verbergen
verhehlen
verheimlichen
den Schalk spielen
ignorieren
unkenntlich machen
verleugnen
verschweigen
verstecken
verstellen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulo
ich verberge
2. Person Singular
dissimulas
du verbirgst
3. Person Singular
dissimulat
er/sie/es verbirgt
1. Person Plural
dissimulamus
wir verbergen
2. Person Plural
dissimulatis
ihr verbergt
3. Person Plural
dissimulant
sie verbergen
Passiv
1. Person Singular
dissimulor
ich werde verborgen
2. Person Singular
dissimularis dissimulare
du wirst verborgen
3. Person Singular
dissimulatur
er/sie/es wird verborgen
1. Person Plural
dissimulamur
wir werden verborgen
2. Person Plural
dissimulamini
ihr werdet verborgen
3. Person Plural
dissimulantur
sie werden verborgen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulem
ich verberge
2. Person Singular
dissimules
du verbergest
3. Person Singular
dissimulet
er/sie/es verberge
1. Person Plural
dissimulemus
wir verbergen
2. Person Plural
dissimuletis
ihr verberget
3. Person Plural
dissimulent
sie verbergen
Passiv
1. Person Singular
dissimuler
ich werde verborgen
2. Person Singular
dissimuleris dissimulere
du werdest verborgen
3. Person Singular
dissimuletur
er/sie/es werde verborgen
1. Person Plural
dissimulemur
wir werden verborgen
2. Person Plural
dissimulemini
ihr werdet verborgen
3. Person Plural
dissimulentur
sie werden verborgen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabam
ich verbarg
2. Person Singular
dissimulabas
du verbargst
3. Person Singular
dissimulabat
er/sie/es verbarg
1. Person Plural
dissimulabamus
wir verbargen
2. Person Plural
dissimulabatis
ihr verbargt
3. Person Plural
dissimulabant
sie verbargen
Passiv
1. Person Singular
dissimulabar
ich wurde verborgen
2. Person Singular
dissimulabaris dissimulabare
du wurdest verborgen
3. Person Singular
dissimulabatur
er/sie/es wurde verborgen
1. Person Plural
dissimulabamur
wir wurden verborgen
2. Person Plural
dissimulabamini
ihr wurdet verborgen
3. Person Plural
dissimulabantur
sie wurden verborgen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimularem
ich verbürge
2. Person Singular
dissimulares
du verbürgest
3. Person Singular
dissimularet
er/sie/es verbürge
1. Person Plural
dissimularemus
wir verbürgen
2. Person Plural
dissimularetis
ihr verbürget
3. Person Plural
dissimularent
sie verbürgen
Passiv
1. Person Singular
dissimularer
ich würde verborgen
2. Person Singular
dissimulareris dissimularere
du würdest verborgen
3. Person Singular
dissimularetur
er/sie/es würde verborgen
1. Person Plural
dissimularemur
wir würden verborgen
2. Person Plural
dissimularemini
ihr würdet verborgen
3. Person Plural
dissimularentur
sie würden verborgen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabo
ich werde verbergen
2. Person Singular
dissimulabis
du wirst verbergen
3. Person Singular
dissimulabit
er/sie/es wird verbergen
1. Person Plural
dissimulabimus
wir werden verbergen
2. Person Plural
dissimulabitis
ihr werdet verbergen
3. Person Plural
dissimulabunt
sie werden verbergen
Passiv
1. Person Singular
dissimulabor
ich werde verborgen werden
2. Person Singular
dissimulaberis dissimulabere
du wirst verborgen werden
3. Person Singular
dissimulabitur
er/sie/es wird verborgen werden
1. Person Plural
dissimulabimur
wir werden verborgen werden
2. Person Plural
dissimulabimini
ihr werdet verborgen werden
3. Person Plural
dissimulabuntur
sie werden verborgen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavi
ich habe verborgen
2. Person Singular
dissimulavisti
du hast verborgen
3. Person Singular
dissimulavit
er/sie/es hat verborgen
1. Person Plural
dissimulavimus
wir haben verborgen
2. Person Plural
dissimulavistis
ihr habt verborgen
3. Person Plural
dissimulaverunt dissimulavere
sie haben verborgen
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sum
ich bin verborgen worden
2. Person Singular
dissimulatus es
du bist verborgen worden
3. Person Singular
dissimulatus est
er/sie/es ist verborgen worden
1. Person Plural
dissimulati sumus
wir sind verborgen worden
2. Person Plural
dissimulati estis
ihr seid verborgen worden
3. Person Plural
dissimulati sunt
sie sind verborgen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaverim
ich habe verborgen
2. Person Singular
dissimulaveris
du habest verborgen
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es habe verborgen
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir haben verborgen
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr habet verborgen
3. Person Plural
dissimulaverint
sie haben verborgen
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sim
ich sei verborgen worden
2. Person Singular
dissimulatus sis
du seiest verborgen worden
3. Person Singular
dissimulatus sit
er/sie/es sei verborgen worden
1. Person Plural
dissimulati simus
wir seien verborgen worden
2. Person Plural
dissimulati sitis
ihr seiet verborgen worden
3. Person Plural
dissimulati sint
sie seien verborgen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaveram
ich hatte verborgen
2. Person Singular
dissimulaveras
du hattest verborgen
3. Person Singular
dissimulaverat
er/sie/es hatte verborgen
1. Person Plural
dissimulaveramus
wir hatten verborgen
2. Person Plural
dissimulaveratis
ihr hattet verborgen
3. Person Plural
dissimulaverant
sie hatten verborgen
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus eram
ich war verborgen worden
2. Person Singular
dissimulatus eras
du warst verborgen worden
3. Person Singular
dissimulatus erat
er/sie/es war verborgen worden
1. Person Plural
dissimulati eramus
wir waren verborgen worden
2. Person Plural
dissimulati eratis
ihr wart verborgen worden
3. Person Plural
dissimulati erant
sie waren verborgen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavissem
ich hätte verborgen
2. Person Singular
dissimulavisses
du hättest verborgen
3. Person Singular
dissimulavisset
er/sie/es hätte verborgen
1. Person Plural
dissimulavissemus
wir hätten verborgen
2. Person Plural
dissimulavissetis
ihr hättet verborgen
3. Person Plural
dissimulavissent
sie hätten verborgen
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus essem
ich wäre verborgen worden
2. Person Singular
dissimulatus esses
du wärest verborgen worden
3. Person Singular
dissimulatus esset
er/sie/es wäre verborgen worden
1. Person Plural
dissimulati essemus
wir wären verborgen worden
2. Person Plural
dissimulati essetis
ihr wäret verborgen worden
3. Person Plural
dissimulati essent
sie wären verborgen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavero
ich werde verborgen haben
2. Person Singular
dissimulaveris
du wirst verborgen haben
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es wird verborgen haben
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir werden verborgen haben
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr werdet verborgen haben
3. Person Plural
dissimulaverint
sie werden verborgen haben
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus ero
ich werde verborgen worden sein
2. Person Singular
dissimulatus eris
du wirst verborgen worden sein
3. Person Singular
dissimulatus erit
er/sie/es wird verborgen worden sein
1. Person Plural
dissimulati erimus
wir werden verborgen worden sein
2. Person Plural
dissimulati eritis
ihr werdet verborgen worden sein
3. Person Plural
dissimulati erunt
sie werden verborgen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
dissimulare
verbergen
Vorzeitigkeit
dissimulavisse
verborgen haben
Nachzeitigkeit
dissimulaturum esse
verbergen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
dissimulari dissimularier
verborgen werden
Vorzeitigkeit
dissimulatum esse
verborgen worden sein
Nachzeitigkeit
dissimulatum iri
künftig verborgen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
dissimula
verbirg!
2. Person Plural
dissimulate
verbergt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
dissimulato
3. Person Singular
dissimulato
2. Person Plural
dissimulatote
3. Person Plural
dissimulanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
dissimulare
das Verbergen
Genitiv
dissimulandi
des Verbergens
Dativ
dissimulando
dem Verbergen
Akkusativ
dissimulandum
das Verbergen
Ablativ
dissimulando
durch das Verbergen
Vokativ
dissimulande
Verbergen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulandus
dissimulanda
dissimulandum
Genitiv
dissimulandi
dissimulandae
dissimulandi
Dativ
dissimulando
dissimulandae
dissimulando
Akkusativ
dissimulandum
dissimulandam
dissimulandum
Ablativ
dissimulando
dissimulanda
dissimulando
Vokativ
dissimulande
dissimulanda
dissimulandum
Plural
Nominativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Genitiv
dissimulandorum
dissimulandarum
dissimulandorum
Dativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Akkusativ
dissimulandos
dissimulandas
dissimulanda
Ablativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Vokativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Genitiv
dissimulantis
dissimulantis
dissimulantis
Dativ
dissimulanti
dissimulanti
dissimulanti
Akkusativ
dissimulantem
dissimulantem
dissimulans
Ablativ
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
Vokativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Plural
Nominativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Genitiv
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
Dativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Akkusativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Ablativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Vokativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulatus
dissimulata
dissimulatum
Genitiv
dissimulati
dissimulatae
dissimulati
Dativ
dissimulato
dissimulatae
dissimulato
Akkusativ
dissimulatum
dissimulatam
dissimulatum
Ablativ
dissimulato
dissimulata
dissimulato
Vokativ
dissimulate
dissimulata
dissimulatum
Plural
Nominativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Genitiv
dissimulatorum
dissimulatarum
dissimulatorum
Dativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Akkusativ
dissimulatos
dissimulatas
dissimulata
Ablativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Vokativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulaturus
dissimulatura
dissimulaturum
Genitiv
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulaturi
Dativ
dissimulaturo
dissimulaturae
dissimulaturo
Akkusativ
dissimulaturum
dissimulaturam
dissimulaturum
Ablativ
dissimulaturo
dissimulatura
dissimulaturo
Vokativ
dissimulature
dissimulatura
dissimulaturum
Plural
Nominativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Genitiv
dissimulaturorum
dissimulaturarum
dissimulaturorum
Dativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Akkusativ
dissimulaturos
dissimulaturas
dissimulatura
Ablativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Vokativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Supina
Supin I
Supin II
dissimulatum
dissimulatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulo
ich verhehle
2. Person Singular
dissimulas
du verhehlst
3. Person Singular
dissimulat
er/sie/es verhehlt
1. Person Plural
dissimulamus
wir verhehlen
2. Person Plural
dissimulatis
ihr verhehlt
3. Person Plural
dissimulant
sie verhehlen
Passiv
1. Person Singular
dissimulor
ich werde verhehlt
2. Person Singular
dissimularis dissimulare
du wirst verhehlt
3. Person Singular
dissimulatur
er/sie/es wird verhehlt
1. Person Plural
dissimulamur
wir werden verhehlt
2. Person Plural
dissimulamini
ihr werdet verhehlt
3. Person Plural
dissimulantur
sie werden verhehlt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulem
ich verhehle
2. Person Singular
dissimules
du verhehlest
3. Person Singular
dissimulet
er/sie/es verhehle
1. Person Plural
dissimulemus
wir verhehlen
2. Person Plural
dissimuletis
ihr verhehlet
3. Person Plural
dissimulent
sie verhehlen
Passiv
1. Person Singular
dissimuler
ich werde verhehlt
2. Person Singular
dissimuleris dissimulere
du werdest verhehlt
3. Person Singular
dissimuletur
er/sie/es werde verhehlt
1. Person Plural
dissimulemur
wir werden verhehlt
2. Person Plural
dissimulemini
ihr werdet verhehlt
3. Person Plural
dissimulentur
sie werden verhehlt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabam
ich verhehlte
2. Person Singular
dissimulabas
du verhehltest
3. Person Singular
dissimulabat
er/sie/es verhehlte
1. Person Plural
dissimulabamus
wir verhehlten
2. Person Plural
dissimulabatis
ihr verhehltet
3. Person Plural
dissimulabant
sie verhehlten
Passiv
1. Person Singular
dissimulabar
ich wurde verhehlt
2. Person Singular
