Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillo
|
ich reiße ab |
| 2. Person Singular |
dissigillas
|
du reißt ab |
| 3. Person Singular |
dissigillat
|
er/sie/es reißt ab |
| 1. Person Plural |
dissigillamus
|
wir reißen ab |
| 2. Person Plural |
dissigillatis
|
ihr reißt ab |
| 3. Person Plural |
dissigillant
|
sie reißen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillor
|
ich werde abgerissen |
| 2. Person Singular |
dissigillaris dissigillare
|
du wirst abgerissen |
| 3. Person Singular |
dissigillatur
|
er/sie/es wird abgerissen |
| 1. Person Plural |
dissigillamur
|
wir werden abgerissen |
| 2. Person Plural |
dissigillamini
|
ihr werdet abgerissen |
| 3. Person Plural |
dissigillantur
|
sie werden abgerissen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillem
|
ich reiße ab |
| 2. Person Singular |
dissigilles
|
du reißest ab |
| 3. Person Singular |
dissigillet
|
er/sie/es reiße ab |
| 1. Person Plural |
dissigillemus
|
wir reißen ab |
| 2. Person Plural |
dissigilletis
|
ihr reißet ab |
| 3. Person Plural |
dissigillent
|
sie reißen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigiller
|
ich werde abgerissen |
| 2. Person Singular |
dissigilleris dissigillere
|
du werdest abgerissen |
| 3. Person Singular |
dissigilletur
|
er/sie/es werde abgerissen |
| 1. Person Plural |
dissigillemur
|
wir werden abgerissen |
| 2. Person Plural |
dissigillemini
|
ihr werdet abgerissen |
| 3. Person Plural |
dissigillentur
|
sie werden abgerissen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillabam
|
ich riss ab |
| 2. Person Singular |
dissigillabas
|
du rissest ab |
| 3. Person Singular |
dissigillabat
|
er/sie/es riss ab |
| 1. Person Plural |
dissigillabamus
|
wir rissen ab |
| 2. Person Plural |
dissigillabatis
|
ihr risst ab |
| 3. Person Plural |
dissigillabant
|
sie rissen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillabar
|
ich wurde abgerissen |
| 2. Person Singular |
dissigillabaris dissigillabare
|
du wurdest abgerissen |
| 3. Person Singular |
dissigillabatur
|
er/sie/es wurde abgerissen |
| 1. Person Plural |
dissigillabamur
|
wir wurden abgerissen |
| 2. Person Plural |
dissigillabamini
|
ihr wurdet abgerissen |
| 3. Person Plural |
dissigillabantur
|
sie wurden abgerissen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillarem
|
ich risse ab |
| 2. Person Singular |
dissigillares
|
du rissest ab |
| 3. Person Singular |
dissigillaret
|
er/sie/es risse ab |
| 1. Person Plural |
dissigillaremus
|
wir rissen ab |
| 2. Person Plural |
dissigillaretis
|
ihr risset ab |
| 3. Person Plural |
dissigillarent
|
sie rissen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillarer
|
ich würde abgerissen |
| 2. Person Singular |
dissigillareris dissigillarere
|
du würdest abgerissen |
| 3. Person Singular |
dissigillaretur
|
er/sie/es würde abgerissen |
| 1. Person Plural |
dissigillaremur
|
wir würden abgerissen |
| 2. Person Plural |
dissigillaremini
|
ihr würdet abgerissen |
| 3. Person Plural |
dissigillarentur
|
sie würden abgerissen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillabo
|
ich werde abreißen |
| 2. Person Singular |
dissigillabis
|
du wirst abreißen |
| 3. Person Singular |
dissigillabit
|
er/sie/es wird abreißen |
| 1. Person Plural |
dissigillabimus
|
wir werden abreißen |
| 2. Person Plural |
dissigillabitis
|
ihr werdet abreißen |
| 3. Person Plural |
dissigillabunt
|
sie werden abreißen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillabor
|
ich werde abgerissen werden |
| 2. Person Singular |
dissigillaberis dissigillabere
|
du wirst abgerissen werden |
| 3. Person Singular |
dissigillabitur
|
er/sie/es wird abgerissen werden |
| 1. Person Plural |
dissigillabimur
|
wir werden abgerissen werden |
| 2. Person Plural |
dissigillabimini
|
ihr werdet abgerissen werden |
| 3. Person Plural |
dissigillabuntur
|
sie werden abgerissen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillavi
|
ich habe abgerissen |
| 2. Person Singular |
dissigillavisti
|
du hast abgerissen |
| 3. Person Singular |
dissigillavit
|
er/sie/es hat abgerissen |
| 1. Person Plural |
dissigillavimus
|
wir haben abgerissen |
| 2. Person Plural |
dissigillavistis
|
ihr habt abgerissen |
| 3. Person Plural |
dissigillaverunt dissigillavere
|
sie haben abgerissen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus sum
|
ich bin abgerissen worden |
| 2. Person Singular |
dissigillatus es
|
du bist abgerissen worden |
| 3. Person Singular |
dissigillatus est
|
er/sie/es ist abgerissen worden |
| 1. Person Plural |
dissigillati sumus
|
wir sind abgerissen worden |
| 2. Person Plural |
dissigillati estis
|
ihr seid abgerissen worden |
| 3. Person Plural |
dissigillati sunt
|
sie sind abgerissen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillaverim
|
ich habe abgerissen |
| 2. Person Singular |
dissigillaveris
|
du habest abgerissen |
| 3. Person Singular |
dissigillaverit
|
er/sie/es habe abgerissen |
| 1. Person Plural |
