Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduro
|
ich härte ab |
| 2. Person Singular |
eduras
|
du härtest ab |
| 3. Person Singular |
edurat
|
er/sie/es härtet ab |
| 1. Person Plural |
eduramus
|
wir härten ab |
| 2. Person Plural |
eduratis
|
ihr härtet ab |
| 3. Person Plural |
edurant
|
sie härten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduror
|
ich werde abgehärtet |
| 2. Person Singular |
eduraris edurare
|
du wirst abgehärtet |
| 3. Person Singular |
eduratur
|
er/sie/es wird abgehärtet |
| 1. Person Plural |
eduramur
|
wir werden abgehärtet |
| 2. Person Plural |
eduramini
|
ihr werdet abgehärtet |
| 3. Person Plural |
edurantur
|
sie werden abgehärtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edurem
|
ich härte ab |
| 2. Person Singular |
edures
|
du härtest ab |
| 3. Person Singular |
eduret
|
er/sie/es härte ab |
| 1. Person Plural |
eduremus
|
wir härten ab |
| 2. Person Plural |
eduretis
|
ihr härtet ab |
| 3. Person Plural |
edurent
|
sie härten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edurer
|
ich werde abgehärtet |
| 2. Person Singular |
edureris edurere
|
du werdest abgehärtet |
| 3. Person Singular |
eduretur
|
er/sie/es werde abgehärtet |
| 1. Person Plural |
eduremur
|
wir werden abgehärtet |
| 2. Person Plural |
eduremini
|
ihr werdet abgehärtet |
| 3. Person Plural |
edurentur
|
sie werden abgehärtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edurabam
|
ich härtete ab |
| 2. Person Singular |
edurabas
|
du härtetest ab |
| 3. Person Singular |
edurabat
|
er/sie/es härtete ab |
| 1. Person Plural |
edurabamus
|
wir härteten ab |
| 2. Person Plural |
edurabatis
|
ihr härtetet ab |
| 3. Person Plural |
edurabant
|
sie härteten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edurabar
|
ich wurde abgehärtet |
| 2. Person Singular |
edurabaris edurabare
|
du wurdest abgehärtet |
| 3. Person Singular |
edurabatur
|
er/sie/es wurde abgehärtet |
| 1. Person Plural |
edurabamur
|
wir wurden abgehärtet |
| 2. Person Plural |
edurabamini
|
ihr wurdet abgehärtet |
| 3. Person Plural |
edurabantur
|
sie wurden abgehärtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edurarem
|
ich härtete ab |
| 2. Person Singular |
edurares
|
du härtetest ab |
| 3. Person Singular |
eduraret
|
er/sie/es härtete ab |
| 1. Person Plural |
eduraremus
|
wir härteten ab |
| 2. Person Plural |
eduraretis
|
ihr härtetet ab |
| 3. Person Plural |
edurarent
|
sie härteten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edurarer
|
ich würde abgehärtet |
| 2. Person Singular |
edurareris edurarere
|
du würdest abgehärtet |
| 3. Person Singular |
eduraretur
|
er/sie/es würde abgehärtet |
| 1. Person Plural |
eduraremur
|
wir würden abgehärtet |
| 2. Person Plural |
eduraremini
|
ihr würdet abgehärtet |
| 3. Person Plural |
edurarentur
|
sie würden abgehärtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edurabo
|
ich werde abhärten |
| 2. Person Singular |
edurabis
|
du wirst abhärten |
| 3. Person Singular |
edurabit
|
er/sie/es wird abhärten |
| 1. Person Plural |
edurabimus
|
wir werden abhärten |
| 2. Person Plural |
edurabitis
|
ihr werdet abhärten |
| 3. Person Plural |
edurabunt
|
sie werden abhärten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edurabor
|
ich werde abgehärtet werden |
| 2. Person Singular |
eduraberis edurabere
|
du wirst abgehärtet werden |
| 3. Person Singular |
edurabitur
|
er/sie/es wird abgehärtet werden |
| 1. Person Plural |
edurabimur
|
wir werden abgehärtet werden |
| 2. Person Plural |
edurabimini
|
ihr werdet abgehärtet werden |
| 3. Person Plural |
edurabuntur
|
sie werden abgehärtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduravi
|
ich habe abgehärtet |
| 2. Person Singular |
eduravisti
|
du hast abgehärtet |
| 3. Person Singular |
eduravit
|
er/sie/es hat abgehärtet |
| 1. Person Plural |
eduravimus
|
wir haben abgehärtet |
| 2. Person Plural |
