Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolo
|
|
| 2. Person Singular |
edolas
|
|
| 3. Person Singular |
edolat
|
|
| 1. Person Plural |
edolamus
|
|
| 2. Person Plural |
edolatis
|
|
| 3. Person Plural |
edolant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolor
|
|
| 2. Person Singular |
edolaris edolare
|
|
| 3. Person Singular |
edolatur
|
|
| 1. Person Plural |
edolamur
|
|
| 2. Person Plural |
edolamini
|
|
| 3. Person Plural |
edolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolem
|
|
| 2. Person Singular |
edoles
|
|
| 3. Person Singular |
edolet
|
|
| 1. Person Plural |
edolemus
|
|
| 2. Person Plural |
edoletis
|
|
| 3. Person Plural |
edolent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edoler
|
|
| 2. Person Singular |
edoleris edolere
|
|
| 3. Person Singular |
edoletur
|
|
| 1. Person Plural |
edolemur
|
|
| 2. Person Plural |
edolemini
|
|
| 3. Person Plural |
edolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabam
|
|
| 2. Person Singular |
edolabas
|
|
| 3. Person Singular |
edolabat
|
|
| 1. Person Plural |
edolabamus
|
|
| 2. Person Plural |
edolabatis
|
|
| 3. Person Plural |
edolabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabar
|
|
| 2. Person Singular |
edolabaris edolabare
|
|
| 3. Person Singular |
edolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
edolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
edolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
edolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolarem
|
|
| 2. Person Singular |
edolares
|
|
| 3. Person Singular |
edolaret
|
|
| 1. Person Plural |
edolaremus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaretis
|
|
| 3. Person Plural |
edolarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolarer
|
|
| 2. Person Singular |
edolareris edolarere
|
|
| 3. Person Singular |
edolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
edolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
edolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
edolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabo
|
|
| 2. Person Singular |
edolabis
|
|
| 3. Person Singular |
edolabit
|
|
| 1. Person Plural |
edolabimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolabitis
|
|
| 3. Person Plural |
edolabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabor
|
|
| 2. Person Singular |
edolaberis edolabere
|
|
| 3. Person Singular |
edolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
edolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
edolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
edolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavi
|
|
| 2. Person Singular |
edolavisti
|
|
| 3. Person Singular |
edolavit
|
|
| 1. Person Plural |
edolavimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolavistis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverunt edolavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
edolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolaverim
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
edolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
edolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolaveram
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveras
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverat
|
|
| 1. Person Plural |
edolaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
edolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavissem
|
|
| 2. Person Singular |
edolavisses
|
|
| 3. Person Singular |
edolavisset
|
|
| 1. Person Plural |
edolavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
edolavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
edolavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
edolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavero
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
edolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
edolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edolare
|
|
| Vorzeitigkeit |
edolavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
edolaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edolari edolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
edolatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
edolatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
edola
|
! |
| 2. Person Plural |
edolate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
edolato
|
| 3. Person Singular |
edolato
|
| 2. Person Plural |
edolatote
|
| 3. Person Plural |
edolanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
edolare
|
|
| Genitiv |
edolandi
|
|
| Dativ |
edolando
|
|
| Akkusativ |
edolandum
|
|
| Ablativ |
edolando
|
|
| Vokativ |
edolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolandus
|
edolanda
|
edolandum
|
| Genitiv |
edolandi
|
edolandae
|
edolandi
|
| Dativ |
edolando
|
edolandae
|
edolando
|
| Akkusativ |
edolandum
|
edolandam
|
edolandum
|
| Ablativ |
edolando
|
edolanda
|
edolando
|
| Vokativ |
edolande
|
edolanda
|
edolandum
|
Plural
| Nominativ |
edolandi
|
edolandae
|
edolanda
|
| Genitiv |
edolandorum
|
edolandarum
|
edolandorum
|
| Dativ |
edolandis
|
edolandis
|
edolandis
|
| Akkusativ |
edolandos
|
edolandas
|
edolanda
|
| Ablativ |
edolandis
|
edolandis
|
edolandis
|
| Vokativ |
edolandi
|
edolandae
|
edolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolans
|
edolans
|
edolans
|
| Genitiv |
edolantis
|
edolantis
|
edolantis
|
| Dativ |
edolanti
|
edolanti
|
edolanti
|
| Akkusativ |
edolantem
|
edolantem
|
edolans
|
| Ablativ |
edolanti edolante
|
edolanti edolante
|
edolanti edolante
|
| Vokativ |
edolans
|
edolans
|
edolans
|
Plural
| Nominativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
| Genitiv |
edolantium edolantum
|
edolantium edolantum
|
edolantium edolantum
|
| Dativ |
edolantibus
|
edolantibus
|
edolantibus
|
| Akkusativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
| Ablativ |
edolantibus
|
edolantibus
|
edolantibus
|
| Vokativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolatus
|
edolata
|
edolatum
|
| Genitiv |
edolati
|
edolatae
|
edolati
|
| Dativ |
edolato
|
edolatae
|
edolato
|
| Akkusativ |
edolatum
|
edolatam
|
edolatum
|
| Ablativ |
edolato
|
edolata
|
edolato
|
| Vokativ |
edolate
|
edolata
|
edolatum
|
Plural
| Nominativ |
edolati
|
edolatae
|
edolata
|
| Genitiv |
edolatorum
|
edolatarum
|
edolatorum
|
| Dativ |
edolatis
|
edolatis
|
edolatis
|
| Akkusativ |
edolatos
|
edolatas
|
edolata
|
| Ablativ |
edolatis
|
edolatis
|
edolatis
|
| Vokativ |
edolati
|
edolatae
|
edolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolaturus
|
edolatura
|
edolaturum
|
| Genitiv |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolaturi
|
| Dativ |
edolaturo
|
edolaturae
|
edolaturo
|
| Akkusativ |
edolaturum
|
edolaturam
|
edolaturum
|
| Ablativ |
edolaturo
|
edolatura
|
edolaturo
|
| Vokativ |
edolature
|
edolatura
|
edolaturum
|
Plural
| Nominativ |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolatura
|
| Genitiv |
edolaturorum
|
edolaturarum
|
edolaturorum
|
| Dativ |
edolaturis
|
edolaturis
|
edolaturis
|
| Akkusativ |
edolaturos
|
edolaturas
|
edolatura
|
| Ablativ |
edolaturis
|
edolaturis
|
edolaturis
|
| Vokativ |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
edolatum
|
edolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolo
|
|
| 2. Person Singular |
edolas
|
|
| 3. Person Singular |
edolat
|
|
| 1. Person Plural |
edolamus
|
|
| 2. Person Plural |
edolatis
|
|
| 3. Person Plural |
edolant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolor
|
|
| 2. Person Singular |
edolaris edolare
|
|
| 3. Person Singular |
edolatur
|
|
| 1. Person Plural |
edolamur
|
|
| 2. Person Plural |
edolamini
|
|
| 3. Person Plural |
edolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolem
|
|
| 2. Person Singular |
edoles
|
|
| 3. Person Singular |
edolet
|
|
| 1. Person Plural |
edolemus
|
|
| 2. Person Plural |
edoletis
|
|
| 3. Person Plural |
edolent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edoler
|
|
| 2. Person Singular |
edoleris edolere
|
|
| 3. Person Singular |
edoletur
|
|
| 1. Person Plural |
edolemur
|
|
| 2. Person Plural |
edolemini
|
|
| 3. Person Plural |
edolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabam
|
|
| 2. Person Singular |
edolabas
|
|
| 3. Person Singular |
edolabat
|
|
| 1. Person Plural |
edolabamus
|
|
| 2. Person Plural |
edolabatis
|
|
| 3. Person Plural |
edolabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabar
|
|
| 2. Person Singular |
edolabaris edolabare
|
|
| 3. Person Singular |
edolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
edolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
edolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
edolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolarem
|
|
| 2. Person Singular |
edolares
|
|
| 3. Person Singular |
edolaret
|
|
| 1. Person Plural |
edolaremus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaretis
|
|
| 3. Person Plural |
edolarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolarer
|
|
| 2. Person Singular |
edolareris edolarere
|
|
| 3. Person Singular |
edolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
edolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
edolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
edolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabo
|
|
| 2. Person Singular |
edolabis
|
|
| 3. Person Singular |
edolabit
|
|
| 1. Person Plural |
edolabimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolabitis
|
|
| 3. Person Plural |
edolabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabor
|
|
| 2. Person Singular |
edolaberis edolabere
|
|
| 3. Person Singular |
edolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
edolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
edolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
edolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavi
|
|
| 2. Person Singular |
edolavisti
|
|
| 3. Person Singular |
edolavit
|
|
| 1. Person Plural |
edolavimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolavistis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverunt edolavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
edolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolaverim
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
edolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
edolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolaveram
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveras
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverat
|
|
| 1. Person Plural |
edolaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
edolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavissem
|
|
| 2. Person Singular |
edolavisses
|
|
| 3. Person Singular |
edolavisset
|
|
| 1. Person Plural |
edolavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
edolavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
edolavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
edolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavero
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
edolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
edolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edolare
|
|
| Vorzeitigkeit |
edolavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
edolaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edolari edolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
edolatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
edolatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
edola
|
! |
| 2. Person Plural |
edolate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
edolato
|
| 3. Person Singular |
edolato
|
| 2. Person Plural |
edolatote
|
| 3. Person Plural |
edolanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
edolare
|
|
| Genitiv |
edolandi
|
|
| Dativ |
edolando
|
|
| Akkusativ |
edolandum
|
|
| Ablativ |
edolando
|
|
| Vokativ |
edolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolandus
|
edolanda
|
edolandum
|
| Genitiv |
edolandi
|
edolandae
|
edolandi
|
| Dativ |
edolando
|
edolandae
|
edolando
|
| Akkusativ |
edolandum
|
edolandam
|
edolandum
|
| Ablativ |
edolando
|
edolanda
|
edolando
|
| Vokativ |
edolande
|
edolanda
|
edolandum
|
Plural
| Nominativ |
edolandi
|
edolandae
|
edolanda
|
| Genitiv |
edolandorum
|
edolandarum
|
edolandorum
|
| Dativ |
edolandis
|
edolandis
|
edolandis
|
| Akkusativ |
edolandos
|
edolandas
|
edolanda
|
| Ablativ |
edolandis
|
edolandis
|
edolandis
|
| Vokativ |
edolandi
|
edolandae
|
edolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolans
|
edolans
|
edolans
|
| Genitiv |
edolantis
|
edolantis
|
edolantis
|
| Dativ |
edolanti
|
edolanti
|
edolanti
|
| Akkusativ |
edolantem
|
edolantem
|
edolans
|
| Ablativ |
edolanti edolante
|
edolanti edolante
|
edolanti edolante
|
| Vokativ |
edolans
|
edolans
|
edolans
|
Plural
| Nominativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
| Genitiv |
edolantium edolantum
|
edolantium edolantum
|
edolantium edolantum
|
| Dativ |
edolantibus
|
edolantibus
|
edolantibus
|
| Akkusativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
| Ablativ |
edolantibus
|
edolantibus
|
edolantibus
|
| Vokativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolatus
|
edolata
|
edolatum
|
| Genitiv |
edolati
|
edolatae
|
edolati
|
| Dativ |
edolato
|
edolatae
|
edolato
|
| Akkusativ |
edolatum
|
edolatam
|
edolatum
|
| Ablativ |
edolato
|
edolata
|
edolato
|
| Vokativ |
edolate
|
edolata
|
edolatum
|
Plural
| Nominativ |
edolati
|
edolatae
|
edolata
|
| Genitiv |
edolatorum
|
edolatarum
|
edolatorum
|
| Dativ |
edolatis
|
edolatis
|
edolatis
|
| Akkusativ |
edolatos
|
edolatas
|
edolata
|
| Ablativ |
edolatis
|
edolatis
|
edolatis
|
| Vokativ |
edolati
|
edolatae
|
edolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolaturus
|
edolatura
|
edolaturum
|
| Genitiv |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolaturi
|
| Dativ |
edolaturo
|
edolaturae
|
edolaturo
|
| Akkusativ |
edolaturum
|
edolaturam
|
edolaturum
|
| Ablativ |
edolaturo
|
edolatura
|
edolaturo
|
| Vokativ |
edolature
|
edolatura
|
edolaturum
|
Plural
| Nominativ |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolatura
|
| Genitiv |
edolaturorum
|
edolaturarum
|
edolaturorum
|
| Dativ |
edolaturis
|
edolaturis
|
edolaturis
|
| Akkusativ |
edolaturos
|
edolaturas
|
edolatura
|
| Ablativ |
edolaturis
|
edolaturis
|
edolaturis
|
| Vokativ |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
edolatum
|
edolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolo
|
|
| 2. Person Singular |
edolas
|
|
| 3. Person Singular |
edolat
|
|
| 1. Person Plural |
edolamus
|
|
| 2. Person Plural |
edolatis
|
|
| 3. Person Plural |
edolant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolor
|
|
| 2. Person Singular |
edolaris edolare
|
|
| 3. Person Singular |
edolatur
|
|
| 1. Person Plural |
edolamur
|
|
| 2. Person Plural |
edolamini
|
|
| 3. Person Plural |
edolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolem
|
|
| 2. Person Singular |
edoles
|
|
| 3. Person Singular |
edolet
|
|
| 1. Person Plural |
edolemus
|
|
| 2. Person Plural |
edoletis
|
|
| 3. Person Plural |
edolent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edoler
|
|
| 2. Person Singular |
edoleris edolere
|
|
| 3. Person Singular |
edoletur
|
|
| 1. Person Plural |
edolemur
|
|
| 2. Person Plural |
edolemini
|
|
| 3. Person Plural |
edolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabam
|
|
| 2. Person Singular |
edolabas
|
|
| 3. Person Singular |
edolabat
|
|
| 1. Person Plural |
edolabamus
|
|
| 2. Person Plural |
edolabatis
|
|
| 3. Person Plural |
edolabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabar
|
|
| 2. Person Singular |
edolabaris edolabare
|
|
| 3. Person Singular |
edolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
edolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
edolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
edolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolarem
|
|
| 2. Person Singular |
edolares
|
|
| 3. Person Singular |
edolaret
|
|
| 1. Person Plural |
edolaremus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaretis
|
|
| 3. Person Plural |
edolarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolarer
|
|
| 2. Person Singular |
edolareris edolarere
|
|
| 3. Person Singular |
edolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
edolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
edolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
edolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabo
|
|
| 2. Person Singular |
edolabis
|
|
| 3. Person Singular |
edolabit
|
|
| 1. Person Plural |
edolabimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolabitis
|
|
| 3. Person Plural |
edolabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabor
|
|
| 2. Person Singular |
edolaberis edolabere
|
|
| 3. Person Singular |
edolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
edolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
edolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
edolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavi
|
|
| 2. Person Singular |
edolavisti
|
|
| 3. Person Singular |
edolavit
|
|
| 1. Person Plural |
edolavimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolavistis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverunt edolavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
edolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolaverim
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
edolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
edolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolaveram
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveras
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverat
|
|
| 1. Person Plural |
edolaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
edolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavissem
|
|
| 2. Person Singular |
edolavisses
|
|
| 3. Person Singular |
edolavisset
|
|
| 1. Person Plural |
edolavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
edolavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
edolavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
edolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavero
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
edolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
edolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edolare
|
|
| Vorzeitigkeit |
edolavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
edolaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edolari edolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
edolatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
edolatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
edola
|
! |
| 2. Person Plural |
edolate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
edolato
|
| 3. Person Singular |
edolato
|
| 2. Person Plural |
edolatote
|
| 3. Person Plural |
edolanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
edolare
|
|
| Genitiv |
edolandi
|
|
| Dativ |
edolando
|
|
| Akkusativ |
edolandum
|
|
| Ablativ |
edolando
|
|
| Vokativ |
edolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolandus
|
edolanda
|
edolandum
|
| Genitiv |
edolandi
|
edolandae
|
edolandi
|
| Dativ |
edolando
|
edolandae
|
edolando
|
| Akkusativ |
edolandum
|
edolandam
|
edolandum
|
| Ablativ |
edolando
|
edolanda
|
edolando
|
| Vokativ |
edolande
|
edolanda
|
edolandum
|
Plural
| Nominativ |
edolandi
|
edolandae
|
edolanda
|
| Genitiv |
edolandorum
|
edolandarum
|
edolandorum
|
| Dativ |
edolandis
|
edolandis
|
edolandis
|
| Akkusativ |
edolandos
|
edolandas
|
edolanda
|
| Ablativ |
edolandis
|
edolandis
|
edolandis
|
| Vokativ |
edolandi
|
edolandae
|
edolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolans
|
edolans
|
edolans
|
| Genitiv |
edolantis
|
edolantis
|
edolantis
|
| Dativ |
edolanti
|
edolanti
|
edolanti
|
| Akkusativ |
edolantem
|
edolantem
|
edolans
|
| Ablativ |
edolanti edolante
|
edolanti edolante
|
edolanti edolante
|
| Vokativ |
edolans
|
edolans
|
edolans
|
Plural
| Nominativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
| Genitiv |
edolantium edolantum
|
edolantium edolantum
|
edolantium edolantum
|
| Dativ |
edolantibus
|
edolantibus
|
edolantibus
|
| Akkusativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
| Ablativ |
edolantibus
|
edolantibus
|
edolantibus
|
| Vokativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolatus
|
edolata
|
edolatum
|
| Genitiv |
edolati
|
edolatae
|
edolati
|
| Dativ |
edolato
|
edolatae
|
edolato
|
| Akkusativ |
edolatum
|
edolatam
|
edolatum
|
| Ablativ |
edolato
|
edolata
|
edolato
|
| Vokativ |
edolate
|
edolata
|
edolatum
|
Plural
| Nominativ |
edolati
|
edolatae
|
edolata
|
| Genitiv |
edolatorum
|
edolatarum
|
edolatorum
|
| Dativ |
edolatis
|
edolatis
|
edolatis
|
| Akkusativ |
edolatos
|
edolatas
|
edolata
|
| Ablativ |
edolatis
|
edolatis
|
edolatis
|
| Vokativ |
edolati
|
edolatae
|
edolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolaturus
|
edolatura
|
edolaturum
|
| Genitiv |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolaturi
|
| Dativ |
edolaturo
|
edolaturae
|
edolaturo
|
| Akkusativ |
edolaturum
|
edolaturam
|
edolaturum
|
| Ablativ |
edolaturo
|
edolatura
|
edolaturo
|
| Vokativ |
edolature
|
edolatura
|
edolaturum
|
Plural
| Nominativ |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolatura
|
| Genitiv |
edolaturorum
|
edolaturarum
|
edolaturorum
|
| Dativ |
edolaturis
|
edolaturis
|
edolaturis
|
| Akkusativ |
edolaturos
|
edolaturas
|
edolatura
|
| Ablativ |
edolaturis
|
edolaturis
|
edolaturis
|
| Vokativ |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
edolatum
|
edolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolo
|
ich haue zu |
| 2. Person Singular |
edolas
|
du haust zu |
| 3. Person Singular |
edolat
|
er/sie/es haut zu |
| 1. Person Plural |
edolamus
|
wir hauen zu |
| 2. Person Plural |
edolatis
|
ihr haut zu |
| 3. Person Plural |
edolant
|
sie hauen zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolor
|
ich werde zugehauen |
| 2. Person Singular |
edolaris edolare
|
du wirst zugehauen |
| 3. Person Singular |
edolatur
|
er/sie/es wird zugehauen |
| 1. Person Plural |
edolamur
|
wir werden zugehauen |
| 2. Person Plural |
edolamini
|
ihr werdet zugehauen |
| 3. Person Plural |
edolantur
|
sie werden zugehauen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolem
|
ich haue zu |
| 2. Person Singular |
edoles
|
du hauest zu |
| 3. Person Singular |
edolet
|
er/sie/es haue zu |
| 1. Person Plural |
edolemus
|
wir hauen zu |
| 2. Person Plural |
edoletis
|
ihr hauet zu |
| 3. Person Plural |
edolent
|
sie hauen zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edoler
|
ich werde zugehauen |
| 2. Person Singular |
edoleris edolere
|
du werdest zugehauen |
| 3. Person Singular |
edoletur
|
er/sie/es werde zugehauen |
| 1. Person Plural |
edolemur
|
wir werden zugehauen |
| 2. Person Plural |
edolemini
|
ihr werdet zugehauen |
| 3. Person Plural |
edolentur
|
sie werden zugehauen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabam
|
ich hieb zu |
| 2. Person Singular |
edolabas
|
du hiebst zu |
| 3. Person Singular |
edolabat
|
er/sie/es hieb zu |
| 1. Person Plural |
edolabamus
|
wir hieben zu |
| 2. Person Plural |
edolabatis
|
ihr hiebt zu |
| 3. Person Plural |
edolabant
|
sie hieben zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabar
|
ich wurde zugehauen |
| 2. Person Singular |
edolabaris edolabare
|
du wurdest zugehauen |
| 3. Person Singular |
edolabatur
|
er/sie/es wurde zugehauen |
| 1. Person Plural |
edolabamur
|
wir wurden zugehauen |
| 2. Person Plural |
edolabamini
|
ihr wurdet zugehauen |
| 3. Person Plural |
edolabantur
|
sie wurden zugehauen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolarem
