo disponundo |
disponenda disponunda |
disponendo disponundo |
| Vokativ | disponende disponunde |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
Plural
| Nominativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
| Genitiv | disponendorum disponundorum |
disponendarum disponundarum |
disponendorum disponundorum |
| Dativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Akkusativ | disponendos disponundos |
disponendas disponundas |
disponenda disponunda |
| Ablativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Vokativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponens |
disponens |
disponens |
| Genitiv | disponentis |
disponentis |
disponentis |
| Dativ | disponenti |
disponenti |
disponenti |
| Akkusativ | disponentem |
disponentem |
disponens |
| Ablativ | disponenti disponente |
disponenti disponente |
disponenti disponente |
| Vokativ | disponens |
disponens |
disponens |
Plural
| Nominativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Genitiv | disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
| Dativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Akkusativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Ablativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Vokativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositus |
disposita |
dispositum |
| Genitiv | dispositi |
dispositae |
dispositi |
| Dativ | disposito |
dispositae |
disposito |
| Akkusativ | dispositum |
dispositam |
dispositum |
| Ablativ | disposito |
disposita |
disposito |
| Vokativ | disposite |
disposita |
dispositum |
Plural
| Nominativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
| Genitiv | dispositorum |
dispositarum |
dispositorum |
| Dativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Akkusativ | dispositos |
dispositas |
disposita |
| Ablativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Vokativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositurus |
dispositura |
dispositurum |
| Genitiv | disposituri |
dispositurae |
disposituri |
| Dativ | disposituro |
dispositurae |
disposituro |
| Akkusativ | dispositurum |
disposituram |
dispositurum |
| Ablativ | disposituro |
dispositura |
disposituro |
| Vokativ | dispositure |
dispositura |
dispositurum |
Plural
| Nominativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
| Genitiv | dispositurorum |
dispositurarum |
dispositurorum |
| Dativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Akkusativ | disposituros |
disposituras |
dispositura |
| Ablativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Vokativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| dispositum |
dispositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispono |
ich verteile |
| 2. Person Singular | disponis |
du verteilst |
| 3. Person Singular | disponit |
er/sie/es verteilt |
| 1. Person Plural | disponimus |
wir verteilen |
| 2. Person Plural | disponitis |
ihr verteilt |
| 3. Person Plural | disponunt |
sie verteilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponor |
ich werde verteilt |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst verteilt |
| 3. Person Singular | disponitur |
er/sie/es wird verteilt |
| 1. Person Plural | disponimur |
wir werden verteilt |
| 2. Person Plural | disponimini |
ihr werdet verteilt |
| 3. Person Plural | disponuntur |
sie werden verteilt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich verteile |
| 2. Person Singular | disponas |
du verteilest |
| 3. Person Singular | disponat |
er/sie/es verteile |
| 1. Person Plural | disponamus |
wir verteilen |
| 2. Person Plural | disponatis |
ihr verteilet |
| 3. Person Plural | disponant |
sie verteilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde verteilt |
| 2. Person Singular | disponaris disponare |
du werdest verteilt |
| 3. Person Singular | disponatur |
er/sie/es werde verteilt |
| 1. Person Plural | disponamur |
wir werden verteilt |
| 2. Person Plural | disponamini |
ihr werdet verteilt |
| 3. Person Plural | disponantur |
sie werden verteilt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponebam |
ich verteilte |
| 2. Person Singular | disponebas |
du verteiltest |
| 3. Person Singular | disponebat |
er/sie/es verteilte |
| 1. Person Plural | disponebamus |
wir verteilten |
| 2. Person Plural | disponebatis |
ihr verteiltet |
| 3. Person Plural | disponebant |
sie verteilten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponebar |
ich wurde verteilt |
| 2. Person Singular | disponebaris disponebare |
du wurdest verteilt |
| 3. Person Singular | disponebatur |
er/sie/es wurde verteilt |
| 1. Person Plural | disponebamur |
wir wurden verteilt |
| 2. Person Plural | disponebamini |
ihr wurdet verteilt |
| 3. Person Plural | disponebantur |
sie wurden verteilt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponerem |
ich verteilte |
| 2. Person Singular | disponeres |
du verteiltest |
| 3. Person Singular | disponeret |
er/sie/es verteilte |
| 1. Person Plural | disponeremus |
wir verteilten |
| 2. Person Plural | disponeretis |
ihr verteiltet |
| 3. Person Plural | disponerent |
sie verteilten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponerer |
ich würde verteilt |
| 2. Person Singular | disponereris disponerere |
du würdest verteilt |
| 3. Person Singular | disponeretur |
er/sie/es würde verteilt |
| 1. Person Plural | disponeremur |
wir würden verteilt |
| 2. Person Plural | disponeremini |
ihr würdet verteilt |
| 3. Person Plural | disponerentur |
sie würden verteilt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich werde verteilen |
| 2. Person Singular | dispones |
du wirst verteilen |
| 3. Person Singular | disponet |
er/sie/es wird verteilen |
| 1. Person Plural | disponemus |
wir werden verteilen |
| 2. Person Plural | disponetis |
ihr werdet verteilen |
| 3. Person Plural | disponent |
sie werden verteilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde verteilt werden |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst verteilt werden |
