Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceo
|
ich lehre |
| 2. Person Singular |
doces
|
du lehrst |
| 3. Person Singular |
docet
|
er/sie/es lehrt |
| 1. Person Plural |
docemus
|
wir lehren |
| 2. Person Plural |
docetis
|
ihr lehrt |
| 3. Person Plural |
docent
|
sie lehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doceor
|
ich werde gelehrt |
| 2. Person Singular |
doceris docere
|
du wirst gelehrt |
| 3. Person Singular |
docetur
|
er/sie/es wird gelehrt |
| 1. Person Plural |
docemur
|
wir werden gelehrt |
| 2. Person Plural |
docemini
|
ihr werdet gelehrt |
| 3. Person Plural |
docentur
|
sie werden gelehrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceam
|
ich lehre |
| 2. Person Singular |
doceas
|
du lehrest |
| 3. Person Singular |
doceat
|
er/sie/es lehre |
| 1. Person Plural |
doceamus
|
wir lehren |
| 2. Person Plural |
doceatis
|
ihr lehret |
| 3. Person Plural |
doceant
|
sie lehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docear
|
ich werde gelehrt |
| 2. Person Singular |
docearis doceare
|
du werdest gelehrt |
| 3. Person Singular |
doceatur
|
er/sie/es werde gelehrt |
| 1. Person Plural |
doceamur
|
wir werden gelehrt |
| 2. Person Plural |
doceamini
|
ihr werdet gelehrt |
| 3. Person Plural |
doceantur
|
sie werden gelehrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebam
|
ich lehrte |
| 2. Person Singular |
docebas
|
du lehrtest |
| 3. Person Singular |
docebat
|
er/sie/es lehrte |
| 1. Person Plural |
docebamus
|
wir lehrten |
| 2. Person Plural |
docebatis
|
ihr lehrtet |
| 3. Person Plural |
docebant
|
sie lehrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebar
|
ich wurde gelehrt |
| 2. Person Singular |
docebaris docebare
|
du wurdest gelehrt |
| 3. Person Singular |
docebatur
|
er/sie/es wurde gelehrt |
| 1. Person Plural |
docebamur
|
wir wurden gelehrt |
| 2. Person Plural |
docebamini
|
ihr wurdet gelehrt |
| 3. Person Plural |
docebantur
|
sie wurden gelehrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docerem
|
ich lehrte |
| 2. Person Singular |
doceres
|
du lehrtest |
| 3. Person Singular |
doceret
|
er/sie/es lehrte |
| 1. Person Plural |
doceremus
|
wir lehrten |
| 2. Person Plural |
doceretis
|
ihr lehrtet |
| 3. Person Plural |
docerent
|
sie lehrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docerer
|
ich würde gelehrt |
| 2. Person Singular |
docereris docerere
|
du würdest gelehrt |
| 3. Person Singular |
doceretur
|
er/sie/es würde gelehrt |
| 1. Person Plural |
doceremur
|
wir würden gelehrt |
| 2. Person Plural |
doceremini
|
ihr würdet gelehrt |
| 3. Person Plural |
docerentur
|
sie würden gelehrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebo
|
ich werde lehren |
| 2. Person Singular |
docebis
|
du wirst lehren |
| 3. Person Singular |
docebit
|
er/sie/es wird lehren |
| 1. Person Plural |
docebimus
|
wir werden lehren |
| 2. Person Plural |
docebitis
|
ihr werdet lehren |
| 3. Person Plural |
docebunt
|
sie werden lehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebor
|
ich werde gelehrt werden |
| 2. Person Singular |
doceberis docebere
|
du wirst gelehrt werden |
| 3. Person Singular |
docebitur
|
er/sie/es wird gelehrt werden |
| 1. Person Plural |
docebimur
|
wir werden gelehrt werden |
| 2. Person Plural |
docebimini
|
ihr werdet gelehrt werden |
| 3. Person Plural |
docebuntur
|
sie werden gelehrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docui
|
ich habe gelehrt |
| 2. Person Singular |
docuisti
|
du hast gelehrt |
| 3. Person Singular |
docuit
|
er/sie/es hat gelehrt |
| 1. Person Plural |
docuimus
|
wir haben gelehrt |
| 2. Person Plural |
docuistis
|
ihr habt gelehrt |
| 3. Person Plural |
docuerunt docuere
|
sie haben gelehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sum
|
ich bin gelehrt worden |
| 2. Person Singular |
doctus es
|
du bist gelehrt worden |
| 3. Person Singular |
doctus est
|
er/sie/es ist gelehrt worden |
| 1. Person Plural |
docti sumus
|
wir sind gelehrt worden |
| 2. Person Plural |
docti estis
|
ihr seid gelehrt worden |
| 3. Person Plural |
docti sunt
|
sie sind gelehrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuerim
|
ich habe gelehrt |
| 2. Person Singular |
docueris
|
du habest gelehrt |
| 3. Person Singular |
docuerit
|
er/sie/es habe gelehrt |
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
wir haben gelehrt |
| 2. Person Plural |
docueritis
|
ihr habet gelehrt |
| 3. Person Plural |
docuerint
|
sie haben gelehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sim
|
ich sei gelehrt worden |
| 2. Person Singular |
doctus sis
|
du seiest gelehrt worden |
| 3. Person Singular |
doctus sit
|
er/sie/es sei gelehrt worden |
| 1. Person Plural |
docti simus
|
wir seien gelehrt worden |
| 2. Person Plural |
docti sitis
|
ihr seiet gelehrt worden |
| 3. Person Plural |
docti sint
|
sie seien gelehrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docueram
|
ich hatte gelehrt |
| 2. Person Singular |
docueras
|
du hattest gelehrt |
| 3. Person Singular |
docuerat
|
er/sie/es hatte gelehrt |
| 1. Person Plural |
docueramus
|
wir hatten gelehrt |
| 2. Person Plural |
docueratis
|
ihr hattet gelehrt |
| 3. Person Plural |
docuerant
|
sie hatten gelehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus eram
|
ich war gelehrt worden |
| 2. Person Singular |
doctus eras
|
du warst gelehrt worden |
| 3. Person Singular |
doctus erat
|
er/sie/es war gelehrt worden |
| 1. Person Plural |
docti eramus
|
wir waren gelehrt worden |
| 2. Person Plural |
docti eratis
|
ihr wart gelehrt worden |
| 3. Person Plural |
docti erant
|
sie waren gelehrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuissem
|
ich hätte gelehrt |
| 2. Person Singular |
docuisses
|
du hättest gelehrt |
| 3. Person Singular |
docuisset
|
er/sie/es hätte gelehrt |
| 1. Person Plural |
docuissemus
|
wir hätten gelehrt |
| 2. Person Plural |
docuissetis
|
ihr hättet gelehrt |
| 3. Person Plural |
docuissent
|
sie hätten gelehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus essem
|
ich wäre gelehrt worden |
| 2. Person Singular |
doctus esses
|
du wärest gelehrt worden |
| 3. Person Singular |
doctus esset
|
er/sie/es wäre gelehrt worden |
| 1. Person Plural |
docti essemus
|
wir wären gelehrt worden |
| 2. Person Plural |
docti essetis
|
ihr wäret gelehrt worden |
| 3. Person Plural |
docti essent
|
sie wären gelehrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuero
|
ich werde gelehrt haben |
| 2. Person Singular |
docueris
|
du wirst gelehrt haben |
| 3. Person Singular |
docuerit
|
er/sie/es wird gelehrt haben |
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
wir werden gelehrt haben |
| 2. Person Plural |
docueritis
|
ihr werdet gelehrt haben |
| 3. Person Plural |
docuerint
|
sie werden gelehrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus ero
|
ich werde gelehrt worden sein |
| 2. Person Singular |
doctus eris
|
du wirst gelehrt worden sein |
| 3. Person Singular |
doctus erit
|
er/sie/es wird gelehrt worden sein |
| 1. Person Plural |
docti erimus
|
wir werden gelehrt worden sein |
| 2. Person Plural |
docti eritis
|
ihr werdet gelehrt worden sein |
| 3. Person Plural |
docti erunt
|
sie werden gelehrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
docere
|
lehren |
| Vorzeitigkeit |
docuisse
|
gelehrt haben |
| Nachzeitigkeit |
docturum esse
|
lehren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
doceri docerier
|
gelehrt werden |
| Vorzeitigkeit |
doctum esse
|
gelehrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
doctum iri
|
künftig gelehrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
doce
|
lehre; lehr! |
| 2. Person Plural |
docete
|
lehrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
doceto
|
| 3. Person Singular |
doceto
|
| 2. Person Plural |
docetote
|
| 3. Person Plural |
docento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
docere
|
das Lehren |
| Genitiv |
docendi
|
des Lehrens |
| Dativ |
docendo
|
dem Lehren |
| Akkusativ |
docendum
|
das Lehren |
| Ablativ |
docendo
|
durch das Lehren |
| Vokativ |
docende
|
Lehren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docendus
|
docenda
|
docendum
|
| Genitiv |
docendi
|
docendae
|
docendi
|
| Dativ |
docendo
|
docendae
|
docendo
|
| Akkusativ |
docendum
|
docendam
|
docendum
|
| Ablativ |
docendo
|
docenda
|
docendo
|
| Vokativ |
docende
|
docenda
|
docendum
|
Plural
| Nominativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
| Genitiv |
docendorum
|
docendarum
|
docendorum
|
| Dativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Akkusativ |
docendos
|
docendas
|
docenda
|
| Ablativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Vokativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docens
|
docens
|
docens
|
| Genitiv |
docentis
|
docentis
|
docentis
|
| Dativ |
docenti
|
docenti
|
docenti
|
| Akkusativ |
docentem
|
docentem
|
docens
|
| Ablativ |
docenti docente
|
docenti docente
|
docenti docente
|
| Vokativ |
docens
|
docens
|
docens
|
Plural
| Nominativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Genitiv |
docentium docentum
|
docentium docentum
|
docentium docentum
|
| Dativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Akkusativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Ablativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Vokativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
doctus
|
docta
|
doctum
|
| Genitiv |
docti
|
doctae
|
docti
|
| Dativ |
docto
|
doctae
|
docto
|
| Akkusativ |
doctum
|
doctam
|
doctum
|
| Ablativ |
docto
|
docta
|
docto
|
| Vokativ |
docte
|
docta
|
doctum
|
Plural
| Nominativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
| Genitiv |
doctorum
|
doctarum
|
doctorum
|
| Dativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Akkusativ |
doctos
|
doctas
|
docta
|
| Ablativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Vokativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docturus
|
doctura
|
docturum
|
| Genitiv |
docturi
|
docturae
|
docturi
|
| Dativ |
docturo
|
docturae
|
docturo
|
| Akkusativ |
docturum
|
docturam
|
docturum
|
| Ablativ |
docturo
|
doctura
|
docturo
|
| Vokativ |
docture
|
doctura
|
docturum
|
Plural
| Nominativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
| Genitiv |
docturorum
|
docturarum
|
docturorum
|
| Dativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Akkusativ |
docturos
|
docturas
|
doctura
|
| Ablativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Vokativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
doctum
|
doctu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceo
|
ich unterrichte |
| 2. Person Singular |
doces
|
du unterrichtest |
| 3. Person Singular |
docet
|
er/sie/es unterrichtet |
| 1. Person Plural |
docemus
|
wir unterrichten |
| 2. Person Plural |
docetis
|
ihr unterrichtet |
| 3. Person Plural |
docent
|
sie unterrichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doceor
|
ich werde unterrichtet |
| 2. Person Singular |
doceris docere
|
du wirst unterrichtet |
| 3. Person Singular |
docetur
|
er/sie/es wird unterrichtet |
| 1. Person Plural |
docemur
|
wir werden unterrichtet |
| 2. Person Plural |
docemini
|
ihr werdet unterrichtet |
| 3. Person Plural |
docentur
|
sie werden unterrichtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceam
|
ich unterrichte |
| 2. Person Singular |
doceas
|
du unterrichtest |
| 3. Person Singular |
doceat
|
er/sie/es unterrichte |
| 1. Person Plural |
doceamus
|
wir unterrichten |
| 2. Person Plural |
doceatis
|