|
ich hiebe zu |
| 2. Person Singular |
edolares
|
du hiebest zu |
| 3. Person Singular |
edolaret
|
er/sie/es hiebe zu |
| 1. Person Plural |
edolaremus
|
wir hieben zu |
| 2. Person Plural |
edolaretis
|
ihr hiebet zu |
| 3. Person Plural |
edolarent
|
sie hieben zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolarer
|
ich würde zugehauen |
| 2. Person Singular |
edolareris edolarere
|
du würdest zugehauen |
| 3. Person Singular |
edolaretur
|
er/sie/es würde zugehauen |
| 1. Person Plural |
edolaremur
|
wir würden zugehauen |
| 2. Person Plural |
edolaremini
|
ihr würdet zugehauen |
| 3. Person Plural |
edolarentur
|
sie würden zugehauen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabo
|
ich werde zuhauen |
| 2. Person Singular |
edolabis
|
du wirst zuhauen |
| 3. Person Singular |
edolabit
|
er/sie/es wird zuhauen |
| 1. Person Plural |
edolabimus
|
wir werden zuhauen |
| 2. Person Plural |
edolabitis
|
ihr werdet zuhauen |
| 3. Person Plural |
edolabunt
|
sie werden zuhauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabor
|
ich werde zugehauen werden |
| 2. Person Singular |
edolaberis edolabere
|
du wirst zugehauen werden |
| 3. Person Singular |
edolabitur
|
er/sie/es wird zugehauen werden |
| 1. Person Plural |
edolabimur
|
wir werden zugehauen werden |
| 2. Person Plural |
edolabimini
|
ihr werdet zugehauen werden |
| 3. Person Plural |
edolabuntur
|
sie werden zugehauen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavi
|
ich habe zugehauen |
| 2. Person Singular |
edolavisti
|
du hast zugehauen |
| 3. Person Singular |
edolavit
|
er/sie/es hat zugehauen |
| 1. Person Plural |
edolavimus
|
wir haben zugehauen |
| 2. Person Plural |
edolavistis
|
ihr habt zugehauen |
| 3. Person Plural |
edolaverunt edolavere
|
sie haben zugehauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus sum
|
ich bin zugehauen worden |
| 2. Person Singular |
edolatus es
|
du bist zugehauen worden |
| 3. Person Singular |
edolatus est
|
er/sie/es ist zugehauen worden |
| 1. Person Plural |
edolati sumus
|
wir sind zugehauen worden |
| 2. Person Plural |
edolati estis
|
ihr seid zugehauen worden |
| 3. Person Plural |
edolati sunt
|
sie sind zugehauen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolaverim
|
ich habe zugehauen |
| 2. Person Singular |
edolaveris
|
du habest zugehauen |
| 3. Person Singular |
edolaverit
|
er/sie/es habe zugehauen |
| 1. Person Plural |
edolaverimus
|
wir haben zugehauen |
| 2. Person Plural |
edolaveritis
|
ihr habet zugehauen |
| 3. Person Plural |
edolaverint
|
sie haben zugehauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus sim
|
ich sei zugehauen worden |
| 2. Person Singular |
edolatus sis
|
du seiest zugehauen worden |
| 3. Person Singular |
edolatus sit
|
er/sie/es sei zugehauen worden |
| 1. Person Plural |
edolati simus
|
wir seien zugehauen worden |
| 2. Person Plural |
edolati sitis
|
ihr seiet zugehauen worden |
| 3. Person Plural |
edolati sint
|
sie seien zugehauen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolaveram
|
ich hatte zugehauen |
| 2. Person Singular |
edolaveras
|
du hattest zugehauen |
| 3. Person Singular |
edolaverat
|
er/sie/es hatte zugehauen |
| 1. Person Plural |
edolaveramus
|
wir hatten zugehauen |
| 2. Person Plural |
edolaveratis
|
ihr hattet zugehauen |
| 3. Person Plural |
edolaverant
|
sie hatten zugehauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus eram
|
ich war zugehauen worden |
| 2. Person Singular |
edolatus eras
|
du warst zugehauen worden |
| 3. Person Singular |
edolatus erat
|
er/sie/es war zugehauen worden |
| 1. Person Plural |
edolati eramus
|
wir waren zugehauen worden |
| 2. Person Plural |
edolati eratis
|
ihr wart zugehauen worden |
| 3. Person Plural |
edolati erant
|
sie waren zugehauen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavissem
|
ich hätte zugehauen |
| 2. Person Singular |
edolavisses
|
du hättest zugehauen |
| 3. Person Singular |
edolavisset
|
er/sie/es hätte zugehauen |
| 1. Person Plural |
edolavissemus
|
wir hätten zugehauen |
| 2. Person Plural |
edolavissetis
|
ihr hättet zugehauen |
| 3. Person Plural |
edolavissent
|
sie hätten zugehauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus essem
|
ich wäre zugehauen worden |
| 2. Person Singular |
edolatus esses
|
du wärest zugehauen worden |
| 3. Person Singular |
edolatus esset
|
er/sie/es wäre zugehauen worden |
| 1. Person Plural |
edolati essemus
|
wir wären zugehauen worden |
| 2. Person Plural |
edolati essetis
|
ihr wäret zugehauen worden |
| 3. Person Plural |
edolati essent
|
sie wären zugehauen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavero
|
ich werde zugehauen haben |
| 2. Person Singular |
edolaveris
|
du wirst zugehauen haben |
| 3. Person Singular |
edolaverit
|
er/sie/es wird zugehauen haben |
| 1. Person Plural |
edolaverimus
|
wir werden zugehauen haben |
| 2. Person Plural |
edolaveritis
|
ihr werdet zugehauen haben |
| 3. Person Plural |
edolaverint
|
sie werden zugehauen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus ero
|
ich werde zugehauen worden sein |
| 2. Person Singular |
edolatus eris
|
du wirst zugehauen worden sein |
| 3. Person Singular |
edolatus erit
|
er/sie/es wird zugehauen worden sein |
| 1. Person Plural |
edolati erimus
|
wir werden zugehauen worden sein |
| 2. Person Plural |
edolati eritis
|
ihr werdet zugehauen worden sein |
| 3. Person Plural |
edolati erunt
|
sie werden zugehauen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edolare
|
zuhauen |
| Vorzeitigkeit |
edolavisse
|
zugehauen haben |
| Nachzeitigkeit |
edolaturum esse
|
zuhauen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edolari edolarier
|
zugehauen werden |
| Vorzeitigkeit |
edolatum esse
|
zugehauen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
edolatum iri
|
künftig zugehauen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
edola
|
haue zu; hau zu! |
| 2. Person Plural |
edolate
|