| 3. Person Singular | disponetur |
er/sie/es wird verteilt werden |
| 1. Person Plural | disponemur |
wir werden verteilt werden |
| 2. Person Plural | disponemini |
ihr werdet verteilt werden |
| 3. Person Plural | disponentur |
sie werden verteilt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposui |
ich habe verteilt |
| 2. Person Singular | disposuisti |
du hast verteilt |
| 3. Person Singular | disposuit |
er/sie/es hat verteilt |
| 1. Person Plural | disposuimus |
wir haben verteilt |
| 2. Person Plural | disposuistis |
ihr habt verteilt |
| 3. Person Plural | disposuerunt disposuere |
sie haben verteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sum |
ich bin verteilt worden |
| 2. Person Singular | dispositus es |
du bist verteilt worden |
| 3. Person Singular | dispositus est |
er/sie/es ist verteilt worden |
| 1. Person Plural | dispositi sumus |
wir sind verteilt worden |
| 2. Person Plural | dispositi estis |
ihr seid verteilt worden |
| 3. Person Plural | dispositi sunt |
sie sind verteilt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuerim |
ich habe verteilt |
| 2. Person Singular | disposueris |
du habest verteilt |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es habe verteilt |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir haben verteilt |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr habet verteilt |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie haben verteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sim |
ich sei verteilt worden |
| 2. Person Singular | dispositus sis |
du seiest verteilt worden |
| 3. Person Singular | dispositus sit |
er/sie/es sei verteilt worden |
| 1. Person Plural | dispositi simus |
wir seien verteilt worden |
| 2. Person Plural | dispositi sitis |
ihr seiet verteilt worden |
| 3. Person Plural | dispositi sint |
sie seien verteilt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposueram |
ich hatte verteilt |
| 2. Person Singular | disposueras |
du hattest verteilt |
| 3. Person Singular | disposuerat |
er/sie/es hatte verteilt |
| 1. Person Plural | disposueramus |
wir hatten verteilt |
| 2. Person Plural | disposueratis |
ihr hattet verteilt |
| 3. Person Plural | disposuerant |
sie hatten verteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus eram |
ich war verteilt worden |
| 2. Person Singular | dispositus eras |
du warst verteilt worden |
| 3. Person Singular | dispositus erat |
er/sie/es war verteilt worden |
| 1. Person Plural | dispositi eramus |
wir waren verteilt worden |
| 2. Person Plural | dispositi eratis |
ihr wart verteilt worden |
| 3. Person Plural | dispositi erant |
sie waren verteilt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuissem |
ich hätte verteilt |
| 2. Person Singular | disposuisses |
du hättest verteilt |
| 3. Person Singular | disposuisset |
er/sie/es hätte verteilt |
| 1. Person Plural | disposuissemus |
wir hätten verteilt |
| 2. Person Plural | disposuissetis |
ihr hättet verteilt |
| 3. Person Plural | disposuissent |
sie hätten verteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus essem |
ich wäre verteilt worden |
| 2. Person Singular | dispositus esses |
du wärest verteilt worden |
| 3. Person Singular | dispositus esset |
er/sie/es wäre verteilt worden |
| 1. Person Plural | dispositi essemus |
wir wären verteilt worden |
| 2. Person Plural | dispositi essetis |
ihr wäret verteilt worden |
| 3. Person Plural | dispositi essent |
sie wären verteilt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuero |
ich werde verteilt haben |
| 2. Person Singular | disposueris |
du wirst verteilt haben |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es wird verteilt haben |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir werden verteilt haben |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr werdet verteilt haben |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie werden verteilt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus ero |
ich werde verteilt worden sein |
| 2. Person Singular | dispositus eris |
du wirst verteilt worden sein |
| 3. Person Singular | dispositus erit |
er/sie/es wird verteilt worden sein |
| 1. Person Plural | dispositi erimus |
wir werden verteilt worden sein |
| 2. Person Plural | dispositi eritis |
ihr werdet verteilt worden sein |
| 3. Person Plural | dispositi erunt |
sie werden verteilt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponere |
verteilen |
| Vorzeitigkeit | disposuisse |
verteilt haben |
| Nachzeitigkeit | dispositurum esse |
verteilen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponi disponier |
verteilt werden |
| Vorzeitigkeit | dispositum esse |
verteilt worden sein |
| Nachzeitigkeit | dispositum iri |
künftig verteilt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dispone |
verteile; verteil! |
| 2. Person Plural | disponite |
verteilt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disponito |
| 3. Person Singular | disponito |
| 2. Person Plural | disponitote |
| 3. Person Plural | disponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disponere |
das Verteilen |
| Genitiv | disponendi disponundi |
des Verteilens |
| Dativ | disponendo disponundo |
dem Verteilen |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
das Verteilen |
| Ablativ | disponendo disponundo |
durch das Verteilen |
| Vokativ | disponende disponunde |
Verteilen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponendus disponundus |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
| Genitiv | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponendi disponundi |
| Dativ | disponendo disponundo |
disponendae disponundae |
disponendo disponundo |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
disponendam disponundam |
disponendum disponundum |
| Ablativ | disponendo disponundo |
disponenda disponunda |
