Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcifico
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificas
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificat
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificamus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificatis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificor
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificaris dulcificare
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificatur
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificamur
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificamini
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificem
|
|
| 2. Person Singular |
dulcifices
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificet
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificemus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificetis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificer
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificeris dulcificere
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificetur
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificemur
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificemini
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificabam
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificabas
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificabat
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificabar
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificabaris dulcificabare
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificarem
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificares
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificaret
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificarer
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificareris dulcificarere
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificabo
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificabis
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificabit
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificabor
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificaberis dulcificabere
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificavi
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificavit
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificaverunt dulcificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificavero
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
dulcificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
dulcificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
dulcificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
dulcificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
dulcificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dulcificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
dulcificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dulcificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dulcificari dulcificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
dulcificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
dulcificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dulcifica
|
! |
| 2. Person Plural |
dulcificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dulcificato
|
| 3. Person Singular |
dulcificato
|
| 2. Person Plural |
dulcificatote
|
| 3. Person Plural |
dulcificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dulcificare
|
|
| Genitiv |
dulcificandi
|
|
| Dativ |
dulcificando
|
|
| Akkusativ |
dulcificandum
|
|
| Ablativ |
dulcificando
|
|
| Vokativ |
dulcificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dulcificandus
|
dulcificanda
|
dulcificandum
|
| Genitiv |
dulcificandi
|
dulcificandae
|
dulcificandi