eduravistis
|
ihr habt abgehärtet |
| 3. Person Plural |
eduraverunt eduravere
|
sie haben abgehärtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus sum
|
ich bin abgehärtet worden |
| 2. Person Singular |
eduratus es
|
du bist abgehärtet worden |
| 3. Person Singular |
eduratus est
|
er/sie/es ist abgehärtet worden |
| 1. Person Plural |
edurati sumus
|
wir sind abgehärtet worden |
| 2. Person Plural |
edurati estis
|
ihr seid abgehärtet worden |
| 3. Person Plural |
edurati sunt
|
sie sind abgehärtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduraverim
|
ich habe abgehärtet |
| 2. Person Singular |
eduraveris
|
du habest abgehärtet |
| 3. Person Singular |
eduraverit
|
er/sie/es habe abgehärtet |
| 1. Person Plural |
eduraverimus
|
wir haben abgehärtet |
| 2. Person Plural |
eduraveritis
|
ihr habet abgehärtet |
| 3. Person Plural |
eduraverint
|
sie haben abgehärtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus sim
|
ich sei abgehärtet worden |
| 2. Person Singular |
eduratus sis
|
du seiest abgehärtet worden |
| 3. Person Singular |
eduratus sit
|
er/sie/es sei abgehärtet worden |
| 1. Person Plural |
edurati simus
|
wir seien abgehärtet worden |
| 2. Person Plural |
edurati sitis
|
ihr seiet abgehärtet worden |
| 3. Person Plural |
edurati sint
|
sie seien abgehärtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduraveram
|
ich hatte abgehärtet |
| 2. Person Singular |
eduraveras
|
du hattest abgehärtet |
| 3. Person Singular |
eduraverat
|
er/sie/es hatte abgehärtet |
| 1. Person Plural |
eduraveramus
|
wir hatten abgehärtet |
| 2. Person Plural |
eduraveratis
|
ihr hattet abgehärtet |
| 3. Person Plural |
eduraverant
|
sie hatten abgehärtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus eram
|
ich war abgehärtet worden |
| 2. Person Singular |
eduratus eras
|
du warst abgehärtet worden |
| 3. Person Singular |
eduratus erat
|
er/sie/es war abgehärtet worden |
| 1. Person Plural |
edurati eramus
|
wir waren abgehärtet worden |
| 2. Person Plural |
edurati eratis
|
ihr wart abgehärtet worden |
| 3. Person Plural |
edurati erant
|
sie waren abgehärtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduravissem
|
ich hätte abgehärtet |
| 2. Person Singular |
eduravisses
|
du hättest abgehärtet |
| 3. Person Singular |
eduravisset
|
er/sie/es hätte abgehärtet |
| 1. Person Plural |
eduravissemus
|
wir hätten abgehärtet |
| 2. Person Plural |
eduravissetis
|
ihr hättet abgehärtet |
| 3. Person Plural |
eduravissent
|
sie hätten abgehärtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus essem
|
ich wäre abgehärtet worden |
| 2. Person Singular |
eduratus esses
|
du wärest abgehärtet worden |
| 3. Person Singular |
eduratus esset
|
er/sie/es wäre abgehärtet worden |
| 1. Person Plural |
edurati essemus
|
wir wären abgehärtet worden |
| 2. Person Plural |
edurati essetis
|
ihr wäret abgehärtet worden |
| 3. Person Plural |
edurati essent
|
sie wären abgehärtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduravero
|
ich werde abgehärtet haben |
| 2. Person Singular |
eduraveris
|
du wirst abgehärtet haben |
| 3. Person Singular |
eduraverit
|
er/sie/es wird abgehärtet haben |
| 1. Person Plural |
eduraverimus
|
wir werden abgehärtet haben |
| 2. Person Plural |
eduraveritis
|
ihr werdet abgehärtet haben |
| 3. Person Plural |
eduraverint
|
sie werden abgehärtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus ero
|
ich werde abgehärtet worden sein |
| 2. Person Singular |
eduratus eris
|
du wirst abgehärtet worden sein |
| 3. Person Singular |
eduratus erit
|
er/sie/es wird abgehärtet worden sein |
| 1. Person Plural |
edurati erimus
|
wir werden abgehärtet worden sein |
| 2. Person Plural |
edurati eritis
|
ihr werdet abgehärtet worden sein |
| 3. Person Plural |
edurati erunt
|
sie werden abgehärtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edurare
|
abhärten |
| Vorzeitigkeit |
eduravisse