disponendo disponundo |
| Vokativ | disponende disponunde |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
Plural
| Nominativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
| Genitiv | disponendorum disponundorum |
disponendarum disponundarum |
disponendorum disponundorum |
| Dativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Akkusativ | disponendos disponundos |
disponendas disponundas |
disponenda disponunda |
| Ablativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Vokativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponens |
disponens |
disponens |
| Genitiv | disponentis |
disponentis |
disponentis |
| Dativ | disponenti |
disponenti |
disponenti |
| Akkusativ | disponentem |
disponentem |
disponens |
| Ablativ | disponenti disponente |
disponenti disponente |
disponenti disponente |
| Vokativ | disponens |
disponens |
disponens |
Plural
| Nominativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Genitiv | disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
| Dativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Akkusativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Ablativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Vokativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositus |
disposita |
dispositum |
| Genitiv | dispositi |
dispositae |
dispositi |
| Dativ | disposito |
dispositae |
disposito |
| Akkusativ | dispositum |
dispositam |
dispositum |
| Ablativ | disposito |
disposita |
disposito |
| Vokativ | disposite |
disposita |
dispositum |
Plural
| Nominativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
| Genitiv | dispositorum |
dispositarum |
dispositorum |
| Dativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Akkusativ | dispositos |
dispositas |
disposita |
| Ablativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Vokativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositurus |
dispositura |
dispositurum |
| Genitiv | disposituri |
dispositurae |
disposituri |
| Dativ | disposituro |
dispositurae |
disposituro |
| Akkusativ | dispositurum |
disposituram |
dispositurum |
| Ablativ | disposituro |
dispositura |
disposituro |
| Vokativ | dispositure |
dispositura |
dispositurum |
Plural
| Nominativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
| Genitiv | dispositurorum |
dispositurarum |
dispositurorum |
| Dativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Akkusativ | disposituros |
disposituras |
dispositura |
| Ablativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Vokativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| dispositum |
dispositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispono |
|
| 2. Person Singular | disponis |
|
| 3. Person Singular | disponit |
|
| 1. Person Plural | disponimus |
|
| 2. Person Plural | disponitis |
|
| 3. Person Plural | disponunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponor |
|
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
|
| 3. Person Singular | disponitur |
|
| 1. Person Plural | disponimur |
|
| 2. Person Plural | disponimini |
|
| 3. Person Plural | disponuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
|
| 2. Person Singular | disponas |
|
| 3. Person Singular | disponat |
|
| 1. Person Plural | disponamus |
|
| 2. Person Plural | disponatis |
|
| 3. Person Plural | disponant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
|
| 2. Person Singular | disponaris disponare |
|
| 3. Person Singular | disponatur |
|
| 1. Person Plural | disponamur |
|
| 2. Person Plural | disponamini |
|
| 3. Person Plural | disponantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponebam |
|
| 2. Person Singular | disponebas |
|
| 3. Person Singular | disponebat |
|
| 1. Person Plural | disponebamus |
|
| 2. Person Plural | disponebatis |
|
| 3. Person Plural | disponebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponebar |
|
| 2. Person Singular | disponebaris disponebare |
|
| 3. Person Singular | disponebatur |
|
| 1. Person Plural | disponebamur |
|
| 2. Person Plural | disponebamini |
|
| 3. Person Plural | disponebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponerem |
|
| 2. Person Singular | disponeres |
|
| 3. Person Singular | disponeret |
|
| 1. Person Plural | disponeremus |
|
| 2. Person Plural | disponeretis |
|
| 3. Person Plural | disponerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponerer |
|
| 2. Person Singular | disponereris disponerere |
|
| 3. Person Singular | disponeretur |
|
| 1. Person Plural | disponeremur |
|
| 2. Person Plural | disponeremini |
|
| 3. Person Plural | disponerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
|
| 2. Person Singular | dispones |
|
| 3. Person Singular | disponet |
|
| 1. Person Plural | disponemus |
|
| 2. Person Plural | disponetis |
|
| 3. Person Plural | disponent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
|
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
|
| 3. Person Singular | disponetur |
|
| 1. Person Plural | disponemur |
|
| 2. Person Plural | disponemini |
|
| 3. Person Plural | disponentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposui |
|
| 2. Person Singular | disposuisti |
|
| 3. Person Singular | disposuit |
|
| 1. Person Plural | disposuimus |
|
| 2. Person Plural | disposuistis |
|
| 3. Person Plural | disposuerunt disposuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sum |
|
| 2. Person Singular | dispositus es |
|
| 3. Person Singular | dispositus est |
|
| 1. Person Plural | dispositi sumus |
|
| 2. Person Plural | dispositi estis |
|
| 3. Person Plural | dispositi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuerim |
|
| 2. Person Singular | disposueris |
|
| 3. Person Singular | disposuerit |
|
| 1. Person Plural | disposuerimus |
|
| 2. Person Plural | disposueritis |
|
| 3. Person Plural | disposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sim |
|
| 2. Person Singular | dispositus sis |