dissimulabaris dissimulabare
du wurdest verhehlt
3. Person Singular
dissimulabatur
er/sie/es wurde verhehlt
1. Person Plural
dissimulabamur
wir wurden verhehlt
2. Person Plural
dissimulabamini
ihr wurdet verhehlt
3. Person Plural
dissimulabantur
sie wurden verhehlt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimularem
ich verhehlte
2. Person Singular
dissimulares
du verhehltest
3. Person Singular
dissimularet
er/sie/es verhehlte
1. Person Plural
dissimularemus
wir verhehlten
2. Person Plural
dissimularetis
ihr verhehltet
3. Person Plural
dissimularent
sie verhehlten
Passiv
1. Person Singular
dissimularer
ich würde verhehlt
2. Person Singular
dissimulareris dissimularere
du würdest verhehlt
3. Person Singular
dissimularetur
er/sie/es würde verhehlt
1. Person Plural
dissimularemur
wir würden verhehlt
2. Person Plural
dissimularemini
ihr würdet verhehlt
3. Person Plural
dissimularentur
sie würden verhehlt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabo
ich werde verhehlen
2. Person Singular
dissimulabis
du wirst verhehlen
3. Person Singular
dissimulabit
er/sie/es wird verhehlen
1. Person Plural
dissimulabimus
wir werden verhehlen
2. Person Plural
dissimulabitis
ihr werdet verhehlen
3. Person Plural
dissimulabunt
sie werden verhehlen
Passiv
1. Person Singular
dissimulabor
ich werde verhehlt werden
2. Person Singular
dissimulaberis dissimulabere
du wirst verhehlt werden
3. Person Singular
dissimulabitur
er/sie/es wird verhehlt werden
1. Person Plural
dissimulabimur
wir werden verhehlt werden
2. Person Plural
dissimulabimini
ihr werdet verhehlt werden
3. Person Plural
dissimulabuntur
sie werden verhehlt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavi
ich habe verhehlt
2. Person Singular
dissimulavisti
du hast verhehlt
3. Person Singular
dissimulavit
er/sie/es hat verhehlt
1. Person Plural
dissimulavimus
wir haben verhehlt
2. Person Plural
dissimulavistis
ihr habt verhehlt
3. Person Plural
dissimulaverunt dissimulavere
sie haben verhehlt
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sum
ich bin verhehlt worden
2. Person Singular
dissimulatus es
du bist verhehlt worden
3. Person Singular
dissimulatus est
er/sie/es ist verhehlt worden
1. Person Plural
dissimulati sumus
wir sind verhehlt worden
2. Person Plural
dissimulati estis
ihr seid verhehlt worden
3. Person Plural
dissimulati sunt
sie sind verhehlt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaverim
ich habe verhehlt
2. Person Singular
dissimulaveris
du habest verhehlt
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es habe verhehlt
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir haben verhehlt
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr habet verhehlt
3. Person Plural
dissimulaverint
sie haben verhehlt
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sim
ich sei verhehlt worden
2. Person Singular
dissimulatus sis
du seiest verhehlt worden
3. Person Singular
dissimulatus sit
er/sie/es sei verhehlt worden
1. Person Plural
dissimulati simus
wir seien verhehlt worden
2. Person Plural
dissimulati sitis
ihr seiet verhehlt worden
3. Person Plural
dissimulati sint
sie seien verhehlt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaveram
ich hatte verhehlt
2. Person Singular
dissimulaveras
du hattest verhehlt
3. Person Singular
dissimulaverat
er/sie/es hatte verhehlt
1. Person Plural
dissimulaveramus
wir hatten verhehlt
2. Person Plural
dissimulaveratis
ihr hattet verhehlt
3. Person Plural
dissimulaverant
sie hatten verhehlt
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus eram
ich war verhehlt worden
2. Person Singular
dissimulatus eras
du warst verhehlt worden
3. Person Singular
dissimulatus erat
er/sie/es war verhehlt worden
1. Person Plural
dissimulati eramus
wir waren verhehlt worden
2. Person Plural
dissimulati eratis
ihr wart verhehlt worden
3. Person Plural
dissimulati erant
sie waren verhehlt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavissem
ich hätte verhehlt
2. Person Singular
dissimulavisses
du hättest verhehlt
3. Person Singular
dissimulavisset
er/sie/es hätte verhehlt
1. Person Plural
dissimulavissemus
wir hätten verhehlt
2. Person Plural
dissimulavissetis
ihr hättet verhehlt
3. Person Plural
dissimulavissent
sie hätten verhehlt
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus essem
ich wäre verhehlt worden
2. Person Singular
dissimulatus esses
du wärest verhehlt worden
3. Person Singular
dissimulatus esset
er/sie/es wäre verhehlt worden
1. Person Plural
dissimulati essemus
wir wären verhehlt worden
2. Person Plural
dissimulati essetis
ihr wäret verhehlt worden
3. Person Plural
dissimulati essent
sie wären verhehlt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavero
ich werde verhehlt haben
2. Person Singular
dissimulaveris
du wirst verhehlt haben
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es wird verhehlt haben
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir werden verhehlt haben
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr werdet verhehlt haben
3. Person Plural
dissimulaverint
sie werden verhehlt haben
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus ero
ich werde verhehlt worden sein
2. Person Singular
dissimulatus eris
du wirst verhehlt worden sein
3. Person Singular
dissimulatus erit
er/sie/es wird verhehlt worden sein
1. Person Plural
dissimulati erimus
wir werden verhehlt worden sein
2. Person Plural
dissimulati eritis
ihr werdet verhehlt worden sein
3. Person Plural
dissimulati erunt
sie werden verhehlt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
dissimulare
verhehlen
Vorzeitigkeit
dissimulavisse
verhehlt haben
Nachzeitigkeit
dissimulaturum esse
verhehlen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
dissimulari dissimularier
verhehlt werden
Vorzeitigkeit
dissimulatum esse
verhehlt worden sein
Nachzeitigkeit
dissimulatum iri
künftig verhehlt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
dissimula
verhehle; verhehl!
2. Person Plural
dissimulate
verhehlt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
dissimulato
3. Person Singular
dissimulato
2. Person Plural
dissimulatote
3. Person Plural
dissimulanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
dissimulare
das Verhehlen
Genitiv
dissimulandi
des Verhehlens
Dativ
dissimulando
dem Verhehlen
Akkusativ
dissimulandum
das Verhehlen
Ablativ
dissimulando
durch das Verhehlen
Vokativ
dissimulande
Verhehlen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulandus
dissimulanda
dissimulandum
Genitiv
dissimulandi
dissimulandae
dissimulandi
Dativ
dissimulando
dissimulandae
dissimulando
Akkusativ
dissimulandum
dissimulandam
dissimulandum
Ablativ
dissimulando
dissimulanda
dissimulando
Vokativ
dissimulande
dissimulanda
dissimulandum
Plural
Nominativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Genitiv
dissimulandorum
dissimulandarum
dissimulandorum
Dativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Akkusativ
dissimulandos
dissimulandas
dissimulanda
Ablativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Vokativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Genitiv
dissimulantis
dissimulantis
dissimulantis
Dativ
dissimulanti
dissimulanti
dissimulanti
Akkusativ
dissimulantem
dissimulantem
dissimulans
Ablativ
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
Vokativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Plural
Nominativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Genitiv
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
Dativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Akkusativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Ablativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Vokativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulatus
dissimulata
dissimulatum
Genitiv
dissimulati
dissimulatae
dissimulati
Dativ
dissimulato
dissimulatae
dissimulato
Akkusativ
dissimulatum
dissimulatam
dissimulatum
Ablativ
dissimulato
dissimulata
dissimulato
Vokativ
dissimulate
dissimulata
dissimulatum
Plural
Nominativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Genitiv
dissimulatorum
dissimulatarum
dissimulatorum
Dativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Akkusativ
dissimulatos
dissimulatas
dissimulata
Ablativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Vokativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulaturus
dissimulatura
dissimulaturum
Genitiv
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulaturi
Dativ
dissimulaturo
dissimulaturae
dissimulaturo
Akkusativ
dissimulaturum
dissimulaturam
dissimulaturum
Ablativ
dissimulaturo
dissimulatura
dissimulaturo
Vokativ
dissimulature
dissimulatura
dissimulaturum
Plural
Nominativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Genitiv
dissimulaturorum
dissimulaturarum
dissimulaturorum
Dativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Akkusativ
dissimulaturos
dissimulaturas
dissimulatura
Ablativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Vokativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Supina
Supin I
Supin II
dissimulatum
dissimulatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulo
ich verheimliche
2. Person Singular
dissimulas
du verheimlichst
3. Person Singular
dissimulat
er/sie/es verheimlicht
1. Person Plural
dissimulamus
wir verheimlichen
2. Person Plural
dissimulatis
ihr verheimlicht
3. Person Plural
dissimulant
sie verheimlichen
Passiv
1. Person Singular
dissimulor
ich werde verheimlicht
2. Person Singular
dissimularis dissimulare
du wirst verheimlicht
3. Person Singular
dissimulatur
er/sie/es wird verheimlicht
1. Person Plural
dissimulamur
wir werden verheimlicht
2. Person Plural
dissimulamini
ihr werdet verheimlicht
3. Person Plural
dissimulantur
sie werden verheimlicht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulem
ich verheimliche
2. Person Singular
dissimules
du verheimlichest
3. Person Singular
dissimulet
er/sie/es verheimliche
1. Person Plural
dissimulemus
wir verheimlichen
2. Person Plural
dissimuletis
ihr verheimlichet
3. Person Plural
dissimulent
sie verheimlichen
Passiv
1. Person Singular
dissimuler
ich werde verheimlicht
2. Person Singular
dissimuleris dissimulere
du werdest verheimlicht
3. Person Singular
dissimuletur
er/sie/es werde verheimlicht
1. Person Plural
dissimulemur
wir werden verheimlicht
2. Person Plural
dissimulemini
ihr werdet verheimlicht
3. Person Plural
dissimulentur
sie werden verheimlicht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabam
ich verheimlichte
2. Person Singular
dissimulabas
du verheimlichtest
3. Person Singular
dissimulabat
er/sie/es verheimlichte
1. Person Plural
dissimulabamus
wir verheimlichten
2. Person Plural
dissimulabatis
ihr verheimlichtet
3. Person Plural
dissimulabant
sie verheimlichten
Passiv
1. Person Singular
dissimulabar
ich wurde verheimlicht
2. Person Singular
dissimulabaris dissimulabare
du wurdest verheimlicht
3. Person Singular
dissimulabatur
er/sie/es wurde verheimlicht
1. Person Plural
dissimulabamur
wir wurden verheimlicht
2. Person Plural
dissimulabamini
ihr wurdet verheimlicht
3. Person Plural
dissimulabantur
sie wurden verheimlicht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimularem
ich verheimlichte
2. Person Singular
dissimulares
du verheimlichtest
3. Person Singular
dissimularet
er/sie/es verheimlichte
1. Person Plural
dissimularemus
wir verheimlichten
2. Person Plural
dissimularetis
ihr verheimlichtet
3. Person Plural
dissimularent
sie verheimlichten
Passiv
1. Person Singular
dissimularer
ich würde verheimlicht
2. Person Singular
dissimulareris dissimularere
du würdest verheimlicht
3. Person Singular
dissimularetur
er/sie/es würde verheimlicht
1. Person Plural
dissimularemur
wir würden verheimlicht
2. Person Plural
dissimularemini
ihr würdet verheimlicht
3. Person Plural
dissimularentur
sie würden verheimlicht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabo
ich werde verheimlichen
2. Person Singular
dissimulabis
du wirst verheimlichen
3. Person Singular
dissimulabit
er/sie/es wird verheimlichen
1. Person Plural
dissimulabimus
wir werden verheimlichen
2. Person Plural
dissimulabitis
ihr werdet verheimlichen
3. Person Plural
dissimulabunt
sie werden verheimlichen
Passiv
1. Person Singular
dissimulabor
ich werde verheimlicht werden
2. Person Singular
dissimulaberis dissimulabere
du wirst verheimlicht werden
3. Person Singular
dissimulabitur
er/sie/es wird verheimlicht werden
1. Person Plural
dissimulabimur
wir werden verheimlicht werden
2. Person Plural
dissimulabimini
ihr werdet verheimlicht werden
3. Person Plural