dissigillaverimus
|
wir haben abgerissen |
| 2. Person Plural |
dissigillaveritis
|
ihr habet abgerissen |
| 3. Person Plural |
dissigillaverint
|
sie haben abgerissen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus sim
|
ich sei abgerissen worden |
| 2. Person Singular |
dissigillatus sis
|
du seiest abgerissen worden |
| 3. Person Singular |
dissigillatus sit
|
er/sie/es sei abgerissen worden |
| 1. Person Plural |
dissigillati simus
|
wir seien abgerissen worden |
| 2. Person Plural |
dissigillati sitis
|
ihr seiet abgerissen worden |
| 3. Person Plural |
dissigillati sint
|
sie seien abgerissen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillaveram
|
ich hatte abgerissen |
| 2. Person Singular |
dissigillaveras
|
du hattest abgerissen |
| 3. Person Singular |
dissigillaverat
|
er/sie/es hatte abgerissen |
| 1. Person Plural |
dissigillaveramus
|
wir hatten abgerissen |
| 2. Person Plural |
dissigillaveratis
|
ihr hattet abgerissen |
| 3. Person Plural |
dissigillaverant
|
sie hatten abgerissen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus eram
|
ich war abgerissen worden |
| 2. Person Singular |
dissigillatus eras
|
du warst abgerissen worden |
| 3. Person Singular |
dissigillatus erat
|
er/sie/es war abgerissen worden |
| 1. Person Plural |
dissigillati eramus
|
wir waren abgerissen worden |
| 2. Person Plural |
dissigillati eratis
|
ihr wart abgerissen worden |
| 3. Person Plural |
dissigillati erant
|
sie waren abgerissen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillavissem
|
ich hätte abgerissen |
| 2. Person Singular |
dissigillavisses
|
du hättest abgerissen |
| 3. Person Singular |
dissigillavisset
|
er/sie/es hätte abgerissen |
| 1. Person Plural |
dissigillavissemus
|
wir hätten abgerissen |
| 2. Person Plural |
dissigillavissetis
|
ihr hättet abgerissen |
| 3. Person Plural |
dissigillavissent
|
sie hätten abgerissen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus essem
|
ich wäre abgerissen worden |
| 2. Person Singular |
dissigillatus esses
|
du wärest abgerissen worden |
| 3. Person Singular |
dissigillatus esset
|
er/sie/es wäre abgerissen worden |
| 1. Person Plural |
dissigillati essemus
|
wir wären abgerissen worden |
| 2. Person Plural |
dissigillati essetis
|
ihr wäret abgerissen worden |
| 3. Person Plural |
dissigillati essent
|
sie wären abgerissen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillavero
|
ich werde abgerissen haben |
| 2. Person Singular |
dissigillaveris
|
du wirst abgerissen haben |
| 3. Person Singular |
dissigillaverit
|
er/sie/es wird abgerissen haben |
| 1. Person Plural |
dissigillaverimus
|
wir werden abgerissen haben |
| 2. Person Plural |
dissigillaveritis
|
ihr werdet abgerissen haben |
| 3. Person Plural |
dissigillaverint
|
sie werden abgerissen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus ero
|
ich werde abgerissen worden sein |
| 2. Person Singular |
dissigillatus eris
|
du wirst abgerissen worden sein |
| 3. Person Singular |
dissigillatus erit
|
er/sie/es wird abgerissen worden sein |
| 1. Person Plural |
dissigillati erimus
|
wir werden abgerissen worden sein |
| 2. Person Plural |
dissigillati eritis
|
ihr werdet abgerissen worden sein |
| 3. Person Plural |
dissigillati erunt
|
sie werden abgerissen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dissigillare
|
abreißen |
| Vorzeitigkeit |
dissigillavisse
|
abgerissen haben |
| Nachzeitigkeit |
dissigillaturum esse
|
abreißen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dissigillari dissigillarier
|
abgerissen werden |
| Vorzeitigkeit |
dissigillatum esse
|
abgerissen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
dissigillatum iri
|
künftig abgerissen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dissigilla
|
reiße ab; reiß ab! |
| 2. Person Plural |
dissigillate
|
reißt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dissigillato
|
| 3. Person Singular |
dissigillato
|
| 2. Person Plural |
dissigillatote
|
| 3. Person Plural |
dissigillanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dissigillare
|
das Abreißen |
| Genitiv |
dissigillandi
|
des Abreißens |
| Dativ |
dissigillando
|
dem Abreißen |
| Akkusativ |
dissigillandum
|
das Abreißen |
| Ablativ |
dissigillando
|
durch das Abreißen |
| Vokativ |
dissigillande
|
Abreißen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissigillandus
|
dissigillanda
|
dissigillandum
|
| Genitiv |
dissigillandi
|
dissigillandae
|
dissigillandi
|
| Dativ |
dissigillando
|
dissigillandae
|
dissigillando
|
| Akkusativ |
dissigillandum
|
dissigillandam
|
dissigillandum
|
| Ablativ |
dissigillando
|
dissigillanda
|
dissigillando
|
| Vokativ |
dissigillande
|
dissigillanda
|
dissigillandum
|
Plural
| Nominativ |
dissigillandi
|
dissigillandae
|
dissigillanda
|
| Genitiv |
dissigillandorum
|
dissigillandarum
|
dissigillandorum
|
| Dativ |
dissigillandis
|
dissigillandis
|
dissigillandis
|
| Akkusativ |
dissigillandos
|
dissigillandas
|
dissigillanda