|
| 3. Person Singular | dispositus sit |
|
| 1. Person Plural | dispositi simus |
|
| 2. Person Plural | dispositi sitis |
|
| 3. Person Plural | dispositi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposueram |
|
| 2. Person Singular | disposueras |
|
| 3. Person Singular | disposuerat |
|
| 1. Person Plural | disposueramus |
|
| 2. Person Plural | disposueratis |
|
| 3. Person Plural | disposuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus eram |
|
| 2. Person Singular | dispositus eras |
|
| 3. Person Singular | dispositus erat |
|
| 1. Person Plural | dispositi eramus |
|
| 2. Person Plural | dispositi eratis |
|
| 3. Person Plural | dispositi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuissem |
|
| 2. Person Singular | disposuisses |
|
| 3. Person Singular | disposuisset |
|
| 1. Person Plural | disposuissemus |
|
| 2. Person Plural | disposuissetis |
|
| 3. Person Plural | disposuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus essem |
|
| 2. Person Singular | dispositus esses |
|
| 3. Person Singular | dispositus esset |
|
| 1. Person Plural | dispositi essemus |
|
| 2. Person Plural | dispositi essetis |
|
| 3. Person Plural | dispositi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuero |
|
| 2. Person Singular | disposueris |
|
| 3. Person Singular | disposuerit |
|
| 1. Person Plural | disposuerimus |
|
| 2. Person Plural | disposueritis |
|
| 3. Person Plural | disposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus ero |
|
| 2. Person Singular | dispositus eris |
|
| 3. Person Singular | dispositus erit |
|
| 1. Person Plural | dispositi erimus |
|
| 2. Person Plural | dispositi eritis |
|
| 3. Person Plural | dispositi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponere |
|
| Vorzeitigkeit | disposuisse |
|
| Nachzeitigkeit | dispositurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponi disponier |
|
| Vorzeitigkeit | dispositum esse |
|
| Nachzeitigkeit | dispositum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dispone |
! |
| 2. Person Plural | disponite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disponito |
| 3. Person Singular | disponito |
| 2. Person Plural | disponitote |
| 3. Person Plural | disponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disponere |
|
| Genitiv | disponendi disponundi |
|
| Dativ | disponendo disponundo |
|
| Akkusativ | disponendum disponundum |
|
| Ablativ | disponendo disponundo |
|
| Vokativ | disponende disponunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponendus disponundus |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
| Genitiv | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponendi disponundi |
| Dativ | disponendo disponundo |
disponendae disponundae |
disponendo disponundo |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
disponendam disponundam |
disponendum disponundum |
| Ablativ | disponendo disponundo |
disponenda disponunda |
disponendo disponundo |
| Vokativ | disponende disponunde |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
Plural
| Nominativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
| Genitiv | disponendorum disponundorum |
disponendarum disponundarum |
disponendorum disponundorum |
| Dativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Akkusativ | disponendos disponundos |
disponendas disponundas |
disponenda disponunda |
| Ablativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Vokativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponens |
disponens |
disponens |
| Genitiv | disponentis |
disponentis |
disponentis |
| Dativ | disponenti |
disponenti |
disponenti |
| Akkusativ | disponentem |
disponentem |
disponens |
| Ablativ | disponenti disponente |
disponenti disponente |
disponenti disponente |
| Vokativ | disponens |
disponens |
disponens |
Plural
| Nominativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Genitiv | disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
| Dativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Akkusativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Ablativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Vokativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositus |
disposita |
dispositum |
| Genitiv | dispositi |
dispositae |
dispositi |
| Dativ | disposito |
dispositae |
disposito |
| Akkusativ | dispositum |
dispositam |
dispositum |
| Ablativ | disposito |
disposita |
disposito |
| Vokativ | disposite |
disposita |
dispositum |
Plural
| Nominativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
| Genitiv | dispositorum |
dispositarum |
dispositorum |
| Dativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Akkusativ | dispositos |
dispositas |
disposita |
| Ablativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Vokativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositurus |
dispositura |
dispositurum |
| Genitiv | disposituri |
dispositurae |
disposituri |
| Dativ | disposituro |
dispositurae |
disposituro |
| Akkusativ | dispositurum |
disposituram |
dispositurum |
| Ablativ | disposituro |
dispositura |
disposituro |
| Vokativ | dispositure |
dispositura |
dispositurum |
Plural
| Nominativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
| Genitiv | dispositurorum |
dispositurarum |
dispositurorum |
| Dativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Akkusativ | disposituros |
disposituras |
dispositura |
| Ablativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Vokativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| dispositum |
dispositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispono |
ich teile zu |
| 2. Person Singular | disponis |
du teilst zu |
| 3. Person Singular | disponit |
er/sie/es teilt zu |
| 1. Person Plural | disponimus |
wir teilen zu |
| 2. Person Plural | disponitis |
ihr teilt zu |
| 3. Person Plural | disponunt |
sie teilen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponor |
ich werde zugeteilt |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst zugeteilt |
| 3. Person Singular | disponitur |
er/sie/es wird zugeteilt |
| 1. Person Plural | disponimur |
wir werden zugeteilt |
| 2. Person Plural | disponimini |
ihr werdet zugeteilt |
| 3. Person Plural | disponuntur |
sie werden zugeteilt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich teile zu |
| 2. Person Singular | disponas |
du teilest zu |
| 3. Person Singular | disponat |
er/sie/es teile zu |
| 1. Person Plural | disponamus |
wir teilen zu |
| 2. Person Plural | disponatis |
ihr teilet zu |
| 3. Person Plural | disponant |
sie teilen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde zugeteilt |
| 2. Person Singular | disponaris disponare |
du werdest zugeteilt |
| 3. Person Singular | disponatur |
er/sie/es werde zugeteilt |
| 1. Person Plural | disponamur |
wir werden zugeteilt |
| 2. Person Plural | disponamini |
ihr werdet zugeteilt |
| 3. Person Plural | disponantur |
sie werden zugeteilt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponebam |
ich teilte zu |
| 2. Person Singular | disponebas |
du teiltest zu |
| 3. Person Singular | disponebat |
er/sie/es teilte zu |
| 1. Person Plural | disponebamus |
wir teilten zu |
| 2. Person Plural | disponebatis |
ihr teiltet zu |
| 3. Person Plural | disponebant |
sie teilten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponebar |
ich wurde zugeteilt |
| 2. Person Singular | disponebaris disponebare |
du wurdest zugeteilt |
| 3. Person Singular | disponebatur |
er/sie/es wurde zugeteilt |
| 1. Person Plural | disponebamur |
wir wurden zugeteilt |
| 2. Person Plural | disponebamini |
ihr wurdet zugeteilt |
| 3. Person Plural | disponebantur |
sie wurden zugeteilt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponerem |
ich teilte zu |
| 2. Person Singular | disponeres |
du teiltest zu |
| 3. Person Singular | disponeret |
er/sie/es teilte zu |
| 1. Person Plural | disponeremus |
wir teilten zu |
| 2. Person Plural | disponeretis |
ihr teiltet zu |
| 3. Person Plural | disponerent |
sie teilten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponerer |
ich würde zugeteilt |
| 2. Person Singular | disponereris disponerere |
du würdest zugeteilt |
| 3. Person Singular | disponeretur |
er/sie/es würde zugeteilt |
| 1. Person Plural | disponeremur |
wir würden zugeteilt |
| 2. Person Plural | disponeremini |
ihr würdet zugeteilt |
| 3. Person Plural | disponerentur |
sie würden zugeteilt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich werde zuteilen |
| 2. Person Singular | dispones |
du wirst zuteilen |
| 3. Person Singular | disponet |
er/sie/es wird zuteilen |
| 1. Person Plural | disponemus |
wir werden zuteilen |
| 2. Person Plural | disponetis |
ihr werdet zuteilen |
| 3. Person Plural | disponent |
sie werden zuteilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde zugeteilt werden |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst zugeteilt werden |
| 3. Person Singular | disponetur |
er/sie/es wird zugeteilt werden |
| 1. Person Plural | disponemur |
wir werden zugeteilt werden |
| 2. Person Plural | disponemini |
ihr werdet zugeteilt werden |
| 3. Person Plural | disponentur |
sie werden zugeteilt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposui |
ich habe zugeteilt |
| 2. Person Singular | disposuisti |
du hast zugeteilt |
| 3. Person Singular | disposuit |
er/sie/es hat zugeteilt |
| 1. Person Plural | disposuimus |
wir haben zugeteilt |
| 2. Person Plural | disposuistis |
ihr habt zugeteilt |
| 3. Person Plural | disposuerunt disposuere |
sie haben zugeteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sum |
ich bin zugeteilt worden |
| 2. Person Singular | dispositus es |
du bist zugeteilt worden |
| 3. Person Singular | dispositus est |
er/sie/es ist zugeteilt worden |
| 1. Person Plural | dispositi sumus |
wir sind zugeteilt worden |
| 2. Person Plural | dispositi estis |
ihr seid zugeteilt worden |
| 3. Person Plural | dispositi sunt |
sie sind zugeteilt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuerim |
ich habe zugeteilt |
| 2. Person Singular | disposueris |
du habest zugeteilt |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es habe zugeteilt |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir haben zugeteilt |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr habet zugeteilt |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie haben zugeteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sim |
ich sei zugeteilt worden |
| 2. Person Singular | dispositus sis |
du seiest zugeteilt worden |
| 3. Person Singular | dispositus sit |
er/sie/es sei zugeteilt worden |
| 1. Person Plural | dispositi simus |
wir seien zugeteilt worden |
| 2. Person Plural | dispositi sitis |
ihr seiet zugeteilt worden |
| 3. Person Plural | dispositi sint |
sie seien zugeteilt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposueram |
ich hatte zugeteilt |
| 2. Person Singular | disposueras |
du hattest zugeteilt |
| 3. Person Singular | disposuerat |
er/sie/es hatte zugeteilt |
| 1. Person Plural | disposueramus |
wir hatten zugeteilt |
| 2. Person Plural | disposueratis |
ihr hattet zugeteilt |
| 3. Person Plural | disposuerant |
sie hatten zugeteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus eram |
ich war zugeteilt worden |
| 2. Person Singular | dispositus eras |
du warst zugeteilt worden |
| 3. Person Singular | dispositus erat |
er/sie/es war zugeteilt worden |
| 1. Person Plural | dispositi eramus |
wir waren zugeteilt worden |
| 2. Person Plural | dispositi eratis |
ihr wart zugeteilt worden |
| 3. Person Plural | dispositi erant |
sie waren zugeteilt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuissem |
ich hätte zugeteilt |
| 2. Person Singular | disposuisses |
du hättest zugeteilt |
| 3. Person Singular | disposuisset |
er/sie/es hätte zugeteilt |
| 1. Person Plural | disposuissemus |
