Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| eblandiri | Verb | I-Konjugation (Deponens) | Infinitiv | durch Schmeichelei erlangen ausnehmend schmeicheln erschmeicheln hervorlocken |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandior |
|
| 2. Person Singular | eblandiris eblandire |
|
| 3. Person Singular | eblanditur |
|
| 1. Person Plural | eblandimur |
|
| 2. Person Plural | eblandimini |
|
| 3. Person Plural | eblandiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandiar |
|
| 2. Person Singular | eblandiaris eblandiare |
|
| 3. Person Singular | eblandiatur |
|
| 1. Person Plural | eblandiamur |
|
| 2. Person Plural | eblandiamini |
|
| 3. Person Plural | eblandiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandiebar |
|
| 2. Person Singular | eblandiebaris eblandiebare |
|
| 3. Person Singular | eblandiebatur |
|
| 1. Person Plural | eblandiebamur |
|
| 2. Person Plural | eblandiebamini |
|
| 3. Person Plural | eblandiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandirer |
|
| 2. Person Singular | eblandireris eblandirere |
|
| 3. Person Singular | eblandiretur |
|
| 1. Person Plural | eblandiremur |
|
| 2. Person Plural | eblandiremini |
|
| 3. Person Plural | eblandirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandiar eblandibor |
|
| 2. Person Singular | eblandieris eblandiere eblandiberis |
|
| 3. Person Singular | eblandietur eblandiberit |
|
| 1. Person Plural | eblandiemur eblandibimur |
|
| 2. Person Plural | eblandiemini eblandibimini |
|
| 3. Person Plural | eblandientur eblandibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus sum |
|
| 2. Person Singular | eblanditus es |
|
| 3. Person Singular | eblanditus est |
|
| 1. Person Plural | eblanditi sumus |
|
| 2. Person Plural | eblanditi estis |
|
| 3. Person Plural | eblanditi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus sim |
|
| 2. Person Singular | eblanditus sis |
|
| 3. Person Singular | eblanditus sit |
|
| 1. Person Plural | eblanditi simus |
|
| 2. Person Plural | eblanditi sitis |
|
| 3. Person Plural | eblanditi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus eram |
|
| 2. Person Singular | eblanditus eras |
|
| 3. Person Singular | eblanditus erat |
|
| 1. Person Plural | eblanditi eramus |
|
| 2. Person Plural | eblanditi eratis |
|
| 3. Person Plural | eblanditi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus essem |
|
| 2. Person Singular | eblanditus esses |
|
| 3. Person Singular | eblanditus esset |
|
| 1. Person Plural | eblanditi essemus |
|
| 2. Person Plural | eblanditi essetis |
|
| 3. Person Plural | eblanditi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus ero |
|
| 2. Person Singular | eblanditus eris |
|
| 3. Person Singular | eblanditus erit |
|
| 1. Person Plural | eblanditi erimus |
|
| 2. Person Plural | eblanditi eritis |
|
| 3. Person Plural | eblanditi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | eblandiri eblandirier |
|
| Vorzeitigkeit | eblanditus esse |
|
| Nachzeitigkeit | eblanditurum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | eblandire |
! |
| 2. Person Plural | eblandimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | eblanditor |
| 3. Person Singular | eblanditor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | eblandiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | eblandiri eblandirier |
|
| Genitiv | eblandiendi eblandiundi |
|
| Dativ | eblandiendo eblandiundo |
|
| Akkusativ | eblandiendum eblandiundum |
|
| Ablativ | eblandiendo eblandiundo |
|
| Vokativ | eblandiende eblandiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblandiendus eblandiundus |
eblandienda eblandiunda |
eblandiendum eblandiundum |
| Genitiv | eblandiendi eblandiundi |
eblandiendae eblandiundae |
eblandiendi eblandiundi |
| Dativ | eblandiendo eblandiundo |