dissimulabuntur
sie werden verheimlicht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavi
ich habe verheimlicht
2. Person Singular
dissimulavisti
du hast verheimlicht
3. Person Singular
dissimulavit
er/sie/es hat verheimlicht
1. Person Plural
dissimulavimus
wir haben verheimlicht
2. Person Plural
dissimulavistis
ihr habt verheimlicht
3. Person Plural
dissimulaverunt dissimulavere
sie haben verheimlicht
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sum
ich bin verheimlicht worden
2. Person Singular
dissimulatus es
du bist verheimlicht worden
3. Person Singular
dissimulatus est
er/sie/es ist verheimlicht worden
1. Person Plural
dissimulati sumus
wir sind verheimlicht worden
2. Person Plural
dissimulati estis
ihr seid verheimlicht worden
3. Person Plural
dissimulati sunt
sie sind verheimlicht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaverim
ich habe verheimlicht
2. Person Singular
dissimulaveris
du habest verheimlicht
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es habe verheimlicht
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir haben verheimlicht
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr habet verheimlicht
3. Person Plural
dissimulaverint
sie haben verheimlicht
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sim
ich sei verheimlicht worden
2. Person Singular
dissimulatus sis
du seiest verheimlicht worden
3. Person Singular
dissimulatus sit
er/sie/es sei verheimlicht worden
1. Person Plural
dissimulati simus
wir seien verheimlicht worden
2. Person Plural
dissimulati sitis
ihr seiet verheimlicht worden
3. Person Plural
dissimulati sint
sie seien verheimlicht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaveram
ich hatte verheimlicht
2. Person Singular
dissimulaveras
du hattest verheimlicht
3. Person Singular
dissimulaverat
er/sie/es hatte verheimlicht
1. Person Plural
dissimulaveramus
wir hatten verheimlicht
2. Person Plural
dissimulaveratis
ihr hattet verheimlicht
3. Person Plural
dissimulaverant
sie hatten verheimlicht
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus eram
ich war verheimlicht worden
2. Person Singular
dissimulatus eras
du warst verheimlicht worden
3. Person Singular
dissimulatus erat
er/sie/es war verheimlicht worden
1. Person Plural
dissimulati eramus
wir waren verheimlicht worden
2. Person Plural
dissimulati eratis
ihr wart verheimlicht worden
3. Person Plural
dissimulati erant
sie waren verheimlicht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavissem
ich hätte verheimlicht
2. Person Singular
dissimulavisses
du hättest verheimlicht
3. Person Singular
dissimulavisset
er/sie/es hätte verheimlicht
1. Person Plural
dissimulavissemus
wir hätten verheimlicht
2. Person Plural
dissimulavissetis
ihr hättet verheimlicht
3. Person Plural
dissimulavissent
sie hätten verheimlicht
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus essem
ich wäre verheimlicht worden
2. Person Singular
dissimulatus esses
du wärest verheimlicht worden
3. Person Singular
dissimulatus esset
er/sie/es wäre verheimlicht worden
1. Person Plural
dissimulati essemus
wir wären verheimlicht worden
2. Person Plural
dissimulati essetis
ihr wäret verheimlicht worden
3. Person Plural
dissimulati essent
sie wären verheimlicht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavero
ich werde verheimlicht haben
2. Person Singular
dissimulaveris
du wirst verheimlicht haben
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es wird verheimlicht haben
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir werden verheimlicht haben
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr werdet verheimlicht haben
3. Person Plural
dissimulaverint
sie werden verheimlicht haben
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus ero
ich werde verheimlicht worden sein
2. Person Singular
dissimulatus eris
du wirst verheimlicht worden sein
3. Person Singular
dissimulatus erit
er/sie/es wird verheimlicht worden sein
1. Person Plural
dissimulati erimus
wir werden verheimlicht worden sein
2. Person Plural
dissimulati eritis
ihr werdet verheimlicht worden sein
3. Person Plural
dissimulati erunt
sie werden verheimlicht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
dissimulare
verheimlichen
Vorzeitigkeit
dissimulavisse
verheimlicht haben
Nachzeitigkeit
dissimulaturum esse
verheimlichen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
dissimulari dissimularier
verheimlicht werden
Vorzeitigkeit
dissimulatum esse
verheimlicht worden sein
Nachzeitigkeit
dissimulatum iri
künftig verheimlicht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
dissimula
verheimliche; verheimlich!
2. Person Plural
dissimulate
verheimlicht!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
dissimulato
3. Person Singular
dissimulato
2. Person Plural
dissimulatote
3. Person Plural
dissimulanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
dissimulare
das Verheimlichen
Genitiv
dissimulandi
des Verheimlichens
Dativ
dissimulando
dem Verheimlichen
Akkusativ
dissimulandum
das Verheimlichen
Ablativ
dissimulando
durch das Verheimlichen
Vokativ
dissimulande
Verheimlichen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulandus
dissimulanda
dissimulandum
Genitiv
dissimulandi
dissimulandae
dissimulandi
Dativ
dissimulando
dissimulandae
dissimulando
Akkusativ
dissimulandum
dissimulandam
dissimulandum
Ablativ
dissimulando
dissimulanda
dissimulando
Vokativ
dissimulande
dissimulanda
dissimulandum
Plural
Nominativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Genitiv
dissimulandorum
dissimulandarum
dissimulandorum
Dativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Akkusativ
dissimulandos
dissimulandas
dissimulanda
Ablativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Vokativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Genitiv
dissimulantis
dissimulantis
dissimulantis
Dativ
dissimulanti
dissimulanti
dissimulanti
Akkusativ
dissimulantem
dissimulantem
dissimulans
Ablativ
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
Vokativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Plural
Nominativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Genitiv
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
Dativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Akkusativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Ablativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Vokativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulatus
dissimulata
dissimulatum
Genitiv
dissimulati
dissimulatae
dissimulati
Dativ
dissimulato
dissimulatae
dissimulato
Akkusativ
dissimulatum
dissimulatam
dissimulatum
Ablativ
dissimulato
dissimulata
dissimulato
Vokativ
dissimulate
dissimulata
dissimulatum
Plural
Nominativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Genitiv
dissimulatorum
dissimulatarum
dissimulatorum
Dativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Akkusativ
dissimulatos
dissimulatas
dissimulata
Ablativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Vokativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulaturus
dissimulatura
dissimulaturum
Genitiv
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulaturi
Dativ
dissimulaturo
dissimulaturae
dissimulaturo
Akkusativ
dissimulaturum
dissimulaturam
dissimulaturum
Ablativ
dissimulaturo
dissimulatura
dissimulaturo
Vokativ
dissimulature
dissimulatura
dissimulaturum
Plural
Nominativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Genitiv
dissimulaturorum
dissimulaturarum
dissimulaturorum
Dativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Akkusativ
dissimulaturos
dissimulaturas
dissimulatura
Ablativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Vokativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Supina
Supin I
Supin II
dissimulatum
dissimulatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulo
2. Person Singular
dissimulas
3. Person Singular
dissimulat
1. Person Plural
dissimulamus
2. Person Plural
dissimulatis
3. Person Plural
dissimulant
Passiv
1. Person Singular
dissimulor
2. Person Singular
dissimularis dissimulare
3. Person Singular
dissimulatur
1. Person Plural
dissimulamur
2. Person Plural
dissimulamini
3. Person Plural
dissimulantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulem
2. Person Singular
dissimules
3. Person Singular
dissimulet
1. Person Plural
dissimulemus
2. Person Plural
dissimuletis
3. Person Plural
dissimulent
Passiv
1. Person Singular
dissimuler
2. Person Singular
dissimuleris dissimulere
3. Person Singular
dissimuletur
1. Person Plural
dissimulemur
2. Person Plural
dissimulemini
3. Person Plural
dissimulentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabam
2. Person Singular
dissimulabas
3. Person Singular
dissimulabat
1. Person Plural
dissimulabamus
2. Person Plural
dissimulabatis
3. Person Plural
dissimulabant
Passiv
1. Person Singular
dissimulabar
2. Person Singular
dissimulabaris dissimulabare
3. Person Singular
dissimulabatur
1. Person Plural
dissimulabamur
2. Person Plural
dissimulabamini
3. Person Plural
dissimulabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimularem
2. Person Singular
dissimulares
3. Person Singular
dissimularet
1. Person Plural
dissimularemus
2. Person Plural
dissimularetis
3. Person Plural
dissimularent
Passiv
1. Person Singular
dissimularer
2. Person Singular
dissimulareris dissimularere
3. Person Singular
dissimularetur
1. Person Plural
dissimularemur
2. Person Plural
dissimularemini
3. Person Plural
dissimularentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabo
2. Person Singular
dissimulabis
3. Person Singular
dissimulabit
1. Person Plural
dissimulabimus
2. Person Plural
dissimulabitis
3. Person Plural
dissimulabunt
Passiv
1. Person Singular
dissimulabor
2. Person Singular
dissimulaberis dissimulabere
3. Person Singular
dissimulabitur
1. Person Plural
dissimulabimur
2. Person Plural
dissimulabimini
3. Person Plural
dissimulabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavi
2. Person Singular
dissimulavisti
3. Person Singular
dissimulavit
1. Person Plural
dissimulavimus
2. Person Plural
dissimulavistis
3. Person Plural
dissimulaverunt dissimulavere
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sum
2. Person Singular
dissimulatus es
3. Person Singular
dissimulatus est
1. Person Plural
dissimulati sumus
2. Person Plural
dissimulati estis
3. Person Plural
dissimulati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaverim
2. Person Singular
dissimulaveris
3. Person Singular
dissimulaverit
1. Person Plural
dissimulaverimus
2. Person Plural
dissimulaveritis
3. Person Plural
dissimulaverint
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sim
2. Person Singular
dissimulatus sis
3. Person Singular
dissimulatus sit
1. Person Plural
dissimulati simus
2. Person Plural
dissimulati sitis
3. Person Plural
dissimulati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaveram
2. Person Singular
dissimulaveras
3. Person Singular
dissimulaverat
1. Person Plural
dissimulaveramus
2. Person Plural
dissimulaveratis
3. Person Plural
dissimulaverant
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus eram
2. Person Singular
dissimulatus eras
3. Person Singular
dissimulatus erat
1. Person Plural
dissimulati eramus
2. Person Plural
dissimulati eratis
3. Person Plural
dissimulati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavissem
2. Person Singular
dissimulavisses
3. Person Singular
dissimulavisset
1. Person Plural
dissimulavissemus
2. Person Plural
dissimulavissetis
3. Person Plural
dissimulavissent
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus essem
2. Person Singular
dissimulatus esses
3. Person Singular
dissimulatus esset
1. Person Plural
dissimulati essemus
2. Person Plural
dissimulati essetis
3. Person Plural
dissimulati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavero
2. Person Singular
dissimulaveris
3. Person Singular
dissimulaverit
1. Person Plural
dissimulaverimus
2. Person Plural
dissimulaveritis
3. Person Plural
dissimulaverint
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus ero
2. Person Singular
dissimulatus eris
3. Person Singular
dissimulatus erit
1. Person Plural
dissimulati erimus
2. Person Plural
dissimulati eritis
3. Person Plural
dissimulati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
dissimulare
Vorzeitigkeit
dissimulavisse
Nachzeitigkeit
dissimulaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
dissimulari dissimularier
Vorzeitigkeit
dissimulatum esse
Nachzeitigkeit
dissimulatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
dissimula
!