|
abgehärtet haben |
| Nachzeitigkeit |
eduraturum esse
|
abhärten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edurari edurarier
|
abgehärtet werden |
| Vorzeitigkeit |
eduratum esse
|
abgehärtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
eduratum iri
|
künftig abgehärtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
edura
|
härte ab! |
| 2. Person Plural |
edurate
|
härtet ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
edurato
|
| 3. Person Singular |
edurato
|
| 2. Person Plural |
eduratote
|
| 3. Person Plural |
eduranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
edurare
|
das Abhärten |
| Genitiv |
edurandi
|
des Abhärtens |
| Dativ |
edurando
|
dem Abhärten |
| Akkusativ |
edurandum
|
das Abhärten |
| Ablativ |
edurando
|
durch das Abhärten |
| Vokativ |
edurande
|
Abhärten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edurandus
|
eduranda
|
edurandum
|
| Genitiv |
edurandi
|
edurandae
|
edurandi
|
| Dativ |
edurando
|
edurandae
|
edurando
|
| Akkusativ |
edurandum
|
edurandam
|
edurandum
|
| Ablativ |
edurando
|
eduranda
|
edurando
|
| Vokativ |
edurande
|
eduranda
|
edurandum
|
Plural
| Nominativ |
edurandi
|
edurandae
|
eduranda
|
| Genitiv |
edurandorum
|
edurandarum
|
edurandorum
|
| Dativ |
edurandis
|
edurandis
|
edurandis
|
| Akkusativ |
edurandos
|
edurandas
|
eduranda
|
| Ablativ |
edurandis
|
edurandis
|
edurandis
|
| Vokativ |
edurandi
|
edurandae
|
eduranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edurans
|
edurans
|
edurans
|
| Genitiv |
edurantis
|
edurantis
|
edurantis
|
| Dativ |
eduranti
|
eduranti
|
eduranti
|
| Akkusativ |
edurantem
|
edurantem
|
edurans
|
| Ablativ |
eduranti edurante
|
eduranti edurante
|
eduranti edurante
|
| Vokativ |
edurans
|
edurans
|
edurans
|
Plural
| Nominativ |
edurantes
|
edurantes
|
edurantia
|
| Genitiv |
edurantium edurantum
|
edurantium edurantum
|
edurantium edurantum
|
| Dativ |
edurantibus
|
edurantibus
|
edurantibus
|
| Akkusativ |
edurantes
|
edurantes
|
edurantia
|
| Ablativ |
edurantibus
|
edurantibus
|
edurantibus
|
| Vokativ |
edurantes
|
edurantes
|
edurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eduratus
|
edurata
|
eduratum
|
| Genitiv |
edurati
|
eduratae
|
edurati
|
| Dativ |
edurato
|
eduratae
|
edurato
|
| Akkusativ |
eduratum
|
eduratam
|
eduratum
|
| Ablativ |
edurato
|
edurata
|
edurato
|
| Vokativ |
edurate
|
edurata
|
eduratum
|
Plural
| Nominativ |
edurati
|
eduratae
|
edurata
|
| Genitiv |
eduratorum
|
eduratarum
|
eduratorum
|
| Dativ |
eduratis
|
eduratis
|
eduratis
|
| Akkusativ |
eduratos
|
eduratas
|
edurata
|
| Ablativ |
eduratis
|
eduratis
|
eduratis
|
| Vokativ |
edurati
|
eduratae
|
edurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eduraturus
|
eduratura
|
eduraturum
|
| Genitiv |
eduraturi
|
eduraturae
|
eduraturi
|
| Dativ |
eduraturo
|
eduraturae
|
eduraturo
|
| Akkusativ |
eduraturum
|
eduraturam
|
eduraturum
|
| Ablativ |
eduraturo
|
eduratura
|
eduraturo
|
| Vokativ |
edurature
|
eduratura
|
eduraturum
|
Plural
| Nominativ |
eduraturi
|
eduraturae
|
eduratura
|
| Genitiv |
eduraturorum
|
eduraturarum
|
eduraturorum
|
| Dativ |
eduraturis
|
eduraturis
|
eduraturis
|
| Akkusativ |
eduraturos
|
eduraturas
|
eduratura
|
| Ablativ |
eduraturis
|
eduraturis
|
eduraturis
|
| Vokativ |
eduraturi
|
eduraturae
|
eduratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eduratum
|
eduratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduro
|
ich dauere aus |
| 2. Person Singular |
eduras
|
du dauerst aus |
| 3. Person Singular |
edurat
|
er/sie/es dauert aus |
| 1. Person Plural |
eduramus
|
wir dauern aus |
| 2. Person Plural |
eduratis
|
ihr dauert aus |
| 3. Person Plural |
edurant
|
sie dauern aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduror
|
|
| 2. Person Singular |
eduraris edurare
|
|
| 3. Person Singular |
eduratur
|
|
| 1. Person Plural |
eduramur
|
|
| 2. Person Plural |