haut zu! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
edolato
|
| 3. Person Singular |
edolato
|
| 2. Person Plural |
edolatote
|
| 3. Person Plural |
edolanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
edolare
|
das Zuhauen |
| Genitiv |
edolandi
|
des Zuhauens |
| Dativ |
edolando
|
dem Zuhauen |
| Akkusativ |
edolandum
|
das Zuhauen |
| Ablativ |
edolando
|
durch das Zuhauen |
| Vokativ |
edolande
|
Zuhauen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolandus
|
edolanda
|
edolandum
|
| Genitiv |
edolandi
|
edolandae
|
edolandi
|
| Dativ |
edolando
|
edolandae
|
edolando
|
| Akkusativ |
edolandum
|
edolandam
|
edolandum
|
| Ablativ |
edolando
|
edolanda
|
edolando
|
| Vokativ |
edolande
|
edolanda
|
edolandum
|
Plural
| Nominativ |
edolandi
|
edolandae
|
edolanda
|
| Genitiv |
edolandorum
|
edolandarum
|
edolandorum
|
| Dativ |
edolandis
|
edolandis
|
edolandis
|
| Akkusativ |
edolandos
|
edolandas
|
edolanda
|
| Ablativ |
edolandis
|
edolandis
|
edolandis
|
| Vokativ |
edolandi
|
edolandae
|
edolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolans
|
edolans
|
edolans
|
| Genitiv |
edolantis
|
edolantis
|
edolantis
|
| Dativ |
edolanti
|
edolanti
|
edolanti
|
| Akkusativ |
edolantem
|
edolantem
|
edolans
|
| Ablativ |
edolanti edolante
|
edolanti edolante
|
edolanti edolante
|
| Vokativ |
edolans
|
edolans
|
edolans
|
Plural
| Nominativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
| Genitiv |
edolantium edolantum
|
edolantium edolantum
|
edolantium edolantum
|
| Dativ |
edolantibus
|
edolantibus
|
edolantibus
|
| Akkusativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
| Ablativ |
edolantibus
|
edolantibus
|
edolantibus
|
| Vokativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolatus
|
edolata
|
edolatum
|
| Genitiv |
edolati
|
edolatae
|
edolati
|
| Dativ |
edolato
|
edolatae
|
edolato
|
| Akkusativ |
edolatum
|
edolatam
|
edolatum
|
| Ablativ |
edolato
|
edolata
|
edolato
|
| Vokativ |
edolate
|
edolata
|
edolatum
|
Plural
| Nominativ |
edolati
|
edolatae
|
edolata
|
| Genitiv |
edolatorum
|
edolatarum
|
edolatorum
|
| Dativ |
edolatis
|
edolatis
|
edolatis
|
| Akkusativ |
edolatos
|
edolatas
|
edolata
|
| Ablativ |
edolatis
|
edolatis
|
edolatis
|
| Vokativ |
edolati
|
edolatae
|
edolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolaturus
|
edolatura
|
edolaturum
|
| Genitiv |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolaturi
|
| Dativ |
edolaturo
|
edolaturae
|
edolaturo
|
| Akkusativ |
edolaturum
|
edolaturam
|
edolaturum
|
| Ablativ |
edolaturo
|
edolatura
|
edolaturo
|
| Vokativ |
edolature
|
edolatura
|
edolaturum
|
Plural
| Nominativ |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolatura
|
| Genitiv |
edolaturorum
|
edolaturarum
|
edolaturorum
|
| Dativ |
edolaturis
|
edolaturis
|
edolaturis
|
| Akkusativ |
edolaturos
|
edolaturas
|
edolatura
|
| Ablativ |
edolaturis
|
edolaturis
|
edolaturis
|
| Vokativ |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
edolatum
|
edolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolo
|
|
| 2. Person Singular |
edolas
|
|
| 3. Person Singular |
edolat
|
|
| 1. Person Plural |
edolamus
|
|
| 2. Person Plural |
edolatis
|
|
| 3. Person Plural |
edolant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolor
|
|
| 2. Person Singular |
edolaris edolare
|
|
| 3. Person Singular |
edolatur
|
|
| 1. Person Plural |
edolamur
|
|
| 2. Person Plural |
edolamini
|
|
| 3. Person Plural |
edolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolem
|
|
| 2. Person Singular |
edoles
|
|
| 3. Person Singular |
edolet
|
|
| 1. Person Plural |
edolemus
|
|
| 2. Person Plural |
edoletis
|
|
| 3. Person Plural |
edolent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edoler
|
|
| 2. Person Singular |
edoleris edolere
|
|
| 3. Person Singular |
edoletur
|
|
| 1. Person Plural |
edolemur
|
|
| 2. Person Plural |
edolemini
|
|
| 3. Person Plural |
edolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabam
|
|
| 2. Person Singular |
edolabas
|
|
| 3. Person Singular |
edolabat
|
|
| 1. Person Plural |
edolabamus
|
|
| 2. Person Plural |
edolabatis
|
|
| 3. Person Plural |
edolabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabar
|
|
| 2. Person Singular |
edolabaris edolabare
|
|
| 3. Person Singular |
edolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
edolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
edolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
edolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolarem
|
|
| 2. Person Singular |
edolares
|
|
| 3. Person Singular |
edolaret
|
|
| 1. Person Plural |
edolaremus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaretis
|
|
| 3. Person Plural |
edolarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolarer
|
|
| 2. Person Singular |
edolareris edolarere
|
|
| 3. Person Singular |
edolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
edolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
edolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
edolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabo
|
|
| 2. Person Singular |
edolabis
|
|
| 3. Person Singular |
edolabit
|
|
| 1. Person Plural |
edolabimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolabitis
|
|
| 3. Person Plural |
edolabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabor
|
|
| 2. Person Singular |
edolaberis edolabere
|
|
| 3. Person Singular |
edolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
edolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
edolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
edolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavi
|
|
| 2. Person Singular |
edolavisti
|
|
| 3. Person Singular |
edolavit
|
|
| 1. Person Plural |
edolavimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolavistis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverunt edolavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
edolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolaverim
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
edolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
edolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolaveram
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveras
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverat
|
|
| 1. Person Plural |
edolaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
edolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavissem
|
|
| 2. Person Singular |
edolavisses
|
|
| 3. Person Singular |
edolavisset
|
|
| 1. Person Plural |
edolavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
edolavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
edolavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
edolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavero
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
edolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
edolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edolare
|
|
| Vorzeitigkeit |
edolavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
edolaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edolari edolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
edolatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
edolatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
edola
|
! |
| 2. Person Plural |
edolate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
edolato
|
| 3. Person Singular |
edolato
|
| 2. Person Plural |
edolatote
|
| 3. Person Plural |
edolanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
edolare
|
|
| Genitiv |
edolandi
|
|
| Dativ |
edolando
|
|
| Akkusativ |
edolandum
|
|
| Ablativ |
edolando
|
|
| Vokativ |
edolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolandus
|
edolanda
|
edolandum
|
| Genitiv |
edolandi
|
edolandae
|
edolandi
|
| Dativ |
edolando
|
edolandae
|
edolando
|
| Akkusativ |
edolandum
|
edolandam
|
edolandum
|
| Ablativ |
edolando
|
edolanda
|
edolando
|
| Vokativ |
edolande
|
edolanda
|
edolandum
|
Plural
| Nominativ |
edolandi
|
edolandae
|
edolanda
|
| Genitiv |
edolandorum
|
edolandarum
|
edolandorum
|
| Dativ |
edolandis
|
edolandis
|
edolandis
|
| Akkusativ |
edolandos
|
edolandas
|
edolanda
|
| Ablativ |
edolandis
|
edolandis
|
edolandis
|
| Vokativ |
edolandi
|
edolandae
|
edolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolans
|
edolans
|
edolans
|
| Genitiv |
edolantis
|
edolantis
|
edolantis
|
| Dativ |
edolanti
|
edolanti
|
edolanti
|
| Akkusativ |
edolantem
|
edolantem
|
edolans
|
| Ablativ |
edolanti edolante
|
edolanti edolante
|
edolanti edolante
|
| Vokativ |
edolans
|
edolans
|
edolans
|
Plural
| Nominativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
| Genitiv |
edolantium edolantum
|
edolantium edolantum
|
edolantium edolantum
|
| Dativ |
edolantibus
|
edolantibus
|
edolantibus
|
| Akkusativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
| Ablativ |
edolantibus
|
edolantibus
|
edolantibus
|
| Vokativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolatus
|
edolata
|
edolatum
|
| Genitiv |
edolati
|
edolatae
|
edolati
|
| Dativ |
edolato
|
edolatae
|
edolato
|
| Akkusativ |
edolatum
|
edolatam
|
edolatum
|
| Ablativ |
edolato
|
edolata
|
edolato
|
| Vokativ |
edolate
|
edolata
|
edolatum
|
Plural
| Nominativ |
edolati
|
edolatae
|
edolata
|
| Genitiv |
edolatorum
|
edolatarum
|
edolatorum
|
| Dativ |
edolatis
|
edolatis
|
edolatis
|
| Akkusativ |
edolatos
|
edolatas
|
edolata
|
| Ablativ |
edolatis
|
edolatis
|
edolatis
|
| Vokativ |
edolati
|
edolatae
|
edolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolaturus
|
edolatura
|
edolaturum
|
| Genitiv |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolaturi
|
| Dativ |
edolaturo
|
edolaturae
|
edolaturo
|
| Akkusativ |
edolaturum
|
edolaturam
|
edolaturum
|
| Ablativ |
edolaturo
|
edolatura
|
edolaturo
|
| Vokativ |
edolature
|
edolatura
|
edolaturum
|
Plural
| Nominativ |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolatura
|
| Genitiv |
edolaturorum
|
edolaturarum
|
edolaturorum
|
| Dativ |
edolaturis
|
edolaturis
|
edolaturis
|
| Akkusativ |
edolaturos
|
edolaturas
|
edolatura
|
| Ablativ |
edolaturis
|
edolaturis
|
edolaturis
|
| Vokativ |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
edolatum
|
edolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolo
|
|
| 2. Person Singular |
edolas
|
|
| 3. Person Singular |
edolat
|
|
| 1. Person Plural |
edolamus
|
|
| 2. Person Plural |
edolatis
|
|
| 3. Person Plural |
edolant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolor
|
|
| 2. Person Singular |
edolaris edolare
|
|
| 3. Person Singular |
edolatur
|
|
| 1. Person Plural |
edolamur
|
|
| 2. Person Plural |
edolamini
|
|
| 3. Person Plural |
edolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolem
|
|
| 2. Person Singular |
edoles
|
|
| 3. Person Singular |
edolet
|
|
| 1. Person Plural |
edolemus
|
|
| 2. Person Plural |
edoletis
|
|
| 3. Person Plural |
edolent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edoler
|
|
| 2. Person Singular |
edoleris edolere
|
|
| 3. Person Singular |
edoletur
|
|
| 1. Person Plural |
edolemur
|
|
| 2. Person Plural |
edolemini
|
|
| 3. Person Plural |
edolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabam
|
|
| 2. Person Singular |
edolabas
|
|
| 3. Person Singular |
edolabat
|
|
| 1. Person Plural |
edolabamus
|
|
| 2. Person Plural |
edolabatis
|
|
| 3. Person Plural |
edolabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabar
|
|
| 2. Person Singular |
edolabaris edolabare
|
|
| 3. Person Singular |
edolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
edolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
edolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
edolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolarem
|
|
| 2. Person Singular |
edolares
|
|
| 3. Person Singular |
edolaret
|
|
| 1. Person Plural |
edolaremus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaretis
|
|
| 3. Person Plural |
edolarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolarer
|
|
| 2. Person Singular |
edolareris edolarere
|
|
| 3. Person Singular |
edolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
edolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
edolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
edolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabo
|
|
| 2. Person Singular |
edolabis
|
|
| 3. Person Singular |
edolabit
|
|
| 1. Person Plural |
edolabimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolabitis
|
|
| 3. Person Plural |
edolabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolabor
|
|
| 2. Person Singular |
edolaberis edolabere
|
|
| 3. Person Singular |
edolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
edolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
edolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
edolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavi
|
|
| 2. Person Singular |
edolavisti
|
|
| 3. Person Singular |
edolavit
|
|
| 1. Person Plural |
edolavimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolavistis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverunt edolavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
edolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolaverim
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
edolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
edolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolaveram
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveras
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverat
|
|
| 1. Person Plural |
edolaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
edolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavissem
|
|
| 2. Person Singular |
edolavisses
|
|
| 3. Person Singular |
edolavisset
|
|
| 1. Person Plural |
edolavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
edolavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
edolavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
edolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edolavero
|
|
| 2. Person Singular |
edolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
edolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
edolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
edolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
edolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
edolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
edolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
edolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edolare
|
|
| Vorzeitigkeit |
edolavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
edolaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edolari edolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
edolatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
edolatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
edola
|
! |
| 2. Person Plural |
edolate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
edolato
|
| 3. Person Singular |
edolato
|
| 2. Person Plural |
edolatote
|
| 3. Person Plural |
edolanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
edolare
|
|
| Genitiv |
edolandi
|
|
| Dativ |
edolando
|
|
| Akkusativ |
edolandum
|
|
| Ablativ |
edolando
|
|
| Vokativ |
edolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolandus
|
edolanda
|
edolandum
|
| Genitiv |
edolandi
|
edolandae
|
edolandi
|
| Dativ |
edolando
|
edolandae
|
edolando
|
| Akkusativ |
edolandum
|
edolandam
|
edolandum
|
| Ablativ |
edolando
|
edolanda
|
edolando
|
| Vokativ |
edolande
|
edolanda
|
edolandum
|
Plural
| Nominativ |
edolandi
|
edolandae
|
edolanda
|
| Genitiv |
edolandorum
|
edolandarum
|
edolandorum
|
| Dativ |
edolandis
|
edolandis
|
edolandis
|
| Akkusativ |
edolandos
|
edolandas
|
edolanda
|
| Ablativ |
edolandis
|
edolandis
|
edolandis
|
| Vokativ |
edolandi
|
edolandae
|
edolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolans
|
edolans
|
edolans
|
| Genitiv |
edolantis
|
edolantis
|
edolantis
|
| Dativ |
edolanti
|
edolanti
|
edolanti
|
| Akkusativ |
edolantem
|
edolantem
|
edolans
|
| Ablativ |
edolanti edolante
|
edolanti edolante
|
edolanti edolante
|
| Vokativ |
edolans
|
edolans
|
edolans
|
Plural
| Nominativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
| Genitiv |
edolantium edolantum
|
edolantium edolantum
|
edolantium edolantum
|
| Dativ |
edolantibus
|
edolantibus
|
edolantibus
|
| Akkusativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
| Ablativ |
edolantibus
|
edolantibus
|
edolantibus
|
| Vokativ |
edolantes
|
edolantes
|
edolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolatus
|
edolata
|
edolatum
|
| Genitiv |
edolati
|
edolatae
|
edolati
|
| Dativ |
edolato
|
edolatae
|
edolato
|
| Akkusativ |
edolatum
|
edolatam
|
edolatum
|
| Ablativ |
edolato
|
edolata
|
edolato
|
| Vokativ |
edolate
|
edolata
|
edolatum
|
Plural
| Nominativ |
edolati
|
edolatae
|
edolata
|
| Genitiv |
edolatorum
|
edolatarum
|
edolatorum
|
| Dativ |
edolatis
|
edolatis
|
edolatis
|
| Akkusativ |
edolatos
|
edolatas
|
edolata
|
| Ablativ |
edolatis
|
edolatis
|
edolatis
|
| Vokativ |
edolati
|
edolatae
|
edolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edolaturus
|
edolatura
|
edolaturum
|
| Genitiv |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolaturi
|
| Dativ |
edolaturo
|
edolaturae
|
edolaturo
|
| Akkusativ |
edolaturum
|
edolaturam
|
edolaturum
|
| Ablativ |
edolaturo
|
edolatura
|
edolaturo
|
| Vokativ |
edolature
|
edolatura
|
edolaturum
|
Plural
| Nominativ |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolatura
|
| Genitiv |
edolaturorum
|
edolaturarum
|
edolaturorum
|
| Dativ |
edolaturis
|
edolaturis
|
edolaturis
|
| Akkusativ |
edolaturos
|
edolaturas
|
edolatura
|
| Ablativ |
edolaturis
|
edolaturis
|
edolaturis
|
| Vokativ |
edolaturi
|
edolaturae
|
edolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
edolatum
|
edolatu
|