eblandiendae eblandiundae |
eblandiendo eblandiundo |
| Akkusativ | eblandiendum eblandiundum |
eblandiendam eblandiundam |
eblandiendum eblandiundum |
| Ablativ | eblandiendo eblandiundo |
eblandienda eblandiunda |
eblandiendo eblandiundo |
| Vokativ | eblandiende eblandiunde |
eblandienda eblandiunda |
eblandiendum eblandiundum |
Plural
| Nominativ | eblandiendi eblandiundi |
eblandiendae eblandiundae |
eblandienda eblandiunda |
| Genitiv | eblandiendorum eblandiundorum |
eblandiendarum eblandiundarum |
eblandiendorum eblandiundorum |
| Dativ | eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
| Akkusativ | eblandiendos eblandiundos |
eblandiendas eblandiundas |
eblandienda eblandiunda |
| Ablativ | eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
| Vokativ | eblandiendi eblandiundi |
eblandiendae eblandiundae |
eblandienda eblandiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblandiens |
eblandiens |
eblandiens |
| Genitiv | eblandientis |
eblandientis |
eblandientis |
| Dativ | eblandienti |
eblandienti |
eblandienti |
| Akkusativ | eblandientem |
eblandientem |
eblandiens |
| Ablativ | eblandienti eblandiente |
eblandienti eblandiente |
eblandienti eblandiente |
| Vokativ | eblandiens |
eblandiens |
eblandiens |
Plural
| Nominativ | eblandientes |
eblandientes |
eblandientia |
| Genitiv | eblandientium eblandientum |
eblandientium eblandientum |
eblandientium eblandientum |
| Dativ | eblandientibus |
eblandientibus |
eblandientibus |
| Akkusativ | eblandientes |
eblandientes |
eblandientia |
| Ablativ | eblandientibus |
eblandientibus |
eblandientibus |
| Vokativ | eblandientes |
eblandientes |
eblandientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblanditus |
eblandita |
eblanditum |
| Genitiv | eblanditi |
eblanditae |
eblanditi |
| Dativ | eblandito |
eblanditae |
eblandito |
| Akkusativ | eblanditum |
eblanditam |
eblanditum |
| Ablativ | eblandito |
eblandita |
eblandito |
| Vokativ | eblandite |
eblandita |
eblanditum |
Plural
| Nominativ | eblanditi |
eblanditae |
eblandita |
| Genitiv | eblanditorum |
eblanditarum |
eblanditorum |
| Dativ | eblanditis |
eblanditis |
eblanditis |
| Akkusativ | eblanditos |
eblanditas |
eblandita |
| Ablativ | eblanditis |
eblanditis |
eblanditis |
| Vokativ | eblanditi |
eblanditae |
eblandita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblanditurus |
eblanditura |
eblanditurum |
| Genitiv | eblandituri |
eblanditurae |
eblandituri |
| Dativ | eblandituro |
eblanditurae |
eblandituro |
| Akkusativ | eblanditurum |
eblandituram |
eblanditurum |
| Ablativ | eblandituro |
eblanditura |
eblandituro |
| Vokativ | eblanditure |
eblanditura |
eblanditurum |
Plural
| Nominativ | eblandituri |
eblanditurae |
eblanditura |
| Genitiv | eblanditurorum |
eblanditurarum |
eblanditurorum |
| Dativ | eblandituris |
eblandituris |
eblandituris |
| Akkusativ | eblandituros |
eblandituras |
eblanditura |
| Ablativ | eblandituris |
eblandituris |
eblandituris |
| Vokativ | eblandituri |
eblanditurae |
eblanditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| eblanditum |
eblanditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandior |
|
| 2. Person Singular | eblandiris eblandire |
|
| 3. Person Singular | eblanditur |
|
| 1. Person Plural | eblandimur |
|
| 2. Person Plural | eblandimini |
|
| 3. Person Plural | eblandiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandiar |
|
| 2. Person Singular | eblandiaris eblandiare |
|
| 3. Person Singular | eblandiatur |
|
| 1. Person Plural | eblandiamur |
|
| 2. Person Plural | eblandiamini |
|
| 3. Person Plural | eblandiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandiebar |
|
| 2. Person Singular | eblandiebaris eblandiebare |
|
| 3. Person Singular | eblandiebatur |
|
| 1. Person Plural | eblandiebamur |
|