2. Person Plural
dissimulate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
dissimulato
3. Person Singular
dissimulato
2. Person Plural
dissimulatote
3. Person Plural
dissimulanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
dissimulare
Genitiv
dissimulandi
Dativ
dissimulando
Akkusativ
dissimulandum
Ablativ
dissimulando
Vokativ
dissimulande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulandus
dissimulanda
dissimulandum
Genitiv
dissimulandi
dissimulandae
dissimulandi
Dativ
dissimulando
dissimulandae
dissimulando
Akkusativ
dissimulandum
dissimulandam
dissimulandum
Ablativ
dissimulando
dissimulanda
dissimulando
Vokativ
dissimulande
dissimulanda
dissimulandum
Plural
Nominativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Genitiv
dissimulandorum
dissimulandarum
dissimulandorum
Dativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Akkusativ
dissimulandos
dissimulandas
dissimulanda
Ablativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Vokativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Genitiv
dissimulantis
dissimulantis
dissimulantis
Dativ
dissimulanti
dissimulanti
dissimulanti
Akkusativ
dissimulantem
dissimulantem
dissimulans
Ablativ
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
Vokativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Plural
Nominativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Genitiv
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
Dativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Akkusativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Ablativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Vokativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulatus
dissimulata
dissimulatum
Genitiv
dissimulati
dissimulatae
dissimulati
Dativ
dissimulato
dissimulatae
dissimulato
Akkusativ
dissimulatum
dissimulatam
dissimulatum
Ablativ
dissimulato
dissimulata
dissimulato
Vokativ
dissimulate
dissimulata
dissimulatum
Plural
Nominativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Genitiv
dissimulatorum
dissimulatarum
dissimulatorum
Dativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Akkusativ
dissimulatos
dissimulatas
dissimulata
Ablativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Vokativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulaturus
dissimulatura
dissimulaturum
Genitiv
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulaturi
Dativ
dissimulaturo
dissimulaturae
dissimulaturo
Akkusativ
dissimulaturum
dissimulaturam
dissimulaturum
Ablativ
dissimulaturo
dissimulatura
dissimulaturo
Vokativ
dissimulature
dissimulatura
dissimulaturum
Plural
Nominativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Genitiv
dissimulaturorum
dissimulaturarum
dissimulaturorum
Dativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Akkusativ
dissimulaturos
dissimulaturas
dissimulatura
Ablativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Vokativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Supina
Supin I
Supin II
dissimulatum
dissimulatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulo
ich ignoriere
2. Person Singular
dissimulas
du ignorierst
3. Person Singular
dissimulat
er/sie/es ignoriert
1. Person Plural
dissimulamus
wir ignorieren
2. Person Plural
dissimulatis
ihr ignoriert
3. Person Plural
dissimulant
sie ignorieren
Passiv
1. Person Singular
dissimulor
ich werde ignoriert
2. Person Singular
dissimularis dissimulare
du wirst ignoriert
3. Person Singular
dissimulatur
er/sie/es wird ignoriert
1. Person Plural
dissimulamur
wir werden ignoriert
2. Person Plural
dissimulamini
ihr werdet ignoriert
3. Person Plural
dissimulantur
sie werden ignoriert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulem
ich ignoriere
2. Person Singular
dissimules
du ignorierest
3. Person Singular
dissimulet
er/sie/es ignoriere
1. Person Plural
dissimulemus
wir ignorieren
2. Person Plural
dissimuletis
ihr ignorieret
3. Person Plural
dissimulent
sie ignorieren
Passiv
1. Person Singular
dissimuler
ich werde ignoriert
2. Person Singular
dissimuleris dissimulere
du werdest ignoriert
3. Person Singular
dissimuletur
er/sie/es werde ignoriert
1. Person Plural
dissimulemur
wir werden ignoriert
2. Person Plural
dissimulemini
ihr werdet ignoriert
3. Person Plural
dissimulentur
sie werden ignoriert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabam
ich ignorierte
2. Person Singular
dissimulabas
du ignoriertest
3. Person Singular
dissimulabat
er/sie/es ignorierte
1. Person Plural
dissimulabamus
wir ignorierten
2. Person Plural
dissimulabatis
ihr ignoriertet
3. Person Plural
dissimulabant
sie ignorierten
Passiv
1. Person Singular
dissimulabar
ich wurde ignoriert
2. Person Singular
dissimulabaris dissimulabare
du wurdest ignoriert
3. Person Singular
dissimulabatur
er/sie/es wurde ignoriert
1. Person Plural
dissimulabamur
wir wurden ignoriert
2. Person Plural
dissimulabamini
ihr wurdet ignoriert
3. Person Plural
dissimulabantur
sie wurden ignoriert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimularem
ich ignorierte
2. Person Singular
dissimulares
du ignoriertest
3. Person Singular
dissimularet
er/sie/es ignorierte
1. Person Plural
dissimularemus
wir ignorierten
2. Person Plural
dissimularetis
ihr ignoriertet
3. Person Plural
dissimularent
sie ignorierten
Passiv
1. Person Singular
dissimularer
ich würde ignoriert
2. Person Singular
dissimulareris dissimularere
du würdest ignoriert
3. Person Singular
dissimularetur
er/sie/es würde ignoriert
1. Person Plural
dissimularemur
wir würden ignoriert
2. Person Plural
dissimularemini
ihr würdet ignoriert
3. Person Plural
dissimularentur
sie würden ignoriert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabo
ich werde ignorieren
2. Person Singular
dissimulabis
du wirst ignorieren
3. Person Singular
dissimulabit
er/sie/es wird ignorieren
1. Person Plural
dissimulabimus
wir werden ignorieren
2. Person Plural
dissimulabitis
ihr werdet ignorieren
3. Person Plural
dissimulabunt
sie werden ignorieren
Passiv
1. Person Singular
dissimulabor
ich werde ignoriert werden
2. Person Singular
dissimulaberis dissimulabere
du wirst ignoriert werden
3. Person Singular
dissimulabitur
er/sie/es wird ignoriert werden
1. Person Plural
dissimulabimur
wir werden ignoriert werden
2. Person Plural
dissimulabimini
ihr werdet ignoriert werden
3. Person Plural
dissimulabuntur
sie werden ignoriert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavi
ich habe ignoriert
2. Person Singular
dissimulavisti
du hast ignoriert
3. Person Singular
dissimulavit
er/sie/es hat ignoriert
1. Person Plural
dissimulavimus
wir haben ignoriert
2. Person Plural
dissimulavistis
ihr habt ignoriert
3. Person Plural
dissimulaverunt dissimulavere
sie haben ignoriert
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sum
ich bin ignoriert worden
2. Person Singular
dissimulatus es
du bist ignoriert worden
3. Person Singular
dissimulatus est
er/sie/es ist ignoriert worden
1. Person Plural
dissimulati sumus
wir sind ignoriert worden
2. Person Plural
dissimulati estis
ihr seid ignoriert worden
3. Person Plural
dissimulati sunt
sie sind ignoriert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaverim
ich habe ignoriert
2. Person Singular
dissimulaveris
du habest ignoriert
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es habe ignoriert
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir haben ignoriert
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr habet ignoriert
3. Person Plural
dissimulaverint
sie haben ignoriert
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sim
ich sei ignoriert worden
2. Person Singular
dissimulatus sis
du seiest ignoriert worden
3. Person Singular
dissimulatus sit
er/sie/es sei ignoriert worden
1. Person Plural
dissimulati simus
wir seien ignoriert worden
2. Person Plural
dissimulati sitis
ihr seiet ignoriert worden
3. Person Plural
dissimulati sint
sie seien ignoriert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaveram
ich hatte ignoriert
2. Person Singular
dissimulaveras
du hattest ignoriert
3. Person Singular
dissimulaverat
er/sie/es hatte ignoriert
1. Person Plural
dissimulaveramus
wir hatten ignoriert
2. Person Plural
dissimulaveratis
ihr hattet ignoriert
3. Person Plural
dissimulaverant
sie hatten ignoriert
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus eram
ich war ignoriert worden
2. Person Singular
dissimulatus eras
du warst ignoriert worden
3. Person Singular
dissimulatus erat
er/sie/es war ignoriert worden
1. Person Plural
dissimulati eramus
wir waren ignoriert worden
2. Person Plural
dissimulati eratis
ihr wart ignoriert worden
3. Person Plural
dissimulati erant
sie waren ignoriert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavissem
ich hätte ignoriert
2. Person Singular
dissimulavisses
du hättest ignoriert
3. Person Singular
dissimulavisset
er/sie/es hätte ignoriert
1. Person Plural
dissimulavissemus
wir hätten ignoriert
2. Person Plural
dissimulavissetis
ihr hättet ignoriert
3. Person Plural
dissimulavissent
sie hätten ignoriert
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus essem
ich wäre ignoriert worden
2. Person Singular
dissimulatus esses
du wärest ignoriert worden
3. Person Singular
dissimulatus esset
er/sie/es wäre ignoriert worden
1. Person Plural
dissimulati essemus
wir wären ignoriert worden
2. Person Plural
dissimulati essetis
ihr wäret ignoriert worden
3. Person Plural
dissimulati essent
sie wären ignoriert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavero
ich werde ignoriert haben
2. Person Singular
dissimulaveris
du wirst ignoriert haben
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es wird ignoriert haben
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir werden ignoriert haben
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr werdet ignoriert haben
3. Person Plural
dissimulaverint
sie werden ignoriert haben
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus ero
ich werde ignoriert worden sein
2. Person Singular
dissimulatus eris
du wirst ignoriert worden sein
3. Person Singular
dissimulatus erit
er/sie/es wird ignoriert worden sein
1. Person Plural
dissimulati erimus
wir werden ignoriert worden sein
2. Person Plural
dissimulati eritis
ihr werdet ignoriert worden sein
3. Person Plural
dissimulati erunt
sie werden ignoriert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
dissimulare
ignorieren
Vorzeitigkeit
dissimulavisse
ignoriert haben
Nachzeitigkeit
dissimulaturum esse
ignorieren werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
dissimulari dissimularier
ignoriert werden
Vorzeitigkeit
dissimulatum esse
ignoriert worden sein
Nachzeitigkeit
dissimulatum iri
künftig ignoriert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
dissimula
ignoriere; ignorier!