|
| Dativ |
dulcificando
|
dulcificandae
|
dulcificando
|
| Akkusativ |
dulcificandum
|
dulcificandam
|
dulcificandum
|
| Ablativ |
dulcificando
|
dulcificanda
|
dulcificando
|
| Vokativ |
dulcificande
|
dulcificanda
|
dulcificandum
|
Plural
| Nominativ |
dulcificandi
|
dulcificandae
|
dulcificanda
|
| Genitiv |
dulcificandorum
|
dulcificandarum
|
dulcificandorum
|
| Dativ |
dulcificandis
|
dulcificandis
|
dulcificandis
|
| Akkusativ |
dulcificandos
|
dulcificandas
|
dulcificanda
|
| Ablativ |
dulcificandis
|
dulcificandis
|
dulcificandis
|
| Vokativ |
dulcificandi
|
dulcificandae
|
dulcificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dulcificans
|
dulcificans
|
dulcificans
|
| Genitiv |
dulcificantis
|
dulcificantis
|
dulcificantis
|
| Dativ |
dulcificanti
|
dulcificanti
|
dulcificanti
|
| Akkusativ |
dulcificantem
|
dulcificantem
|
dulcificans
|
| Ablativ |
dulcificanti dulcificante
|
dulcificanti dulcificante
|
dulcificanti dulcificante
|
| Vokativ |
dulcificans
|
dulcificans
|
dulcificans
|
Plural
| Nominativ |
dulcificantes
|
dulcificantes
|
dulcificantia
|
| Genitiv |
dulcificantium dulcificantum
|
dulcificantium dulcificantum
|
dulcificantium dulcificantum
|
| Dativ |
dulcificantibus
|
dulcificantibus
|
dulcificantibus
|
| Akkusativ |
dulcificantes
|
dulcificantes
|
dulcificantia
|
| Ablativ |
dulcificantibus
|
dulcificantibus
|
dulcificantibus
|
| Vokativ |
dulcificantes
|
dulcificantes
|
dulcificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dulcificatus
|
dulcificata
|
dulcificatum
|
| Genitiv |
dulcificati
|
dulcificatae
|
dulcificati
|
| Dativ |
dulcificato
|
dulcificatae
|
dulcificato
|
| Akkusativ |
dulcificatum
|
dulcificatam
|
dulcificatum
|
| Ablativ |
dulcificato
|
dulcificata
|
dulcificato
|
| Vokativ |
dulcificate
|
dulcificata
|
dulcificatum
|
Plural
| Nominativ |
dulcificati
|
dulcificatae
|
dulcificata
|
| Genitiv |
dulcificatorum
|
dulcificatarum
|
dulcificatorum
|
| Dativ |
dulcificatis
|
dulcificatis
|
dulcificatis
|
| Akkusativ |
dulcificatos
|
dulcificatas
|
dulcificata
|
| Ablativ |
dulcificatis
|
dulcificatis
|
dulcificatis
|
| Vokativ |
dulcificati
|
dulcificatae
|
dulcificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dulcificaturus
|
dulcificatura
|
dulcificaturum
|
| Genitiv |
dulcificaturi
|
dulcificaturae
|
dulcificaturi
|
| Dativ |
dulcificaturo
|
dulcificaturae
|
dulcificaturo
|
| Akkusativ |
dulcificaturum
|
dulcificaturam
|
dulcificaturum
|
| Ablativ |
dulcificaturo
|
dulcificatura
|
dulcificaturo
|
| Vokativ |
dulcificature
|
dulcificatura
|
dulcificaturum
|
Plural
| Nominativ |
dulcificaturi
|
dulcificaturae
|
dulcificatura
|
| Genitiv |
dulcificaturorum
|
dulcificaturarum
|
dulcificaturorum
|
| Dativ |
dulcificaturis
|
dulcificaturis
|
dulcificaturis
|
| Akkusativ |
dulcificaturos
|
dulcificaturas
|
dulcificatura
|
| Ablativ |
dulcificaturis
|
dulcificaturis
|
dulcificaturis
|
| Vokativ |
dulcificaturi
|
dulcificaturae
|
dulcificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dulcificatum
|
dulcificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcifico
|
ich versüße |
| 2. Person Singular |
dulcificas
|
du versüßt |
| 3. Person Singular |
dulcificat
|
er/sie/es versüßt |
| 1. Person Plural |
dulcificamus
|
wir versüßen |
| 2. Person Plural |
dulcificatis
|
ihr versüßt |
| 3. Person Plural |
dulcificant
|
sie versüßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificor
|
ich werde versüßt |
| 2. Person Singular |
dulcificaris dulcificare
|
du wirst versüßt |
| 3. Person Singular |
dulcificatur
|
er/sie/es wird versüßt |
| 1. Person Plural |
dulcificamur
|
wir werden versüßt |
| 2. Person Plural |
dulcificamini
|
ihr werdet versüßt |
| 3. Person Plural |
dulcificantur
|
sie werden versüßt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificem
