Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
ecfari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
ecfare auch noch Formen von:
ecfare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfor
|
ich äußere |
| 2. Person Singular |
ecfaris ecfare
|
du äußerst |
| 3. Person Singular |
ecfatur
|
er/sie/es äußert |
| 1. Person Plural |
ecfamur
|
wir äußern |
| 2. Person Plural |
ecfamini
|
ihr äußert |
| 3. Person Plural |
ecfantur
|
sie äußern |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfer
|
ich äußere |
| 2. Person Singular |
ecferis ecfere
|
du äußerst |
| 3. Person Singular |
ecfetur
|
er/sie/es äußere |
| 1. Person Plural |
ecfemur
|
wir äußern |
| 2. Person Plural |
ecfemini
|
ihr äußert |
| 3. Person Plural |
ecfentur
|
sie äußern |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfabar
|
ich äußerte |
| 2. Person Singular |
ecfabaris ecfabare
|
du äußertest |
| 3. Person Singular |
ecfabatur
|
er/sie/es äußerte |
| 1. Person Plural |
ecfabamur
|
wir äußerten |
| 2. Person Plural |
ecfabamini
|
ihr äußertet |
| 3. Person Plural |
ecfabantur
|
sie äußerten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfarer
|
ich äußerte |
| 2. Person Singular |
ecfareris ecfarere
|
du äußertest |
| 3. Person Singular |
ecfaretur
|
er/sie/es äußerte |
| 1. Person Plural |
ecfaremur
|
wir äußerten |
| 2. Person Plural |
ecfaremini
|
ihr äußertet |
| 3. Person Plural |
ecfarentur
|
sie äußerten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfabor
|
ich werde äußern |
| 2. Person Singular |
ecfaberis ecfabere
|
du wirst äußern |
| 3. Person Singular |
ecfabitur
|
er/sie/es wird äußern |
| 1. Person Plural |
ecfabimur
|
wir werden äußern |
| 2. Person Plural |
ecfabimini
|
ihr werdet äußern |
| 3. Person Plural |
ecfabuntur
|
sie werden äußern |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus sum
|
ich habe geäußert |
| 2. Person Singular |
ecfatus es
|
du hast geäußert |
| 3. Person Singular |
ecfatus est
|
er/sie/es hat geäußert |
| 1. Person Plural |
ecfati sumus
|
wir haben geäußert |
| 2. Person Plural |
ecfati estis
|
ihr habt geäußert |
| 3. Person Plural |
ecfati sunt
|
sie haben geäußert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus sim
|
ich habe geäußert |
| 2. Person Singular |
ecfatus sis
|
du habest geäußert |
| 3. Person Singular |
ecfatus sit
|
er/sie/es habe geäußert |
| 1. Person Plural |
ecfati simus
|
wir haben geäußert |
| 2. Person Plural |
ecfati sitis
|
ihr habet geäußert |
| 3. Person Plural |
ecfati sint
|
sie haben geäußert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus eram
|
ich hatte geäußert |
| 2. Person Singular |
ecfatus eras
|
du hattest geäußert |
| 3. Person Singular |
ecfatus erat
|
er/sie/es hatte geäußert |
| 1. Person Plural |
ecfati eramus
|
wir hatten geäußert |
| 2. Person Plural |
ecfati eratis
|
ihr hattet geäußert |
| 3. Person Plural |
ecfati erant
|
sie hatten geäußert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus essem
|
ich hätte geäußert |
| 2. Person Singular |
ecfatus esses
|
du hättest geäußert |
| 3. Person Singular |
ecfatus esset
|
er/sie/es hätte geäußert |
| 1. Person Plural |
ecfati essemus
|
wir hätten geäußert |
| 2. Person Plural |
ecfati essetis
|
ihr hättet geäußert |
| 3. Person Plural |
ecfati essent
|
sie hätten geäußert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus ero
|
ich werde geäußert haben |
| 2. Person Singular |
ecfatus eris
|
du wirst geäußert haben |