ihr unterrichtet |
| 3. Person Plural |
doceant
|
sie unterrichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docear
|
ich werde unterrichtet |
| 2. Person Singular |
docearis doceare
|
du werdest unterrichtet |
| 3. Person Singular |
doceatur
|
er/sie/es werde unterrichtet |
| 1. Person Plural |
doceamur
|
wir werden unterrichtet |
| 2. Person Plural |
doceamini
|
ihr werdet unterrichtet |
| 3. Person Plural |
doceantur
|
sie werden unterrichtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebam
|
ich unterrichtete |
| 2. Person Singular |
docebas
|
du unterrichtetest |
| 3. Person Singular |
docebat
|
er/sie/es unterrichtete |
| 1. Person Plural |
docebamus
|
wir unterrichteten |
| 2. Person Plural |
docebatis
|
ihr unterrichtetet |
| 3. Person Plural |
docebant
|
sie unterrichteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebar
|
ich wurde unterrichtet |
| 2. Person Singular |
docebaris docebare
|
du wurdest unterrichtet |
| 3. Person Singular |
docebatur
|
er/sie/es wurde unterrichtet |
| 1. Person Plural |
docebamur
|
wir wurden unterrichtet |
| 2. Person Plural |
docebamini
|
ihr wurdet unterrichtet |
| 3. Person Plural |
docebantur
|
sie wurden unterrichtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docerem
|
ich unterrichtete |
| 2. Person Singular |
doceres
|
du unterrichtetest |
| 3. Person Singular |
doceret
|
er/sie/es unterrichtete |
| 1. Person Plural |
doceremus
|
wir unterrichteten |
| 2. Person Plural |
doceretis
|
ihr unterrichtetet |
| 3. Person Plural |
docerent
|
sie unterrichteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docerer
|
ich würde unterrichtet |
| 2. Person Singular |
docereris docerere
|
du würdest unterrichtet |
| 3. Person Singular |
doceretur
|
er/sie/es würde unterrichtet |
| 1. Person Plural |
doceremur
|
wir würden unterrichtet |
| 2. Person Plural |
doceremini
|
ihr würdet unterrichtet |
| 3. Person Plural |
docerentur
|
sie würden unterrichtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebo
|
ich werde unterrichten |
| 2. Person Singular |
docebis
|
du wirst unterrichten |
| 3. Person Singular |
docebit
|
er/sie/es wird unterrichten |
| 1. Person Plural |
docebimus
|
wir werden unterrichten |
| 2. Person Plural |
docebitis
|
ihr werdet unterrichten |
| 3. Person Plural |
docebunt
|
sie werden unterrichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebor
|
ich werde unterrichtet werden |
| 2. Person Singular |
doceberis docebere
|
du wirst unterrichtet werden |
| 3. Person Singular |
docebitur
|
er/sie/es wird unterrichtet werden |
| 1. Person Plural |
docebimur
|
wir werden unterrichtet werden |
| 2. Person Plural |
docebimini
|
ihr werdet unterrichtet werden |
| 3. Person Plural |
docebuntur
|
sie werden unterrichtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docui
|
ich habe unterrichtet |
| 2. Person Singular |
docuisti
|
du hast unterrichtet |
| 3. Person Singular |
docuit
|
er/sie/es hat unterrichtet |
| 1. Person Plural |
docuimus
|
wir haben unterrichtet |
| 2. Person Plural |
docuistis
|
ihr habt unterrichtet |
| 3. Person Plural |
docuerunt docuere
|
sie haben unterrichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sum
|
ich bin unterrichtet worden |
| 2. Person Singular |
doctus es
|
du bist unterrichtet worden |
| 3. Person Singular |
doctus est
|
er/sie/es ist unterrichtet worden |
| 1. Person Plural |
docti sumus
|
wir sind unterrichtet worden |
| 2. Person Plural |
docti estis
|
ihr seid unterrichtet worden |
| 3. Person Plural |
docti sunt
|
sie sind unterrichtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuerim
|
ich habe unterrichtet |
| 2. Person Singular |
docueris
|
du habest unterrichtet |
| 3. Person Singular |
docuerit
|
er/sie/es habe unterrichtet |
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
wir haben unterrichtet |
| 2. Person Plural |
docueritis
|
ihr habet unterrichtet |
| 3. Person Plural |
docuerint
|
sie haben unterrichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sim
|
ich sei unterrichtet worden |
| 2. Person Singular |
doctus sis
|
du seiest unterrichtet worden |
| 3. Person Singular |
doctus sit
|
er/sie/es sei unterrichtet worden |
| 1. Person Plural |
docti simus
|
wir seien unterrichtet worden |
| 2. Person Plural |
docti sitis
|
ihr seiet unterrichtet worden |
| 3. Person Plural |
docti sint
|
sie seien unterrichtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docueram
|
ich hatte unterrichtet |
| 2. Person Singular |
docueras
|
du hattest unterrichtet |
| 3. Person Singular |
docuerat
|
er/sie/es hatte unterrichtet |
| 1. Person Plural |
docueramus
|
wir hatten unterrichtet |
| 2. Person Plural |
docueratis
|
ihr hattet unterrichtet |
| 3. Person Plural |
docuerant
|
sie hatten unterrichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus eram
|
ich war unterrichtet worden |
| 2. Person Singular |
doctus eras
|
du warst unterrichtet worden |
| 3. Person Singular |
doctus erat
|
er/sie/es war unterrichtet worden |
| 1. Person Plural |
docti eramus
|
wir waren unterrichtet worden |
| 2. Person Plural |
docti eratis
|
ihr wart unterrichtet worden |
| 3. Person Plural |
docti erant
|
sie waren unterrichtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuissem
|
ich hätte unterrichtet |
| 2. Person Singular |
docuisses
|
du hättest unterrichtet |
| 3. Person Singular |
docuisset
|
er/sie/es hätte unterrichtet |
| 1. Person Plural |
docuissemus
|
wir hätten unterrichtet |
| 2. Person Plural |
docuissetis
|
ihr hättet unterrichtet |
| 3. Person Plural |
docuissent
|
sie hätten unterrichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus essem
|
ich wäre unterrichtet worden |
| 2. Person Singular |
doctus esses
|
du wärest unterrichtet worden |
| 3. Person Singular |
doctus esset
|
er/sie/es wäre unterrichtet worden |
| 1. Person Plural |
docti essemus
|
wir wären unterrichtet worden |
| 2. Person Plural |
docti essetis
|
ihr wäret unterrichtet worden |
| 3. Person Plural |
docti essent
|
sie wären unterrichtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuero
|
ich werde unterrichtet haben |
| 2. Person Singular |
docueris
|
du wirst unterrichtet haben |
| 3. Person Singular |
docuerit
|
er/sie/es wird unterrichtet haben |
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
wir werden unterrichtet haben |
| 2. Person Plural |
docueritis
|
ihr werdet unterrichtet haben |
| 3. Person Plural |
docuerint
|
sie werden unterrichtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus ero
|
ich werde unterrichtet worden sein |
| 2. Person Singular |
doctus eris
|
du wirst unterrichtet worden sein |
| 3. Person Singular |
doctus erit
|
er/sie/es wird unterrichtet worden sein |
| 1. Person Plural |
docti erimus
|
wir werden unterrichtet worden sein |
| 2. Person Plural |
docti eritis
|
ihr werdet unterrichtet worden sein |
| 3. Person Plural |
docti erunt
|
sie werden unterrichtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
docere
|
unterrichten |
| Vorzeitigkeit |
docuisse
|
unterrichtet haben |
| Nachzeitigkeit |
docturum esse
|
unterrichten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
doceri docerier
|
unterrichtet werden |
| Vorzeitigkeit |
doctum esse
|
unterrichtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
doctum iri
|
künftig unterrichtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
doce
|
unterrichte! |
| 2. Person Plural |
docete
|
unterrichtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
doceto
|
| 3. Person Singular |
doceto
|
| 2. Person Plural |
docetote
|
| 3. Person Plural |
docento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
docere
|
das Unterrichten |
| Genitiv |
docendi
|
des Unterrichtens |
| Dativ |
docendo
|
dem Unterrichten |
| Akkusativ |
docendum
|
das Unterrichten |
| Ablativ |
docendo
|
durch das Unterrichten |
| Vokativ |
docende
|
Unterrichten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docendus
|
docenda
|
docendum
|
| Genitiv |
docendi
|
docendae
|
docendi
|
| Dativ |
docendo
|
docendae
|
docendo
|
| Akkusativ |
docendum
|
docendam
|
docendum
|
| Ablativ |
docendo
|
docenda
|
docendo
|
| Vokativ |
docende
|
docenda
|
docendum
|
Plural
| Nominativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
| Genitiv |
docendorum
|
docendarum
|
docendorum
|
| Dativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Akkusativ |
docendos
|
docendas
|
docenda
|
| Ablativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Vokativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docens
|
docens
|
docens
|
| Genitiv |
docentis
|
docentis
|
docentis
|
| Dativ |
docenti
|
docenti
|
docenti
|
| Akkusativ |
docentem
|
docentem
|
docens
|
| Ablativ |
docenti docente
|
docenti docente
|
docenti docente
|
| Vokativ |
docens
|
docens
|
docens
|
Plural
| Nominativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Genitiv |
docentium docentum
|
docentium docentum
|
docentium docentum
|
| Dativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Akkusativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Ablativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Vokativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
doctus
|
docta
|
doctum
|
| Genitiv |
docti
|
doctae
|
docti
|
| Dativ |
docto
|
doctae
|
docto
|
| Akkusativ |
doctum
|
doctam
|
doctum
|
| Ablativ |
docto
|
docta
|
docto
|
| Vokativ |
docte
|
docta
|
doctum
|
Plural
| Nominativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
| Genitiv |
doctorum
|
doctarum
|
doctorum
|
| Dativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Akkusativ |
doctos
|
doctas
|
docta
|
| Ablativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Vokativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docturus
|
doctura
|
docturum
|
| Genitiv |
docturi
|
docturae
|
docturi
|
| Dativ |
docturo
|
docturae
|
docturo
|
| Akkusativ |
docturum
|
docturam
|
docturum
|
| Ablativ |
docturo
|
doctura
|
docturo
|
| Vokativ |
docture
|
doctura
|
docturum
|
Plural
| Nominativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
| Genitiv |
docturorum
|
docturarum
|
docturorum
|
| Dativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Akkusativ |
docturos
|
docturas
|
doctura
|
| Ablativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Vokativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
doctum
|
doctu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceo
|
ich zeige mich |
| 2. Person Singular |
doces
|
du zeigst dich |
| 3. Person Singular |
docet
|
er/sie/es zeigt sich |
| 1. Person Plural |
docemus
|
wir zeigen uns |
| 2. Person Plural |
docetis
|
ihr zeigt euch |
| 3. Person Plural |
docent
|
sie zeigen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doceor
|
|
| 2. Person Singular |
doceris docere
|
|
| 3. Person Singular |
docetur
|
|
| 1. Person Plural |
docemur
|
|
| 2. Person Plural |
docemini
|
|
| 3. Person Plural |
docentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceam
|
ich zeige mich |
| 2. Person Singular |
doceas
|
du zeigest dich |
| 3. Person Singular |
doceat
|
er/sie/es zeige sich |
| 1. Person Plural |
doceamus
|
wir zeigen uns |
| 2. Person Plural |
doceatis
|
ihr zeiget euch |
| 3. Person Plural |
doceant
|
sie zeigen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docear
|
|
| 2. Person Singular |
docearis doceare
|
|
| 3. Person Singular |
doceatur
|
|
| 1. Person Plural |
doceamur
|
|
| 2. Person Plural |
doceamini
|
|
| 3. Person Plural |
doceantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebam
|
ich zeigte mich |
| 2. Person Singular |
docebas
|
du zeigtest dich |
| 3. Person Singular |