2. Person Plural
dissimulate
ignoriert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
dissimulato
3. Person Singular
dissimulato
2. Person Plural
dissimulatote
3. Person Plural
dissimulanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
dissimulare
das Ignorieren
Genitiv
dissimulandi
des Ignorierens
Dativ
dissimulando
dem Ignorieren
Akkusativ
dissimulandum
das Ignorieren
Ablativ
dissimulando
durch das Ignorieren
Vokativ
dissimulande
Ignorieren!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulandus
dissimulanda
dissimulandum
Genitiv
dissimulandi
dissimulandae
dissimulandi
Dativ
dissimulando
dissimulandae
dissimulando
Akkusativ
dissimulandum
dissimulandam
dissimulandum
Ablativ
dissimulando
dissimulanda
dissimulando
Vokativ
dissimulande
dissimulanda
dissimulandum
Plural
Nominativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Genitiv
dissimulandorum
dissimulandarum
dissimulandorum
Dativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Akkusativ
dissimulandos
dissimulandas
dissimulanda
Ablativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Vokativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Genitiv
dissimulantis
dissimulantis
dissimulantis
Dativ
dissimulanti
dissimulanti
dissimulanti
Akkusativ
dissimulantem
dissimulantem
dissimulans
Ablativ
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
Vokativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Plural
Nominativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Genitiv
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
Dativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Akkusativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Ablativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Vokativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulatus
dissimulata
dissimulatum
Genitiv
dissimulati
dissimulatae
dissimulati
Dativ
dissimulato
dissimulatae
dissimulato
Akkusativ
dissimulatum
dissimulatam
dissimulatum
Ablativ
dissimulato
dissimulata
dissimulato
Vokativ
dissimulate
dissimulata
dissimulatum
Plural
Nominativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Genitiv
dissimulatorum
dissimulatarum
dissimulatorum
Dativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Akkusativ
dissimulatos
dissimulatas
dissimulata
Ablativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Vokativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulaturus
dissimulatura
dissimulaturum
Genitiv
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulaturi
Dativ
dissimulaturo
dissimulaturae
dissimulaturo
Akkusativ
dissimulaturum
dissimulaturam
dissimulaturum
Ablativ
dissimulaturo
dissimulatura
dissimulaturo
Vokativ
dissimulature
dissimulatura
dissimulaturum
Plural
Nominativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Genitiv
dissimulaturorum
dissimulaturarum
dissimulaturorum
Dativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Akkusativ
dissimulaturos
dissimulaturas
dissimulatura
Ablativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Vokativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Supina
Supin I
Supin II
dissimulatum
dissimulatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulo
2. Person Singular
dissimulas
3. Person Singular
dissimulat
1. Person Plural
dissimulamus
2. Person Plural
dissimulatis
3. Person Plural
dissimulant
Passiv
1. Person Singular
dissimulor
2. Person Singular
dissimularis dissimulare
3. Person Singular
dissimulatur
1. Person Plural
dissimulamur
2. Person Plural
dissimulamini
3. Person Plural
dissimulantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulem
2. Person Singular
dissimules
3. Person Singular
dissimulet
1. Person Plural
dissimulemus
2. Person Plural
dissimuletis
3. Person Plural
dissimulent
Passiv
1. Person Singular
dissimuler
2. Person Singular
dissimuleris dissimulere
3. Person Singular
dissimuletur
1. Person Plural
dissimulemur
2. Person Plural
dissimulemini
3. Person Plural
dissimulentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabam
2. Person Singular
dissimulabas
3. Person Singular
dissimulabat
1. Person Plural
dissimulabamus
2. Person Plural
dissimulabatis
3. Person Plural
dissimulabant
Passiv
1. Person Singular
dissimulabar
2. Person Singular
dissimulabaris dissimulabare
3. Person Singular
dissimulabatur
1. Person Plural
dissimulabamur
2. Person Plural
dissimulabamini
3. Person Plural
dissimulabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimularem
2. Person Singular
dissimulares
3. Person Singular
dissimularet
1. Person Plural
dissimularemus
2. Person Plural
dissimularetis
3. Person Plural
dissimularent
Passiv
1. Person Singular
dissimularer
2. Person Singular
dissimulareris dissimularere
3. Person Singular
dissimularetur
1. Person Plural
dissimularemur
2. Person Plural
dissimularemini
3. Person Plural
dissimularentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabo
2. Person Singular
dissimulabis
3. Person Singular
dissimulabit
1. Person Plural
dissimulabimus
2. Person Plural
dissimulabitis
3. Person Plural
dissimulabunt
Passiv
1. Person Singular
dissimulabor
2. Person Singular
dissimulaberis dissimulabere
3. Person Singular
dissimulabitur
1. Person Plural
dissimulabimur
2. Person Plural
dissimulabimini
3. Person Plural
dissimulabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavi
2. Person Singular
dissimulavisti
3. Person Singular
dissimulavit
1. Person Plural
dissimulavimus
2. Person Plural
dissimulavistis
3. Person Plural
dissimulaverunt dissimulavere
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sum
2. Person Singular
dissimulatus es
3. Person Singular
dissimulatus est
1. Person Plural
dissimulati sumus
2. Person Plural
dissimulati estis
3. Person Plural
dissimulati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaverim
2. Person Singular
dissimulaveris
3. Person Singular
dissimulaverit
1. Person Plural
dissimulaverimus
2. Person Plural
dissimulaveritis
3. Person Plural
dissimulaverint
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sim
2. Person Singular
dissimulatus sis
3. Person Singular
dissimulatus sit
1. Person Plural
dissimulati simus
2. Person Plural
dissimulati sitis
3. Person Plural
dissimulati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaveram
2. Person Singular
dissimulaveras
3. Person Singular
dissimulaverat
1. Person Plural
dissimulaveramus
2. Person Plural
dissimulaveratis
3. Person Plural
dissimulaverant
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus eram
2. Person Singular
dissimulatus eras
3. Person Singular
dissimulatus erat
1. Person Plural
dissimulati eramus
2. Person Plural
dissimulati eratis
3. Person Plural
dissimulati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavissem
2. Person Singular
dissimulavisses
3. Person Singular
dissimulavisset
1. Person Plural
dissimulavissemus
2. Person Plural
dissimulavissetis
3. Person Plural
dissimulavissent
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus essem
2. Person Singular
dissimulatus esses
3. Person Singular
dissimulatus esset
1. Person Plural
dissimulati essemus
2. Person Plural
dissimulati essetis
3. Person Plural
dissimulati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavero
2. Person Singular
dissimulaveris
3. Person Singular
dissimulaverit
1. Person Plural
dissimulaverimus
2. Person Plural
dissimulaveritis
3. Person Plural
dissimulaverint
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus ero
2. Person Singular
dissimulatus eris
3. Person Singular
dissimulatus erit
1. Person Plural
dissimulati erimus
2. Person Plural
dissimulati eritis
3. Person Plural
dissimulati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
dissimulare
Vorzeitigkeit
dissimulavisse
Nachzeitigkeit
dissimulaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
dissimulari dissimularier
Vorzeitigkeit
dissimulatum esse
Nachzeitigkeit
dissimulatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
dissimula
!
2. Person Plural
dissimulate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
dissimulato
3. Person Singular
dissimulato
2. Person Plural
dissimulatote
3. Person Plural
dissimulanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
dissimulare
Genitiv
dissimulandi
Dativ
dissimulando
Akkusativ
dissimulandum
Ablativ
dissimulando
Vokativ
dissimulande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulandus
dissimulanda
dissimulandum
Genitiv
dissimulandi
dissimulandae
dissimulandi
Dativ
dissimulando
dissimulandae
dissimulando
Akkusativ
dissimulandum
dissimulandam
dissimulandum
Ablativ
dissimulando
dissimulanda
dissimulando
Vokativ
dissimulande
dissimulanda
dissimulandum
Plural
Nominativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Genitiv
dissimulandorum
dissimulandarum
dissimulandorum
Dativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Akkusativ
dissimulandos
dissimulandas
dissimulanda
Ablativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Vokativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Genitiv
dissimulantis
dissimulantis
dissimulantis
Dativ
dissimulanti
dissimulanti
dissimulanti
Akkusativ
dissimulantem
dissimulantem
dissimulans
Ablativ
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
Vokativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Plural
Nominativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Genitiv
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
Dativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Akkusativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Ablativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Vokativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulatus
dissimulata
dissimulatum
Genitiv
dissimulati
dissimulatae
dissimulati
Dativ
dissimulato
dissimulatae
dissimulato
Akkusativ
dissimulatum
dissimulatam
dissimulatum
Ablativ
dissimulato
dissimulata
dissimulato
Vokativ
dissimulate
dissimulata
dissimulatum
Plural
Nominativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Genitiv
dissimulatorum
dissimulatarum
dissimulatorum
Dativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Akkusativ
dissimulatos
dissimulatas
dissimulata
Ablativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Vokativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulaturus
dissimulatura
dissimulaturum
Genitiv
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulaturi
Dativ
dissimulaturo
dissimulaturae
dissimulaturo
Akkusativ
dissimulaturum
dissimulaturam
dissimulaturum
Ablativ
dissimulaturo
dissimulatura
dissimulaturo
Vokativ
dissimulature
dissimulatura
dissimulaturum
Plural
Nominativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Genitiv
dissimulaturorum
dissimulaturarum
dissimulaturorum
Dativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Akkusativ
dissimulaturos
dissimulaturas
dissimulatura
Ablativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Vokativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Supina
Supin I
Supin II
dissimulatum
dissimulatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulo
ich verleugne
2. Person Singular
dissimulas
du verleugnest
3. Person Singular
dissimulat
er/sie/es verleugnet
1. Person Plural
dissimulamus
wir verleugnen
2. Person Plural
dissimulatis
ihr verleugnet
3. Person Plural
dissimulant
sie verleugnen
Passiv
1. Person Singular
dissimulor
ich werde verleugnet
2. Person Singular
dissimularis dissimulare
du wirst verleugnet
3. Person Singular
dissimulatur
er/sie/es wird verleugnet
1. Person Plural
dissimulamur
wir werden verleugnet
2. Person Plural
dissimulamini
ihr werdet verleugnet
3. Person Plural
dissimulantur
sie werden verleugnet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulem
ich verleugne
2. Person Singular
dissimules
du verleugnest
3. Person Singular
dissimulet
er/sie/es verleugne
1. Person Plural
dissimulemus
wir verleugnen
2. Person Plural
dissimuletis
ihr verleugnet
3. Person Plural
dissimulent
sie verleugnen
Passiv
1. Person Singular
dissimuler
ich werde verleugnet
2. Person Singular
dissimuleris dissimulere
du werdest verleugnet
3. Person Singular
dissimuletur
er/sie/es werde verleugnet
1. Person Plural
dissimulemur
wir werden verleugnet
2. Person Plural
dissimulemini
ihr werdet verleugnet
3. Person Plural
dissimulentur
sie werden verleugnet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabam
ich verleugnete
2. Person Singular
dissimulabas
du verleugnetest
3. Person Singular
dissimulabat
er/sie/es verleugnete
1. Person Plural
dissimulabamus
wir verleugneten
2. Person Plural
dissimulabatis
ihr verleugnetet
3. Person Plural
dissimulabant
sie verleugneten
Passiv
1. Person Singular
dissimulabar
ich wurde verleugnet
2. Person Singular
dissimulabaris dissimulabare
du wurdest verleugnet
3. Person Singular
dissimulabatur
er/sie/es wurde verleugnet
1. Person Plural
dissimulabamur
wir wurden verleugnet
2. Person Plural
dissimulabamini
ihr wurdet verleugnet
3. Person Plural
dissimulabantur
sie wurden verleugnet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimularem
ich verleugnete
2. Person Singular
dissimulares
du verleugnetest
3. Person Singular
dissimularet
er/sie/es verleugnete
1. Person Plural
dissimularemus
wir verleugneten
2. Person Plural
dissimularetis
ihr verleugnetet
3. Person Plural
dissimularent
sie verleugneten
Passiv
1. Person Singular
dissimularer
ich würde verleugnet
2. Person Singular
dissimulareris dissimularere
du würdest verleugnet
3. Person Singular
dissimularetur
er/sie/es würde verleugnet
1. Person Plural
dissimularemur
wir würden verleugnet
2. Person Plural
dissimularemini
ihr würdet verleugnet
3. Person Plural
dissimularentur
sie würden verleugnet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabo
ich werde verleugnen
2. Person Singular
dissimulabis
du wirst verleugnen
3. Person Singular
dissimulabit
er/sie/es wird verleugnen
1. Person Plural
dissimulabimus
wir werden verleugnen
2. Person Plural
dissimulabitis
ihr werdet verleugnen
3. Person Plural
dissimulabunt
sie werden verleugnen
Passiv
1. Person Singular
dissimulabor
ich werde verleugnet werden
2. Person Singular
dissimulaberis dissimulabere
du wirst verleugnet werden
3. Person Singular
dissimulabitur
er/sie/es wird verleugnet werden
1. Person Plural
dissimulabimur
wir werden verleugnet werden
2. Person Plural
dissimulabimini
ihr werdet verleugnet werden
3. Person Plural
dissimulabuntur
sie werden verleugnet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavi
ich habe verleugnet
2. Person Singular
dissimulavisti
du hast verleugnet
3. Person Singular
dissimulavit
er/sie/es hat verleugnet
1. Person Plural
dissimulavimus
wir haben verleugnet
2. Person Plural
dissimulavistis
ihr habt verleugnet
3. Person Plural
dissimulaverunt dissimulavere
sie haben verleugnet
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sum
ich bin verleugnet worden
2. Person Singular
dissimulatus es
du bist verleugnet worden
3. Person Singular
dissimulatus est
er/sie/es ist verleugnet worden
1. Person Plural
dissimulati sumus
wir sind verleugnet worden
2. Person Plural
dissimulati estis
ihr seid verleugnet worden
3. Person Plural
dissimulati sunt
sie sind verleugnet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaverim
ich habe verleugnet
2. Person Singular
dissimulaveris
du habest verleugnet
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es habe verleugnet
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir haben verleugnet
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr habet verleugnet
3. Person Plural
dissimulaverint
sie haben verleugnet
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sim
ich sei verleugnet worden
2. Person Singular
dissimulatus sis
du seiest verleugnet worden
3. Person Singular
dissimulatus sit
er/sie/es sei verleugnet worden
1. Person Plural
dissimulati simus
wir seien verleugnet worden
2. Person Plural
dissimulati sitis
ihr seiet verleugnet worden
3. Person Plural
dissimulati sint
sie seien verleugnet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaveram
ich hatte verleugnet
2. Person Singular
dissimulaveras
du hattest verleugnet
3. Person Singular
dissimulaverat
er/sie/es hatte verleugnet
1. Person Plural
dissimulaveramus
wir hatten verleugnet
2. Person Plural
dissimulaveratis
ihr hattet verleugnet
3. Person Plural
dissimulaverant
sie hatten verleugnet
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus eram
ich war verleugnet worden
2. Person Singular
dissimulatus eras
du warst verleugnet worden
3. Person Singular
dissimulatus erat
er/sie/es war verleugnet worden
1. Person Plural
dissimulati eramus
wir waren verleugnet worden
2. Person Plural
dissimulati eratis
ihr wart verleugnet worden
3. Person Plural
dissimulati erant
sie waren verleugnet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavissem
ich hätte verleugnet
2. Person Singular
dissimulavisses
du hättest verleugnet
3. Person Singular
dissimulavisset
er/sie/es hätte verleugnet
1. Person Plural
dissimulavissemus
wir hätten verleugnet
2. Person Plural
dissimulavissetis
ihr hättet verleugnet
3. Person Plural
dissimulavissent
sie hätten verleugnet
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus essem
ich wäre verleugnet worden
2. Person Singular
dissimulatus esses
du wärest verleugnet worden
3. Person Singular
dissimulatus esset
er/sie/es wäre verleugnet worden
1. Person Plural
dissimulati essemus
wir wären verleugnet worden
2. Person Plural
dissimulati essetis
ihr wäret verleugnet worden
3. Person Plural
dissimulati essent
sie wären verleugnet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavero
ich werde verleugnet haben
2. Person Singular
dissimulaveris
du wirst verleugnet haben
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es wird verleugnet haben
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir werden verleugnet haben
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr werdet verleugnet haben
3. Person Plural
dissimulaverint
sie werden verleugnet haben
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus ero
ich werde verleugnet worden sein
2. Person Singular
dissimulatus eris
du wirst verleugnet worden sein
3. Person Singular
dissimulatus erit
er/sie/es wird verleugnet worden sein
1. Person Plural
dissimulati erimus
wir werden verleugnet worden sein
2. Person Plural
dissimulati eritis
ihr werdet verleugnet worden sein
3. Person Plural
dissimulati erunt
sie werden verleugnet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
dissimulare
verleugnen
Vorzeitigkeit
dissimulavisse
verleugnet haben
Nachzeitigkeit
dissimulaturum esse
verleugnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
dissimulari dissimularier
verleugnet werden
Vorzeitigkeit
dissimulatum esse
verleugnet worden sein
Nachzeitigkeit
dissimulatum iri
künftig verleugnet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
dissimula
verleugne!