|
ich versüße |
| 2. Person Singular |
dulcifices
|
du versüßest |
| 3. Person Singular |
dulcificet
|
er/sie/es versüße |
| 1. Person Plural |
dulcificemus
|
wir versüßen |
| 2. Person Plural |
dulcificetis
|
ihr versüßet |
| 3. Person Plural |
dulcificent
|
sie versüßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificer
|
ich werde versüßt |
| 2. Person Singular |
dulcificeris dulcificere
|
du werdest versüßt |
| 3. Person Singular |
dulcificetur
|
er/sie/es werde versüßt |
| 1. Person Plural |
dulcificemur
|
wir werden versüßt |
| 2. Person Plural |
dulcificemini
|
ihr werdet versüßt |
| 3. Person Plural |
dulcificentur
|
sie werden versüßt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificabam
|
ich versüßte |
| 2. Person Singular |
dulcificabas
|
du versüßtest |
| 3. Person Singular |
dulcificabat
|
er/sie/es versüßte |
| 1. Person Plural |
dulcificabamus
|
wir versüßten |
| 2. Person Plural |
dulcificabatis
|
ihr versüßtet |
| 3. Person Plural |
dulcificabant
|
sie versüßten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificabar
|
ich wurde versüßt |
| 2. Person Singular |
dulcificabaris dulcificabare
|
du wurdest versüßt |
| 3. Person Singular |
dulcificabatur
|
er/sie/es wurde versüßt |
| 1. Person Plural |
dulcificabamur
|
wir wurden versüßt |
| 2. Person Plural |
dulcificabamini
|
ihr wurdet versüßt |
| 3. Person Plural |
dulcificabantur
|
sie wurden versüßt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificarem
|
ich versüßte |
| 2. Person Singular |
dulcificares
|
du versüßtest |
| 3. Person Singular |
dulcificaret
|
er/sie/es versüßte |
| 1. Person Plural |
dulcificaremus
|
wir versüßten |
| 2. Person Plural |
dulcificaretis
|
ihr versüßtet |
| 3. Person Plural |
dulcificarent
|
sie versüßten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificarer
|
ich würde versüßt |
| 2. Person Singular |
dulcificareris dulcificarere
|
du würdest versüßt |
| 3. Person Singular |
dulcificaretur
|
er/sie/es würde versüßt |
| 1. Person Plural |
dulcificaremur
|
wir würden versüßt |
| 2. Person Plural |
dulcificaremini
|
ihr würdet versüßt |
| 3. Person Plural |
dulcificarentur
|
sie würden versüßt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificabo
|
ich werde versüßen |
| 2. Person Singular |
dulcificabis
|
du wirst versüßen |
| 3. Person Singular |
dulcificabit
|
er/sie/es wird versüßen |
| 1. Person Plural |
dulcificabimus
|
wir werden versüßen |
| 2. Person Plural |
dulcificabitis
|
ihr werdet versüßen |
| 3. Person Plural |
dulcificabunt
|
sie werden versüßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificabor
|
ich werde versüßt werden |
| 2. Person Singular |
dulcificaberis dulcificabere
|
du wirst versüßt werden |
| 3. Person Singular |
dulcificabitur
|
er/sie/es wird versüßt werden |
| 1. Person Plural |
dulcificabimur
|
wir werden versüßt werden |
| 2. Person Plural |
dulcificabimini
|
ihr werdet versüßt werden |
| 3. Person Plural |
dulcificabuntur
|
sie werden versüßt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificavi
|
ich habe versüßt |
| 2. Person Singular |
dulcificavisti
|
du hast versüßt |
| 3. Person Singular |
dulcificavit
|
er/sie/es hat versüßt |
| 1. Person Plural |
dulcificavimus
|
wir haben versüßt |
| 2. Person Plural |
dulcificavistis
|
ihr habt versüßt |
| 3. Person Plural |
dulcificaverunt dulcificavere
|
sie haben versüßt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificatus sum
|
ich bin versüßt worden |
| 2. Person Singular |
dulcificatus es
|
du bist versüßt worden |
| 3. Person Singular |
dulcificatus est
|
er/sie/es ist versüßt worden |
| 1. Person Plural |
dulcificati sumus
|
wir sind versüßt worden |
| 2. Person Plural |
dulcificati estis
|
ihr seid versüßt worden |
| 3. Person Plural |
dulcificati sunt
|