docebat
|
er/sie/es zeigte sich |
| 1. Person Plural |
docebamus
|
wir zeigten uns |
| 2. Person Plural |
docebatis
|
ihr zeigtet euch |
| 3. Person Plural |
docebant
|
sie zeigten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebar
|
|
| 2. Person Singular |
docebaris docebare
|
|
| 3. Person Singular |
docebatur
|
|
| 1. Person Plural |
docebamur
|
|
| 2. Person Plural |
docebamini
|
|
| 3. Person Plural |
docebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docerem
|
ich zeigte mich |
| 2. Person Singular |
doceres
|
du zeigtest dich |
| 3. Person Singular |
doceret
|
er/sie/es zeigte sich |
| 1. Person Plural |
doceremus
|
wir zeigten uns |
| 2. Person Plural |
doceretis
|
ihr zeigtet euch |
| 3. Person Plural |
docerent
|
sie zeigten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docerer
|
|
| 2. Person Singular |
docereris docerere
|
|
| 3. Person Singular |
doceretur
|
|
| 1. Person Plural |
doceremur
|
|
| 2. Person Plural |
doceremini
|
|
| 3. Person Plural |
docerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebo
|
ich werde mich zeigen |
| 2. Person Singular |
docebis
|
du wirst dich zeigen |
| 3. Person Singular |
docebit
|
er/sie/es wird sich zeigen |
| 1. Person Plural |
docebimus
|
wir werden uns zeigen |
| 2. Person Plural |
docebitis
|
ihr werdet euch zeigen |
| 3. Person Plural |
docebunt
|
sie werden sich zeigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebor
|
|
| 2. Person Singular |
doceberis docebere
|
|
| 3. Person Singular |
docebitur
|
|
| 1. Person Plural |
docebimur
|
|
| 2. Person Plural |
docebimini
|
|
| 3. Person Plural |
docebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docui
|
ich habe mich gezeigt |
| 2. Person Singular |
docuisti
|
du hast dich gezeigt |
| 3. Person Singular |
docuit
|
er/sie/es hat sich gezeigt |
| 1. Person Plural |
docuimus
|
wir haben uns gezeigt |
| 2. Person Plural |
docuistis
|
ihr habt euch gezeigt |
| 3. Person Plural |
docuerunt docuere
|
sie haben sich gezeigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sum
|
|
| 2. Person Singular |
doctus es
|
|
| 3. Person Singular |
doctus est
|
|
| 1. Person Plural |
docti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
docti estis
|
|
| 3. Person Plural |
docti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuerim
|
ich habe mich gezeigt |
| 2. Person Singular |
docueris
|
du habest dich gezeigt |
| 3. Person Singular |
docuerit
|
er/sie/es habe sich gezeigt |
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
wir haben uns gezeigt |
| 2. Person Plural |
docueritis
|
ihr habet euch gezeigt |
| 3. Person Plural |
docuerint
|
sie haben sich gezeigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sim
|
|
| 2. Person Singular |
doctus sis
|
|
| 3. Person Singular |
doctus sit
|
|
| 1. Person Plural |
docti simus
|
|
| 2. Person Plural |
docti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
docti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docueram
|
ich hatte mich gezeigt |
| 2. Person Singular |
docueras
|
du hattest dich gezeigt |
| 3. Person Singular |
docuerat
|
er/sie/es hatte sich gezeigt |
| 1. Person Plural |
docueramus
|
wir hatten uns gezeigt |
| 2. Person Plural |
docueratis
|
ihr hattet euch gezeigt |
| 3. Person Plural |
docuerant
|
sie hatten sich gezeigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus eram
|
|
| 2. Person Singular |
doctus eras
|
|
| 3. Person Singular |
doctus erat
|
|
| 1. Person Plural |
docti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
docti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
docti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuissem
|
ich hätte mich gezeigt |
| 2. Person Singular |
docuisses
|
du hättest dich gezeigt |
| 3. Person Singular |
docuisset
|
er/sie/es hätte sich gezeigt |
| 1. Person Plural |
docuissemus
|
wir hätten uns gezeigt |
| 2. Person Plural |
docuissetis
|
ihr hättet euch gezeigt |
| 3. Person Plural |
docuissent
|
sie hätten sich gezeigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus essem
|
|
| 2. Person Singular |
doctus esses
|
|
| 3. Person Singular |
doctus esset
|
|
| 1. Person Plural |
docti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
docti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
docti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuero
|
ich werde mich gezeigt haben |
| 2. Person Singular |
docueris
|
du wirst dich gezeigt haben |
| 3. Person Singular |
docuerit
|
er/sie/es wird sich gezeigt haben |
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
wir werden uns gezeigt haben |
| 2. Person Plural |
docueritis
|
ihr werdet euch gezeigt haben |
| 3. Person Plural |
docuerint
|
sie werden sich gezeigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus ero
|
|
| 2. Person Singular |
doctus eris
|
|
| 3. Person Singular |
doctus erit
|
|
| 1. Person Plural |
docti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
docti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
docti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
docere
|
sich zeigen |
| Vorzeitigkeit |
docuisse
|
sich gezeigt haben |
| Nachzeitigkeit |
docturum esse
|
sich zeigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
doceri docerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
doctum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
doctum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
doce
|
zeige dich; zeig dich! |
| 2. Person Plural |
docete
|
zeigt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
doceto
|
| 3. Person Singular |
doceto
|
| 2. Person Plural |
docetote
|
| 3. Person Plural |
docento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
docere
|
das Sich zeigen |
| Genitiv |
docendi
|
des Sich zeigens |
| Dativ |
docendo
|
dem Sich zeigen |
| Akkusativ |
docendum
|
das Sich zeigen |
| Ablativ |
docendo
|
durch das Sich zeigen |
| Vokativ |
docende
|
Sich zeigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docendus
|
docenda
|
docendum
|
| Genitiv |
docendi
|
docendae
|
docendi
|
| Dativ |
docendo
|
docendae
|
docendo
|
| Akkusativ |
docendum
|
docendam
|
docendum
|
| Ablativ |
docendo
|
docenda
|
docendo
|
| Vokativ |
docende
|
docenda
|
docendum
|
Plural
| Nominativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
| Genitiv |
docendorum
|
docendarum
|
docendorum
|
| Dativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Akkusativ |
docendos
|
docendas
|
docenda
|
| Ablativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Vokativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docens
|
docens
|
docens
|
| Genitiv |
docentis
|
docentis
|
docentis
|
| Dativ |
docenti
|
docenti
|
docenti
|
| Akkusativ |
docentem
|
docentem
|
docens
|
| Ablativ |
docenti docente
|
docenti docente
|
docenti docente
|
| Vokativ |
docens
|
docens
|
docens
|
Plural
| Nominativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Genitiv |
docentium docentum
|
docentium docentum
|
docentium docentum
|
| Dativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Akkusativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Ablativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Vokativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
doctus
|
docta
|
doctum
|
| Genitiv |
docti
|
doctae
|
docti
|
| Dativ |
docto
|
doctae
|
docto
|
| Akkusativ |
doctum
|
doctam
|
doctum
|
| Ablativ |
docto
|
docta
|
docto
|
| Vokativ |
docte
|
docta
|
doctum
|
Plural
| Nominativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
| Genitiv |
doctorum
|
doctarum
|
doctorum
|
| Dativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Akkusativ |
doctos
|
doctas
|
docta
|
| Ablativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Vokativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docturus
|
doctura
|
docturum
|
| Genitiv |
docturi
|
docturae
|
docturi
|
| Dativ |
docturo
|
docturae
|
docturo
|
| Akkusativ |
docturum
|
docturam
|
docturum
|
| Ablativ |
docturo
|
doctura
|
docturo
|
| Vokativ |
docture
|
doctura
|
docturum
|
Plural
| Nominativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
| Genitiv |
docturorum
|
docturarum
|
docturorum
|
| Dativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Akkusativ |
docturos
|
docturas
|
doctura
|
| Ablativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Vokativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
doctum
|
doctu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceo
|
ich belehre |
| 2. Person Singular |
doces
|
du belehrst |
| 3. Person Singular |
docet
|
er/sie/es belehrt |
| 1. Person Plural |
docemus
|
wir belehren |
| 2. Person Plural |
docetis
|
ihr belehrt |
| 3. Person Plural |
docent
|
sie belehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doceor
|
ich werde belehrt |
| 2. Person Singular |
doceris docere
|
du wirst belehrt |
| 3. Person Singular |
docetur
|
er/sie/es wird belehrt |
| 1. Person Plural |
docemur
|
wir werden belehrt |
| 2. Person Plural |
docemini
|
ihr werdet belehrt |
| 3. Person Plural |
docentur
|
sie werden belehrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceam
|
ich belehre |
| 2. Person Singular |
doceas
|
du belehrest |
| 3. Person Singular |
doceat
|
er/sie/es belehre |
| 1. Person Plural |
doceamus
|
wir belehren |
| 2. Person Plural |
doceatis
|
ihr belehret |
| 3. Person Plural |
doceant
|
sie belehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docear
|
ich werde belehrt |
| 2. Person Singular |
docearis doceare
|
du werdest belehrt |
| 3. Person Singular |
doceatur
|
er/sie/es werde belehrt |
| 1. Person Plural |
doceamur
|
wir werden belehrt |
| 2. Person Plural |
doceamini
|
ihr werdet belehrt |
| 3. Person Plural |
doceantur
|
sie werden belehrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebam
|
ich belehrte |
| 2. Person Singular |
docebas
|
du belehrtest |
| 3. Person Singular |
docebat
|
er/sie/es belehrte |
| 1. Person Plural |
docebamus
|
wir belehrten |
| 2. Person Plural |
docebatis
|
ihr belehrtet |
| 3. Person Plural |
docebant
|
sie belehrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebar
|
ich wurde belehrt |
| 2. Person Singular |
docebaris docebare
|
du wurdest belehrt |
| 3. Person Singular |
docebatur
|
er/sie/es wurde belehrt |
| 1. Person Plural |
docebamur
|
wir wurden belehrt |
| 2. Person Plural |
docebamini
|
ihr wurdet belehrt |
| 3. Person Plural |
docebantur
|
sie wurden belehrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docerem
|
ich belehrte |
| 2. Person Singular |
doceres
|
du belehrtest |
| 3. Person Singular |
doceret
|
er/sie/es belehrte |
| 1. Person Plural |
doceremus
|
wir belehrten |
| 2. Person Plural |
doceretis
|
ihr belehrtet |
| 3. Person Plural |
docerent
|
sie belehrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docerer
|
ich würde belehrt |
| 2. Person Singular |
docereris docerere
|
du würdest belehrt |
| 3. Person Singular |
doceretur
|
er/sie/es würde belehrt |
| 1. Person Plural |
doceremur
|
wir würden belehrt |
| 2. Person Plural |
doceremini
|
ihr würdet belehrt |
| 3. Person Plural |
docerentur
|
sie würden belehrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebo
|
ich werde belehren |
| 2. Person Singular |
docebis
|
du wirst belehren |
| 3. Person Singular |
docebit
|
er/sie/es wird belehren |
| 1. Person Plural |
docebimus
|
wir werden belehren |
| 2. Person Plural |
docebitis
|
ihr werdet belehren |
| 3. Person Plural |
docebunt
|
sie werden belehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebor
|
ich werde belehrt werden |
| 2. Person Singular |
doceberis docebere
|