| 3. Person Singular |
ecfatus erit
|
er/sie/es wird geäußert haben |
| 1. Person Plural |
ecfati erimus
|
wir werden geäußert haben |
| 2. Person Plural |
ecfati eritis
|
ihr werdet geäußert haben |
| 3. Person Plural |
ecfati erunt
|
sie werden geäußert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ecfari ecfarier
|
äußern |
| Vorzeitigkeit |
ecfatus esse
|
geäußert haben |
| Nachzeitigkeit |
ecfaturum esse
|
äußern werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ecfare
|
äußere! |
| 2. Person Plural |
ecfamini
|
äußert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ecfator
|
| 3. Person Singular |
ecfator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
ecfantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ecfari ecfarier
|
das Äußern |
| Genitiv |
ecfandi
|
des Äußernes |
| Dativ |
ecfando
|
dem Äußern |
| Akkusativ |
ecfandum
|
das Äußern |
| Ablativ |
ecfando
|
durch das Äußern |
| Vokativ |
ecfande
|
Äußern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfandus
|
ecfanda
|
ecfandum
|
| Genitiv |
ecfandi
|
ecfandae
|
ecfandi
|
| Dativ |
ecfando
|
ecfandae
|
ecfando
|
| Akkusativ |
ecfandum
|
ecfandam
|
ecfandum
|
| Ablativ |
ecfando
|
ecfanda
|
ecfando
|
| Vokativ |
ecfande
|
ecfanda
|
ecfandum
|
Plural
| Nominativ |
ecfandi
|
ecfandae
|
ecfanda
|
| Genitiv |
ecfandorum
|
ecfandarum
|
ecfandorum
|
| Dativ |
ecfandis
|
ecfandis
|
ecfandis
|
| Akkusativ |
ecfandos
|
ecfandas
|
ecfanda
|
| Ablativ |
ecfandis
|
ecfandis
|
ecfandis
|
| Vokativ |
ecfandi
|
ecfandae
|
ecfanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfans
|
ecfans
|
ecfans
|
| Genitiv |
ecfantis
|
ecfantis
|
ecfantis
|
| Dativ |
ecfanti
|
ecfanti
|
ecfanti
|
| Akkusativ |
ecfantem
|
ecfantem
|
ecfans
|
| Ablativ |
ecfanti ecfante
|
ecfanti ecfante
|
ecfanti ecfante
|
| Vokativ |
ecfans
|
ecfans
|
ecfans
|
Plural
| Nominativ |
ecfantes
|
ecfantes
|
ecfantia
|
| Genitiv |
ecfantium ecfantum
|
ecfantium ecfantum
|
ecfantium ecfantum
|
| Dativ |
ecfantibus
|
ecfantibus
|
ecfantibus
|
| Akkusativ |
ecfantes
|
ecfantes
|
ecfantia
|
| Ablativ |
ecfantibus
|
ecfantibus
|
ecfantibus
|
| Vokativ |
ecfantes
|
ecfantes
|
ecfantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfatus
|
ecfata
|
ecfatum
|
| Genitiv |
ecfati
|
ecfatae
|
ecfati
|
| Dativ |
ecfato
|
ecfatae
|
ecfato
|
| Akkusativ |
ecfatum
|
ecfatam
|
ecfatum
|
| Ablativ |
ecfato
|
ecfata
|
ecfato
|
| Vokativ |
ecfate
|
ecfata
|
ecfatum
|
Plural
| Nominativ |
ecfati
|
ecfatae
|
ecfata
|
| Genitiv |
ecfatorum
|
ecfatarum
|
ecfatorum
|
| Dativ |
ecfatis
|
ecfatis
|
ecfatis
|
| Akkusativ |
ecfatos
|
ecfatas
|
ecfata
|
| Ablativ |
ecfatis
|
ecfatis
|
ecfatis
|
| Vokativ |
ecfati
|
ecfatae
|
ecfata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfaturus
|
ecfatura
|
ecfaturum
|
| Genitiv |
ecfaturi
|
ecfaturae
|
ecfaturi
|
| Dativ |
ecfaturo
|
ecfaturae
|
ecfaturo
|
| Akkusativ |
ecfaturum
|
ecfaturam
|
ecfaturum
|
| Ablativ |
ecfaturo
|
ecfatura
|
ecfaturo
|
| Vokativ |
ecfature
|
ecfatura
|
ecfaturum
|
Plural
| Nominativ |
ecfaturi
|
ecfaturae
|
ecfatura
|
| Genitiv |
ecfaturorum
|
ecfaturarum
|
ecfaturorum
|
| Dativ |
ecfaturis
|
ecfaturis
|
ecfaturis
|
| Akkusativ |
ecfaturos
|
ecfaturas
|
ecfatura
|
| Ablativ |
ecfaturis
|
ecfaturis
|
ecfaturis
|
| Vokativ |
ecfaturi
|
ecfaturae
|
ecfatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ecfatum
|
ecfatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfor
|
ich spreche aus |
| 2. Person Singular |
ecfaris ecfare
|
du sprichst aus |
| 3. Person Singular |
ecfatur
|
er/sie/es spricht aus |
| 1. Person Plural |
ecfamur
|
wir sprechen aus |
| 2. Person Plural |
ecfamini
|
ihr sprecht aus |
| 3. Person Plural |
ecfantur
|
sie sprechen aus |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfer
|
ich spreche aus |
| 2. Person Singular |
ecferis ecfere
|
du sprechest aus |
| 3. Person Singular |
ecfetur
|
er/sie/es spreche aus |
| 1. Person Plural |
ecfemur
|
wir sprechen aus |
| 2. Person Plural |
ecfemini
|
ihr sprechet aus |
| 3. Person Plural |
ecfentur
|
sie sprechen aus |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfabar
|
ich sprach aus |
| 2. Person Singular |
ecfabaris ecfabare
|
du sprachst aus |
| 3. Person Singular |
ecfabatur
|
er/sie/es sprach aus |
| 1. Person Plural |
ecfabamur
|
wir sprachen aus |
| 2. Person Plural |
ecfabamini
|
ihr spracht aus |
| 3. Person Plural |
ecfabantur
|
sie sprachen aus |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfarer
|
ich spräche aus |
| 2. Person Singular |
ecfareris ecfarere
|
du sprächest aus |
| 3. Person Singular |
ecfaretur
|
er/sie/es spräche aus |
| 1. Person Plural |
ecfaremur
|
wir sprächen aus |
| 2. Person Plural |
ecfaremini
|
ihr sprächet aus |
| 3. Person Plural |
ecfarentur
|
sie sprächen aus |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfabor
|
ich werde aussprechen |
| 2. Person Singular |
ecfaberis ecfabere
|
du wirst aussprechen |
| 3. Person Singular |
ecfabitur
|
er/sie/es wird aussprechen |
| 1. Person Plural |
ecfabimur
|
wir werden aussprechen |
| 2. Person Plural |
ecfabimini
|
ihr werdet aussprechen |
| 3. Person Plural |
ecfabuntur
|
sie werden aussprechen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus sum
|
ich habe ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
ecfatus es
|
du hast ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
ecfatus est
|
er/sie/es hat ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
ecfati sumus
|
wir haben ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
ecfati estis
|
ihr habt ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
ecfati sunt
|
sie haben ausgesprochen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus sim
|
ich habe ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
ecfatus sis
|
du habest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
ecfatus sit
|
er/sie/es habe ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
ecfati simus
|
wir haben ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
ecfati sitis
|
ihr habet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
ecfati sint
|
sie haben ausgesprochen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus eram
|
ich hatte ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
ecfatus eras
|
du hattest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
ecfatus erat
|
er/sie/es hatte ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
ecfati eramus
|
wir hatten ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
ecfati eratis
|
ihr hattet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
ecfati erant
|
sie hatten ausgesprochen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus essem
|
ich hätte ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
ecfatus esses
|
du hättest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
ecfatus esset
|
er/sie/es hätte ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