2. Person Plural
dissimulate
verleugnet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
dissimulato
3. Person Singular
dissimulato
2. Person Plural
dissimulatote
3. Person Plural
dissimulanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
dissimulare
das Verleugnen
Genitiv
dissimulandi
des Verleugnens
Dativ
dissimulando
dem Verleugnen
Akkusativ
dissimulandum
das Verleugnen
Ablativ
dissimulando
durch das Verleugnen
Vokativ
dissimulande
Verleugnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulandus
dissimulanda
dissimulandum
Genitiv
dissimulandi
dissimulandae
dissimulandi
Dativ
dissimulando
dissimulandae
dissimulando
Akkusativ
dissimulandum
dissimulandam
dissimulandum
Ablativ
dissimulando
dissimulanda
dissimulando
Vokativ
dissimulande
dissimulanda
dissimulandum
Plural
Nominativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Genitiv
dissimulandorum
dissimulandarum
dissimulandorum
Dativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Akkusativ
dissimulandos
dissimulandas
dissimulanda
Ablativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Vokativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Genitiv
dissimulantis
dissimulantis
dissimulantis
Dativ
dissimulanti
dissimulanti
dissimulanti
Akkusativ
dissimulantem
dissimulantem
dissimulans
Ablativ
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
Vokativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Plural
Nominativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Genitiv
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
Dativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Akkusativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Ablativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Vokativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulatus
dissimulata
dissimulatum
Genitiv
dissimulati
dissimulatae
dissimulati
Dativ
dissimulato
dissimulatae
dissimulato
Akkusativ
dissimulatum
dissimulatam
dissimulatum
Ablativ
dissimulato
dissimulata
dissimulato
Vokativ
dissimulate
dissimulata
dissimulatum
Plural
Nominativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Genitiv
dissimulatorum
dissimulatarum
dissimulatorum
Dativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Akkusativ
dissimulatos
dissimulatas
dissimulata
Ablativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Vokativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulaturus
dissimulatura
dissimulaturum
Genitiv
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulaturi
Dativ
dissimulaturo
dissimulaturae
dissimulaturo
Akkusativ
dissimulaturum
dissimulaturam
dissimulaturum
Ablativ
dissimulaturo
dissimulatura
dissimulaturo
Vokativ
dissimulature
dissimulatura
dissimulaturum
Plural
Nominativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Genitiv
dissimulaturorum
dissimulaturarum
dissimulaturorum
Dativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Akkusativ
dissimulaturos
dissimulaturas
dissimulatura
Ablativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Vokativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Supina
Supin I
Supin II
dissimulatum
dissimulatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulo
ich verschweige
2. Person Singular
dissimulas
du verschweigst
3. Person Singular
dissimulat
er/sie/es verschweigt
1. Person Plural
dissimulamus
wir verschweigen
2. Person Plural
dissimulatis
ihr verschweigt
3. Person Plural
dissimulant
sie verschweigen
Passiv
1. Person Singular
dissimulor
ich werde verschwiegen
2. Person Singular
dissimularis dissimulare
du wirst verschwiegen
3. Person Singular
dissimulatur
er/sie/es wird verschwiegen
1. Person Plural
dissimulamur
wir werden verschwiegen
2. Person Plural
dissimulamini
ihr werdet verschwiegen
3. Person Plural
dissimulantur
sie werden verschwiegen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulem
ich verschweige
2. Person Singular
dissimules
du verschweigest
3. Person Singular
dissimulet
er/sie/es verschweige
1. Person Plural
dissimulemus
wir verschweigen
2. Person Plural
dissimuletis
ihr verschweiget
3. Person Plural
dissimulent
sie verschweigen
Passiv
1. Person Singular
dissimuler
ich werde verschwiegen
2. Person Singular
dissimuleris dissimulere
du werdest verschwiegen
3. Person Singular
dissimuletur
er/sie/es werde verschwiegen
1. Person Plural
dissimulemur
wir werden verschwiegen
2. Person Plural
dissimulemini
ihr werdet verschwiegen
3. Person Plural
dissimulentur
sie werden verschwiegen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabam
ich verschwieg
2. Person Singular
dissimulabas
du verschwiegst
3. Person Singular
dissimulabat
er/sie/es verschwieg
1. Person Plural
dissimulabamus
wir verschwiegen
2. Person Plural
dissimulabatis
ihr verschwiegt
3. Person Plural
dissimulabant
sie verschwiegen
Passiv
1. Person Singular
dissimulabar
ich wurde verschwiegen
2. Person Singular
dissimulabaris dissimulabare
du wurdest verschwiegen
3. Person Singular
dissimulabatur
er/sie/es wurde verschwiegen
1. Person Plural
dissimulabamur
wir wurden verschwiegen
2. Person Plural
dissimulabamini
ihr wurdet verschwiegen
3. Person Plural
dissimulabantur
sie wurden verschwiegen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimularem
ich verschwiege
2. Person Singular
dissimulares
du verschwiegest
3. Person Singular
dissimularet
er/sie/es verschwiege
1. Person Plural
dissimularemus
wir verschwiegen
2. Person Plural
dissimularetis
ihr verschwieget
3. Person Plural
dissimularent
sie verschwiegen
Passiv
1. Person Singular
dissimularer
ich würde verschwiegen
2. Person Singular
dissimulareris dissimularere
du würdest verschwiegen
3. Person Singular
dissimularetur
er/sie/es würde verschwiegen
1. Person Plural
dissimularemur
wir würden verschwiegen
2. Person Plural
dissimularemini
ihr würdet verschwiegen
3. Person Plural
dissimularentur
sie würden verschwiegen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabo
ich werde verschweigen
2. Person Singular
dissimulabis
du wirst verschweigen
3. Person Singular
dissimulabit
er/sie/es wird verschweigen
1. Person Plural
dissimulabimus
wir werden verschweigen
2. Person Plural
dissimulabitis
ihr werdet verschweigen
3. Person Plural
dissimulabunt
sie werden verschweigen
Passiv
1. Person Singular
dissimulabor
ich werde verschwiegen werden
2. Person Singular
dissimulaberis dissimulabere
du wirst verschwiegen werden
3. Person Singular
dissimulabitur
er/sie/es wird verschwiegen werden
1. Person Plural
dissimulabimur
wir werden verschwiegen werden
2. Person Plural
dissimulabimini
ihr werdet verschwiegen werden
3. Person Plural
dissimulabuntur
sie werden verschwiegen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavi
ich habe verschwiegen
2. Person Singular
dissimulavisti
du hast verschwiegen
3. Person Singular
dissimulavit
er/sie/es hat verschwiegen
1. Person Plural
dissimulavimus
wir haben verschwiegen
2. Person Plural
dissimulavistis
ihr habt verschwiegen
3. Person Plural
dissimulaverunt dissimulavere
sie haben verschwiegen
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sum
ich bin verschwiegen worden
2. Person Singular
dissimulatus es
du bist verschwiegen worden
3. Person Singular
dissimulatus est
er/sie/es ist verschwiegen worden
1. Person Plural
dissimulati sumus
wir sind verschwiegen worden
2. Person Plural
dissimulati estis
ihr seid verschwiegen worden
3. Person Plural
dissimulati sunt
sie sind verschwiegen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaverim
ich habe verschwiegen
2. Person Singular
dissimulaveris
du habest verschwiegen
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es habe verschwiegen
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir haben verschwiegen
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr habet verschwiegen
3. Person Plural
dissimulaverint
sie haben verschwiegen
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sim
ich sei verschwiegen worden
2. Person Singular
dissimulatus sis
du seiest verschwiegen worden
3. Person Singular
dissimulatus sit
er/sie/es sei verschwiegen worden
1. Person Plural
dissimulati simus
wir seien verschwiegen worden
2. Person Plural
dissimulati sitis
ihr seiet verschwiegen worden
3. Person Plural
dissimulati sint
sie seien verschwiegen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaveram
ich hatte verschwiegen
2. Person Singular
dissimulaveras
du hattest verschwiegen
3. Person Singular
dissimulaverat
er/sie/es hatte verschwiegen
1. Person Plural
dissimulaveramus
wir hatten verschwiegen
2. Person Plural
dissimulaveratis
ihr hattet verschwiegen
3. Person Plural
dissimulaverant
sie hatten verschwiegen
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus eram
ich war verschwiegen worden
2. Person Singular
dissimulatus eras
du warst verschwiegen worden
3. Person Singular
dissimulatus erat
er/sie/es war verschwiegen worden
1. Person Plural
dissimulati eramus
wir waren verschwiegen worden
2. Person Plural
dissimulati eratis
ihr wart verschwiegen worden
3. Person Plural
dissimulati erant
sie waren verschwiegen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavissem
ich hätte verschwiegen
2. Person Singular
dissimulavisses
du hättest verschwiegen
3. Person Singular
dissimulavisset
er/sie/es hätte verschwiegen
1. Person Plural
dissimulavissemus
wir hätten verschwiegen
2. Person Plural
dissimulavissetis
ihr hättet verschwiegen
3. Person Plural
dissimulavissent
sie hätten verschwiegen
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus essem
ich wäre verschwiegen worden
2. Person Singular
dissimulatus esses
du wärest verschwiegen worden
3. Person Singular
dissimulatus esset
er/sie/es wäre verschwiegen worden
1. Person Plural
dissimulati essemus
wir wären verschwiegen worden
2. Person Plural
dissimulati essetis
ihr wäret verschwiegen worden
3. Person Plural
dissimulati essent
sie wären verschwiegen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavero
ich werde verschwiegen haben
2. Person Singular
dissimulaveris
du wirst verschwiegen haben
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es wird verschwiegen haben
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir werden verschwiegen haben
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr werdet verschwiegen haben
3. Person Plural
dissimulaverint
sie werden verschwiegen haben
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus ero
ich werde verschwiegen worden sein
2. Person Singular
dissimulatus eris
du wirst verschwiegen worden sein
3. Person Singular
dissimulatus erit
er/sie/es wird verschwiegen worden sein
1. Person Plural
dissimulati erimus
wir werden verschwiegen worden sein
2. Person Plural
dissimulati eritis
ihr werdet verschwiegen worden sein
3. Person Plural
dissimulati erunt
sie werden verschwiegen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
dissimulare
verschweigen
Vorzeitigkeit
dissimulavisse
verschwiegen haben
Nachzeitigkeit
dissimulaturum esse
verschweigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
dissimulari dissimularier
verschwiegen werden
Vorzeitigkeit
dissimulatum esse
verschwiegen worden sein
Nachzeitigkeit
dissimulatum iri
künftig verschwiegen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
dissimula
verschweige; verschweig!