du wirst belehrt werden |
| 3. Person Singular |
docebitur
|
er/sie/es wird belehrt werden |
| 1. Person Plural |
docebimur
|
wir werden belehrt werden |
| 2. Person Plural |
docebimini
|
ihr werdet belehrt werden |
| 3. Person Plural |
docebuntur
|
sie werden belehrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docui
|
ich habe belehrt |
| 2. Person Singular |
docuisti
|
du hast belehrt |
| 3. Person Singular |
docuit
|
er/sie/es hat belehrt |
| 1. Person Plural |
docuimus
|
wir haben belehrt |
| 2. Person Plural |
docuistis
|
ihr habt belehrt |
| 3. Person Plural |
docuerunt docuere
|
sie haben belehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sum
|
ich bin belehrt worden |
| 2. Person Singular |
doctus es
|
du bist belehrt worden |
| 3. Person Singular |
doctus est
|
er/sie/es ist belehrt worden |
| 1. Person Plural |
docti sumus
|
wir sind belehrt worden |
| 2. Person Plural |
docti estis
|
ihr seid belehrt worden |
| 3. Person Plural |
docti sunt
|
sie sind belehrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuerim
|
ich habe belehrt |
| 2. Person Singular |
docueris
|
du habest belehrt |
| 3. Person Singular |
docuerit
|
er/sie/es habe belehrt |
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
wir haben belehrt |
| 2. Person Plural |
docueritis
|
ihr habet belehrt |
| 3. Person Plural |
docuerint
|
sie haben belehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sim
|
ich sei belehrt worden |
| 2. Person Singular |
doctus sis
|
du seiest belehrt worden |
| 3. Person Singular |
doctus sit
|
er/sie/es sei belehrt worden |
| 1. Person Plural |
docti simus
|
wir seien belehrt worden |
| 2. Person Plural |
docti sitis
|
ihr seiet belehrt worden |
| 3. Person Plural |
docti sint
|
sie seien belehrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docueram
|
ich hatte belehrt |
| 2. Person Singular |
docueras
|
du hattest belehrt |
| 3. Person Singular |
docuerat
|
er/sie/es hatte belehrt |
| 1. Person Plural |
docueramus
|
wir hatten belehrt |
| 2. Person Plural |
docueratis
|
ihr hattet belehrt |
| 3. Person Plural |
docuerant
|
sie hatten belehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus eram
|
ich war belehrt worden |
| 2. Person Singular |
doctus eras
|
du warst belehrt worden |
| 3. Person Singular |
doctus erat
|
er/sie/es war belehrt worden |
| 1. Person Plural |
docti eramus
|
wir waren belehrt worden |
| 2. Person Plural |
docti eratis
|
ihr wart belehrt worden |
| 3. Person Plural |
docti erant
|
sie waren belehrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuissem
|
ich hätte belehrt |
| 2. Person Singular |
docuisses
|
du hättest belehrt |
| 3. Person Singular |
docuisset
|
er/sie/es hätte belehrt |
| 1. Person Plural |
docuissemus
|
wir hätten belehrt |
| 2. Person Plural |
docuissetis
|
ihr hättet belehrt |
| 3. Person Plural |
docuissent
|
sie hätten belehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus essem
|
ich wäre belehrt worden |
| 2. Person Singular |
doctus esses
|
du wärest belehrt worden |
| 3. Person Singular |
doctus esset
|
er/sie/es wäre belehrt worden |
| 1. Person Plural |
docti essemus
|
wir wären belehrt worden |
| 2. Person Plural |
docti essetis
|
ihr wäret belehrt worden |
| 3. Person Plural |
docti essent
|
sie wären belehrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuero
|
ich werde belehrt haben |
| 2. Person Singular |
docueris
|
du wirst belehrt haben |
| 3. Person Singular |
docuerit
|
er/sie/es wird belehrt haben |
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
wir werden belehrt haben |
| 2. Person Plural |
docueritis
|
ihr werdet belehrt haben |
| 3. Person Plural |
docuerint
|
sie werden belehrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus ero
|
ich werde belehrt worden sein |
| 2. Person Singular |
doctus eris
|
du wirst belehrt worden sein |
| 3. Person Singular |
doctus erit
|
er/sie/es wird belehrt worden sein |
| 1. Person Plural |
docti erimus
|
wir werden belehrt worden sein |
| 2. Person Plural |
docti eritis
|
ihr werdet belehrt worden sein |
| 3. Person Plural |
docti erunt
|
sie werden belehrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
docere
|
belehren |
| Vorzeitigkeit |
docuisse
|
belehrt haben |
| Nachzeitigkeit |
docturum esse
|
belehren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
doceri docerier
|
belehrt werden |
| Vorzeitigkeit |
doctum esse
|
belehrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
doctum iri
|
künftig belehrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
doce
|
belehre; belehr! |
| 2. Person Plural |
docete
|
belehrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
doceto
|
| 3. Person Singular |
doceto
|
| 2. Person Plural |
docetote
|
| 3. Person Plural |
docento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
docere
|
das Belehren |
| Genitiv |
docendi
|
des Belehrens |
| Dativ |
docendo
|
dem Belehren |
| Akkusativ |
docendum
|
das Belehren |
| Ablativ |
docendo
|
durch das Belehren |
| Vokativ |
docende
|
Belehren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docendus
|
docenda
|
docendum
|
| Genitiv |
docendi
|
docendae
|
docendi
|
| Dativ |
docendo
|
docendae
|
docendo
|
| Akkusativ |
docendum
|
docendam
|
docendum
|
| Ablativ |
docendo
|
docenda
|
docendo
|
| Vokativ |
docende
|
docenda
|
docendum
|
Plural
| Nominativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
| Genitiv |
docendorum
|
docendarum
|
docendorum
|
| Dativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Akkusativ |
docendos
|
docendas
|
docenda
|
| Ablativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Vokativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docens
|
docens
|
docens
|
| Genitiv |
docentis
|
docentis
|
docentis
|
| Dativ |
docenti
|
docenti
|
docenti
|
| Akkusativ |
docentem
|
docentem
|
docens
|
| Ablativ |
docenti docente
|
docenti docente
|
docenti docente
|
| Vokativ |
docens
|
docens
|
docens
|
Plural
| Nominativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Genitiv |
docentium docentum
|
docentium docentum
|
docentium docentum
|
| Dativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Akkusativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Ablativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Vokativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
doctus
|
docta
|
doctum
|
| Genitiv |
docti
|
doctae
|
docti
|
| Dativ |
docto
|
doctae
|
docto
|
| Akkusativ |
doctum
|
doctam
|
doctum
|
| Ablativ |
docto
|
docta
|
docto
|
| Vokativ |
docte
|
docta
|
doctum
|
Plural
| Nominativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
| Genitiv |
doctorum
|
doctarum
|
doctorum
|
| Dativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Akkusativ |
doctos
|
doctas
|
docta
|
| Ablativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Vokativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docturus
|
doctura
|
docturum
|
| Genitiv |
docturi
|
docturae
|
docturi
|
| Dativ |
docturo
|
docturae
|
docturo
|
| Akkusativ |
docturum
|
docturam
|
docturum
|
| Ablativ |
docturo
|
doctura
|
docturo
|
| Vokativ |
docture
|
doctura
|
docturum
|
Plural
| Nominativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
| Genitiv |
docturorum
|
docturarum
|
docturorum
|
| Dativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Akkusativ |
docturos
|
docturas
|
doctura
|
| Ablativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Vokativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
doctum
|
doctu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceo
|
ich studiere ein |
| 2. Person Singular |
doces
|
du studierst ein |
| 3. Person Singular |
docet
|
er/sie/es studiert ein |
| 1. Person Plural |
docemus
|
wir studieren ein |
| 2. Person Plural |
docetis
|
ihr studiert ein |
| 3. Person Plural |
docent
|
sie studieren ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doceor
|
ich werde einstudiert |
| 2. Person Singular |
doceris docere
|
du wirst einstudiert |
| 3. Person Singular |
docetur
|
er/sie/es wird einstudiert |
| 1. Person Plural |
docemur
|
wir werden einstudiert |
| 2. Person Plural |
docemini
|
ihr werdet einstudiert |
| 3. Person Plural |
docentur
|
sie werden einstudiert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceam
|
ich studiere ein |
| 2. Person Singular |
doceas
|
du studierest ein |
| 3. Person Singular |
doceat
|
er/sie/es studiere ein |
| 1. Person Plural |
doceamus
|
wir studieren ein |
| 2. Person Plural |
doceatis
|
ihr studieret ein |
| 3. Person Plural |
doceant
|
sie studieren ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docear
|
ich werde einstudiert |
| 2. Person Singular |
docearis doceare
|
du werdest einstudiert |
| 3. Person Singular |
doceatur
|
er/sie/es werde einstudiert |
| 1. Person Plural |
doceamur
|
wir werden einstudiert |
| 2. Person Plural |
doceamini
|
ihr werdet einstudiert |
| 3. Person Plural |
doceantur
|
sie werden einstudiert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebam
|
ich studierte ein |
| 2. Person Singular |
docebas
|
du studiertest ein |
| 3. Person Singular |
docebat
|
er/sie/es studierte ein |
| 1. Person Plural |
docebamus
|
wir studierten ein |
| 2. Person Plural |
docebatis
|
ihr studiertet ein |
| 3. Person Plural |
docebant
|
sie studierten ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebar
|
ich wurde einstudiert |
| 2. Person Singular |
docebaris docebare
|
du wurdest einstudiert |
| 3. Person Singular |
docebatur
|
er/sie/es wurde einstudiert |
| 1. Person Plural |
docebamur
|
wir wurden einstudiert |
| 2. Person Plural |
docebamini
|
ihr wurdet einstudiert |
| 3. Person Plural |
docebantur
|
sie wurden einstudiert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docerem
|
ich studierte ein |
| 2. Person Singular |
doceres
|
du studiertest ein |
| 3. Person Singular |
doceret
|
er/sie/es studierte ein |
| 1. Person Plural |
doceremus
|
wir studierten ein |
| 2. Person Plural |
doceretis
|
ihr studiertet ein |
| 3. Person Plural |
docerent
|
sie studierten ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docerer
|
ich würde einstudiert |
| 2. Person Singular |
docereris docerere
|
du würdest einstudiert |
| 3. Person Singular |
doceretur
|
er/sie/es würde einstudiert |
| 1. Person Plural |
doceremur
|
wir würden einstudiert |
| 2. Person Plural |
doceremini
|
ihr würdet einstudiert |
| 3. Person Plural |
docerentur
|
sie würden einstudiert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebo
|
ich werde einstudieren |
| 2. Person Singular |
docebis
|
du wirst einstudieren |
| 3. Person Singular |
docebit
|
er/sie/es wird einstudieren |
| 1. Person Plural |
docebimus
|
wir werden einstudieren |
| 2. Person Plural |
docebitis
|
ihr werdet einstudieren |
| 3. Person Plural |
docebunt
|
sie werden einstudieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebor
|
ich werde einstudiert werden |
| 2. Person Singular |
doceberis docebere
|
du wirst einstudiert werden |
| 3. Person Singular |
docebitur
|
er/sie/es wird einstudiert werden |
| 1. Person Plural |
docebimur
|
wir werden einstudiert werden |
| 2. Person Plural |
docebimini
|
ihr werdet einstudiert werden |
| 3. Person Plural |
docebuntur
|
sie werden einstudiert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docui
|
ich habe einstudiert |
| 2. Person Singular |
docuisti
|
du hast einstudiert |
| 3. Person Singular |
docuit
|
er/sie/es hat einstudiert |
| 1. Person Plural |
docuimus
|
wir haben einstudiert |
| 2. Person Plural |
docuistis
|
ihr habt einstudiert |
| 3. Person Plural |
docuerunt docuere
|
