Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edicto
|
|
| 2. Person Singular |
edictas
|
|
| 3. Person Singular |
edictat
|
|
| 1. Person Plural |
edictamus
|
|
| 2. Person Plural |
edictatis
|
|
| 3. Person Plural |
edictant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictor
|
|
| 2. Person Singular |
edictaris edictare
|
|
| 3. Person Singular |
edictatur
|
|
| 1. Person Plural |
edictamur
|
|
| 2. Person Plural |
edictamini
|
|
| 3. Person Plural |
edictantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictem
|
|
| 2. Person Singular |
edictes
|
|
| 3. Person Singular |
edictet
|
|
| 1. Person Plural |
edictemus
|
|
| 2. Person Plural |
edictetis
|
|
| 3. Person Plural |
edictent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edicter
|
|
| 2. Person Singular |
edicteris edictere
|
|
| 3. Person Singular |
edictetur
|
|
| 1. Person Plural |
edictemur
|
|
| 2. Person Plural |
edictemini
|
|
| 3. Person Plural |
edictentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictabam
|
|
| 2. Person Singular |
edictabas
|
|
| 3. Person Singular |
edictabat
|
|
| 1. Person Plural |
edictabamus
|
|
| 2. Person Plural |
edictabatis
|
|
| 3. Person Plural |
edictabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictabar
|
|
| 2. Person Singular |
edictabaris edictabare
|
|
| 3. Person Singular |
edictabatur
|
|
| 1. Person Plural |
edictabamur
|
|
| 2. Person Plural |
edictabamini
|
|
| 3. Person Plural |
edictabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictarem
|
|
| 2. Person Singular |
edictares
|
|
| 3. Person Singular |
edictaret
|
|
| 1. Person Plural |
edictaremus
|
|
| 2. Person Plural |
edictaretis
|
|
| 3. Person Plural |
edictarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictarer
|
|
| 2. Person Singular |
edictareris edictarere
|
|
| 3. Person Singular |
edictaretur
|
|
| 1. Person Plural |
edictaremur
|
|
| 2. Person Plural |
edictaremini
|
|
| 3. Person Plural |
edictarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictabo
|
|
| 2. Person Singular |
edictabis
|
|
| 3. Person Singular |
edictabit
|
|
| 1. Person Plural |
edictabimus
|
|
| 2. Person Plural |
edictabitis
|
|
| 3. Person Plural |
edictabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictabor
|
|
| 2. Person Singular |
edictaberis edictabere
|
|
| 3. Person Singular |
edictabitur
|
|
| 1. Person Plural |
edictabimur
|
|
| 2. Person Plural |
edictabimini
|
|
| 3. Person Plural |
edictabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictavi
|
|
| 2. Person Singular |
edictavisti
|
|
| 3. Person Singular |
edictavit
|
|
| 1. Person Plural |
edictavimus
|
|
| 2. Person Plural |
edictavistis
|
|
| 3. Person Plural |
edictaverunt edictavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
edictatus es
|
|
| 3. Person Singular |
edictatus est
|
|
| 1. Person Plural |
edictati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
edictati estis
|
|
| 3. Person Plural |
edictati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictaverim
|
|
| 2. Person Singular |
edictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
edictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
edictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
edictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
edictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
edictatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
edictatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
edictati simus
|
|
| 2. Person Plural |
edictati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
edictati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictaveram
|
|
| 2. Person Singular |
edictaveras
|
|
| 3. Person Singular |
edictaverat
|
|
| 1. Person Plural |
edictaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
edictaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
edictaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
edictatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
edictatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
edictati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
edictati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
edictati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictavissem
|
|
| 2. Person Singular |
edictavisses
|
|
| 3. Person Singular |
edictavisset
|
|
| 1. Person Plural |
edictavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
edictavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
edictavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
edictatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
edictatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
edictati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
edictati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
edictati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictavero
|
|
| 2. Person Singular |
edictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
edictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
edictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
edictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
edictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
edictatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
edictatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
edictati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
edictati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
edictati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edictare
|
|
| Vorzeitigkeit |
edictavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
edictaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edictari edictarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
edictatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
edictatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
edicta
|
! |
| 2. Person Plural |
edictate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
edictato
|
| 3. Person Singular |
edictato
|
| 2. Person Plural |
edictatote
|
| 3. Person Plural |
edictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
edictare
|
|
| Genitiv |
edictandi
|
|
| Dativ |
edictando
|
|
| Akkusativ |
edictandum
|
|
| Ablativ |
edictando
|
|
| Vokativ |
edictande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edictandus
|
edictanda
|
edictandum
|
| Genitiv |
edictandi
|
edictandae
|
edictandi
|
| Dativ |
edictando
|
edictandae
|
edictando
|
| Akkusativ |
edictandum
|
edictandam
|
edictandum
|
| Ablativ |
edictando
|
edictanda
|
edictando
|
| Vokativ |
edictande
|
edictanda
|
edictandum
|
Plural
| Nominativ |
edictandi
|
edictandae
|
edictanda
|
| Genitiv |
edictandorum
|
edictandarum
|
edictandorum
|
| Dativ |
edictandis
|
edictandis
|
edictandis
|
| Akkusativ |
edictandos
|
edictandas
|
edictanda
|
| Ablativ |
edictandis
|
edictandis
|
edictandis
|
| Vokativ |
edictandi
|
edictandae
|
edictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edictans
|
edictans
|
edictans
|
| Genitiv |
edictantis
|
edictantis
|
edictantis
|
| Dativ |
edictanti
|
edictanti
|
edictanti
|
| Akkusativ |
edictantem
|
edictantem
|
edictans
|
| Ablativ |
edictanti edictante
|
edictanti edictante
|
edictanti edictante
|
| Vokativ |
edictans
|
edictans
|
edictans
|
Plural
| Nominativ |
edictantes
|
edictantes
|
edictantia
|
| Genitiv |
edictantium edictantum
|
edictantium edictantum
|
edictantium edictantum
|
| Dativ |
edictantibus
|
edictantibus
|
edictantibus
|
| Akkusativ |
edictantes
|
edictantes
|
edictantia
|
| Ablativ |
edictantibus
|
edictantibus
|
edictantibus
|
| Vokativ |
edictantes
|
edictantes
|
edictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edictatus
|
edictata
|
edictatum
|
| Genitiv |
edictati
|
edictatae
|
edictati
|
| Dativ |
edictato
|
edictatae
|
edictato
|
| Akkusativ |
edictatum
|
edictatam
|
edictatum
|
| Ablativ |
edictato
|
edictata
|
edictato
|
| Vokativ |
edictate
|
edictata
|
edictatum
|
Plural
| Nominativ |
edictati
|
edictatae
|
edictata
|
| Genitiv |
edictatorum
|
edictatarum
|
edictatorum
|
| Dativ |
edictatis
|
edictatis
|
edictatis
|
| Akkusativ |
edictatos
|
edictatas
|
edictata
|
| Ablativ |
edictatis
|
edictatis
|
edictatis
|
| Vokativ |
edictati
|
edictatae
|
edictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edictaturus
|
edictatura
|
edictaturum
|
| Genitiv |
edictaturi
|
edictaturae
|
edictaturi
|
| Dativ |
edictaturo
|
edictaturae
|
edictaturo
|
| Akkusativ |
edictaturum
|
edictaturam
|
edictaturum
|
| Ablativ |
edictaturo
|
edictatura
|
edictaturo
|
| Vokativ |
edictature
|
edictatura
|
edictaturum
|
Plural
| Nominativ |
edictaturi
|
edictaturae
|
edictatura
|
| Genitiv |
edictaturorum
|
edictaturarum
|
edictaturorum
|
| Dativ |
edictaturis
|
edictaturis
|
edictaturis
|
| Akkusativ |
edictaturos
|
edictaturas
|
edictatura
|
| Ablativ |
edictaturis
|
edictaturis
|
edictaturis
|
| Vokativ |
edictaturi
|
edictaturae
|
edictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
edictatum
|
edictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edicto