2. Person Plural
dissimulate
verschweigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
dissimulato
3. Person Singular
dissimulato
2. Person Plural
dissimulatote
3. Person Plural
dissimulanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
dissimulare
das Verschweigen
Genitiv
dissimulandi
des Verschweigens
Dativ
dissimulando
dem Verschweigen
Akkusativ
dissimulandum
das Verschweigen
Ablativ
dissimulando
durch das Verschweigen
Vokativ
dissimulande
Verschweigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulandus
dissimulanda
dissimulandum
Genitiv
dissimulandi
dissimulandae
dissimulandi
Dativ
dissimulando
dissimulandae
dissimulando
Akkusativ
dissimulandum
dissimulandam
dissimulandum
Ablativ
dissimulando
dissimulanda
dissimulando
Vokativ
dissimulande
dissimulanda
dissimulandum
Plural
Nominativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Genitiv
dissimulandorum
dissimulandarum
dissimulandorum
Dativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Akkusativ
dissimulandos
dissimulandas
dissimulanda
Ablativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Vokativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Genitiv
dissimulantis
dissimulantis
dissimulantis
Dativ
dissimulanti
dissimulanti
dissimulanti
Akkusativ
dissimulantem
dissimulantem
dissimulans
Ablativ
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
Vokativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Plural
Nominativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Genitiv
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
Dativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Akkusativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Ablativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Vokativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulatus
dissimulata
dissimulatum
Genitiv
dissimulati
dissimulatae
dissimulati
Dativ
dissimulato
dissimulatae
dissimulato
Akkusativ
dissimulatum
dissimulatam
dissimulatum
Ablativ
dissimulato
dissimulata
dissimulato
Vokativ
dissimulate
dissimulata
dissimulatum
Plural
Nominativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Genitiv
dissimulatorum
dissimulatarum
dissimulatorum
Dativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Akkusativ
dissimulatos
dissimulatas
dissimulata
Ablativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Vokativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulaturus
dissimulatura
dissimulaturum
Genitiv
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulaturi
Dativ
dissimulaturo
dissimulaturae
dissimulaturo
Akkusativ
dissimulaturum
dissimulaturam
dissimulaturum
Ablativ
dissimulaturo
dissimulatura
dissimulaturo
Vokativ
dissimulature
dissimulatura
dissimulaturum
Plural
Nominativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Genitiv
dissimulaturorum
dissimulaturarum
dissimulaturorum
Dativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Akkusativ
dissimulaturos
dissimulaturas
dissimulatura
Ablativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Vokativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Supina
Supin I
Supin II
dissimulatum
dissimulatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulo
ich verstecke
2. Person Singular
dissimulas
du versteckst
3. Person Singular
dissimulat
er/sie/es versteckt
1. Person Plural
dissimulamus
wir verstecken
2. Person Plural
dissimulatis
ihr versteckt
3. Person Plural
dissimulant
sie verstecken
Passiv
1. Person Singular
dissimulor
ich werde versteckt
2. Person Singular
dissimularis dissimulare
du wirst versteckt
3. Person Singular
dissimulatur
er/sie/es wird versteckt
1. Person Plural
dissimulamur
wir werden versteckt
2. Person Plural
dissimulamini
ihr werdet versteckt
3. Person Plural
dissimulantur
sie werden versteckt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulem
ich verstecke
2. Person Singular
dissimules
du versteckest
3. Person Singular
dissimulet
er/sie/es verstecke
1. Person Plural
dissimulemus
wir verstecken
2. Person Plural
dissimuletis
ihr verstecket
3. Person Plural
dissimulent
sie verstecken
Passiv
1. Person Singular
dissimuler
ich werde versteckt
2. Person Singular
dissimuleris dissimulere
du werdest versteckt
3. Person Singular
dissimuletur
er/sie/es werde versteckt
1. Person Plural
dissimulemur
wir werden versteckt
2. Person Plural
dissimulemini
ihr werdet versteckt
3. Person Plural
dissimulentur
sie werden versteckt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabam
ich versteckte
2. Person Singular
dissimulabas
du verstecktest
3. Person Singular
dissimulabat
er/sie/es versteckte
1. Person Plural
dissimulabamus
wir versteckten
2. Person Plural
dissimulabatis
ihr verstecktet
3. Person Plural
dissimulabant
sie versteckten
Passiv
1. Person Singular
dissimulabar
ich wurde versteckt
2. Person Singular
dissimulabaris dissimulabare
du wurdest versteckt
3. Person Singular
dissimulabatur
er/sie/es wurde versteckt
1. Person Plural
dissimulabamur
wir wurden versteckt
2. Person Plural
dissimulabamini
ihr wurdet versteckt
3. Person Plural
dissimulabantur
sie wurden versteckt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimularem
ich versteckte
2. Person Singular
dissimulares
du verstecktest
3. Person Singular
dissimularet
er/sie/es versteckte
1. Person Plural
dissimularemus
wir versteckten
2. Person Plural
dissimularetis
ihr verstecktet
3. Person Plural
dissimularent
sie versteckten
Passiv
1. Person Singular
dissimularer
ich würde versteckt
2. Person Singular
dissimulareris dissimularere
du würdest versteckt
3. Person Singular
dissimularetur
er/sie/es würde versteckt
1. Person Plural
dissimularemur
wir würden versteckt
2. Person Plural
dissimularemini
ihr würdet versteckt
3. Person Plural
dissimularentur
sie würden versteckt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabo
ich werde verstecken
2. Person Singular
dissimulabis
du wirst verstecken
3. Person Singular
dissimulabit
er/sie/es wird verstecken
1. Person Plural
dissimulabimus
wir werden verstecken
2. Person Plural
dissimulabitis
ihr werdet verstecken
3. Person Plural
dissimulabunt
sie werden verstecken
Passiv
1. Person Singular
dissimulabor
ich werde versteckt werden
2. Person Singular
dissimulaberis dissimulabere
du wirst versteckt werden
3. Person Singular
dissimulabitur
er/sie/es wird versteckt werden
1. Person Plural
dissimulabimur
wir werden versteckt werden
2. Person Plural
dissimulabimini
ihr werdet versteckt werden
3. Person Plural
dissimulabuntur
sie werden versteckt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavi
ich habe versteckt
2. Person Singular
dissimulavisti
du hast versteckt
3. Person Singular
dissimulavit
er/sie/es hat versteckt
1. Person Plural
dissimulavimus
wir haben versteckt
2. Person Plural
dissimulavistis
ihr habt versteckt
3. Person Plural
dissimulaverunt dissimulavere
sie haben versteckt
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sum
ich bin versteckt worden
2. Person Singular
dissimulatus es
du bist versteckt worden
3. Person Singular
dissimulatus est
er/sie/es ist versteckt worden
1. Person Plural
dissimulati sumus
wir sind versteckt worden
2. Person Plural
dissimulati estis
ihr seid versteckt worden
3. Person Plural
dissimulati sunt
sie sind versteckt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaverim
ich habe versteckt
2. Person Singular
dissimulaveris
du habest versteckt
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es habe versteckt
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir haben versteckt
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr habet versteckt
3. Person Plural
dissimulaverint
sie haben versteckt
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sim
ich sei versteckt worden
2. Person Singular
dissimulatus sis
du seiest versteckt worden
3. Person Singular
dissimulatus sit
er/sie/es sei versteckt worden
1. Person Plural
dissimulati simus
wir seien versteckt worden
2. Person Plural
dissimulati sitis
ihr seiet versteckt worden
3. Person Plural
dissimulati sint
sie seien versteckt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaveram
ich hatte versteckt
2. Person Singular
dissimulaveras
du hattest versteckt
3. Person Singular
dissimulaverat
er/sie/es hatte versteckt
1. Person Plural
dissimulaveramus
wir hatten versteckt
2. Person Plural
dissimulaveratis
ihr hattet versteckt
3. Person Plural
dissimulaverant
sie hatten versteckt
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus eram
ich war versteckt worden
2. Person Singular
dissimulatus eras
du warst versteckt worden
3. Person Singular
dissimulatus erat
er/sie/es war versteckt worden
1. Person Plural
dissimulati eramus
wir waren versteckt worden
2. Person Plural
dissimulati eratis
ihr wart versteckt worden
3. Person Plural
dissimulati erant
sie waren versteckt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavissem
ich hätte versteckt
2. Person Singular
dissimulavisses
du hättest versteckt
3. Person Singular
dissimulavisset
er/sie/es hätte versteckt
1. Person Plural
dissimulavissemus
wir hätten versteckt
2. Person Plural
dissimulavissetis
ihr hättet versteckt
3. Person Plural
dissimulavissent
sie hätten versteckt
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus essem
ich wäre versteckt worden
2. Person Singular
dissimulatus esses
du wärest versteckt worden
3. Person Singular
dissimulatus esset
er/sie/es wäre versteckt worden
1. Person Plural
dissimulati essemus
wir wären versteckt worden
2. Person Plural
dissimulati essetis
ihr wäret versteckt worden
3. Person Plural
dissimulati essent
sie wären versteckt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavero
ich werde versteckt haben
2. Person Singular
dissimulaveris
du wirst versteckt haben
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es wird versteckt haben
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir werden versteckt haben
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr werdet versteckt haben
3. Person Plural
dissimulaverint
sie werden versteckt haben
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus ero
ich werde versteckt worden sein
2. Person Singular
dissimulatus eris
du wirst versteckt worden sein
3. Person Singular
dissimulatus erit
er/sie/es wird versteckt worden sein
1. Person Plural
dissimulati erimus
wir werden versteckt worden sein
2. Person Plural
dissimulati eritis
ihr werdet versteckt worden sein
3. Person Plural
dissimulati erunt
sie werden versteckt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
dissimulare
verstecken
Vorzeitigkeit
dissimulavisse
versteckt haben
Nachzeitigkeit
dissimulaturum esse
verstecken werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
dissimulari dissimularier
versteckt werden
Vorzeitigkeit
dissimulatum esse
versteckt worden sein
Nachzeitigkeit
dissimulatum iri
künftig versteckt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
dissimula
verstecke; versteck!