wir hätten zugeteilt |
| 2. Person Plural | disposuissetis |
ihr hättet zugeteilt |
| 3. Person Plural | disposuissent |
sie hätten zugeteilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus essem |
ich wäre zugeteilt worden |
| 2. Person Singular | dispositus esses |
du wärest zugeteilt worden |
| 3. Person Singular | dispositus esset |
er/sie/es wäre zugeteilt worden |
| 1. Person Plural | dispositi essemus |
wir wären zugeteilt worden |
| 2. Person Plural | dispositi essetis |
ihr wäret zugeteilt worden |
| 3. Person Plural | dispositi essent |
sie wären zugeteilt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuero |
ich werde zugeteilt haben |
| 2. Person Singular | disposueris |
du wirst zugeteilt haben |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es wird zugeteilt haben |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir werden zugeteilt haben |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr werdet zugeteilt haben |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie werden zugeteilt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus ero |
ich werde zugeteilt worden sein |
| 2. Person Singular | dispositus eris |
du wirst zugeteilt worden sein |
| 3. Person Singular | dispositus erit |
er/sie/es wird zugeteilt worden sein |
| 1. Person Plural | dispositi erimus |
wir werden zugeteilt worden sein |
| 2. Person Plural | dispositi eritis |
ihr werdet zugeteilt worden sein |
| 3. Person Plural | dispositi erunt |
sie werden zugeteilt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponere |
zuteilen |
| Vorzeitigkeit | disposuisse |
zugeteilt haben |
| Nachzeitigkeit | dispositurum esse |
zuteilen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponi disponier |
zugeteilt werden |
| Vorzeitigkeit | dispositum esse |
zugeteilt worden sein |
| Nachzeitigkeit | dispositum iri |
künftig zugeteilt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dispone |
teile zu; teil zu! |
| 2. Person Plural | disponite |
teilt zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disponito |
| 3. Person Singular | disponito |
| 2. Person Plural | disponitote |
| 3. Person Plural | disponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disponere |
das Zuteilen |
| Genitiv | disponendi disponundi |
des Zuteilens |
| Dativ | disponendo disponundo |
dem Zuteilen |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
das Zuteilen |
| Ablativ | disponendo disponundo |
durch das Zuteilen |
| Vokativ | disponende disponunde |
Zuteilen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponendus disponundus |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
| Genitiv | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponendi disponundi |
| Dativ | disponendo disponundo |
disponendae disponundae |
disponendo disponundo |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
disponendam disponundam |
disponendum disponundum |
| Ablativ | disponendo disponundo |
disponenda disponunda |
disponendo disponundo |
| Vokativ | disponende disponunde |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
Plural
| Nominativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
| Genitiv | disponendorum disponundorum |
disponendarum disponundarum |
disponendorum disponundorum |
| Dativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Akkusativ | disponendos disponundos |
disponendas disponundas |
disponenda disponunda |
| Ablativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Vokativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponens |
disponens |
disponens |
| Genitiv | disponentis |
disponentis |
disponentis |
| Dativ | disponenti |
disponenti |
disponenti |
| Akkusativ | disponentem |
disponentem |
disponens |
| Ablativ | disponenti disponente |
disponenti disponente |
disponenti disponente |
| Vokativ | disponens |
disponens |
disponens |
Plural
| Nominativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Genitiv | disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
| Dativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Akkusativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Ablativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Vokativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositus |
disposita |
dispositum |
| Genitiv | dispositi |
dispositae |
dispositi |
| Dativ | disposito |
dispositae |
disposito |
| Akkusativ | dispositum |
dispositam |
dispositum |
| Ablativ | disposito |
disposita |
disposito |
| Vokativ | disposite |
disposita |
dispositum |
Plural
| Nominativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
| Genitiv | dispositorum |
dispositarum |
dispositorum |
| Dativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Akkusativ | dispositos |
dispositas |
disposita |
| Ablativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Vokativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositurus |
dispositura |
dispositurum |
| Genitiv | disposituri |
dispositurae |
disposituri |
| Dativ | disposituro |
dispositurae |
disposituro |
| Akkusativ | dispositurum |
disposituram |
dispositurum |
| Ablativ | disposituro |
dispositura |
disposituro |
| Vokativ | dispositure |
dispositura |
dispositurum |
Plural
| Nominativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
| Genitiv | dispositurorum |
dispositurarum |
dispositurorum |
| Dativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Akkusativ | disposituros |
disposituras |
dispositura |
| Ablativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Vokativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| dispositum |
dispositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dispono |
ich weise zu |
| 2. Person Singular | disponis |
du weist zu |
| 3. Person Singular | disponit |
er/sie/es weist zu |
| 1. Person Plural | disponimus |
wir weisen zu |
| 2. Person Plural | disponitis |
ihr weist zu |
| 3. Person Plural | disponunt |