eduramini
|
|
| 3. Person Plural |
edurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edurem
|
ich dauere aus |
| 2. Person Singular |
edures
|
du dauerst aus |
| 3. Person Singular |
eduret
|
er/sie/es dauere aus |
| 1. Person Plural |
eduremus
|
wir dauern aus |
| 2. Person Plural |
eduretis
|
ihr dauert aus |
| 3. Person Plural |
edurent
|
sie dauern aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edurer
|
|
| 2. Person Singular |
edureris edurere
|
|
| 3. Person Singular |
eduretur
|
|
| 1. Person Plural |
eduremur
|
|
| 2. Person Plural |
eduremini
|
|
| 3. Person Plural |
edurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edurabam
|
ich dauerte aus |
| 2. Person Singular |
edurabas
|
du dauertest aus |
| 3. Person Singular |
edurabat
|
er/sie/es dauerte aus |
| 1. Person Plural |
edurabamus
|
wir dauerten aus |
| 2. Person Plural |
edurabatis
|
ihr dauertet aus |
| 3. Person Plural |
edurabant
|
sie dauerten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edurabar
|
|
| 2. Person Singular |
edurabaris edurabare
|
|
| 3. Person Singular |
edurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
edurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
edurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
edurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edurarem
|
ich dauerte aus |
| 2. Person Singular |
edurares
|
du dauertest aus |
| 3. Person Singular |
eduraret
|
er/sie/es dauerte aus |
| 1. Person Plural |
eduraremus
|
wir dauerten aus |
| 2. Person Plural |
eduraretis
|
ihr dauertet aus |
| 3. Person Plural |
edurarent
|
sie dauerten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edurarer
|
|
| 2. Person Singular |
edurareris edurarere
|
|
| 3. Person Singular |
eduraretur
|
|
| 1. Person Plural |
eduraremur
|
|
| 2. Person Plural |
eduraremini
|
|
| 3. Person Plural |
edurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edurabo
|
ich werde ausdauern |
| 2. Person Singular |
edurabis
|
du wirst ausdauern |
| 3. Person Singular |
edurabit
|
er/sie/es wird ausdauern |
| 1. Person Plural |
edurabimus
|
wir werden ausdauern |
| 2. Person Plural |
edurabitis
|
ihr werdet ausdauern |
| 3. Person Plural |
edurabunt
|
sie werden ausdauern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edurabor
|
|
| 2. Person Singular |
eduraberis edurabere
|
|
| 3. Person Singular |
edurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
edurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
edurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
edurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduravi
|
ich habe ausgedauert |
| 2. Person Singular |
eduravisti
|
du hast ausgedauert |
| 3. Person Singular |
eduravit
|
er/sie/es hat ausgedauert |
| 1. Person Plural |
eduravimus
|
wir haben ausgedauert |
| 2. Person Plural |
eduravistis
|
ihr habt ausgedauert |
| 3. Person Plural |
eduraverunt eduravere
|
sie haben ausgedauert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
eduratus es
|
|
| 3. Person Singular |
eduratus est
|
|
| 1. Person Plural |
edurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
edurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
edurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduraverim
|
ich habe ausgedauert |
| 2. Person Singular |
eduraveris
|
du habest ausgedauert |
| 3. Person Singular |
eduraverit
|
er/sie/es habe ausgedauert |
| 1. Person Plural |
eduraverimus
|
wir haben ausgedauert |
| 2. Person Plural |
eduraveritis
|
ihr habet ausgedauert |
| 3. Person Plural |
eduraverint
|
sie haben ausgedauert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
eduratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
eduratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
edurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
edurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
edurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduraveram
|
ich hatte ausgedauert |
| 2. Person Singular |
eduraveras
|
du hattest ausgedauert |
| 3. Person Singular |
eduraverat
|
er/sie/es hatte ausgedauert |
| 1. Person Plural |
eduraveramus
|
wir hatten ausgedauert |
| 2. Person Plural |
eduraveratis
|
ihr hattet ausgedauert |
| 3. Person Plural |
eduraverant
|
sie hatten ausgedauert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
eduratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
eduratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
edurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
edurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
edurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduravissem
|
ich hätte ausgedauert |
| 2. Person Singular |
eduravisses
|
du hättest ausgedauert |
| 3. Person Singular |
eduravisset
|
er/sie/es hätte ausgedauert |
| 1. Person Plural |
eduravissemus
|
wir hätten ausgedauert |
| 2. Person Plural |
eduravissetis
|
ihr hättet ausgedauert |
| 3. Person Plural |
eduravissent
|
sie hätten ausgedauert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
eduratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
eduratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
edurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
edurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
edurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduravero
|
ich werde ausgedauert haben |
| 2. Person Singular |
eduraveris
|
du wirst ausgedauert haben |
| 3. Person Singular |
eduraverit
|
er/sie/es wird ausgedauert haben |
| 1. Person Plural |
eduraverimus
|
wir werden ausgedauert haben |
| 2. Person Plural |
eduraveritis
|
ihr werdet ausgedauert haben |
| 3. Person Plural |
eduraverint
|
sie werden ausgedauert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
eduratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
eduratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
edurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
edurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
edurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edurare
|
ausdauern |
| Vorzeitigkeit |
eduravisse
|
ausgedauert haben |
| Nachzeitigkeit |
eduraturum esse
|
ausdauern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edurari edurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
eduratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eduratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
edura
|
dauere aus! |
| 2. Person Plural |
edurate
|
dauert aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
edurato
|
| 3. Person Singular |
edurato
|
| 2. Person Plural |
eduratote
|
| 3. Person Plural |
eduranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
edurare
|
das Ausdauern |
| Genitiv |
edurandi
|
des Ausdauernes |
| Dativ |
edurando
|
dem Ausdauern |
| Akkusativ |
edurandum
|
das Ausdauern |
| Ablativ |
edurando
|
durch das Ausdauern |
| Vokativ |
edurande
|
Ausdauern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edurandus
|
eduranda
|
edurandum
|
| Genitiv |
edurandi
|
edurandae
|
edurandi
|
| Dativ |
edurando
|
edurandae
|
edurando
|
| Akkusativ |
edurandum
|
edurandam
|
edurandum
|
| Ablativ |
edurando
|
eduranda
|
edurando
|
| Vokativ |
edurande
|
eduranda
|
edurandum
|
Plural
| Nominativ |
edurandi
|
edurandae
|
eduranda
|
| Genitiv |
edurandorum
|
edurandarum
|
edurandorum
|
| Dativ |
edurandis
|
edurandis
|
edurandis
|
| Akkusativ |
edurandos
|
edurandas
|
eduranda
|
| Ablativ |
edurandis
|
edurandis
|
edurandis
|
| Vokativ |
edurandi
|
edurandae
|
eduranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edurans
|
edurans
|
edurans
|
| Genitiv |
edurantis
|
edurantis
|
edurantis
|
| Dativ |
eduranti
|
eduranti
|
eduranti
|
| Akkusativ |
edurantem
|
edurantem
|
edurans
|
| Ablativ |
eduranti edurante
|
eduranti edurante
|
eduranti edurante
|
| Vokativ |
edurans
|
edurans
|
edurans
|
Plural