ecfati essemus
|
wir hätten ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
ecfati essetis
|
ihr hättet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
ecfati essent
|
sie hätten ausgesprochen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus ero
|
ich werde ausgesprochen haben |
| 2. Person Singular |
ecfatus eris
|
du wirst ausgesprochen haben |
| 3. Person Singular |
ecfatus erit
|
er/sie/es wird ausgesprochen haben |
| 1. Person Plural |
ecfati erimus
|
wir werden ausgesprochen haben |
| 2. Person Plural |
ecfati eritis
|
ihr werdet ausgesprochen haben |
| 3. Person Plural |
ecfati erunt
|
sie werden ausgesprochen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ecfari ecfarier
|
aussprechen |
| Vorzeitigkeit |
ecfatus esse
|
ausgesprochen haben |
| Nachzeitigkeit |
ecfaturum esse
|
aussprechen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ecfare
|
sprich aus! |
| 2. Person Plural |
ecfamini
|
sprecht aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ecfator
|
| 3. Person Singular |
ecfator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
ecfantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ecfari ecfarier
|
das Aussprechen |
| Genitiv |
ecfandi
|
des Aussprechens |
| Dativ |
ecfando
|
dem Aussprechen |
| Akkusativ |
ecfandum
|
das Aussprechen |
| Ablativ |
ecfando
|
durch das Aussprechen |
| Vokativ |
ecfande
|
Aussprechen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfandus
|
ecfanda
|
ecfandum
|
| Genitiv |
ecfandi
|
ecfandae
|
ecfandi
|
| Dativ |
ecfando
|
ecfandae
|
ecfando
|
| Akkusativ |
ecfandum
|
ecfandam
|
ecfandum
|
| Ablativ |
ecfando
|
ecfanda
|
ecfando
|
| Vokativ |
ecfande
|
ecfanda
|
ecfandum
|
Plural
| Nominativ |
ecfandi
|
ecfandae
|
ecfanda
|
| Genitiv |
ecfandorum
|
ecfandarum
|
ecfandorum
|
| Dativ |
ecfandis
|
ecfandis
|
ecfandis
|
| Akkusativ |
ecfandos
|
ecfandas
|
ecfanda
|
| Ablativ |
ecfandis
|
ecfandis
|
ecfandis
|
| Vokativ |
ecfandi
|
ecfandae
|
ecfanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfans
|
ecfans
|
ecfans
|
| Genitiv |
ecfantis
|
ecfantis
|
ecfantis
|
| Dativ |
ecfanti
|
ecfanti
|
ecfanti
|
| Akkusativ |
ecfantem
|
ecfantem
|
ecfans
|
| Ablativ |
ecfanti ecfante
|
ecfanti ecfante
|
ecfanti ecfante
|
| Vokativ |
ecfans
|
ecfans
|
ecfans
|
Plural
| Nominativ |
ecfantes
|
ecfantes
|
ecfantia
|
| Genitiv |
ecfantium ecfantum
|
ecfantium ecfantum
|
ecfantium ecfantum
|
| Dativ |
ecfantibus
|
ecfantibus
|
ecfantibus
|
| Akkusativ |
ecfantes
|
ecfantes
|
ecfantia
|
| Ablativ |
ecfantibus
|
ecfantibus
|
ecfantibus
|
| Vokativ |
ecfantes
|
ecfantes
|
ecfantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfatus
|
ecfata
|
ecfatum
|
| Genitiv |
ecfati
|
ecfatae
|
ecfati
|
| Dativ |
ecfato
|
ecfatae
|
ecfato
|
| Akkusativ |
ecfatum
|
ecfatam
|
ecfatum
|
| Ablativ |
ecfato
|
ecfata
|
ecfato
|
| Vokativ |
ecfate
|
ecfata
|
ecfatum
|
Plural
| Nominativ |
ecfati
|
ecfatae
|
ecfata
|
| Genitiv |
ecfatorum
|
ecfatarum
|
ecfatorum
|
| Dativ |
ecfatis
|
ecfatis
|
ecfatis
|
| Akkusativ |
ecfatos
|
ecfatas
|
ecfata
|
| Ablativ |
ecfatis
|
ecfatis
|
ecfatis
|
| Vokativ |
ecfati
|
ecfatae
|
ecfata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfaturus
|
ecfatura
|
ecfaturum
|
| Genitiv |
ecfaturi
|
ecfaturae
|
ecfaturi
|
| Dativ |
ecfaturo
|
ecfaturae
|
ecfaturo
|
| Akkusativ |
ecfaturum
|
ecfaturam
|
ecfaturum
|
| Ablativ |
ecfaturo
|
ecfatura
|
ecfaturo
|
| Vokativ |