sie weisen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponor |
ich werde zugewiesen |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst zugewiesen |
| 3. Person Singular | disponitur |
er/sie/es wird zugewiesen |
| 1. Person Plural | disponimur |
wir werden zugewiesen |
| 2. Person Plural | disponimini |
ihr werdet zugewiesen |
| 3. Person Plural | disponuntur |
sie werden zugewiesen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich weise zu |
| 2. Person Singular | disponas |
du weisest zu |
| 3. Person Singular | disponat |
er/sie/es weise zu |
| 1. Person Plural | disponamus |
wir weisen zu |
| 2. Person Plural | disponatis |
ihr weiset zu |
| 3. Person Plural | disponant |
sie weisen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde zugewiesen |
| 2. Person Singular | disponaris disponare |
du werdest zugewiesen |
| 3. Person Singular | disponatur |
er/sie/es werde zugewiesen |
| 1. Person Plural | disponamur |
wir werden zugewiesen |
| 2. Person Plural | disponamini |
ihr werdet zugewiesen |
| 3. Person Plural | disponantur |
sie werden zugewiesen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponebam |
ich wies zu |
| 2. Person Singular | disponebas |
du wiesest zu |
| 3. Person Singular | disponebat |
er/sie/es wies zu |
| 1. Person Plural | disponebamus |
wir wiesen zu |
| 2. Person Plural | disponebatis |
ihr wiest zu |
| 3. Person Plural | disponebant |
sie wiesen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponebar |
ich wurde zugewiesen |
| 2. Person Singular | disponebaris disponebare |
du wurdest zugewiesen |
| 3. Person Singular | disponebatur |
er/sie/es wurde zugewiesen |
| 1. Person Plural | disponebamur |
wir wurden zugewiesen |
| 2. Person Plural | disponebamini |
ihr wurdet zugewiesen |
| 3. Person Plural | disponebantur |
sie wurden zugewiesen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponerem |
ich wiese zu |
| 2. Person Singular | disponeres |
du wiesest zu |
| 3. Person Singular | disponeret |
er/sie/es wiese zu |
| 1. Person Plural | disponeremus |
wir wiesen zu |
| 2. Person Plural | disponeretis |
ihr wieset zu |
| 3. Person Plural | disponerent |
sie wiesen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponerer |
ich würde zugewiesen |
| 2. Person Singular | disponereris disponerere |
du würdest zugewiesen |
| 3. Person Singular | disponeretur |
er/sie/es würde zugewiesen |
| 1. Person Plural | disponeremur |
wir würden zugewiesen |
| 2. Person Plural | disponeremini |
ihr würdet zugewiesen |
| 3. Person Plural | disponerentur |
sie würden zugewiesen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disponam |
ich werde zuweisen |
| 2. Person Singular | dispones |
du wirst zuweisen |
| 3. Person Singular | disponet |
er/sie/es wird zuweisen |
| 1. Person Plural | disponemus |
wir werden zuweisen |
| 2. Person Plural | disponetis |
ihr werdet zuweisen |
| 3. Person Plural | disponent |
sie werden zuweisen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disponar |
ich werde zugewiesen werden |
| 2. Person Singular | disponeris disponere |
du wirst zugewiesen werden |
| 3. Person Singular | disponetur |
er/sie/es wird zugewiesen werden |
| 1. Person Plural | disponemur |
wir werden zugewiesen werden |
| 2. Person Plural | disponemini |
ihr werdet zugewiesen werden |
| 3. Person Plural | disponentur |
sie werden zugewiesen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposui |
ich habe zugewiesen |
| 2. Person Singular | disposuisti |
du hast zugewiesen |
| 3. Person Singular | disposuit |
er/sie/es hat zugewiesen |
| 1. Person Plural | disposuimus |
wir haben zugewiesen |
| 2. Person Plural | disposuistis |
ihr habt zugewiesen |
| 3. Person Plural | disposuerunt disposuere |
sie haben zugewiesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sum |
ich bin zugewiesen worden |
| 2. Person Singular | dispositus es |
du bist zugewiesen worden |
| 3. Person Singular | dispositus est |
er/sie/es ist zugewiesen worden |
| 1. Person Plural | dispositi sumus |
wir sind zugewiesen worden |
| 2. Person Plural | dispositi estis |
ihr seid zugewiesen worden |
| 3. Person Plural | dispositi sunt |
sie sind zugewiesen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuerim |
ich habe zugewiesen |
| 2. Person Singular | disposueris |
du habest zugewiesen |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es habe zugewiesen |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir haben zugewiesen |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr habet zugewiesen |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie haben zugewiesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus sim |
ich sei zugewiesen worden |
| 2. Person Singular | dispositus sis |
du seiest zugewiesen worden |
| 3. Person Singular | dispositus sit |
er/sie/es sei zugewiesen worden |
| 1. Person Plural | dispositi simus |
wir seien zugewiesen worden |
| 2. Person Plural | dispositi sitis |
ihr seiet zugewiesen worden |
| 3. Person Plural | dispositi sint |
sie seien zugewiesen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposueram |
ich hatte zugewiesen |
| 2. Person Singular | disposueras |
du hattest zugewiesen |
| 3. Person Singular | disposuerat |
er/sie/es hatte zugewiesen |
| 1. Person Plural | disposueramus |
wir hatten zugewiesen |
| 2. Person Plural | disposueratis |
ihr hattet zugewiesen |
| 3. Person Plural | disposuerant |
sie hatten zugewiesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus eram |
ich war zugewiesen worden |
| 2. Person Singular | dispositus eras |
du warst zugewiesen worden |
| 3. Person Singular | dispositus erat |
er/sie/es war zugewiesen worden |
| 1. Person Plural | dispositi eramus |
wir waren zugewiesen worden |
| 2. Person Plural | dispositi eratis |
ihr wart zugewiesen worden |
| 3. Person Plural | dispositi erant |
sie waren zugewiesen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuissem |
ich hätte zugewiesen |
| 2. Person Singular | disposuisses |