sie haben einstudiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sum
|
ich bin einstudiert worden |
| 2. Person Singular |
doctus es
|
du bist einstudiert worden |
| 3. Person Singular |
doctus est
|
er/sie/es ist einstudiert worden |
| 1. Person Plural |
docti sumus
|
wir sind einstudiert worden |
| 2. Person Plural |
docti estis
|
ihr seid einstudiert worden |
| 3. Person Plural |
docti sunt
|
sie sind einstudiert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuerim
|
ich habe einstudiert |
| 2. Person Singular |
docueris
|
du habest einstudiert |
| 3. Person Singular |
docuerit
|
er/sie/es habe einstudiert |
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
wir haben einstudiert |
| 2. Person Plural |
docueritis
|
ihr habet einstudiert |
| 3. Person Plural |
docuerint
|
sie haben einstudiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sim
|
ich sei einstudiert worden |
| 2. Person Singular |
doctus sis
|
du seiest einstudiert worden |
| 3. Person Singular |
doctus sit
|
er/sie/es sei einstudiert worden |
| 1. Person Plural |
docti simus
|
wir seien einstudiert worden |
| 2. Person Plural |
docti sitis
|
ihr seiet einstudiert worden |
| 3. Person Plural |
docti sint
|
sie seien einstudiert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docueram
|
ich hatte einstudiert |
| 2. Person Singular |
docueras
|
du hattest einstudiert |
| 3. Person Singular |
docuerat
|
er/sie/es hatte einstudiert |
| 1. Person Plural |
docueramus
|
wir hatten einstudiert |
| 2. Person Plural |
docueratis
|
ihr hattet einstudiert |
| 3. Person Plural |
docuerant
|
sie hatten einstudiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus eram
|
ich war einstudiert worden |
| 2. Person Singular |
doctus eras
|
du warst einstudiert worden |
| 3. Person Singular |
doctus erat
|
er/sie/es war einstudiert worden |
| 1. Person Plural |
docti eramus
|
wir waren einstudiert worden |
| 2. Person Plural |
docti eratis
|
ihr wart einstudiert worden |
| 3. Person Plural |
docti erant
|
sie waren einstudiert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuissem
|
ich hätte einstudiert |
| 2. Person Singular |
docuisses
|
du hättest einstudiert |
| 3. Person Singular |
docuisset
|
er/sie/es hätte einstudiert |
| 1. Person Plural |
docuissemus
|
wir hätten einstudiert |
| 2. Person Plural |
docuissetis
|
ihr hättet einstudiert |
| 3. Person Plural |
docuissent
|
sie hätten einstudiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus essem
|
ich wäre einstudiert worden |
| 2. Person Singular |
doctus esses
|
du wärest einstudiert worden |
| 3. Person Singular |
doctus esset
|
er/sie/es wäre einstudiert worden |
| 1. Person Plural |
docti essemus
|
wir wären einstudiert worden |
| 2. Person Plural |
docti essetis
|
ihr wäret einstudiert worden |
| 3. Person Plural |
docti essent
|
sie wären einstudiert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuero
|
ich werde einstudiert haben |
| 2. Person Singular |
docueris
|
du wirst einstudiert haben |
| 3. Person Singular |
docuerit
|
er/sie/es wird einstudiert haben |
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
wir werden einstudiert haben |
| 2. Person Plural |
docueritis
|
ihr werdet einstudiert haben |
| 3. Person Plural |
docuerint
|
sie werden einstudiert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus ero
|
ich werde einstudiert worden sein |
| 2. Person Singular |
doctus eris
|
du wirst einstudiert worden sein |
| 3. Person Singular |
doctus erit
|
er/sie/es wird einstudiert worden sein |
| 1. Person Plural |
docti erimus
|
wir werden einstudiert worden sein |
| 2. Person Plural |
docti eritis
|
ihr werdet einstudiert worden sein |
| 3. Person Plural |
docti erunt
|
sie werden einstudiert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
docere
|
einstudieren |
| Vorzeitigkeit |
docuisse
|
einstudiert haben |
| Nachzeitigkeit |
docturum esse
|
einstudieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
doceri docerier
|
einstudiert werden |
| Vorzeitigkeit |
doctum esse
|
einstudiert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
doctum iri
|
künftig einstudiert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
doce
|
studiere ein; studier ein! |
| 2. Person Plural |
docete
|
studiert ein! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
doceto
|
| 3. Person Singular |
doceto
|
| 2. Person Plural |
docetote
|
| 3. Person Plural |
docento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
docere
|
das Einstudieren |
| Genitiv |
docendi
|
des Einstudierens |
| Dativ |
docendo
|
dem Einstudieren |
| Akkusativ |
docendum
|
das Einstudieren |
| Ablativ |
docendo
|
durch das Einstudieren |
| Vokativ |
docende
|
Einstudieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docendus
|
docenda
|
docendum
|
| Genitiv |
docendi
|
docendae
|
docendi
|
| Dativ |
docendo
|
docendae
|
docendo
|
| Akkusativ |
docendum
|
docendam
|
docendum
|
| Ablativ |
docendo
|
docenda
|
docendo
|
| Vokativ |
docende
|
docenda
|
docendum
|
Plural
| Nominativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
| Genitiv |
docendorum
|
docendarum
|
docendorum
|
| Dativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Akkusativ |
docendos
|
docendas
|
docenda
|
| Ablativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Vokativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docens
|
docens
|
docens
|
| Genitiv |
docentis
|
docentis
|
docentis
|
| Dativ |
docenti
|
docenti
|
docenti
|
| Akkusativ |
docentem
|
docentem
|
docens
|
| Ablativ |
docenti docente
|
docenti docente
|
docenti docente
|
| Vokativ |
docens
|
docens
|
docens
|
Plural
| Nominativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Genitiv |
docentium docentum
|
docentium docentum
|
docentium docentum
|
| Dativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Akkusativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Ablativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Vokativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
doctus
|
docta
|
doctum
|
| Genitiv |
docti
|
doctae
|
docti
|
| Dativ |
docto
|
doctae
|
docto
|
| Akkusativ |
doctum
|
doctam
|
doctum
|
| Ablativ |
docto
|
docta
|
docto
|
| Vokativ |
docte
|
docta
|
doctum
|
Plural
| Nominativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
| Genitiv |
doctorum
|
doctarum
|
doctorum
|
| Dativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Akkusativ |
doctos
|
doctas
|
docta
|
| Ablativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Vokativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docturus
|
doctura
|
docturum
|
| Genitiv |
docturi
|
docturae
|
docturi
|
| Dativ |
docturo
|
docturae
|
docturo
|
| Akkusativ |
docturum
|
docturam
|
docturum
|
| Ablativ |
docturo
|
doctura
|
docturo
|
| Vokativ |
docture
|
doctura
|
docturum
|
Plural
| Nominativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
| Genitiv |
docturorum
|
docturarum
|
docturorum
|
| Dativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Akkusativ |
docturos
|
docturas
|
doctura
|
| Ablativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Vokativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
doctum
|
doctu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceo
|
|
| 2. Person Singular |
doces
|
|
| 3. Person Singular |
docet
|
|
| 1. Person Plural |
docemus
|
|
| 2. Person Plural |
docetis
|
|
| 3. Person Plural |
docent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doceor
|
|
| 2. Person Singular |
doceris docere
|
|
| 3. Person Singular |
docetur
|
|
| 1. Person Plural |
docemur
|
|
| 2. Person Plural |
docemini
|
|
| 3. Person Plural |
docentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceam
|
|
| 2. Person Singular |
doceas
|
|
| 3. Person Singular |
doceat
|
|
| 1. Person Plural |
doceamus
|
|
| 2. Person Plural |
doceatis
|
|
| 3. Person Plural |
doceant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docear
|
|
| 2. Person Singular |
docearis doceare
|
|
| 3. Person Singular |
doceatur
|
|
| 1. Person Plural |
doceamur
|
|
| 2. Person Plural |
doceamini
|
|
| 3. Person Plural |
doceantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebam
|
|
| 2. Person Singular |
docebas
|
|
| 3. Person Singular |
docebat
|
|
| 1. Person Plural |
docebamus
|
|
| 2. Person Plural |
docebatis
|
|
| 3. Person Plural |
docebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebar
|
|
| 2. Person Singular |
docebaris docebare
|
|
| 3. Person Singular |
docebatur
|
|
| 1. Person Plural |
docebamur
|
|
| 2. Person Plural |
docebamini
|
|
| 3. Person Plural |
docebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docerem
|
|
| 2. Person Singular |
doceres
|
|
| 3. Person Singular |
doceret
|
|
| 1. Person Plural |
doceremus
|
|
| 2. Person Plural |
doceretis
|
|
| 3. Person Plural |
docerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docerer
|
|
| 2. Person Singular |
docereris docerere
|
|
| 3. Person Singular |
doceretur
|
|
| 1. Person Plural |
doceremur
|
|
| 2. Person Plural |
doceremini
|
|
| 3. Person Plural |
docerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebo
|
|
| 2. Person Singular |
docebis
|
|
| 3. Person Singular |
docebit
|
|
| 1. Person Plural |
docebimus
|
|
| 2. Person Plural |
docebitis
|
|
| 3. Person Plural |
docebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebor
|
|
| 2. Person Singular |
doceberis docebere
|
|
| 3. Person Singular |
docebitur
|
|
| 1. Person Plural |
docebimur
|
|
| 2. Person Plural |
docebimini
|
|
| 3. Person Plural |
docebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docui
|
|
| 2. Person Singular |
docuisti
|
|
| 3. Person Singular |
docuit
|
|
| 1. Person Plural |
docuimus
|
|
| 2. Person Plural |
docuistis
|
|
| 3. Person Plural |
docuerunt docuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sum
|
|
| 2. Person Singular |
doctus es
|
|
| 3. Person Singular |
doctus est
|
|
| 1. Person Plural |
docti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
docti estis
|
|
| 3. Person Plural |
docti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuerim
|
|
| 2. Person Singular |
docueris
|
|
| 3. Person Singular |
docuerit
|
|
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
docueritis
|
|
| 3. Person Plural |
docuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sim
|
|
| 2. Person Singular |
doctus sis
|
|
| 3. Person Singular |
doctus sit
|
|
| 1. Person Plural |
docti simus
|
|
| 2. Person Plural |
docti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
docti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docueram
|
|
| 2. Person Singular |
docueras
|
|
| 3. Person Singular |
docuerat
|
|
| 1. Person Plural |
docueramus
|
|
| 2. Person Plural |
docueratis
|
|
| 3. Person Plural |
docuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus eram
|
|
| 2. Person Singular |
doctus eras
|
|
| 3. Person Singular |
doctus erat
|
|
| 1. Person Plural |
docti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
docti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
docti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuissem
|
|
| 2. Person Singular |
docuisses
|
|
| 3. Person Singular |
docuisset
|
|
| 1. Person Plural |
docuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
docuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
docuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus essem
|
|
| 2. Person Singular |
doctus esses
|
|
| 3. Person Singular |
doctus esset
|
|
| 1. Person Plural |
docti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
docti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