| 2. Person Plural | eblandiebamini |
|
| 3. Person Plural | eblandiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandirer |
|
| 2. Person Singular | eblandireris eblandirere |
|
| 3. Person Singular | eblandiretur |
|
| 1. Person Plural | eblandiremur |
|
| 2. Person Plural | eblandiremini |
|
| 3. Person Plural | eblandirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandiar eblandibor |
|
| 2. Person Singular | eblandieris eblandiere eblandiberis |
|
| 3. Person Singular | eblandietur eblandiberit |
|
| 1. Person Plural | eblandiemur eblandibimur |
|
| 2. Person Plural | eblandiemini eblandibimini |
|
| 3. Person Plural | eblandientur eblandibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus sum |
|
| 2. Person Singular | eblanditus es |
|
| 3. Person Singular | eblanditus est |
|
| 1. Person Plural | eblanditi sumus |
|
| 2. Person Plural | eblanditi estis |
|
| 3. Person Plural | eblanditi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus sim |
|
| 2. Person Singular | eblanditus sis |
|
| 3. Person Singular | eblanditus sit |
|
| 1. Person Plural | eblanditi simus |
|
| 2. Person Plural | eblanditi sitis |
|
| 3. Person Plural | eblanditi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus eram |
|
| 2. Person Singular | eblanditus eras |
|
| 3. Person Singular | eblanditus erat |
|
| 1. Person Plural | eblanditi eramus |
|
| 2. Person Plural | eblanditi eratis |
|
| 3. Person Plural | eblanditi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus essem |
|
| 2. Person Singular | eblanditus esses |
|
| 3. Person Singular | eblanditus esset |
|
| 1. Person Plural | eblanditi essemus |
|
| 2. Person Plural | eblanditi essetis |
|
| 3. Person Plural | eblanditi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus ero |
|
| 2. Person Singular | eblanditus eris |
|
| 3. Person Singular | eblanditus erit |
|
| 1. Person Plural | eblanditi erimus |
|
| 2. Person Plural | eblanditi eritis |
|
| 3. Person Plural | eblanditi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | eblandiri eblandirier |
|
| Vorzeitigkeit | eblanditus esse |
|
| Nachzeitigkeit | eblanditurum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | eblandire |
! |
| 2. Person Plural | eblandimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | eblanditor |
| 3. Person Singular | eblanditor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | eblandiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | eblandiri eblandirier |
|
| Genitiv | eblandiendi eblandiundi |
|
| Dativ | eblandiendo eblandiundo |
|
| Akkusativ | eblandiendum eblandiundum |
|
| Ablativ | eblandiendo eblandiundo |
|
| Vokativ | eblandiende eblandiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblandiendus eblandiundus |
eblandienda eblandiunda |
eblandiendum eblandiundum |
| Genitiv | eblandiendi eblandiundi |
eblandiendae eblandiundae |
eblandiendi eblandiundi |
| Dativ | eblandiendo eblandiundo |
eblandiendae eblandiundae |
eblandiendo eblandiundo |
| Akkusativ | eblandiendum eblandiundum |
eblandiendam eblandiundam |
eblandiendum eblandiundum |
| Ablativ | eblandiendo eblandiundo |
eblandienda eblandiunda |
eblandiendo eblandiundo |
| Vokativ | eblandiende eblandiunde |
eblandienda eblandiunda |
eblandiendum eblandiundum |
Plural
| Nominativ | eblandiendi eblandiundi |
eblandiendae eblandiundae |
eblandienda eblandiunda |
| Genitiv | eblandiendorum eblandiundorum |
eblandiendarum eblandiundarum |
eblandiendorum eblandiundorum |
| Dativ | eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
| Akkusativ | eblandiendos eblandiundos |
eblandiendas eblandiundas |
eblandienda eblandiunda |
| Ablativ | eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
| Vokativ | eblandiendi eblandiundi |
eblandiendae eblandiundae |
eblandienda eblandiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblandiens |
eblandiens |
eblandiens |
| Genitiv | eblandientis |
eblandientis |
eblandientis |
| Dativ | eblandienti |
eblandienti |
eblandienti |
| Akkusativ | eblandientem |
eblandientem |
eblandiens |
| Ablativ | eblandienti eblandiente |
eblandienti eblandiente |
eblandienti eblandiente |
| Vokativ | eblandiens |
eblandiens |
eblandiens |
Plural
| Nominativ | eblandientes |
eblandientes |
eblandientia |
| Genitiv | eblandientium eblandientum |
eblandientium eblandientum |
eblandientium eblandientum |
| Dativ | eblandientibus |
eblandientibus |
eblandientibus |
| Akkusativ | eblandientes |
eblandientes |
eblandientia |
| Ablativ | eblandientibus |
eblandientibus |
eblandientibus |
| Vokativ | eblandientes |
eblandientes |
eblandientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblanditus |
eblandita |
eblanditum |
| Genitiv | eblanditi |
eblanditae |
eblanditi |
| Dativ | eblandito |
eblanditae |
eblandito |
| Akkusativ | eblanditum |
eblanditam |
eblanditum |
| Ablativ | eblandito |
eblandita |
eblandito |
| Vokativ | eblandite |
eblandita |
eblanditum |
Plural
| Nominativ | eblanditi |
eblanditae |
eblandita |
| Genitiv | eblanditorum |
eblanditarum |
eblanditorum |
| Dativ | eblanditis |
eblanditis |
eblanditis |
| Akkusativ | eblanditos |
eblanditas |
eblandita |
| Ablativ | eblanditis |
eblanditis |
eblanditis |
| Vokativ | eblanditi |
eblanditae |
eblandita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblanditurus |
eblanditura |
eblanditurum |
| Genitiv | eblandituri |
eblanditurae |
eblandituri |
| Dativ | eblandituro |
eblanditurae |
eblandituro |
| Akkusativ | eblanditurum |
eblandituram |
eblanditurum |
| Ablativ | eblandituro |
eblanditura |
eblandituro |
| Vokativ | eblanditure |
eblanditura |
eblanditurum |
Plural
| Nominativ | eblandituri |
eblanditurae |
eblanditura |
| Genitiv | eblanditurorum |
eblanditurarum |
eblanditurorum |
| Dativ | eblandituris |
eblandituris |
eblandituris |
| Akkusativ | eblandituros |
eblandituras |
eblanditura |
| Ablativ | eblandituris |
eblandituris |
eblandituris |
| Vokativ | eblandituri |
eblanditurae |
eblanditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| eblanditum |
eblanditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandior |
ich erschmeichle |
| 2. Person Singular | eblandiris eblandire |
du erschmeichelst |
| 3. Person Singular | eblanditur |
er/sie/es erschmeichelt |
| 1. Person Plural | eblandimur |
wir erschmeicheln |
| 2. Person Plural | eblandimini |
ihr erschmeichelt |
| 3. Person Plural | eblandiuntur |
sie erschmeicheln |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandiar |
ich erschmeichle |
| 2. Person Singular | eblandiaris eblandiare |
du erschmeichelst |
| 3. Person Singular | eblandiatur |
er/sie/es erschmeichle |
| 1. Person Plural | eblandiamur |
wir erschmeicheln |
| 2. Person Plural | eblandiamini |
ihr erschmeichelt |
| 3. Person Plural | eblandiantur |
sie erschmeicheln |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandiebar |
ich erschmeichelte |
| 2. Person Singular | eblandiebaris eblandiebare |
du erschmeicheltest |
| 3. Person Singular | eblandiebatur |
er/sie/es erschmeichelte |
| 1. Person Plural | eblandiebamur |
wir erschmeichelten |
| 2. Person Plural | eblandiebamini |
ihr erschmeicheltet |
| 3. Person Plural | eblandiebantur |
sie erschmeichelten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandirer |
ich erschmeichelte |
| 2. Person Singular | eblandireris eblandirere |
du erschmeicheltest |
| 3. Person Singular | eblandiretur |
er/sie/es erschmeichelte |
| 1. Person Plural | eblandiremur |
wir erschmeichelten |
| 2. Person Plural | eblandiremini |
ihr erschmeicheltet |
| 3. Person Plural | eblandirentur |
sie erschmeichelten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandiar eblandibor |