sie sind versüßt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificaverim
|
ich habe versüßt |
| 2. Person Singular |
dulcificaveris
|
du habest versüßt |
| 3. Person Singular |
dulcificaverit
|
er/sie/es habe versüßt |
| 1. Person Plural |
dulcificaverimus
|
wir haben versüßt |
| 2. Person Plural |
dulcificaveritis
|
ihr habet versüßt |
| 3. Person Plural |
dulcificaverint
|
sie haben versüßt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificatus sim
|
ich sei versüßt worden |
| 2. Person Singular |
dulcificatus sis
|
du seiest versüßt worden |
| 3. Person Singular |
dulcificatus sit
|
er/sie/es sei versüßt worden |
| 1. Person Plural |
dulcificati simus
|
wir seien versüßt worden |
| 2. Person Plural |
dulcificati sitis
|
ihr seiet versüßt worden |
| 3. Person Plural |
dulcificati sint
|
sie seien versüßt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificaveram
|
ich hatte versüßt |
| 2. Person Singular |
dulcificaveras
|
du hattest versüßt |
| 3. Person Singular |
dulcificaverat
|
er/sie/es hatte versüßt |
| 1. Person Plural |
dulcificaveramus
|
wir hatten versüßt |
| 2. Person Plural |
dulcificaveratis
|
ihr hattet versüßt |
| 3. Person Plural |
dulcificaverant
|
sie hatten versüßt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificatus eram
|
ich war versüßt worden |
| 2. Person Singular |
dulcificatus eras
|
du warst versüßt worden |
| 3. Person Singular |
dulcificatus erat
|
er/sie/es war versüßt worden |
| 1. Person Plural |
dulcificati eramus
|
wir waren versüßt worden |
| 2. Person Plural |
dulcificati eratis
|
ihr wart versüßt worden |
| 3. Person Plural |
dulcificati erant
|
sie waren versüßt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificavissem
|
ich hätte versüßt |
| 2. Person Singular |
dulcificavisses
|
du hättest versüßt |
| 3. Person Singular |
dulcificavisset
|
er/sie/es hätte versüßt |
| 1. Person Plural |
dulcificavissemus
|
wir hätten versüßt |
| 2. Person Plural |
dulcificavissetis
|
ihr hättet versüßt |
| 3. Person Plural |
dulcificavissent
|
sie hätten versüßt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificatus essem
|
ich wäre versüßt worden |
| 2. Person Singular |
dulcificatus esses
|
du wärest versüßt worden |
| 3. Person Singular |
dulcificatus esset
|
er/sie/es wäre versüßt worden |
| 1. Person Plural |
dulcificati essemus
|
wir wären versüßt worden |
| 2. Person Plural |
dulcificati essetis
|
ihr wäret versüßt worden |
| 3. Person Plural |
dulcificati essent
|
sie wären versüßt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificavero
|
ich werde versüßt haben |
| 2. Person Singular |
dulcificaveris
|
du wirst versüßt haben |
| 3. Person Singular |
dulcificaverit
|
er/sie/es wird versüßt haben |
| 1. Person Plural |
dulcificaverimus
|
wir werden versüßt haben |
| 2. Person Plural |
dulcificaveritis
|
ihr werdet versüßt haben |
| 3. Person Plural |
dulcificaverint
|
sie werden versüßt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
dulcificatus ero
|
ich werde versüßt worden sein |
| 2. Person Singular |
dulcificatus eris
|
du wirst versüßt worden sein |
| 3. Person Singular |
dulcificatus erit
|
er/sie/es wird versüßt worden sein |
| 1. Person Plural |
dulcificati erimus
|
wir werden versüßt worden sein |
| 2. Person Plural |
dulcificati eritis
|
ihr werdet versüßt worden sein |
| 3. Person Plural |
dulcificati erunt
|
sie werden versüßt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dulcificare
|
versüßen |
| Vorzeitigkeit |
dulcificavisse
|
versüßt haben |
| Nachzeitigkeit |
dulcificaturum esse
|
versüßen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
dulcificari dulcificarier
|
versüßt werden |
| Vorzeitigkeit |
dulcificatum esse
|
versüßt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
dulcificatum iri
|