|
|
| 2. Person Singular |
edictas
|
|
| 3. Person Singular |
edictat
|
|
| 1. Person Plural |
edictamus
|
|
| 2. Person Plural |
edictatis
|
|
| 3. Person Plural |
edictant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictor
|
|
| 2. Person Singular |
edictaris edictare
|
|
| 3. Person Singular |
edictatur
|
|
| 1. Person Plural |
edictamur
|
|
| 2. Person Plural |
edictamini
|
|
| 3. Person Plural |
edictantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictem
|
|
| 2. Person Singular |
edictes
|
|
| 3. Person Singular |
edictet
|
|
| 1. Person Plural |
edictemus
|
|
| 2. Person Plural |
edictetis
|
|
| 3. Person Plural |
edictent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edicter
|
|
| 2. Person Singular |
edicteris edictere
|
|
| 3. Person Singular |
edictetur
|
|
| 1. Person Plural |
edictemur
|
|
| 2. Person Plural |
edictemini
|
|
| 3. Person Plural |
edictentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictabam
|
|
| 2. Person Singular |
edictabas
|
|
| 3. Person Singular |
edictabat
|
|
| 1. Person Plural |
edictabamus
|
|
| 2. Person Plural |
edictabatis
|
|
| 3. Person Plural |
edictabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictabar
|
|
| 2. Person Singular |
edictabaris edictabare
|
|
| 3. Person Singular |
edictabatur
|
|
| 1. Person Plural |
edictabamur
|
|
| 2. Person Plural |
edictabamini
|
|
| 3. Person Plural |
edictabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictarem
|
|
| 2. Person Singular |
edictares
|
|
| 3. Person Singular |
edictaret
|
|
| 1. Person Plural |
edictaremus
|
|
| 2. Person Plural |
edictaretis
|
|
| 3. Person Plural |
edictarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictarer
|
|
| 2. Person Singular |
edictareris edictarere
|
|
| 3. Person Singular |
edictaretur
|
|
| 1. Person Plural |
edictaremur
|
|
| 2. Person Plural |
edictaremini
|
|
| 3. Person Plural |
edictarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictabo
|
|
| 2. Person Singular |
edictabis
|
|
| 3. Person Singular |
edictabit
|
|
| 1. Person Plural |
edictabimus
|
|
| 2. Person Plural |
edictabitis
|
|
| 3. Person Plural |
edictabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictabor
|
|
| 2. Person Singular |
edictaberis edictabere
|
|
| 3. Person Singular |
edictabitur
|
|
| 1. Person Plural |
edictabimur
|
|
| 2. Person Plural |
edictabimini
|
|
| 3. Person Plural |
edictabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictavi
|
|
| 2. Person Singular |
edictavisti
|
|
| 3. Person Singular |
edictavit
|
|
| 1. Person Plural |
edictavimus
|
|
| 2. Person Plural |
edictavistis
|
|
| 3. Person Plural |
edictaverunt edictavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
edictatus es
|
|
| 3. Person Singular |
edictatus est
|
|
| 1. Person Plural |
edictati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
edictati estis
|
|
| 3. Person Plural |
edictati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictaverim
|
|
| 2. Person Singular |
edictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
edictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
edictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
edictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
edictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
edictatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
edictatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
edictati simus
|
|
| 2. Person Plural |
edictati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
edictati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictaveram
|
|
| 2. Person Singular |
edictaveras
|
|
| 3. Person Singular |
edictaverat
|
|
| 1. Person Plural |
edictaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
edictaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
edictaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
edictatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
edictatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
edictati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
edictati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
edictati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictavissem
|
|
| 2. Person Singular |
edictavisses
|
|
| 3. Person Singular |
edictavisset
|
|
| 1. Person Plural |
edictavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
edictavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
edictavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
edictatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
edictatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
edictati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
edictati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
edictati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edictavero
|
|
| 2. Person Singular |
edictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
edictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
edictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
edictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
edictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edictatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
edictatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
edictatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
edictati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
edictati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
edictati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edictare
|
|
| Vorzeitigkeit |
edictavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
edictaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edictari edictarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
edictatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
edictatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
edicta
|
! |
| 2. Person Plural |
edictate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
edictato
|
| 3. Person Singular |
edictato
|
| 2. Person Plural |
edictatote
|
| 3. Person Plural |
edictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
edictare
|
|
| Genitiv |
edictandi
|
|
| Dativ |
edictando
|
|
| Akkusativ |
edictandum
|
|
| Ablativ |
edictando
|
|
| Vokativ |
edictande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edictandus
|
edictanda
|
edictandum
|
| Genitiv |
edictandi
|
edictandae
|
edictandi
|
| Dativ |
edictando
|
edictandae
|
edictando
|
| Akkusativ |
edictandum
|
edictandam
|
edictandum
|
| Ablativ |
edictando
|
edictanda
|
edictando
|
| Vokativ |
edictande
|
edictanda
|
edictandum
|
Plural
| Nominativ |
edictandi
|
edictandae
|
edictanda
|
| Genitiv |
edictandorum
|
edictandarum
|
edictandorum
|
| Dativ |
edictandis
|
edictandis
|
edictandis
|
| Akkusativ |
edictandos
|
edictandas
|
edictanda
|
| Ablativ |
edictandis
|
edictandis
|
edictandis
|
| Vokativ |
edictandi
|
edictandae
|
edictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edictans
|
edictans
|
edictans
|
| Genitiv |
edictantis
|
edictantis
|
edictantis
|
| Dativ |
edictanti
|
edictanti
|
edictanti
|
| Akkusativ |
edictantem
|
edictantem
|
edictans
|
| Ablativ |
edictanti edictante
|
edictanti edictante
|
edictanti edictante
|
| Vokativ |
edictans
|
edictans
|
edictans
|
Plural
| Nominativ |
edictantes
|
edictantes
|
edictantia
|
| Genitiv |
edictantium edictantum
|
edictantium edictantum
|
edictantium edictantum
|
| Dativ |
edictantibus
|
edictantibus
|
edictantibus
|
| Akkusativ |
edictantes
|
edictantes
|
edictantia
|
| Ablativ |
edictantibus
|
edictantibus
|
edictantibus
|
| Vokativ |
edictantes
|
edictantes
|
edictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edictatus
|
edictata
|
edictatum
|
| Genitiv |
edictati
|
edictatae
|
edictati
|
| Dativ |
edictato
|
edictatae
|
edictato
|
| Akkusativ |
edictatum
|
edictatam
|
edictatum
|
| Ablativ |
edictato
|
edictata
|
edictato
|
| Vokativ |
edictate
|
edictata
|
edictatum
|
Plural
| Nominativ |
edictati
|
edictatae
|
edictata
|
| Genitiv |
edictatorum
|
edictatarum
|
edictatorum
|
| Dativ |
edictatis
|
edictatis
|
edictatis
|
| Akkusativ |
edictatos
|
edictatas
|
edictata
|
| Ablativ |
edictatis
|
edictatis
|
edictatis
|
| Vokativ |
edictati
|
edictatae
|
edictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edictaturus
|
edictatura
|
edictaturum
|
| Genitiv |
edictaturi
|
edictaturae
|
edictaturi
|
| Dativ |
edictaturo
|
edictaturae
|
edictaturo
|
| Akkusativ |
edictaturum
|
edictaturam
|
edictaturum
|
| Ablativ |
edictaturo
|
edictatura
|
edictaturo
|
| Vokativ |
edictature
|
edictatura
|
edictaturum
|
Plural
| Nominativ |
edictaturi
|
edictaturae
|
edictatura
|
| Genitiv |
edictaturorum
|
edictaturarum
|
edictaturorum
|
| Dativ |
edictaturis
|
edictaturis
|
edictaturis
|
| Akkusativ |
edictaturos
|
edictaturas
|
edictatura
|
| Ablativ |
edictaturis
|
edictaturis
|
edictaturis
|
| Vokativ |
edictaturi
|
edictaturae
|
edictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
edictatum
|
edictatu
|