ecfature
|
ecfatura
|
ecfaturum
|
Plural
| Nominativ |
ecfaturi
|
ecfaturae
|
ecfatura
|
| Genitiv |
ecfaturorum
|
ecfaturarum
|
ecfaturorum
|
| Dativ |
ecfaturis
|
ecfaturis
|
ecfaturis
|
| Akkusativ |
ecfaturos
|
ecfaturas
|
ecfatura
|
| Ablativ |
ecfaturis
|
ecfaturis
|
ecfaturis
|
| Vokativ |
ecfaturi
|
ecfaturae
|
ecfatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ecfatum
|
ecfatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfor
|
ich sage |
| 2. Person Singular |
ecfaris ecfare
|
du sagst |
| 3. Person Singular |
ecfatur
|
er/sie/es sagt |
| 1. Person Plural |
ecfamur
|
wir sagen |
| 2. Person Plural |
ecfamini
|
ihr sagt |
| 3. Person Plural |
ecfantur
|
sie sagen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfer
|
ich sage |
| 2. Person Singular |
ecferis ecfere
|
du sagest |
| 3. Person Singular |
ecfetur
|
er/sie/es sage |
| 1. Person Plural |
ecfemur
|
wir sagen |
| 2. Person Plural |
ecfemini
|
ihr saget |
| 3. Person Plural |
ecfentur
|
sie sagen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfabar
|
ich sagte |
| 2. Person Singular |
ecfabaris ecfabare
|
du sagtest |
| 3. Person Singular |
ecfabatur
|
er/sie/es sagte |
| 1. Person Plural |
ecfabamur
|
wir sagten |
| 2. Person Plural |
ecfabamini
|
ihr sagtet |
| 3. Person Plural |
ecfabantur
|
sie sagten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfarer
|
ich sagte |
| 2. Person Singular |
ecfareris ecfarere
|
du sagtest |
| 3. Person Singular |
ecfaretur
|
er/sie/es sagte |
| 1. Person Plural |
ecfaremur
|
wir sagten |
| 2. Person Plural |
ecfaremini
|
ihr sagtet |
| 3. Person Plural |
ecfarentur
|
sie sagten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfabor
|
ich werde sagen |
| 2. Person Singular |
ecfaberis ecfabere
|
du wirst sagen |
| 3. Person Singular |
ecfabitur
|
er/sie/es wird sagen |
| 1. Person Plural |
ecfabimur
|
wir werden sagen |
| 2. Person Plural |
ecfabimini
|
ihr werdet sagen |
| 3. Person Plural |
ecfabuntur
|
sie werden sagen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus sum
|
ich habe gesagt |
| 2. Person Singular |
ecfatus es
|
du hast gesagt |
| 3. Person Singular |
ecfatus est
|
er/sie/es hat gesagt |
| 1. Person Plural |
ecfati sumus
|
wir haben gesagt |
| 2. Person Plural |
ecfati estis
|
ihr habt gesagt |
| 3. Person Plural |
ecfati sunt
|
sie haben gesagt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus sim
|
ich habe gesagt |
| 2. Person Singular |
ecfatus sis
|
du habest gesagt |
| 3. Person Singular |
ecfatus sit
|
er/sie/es habe gesagt |
| 1. Person Plural |
ecfati simus
|
wir haben gesagt |
| 2. Person Plural |
ecfati sitis
|
ihr habet gesagt |
| 3. Person Plural |
ecfati sint
|
sie haben gesagt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus eram
|
ich hatte gesagt |
| 2. Person Singular |
ecfatus eras
|
du hattest gesagt |
| 3. Person Singular |
ecfatus erat
|
er/sie/es hatte gesagt |
| 1. Person Plural |
ecfati eramus
|
wir hatten gesagt |
| 2. Person Plural |
ecfati eratis
|
ihr hattet gesagt |
| 3. Person Plural |
ecfati erant
|
sie hatten gesagt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus essem
|
ich hätte gesagt |
| 2. Person Singular |
ecfatus esses
|
du hättest gesagt |
| 3. Person Singular |
ecfatus esset
|
er/sie/es hätte gesagt |
| 1. Person Plural |
ecfati essemus
|
wir hätten gesagt |
| 2. Person Plural |
ecfati essetis
|
ihr hättet gesagt |
| 3. Person Plural |
ecfati essent
|