docti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuero
|
|
| 2. Person Singular |
docueris
|
|
| 3. Person Singular |
docuerit
|
|
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
docueritis
|
|
| 3. Person Plural |
docuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus ero
|
|
| 2. Person Singular |
doctus eris
|
|
| 3. Person Singular |
doctus erit
|
|
| 1. Person Plural |
docti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
docti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
docti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
docere
|
|
| Vorzeitigkeit |
docuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
docturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
doceri docerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
doctum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
doctum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
doce
|
! |
| 2. Person Plural |
docete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
doceto
|
| 3. Person Singular |
doceto
|
| 2. Person Plural |
docetote
|
| 3. Person Plural |
docento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
docere
|
|
| Genitiv |
docendi
|
|
| Dativ |
docendo
|
|
| Akkusativ |
docendum
|
|
| Ablativ |
docendo
|
|
| Vokativ |
docende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docendus
|
docenda
|
docendum
|
| Genitiv |
docendi
|
docendae
|
docendi
|
| Dativ |
docendo
|
docendae
|
docendo
|
| Akkusativ |
docendum
|
docendam
|
docendum
|
| Ablativ |
docendo
|
docenda
|
docendo
|
| Vokativ |
docende
|
docenda
|
docendum
|
Plural
| Nominativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
| Genitiv |
docendorum
|
docendarum
|
docendorum
|
| Dativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Akkusativ |
docendos
|
docendas
|
docenda
|
| Ablativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Vokativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docens
|
docens
|
docens
|
| Genitiv |
docentis
|
docentis
|
docentis
|
| Dativ |
docenti
|
docenti
|
docenti
|
| Akkusativ |
docentem
|
docentem
|
docens
|
| Ablativ |
docenti docente
|
docenti docente
|
docenti docente
|
| Vokativ |
docens
|
docens
|
docens
|
Plural
| Nominativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Genitiv |
docentium docentum
|
docentium docentum
|
docentium docentum
|
| Dativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Akkusativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Ablativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Vokativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
doctus
|
docta
|
doctum
|
| Genitiv |
docti
|
doctae
|
docti
|
| Dativ |
docto
|
doctae
|
docto
|
| Akkusativ |
doctum
|
doctam
|
doctum
|
| Ablativ |
docto
|
docta
|
docto
|
| Vokativ |
docte
|
docta
|
doctum
|
Plural
| Nominativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
| Genitiv |
doctorum
|
doctarum
|
doctorum
|
| Dativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Akkusativ |
doctos
|
doctas
|
docta
|
| Ablativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Vokativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docturus
|
doctura
|
docturum
|
| Genitiv |
docturi
|
docturae
|
docturi
|
| Dativ |
docturo
|
docturae
|
docturo
|
| Akkusativ |
docturum
|
docturam
|
docturum
|
| Ablativ |
docturo
|
doctura
|
docturo
|
| Vokativ |
docture
|
doctura
|
docturum
|
Plural
| Nominativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
| Genitiv |
docturorum
|
docturarum
|
docturorum
|
| Dativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Akkusativ |
docturos
|
docturas
|
doctura
|
| Ablativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Vokativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
doctum
|
doctu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceo
|
ich weise nach |
| 2. Person Singular |
doces
|
du weist nach |
| 3. Person Singular |
docet
|
er/sie/es weist nach |
| 1. Person Plural |
docemus
|
wir weisen nach |
| 2. Person Plural |
docetis
|
ihr weist nach |
| 3. Person Plural |
docent
|
sie weisen nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doceor
|
ich werde nachgewiesen |
| 2. Person Singular |
doceris docere
|
du wirst nachgewiesen |
| 3. Person Singular |
docetur
|
er/sie/es wird nachgewiesen |
| 1. Person Plural |
docemur
|
wir werden nachgewiesen |
| 2. Person Plural |
docemini
|
ihr werdet nachgewiesen |
| 3. Person Plural |
docentur
|
sie werden nachgewiesen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceam
|
ich weise nach |
| 2. Person Singular |
doceas
|
du weisest nach |
| 3. Person Singular |
doceat
|
er/sie/es weise nach |
| 1. Person Plural |
doceamus
|
wir weisen nach |
| 2. Person Plural |
doceatis
|
ihr weiset nach |
| 3. Person Plural |
doceant
|
sie weisen nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docear
|
ich werde nachgewiesen |
| 2. Person Singular |
docearis doceare
|
du werdest nachgewiesen |
| 3. Person Singular |
doceatur
|
er/sie/es werde nachgewiesen |
| 1. Person Plural |
doceamur
|
wir werden nachgewiesen |
| 2. Person Plural |
doceamini
|
ihr werdet nachgewiesen |
| 3. Person Plural |
doceantur
|
sie werden nachgewiesen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebam
|
ich wies nach |
| 2. Person Singular |
docebas
|
du wiesest nach |
| 3. Person Singular |
docebat
|
er/sie/es wies nach |
| 1. Person Plural |
docebamus
|
wir wiesen nach |
| 2. Person Plural |
docebatis
|
ihr wiest nach |
| 3. Person Plural |
docebant
|
sie wiesen nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebar
|
ich wurde nachgewiesen |
| 2. Person Singular |
docebaris docebare
|
du wurdest nachgewiesen |
| 3. Person Singular |
docebatur
|
er/sie/es wurde nachgewiesen |
| 1. Person Plural |
docebamur
|
wir wurden nachgewiesen |
| 2. Person Plural |
docebamini
|
ihr wurdet nachgewiesen |
| 3. Person Plural |
docebantur
|
sie wurden nachgewiesen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docerem
|
ich wiese nach |
| 2. Person Singular |
doceres
|
du wiesest nach |
| 3. Person Singular |
doceret
|
er/sie/es wiese nach |
| 1. Person Plural |
doceremus
|
wir wiesen nach |
| 2. Person Plural |
doceretis
|
ihr wieset nach |
| 3. Person Plural |
docerent
|
sie wiesen nach |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docerer
|
ich würde nachgewiesen |
| 2. Person Singular |
docereris docerere
|
du würdest nachgewiesen |
| 3. Person Singular |
doceretur
|
er/sie/es würde nachgewiesen |
| 1. Person Plural |
doceremur
|
wir würden nachgewiesen |
| 2. Person Plural |
doceremini
|
ihr würdet nachgewiesen |
| 3. Person Plural |
docerentur
|
sie würden nachgewiesen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebo
|
ich werde nachweisen |
| 2. Person Singular |
docebis
|
du wirst nachweisen |
| 3. Person Singular |
docebit
|
er/sie/es wird nachweisen |
| 1. Person Plural |
docebimus
|
wir werden nachweisen |
| 2. Person Plural |
docebitis
|
ihr werdet nachweisen |
| 3. Person Plural |
docebunt
|
sie werden nachweisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebor
|
ich werde nachgewiesen werden |
| 2. Person Singular |
doceberis docebere
|
du wirst nachgewiesen werden |
| 3. Person Singular |
docebitur
|
er/sie/es wird nachgewiesen werden |
| 1. Person Plural |
docebimur
|
wir werden nachgewiesen werden |
| 2. Person Plural |
docebimini
|
ihr werdet nachgewiesen werden |
| 3. Person Plural |
docebuntur
|
sie werden nachgewiesen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docui
|
ich habe nachgewiesen |
| 2. Person Singular |
docuisti
|
du hast nachgewiesen |
| 3. Person Singular |
docuit
|
er/sie/es hat nachgewiesen |
| 1. Person Plural |
docuimus
|
wir haben nachgewiesen |
| 2. Person Plural |
docuistis
|
ihr habt nachgewiesen |
| 3. Person Plural |
docuerunt docuere
|
sie haben nachgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sum
|
ich bin nachgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
doctus es
|
du bist nachgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
doctus est
|
er/sie/es ist nachgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
docti sumus
|
wir sind nachgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
docti estis
|
ihr seid nachgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
docti sunt
|
sie sind nachgewiesen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuerim
|
ich habe nachgewiesen |
| 2. Person Singular |
docueris
|
du habest nachgewiesen |
| 3. Person Singular |
docuerit
|
er/sie/es habe nachgewiesen |
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
wir haben nachgewiesen |
| 2. Person Plural |
docueritis
|
ihr habet nachgewiesen |
| 3. Person Plural |
docuerint
|
sie haben nachgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sim
|
ich sei nachgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
doctus sis
|
du seiest nachgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
doctus sit
|
er/sie/es sei nachgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
docti simus
|
wir seien nachgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
docti sitis
|
ihr seiet nachgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
docti sint
|
sie seien nachgewiesen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docueram
|
ich hatte nachgewiesen |
| 2. Person Singular |
docueras
|
du hattest nachgewiesen |
| 3. Person Singular |
docuerat
|
er/sie/es hatte nachgewiesen |
| 1. Person Plural |
docueramus
|
wir hatten nachgewiesen |
| 2. Person Plural |
docueratis
|
ihr hattet nachgewiesen |
| 3. Person Plural |
docuerant
|
sie hatten nachgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus eram
|
ich war nachgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
doctus eras
|
du warst nachgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
doctus erat
|
er/sie/es war nachgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
docti eramus
|
wir waren nachgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
docti eratis
|
ihr wart nachgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
docti erant
|
sie waren nachgewiesen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuissem
|
ich hätte nachgewiesen |
| 2. Person Singular |
docuisses
|
du hättest nachgewiesen |
| 3. Person Singular |
docuisset
|
er/sie/es hätte nachgewiesen |
| 1. Person Plural |
docuissemus
|
wir hätten nachgewiesen |
| 2. Person Plural |
docuissetis
|
ihr hättet nachgewiesen |
| 3. Person Plural |
docuissent
|
sie hätten nachgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus essem
|
ich wäre nachgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
doctus esses
|
du wärest nachgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
doctus esset
|
er/sie/es wäre nachgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
docti essemus
|
wir wären nachgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
docti essetis
|
ihr wäret nachgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
docti essent
|
sie wären nachgewiesen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuero
|
ich werde nachgewiesen haben |
| 2. Person Singular |
docueris
|
du wirst nachgewiesen haben |
| 3. Person Singular |
docuerit
|
er/sie/es wird nachgewiesen haben |
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
wir werden nachgewiesen haben |
| 2. Person Plural |
docueritis
|
ihr werdet nachgewiesen haben |
| 3. Person Plural |
docuerint
|
sie werden nachgewiesen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus ero
|
ich werde nachgewiesen worden sein |
| 2. Person Singular |
doctus eris
|
du wirst nachgewiesen worden sein |
