Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
dissaviare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
dissaviare auch noch Formen von:
dissaviari (Verb)
Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissavio
|
|
| 2. Person Singular |
dissavias
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviat
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviamus
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviatis
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissavior
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviaris dissaviare
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviatur
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviamur
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviamini
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviem
|
|
| 2. Person Singular |
dissavies
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviet
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviemus
|
|
| 2. Person Plural |
dissavietis
|
|
| 3. Person Plural |
dissavient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissavier
|
|
| 2. Person Singular |
dissavieris dissaviere
|
|
| 3. Person Singular |
dissavietur
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviemur
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviemini
|
|
| 3. Person Plural |
dissavientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviabam
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviabas
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviabat
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviabamus
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviabatis
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviabar
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviabaris dissaviabare
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviabatur
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviabamur
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviabamini
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviarem
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviares
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviaret
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviaremus
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviaretis
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviarer
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviareris dissaviarere
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviaretur
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviaremur
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviaremini
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviabo
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviabis
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviabit
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviabimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviabitis
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviabor
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviaberis dissaviabere
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviabitur
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviabimur
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviabimini
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviavi
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviavisti
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviavit
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviavimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviavistis
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviaverunt dissaviavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviatus es
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviatus est
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviati estis
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviaverim
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviati simus
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviaveram
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviaveras
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviaverat
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviavissem
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviavisses
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviavisset
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviavero
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissaviatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
dissaviatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
dissaviatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
dissaviati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissaviati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
dissaviati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dissaviare
|
|
| Vorzeitigkeit |
dissaviavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dissaviaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dissaviari dissaviarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
dissaviatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dissaviatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dissavia
|
! |
| 2. Person Plural |
dissaviate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dissaviato
|
| 3. Person Singular |
dissaviato
|
| 2. Person Plural |
dissaviatote
|
| 3. Person Plural |
dissavianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dissaviare
|
|
| Genitiv |
dissaviandi
|
|
| Dativ |
dissaviando
|
|
| Akkusativ |
dissaviandum
|
|
| Ablativ |
dissaviando
|
|
| Vokativ |
dissaviande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissaviandus
|
dissavianda
|
dissaviandum
|
| Genitiv |
dissaviandi
|
dissaviandae
|
dissaviandi
|
| Dativ |
dissaviando
|
dissaviandae
|
dissaviando
|
| Akkusativ |
dissaviandum
|
dissaviandam
|
dissaviandum
|
| Ablativ |
dissaviando
|
dissavianda
|
dissaviando
|
| Vokativ |
dissaviande
|
dissavianda
|
dissaviandum
|
Plural
| Nominativ |
dissaviandi
|
dissaviandae
|
dissavianda
|
| Genitiv |
dissaviandorum
|
dissaviandarum
|
dissaviandorum
|
| Dativ |
dissaviandis
|
dissaviandis
|
dissaviandis
|
| Akkusativ |
dissaviandos
|
dissaviandas
|
dissavianda
|
| Ablativ |
dissaviandis
|
dissaviandis
|
dissaviandis
|
| Vokativ |
dissaviandi
|
dissaviandae
|
dissavianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissavians
|
dissavians
|
dissavians
|
| Genitiv |
dissaviantis
|
dissaviantis
|
dissaviantis
|
| Dativ |
dissavianti
|
dissavianti
|
dissavianti
|
| Akkusativ |
dissaviantem
|
dissaviantem
|
dissavians
|
| Ablativ |
dissavianti dissaviante
|
dissavianti dissaviante
|
dissavianti dissaviante
|
| Vokativ |
dissavians
|
dissavians
|
dissavians
|
Plural
| Nominativ |
dissaviantes
|
dissaviantes
|
dissaviantia
|
| Genitiv |
dissaviantium dissaviantum
|
dissaviantium dissaviantum
|
dissaviantium dissaviantum
|
| Dativ |
dissaviantibus
|
dissaviantibus
|
dissaviantibus
|
| Akkusativ |
dissaviantes
|
dissaviantes
|
dissaviantia
|
| Ablativ |
dissaviantibus
|
dissaviantibus
|
dissaviantibus
|
| Vokativ |
dissaviantes
|
dissaviantes
|
dissaviantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissaviatus
|
dissaviata
|
dissaviatum
|
| Genitiv |
dissaviati
|
dissaviatae
|
dissaviati
|
| Dativ |
dissaviato
|
dissaviatae
|
dissaviato
|
| Akkusativ |
dissaviatum
|
dissaviatam
|
dissaviatum
|
| Ablativ |
dissaviato
|
dissaviata
|
dissaviato
|
| Vokativ |
dissaviate
|
dissaviata
|
dissaviatum
|
Plural
| Nominativ |
dissaviati
|
dissaviatae
|
dissaviata
|
| Genitiv |
dissaviatorum
|
dissaviatarum
|
dissaviatorum
|
| Dativ |
dissaviatis
|
dissaviatis
|
dissaviatis
|
| Akkusativ |
dissaviatos
|
dissaviatas
|
dissaviata
|
| Ablativ |
dissaviatis
|
dissaviatis
|
dissaviatis
|
| Vokativ |
dissaviati
|
dissaviatae
|
dissaviata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissaviaturus
|
dissaviatura
|
dissaviaturum
|
| Genitiv |
dissaviaturi
|
dissaviaturae
|
dissaviaturi
|
| Dativ |
dissaviaturo
|
dissaviaturae
|
dissaviaturo
|
| Akkusativ |
dissaviaturum
|
dissaviaturam
|
dissaviaturum
|
| Ablativ |
dissaviaturo
|
dissaviatura
|
dissaviaturo
|
| Vokativ |
dissaviature
|
dissaviatura
|
dissaviaturum
|
Plural
| Nominativ |
dissaviaturi
|
dissaviaturae
|
dissaviatura
|
| Genitiv |
dissaviaturorum
|
dissaviaturarum
|
dissaviaturorum
|
| Dativ |
dissaviaturis
|
dissaviaturis
|
dissaviaturis
|
| Akkusativ |
dissaviaturos
|
dissaviaturas
|
dissaviatura
|
| Ablativ |
dissaviaturis
|
dissaviaturis
|
dissaviaturis
|
| Vokativ |
dissaviaturi
|
dissaviaturae
|
dissaviatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dissaviatum
|
dissaviatu
|