| Nominativ |
edurantes
|
edurantes
|
edurantia
|
| Genitiv |
edurantium edurantum
|
edurantium edurantum
|
edurantium edurantum
|
| Dativ |
edurantibus
|
edurantibus
|
edurantibus
|
| Akkusativ |
edurantes
|
edurantes
|
edurantia
|
| Ablativ |
edurantibus
|
edurantibus
|
edurantibus
|
| Vokativ |
edurantes
|
edurantes
|
edurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eduratus
|
edurata
|
eduratum
|
| Genitiv |
edurati
|
eduratae
|
edurati
|
| Dativ |
edurato
|
eduratae
|
edurato
|
| Akkusativ |
eduratum
|
eduratam
|
eduratum
|
| Ablativ |
edurato
|
edurata
|
edurato
|
| Vokativ |
edurate
|
edurata
|
eduratum
|
Plural
| Nominativ |
edurati
|
eduratae
|
edurata
|
| Genitiv |
eduratorum
|
eduratarum
|
eduratorum
|
| Dativ |
eduratis
|
eduratis
|
eduratis
|
| Akkusativ |
eduratos
|
eduratas
|
edurata
|
| Ablativ |
eduratis
|
eduratis
|
eduratis
|
| Vokativ |
edurati
|
eduratae
|
edurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eduraturus
|
eduratura
|
eduraturum
|
| Genitiv |
eduraturi
|
eduraturae
|
eduraturi
|
| Dativ |
eduraturo
|
eduraturae
|
eduraturo
|
| Akkusativ |
eduraturum
|
eduraturam
|
eduraturum
|
| Ablativ |
eduraturo
|
eduratura
|
eduraturo
|
| Vokativ |
edurature
|
eduratura
|
eduraturum
|
Plural
| Nominativ |
eduraturi
|
eduraturae
|
eduratura
|
| Genitiv |
eduraturorum
|
eduraturarum
|
eduraturorum
|
| Dativ |
eduraturis
|
eduraturis
|
eduraturis
|
| Akkusativ |
eduraturos
|
eduraturas
|
eduratura
|
| Ablativ |
eduraturis
|
eduraturis
|
eduraturis
|
| Vokativ |
eduraturi
|
eduraturae
|
eduratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eduratum
|
eduratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduro
|
ich dauere fort |
| 2. Person Singular |
eduras
|
du dauerst fort |
| 3. Person Singular |
edurat
|
er/sie/es dauert fort |
| 1. Person Plural |
eduramus
|
wir dauern fort |
| 2. Person Plural |
eduratis
|
ihr dauert fort |
| 3. Person Plural |
edurant
|
sie dauern fort |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduror
|
|
| 2. Person Singular |
eduraris edurare
|
|
| 3. Person Singular |
eduratur
|
|
| 1. Person Plural |
eduramur
|
|
| 2. Person Plural |
eduramini
|
|
| 3. Person Plural |
edurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edurem
|
ich dauere fort |
| 2. Person Singular |
edures
|
du dauerst fort |
| 3. Person Singular |
eduret
|
er/sie/es dauere fort |
| 1. Person Plural |
eduremus
|
wir dauern fort |
| 2. Person Plural |
eduretis
|
ihr dauert fort |
| 3. Person Plural |
edurent
|
sie dauern fort |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edurer
|
|
| 2. Person Singular |
edureris edurere
|
|
| 3. Person Singular |
eduretur
|
|
| 1. Person Plural |
eduremur
|
|
| 2. Person Plural |
eduremini
|
|
| 3. Person Plural |
edurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edurabam
|
ich dauerte fort |
| 2. Person Singular |
edurabas
|
du dauertest fort |
| 3. Person Singular |
edurabat
|
er/sie/es dauerte fort |
| 1. Person Plural |
edurabamus
|
wir dauerten fort |
| 2. Person Plural |
edurabatis
|
ihr dauertet fort |
| 3. Person Plural |
edurabant
|
sie dauerten fort |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edurabar
|
|
| 2. Person Singular |
edurabaris edurabare
|
|
| 3. Person Singular |
edurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
edurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
edurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
edurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edurarem
|
ich dauerte fort |
| 2. Person Singular |
edurares
|
du dauertest fort |
| 3. Person Singular |
eduraret
|
er/sie/es dauerte fort |
| 1. Person Plural |
eduraremus
|
wir dauerten fort |
| 2. Person Plural |
eduraretis
|
ihr dauertet fort |
| 3. Person Plural |
edurarent
|
sie dauerten fort |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edurarer
|
|
| 2. Person Singular |
edurareris edurarere
|
|