sie hätten gesagt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus ero
|
ich werde gesagt haben |
| 2. Person Singular |
ecfatus eris
|
du wirst gesagt haben |
| 3. Person Singular |
ecfatus erit
|
er/sie/es wird gesagt haben |
| 1. Person Plural |
ecfati erimus
|
wir werden gesagt haben |
| 2. Person Plural |
ecfati eritis
|
ihr werdet gesagt haben |
| 3. Person Plural |
ecfati erunt
|
sie werden gesagt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ecfari ecfarier
|
sagen |
| Vorzeitigkeit |
ecfatus esse
|
gesagt haben |
| Nachzeitigkeit |
ecfaturum esse
|
sagen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ecfare
|
sage; sag! |
| 2. Person Plural |
ecfamini
|
sagt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ecfator
|
| 3. Person Singular |
ecfator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
ecfantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ecfari ecfarier
|
das Sagen |
| Genitiv |
ecfandi
|
des Sagens |
| Dativ |
ecfando
|
dem Sagen |
| Akkusativ |
ecfandum
|
das Sagen |
| Ablativ |
ecfando
|
durch das Sagen |
| Vokativ |
ecfande
|
Sagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfandus
|
ecfanda
|
ecfandum
|
| Genitiv |
ecfandi
|
ecfandae
|
ecfandi
|
| Dativ |
ecfando
|
ecfandae
|
ecfando
|
| Akkusativ |
ecfandum
|
ecfandam
|
ecfandum
|
| Ablativ |
ecfando
|
ecfanda
|
ecfando
|
| Vokativ |
ecfande
|
ecfanda
|
ecfandum
|
Plural
| Nominativ |
ecfandi
|
ecfandae
|
ecfanda
|
| Genitiv |
ecfandorum
|
ecfandarum
|
ecfandorum
|
| Dativ |
ecfandis
|
ecfandis
|
ecfandis
|
| Akkusativ |
ecfandos
|
ecfandas
|
ecfanda
|
| Ablativ |
ecfandis
|
ecfandis
|
ecfandis
|
| Vokativ |
ecfandi
|
ecfandae
|
ecfanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfans
|
ecfans
|
ecfans
|
| Genitiv |
ecfantis
|
ecfantis
|
ecfantis
|
| Dativ |
ecfanti
|
ecfanti
|
ecfanti
|
| Akkusativ |
ecfantem
|
ecfantem
|
ecfans
|
| Ablativ |
ecfanti ecfante
|
ecfanti ecfante
|
ecfanti ecfante
|
| Vokativ |
ecfans
|
ecfans
|
ecfans
|
Plural
| Nominativ |
ecfantes
|
ecfantes
|
ecfantia
|
| Genitiv |
ecfantium ecfantum
|
ecfantium ecfantum
|
ecfantium ecfantum
|
| Dativ |
ecfantibus
|
ecfantibus
|
ecfantibus
|
| Akkusativ |
ecfantes
|
ecfantes
|
ecfantia
|
| Ablativ |
ecfantibus
|
ecfantibus
|
ecfantibus
|
| Vokativ |
ecfantes
|
ecfantes
|
ecfantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfatus
|
ecfata
|
ecfatum
|
| Genitiv |
ecfati
|
ecfatae
|
ecfati
|
| Dativ |
ecfato
|
ecfatae
|
ecfato
|
| Akkusativ |
ecfatum
|
ecfatam
|
ecfatum
|
| Ablativ |
ecfato
|
ecfata
|
ecfato
|
| Vokativ |
ecfate
|
ecfata
|
ecfatum
|
Plural
| Nominativ |
ecfati
|
ecfatae
|
ecfata
|
| Genitiv |
ecfatorum
|
ecfatarum
|
ecfatorum
|
| Dativ |
ecfatis
|
ecfatis
|
ecfatis
|
| Akkusativ |
ecfatos
|
ecfatas
|
ecfata
|
| Ablativ |
ecfatis
|
ecfatis
|
ecfatis
|
| Vokativ |
ecfati
|
ecfatae
|
ecfata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfaturus
|
ecfatura
|
ecfaturum
|
| Genitiv |
ecfaturi
|
ecfaturae
|
ecfaturi
|
| Dativ |
ecfaturo
|
ecfaturae
|
ecfaturo
|
| Akkusativ |
ecfaturum
|
ecfaturam
|
ecfaturum
|
| Ablativ |
ecfaturo
|
ecfatura
|
ecfaturo
|
| Vokativ |
ecfature
|
ecfatura
|
ecfaturum
|
Plural
| Nominativ |
ecfaturi
|
ecfaturae
|
ecfatura
|
| Genitiv |
ecfaturorum
|
ecfaturarum
|
ecfaturorum
|
| Dativ |
ecfaturis
|
ecfaturis
|
ecfaturis
|
| Akkusativ |
ecfaturos
|
ecfaturas
|
ecfatura
|
| Ablativ |
ecfaturis
|
ecfaturis
|
ecfaturis
|
| Vokativ |
ecfaturi
|
ecfaturae
|
ecfatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ecfatum
|
ecfatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfor
|
ich verkünde |
| 2. Person Singular |
ecfaris ecfare
|
du verkündest |
| 3. Person Singular |
ecfatur
|
er/sie/es verkündet |
| 1. Person Plural |
ecfamur
|
wir verkünden |
| 2. Person Plural |
ecfamini
|
ihr verkündet |
| 3. Person Plural |
ecfantur
|
sie verkünden |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfer
|
ich verkünde |
| 2. Person Singular |
ecferis ecfere
|
du verkündest |
| 3. Person Singular |
ecfetur
|
er/sie/es verkünde |
| 1. Person Plural |
ecfemur
|
wir verkünden |
| 2. Person Plural |
ecfemini
|
ihr verkündet |
| 3. Person Plural |
ecfentur
|
sie verkünden |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfabar
|
ich verkündete |
| 2. Person Singular |
ecfabaris ecfabare
|
du verkündetest |
| 3. Person Singular |
ecfabatur
|
er/sie/es verkündete |
| 1. Person Plural |
ecfabamur
|
wir verkündeten |
| 2. Person Plural |
ecfabamini
|
ihr verkündetet |
| 3. Person Plural |
ecfabantur
|
sie verkündeten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfarer
|
ich verkündete |
| 2. Person Singular |
ecfareris ecfarere
|
du verkündetest |
| 3. Person Singular |
ecfaretur
|
er/sie/es verkündete |
| 1. Person Plural |
ecfaremur
|
wir verkündeten |
| 2. Person Plural |
ecfaremini
|
ihr verkündetet |
| 3. Person Plural |
ecfarentur
|
sie verkündeten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfabor
|
ich werde verkünden |
| 2. Person Singular |
ecfaberis ecfabere
|
du wirst verkünden |
| 3. Person Singular |
ecfabitur
|
er/sie/es wird verkünden |
| 1. Person Plural |
ecfabimur
|
wir werden verkünden |
| 2. Person Plural |
ecfabimini
|
ihr werdet verkünden |
| 3. Person Plural |
ecfabuntur
|
sie werden verkünden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus sum
|
ich habe verkündet |
| 2. Person Singular |
ecfatus es
|
du hast verkündet |
| 3. Person Singular |
ecfatus est
|
er/sie/es hat verkündet |
| 1. Person Plural |
ecfati sumus
|
wir haben verkündet |
| 2. Person Plural |
ecfati estis
|
ihr habt verkündet |
| 3. Person Plural |
ecfati sunt
|
sie haben verkündet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus sim
|
ich habe verkündet |
| 2. Person Singular |
ecfatus sis
|
du habest verkündet |
| 3. Person Singular |
ecfatus sit
|
er/sie/es habe verkündet |
| 1. Person Plural |
ecfati simus
|
wir haben verkündet |
| 2. Person Plural |
ecfati sitis
|
ihr habet verkündet |
| 3. Person Plural |
ecfati sint
|
sie haben verkündet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus eram
|
ich hatte verkündet |
| 2. Person Singular |
ecfatus eras
|
du hattest verkündet |
| 3. Person Singular |
ecfatus erat
|
er/sie/es hatte verkündet |
| 1. Person Plural |
ecfati eramus
|
wir hatten verkündet |
| 2. Person Plural |
ecfati eratis
|
ihr hattet verkündet |
| 3. Person Plural |
ecfati erant
|
sie hatten verkündet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus essem
|
ich hätte verkündet |
| 2. Person Singular |
ecfatus esses
|
du hättest verkündet |
| 3. Person Singular |
ecfatus esset
|
er/sie/es hätte verkündet |
| 1. Person Plural |
ecfati essemus
|
wir hätten verkündet |
| 2. Person Plural |
ecfati essetis
|
ihr hättet verkündet |
| 3. Person Plural |
ecfati essent
|
sie hätten verkündet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ecfatus ero
|
ich werde verkündet haben |
| 2. Person Singular |
ecfatus eris