du hättest zugewiesen |
| 3. Person Singular | disposuisset |
er/sie/es hätte zugewiesen |
| 1. Person Plural | disposuissemus |
wir hätten zugewiesen |
| 2. Person Plural | disposuissetis |
ihr hättet zugewiesen |
| 3. Person Plural | disposuissent |
sie hätten zugewiesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus essem |
ich wäre zugewiesen worden |
| 2. Person Singular | dispositus esses |
du wärest zugewiesen worden |
| 3. Person Singular | dispositus esset |
er/sie/es wäre zugewiesen worden |
| 1. Person Plural | dispositi essemus |
wir wären zugewiesen worden |
| 2. Person Plural | dispositi essetis |
ihr wäret zugewiesen worden |
| 3. Person Plural | dispositi essent |
sie wären zugewiesen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disposuero |
ich werde zugewiesen haben |
| 2. Person Singular | disposueris |
du wirst zugewiesen haben |
| 3. Person Singular | disposuerit |
er/sie/es wird zugewiesen haben |
| 1. Person Plural | disposuerimus |
wir werden zugewiesen haben |
| 2. Person Plural | disposueritis |
ihr werdet zugewiesen haben |
| 3. Person Plural | disposuerint |
sie werden zugewiesen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dispositus ero |
ich werde zugewiesen worden sein |
| 2. Person Singular | dispositus eris |
du wirst zugewiesen worden sein |
| 3. Person Singular | dispositus erit |
er/sie/es wird zugewiesen worden sein |
| 1. Person Plural | dispositi erimus |
wir werden zugewiesen worden sein |
| 2. Person Plural | dispositi eritis |
ihr werdet zugewiesen worden sein |
| 3. Person Plural | dispositi erunt |
sie werden zugewiesen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponere |
zuweisen |
| Vorzeitigkeit | disposuisse |
zugewiesen haben |
| Nachzeitigkeit | dispositurum esse |
zuweisen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disponi disponier |
zugewiesen werden |
| Vorzeitigkeit | dispositum esse |
zugewiesen worden sein |
| Nachzeitigkeit | dispositum iri |
künftig zugewiesen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dispone |
weise zu; weis zu! |
| 2. Person Plural | disponite |
weist zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | disponito |
| 3. Person Singular | disponito |
| 2. Person Plural | disponitote |
| 3. Person Plural | disponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disponere |
das Zuweisen |
| Genitiv | disponendi disponundi |
des Zuweisens |
| Dativ | disponendo disponundo |
dem Zuweisen |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
das Zuweisen |
| Ablativ | disponendo disponundo |
durch das Zuweisen |
| Vokativ | disponende disponunde |
Zuweisen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponendus disponundus |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
| Genitiv | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponendi disponundi |
| Dativ | disponendo disponundo |
disponendae disponundae |
disponendo disponundo |
| Akkusativ | disponendum disponundum |
disponendam disponundam |
disponendum disponundum |
| Ablativ | disponendo disponundo |
disponenda disponunda |
disponendo disponundo |
| Vokativ | disponende disponunde |
disponenda disponunda |
disponendum disponundum |
Plural
| Nominativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
| Genitiv | disponendorum disponundorum |
disponendarum disponundarum |
disponendorum disponundorum |
| Dativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Akkusativ | disponendos disponundos |
disponendas disponundas |
disponenda disponunda |
| Ablativ | disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
disponendis disponundis |
| Vokativ | disponendi disponundi |
disponendae disponundae |
disponenda disponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disponens |
disponens |
disponens |
| Genitiv | disponentis |
disponentis |
disponentis |
| Dativ | disponenti |
disponenti |
disponenti |
| Akkusativ | disponentem |
disponentem |
disponens |
| Ablativ | disponenti disponente |
disponenti disponente |
disponenti disponente |
| Vokativ | disponens |
disponens |
disponens |
Plural
| Nominativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Genitiv | disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
disponentium disponentum |
| Dativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Akkusativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
| Ablativ | disponentibus |
disponentibus |
disponentibus |
| Vokativ | disponentes |
disponentes |
disponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositus |
disposita |
dispositum |
| Genitiv | dispositi |
dispositae |
dispositi |
| Dativ | disposito |
dispositae |
disposito |
| Akkusativ | dispositum |
dispositam |
dispositum |
| Ablativ | disposito |
disposita |
disposito |
| Vokativ | disposite |
disposita |
dispositum |
Plural
| Nominativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
| Genitiv | dispositorum |
dispositarum |
dispositorum |
| Dativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Akkusativ | dispositos |
dispositas |
disposita |
| Ablativ | dispositis |
dispositis |
dispositis |
| Vokativ | dispositi |
dispositae |
disposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dispositurus |
dispositura |
dispositurum |
| Genitiv | disposituri |
dispositurae |
disposituri |
| Dativ | disposituro |
dispositurae |
disposituro |
| Akkusativ | dispositurum |
disposituram |
dispositurum |
| Ablativ | disposituro |
dispositura |
disposituro |
| Vokativ | dispositure |
dispositura |
dispositurum |
Plural
| Nominativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
| Genitiv | dispositurorum |
dispositurarum |
dispositurorum |
| Dativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Akkusativ | disposituros |
disposituras |
dispositura |
| Ablativ | disposituris |
disposituris |
disposituris |
| Vokativ | disposituri |
dispositurae |
dispositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| dispositum |
dispositu |