|
| Ablativ |
dissigillandis
|
dissigillandis
|
dissigillandis
|
| Vokativ |
dissigillandi
|
dissigillandae
|
dissigillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissigillans
|
dissigillans
|
dissigillans
|
| Genitiv |
dissigillantis
|
dissigillantis
|
dissigillantis
|
| Dativ |
dissigillanti
|
dissigillanti
|
dissigillanti
|
| Akkusativ |
dissigillantem
|
dissigillantem
|
dissigillans
|
| Ablativ |
dissigillanti dissigillante
|
dissigillanti dissigillante
|
dissigillanti dissigillante
|
| Vokativ |
dissigillans
|
dissigillans
|
dissigillans
|
Plural
| Nominativ |
dissigillantes
|
dissigillantes
|
dissigillantia
|
| Genitiv |
dissigillantium dissigillantum
|
dissigillantium dissigillantum
|
dissigillantium dissigillantum
|
| Dativ |
dissigillantibus
|
dissigillantibus
|
dissigillantibus
|
| Akkusativ |
dissigillantes
|
dissigillantes
|
dissigillantia
|
| Ablativ |
dissigillantibus
|
dissigillantibus
|
dissigillantibus
|
| Vokativ |
dissigillantes
|
dissigillantes
|
dissigillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissigillatus
|
dissigillata
|
dissigillatum
|
| Genitiv |
dissigillati
|
dissigillatae
|
dissigillati
|
| Dativ |
dissigillato
|
dissigillatae
|
dissigillato
|
| Akkusativ |
dissigillatum
|
dissigillatam
|
dissigillatum
|
| Ablativ |
dissigillato
|
dissigillata
|
dissigillato
|
| Vokativ |
dissigillate
|
dissigillata
|
dissigillatum
|
Plural
| Nominativ |
dissigillati
|
dissigillatae
|
dissigillata
|
| Genitiv |
dissigillatorum
|
dissigillatarum
|
dissigillatorum
|
| Dativ |
dissigillatis
|
dissigillatis
|
dissigillatis
|
| Akkusativ |
dissigillatos
|
dissigillatas
|
dissigillata
|
| Ablativ |
dissigillatis
|
dissigillatis
|
dissigillatis
|
| Vokativ |
dissigillati
|
dissigillatae
|
dissigillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissigillaturus
|
dissigillatura
|
dissigillaturum
|
| Genitiv |
dissigillaturi
|
dissigillaturae
|
dissigillaturi
|
| Dativ |
dissigillaturo
|
dissigillaturae
|
dissigillaturo
|
| Akkusativ |
dissigillaturum
|
dissigillaturam
|
dissigillaturum
|
| Ablativ |
dissigillaturo
|
dissigillatura
|
dissigillaturo
|
| Vokativ |
dissigillature
|
dissigillatura
|
dissigillaturum
|
Plural
| Nominativ |
dissigillaturi
|
dissigillaturae
|
dissigillatura
|
| Genitiv |
dissigillaturorum
|
dissigillaturarum
|
dissigillaturorum
|
| Dativ |
dissigillaturis
|
dissigillaturis
|
dissigillaturis
|
| Akkusativ |
dissigillaturos
|
dissigillaturas
|
dissigillatura
|
| Ablativ |
dissigillaturis
|
dissigillaturis
|
dissigillaturis
|
| Vokativ |
dissigillaturi
|
dissigillaturae
|
dissigillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dissigillatum
|
dissigillatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillo
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillas
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillat
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillamus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillatis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillor
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillaris dissigillare
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillatur
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillamur
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillamini
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillem
|
|
| 2. Person Singular |
dissigilles
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillet
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillemus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigilletis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigiller
|
|
| 2. Person Singular |
dissigilleris dissigillere
|
|
| 3. Person Singular |
dissigilletur
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillemur
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillemini
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillabam
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillabas
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillabat
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillabamus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillabatis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillabar
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillabaris dissigillabare
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillabatur
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillabamur
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillabamini
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillarem
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillares
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillaret
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillaremus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillaretis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillarer
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillareris dissigillarere
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillaretur
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillaremur
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillaremini
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillabo
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillabis
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillabit
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillabimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillabitis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillabor
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillaberis dissigillabere
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillabitur
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillabimur
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillabimini
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillavi
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillavisti
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillavit
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillavimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillavistis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillaverunt dissigillavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillatus es
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillatus est
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillati estis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillaverim
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillati simus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillaveram
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillaveras
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillaverat
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillavissem
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillavisses
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillavisset
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillavero
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dissigillare
|
|
| Vorzeitigkeit |
dissigillavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dissigillaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dissigillari dissigillarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
dissigillatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dissigillatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dissigilla
|
! |
| 2. Person Plural |
dissigillate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dissigillato
|
| 3. Person Singular |
dissigillato
|
| 2. Person Plural |
dissigillatote
|
| 3. Person Plural |
dissigillanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dissigillare
|
|
| Genitiv |
dissigillandi
|
|
| Dativ |
dissigillando
|
|
| Akkusativ |
dissigillandum
|
|
| Ablativ |
dissigillando
|
|
| Vokativ |
dissigillande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissigillandus
|
dissigillanda
|
dissigillandum
|
| Genitiv |
dissigillandi
|
dissigillandae
|
dissigillandi
|
| Dativ |
dissigillando
|
dissigillandae
|
dissigillando
|
| Akkusativ |
dissigillandum
|
dissigillandam
|
dissigillandum
|
| Ablativ |
dissigillando
|
dissigillanda
|
dissigillando
|
| Vokativ |
dissigillande
|
dissigillanda
|
dissigillandum
|
Plural
| Nominativ |
dissigillandi
|
dissigillandae
|
dissigillanda
|
| Genitiv |
dissigillandorum
|
dissigillandarum
|
dissigillandorum
|
| Dativ |
dissigillandis
|
dissigillandis
|
dissigillandis
|
| Akkusativ |
dissigillandos
|
dissigillandas
|
dissigillanda
|
| Ablativ |
dissigillandis
|
dissigillandis
|
dissigillandis
|
| Vokativ |
dissigillandi
|
dissigillandae
|
dissigillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissigillans
|
dissigillans
|
dissigillans
|
| Genitiv |
dissigillantis
|
dissigillantis
|
dissigillantis
|
| Dativ |
dissigillanti
|
dissigillanti
|
dissigillanti
|
| Akkusativ |
dissigillantem
|
dissigillantem
|
dissigillans
|
| Ablativ |
dissigillanti dissigillante
|
dissigillanti dissigillante
|
dissigillanti dissigillante
|
| Vokativ |
dissigillans
|
dissigillans
|
dissigillans
|
Plural
| Nominativ |
dissigillantes
|
dissigillantes
|
dissigillantia
|
| Genitiv |
dissigillantium dissigillantum
|
dissigillantium dissigillantum
|
dissigillantium dissigillantum
|
| Dativ |
dissigillantibus
|
dissigillantibus
|
dissigillantibus
|
| Akkusativ |
dissigillantes
|
dissigillantes
|
dissigillantia
|
| Ablativ |
dissigillantibus
|
dissigillantibus
|
dissigillantibus
|
| Vokativ |
dissigillantes
|
dissigillantes
|
dissigillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissigillatus
|
dissigillata
|
dissigillatum
|
| Genitiv |
dissigillati
|
dissigillatae
|
dissigillati
|
| Dativ |
dissigillato
|
dissigillatae
|
dissigillato
|
| Akkusativ |
dissigillatum
|
dissigillatam
|
dissigillatum
|
| Ablativ |
dissigillato
|
dissigillata
|
dissigillato
|
| Vokativ |
dissigillate
|
dissigillata
|
dissigillatum
|
Plural
| Nominativ |
dissigillati
|
dissigillatae
|
dissigillata
|
| Genitiv |
dissigillatorum
|
dissigillatarum
|
dissigillatorum
|