ich werde erschmeicheln |
| 2. Person Singular | eblandieris eblandiere eblandiberis |
du wirst erschmeicheln |
| 3. Person Singular | eblandietur eblandiberit |
er/sie/es wird erschmeicheln |
| 1. Person Plural | eblandiemur eblandibimur |
wir werden erschmeicheln |
| 2. Person Plural | eblandiemini eblandibimini |
ihr werdet erschmeicheln |
| 3. Person Plural | eblandientur eblandibuntur |
sie werden erschmeicheln |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus sum |
ich habe erschmeichelt |
| 2. Person Singular | eblanditus es |
du hast erschmeichelt |
| 3. Person Singular | eblanditus est |
er/sie/es hat erschmeichelt |
| 1. Person Plural | eblanditi sumus |
wir haben erschmeichelt |
| 2. Person Plural | eblanditi estis |
ihr habt erschmeichelt |
| 3. Person Plural | eblanditi sunt |
sie haben erschmeichelt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus sim |
ich habe erschmeichelt |
| 2. Person Singular | eblanditus sis |
du habest erschmeichelt |
| 3. Person Singular | eblanditus sit |
er/sie/es habe erschmeichelt |
| 1. Person Plural | eblanditi simus |
wir haben erschmeichelt |
| 2. Person Plural | eblanditi sitis |
ihr habet erschmeichelt |
| 3. Person Plural | eblanditi sint |
sie haben erschmeichelt |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus eram |
ich hatte erschmeichelt |
| 2. Person Singular | eblanditus eras |
du hattest erschmeichelt |
| 3. Person Singular | eblanditus erat |
er/sie/es hatte erschmeichelt |
| 1. Person Plural | eblanditi eramus |
wir hatten erschmeichelt |
| 2. Person Plural | eblanditi eratis |
ihr hattet erschmeichelt |
| 3. Person Plural | eblanditi erant |
sie hatten erschmeichelt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus essem |
ich hätte erschmeichelt |
| 2. Person Singular | eblanditus esses |
du hättest erschmeichelt |
| 3. Person Singular | eblanditus esset |
er/sie/es hätte erschmeichelt |
| 1. Person Plural | eblanditi essemus |
wir hätten erschmeichelt |
| 2. Person Plural | eblanditi essetis |
ihr hättet erschmeichelt |
| 3. Person Plural | eblanditi essent |
sie hätten erschmeichelt |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus ero |
ich werde erschmeichelt haben |
| 2. Person Singular | eblanditus eris |
du wirst erschmeichelt haben |
| 3. Person Singular | eblanditus erit |
er/sie/es wird erschmeichelt haben |
| 1. Person Plural | eblanditi erimus |
wir werden erschmeichelt haben |
| 2. Person Plural | eblanditi eritis |
ihr werdet erschmeichelt haben |
| 3. Person Plural | eblanditi erunt |
sie werden erschmeichelt haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | eblandiri eblandirier |
erschmeicheln |
| Vorzeitigkeit | eblanditus esse |
erschmeichelt haben |
| Nachzeitigkeit | eblanditurum esse |
erschmeicheln werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | eblandire |
erschmeichle! |
| 2. Person Plural | eblandimini |
erschmeichelt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | eblanditor |
| 3. Person Singular | eblanditor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | eblandiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | eblandiri eblandirier |
das Erschmeicheln |
| Genitiv | eblandiendi eblandiundi |
des Erschmeichelnes |
| Dativ | eblandiendo eblandiundo |
dem Erschmeicheln |
| Akkusativ | eblandiendum eblandiundum |
das Erschmeicheln |
| Ablativ | eblandiendo eblandiundo |
durch das Erschmeicheln |
| Vokativ | eblandiende eblandiunde |
Erschmeicheln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblandiendus eblandiundus |
eblandienda eblandiunda |
eblandiendum eblandiundum |
| Genitiv | eblandiendi eblandiundi |
eblandiendae eblandiundae |
eblandiendi eblandiundi |
| Dativ | eblandiendo eblandiundo |
eblandiendae eblandiundae |
eblandiendo eblandiundo |
| Akkusativ | eblandiendum eblandiundum |