|
du wirst verkündet haben |
| 3. Person Singular |
ecfatus erit
|
er/sie/es wird verkündet haben |
| 1. Person Plural |
ecfati erimus
|
wir werden verkündet haben |
| 2. Person Plural |
ecfati eritis
|
ihr werdet verkündet haben |
| 3. Person Plural |
ecfati erunt
|
sie werden verkündet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ecfari ecfarier
|
verkünden |
| Vorzeitigkeit |
ecfatus esse
|
verkündet haben |
| Nachzeitigkeit |
ecfaturum esse
|
verkünden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ecfare
|
verkünde! |
| 2. Person Plural |
ecfamini
|
verkündet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ecfator
|
| 3. Person Singular |
ecfator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
ecfantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ecfari ecfarier
|
das Verkünden |
| Genitiv |
ecfandi
|
des Verkündens |
| Dativ |
ecfando
|
dem Verkünden |
| Akkusativ |
ecfandum
|
das Verkünden |
| Ablativ |
ecfando
|
durch das Verkünden |
| Vokativ |
ecfande
|
Verkünden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfandus
|
ecfanda
|
ecfandum
|
| Genitiv |
ecfandi
|
ecfandae
|
ecfandi
|
| Dativ |
ecfando
|
ecfandae
|
ecfando
|
| Akkusativ |
ecfandum
|
ecfandam
|
ecfandum
|
| Ablativ |
ecfando
|
ecfanda
|
ecfando
|
| Vokativ |
ecfande
|
ecfanda
|
ecfandum
|
Plural
| Nominativ |
ecfandi
|
ecfandae
|
ecfanda
|
| Genitiv |
ecfandorum
|
ecfandarum
|
ecfandorum
|
| Dativ |
ecfandis
|
ecfandis
|
ecfandis
|
| Akkusativ |
ecfandos
|
ecfandas
|
ecfanda
|
| Ablativ |
ecfandis
|
ecfandis
|
ecfandis
|
| Vokativ |
ecfandi
|
ecfandae
|
ecfanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfans
|
ecfans
|
ecfans
|
| Genitiv |
ecfantis
|
ecfantis
|
ecfantis
|
| Dativ |
ecfanti
|
ecfanti
|
ecfanti
|
| Akkusativ |
ecfantem
|
ecfantem
|
ecfans
|
| Ablativ |
ecfanti ecfante
|
ecfanti ecfante
|
ecfanti ecfante
|
| Vokativ |
ecfans
|
ecfans
|
ecfans
|
Plural
| Nominativ |
ecfantes
|
ecfantes
|
ecfantia
|
| Genitiv |
ecfantium ecfantum
|
ecfantium ecfantum
|
ecfantium ecfantum
|
| Dativ |
ecfantibus
|
ecfantibus
|
ecfantibus
|
| Akkusativ |
ecfantes
|
ecfantes
|
ecfantia
|
| Ablativ |
ecfantibus
|
ecfantibus
|
ecfantibus
|
| Vokativ |
ecfantes
|
ecfantes
|
ecfantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfatus
|
ecfata
|
ecfatum
|
| Genitiv |
ecfati
|
ecfatae
|
ecfati
|
| Dativ |
ecfato
|
ecfatae
|
ecfato
|
| Akkusativ |
ecfatum
|
ecfatam
|
ecfatum
|
| Ablativ |
ecfato
|
ecfata
|
ecfato
|
| Vokativ |
ecfate
|
ecfata
|
ecfatum
|
Plural
| Nominativ |
ecfati
|
ecfatae
|
ecfata
|
| Genitiv |
ecfatorum
|
ecfatarum
|
ecfatorum
|
| Dativ |
ecfatis
|
ecfatis
|
ecfatis
|
| Akkusativ |
ecfatos
|
ecfatas
|
ecfata
|
| Ablativ |
ecfatis
|
ecfatis
|
ecfatis
|
| Vokativ |
ecfati
|
ecfatae
|
ecfata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ecfaturus
|
ecfatura
|
ecfaturum
|
| Genitiv |
ecfaturi
|
ecfaturae
|
ecfaturi
|
| Dativ |
ecfaturo
|
ecfaturae
|
ecfaturo
|
| Akkusativ |
ecfaturum
|
ecfaturam
|
ecfaturum
|
| Ablativ |
ecfaturo
|
ecfatura
|
ecfaturo
|
| Vokativ |
ecfature
|
ecfatura
|
ecfaturum
|
Plural
| Nominativ |
ecfaturi
|
ecfaturae
|
ecfatura
|
| Genitiv |
ecfaturorum
|
ecfaturarum
|
ecfaturorum
|
| Dativ |
ecfaturis
|
ecfaturis
|
ecfaturis
|
| Akkusativ |
ecfaturos
|
ecfaturas
|
ecfatura
|
| Ablativ |
ecfaturis
|
ecfaturis
|
ecfaturis
|
| Vokativ |
ecfaturi
|
ecfaturae
|
ecfatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ecfatum
|
ecfatu
|