| 3. Person Singular |
doctus erit
|
er/sie/es wird nachgewiesen worden sein |
| 1. Person Plural |
docti erimus
|
wir werden nachgewiesen worden sein |
| 2. Person Plural |
docti eritis
|
ihr werdet nachgewiesen worden sein |
| 3. Person Plural |
docti erunt
|
sie werden nachgewiesen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
docere
|
nachweisen |
| Vorzeitigkeit |
docuisse
|
nachgewiesen haben |
| Nachzeitigkeit |
docturum esse
|
nachweisen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
doceri docerier
|
nachgewiesen werden |
| Vorzeitigkeit |
doctum esse
|
nachgewiesen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
doctum iri
|
künftig nachgewiesen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
doce
|
weise nach; weis nach! |
| 2. Person Plural |
docete
|
weist nach! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
doceto
|
| 3. Person Singular |
doceto
|
| 2. Person Plural |
docetote
|
| 3. Person Plural |
docento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
docere
|
das Nachweisen |
| Genitiv |
docendi
|
des Nachweisens |
| Dativ |
docendo
|
dem Nachweisen |
| Akkusativ |
docendum
|
das Nachweisen |
| Ablativ |
docendo
|
durch das Nachweisen |
| Vokativ |
docende
|
Nachweisen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docendus
|
docenda
|
docendum
|
| Genitiv |
docendi
|
docendae
|
docendi
|
| Dativ |
docendo
|
docendae
|
docendo
|
| Akkusativ |
docendum
|
docendam
|
docendum
|
| Ablativ |
docendo
|
docenda
|
docendo
|
| Vokativ |
docende
|
docenda
|
docendum
|
Plural
| Nominativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
| Genitiv |
docendorum
|
docendarum
|
docendorum
|
| Dativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Akkusativ |
docendos
|
docendas
|
docenda
|
| Ablativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Vokativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docens
|
docens
|
docens
|
| Genitiv |
docentis
|
docentis
|
docentis
|
| Dativ |
docenti
|
docenti
|
docenti
|
| Akkusativ |
docentem
|
docentem
|
docens
|
| Ablativ |
docenti docente
|
docenti docente
|
docenti docente
|
| Vokativ |
docens
|
docens
|
docens
|
Plural
| Nominativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Genitiv |
docentium docentum
|
docentium docentum
|
docentium docentum
|
| Dativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Akkusativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Ablativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Vokativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
doctus
|
docta
|
doctum
|
| Genitiv |
docti
|
doctae
|
docti
|
| Dativ |
docto
|
doctae
|
docto
|
| Akkusativ |
doctum
|
doctam
|
doctum
|
| Ablativ |
docto
|
docta
|
docto
|
| Vokativ |
docte
|
docta
|
doctum
|
Plural
| Nominativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
| Genitiv |
doctorum
|
doctarum
|
doctorum
|
| Dativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Akkusativ |
doctos
|
doctas
|
docta
|
| Ablativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Vokativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docturus
|
doctura
|
docturum
|
| Genitiv |
docturi
|
docturae
|
docturi
|
| Dativ |
docturo
|
docturae
|
docturo
|
| Akkusativ |
docturum
|
docturam
|
docturum
|
| Ablativ |
docturo
|
doctura
|
docturo
|
| Vokativ |
docture
|
doctura
|
docturum
|
Plural
| Nominativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
| Genitiv |
docturorum
|
docturarum
|
docturorum
|
| Dativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Akkusativ |
docturos
|
docturas
|
doctura
|
| Ablativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Vokativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
doctum
|
doctu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceo
|
ich unterweise |
| 2. Person Singular |
doces
|
du unterweist |
| 3. Person Singular |
docet
|
er/sie/es unterweist |
| 1. Person Plural |
docemus
|
wir unterweisen |
| 2. Person Plural |
docetis
|
ihr unterweist |
| 3. Person Plural |
docent
|
sie unterweisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doceor
|
ich werde unterwiesen |
| 2. Person Singular |
doceris docere
|
du wirst unterwiesen |
| 3. Person Singular |
docetur
|
er/sie/es wird unterwiesen |
| 1. Person Plural |
docemur
|
wir werden unterwiesen |
| 2. Person Plural |
docemini
|
ihr werdet unterwiesen |
| 3. Person Plural |
docentur
|
sie werden unterwiesen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceam
|
ich unterweise |
| 2. Person Singular |
doceas
|
du unterweisest |
| 3. Person Singular |
doceat
|
er/sie/es unterweise |
| 1. Person Plural |
doceamus
|
wir unterweisen |
| 2. Person Plural |
doceatis
|
ihr unterweiset |
| 3. Person Plural |
doceant
|
sie unterweisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docear
|
ich werde unterwiesen |
| 2. Person Singular |
docearis doceare
|
du werdest unterwiesen |
| 3. Person Singular |
doceatur
|
er/sie/es werde unterwiesen |
| 1. Person Plural |
doceamur
|
wir werden unterwiesen |
| 2. Person Plural |
doceamini
|
ihr werdet unterwiesen |
| 3. Person Plural |
doceantur
|
sie werden unterwiesen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebam
|
ich unterwies |
| 2. Person Singular |
docebas
|
du unterwiesest |
| 3. Person Singular |
docebat
|
er/sie/es unterwies |
| 1. Person Plural |
docebamus
|
wir unterwiesen |
| 2. Person Plural |
docebatis
|
ihr unterwiest |
| 3. Person Plural |
docebant
|
sie unterwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebar
|
ich wurde unterwiesen |
| 2. Person Singular |
docebaris docebare
|
du wurdest unterwiesen |
| 3. Person Singular |
docebatur
|
er/sie/es wurde unterwiesen |
| 1. Person Plural |
docebamur
|
wir wurden unterwiesen |
| 2. Person Plural |
docebamini
|
ihr wurdet unterwiesen |
| 3. Person Plural |
docebantur
|
sie wurden unterwiesen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docerem
|
ich unterwiese |
| 2. Person Singular |
doceres
|
du unterwiesest |
| 3. Person Singular |
doceret
|
er/sie/es unterwiese |
| 1. Person Plural |
doceremus
|
wir unterwiesen |
| 2. Person Plural |
doceretis
|
ihr unterwieset |
| 3. Person Plural |
docerent
|
sie unterwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docerer
|
ich würde unterwiesen |
| 2. Person Singular |
docereris docerere
|
du würdest unterwiesen |
| 3. Person Singular |
doceretur
|
er/sie/es würde unterwiesen |
| 1. Person Plural |
doceremur
|
wir würden unterwiesen |
| 2. Person Plural |
doceremini
|
ihr würdet unterwiesen |
| 3. Person Plural |
docerentur
|
sie würden unterwiesen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebo
|
ich werde unterweisen |
| 2. Person Singular |
docebis
|
du wirst unterweisen |
| 3. Person Singular |
docebit
|
er/sie/es wird unterweisen |
| 1. Person Plural |
docebimus
|
wir werden unterweisen |
| 2. Person Plural |
docebitis
|
ihr werdet unterweisen |
| 3. Person Plural |
docebunt
|
sie werden unterweisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebor
|
ich werde unterwiesen werden |
| 2. Person Singular |
doceberis docebere
|
du wirst unterwiesen werden |
| 3. Person Singular |
docebitur
|
er/sie/es wird unterwiesen werden |
| 1. Person Plural |
docebimur
|
wir werden unterwiesen werden |
| 2. Person Plural |
docebimini
|
ihr werdet unterwiesen werden |
| 3. Person Plural |
docebuntur
|
sie werden unterwiesen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docui
|
ich habe unterwiesen |
| 2. Person Singular |
docuisti
|
du hast unterwiesen |
| 3. Person Singular |
docuit
|
er/sie/es hat unterwiesen |
| 1. Person Plural |
docuimus
|
wir haben unterwiesen |
| 2. Person Plural |
docuistis
|
ihr habt unterwiesen |
| 3. Person Plural |
docuerunt docuere
|
sie haben unterwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sum
|
ich bin unterwiesen worden |
| 2. Person Singular |
doctus es
|
du bist unterwiesen worden |
| 3. Person Singular |
doctus est
|
er/sie/es ist unterwiesen worden |
| 1. Person Plural |
docti sumus
|
wir sind unterwiesen worden |
| 2. Person Plural |
docti estis
|
ihr seid unterwiesen worden |
| 3. Person Plural |
docti sunt
|
sie sind unterwiesen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuerim
|
ich habe unterwiesen |
| 2. Person Singular |
docueris
|
du habest unterwiesen |
| 3. Person Singular |
docuerit
|
er/sie/es habe unterwiesen |
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
wir haben unterwiesen |
| 2. Person Plural |
docueritis
|
ihr habet unterwiesen |
| 3. Person Plural |
docuerint
|
sie haben unterwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sim
|
ich sei unterwiesen worden |
| 2. Person Singular |
doctus sis
|
du seiest unterwiesen worden |
| 3. Person Singular |
doctus sit
|
er/sie/es sei unterwiesen worden |
| 1. Person Plural |
docti simus
|
wir seien unterwiesen worden |
| 2. Person Plural |
docti sitis
|
ihr seiet unterwiesen worden |
| 3. Person Plural |
docti sint
|
sie seien unterwiesen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docueram
|
ich hatte unterwiesen |
| 2. Person Singular |
docueras
|
du hattest unterwiesen |
| 3. Person Singular |
docuerat
|
er/sie/es hatte unterwiesen |
| 1. Person Plural |
docueramus
|
wir hatten unterwiesen |
| 2. Person Plural |
docueratis
|
ihr hattet unterwiesen |
| 3. Person Plural |
docuerant
|
sie hatten unterwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus eram
|
ich war unterwiesen worden |
| 2. Person Singular |
doctus eras
|
du warst unterwiesen worden |
| 3. Person Singular |
doctus erat
|
er/sie/es war unterwiesen worden |
| 1. Person Plural |
docti eramus
|
wir waren unterwiesen worden |
| 2. Person Plural |
docti eratis
|
ihr wart unterwiesen worden |
| 3. Person Plural |
docti erant
|
sie waren unterwiesen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuissem
|
ich hätte unterwiesen |
| 2. Person Singular |
docuisses
|
du hättest unterwiesen |
| 3. Person Singular |
docuisset
|
er/sie/es hätte unterwiesen |
| 1. Person Plural |
docuissemus
|
wir hätten unterwiesen |
| 2. Person Plural |
docuissetis
|
ihr hättet unterwiesen |
| 3. Person Plural |
docuissent
|
sie hätten unterwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus essem
|
ich wäre unterwiesen worden |
| 2. Person Singular |
doctus esses
|
du wärest unterwiesen worden |
| 3. Person Singular |
doctus esset
|
er/sie/es wäre unterwiesen worden |
| 1. Person Plural |
docti essemus
|
wir wären unterwiesen worden |
| 2. Person Plural |
docti essetis
|
ihr wäret unterwiesen worden |
| 3. Person Plural |
docti essent
|
sie wären unterwiesen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuero
|
ich werde unterwiesen haben |
| 2. Person Singular |
docueris
|
du wirst unterwiesen haben |
| 3. Person Singular |
docuerit
|
er/sie/es wird unterwiesen haben |
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
wir werden unterwiesen haben |
| 2. Person Plural |
docueritis
|
ihr werdet unterwiesen haben |
| 3. Person Plural |
docuerint
|
sie werden unterwiesen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus ero
|
ich werde unterwiesen worden sein |
| 2. Person Singular |
doctus eris
|
du wirst unterwiesen worden sein |
| 3. Person Singular |
doctus erit
|
er/sie/es wird unterwiesen worden sein |
| 1. Person Plural |
docti erimus
|
wir werden unterwiesen worden sein |
| 2. Person Plural |
docti eritis
|
ihr werdet unterwiesen worden sein |
| 3. Person Plural |
docti erunt
|
sie werden unterwiesen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
docere
|
unterweisen |
| Vorzeitigkeit |
docuisse
|
unterwiesen haben |