eblandiendam eblandiundam |
eblandiendum eblandiundum |
| Ablativ | eblandiendo eblandiundo |
eblandienda eblandiunda |
eblandiendo eblandiundo |
| Vokativ | eblandiende eblandiunde |
eblandienda eblandiunda |
eblandiendum eblandiundum |
Plural
| Nominativ | eblandiendi eblandiundi |
eblandiendae eblandiundae |
eblandienda eblandiunda |
| Genitiv | eblandiendorum eblandiundorum |
eblandiendarum eblandiundarum |
eblandiendorum eblandiundorum |
| Dativ | eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
| Akkusativ | eblandiendos eblandiundos |
eblandiendas eblandiundas |
eblandienda eblandiunda |
| Ablativ | eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
| Vokativ | eblandiendi eblandiundi |
eblandiendae eblandiundae |
eblandienda eblandiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblandiens |
eblandiens |
eblandiens |
| Genitiv | eblandientis |
eblandientis |
eblandientis |
| Dativ | eblandienti |
eblandienti |
eblandienti |
| Akkusativ | eblandientem |
eblandientem |
eblandiens |
| Ablativ | eblandienti eblandiente |
eblandienti eblandiente |
eblandienti eblandiente |
| Vokativ | eblandiens |
eblandiens |
eblandiens |
Plural
| Nominativ | eblandientes |
eblandientes |
eblandientia |
| Genitiv | eblandientium eblandientum |
eblandientium eblandientum |
eblandientium eblandientum |
| Dativ | eblandientibus |
eblandientibus |
eblandientibus |
| Akkusativ | eblandientes |
eblandientes |
eblandientia |
| Ablativ | eblandientibus |
eblandientibus |
eblandientibus |
| Vokativ | eblandientes |
eblandientes |
eblandientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblanditus |
eblandita |
eblanditum |
| Genitiv | eblanditi |
eblanditae |
eblanditi |
| Dativ | eblandito |
eblanditae |
eblandito |
| Akkusativ | eblanditum |
eblanditam |
eblanditum |
| Ablativ | eblandito |
eblandita |
eblandito |
| Vokativ | eblandite |
eblandita |
eblanditum |
Plural
| Nominativ | eblanditi |
eblanditae |
eblandita |
| Genitiv | eblanditorum |
eblanditarum |
eblanditorum |
| Dativ | eblanditis |
eblanditis |
eblanditis |
| Akkusativ | eblanditos |
eblanditas |
eblandita |
| Ablativ | eblanditis |
eblanditis |
eblanditis |
| Vokativ | eblanditi |
eblanditae |
eblandita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblanditurus |
eblanditura |
eblanditurum |
| Genitiv | eblandituri |
eblanditurae |
eblandituri |
| Dativ | eblandituro |
eblanditurae |
eblandituro |
| Akkusativ | eblanditurum |
eblandituram |
eblanditurum |
| Ablativ | eblandituro |
eblanditura |
eblandituro |
| Vokativ | eblanditure |
eblanditura |
eblanditurum |
Plural
| Nominativ | eblandituri |
eblanditurae |
eblanditura |
| Genitiv | eblanditurorum |
eblanditurarum |
eblanditurorum |
| Dativ | eblandituris |
eblandituris |
eblandituris |
| Akkusativ | eblandituros |
eblandituras |
eblanditura |
| Ablativ | eblandituris |
eblandituris |
eblandituris |
| Vokativ | eblandituri |
eblanditurae |
eblanditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| eblanditum |
eblanditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandior |
ich locke hervor |
| 2. Person Singular | eblandiris eblandire |
du lockst hervor |
| 3. Person Singular | eblanditur |
er/sie/es lockt hervor |
| 1. Person Plural | eblandimur |
wir locken hervor |
| 2. Person Plural | eblandimini |
ihr lockt hervor |
| 3. Person Plural | eblandiuntur |
sie locken hervor |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandiar |
ich locke hervor |
| 2. Person Singular | eblandiaris eblandiare |
du lockest hervor |
| 3. Person Singular | eblandiatur |
er/sie/es locke hervor |
| 1. Person Plural | eblandiamur |
wir locken hervor |
| 2. Person Plural | eblandiamini |
ihr locket hervor |
| 3. Person Plural | eblandiantur |
sie locken hervor |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandiebar |
ich lockte hervor |