| Dativ |
dissigillatis
|
dissigillatis
|
dissigillatis
|
| Akkusativ |
dissigillatos
|
dissigillatas
|
dissigillata
|
| Ablativ |
dissigillatis
|
dissigillatis
|
dissigillatis
|
| Vokativ |
dissigillati
|
dissigillatae
|
dissigillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissigillaturus
|
dissigillatura
|
dissigillaturum
|
| Genitiv |
dissigillaturi
|
dissigillaturae
|
dissigillaturi
|
| Dativ |
dissigillaturo
|
dissigillaturae
|
dissigillaturo
|
| Akkusativ |
dissigillaturum
|
dissigillaturam
|
dissigillaturum
|
| Ablativ |
dissigillaturo
|
dissigillatura
|
dissigillaturo
|
| Vokativ |
dissigillature
|
dissigillatura
|
dissigillaturum
|
Plural
| Nominativ |
dissigillaturi
|
dissigillaturae
|
dissigillatura
|
| Genitiv |
dissigillaturorum
|
dissigillaturarum
|
dissigillaturorum
|
| Dativ |
dissigillaturis
|
dissigillaturis
|
dissigillaturis
|
| Akkusativ |
dissigillaturos
|
dissigillaturas
|
dissigillatura
|
| Ablativ |
dissigillaturis
|
dissigillaturis
|
dissigillaturis
|
| Vokativ |
dissigillaturi
|
dissigillaturae
|
dissigillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dissigillatum
|
dissigillatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillo
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillas
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillat
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillamus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillatis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillor
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillaris dissigillare
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillatur
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillamur
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillamini
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillem
|
|
| 2. Person Singular |
dissigilles
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillet
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillemus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigilletis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigiller
|
|
| 2. Person Singular |
dissigilleris dissigillere
|
|
| 3. Person Singular |
dissigilletur
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillemur
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillemini
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillabam
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillabas
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillabat
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillabamus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillabatis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillabar
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillabaris dissigillabare
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillabatur
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillabamur
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillabamini
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillarem
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillares
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillaret
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillaremus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillaretis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillarer
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillareris dissigillarere
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillaretur
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillaremur
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillaremini
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillabo
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillabis
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillabit
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillabimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillabitis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillabor
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillaberis dissigillabere
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillabitur
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillabimur
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillabimini
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillavi
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillavisti
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillavit
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillavimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillavistis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillaverunt dissigillavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillatus es
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillatus est
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillati estis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillaverim
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillati simus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillaveram
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillaveras
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillaverat
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillavissem
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillavisses
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillavisset
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillavero
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dissigillatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
dissigillatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
dissigillatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
dissigillati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
dissigillati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
dissigillati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dissigillare
|
|
| Vorzeitigkeit |
dissigillavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dissigillaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dissigillari dissigillarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
dissigillatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dissigillatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dissigilla
|
! |
| 2. Person Plural |
dissigillate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dissigillato
|
| 3. Person Singular |
dissigillato
|
| 2. Person Plural |
dissigillatote
|
| 3. Person Plural |
dissigillanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dissigillare
|
|
| Genitiv |
dissigillandi
|
|
| Dativ |
dissigillando
|
|
| Akkusativ |
dissigillandum
|
|
| Ablativ |
dissigillando
|
|
| Vokativ |
dissigillande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissigillandus
|
dissigillanda
|
dissigillandum
|
| Genitiv |
dissigillandi
|
dissigillandae
|
dissigillandi
|
| Dativ |
dissigillando
|
dissigillandae
|
dissigillando
|
| Akkusativ |
dissigillandum
|
dissigillandam
|
dissigillandum
|
| Ablativ |
dissigillando
|
dissigillanda
|
dissigillando
|
| Vokativ |
dissigillande
|
dissigillanda
|
dissigillandum
|
Plural
| Nominativ |
dissigillandi
|
dissigillandae
|
dissigillanda
|
| Genitiv |
dissigillandorum
|
dissigillandarum
|
dissigillandorum
|
| Dativ |
dissigillandis
|
dissigillandis
|
dissigillandis
|
| Akkusativ |
dissigillandos
|
dissigillandas
|
dissigillanda
|
| Ablativ |
dissigillandis
|
dissigillandis
|
dissigillandis
|
| Vokativ |
dissigillandi
|
dissigillandae
|
dissigillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissigillans
|
dissigillans
|
dissigillans
|
| Genitiv |
dissigillantis
|
dissigillantis
|
dissigillantis
|
| Dativ |
dissigillanti
|
dissigillanti
|
dissigillanti
|
| Akkusativ |
dissigillantem
|
dissigillantem
|
dissigillans
|
| Ablativ |
dissigillanti dissigillante
|
dissigillanti dissigillante
|
dissigillanti dissigillante
|
| Vokativ |
dissigillans
|
dissigillans
|
dissigillans
|
Plural
| Nominativ |
dissigillantes
|
dissigillantes
|
dissigillantia
|
| Genitiv |
dissigillantium dissigillantum
|
dissigillantium dissigillantum
|
dissigillantium dissigillantum
|
| Dativ |
dissigillantibus
|
dissigillantibus
|
dissigillantibus
|
| Akkusativ |
dissigillantes
|
dissigillantes
|
dissigillantia
|
| Ablativ |
dissigillantibus
|
dissigillantibus
|
dissigillantibus
|
| Vokativ |
dissigillantes
|
dissigillantes
|
dissigillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissigillatus
|
dissigillata
|
dissigillatum
|
| Genitiv |
dissigillati
|
dissigillatae
|
dissigillati
|
| Dativ |
dissigillato
|
dissigillatae
|
dissigillato
|
| Akkusativ |
dissigillatum
|
dissigillatam
|
dissigillatum
|
| Ablativ |
dissigillato
|
dissigillata
|
dissigillato
|
| Vokativ |
dissigillate
|
dissigillata
|
dissigillatum
|
Plural
| Nominativ |
dissigillati
|
dissigillatae
|
dissigillata
|
| Genitiv |
dissigillatorum
|
dissigillatarum
|
dissigillatorum
|
| Dativ |
dissigillatis
|
dissigillatis
|
dissigillatis
|
| Akkusativ |
dissigillatos
|
dissigillatas
|
dissigillata
|
| Ablativ |
dissigillatis
|
dissigillatis
|
dissigillatis
|
| Vokativ |
dissigillati
|
dissigillatae
|
dissigillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dissigillaturus
|
dissigillatura
|
dissigillaturum
|
| Genitiv |
dissigillaturi
|
dissigillaturae
|
dissigillaturi
|
| Dativ |
dissigillaturo
|
dissigillaturae
|
dissigillaturo
|
| Akkusativ |
dissigillaturum
|
dissigillaturam
|
dissigillaturum
|
| Ablativ |
dissigillaturo
|
dissigillatura
|
dissigillaturo
|
| Vokativ |
dissigillature
|
dissigillatura
|
dissigillaturum
|
Plural
| Nominativ |
dissigillaturi
|
dissigillaturae
|
dissigillatura
|
| Genitiv |
dissigillaturorum
|
dissigillaturarum
|
dissigillaturorum
|
| Dativ |
dissigillaturis
|
dissigillaturis
|
dissigillaturis
|
| Akkusativ |
dissigillaturos
|
dissigillaturas
|
dissigillatura
|
| Ablativ |
dissigillaturis
|
dissigillaturis
|
dissigillaturis
|
| Vokativ |
dissigillaturi
|
dissigillaturae
|
dissigillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dissigillatum
|
dissigillatu
|