| 3. Person Singular |
eduraretur
|
|
| 1. Person Plural |
eduraremur
|
|
| 2. Person Plural |
eduraremini
|
|
| 3. Person Plural |
edurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
edurabo
|
ich werde fortdauern |
| 2. Person Singular |
edurabis
|
du wirst fortdauern |
| 3. Person Singular |
edurabit
|
er/sie/es wird fortdauern |
| 1. Person Plural |
edurabimus
|
wir werden fortdauern |
| 2. Person Plural |
edurabitis
|
ihr werdet fortdauern |
| 3. Person Plural |
edurabunt
|
sie werden fortdauern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
edurabor
|
|
| 2. Person Singular |
eduraberis edurabere
|
|
| 3. Person Singular |
edurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
edurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
edurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
edurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduravi
|
ich habe fortgedauert |
| 2. Person Singular |
eduravisti
|
du hast fortgedauert |
| 3. Person Singular |
eduravit
|
er/sie/es hat fortgedauert |
| 1. Person Plural |
eduravimus
|
wir haben fortgedauert |
| 2. Person Plural |
eduravistis
|
ihr habt fortgedauert |
| 3. Person Plural |
eduraverunt eduravere
|
sie haben fortgedauert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
eduratus es
|
|
| 3. Person Singular |
eduratus est
|
|
| 1. Person Plural |
edurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
edurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
edurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduraverim
|
ich habe fortgedauert |
| 2. Person Singular |
eduraveris
|
du habest fortgedauert |
| 3. Person Singular |
eduraverit
|
er/sie/es habe fortgedauert |
| 1. Person Plural |
eduraverimus
|
wir haben fortgedauert |
| 2. Person Plural |
eduraveritis
|
ihr habet fortgedauert |
| 3. Person Plural |
eduraverint
|
sie haben fortgedauert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
eduratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
eduratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
edurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
edurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
edurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduraveram
|
ich hatte fortgedauert |
| 2. Person Singular |
eduraveras
|
du hattest fortgedauert |
| 3. Person Singular |
eduraverat
|
er/sie/es hatte fortgedauert |
| 1. Person Plural |
eduraveramus
|
wir hatten fortgedauert |
| 2. Person Plural |
eduraveratis
|
ihr hattet fortgedauert |
| 3. Person Plural |
eduraverant
|
sie hatten fortgedauert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
eduratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
eduratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
edurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
edurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
edurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduravissem
|
ich hätte fortgedauert |
| 2. Person Singular |
eduravisses
|
du hättest fortgedauert |
| 3. Person Singular |
eduravisset
|
er/sie/es hätte fortgedauert |
| 1. Person Plural |
eduravissemus
|
wir hätten fortgedauert |
| 2. Person Plural |
eduravissetis
|
ihr hättet fortgedauert |
| 3. Person Plural |
eduravissent
|
sie hätten fortgedauert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
eduratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
eduratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
edurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
edurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
edurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eduravero
|
ich werde fortgedauert haben |
| 2. Person Singular |
eduraveris
|
du wirst fortgedauert haben |
| 3. Person Singular |
eduraverit
|
er/sie/es wird fortgedauert haben |
| 1. Person Plural |
eduraverimus
|
wir werden fortgedauert haben |
| 2. Person Plural |
eduraveritis
|
ihr werdet fortgedauert haben |
