Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulo
|
ich benage |
| 2. Person Singular |
distrigulas
|
du benagst |
| 3. Person Singular |
distrigulat
|
er/sie/es benagt |
| 1. Person Plural |
distrigulamus
|
wir benagen |
| 2. Person Plural |
distrigulatis
|
ihr benagt |
| 3. Person Plural |
distrigulant
|
sie benagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulor
|
ich werde benagt |
| 2. Person Singular |
distrigularis distrigulare
|
du wirst benagt |
| 3. Person Singular |
distrigulatur
|
er/sie/es wird benagt |
| 1. Person Plural |
distrigulamur
|
wir werden benagt |
| 2. Person Plural |
distrigulamini
|
ihr werdet benagt |
| 3. Person Plural |
distrigulantur
|
sie werden benagt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulem
|
ich benage |
| 2. Person Singular |
distrigules
|
du benagest |
| 3. Person Singular |
distrigulet
|
er/sie/es benage |
| 1. Person Plural |
distrigulemus
|
wir benagen |
| 2. Person Plural |
distriguletis
|
ihr benaget |
| 3. Person Plural |
distrigulent
|
sie benagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
distriguler
|
ich werde benagt |
| 2. Person Singular |
distriguleris distrigulere
|
du werdest benagt |
| 3. Person Singular |
distriguletur
|
er/sie/es werde benagt |
| 1. Person Plural |
distrigulemur
|
wir werden benagt |
| 2. Person Plural |
distrigulemini
|
ihr werdet benagt |
| 3. Person Plural |
distrigulentur
|
sie werden benagt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulabam
|
ich benagte |
| 2. Person Singular |
distrigulabas
|
du benagtest |
| 3. Person Singular |
distrigulabat
|
er/sie/es benagte |
| 1. Person Plural |
distrigulabamus
|
wir benagten |
| 2. Person Plural |
distrigulabatis
|
ihr benagtet |
| 3. Person Plural |
distrigulabant
|
sie benagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulabar
|
ich wurde benagt |
| 2. Person Singular |
distrigulabaris distrigulabare
|
du wurdest benagt |
| 3. Person Singular |
distrigulabatur
|
er/sie/es wurde benagt |
| 1. Person Plural |
distrigulabamur
|
wir wurden benagt |
| 2. Person Plural |
distrigulabamini
|
ihr wurdet benagt |
| 3. Person Plural |
distrigulabantur
|
sie wurden benagt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigularem
|
ich benagte |
| 2. Person Singular |
distrigulares
|
du benagtest |
| 3. Person Singular |
distrigularet
|
er/sie/es benagte |
| 1. Person Plural |
distrigularemus
|
wir benagten |
| 2. Person Plural |
distrigularetis
|
ihr benagtet |
| 3. Person Plural |
distrigularent
|
sie benagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigularer
|
ich würde benagt |
| 2. Person Singular |
distrigulareris distrigularere
|
du würdest benagt |
| 3. Person Singular |
distrigularetur
|
er/sie/es würde benagt |
| 1. Person Plural |
distrigularemur
|
wir würden benagt |
| 2. Person Plural |
distrigularemini
|
ihr würdet benagt |
| 3. Person Plural |
distrigularentur
|
sie würden benagt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulabo
|
ich werde benagen |
| 2. Person Singular |
distrigulabis
|
du wirst benagen |
| 3. Person Singular |
distrigulabit
|
er/sie/es wird benagen |
| 1. Person Plural |
distrigulabimus
|
wir werden benagen |
| 2. Person Plural |
distrigulabitis
|
ihr werdet benagen |
| 3. Person Plural |
distrigulabunt
|
sie werden benagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulabor
|
ich werde benagt werden |
| 2. Person Singular |
distrigulaberis distrigulabere
|
du wirst benagt werden |
| 3. Person Singular |
distrigulabitur
|
er/sie/es wird benagt werden |
| 1. Person Plural |
distrigulabimur
|
wir werden benagt werden |
| 2. Person Plural |
distrigulabimini
|
ihr werdet benagt werden |
| 3. Person Plural |
distrigulabuntur
|
sie werden benagt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulavi
|
ich habe benagt |
| 2. Person Singular |
distrigulavisti
|
du hast benagt |
| 3. Person Singular |
distrigulavit
|
er/sie/es hat benagt |
| 1. Person Plural |
distrigulavimus
|
wir haben benagt |
| 2. Person Plural |
distrigulavistis
|
ihr habt benagt |
| 3. Person Plural |