| Nachzeitigkeit |
docturum esse
|
unterweisen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
doceri docerier
|
unterwiesen werden |
| Vorzeitigkeit |
doctum esse
|
unterwiesen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
doctum iri
|
künftig unterwiesen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
doce
|
unterweise; unterweis! |
| 2. Person Plural |
docete
|
unterweist! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
doceto
|
| 3. Person Singular |
doceto
|
| 2. Person Plural |
docetote
|
| 3. Person Plural |
docento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
docere
|
das Unterweisen |
| Genitiv |
docendi
|
des Unterweisens |
| Dativ |
docendo
|
dem Unterweisen |
| Akkusativ |
docendum
|
das Unterweisen |
| Ablativ |
docendo
|
durch das Unterweisen |
| Vokativ |
docende
|
Unterweisen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docendus
|
docenda
|
docendum
|
| Genitiv |
docendi
|
docendae
|
docendi
|
| Dativ |
docendo
|
docendae
|
docendo
|
| Akkusativ |
docendum
|
docendam
|
docendum
|
| Ablativ |
docendo
|
docenda
|
docendo
|
| Vokativ |
docende
|
docenda
|
docendum
|
Plural
| Nominativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
| Genitiv |
docendorum
|
docendarum
|
docendorum
|
| Dativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Akkusativ |
docendos
|
docendas
|
docenda
|
| Ablativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Vokativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docens
|
docens
|
docens
|
| Genitiv |
docentis
|
docentis
|
docentis
|
| Dativ |
docenti
|
docenti
|
docenti
|
| Akkusativ |
docentem
|
docentem
|
docens
|
| Ablativ |
docenti docente
|
docenti docente
|
docenti docente
|
| Vokativ |
docens
|
docens
|
docens
|
Plural
| Nominativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Genitiv |
docentium docentum
|
docentium docentum
|
docentium docentum
|
| Dativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Akkusativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Ablativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Vokativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
doctus
|
docta
|
doctum
|
| Genitiv |
docti
|
doctae
|
docti
|
| Dativ |
docto
|
doctae
|
docto
|
| Akkusativ |
doctum
|
doctam
|
doctum
|
| Ablativ |
docto
|
docta
|
docto
|
| Vokativ |
docte
|
docta
|
doctum
|
Plural
| Nominativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
| Genitiv |
doctorum
|
doctarum
|
doctorum
|
| Dativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Akkusativ |
doctos
|
doctas
|
docta
|
| Ablativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Vokativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docturus
|
doctura
|
docturum
|
| Genitiv |
docturi
|
docturae
|
docturi
|
| Dativ |
docturo
|
docturae
|
docturo
|
| Akkusativ |
docturum
|
docturam
|
docturum
|
| Ablativ |
docturo
|
doctura
|
docturo
|
| Vokativ |
docture
|
doctura
|
docturum
|
Plural
| Nominativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
| Genitiv |
docturorum
|
docturarum
|
docturorum
|
| Dativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Akkusativ |
docturos
|
docturas
|
doctura
|
| Ablativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Vokativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
doctum
|
doctu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceo
|
|
| 2. Person Singular |
doces
|
|
| 3. Person Singular |
docet
|
|
| 1. Person Plural |
docemus
|
|
| 2. Person Plural |
docetis
|
|
| 3. Person Plural |
docent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doceor
|
|
| 2. Person Singular |
doceris docere
|
|
| 3. Person Singular |
docetur
|
|
| 1. Person Plural |
docemur
|
|
| 2. Person Plural |
docemini
|
|
| 3. Person Plural |
docentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
doceam
|
|
| 2. Person Singular |
doceas
|
|
| 3. Person Singular |
doceat
|
|
| 1. Person Plural |
doceamus
|
|
| 2. Person Plural |
doceatis
|
|
| 3. Person Plural |
doceant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docear
|
|
| 2. Person Singular |
docearis doceare
|
|
| 3. Person Singular |
doceatur
|
|
| 1. Person Plural |
doceamur
|
|
| 2. Person Plural |
doceamini
|
|
| 3. Person Plural |
doceantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebam
|
|
| 2. Person Singular |
docebas
|
|
| 3. Person Singular |
docebat
|
|
| 1. Person Plural |
docebamus
|
|
| 2. Person Plural |
docebatis
|
|
| 3. Person Plural |
docebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebar
|
|
| 2. Person Singular |
docebaris docebare
|
|
| 3. Person Singular |
docebatur
|
|
| 1. Person Plural |
docebamur
|
|
| 2. Person Plural |
docebamini
|
|
| 3. Person Plural |
docebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docerem
|
|
| 2. Person Singular |
doceres
|
|
| 3. Person Singular |
doceret
|
|
| 1. Person Plural |
doceremus
|
|
| 2. Person Plural |
doceretis
|
|
| 3. Person Plural |
docerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docerer
|
|
| 2. Person Singular |
docereris docerere
|
|
| 3. Person Singular |
doceretur
|
|
| 1. Person Plural |
doceremur
|
|
| 2. Person Plural |
doceremini
|
|
| 3. Person Plural |
docerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docebo
|
|
| 2. Person Singular |
docebis
|
|
| 3. Person Singular |
docebit
|
|
| 1. Person Plural |
docebimus
|
|
| 2. Person Plural |
docebitis
|
|
| 3. Person Plural |
docebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
docebor
|
|
| 2. Person Singular |
doceberis docebere
|
|
| 3. Person Singular |
docebitur
|
|
| 1. Person Plural |
docebimur
|
|
| 2. Person Plural |
docebimini
|
|
| 3. Person Plural |
docebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docui
|
|
| 2. Person Singular |
docuisti
|
|
| 3. Person Singular |
docuit
|
|
| 1. Person Plural |
docuimus
|
|
| 2. Person Plural |
docuistis
|
|
| 3. Person Plural |
docuerunt docuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sum
|
|
| 2. Person Singular |
doctus es
|
|
| 3. Person Singular |
doctus est
|
|
| 1. Person Plural |
docti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
docti estis
|
|
| 3. Person Plural |
docti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuerim
|
|
| 2. Person Singular |
docueris
|
|
| 3. Person Singular |
docuerit
|
|
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
docueritis
|
|
| 3. Person Plural |
docuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus sim
|
|
| 2. Person Singular |
doctus sis
|
|
| 3. Person Singular |
doctus sit
|
|
| 1. Person Plural |
docti simus
|
|
| 2. Person Plural |
docti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
docti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docueram
|
|
| 2. Person Singular |
docueras
|
|
| 3. Person Singular |
docuerat
|
|
| 1. Person Plural |
docueramus
|
|
| 2. Person Plural |
docueratis
|
|
| 3. Person Plural |
docuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus eram
|
|
| 2. Person Singular |
doctus eras
|
|
| 3. Person Singular |
doctus erat
|
|
| 1. Person Plural |
docti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
docti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
docti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuissem
|
|
| 2. Person Singular |
docuisses
|
|
| 3. Person Singular |
docuisset
|
|
| 1. Person Plural |
docuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
docuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
docuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus essem
|
|
| 2. Person Singular |
doctus esses
|
|
| 3. Person Singular |
doctus esset
|
|
| 1. Person Plural |
docti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
docti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
docti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
docuero
|
|
| 2. Person Singular |
docueris
|
|
| 3. Person Singular |
docuerit
|
|
| 1. Person Plural |
docuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
docueritis
|
|
| 3. Person Plural |
docuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
doctus ero
|
|
| 2. Person Singular |
doctus eris
|
|
| 3. Person Singular |
doctus erit
|
|
| 1. Person Plural |
docti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
docti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
docti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
docere
|
|
| Vorzeitigkeit |
docuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
docturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
doceri docerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
doctum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
doctum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
doce
|
! |
| 2. Person Plural |
docete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
doceto
|
| 3. Person Singular |
doceto
|
| 2. Person Plural |
docetote
|
| 3. Person Plural |
docento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
docere
|
|
| Genitiv |
docendi
|
|
| Dativ |
docendo
|
|
| Akkusativ |
docendum
|
|
| Ablativ |
docendo
|
|
| Vokativ |
docende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docendus
|
docenda
|
docendum
|
| Genitiv |
docendi
|
docendae
|
docendi
|
| Dativ |
docendo
|
docendae
|
docendo
|
| Akkusativ |
docendum
|
docendam
|
docendum
|
| Ablativ |
docendo
|
docenda
|
docendo
|
| Vokativ |
docende
|
docenda
|
docendum
|
Plural
| Nominativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
| Genitiv |
docendorum
|
docendarum
|
docendorum
|
| Dativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Akkusativ |
docendos
|
docendas
|
docenda
|
| Ablativ |
docendis
|
docendis
|
docendis
|
| Vokativ |
docendi
|
docendae
|
docenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docens
|
docens
|
docens
|
| Genitiv |
docentis
|
docentis
|
docentis
|
| Dativ |
docenti
|
docenti
|
docenti
|
| Akkusativ |
docentem
|
docentem
|
docens
|
| Ablativ |
docenti docente
|
docenti docente
|
docenti docente
|
| Vokativ |
docens
|
docens
|
docens
|
Plural
| Nominativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Genitiv |
docentium docentum
|
docentium docentum
|
docentium docentum
|
| Dativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Akkusativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
| Ablativ |
docentibus
|
docentibus
|
docentibus
|
| Vokativ |
docentes
|
docentes
|
docentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
doctus
|
docta
|
doctum
|
| Genitiv |
docti
|
doctae
|
docti
|
| Dativ |
docto
|
doctae
|
docto
|
| Akkusativ |
doctum
|
doctam
|
doctum
|
| Ablativ |
docto
|
docta
|
docto
|
| Vokativ |
docte
|
docta
|
doctum
|
Plural
| Nominativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
| Genitiv |
doctorum
|
doctarum
|
doctorum
|
| Dativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Akkusativ |
doctos
|
doctas
|
docta
|
| Ablativ |
doctis
|
doctis
|
doctis
|
| Vokativ |
docti
|
doctae
|
docta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
docturus
|
doctura
|
docturum
|
| Genitiv |
docturi
|
docturae
|
docturi
|
| Dativ |
docturo
|
docturae
|
docturo
|
| Akkusativ |
docturum
|
docturam
|
docturum
|
| Ablativ |
docturo
|
doctura
|
docturo
|
| Vokativ |
docture
|
doctura
|
docturum
|
Plural
| Nominativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
| Genitiv |
docturorum
|
docturarum
|
docturorum
|
| Dativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Akkusativ |
docturos
|
docturas
|
doctura
|
| Ablativ |
docturis
|
docturis
|
docturis
|
| Vokativ |
docturi
|
docturae
|
doctura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
doctum
|
doctu
|