| 2. Person Singular | eblandiebaris eblandiebare |
du locktest hervor |
| 3. Person Singular | eblandiebatur |
er/sie/es lockte hervor |
| 1. Person Plural | eblandiebamur |
wir lockten hervor |
| 2. Person Plural | eblandiebamini |
ihr locktet hervor |
| 3. Person Plural | eblandiebantur |
sie lockten hervor |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandirer |
ich lockte hervor |
| 2. Person Singular | eblandireris eblandirere |
du locktest hervor |
| 3. Person Singular | eblandiretur |
er/sie/es lockte hervor |
| 1. Person Plural | eblandiremur |
wir lockten hervor |
| 2. Person Plural | eblandiremini |
ihr locktet hervor |
| 3. Person Plural | eblandirentur |
sie lockten hervor |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblandiar eblandibor |
ich werde hervorlocken |
| 2. Person Singular | eblandieris eblandiere eblandiberis |
du wirst hervorlocken |
| 3. Person Singular | eblandietur eblandiberit |
er/sie/es wird hervorlocken |
| 1. Person Plural | eblandiemur eblandibimur |
wir werden hervorlocken |
| 2. Person Plural | eblandiemini eblandibimini |
ihr werdet hervorlocken |
| 3. Person Plural | eblandientur eblandibuntur |
sie werden hervorlocken |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus sum |
ich habe hervorgelockt |
| 2. Person Singular | eblanditus es |
du hast hervorgelockt |
| 3. Person Singular | eblanditus est |
er/sie/es hat hervorgelockt |
| 1. Person Plural | eblanditi sumus |
wir haben hervorgelockt |
| 2. Person Plural | eblanditi estis |
ihr habt hervorgelockt |
| 3. Person Plural | eblanditi sunt |
sie haben hervorgelockt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus sim |
ich habe hervorgelockt |
| 2. Person Singular | eblanditus sis |
du habest hervorgelockt |
| 3. Person Singular | eblanditus sit |
er/sie/es habe hervorgelockt |
| 1. Person Plural | eblanditi simus |
wir haben hervorgelockt |
| 2. Person Plural | eblanditi sitis |
ihr habet hervorgelockt |
| 3. Person Plural | eblanditi sint |
sie haben hervorgelockt |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus eram |
ich hatte hervorgelockt |
| 2. Person Singular | eblanditus eras |
du hattest hervorgelockt |
| 3. Person Singular | eblanditus erat |
er/sie/es hatte hervorgelockt |
| 1. Person Plural | eblanditi eramus |
wir hatten hervorgelockt |
| 2. Person Plural | eblanditi eratis |
ihr hattet hervorgelockt |
| 3. Person Plural | eblanditi erant |
sie hatten hervorgelockt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus essem |
ich hätte hervorgelockt |
| 2. Person Singular | eblanditus esses |
du hättest hervorgelockt |
| 3. Person Singular | eblanditus esset |
er/sie/es hätte hervorgelockt |
| 1. Person Plural | eblanditi essemus |
wir hätten hervorgelockt |
| 2. Person Plural | eblanditi essetis |
ihr hättet hervorgelockt |
| 3. Person Plural | eblanditi essent |
sie hätten hervorgelockt |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | eblanditus ero |
ich werde hervorgelockt haben |
| 2. Person Singular | eblanditus eris |
du wirst hervorgelockt haben |
| 3. Person Singular | eblanditus erit |
er/sie/es wird hervorgelockt haben |
| 1. Person Plural | eblanditi erimus |
wir werden hervorgelockt haben |
| 2. Person Plural | eblanditi eritis |
ihr werdet hervorgelockt haben |
| 3. Person Plural | eblanditi erunt |
sie werden hervorgelockt haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | eblandiri eblandirier |
hervorlocken |
| Vorzeitigkeit | eblanditus esse |
hervorgelockt haben |
| Nachzeitigkeit | eblanditurum esse |
hervorlocken werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | eblandire |
locke hervor; lock hervor! |
| 2. Person Plural | eblandimini |
lockt hervor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | eblanditor |