distrigulaverunt distrigulavere
|
sie haben benagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulatus sum
|
ich bin benagt worden |
| 2. Person Singular |
distrigulatus es
|
du bist benagt worden |
| 3. Person Singular |
distrigulatus est
|
er/sie/es ist benagt worden |
| 1. Person Plural |
distrigulati sumus
|
wir sind benagt worden |
| 2. Person Plural |
distrigulati estis
|
ihr seid benagt worden |
| 3. Person Plural |
distrigulati sunt
|
sie sind benagt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulaverim
|
ich habe benagt |
| 2. Person Singular |
distrigulaveris
|
du habest benagt |
| 3. Person Singular |
distrigulaverit
|
er/sie/es habe benagt |
| 1. Person Plural |
distrigulaverimus
|
wir haben benagt |
| 2. Person Plural |
distrigulaveritis
|
ihr habet benagt |
| 3. Person Plural |
distrigulaverint
|
sie haben benagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulatus sim
|
ich sei benagt worden |
| 2. Person Singular |
distrigulatus sis
|
du seiest benagt worden |
| 3. Person Singular |
distrigulatus sit
|
er/sie/es sei benagt worden |
| 1. Person Plural |
distrigulati simus
|
wir seien benagt worden |
| 2. Person Plural |
distrigulati sitis
|
ihr seiet benagt worden |
| 3. Person Plural |
distrigulati sint
|
sie seien benagt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulaveram
|
ich hatte benagt |
| 2. Person Singular |
distrigulaveras
|
du hattest benagt |
| 3. Person Singular |
distrigulaverat
|
er/sie/es hatte benagt |
| 1. Person Plural |
distrigulaveramus
|
wir hatten benagt |
| 2. Person Plural |
distrigulaveratis
|
ihr hattet benagt |
| 3. Person Plural |
distrigulaverant
|
sie hatten benagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulatus eram
|
ich war benagt worden |
| 2. Person Singular |
distrigulatus eras
|
du warst benagt worden |
| 3. Person Singular |
distrigulatus erat
|
er/sie/es war benagt worden |
| 1. Person Plural |
distrigulati eramus
|
wir waren benagt worden |
| 2. Person Plural |
distrigulati eratis
|
ihr wart benagt worden |
| 3. Person Plural |
distrigulati erant
|
sie waren benagt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulavissem
|
ich hätte benagt |
| 2. Person Singular |
distrigulavisses
|
du hättest benagt |
| 3. Person Singular |
distrigulavisset
|
er/sie/es hätte benagt |
| 1. Person Plural |
distrigulavissemus
|
wir hätten benagt |
| 2. Person Plural |
distrigulavissetis
|
ihr hättet benagt |
| 3. Person Plural |
distrigulavissent
|
sie hätten benagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulatus essem
|
ich wäre benagt worden |
| 2. Person Singular |
distrigulatus esses
|
du wärest benagt worden |
| 3. Person Singular |
distrigulatus esset
|
er/sie/es wäre benagt worden |
| 1. Person Plural |
distrigulati essemus
|
wir wären benagt worden |
| 2. Person Plural |
distrigulati essetis
|
ihr wäret benagt worden |
| 3. Person Plural |
distrigulati essent
|
sie wären benagt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulavero
|
ich werde benagt haben |
| 2. Person Singular |
distrigulaveris
|
du wirst benagt haben |
| 3. Person Singular |
distrigulaverit
|
er/sie/es wird benagt haben |
| 1. Person Plural |
distrigulaverimus
|
wir werden benagt haben |
| 2. Person Plural |
distrigulaveritis
|
ihr werdet benagt haben |
| 3. Person Plural |
distrigulaverint
|
sie werden benagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
distrigulatus ero
|
ich werde benagt worden sein |
| 2. Person Singular |
distrigulatus eris
|
du wirst benagt worden sein |
| 3. Person Singular |
distrigulatus erit
|
er/sie/es wird benagt worden sein |
| 1. Person Plural |
distrigulati erimus
|
wir werden benagt worden sein |
| 2. Person Plural |
distrigulati eritis
|
ihr werdet benagt worden sein |
| 3. Person Plural |
distrigulati erunt
|
sie werden benagt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
distrigulare
|
benagen |
| Vorzeitigkeit |
distrigulavisse
|
benagt haben |
| Nachzeitigkeit |
distrigulaturum esse
|
benagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
distrigulari distrigularier
|
benagt werden |