künftig versüßt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
dulcifica
|
versüße; versüß! |
| 2. Person Plural |
dulcificate
|
versüßt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
dulcificato
|
| 3. Person Singular |
dulcificato
|
| 2. Person Plural |
dulcificatote
|
| 3. Person Plural |
dulcificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
dulcificare
|
das Versüßen |
| Genitiv |
dulcificandi
|
des Versüßens |
| Dativ |
dulcificando
|
dem Versüßen |
| Akkusativ |
dulcificandum
|
das Versüßen |
| Ablativ |
dulcificando
|
durch das Versüßen |
| Vokativ |
dulcificande
|
Versüßen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dulcificandus
|
dulcificanda
|
dulcificandum
|
| Genitiv |
dulcificandi
|
dulcificandae
|
dulcificandi
|
| Dativ |
dulcificando
|
dulcificandae
|
dulcificando
|
| Akkusativ |
dulcificandum
|
dulcificandam
|
dulcificandum
|
| Ablativ |
dulcificando
|
dulcificanda
|
dulcificando
|
| Vokativ |
dulcificande
|
dulcificanda
|
dulcificandum
|
Plural
| Nominativ |
dulcificandi
|
dulcificandae
|
dulcificanda
|
| Genitiv |
dulcificandorum
|
dulcificandarum
|
dulcificandorum
|
| Dativ |
dulcificandis
|
dulcificandis
|
dulcificandis
|
| Akkusativ |
dulcificandos
|
dulcificandas
|
dulcificanda
|
| Ablativ |
dulcificandis
|
dulcificandis
|
dulcificandis
|
| Vokativ |
dulcificandi
|
dulcificandae
|
dulcificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dulcificans
|
dulcificans
|
dulcificans
|
| Genitiv |
dulcificantis
|
dulcificantis
|
dulcificantis
|
| Dativ |
dulcificanti
|
dulcificanti
|
dulcificanti
|
| Akkusativ |
dulcificantem
|
dulcificantem
|
dulcificans
|
| Ablativ |
dulcificanti dulcificante
|
dulcificanti dulcificante
|
dulcificanti dulcificante
|
| Vokativ |
dulcificans
|
dulcificans
|
dulcificans
|
Plural
| Nominativ |
dulcificantes
|
dulcificantes
|
dulcificantia
|
| Genitiv |
dulcificantium dulcificantum
|
dulcificantium dulcificantum
|
dulcificantium dulcificantum
|
| Dativ |
dulcificantibus
|
dulcificantibus
|
dulcificantibus
|
| Akkusativ |
dulcificantes
|
dulcificantes
|
dulcificantia
|
| Ablativ |
dulcificantibus
|
dulcificantibus
|
dulcificantibus
|
| Vokativ |
dulcificantes
|
dulcificantes
|
dulcificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dulcificatus
|
dulcificata
|
dulcificatum
|
| Genitiv |
dulcificati
|
dulcificatae
|
dulcificati
|
| Dativ |
dulcificato
|
dulcificatae
|
dulcificato
|
| Akkusativ |
dulcificatum
|
dulcificatam
|
dulcificatum
|
| Ablativ |
dulcificato
|
dulcificata
|
dulcificato
|
| Vokativ |
dulcificate
|
dulcificata
|
dulcificatum
|
Plural
| Nominativ |
dulcificati
|
dulcificatae
|
dulcificata
|
| Genitiv |
dulcificatorum
|
dulcificatarum
|
dulcificatorum
|
| Dativ |
dulcificatis
|
dulcificatis
|
dulcificatis
|
| Akkusativ |
dulcificatos
|
dulcificatas
|
dulcificata
|
| Ablativ |
dulcificatis
|
dulcificatis
|
dulcificatis
|
| Vokativ |
dulcificati
|
dulcificatae
|
dulcificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
dulcificaturus
|
dulcificatura
|
dulcificaturum
|
| Genitiv |
dulcificaturi
|
dulcificaturae
|
dulcificaturi
|
| Dativ |
dulcificaturo
|
dulcificaturae
|
dulcificaturo
|
| Akkusativ |
dulcificaturum
|
dulcificaturam
|
dulcificaturum
|
| Ablativ |
dulcificaturo
|
dulcificatura
|
dulcificaturo
|
| Vokativ |
dulcificature
|
dulcificatura
|
dulcificaturum
|
Plural
| Nominativ |
dulcificaturi
|
dulcificaturae
|
dulcificatura
|
| Genitiv |
dulcificaturorum
|
dulcificaturarum
|
dulcificaturorum
|
| Dativ |
dulcificaturis
|
dulcificaturis
|
dulcificaturis
|
| Akkusativ |
dulcificaturos
|
dulcificaturas
|
dulcificatura
|
| Ablativ |
dulcificaturis
|
dulcificaturis
|
dulcificaturis
|
| Vokativ |
dulcificaturi
|
dulcificaturae
|
dulcificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
dulcificatum
|
dulcificatu
|