| 3. Person Singular | eblanditor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | eblandiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | eblandiri eblandirier |
das Hervorlocken |
| Genitiv | eblandiendi eblandiundi |
des Hervorlockens |
| Dativ | eblandiendo eblandiundo |
dem Hervorlocken |
| Akkusativ | eblandiendum eblandiundum |
das Hervorlocken |
| Ablativ | eblandiendo eblandiundo |
durch das Hervorlocken |
| Vokativ | eblandiende eblandiunde |
Hervorlocken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblandiendus eblandiundus |
eblandienda eblandiunda |
eblandiendum eblandiundum |
| Genitiv | eblandiendi eblandiundi |
eblandiendae eblandiundae |
eblandiendi eblandiundi |
| Dativ | eblandiendo eblandiundo |
eblandiendae eblandiundae |
eblandiendo eblandiundo |
| Akkusativ | eblandiendum eblandiundum |
eblandiendam eblandiundam |
eblandiendum eblandiundum |
| Ablativ | eblandiendo eblandiundo |
eblandienda eblandiunda |
eblandiendo eblandiundo |
| Vokativ | eblandiende eblandiunde |
eblandienda eblandiunda |
eblandiendum eblandiundum |
Plural
| Nominativ | eblandiendi eblandiundi |
eblandiendae eblandiundae |
eblandienda eblandiunda |
| Genitiv | eblandiendorum eblandiundorum |
eblandiendarum eblandiundarum |
eblandiendorum eblandiundorum |
| Dativ | eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
| Akkusativ | eblandiendos eblandiundos |
eblandiendas eblandiundas |
eblandienda eblandiunda |
| Ablativ | eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
eblandiendis eblandiundis |
| Vokativ | eblandiendi eblandiundi |
eblandiendae eblandiundae |
eblandienda eblandiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblandiens |
eblandiens |
eblandiens |
| Genitiv | eblandientis |
eblandientis |
eblandientis |
| Dativ | eblandienti |
eblandienti |
eblandienti |
| Akkusativ | eblandientem |
eblandientem |
eblandiens |
| Ablativ | eblandienti eblandiente |
eblandienti eblandiente |
eblandienti eblandiente |
| Vokativ | eblandiens |
eblandiens |
eblandiens |
Plural
| Nominativ | eblandientes |
eblandientes |
eblandientia |
| Genitiv | eblandientium eblandientum |
eblandientium eblandientum |
eblandientium eblandientum |
| Dativ | eblandientibus |
eblandientibus |
eblandientibus |
| Akkusativ | eblandientes |
eblandientes |
eblandientia |
| Ablativ | eblandientibus |
eblandientibus |
eblandientibus |
| Vokativ | eblandientes |
eblandientes |
eblandientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblanditus |
eblandita |
eblanditum |
| Genitiv | eblanditi |
eblanditae |
eblanditi |
| Dativ | eblandito |
eblanditae |
eblandito |
| Akkusativ | eblanditum |
eblanditam |
eblanditum |
| Ablativ | eblandito |
eblandita |
eblandito |
| Vokativ | eblandite |
eblandita |
eblanditum |
Plural
| Nominativ | eblanditi |
eblanditae |
eblandita |
| Genitiv | eblanditorum |
eblanditarum |
eblanditorum |
| Dativ | eblanditis |
eblanditis |
eblanditis |
| Akkusativ | eblanditos |
eblanditas |
eblandita |
| Ablativ | eblanditis |
eblanditis |
eblanditis |
| Vokativ | eblanditi |
eblanditae |
eblandita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | eblanditurus |
eblanditura |
eblanditurum |
| Genitiv | eblandituri |
eblanditurae |
eblandituri |
| Dativ | eblandituro |
eblanditurae |
eblandituro |
| Akkusativ | eblanditurum |
eblandituram |
eblanditurum |
| Ablativ | eblandituro |
eblanditura |
eblandituro |
| Vokativ | eblanditure |
eblanditura |
eblanditurum |
Plural
| Nominativ | eblandituri |
eblanditurae |
eblanditura |
| Genitiv | eblanditurorum |
eblanditurarum |
eblanditurorum |
| Dativ | eblandituris |
eblandituris |
eblandituris |
| Akkusativ | eblandituros |
eblandituras |
eblanditura |
| Ablativ | eblandituris |
eblandituris |
eblandituris |
| Vokativ | eblandituri |
eblanditurae |
eblanditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| eblanditum |
eblanditu |