| 3. Person Plural |
eduraverint
|
sie werden fortgedauert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eduratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
eduratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
eduratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
edurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
edurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
edurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edurare
|
fortdauern |
| Vorzeitigkeit |
eduravisse
|
fortgedauert haben |
| Nachzeitigkeit |
eduraturum esse
|
fortdauern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
edurari edurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
eduratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eduratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
edura
|
dauere fort! |
| 2. Person Plural |
edurate
|
dauert fort! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
edurato
|
| 3. Person Singular |
edurato
|
| 2. Person Plural |
eduratote
|
| 3. Person Plural |
eduranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
edurare
|
das Fortdauern |
| Genitiv |
edurandi
|
des Fortdauernes |
| Dativ |
edurando
|
dem Fortdauern |
| Akkusativ |
edurandum
|
das Fortdauern |
| Ablativ |
edurando
|
durch das Fortdauern |
| Vokativ |
edurande
|
Fortdauern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edurandus
|
eduranda
|
edurandum
|
| Genitiv |
edurandi
|
edurandae
|
edurandi
|
| Dativ |
edurando
|
edurandae
|
edurando
|
| Akkusativ |
edurandum
|
edurandam
|
edurandum
|
| Ablativ |
edurando
|
eduranda
|
edurando
|
| Vokativ |
edurande
|
eduranda
|
edurandum
|
Plural
| Nominativ |
edurandi
|
edurandae
|
eduranda
|
| Genitiv |
edurandorum
|
edurandarum
|
edurandorum
|
| Dativ |
edurandis
|
edurandis
|
edurandis
|
| Akkusativ |
edurandos
|
edurandas
|
eduranda
|
| Ablativ |
edurandis
|
edurandis
|
edurandis
|
| Vokativ |
edurandi
|
edurandae
|
eduranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
edurans
|
edurans
|
edurans
|
| Genitiv |
edurantis
|
edurantis
|
edurantis
|
| Dativ |
eduranti
|
eduranti
|
eduranti
|
| Akkusativ |
edurantem
|
edurantem
|
edurans
|
| Ablativ |
eduranti edurante
|
eduranti edurante
|
eduranti edurante
|
| Vokativ |
edurans
|
edurans
|
edurans
|
Plural
| Nominativ |
edurantes
|
edurantes
|
edurantia
|
| Genitiv |
edurantium edurantum
|
edurantium edurantum
|
edurantium edurantum
|
| Dativ |
edurantibus
|
edurantibus
|
edurantibus
|
| Akkusativ |
edurantes
|
edurantes
|
edurantia
|
| Ablativ |
edurantibus
|
edurantibus
|
edurantibus
|
| Vokativ |
edurantes
|
edurantes
|
edurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eduratus
|
edurata
|
eduratum
|
| Genitiv |
edurati
|
eduratae
|
edurati
|
| Dativ |
edurato
|
eduratae
|
edurato
|
| Akkusativ |
eduratum
|
eduratam
|
eduratum
|
| Ablativ |
edurato
|
edurata
|
edurato
|
| Vokativ |
edurate
|
edurata
|
eduratum
|
Plural
| Nominativ |
edurati
|
eduratae
|
edurata
|
| Genitiv |
eduratorum
|
eduratarum
|
eduratorum
|
| Dativ |
eduratis
|
eduratis
|
eduratis
|
| Akkusativ |
eduratos
|
eduratas
|
edurata
|
| Ablativ |
eduratis
|
eduratis
|
eduratis
|
| Vokativ |
edurati
|
eduratae
|
edurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eduraturus
|
eduratura
|
eduraturum
|
| Genitiv |
eduraturi
|
eduraturae
|
eduraturi
|
| Dativ |
eduraturo
|
eduraturae
|
eduraturo
|
| Akkusativ |
eduraturum
|
eduraturam
|
eduraturum
|
| Ablativ |
eduraturo
|
eduratura
|
eduraturo
|
| Vokativ |
edurature
|
eduratura
|
eduraturum
|
Plural
| Nominativ |
eduraturi
|
eduraturae
|
eduratura
|
| Genitiv |
eduraturorum
|
eduraturarum
|
eduraturorum
|
| Dativ |
eduraturis
|
eduraturis
|
eduraturis
|
| Akkusativ |
eduraturos
|
eduraturas
|
eduratura
|
| Ablativ |
eduraturis
|
eduraturis
|
eduraturis
|
| Vokativ |
eduraturi
|
eduraturae
|
eduratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eduratum
|
eduratu
|