| Vorzeitigkeit |
distrigulatum esse
|
benagt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
distrigulatum iri
|
künftig benagt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
distrigula
|
benage; benag! |
| 2. Person Plural |
distrigulate
|
benagt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
distrigulato
|
| 3. Person Singular |
distrigulato
|
| 2. Person Plural |
distrigulatote
|
| 3. Person Plural |
distrigulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
distrigulare
|
das Benagen |
| Genitiv |
distrigulandi
|
des Benagens |
| Dativ |
distrigulando
|
dem Benagen |
| Akkusativ |
distrigulandum
|
das Benagen |
| Ablativ |
distrigulando
|
durch das Benagen |
| Vokativ |
distrigulande
|
Benagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
distrigulandus
|
distrigulanda
|
distrigulandum
|
| Genitiv |
distrigulandi
|
distrigulandae
|
distrigulandi
|
| Dativ |
distrigulando
|
distrigulandae
|
distrigulando
|
| Akkusativ |
distrigulandum
|
distrigulandam
|
distrigulandum
|
| Ablativ |
distrigulando
|
distrigulanda
|
distrigulando
|
| Vokativ |
distrigulande
|
distrigulanda
|
distrigulandum
|
Plural
| Nominativ |
distrigulandi
|
distrigulandae
|
distrigulanda
|
| Genitiv |
distrigulandorum
|
distrigulandarum
|
distrigulandorum
|
| Dativ |
distrigulandis
|
distrigulandis
|
distrigulandis
|
| Akkusativ |
distrigulandos
|
distrigulandas
|
distrigulanda
|
| Ablativ |
distrigulandis
|
distrigulandis
|
distrigulandis
|
| Vokativ |
distrigulandi
|
distrigulandae
|
distrigulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
distrigulans
|
distrigulans
|
distrigulans
|
| Genitiv |
distrigulantis
|
distrigulantis
|
distrigulantis
|
| Dativ |
distrigulanti
|
distrigulanti
|
distrigulanti
|
| Akkusativ |
distrigulantem
|
distrigulantem
|
distrigulans
|
| Ablativ |
distrigulanti distrigulante
|
distrigulanti distrigulante
|
distrigulanti distrigulante
|
| Vokativ |
distrigulans
|
distrigulans
|
distrigulans
|
Plural
| Nominativ |
distrigulantes
|
distrigulantes
|
distrigulantia
|
| Genitiv |
distrigulantium distrigulantum
|
distrigulantium distrigulantum
|
distrigulantium distrigulantum
|
| Dativ |
distrigulantibus
|
distrigulantibus
|
distrigulantibus
|
| Akkusativ |
distrigulantes
|
distrigulantes
|
distrigulantia
|
| Ablativ |
distrigulantibus
|
distrigulantibus
|
distrigulantibus
|
| Vokativ |
distrigulantes
|
distrigulantes
|
distrigulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
distrigulatus
|
distrigulata
|
distrigulatum
|
| Genitiv |
distrigulati
|
distrigulatae
|
distrigulati
|
| Dativ |
distrigulato
|
distrigulatae
|
distrigulato
|
| Akkusativ |
distrigulatum
|
distrigulatam
|
distrigulatum
|
| Ablativ |
distrigulato
|
distrigulata
|
distrigulato
|
| Vokativ |
distrigulate
|
distrigulata
|
distrigulatum
|
Plural
| Nominativ |
distrigulati
|
distrigulatae
|
distrigulata
|
| Genitiv |
distrigulatorum
|
distrigulatarum
|
distrigulatorum
|
| Dativ |
distrigulatis
|
distrigulatis
|
distrigulatis
|
| Akkusativ |
distrigulatos
|
distrigulatas
|
distrigulata
|
| Ablativ |
distrigulatis
|
distrigulatis
|
distrigulatis
|
| Vokativ |
distrigulati
|
distrigulatae
|
distrigulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
distrigulaturus
|
distrigulatura
|
distrigulaturum
|
| Genitiv |
distrigulaturi
|
distrigulaturae
|
distrigulaturi
|
| Dativ |
distrigulaturo
|
distrigulaturae
|
distrigulaturo
|
| Akkusativ |
distrigulaturum
|
distrigulaturam
|
distrigulaturum
|
| Ablativ |
distrigulaturo
|
distrigulatura
|
distrigulaturo
|
| Vokativ |
distrigulature
|
distrigulatura
|
distrigulaturum
|
Plural
| Nominativ |
distrigulaturi
|
distrigulaturae
|
distrigulatura
|
| Genitiv |
distrigulaturorum
|
distrigulaturarum
|
distrigulaturorum
|
| Dativ |
distrigulaturis
|
distrigulaturis
|
distrigulaturis
|
| Akkusativ |
distrigulaturos
|
distrigulaturas
|
distrigulatura
|
| Ablativ |
distrigulaturis
|
distrigulaturis
|
distrigulaturis
|
| Vokativ |
distrigulaturi
|
distrigulaturae
|
distrigulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
distrigulatum
|
distrigulatu
|