2. Person Plural
dissimulate
versteckt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
dissimulato
3. Person Singular
dissimulato
2. Person Plural
dissimulatote
3. Person Plural
dissimulanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
dissimulare
das Verstecken
Genitiv
dissimulandi
des Versteckens
Dativ
dissimulando
dem Verstecken
Akkusativ
dissimulandum
das Verstecken
Ablativ
dissimulando
durch das Verstecken
Vokativ
dissimulande
Verstecken!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulandus
dissimulanda
dissimulandum
Genitiv
dissimulandi
dissimulandae
dissimulandi
Dativ
dissimulando
dissimulandae
dissimulando
Akkusativ
dissimulandum
dissimulandam
dissimulandum
Ablativ
dissimulando
dissimulanda
dissimulando
Vokativ
dissimulande
dissimulanda
dissimulandum
Plural
Nominativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Genitiv
dissimulandorum
dissimulandarum
dissimulandorum
Dativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Akkusativ
dissimulandos
dissimulandas
dissimulanda
Ablativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Vokativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Genitiv
dissimulantis
dissimulantis
dissimulantis
Dativ
dissimulanti
dissimulanti
dissimulanti
Akkusativ
dissimulantem
dissimulantem
dissimulans
Ablativ
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
Vokativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Plural
Nominativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Genitiv
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
Dativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Akkusativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Ablativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Vokativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulatus
dissimulata
dissimulatum
Genitiv
dissimulati
dissimulatae
dissimulati
Dativ
dissimulato
dissimulatae
dissimulato
Akkusativ
dissimulatum
dissimulatam
dissimulatum
Ablativ
dissimulato
dissimulata
dissimulato
Vokativ
dissimulate
dissimulata
dissimulatum
Plural
Nominativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Genitiv
dissimulatorum
dissimulatarum
dissimulatorum
Dativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Akkusativ
dissimulatos
dissimulatas
dissimulata
Ablativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Vokativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulaturus
dissimulatura
dissimulaturum
Genitiv
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulaturi
Dativ
dissimulaturo
dissimulaturae
dissimulaturo
Akkusativ
dissimulaturum
dissimulaturam
dissimulaturum
Ablativ
dissimulaturo
dissimulatura
dissimulaturo
Vokativ
dissimulature
dissimulatura
dissimulaturum
Plural
Nominativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Genitiv
dissimulaturorum
dissimulaturarum
dissimulaturorum
Dativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Akkusativ
dissimulaturos
dissimulaturas
dissimulatura
Ablativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Vokativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Supina
Supin I
Supin II
dissimulatum
dissimulatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulo
ich verstelle mich
2. Person Singular
dissimulas
du verstellst dich
3. Person Singular
dissimulat
er/sie/es verstellt sich
1. Person Plural
dissimulamus
wir verstellen uns
2. Person Plural
dissimulatis
ihr verstellt euch
3. Person Plural
dissimulant
sie verstellen sich
Passiv
1. Person Singular
dissimulor
2. Person Singular
dissimularis dissimulare
3. Person Singular
dissimulatur
1. Person Plural
dissimulamur
2. Person Plural
dissimulamini
3. Person Plural
dissimulantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulem
ich verstelle mich
2. Person Singular
dissimules
du verstellest dich
3. Person Singular
dissimulet
er/sie/es verstelle sich
1. Person Plural
dissimulemus
wir verstellen uns
2. Person Plural
dissimuletis
ihr verstellet euch
3. Person Plural
dissimulent
sie verstellen sich
Passiv
1. Person Singular
dissimuler
2. Person Singular
dissimuleris dissimulere
3. Person Singular
dissimuletur
1. Person Plural
dissimulemur
2. Person Plural
dissimulemini
3. Person Plural
dissimulentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabam
ich verstellte mich
2. Person Singular
dissimulabas
du verstelltest dich
3. Person Singular
dissimulabat
er/sie/es verstellte sich
1. Person Plural
dissimulabamus
wir verstellten uns
2. Person Plural
dissimulabatis
ihr verstelltet euch
3. Person Plural
dissimulabant
sie verstellten sich
Passiv
1. Person Singular
dissimulabar
2. Person Singular
dissimulabaris dissimulabare
3. Person Singular
dissimulabatur
1. Person Plural
dissimulabamur
2. Person Plural
dissimulabamini
3. Person Plural
dissimulabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimularem
ich verstellte mich
2. Person Singular
dissimulares
du verstelltest dich
3. Person Singular
dissimularet
er/sie/es verstellte sich
1. Person Plural
dissimularemus
wir verstellten uns
2. Person Plural
dissimularetis
ihr verstelltet euch
3. Person Plural
dissimularent
sie verstellten sich
Passiv
1. Person Singular
dissimularer
2. Person Singular
dissimulareris dissimularere
3. Person Singular
dissimularetur
1. Person Plural
dissimularemur
2. Person Plural
dissimularemini
3. Person Plural
dissimularentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
dissimulabo
ich werde mich verstellen
2. Person Singular
dissimulabis
du wirst dich verstellen
3. Person Singular
dissimulabit
er/sie/es wird sich verstellen
1. Person Plural
dissimulabimus
wir werden uns verstellen
2. Person Plural
dissimulabitis
ihr werdet euch verstellen
3. Person Plural
dissimulabunt
sie werden sich verstellen
Passiv
1. Person Singular
dissimulabor
2. Person Singular
dissimulaberis dissimulabere
3. Person Singular
dissimulabitur
1. Person Plural
dissimulabimur
2. Person Plural
dissimulabimini
3. Person Plural
dissimulabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavi
ich habe mich verstellt
2. Person Singular
dissimulavisti
du hast dich verstellt
3. Person Singular
dissimulavit
er/sie/es hat sich verstellt
1. Person Plural
dissimulavimus
wir haben uns verstellt
2. Person Plural
dissimulavistis
ihr habt euch verstellt
3. Person Plural
dissimulaverunt dissimulavere
sie haben sich verstellt
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sum
2. Person Singular
dissimulatus es
3. Person Singular
dissimulatus est
1. Person Plural
dissimulati sumus
2. Person Plural
dissimulati estis
3. Person Plural
dissimulati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaverim
ich habe mich verstellt
2. Person Singular
dissimulaveris
du habest dich verstellt
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es habe sich verstellt
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir haben uns verstellt
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr habet euch verstellt
3. Person Plural
dissimulaverint
sie haben sich verstellt
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus sim
2. Person Singular
dissimulatus sis
3. Person Singular
dissimulatus sit
1. Person Plural
dissimulati simus
2. Person Plural
dissimulati sitis
3. Person Plural
dissimulati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
dissimulaveram
ich hatte mich verstellt
2. Person Singular
dissimulaveras
du hattest dich verstellt
3. Person Singular
dissimulaverat
er/sie/es hatte sich verstellt
1. Person Plural
dissimulaveramus
wir hatten uns verstellt
2. Person Plural
dissimulaveratis
ihr hattet euch verstellt
3. Person Plural
dissimulaverant
sie hatten sich verstellt
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus eram
2. Person Singular
dissimulatus eras
3. Person Singular
dissimulatus erat
1. Person Plural
dissimulati eramus
2. Person Plural
dissimulati eratis
3. Person Plural
dissimulati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavissem
ich hätte mich verstellt
2. Person Singular
dissimulavisses
du hättest dich verstellt
3. Person Singular
dissimulavisset
er/sie/es hätte sich verstellt
1. Person Plural
dissimulavissemus
wir hätten uns verstellt
2. Person Plural
dissimulavissetis
ihr hättet euch verstellt
3. Person Plural
dissimulavissent
sie hätten sich verstellt
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus essem
2. Person Singular
dissimulatus esses
3. Person Singular
dissimulatus esset
1. Person Plural
dissimulati essemus
2. Person Plural
dissimulati essetis
3. Person Plural
dissimulati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
dissimulavero
ich werde mich verstellt haben
2. Person Singular
dissimulaveris
du wirst dich verstellt haben
3. Person Singular
dissimulaverit
er/sie/es wird sich verstellt haben
1. Person Plural
dissimulaverimus
wir werden uns verstellt haben
2. Person Plural
dissimulaveritis
ihr werdet euch verstellt haben
3. Person Plural
dissimulaverint
sie werden sich verstellt haben
Passiv
1. Person Singular
dissimulatus ero
2. Person Singular
dissimulatus eris
3. Person Singular
dissimulatus erit
1. Person Plural
dissimulati erimus
2. Person Plural
dissimulati eritis
3. Person Plural
dissimulati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
dissimulare
sich verstellen
Vorzeitigkeit
dissimulavisse
sich verstellt haben
Nachzeitigkeit
dissimulaturum esse
sich verstellen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
dissimulari dissimularier
Vorzeitigkeit
dissimulatum esse
Nachzeitigkeit
dissimulatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
dissimula
verstelle dich; verstell dich!
2. Person Plural
dissimulate
verstellt euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
dissimulato
3. Person Singular
dissimulato
2. Person Plural
dissimulatote
3. Person Plural
dissimulanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
dissimulare
das Sich verstellen
Genitiv
dissimulandi
des Sich verstellens
Dativ
dissimulando
dem Sich verstellen
Akkusativ
dissimulandum
das Sich verstellen
Ablativ
dissimulando
durch das Sich verstellen
Vokativ
dissimulande
Sich verstellen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulandus
dissimulanda
dissimulandum
Genitiv
dissimulandi
dissimulandae
dissimulandi
Dativ
dissimulando
dissimulandae
dissimulando
Akkusativ
dissimulandum
dissimulandam
dissimulandum
Ablativ
dissimulando
dissimulanda
dissimulando
Vokativ
dissimulande
dissimulanda
dissimulandum
Plural
Nominativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Genitiv
dissimulandorum
dissimulandarum
dissimulandorum
Dativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Akkusativ
dissimulandos
dissimulandas
dissimulanda
Ablativ
dissimulandis
dissimulandis
dissimulandis
Vokativ
dissimulandi
dissimulandae
dissimulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Genitiv
dissimulantis
dissimulantis
dissimulantis
Dativ
dissimulanti
dissimulanti
dissimulanti
Akkusativ
dissimulantem
dissimulantem
dissimulans
Ablativ
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
dissimulanti dissimulante
Vokativ
dissimulans
dissimulans
dissimulans
Plural
Nominativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Genitiv
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
dissimulantium dissimulantum
Dativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Akkusativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Ablativ
dissimulantibus
dissimulantibus
dissimulantibus
Vokativ
dissimulantes
dissimulantes
dissimulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulatus
dissimulata
dissimulatum
Genitiv
dissimulati
dissimulatae
dissimulati
Dativ
dissimulato
dissimulatae
dissimulato
Akkusativ
dissimulatum
dissimulatam
dissimulatum
Ablativ
dissimulato
dissimulata
dissimulato
Vokativ
dissimulate
dissimulata
dissimulatum
Plural
Nominativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Genitiv
dissimulatorum
dissimulatarum
dissimulatorum
Dativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Akkusativ
dissimulatos
dissimulatas
dissimulata
Ablativ
dissimulatis
dissimulatis
dissimulatis
Vokativ
dissimulati
dissimulatae
dissimulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
dissimulaturus
dissimulatura
dissimulaturum
Genitiv
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulaturi
Dativ
dissimulaturo
dissimulaturae
dissimulaturo
Akkusativ
dissimulaturum
dissimulaturam
dissimulaturum
Ablativ
dissimulaturo
dissimulatura
dissimulaturo
Vokativ
dissimulature
dissimulatura
dissimulaturum
Plural
Nominativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Genitiv
dissimulaturorum
dissimulaturarum
dissimulaturorum
Dativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Akkusativ
dissimulaturos
dissimulaturas
dissimulatura
Ablativ
dissimulaturis
dissimulaturis
dissimulaturis
Vokativ
dissimulaturi
dissimulaturae
dissimulatura
Supina
Supin I
Supin II
dissimulatum
dissimulatu