Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
effare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
effare auch noch Formen von:
effari (Verb)
Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effo
|
ich grenze ab |
| 2. Person Singular |
effas
|
du grenzt ab |
| 3. Person Singular |
effat
|
er/sie/es grenzt ab |
| 1. Person Plural |
effamus
|
wir grenzen ab |
| 2. Person Plural |
effatis
|
ihr grenzt ab |
| 3. Person Plural |
effant
|
sie grenzen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effor
|
ich werde abgegrenzt |
| 2. Person Singular |
effaris effare
|
du wirst abgegrenzt |
| 3. Person Singular |
effatur
|
er/sie/es wird abgegrenzt |
| 1. Person Plural |
effamur
|
wir werden abgegrenzt |
| 2. Person Plural |
effamini
|
ihr werdet abgegrenzt |
| 3. Person Plural |
effantur
|
sie werden abgegrenzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effem
|
ich grenze ab |
| 2. Person Singular |
effes
|
du grenzest ab |
| 3. Person Singular |
effet
|
er/sie/es grenze ab |
| 1. Person Plural |
effemus
|
wir grenzen ab |
| 2. Person Plural |
effetis
|
ihr grenzet ab |
| 3. Person Plural |
effent
|
sie grenzen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effer
|
ich werde abgegrenzt |
| 2. Person Singular |
efferis effere
|
du werdest abgegrenzt |
| 3. Person Singular |
effetur
|
er/sie/es werde abgegrenzt |
| 1. Person Plural |
effemur
|
wir werden abgegrenzt |
| 2. Person Plural |
effemini
|
ihr werdet abgegrenzt |
| 3. Person Plural |
effentur
|
sie werden abgegrenzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effabam
|
ich grenzte ab |
| 2. Person Singular |
effabas
|
du grenztest ab |
| 3. Person Singular |
effabat
|
er/sie/es grenzte ab |
| 1. Person Plural |
effabamus
|
wir grenzten ab |
| 2. Person Plural |
effabatis
|
ihr grenztet ab |
| 3. Person Plural |
effabant
|
sie grenzten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effabar
|
ich wurde abgegrenzt |
| 2. Person Singular |
effabaris effabare
|
du wurdest abgegrenzt |
| 3. Person Singular |
effabatur
|
er/sie/es wurde abgegrenzt |
| 1. Person Plural |
effabamur
|
wir wurden abgegrenzt |
| 2. Person Plural |
effabamini
|
ihr wurdet abgegrenzt |
| 3. Person Plural |
effabantur
|
sie wurden abgegrenzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effarem
|
ich grenzte ab |
| 2. Person Singular |
effares
|
du grenztest ab |
| 3. Person Singular |
effaret
|
er/sie/es grenzte ab |
| 1. Person Plural |
effaremus
|
wir grenzten ab |
| 2. Person Plural |
effaretis
|
ihr grenztet ab |
| 3. Person Plural |
effarent
|
sie grenzten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effarer
|
ich würde abgegrenzt |
| 2. Person Singular |
effareris effarere
|
du würdest abgegrenzt |
| 3. Person Singular |
effaretur
|
er/sie/es würde abgegrenzt |
| 1. Person Plural |
effaremur
|
wir würden abgegrenzt |
| 2. Person Plural |
effaremini
|
ihr würdet abgegrenzt |
| 3. Person Plural |
effarentur
|
sie würden abgegrenzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effabo
|
ich werde abgrenzen |
| 2. Person Singular |
effabis
|
du wirst abgrenzen |
| 3. Person Singular |
effabit
|
er/sie/es wird abgrenzen |
| 1. Person Plural |
effabimus
|
wir werden abgrenzen |
| 2. Person Plural |
effabitis
|
ihr werdet abgrenzen |
| 3. Person Plural |
effabunt
|
sie werden abgrenzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effabor
|
ich werde abgegrenzt werden |
| 2. Person Singular |
effaberis effabere
|
du wirst abgegrenzt werden |
| 3. Person Singular |
effabitur
|
er/sie/es wird abgegrenzt werden |
| 1. Person Plural |
effabimur
|
wir werden abgegrenzt werden |
| 2. Person Plural |
effabimini
|
ihr werdet abgegrenzt werden |
| 3. Person Plural |
effabuntur
|
sie werden abgegrenzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effavi
|
ich habe abgegrenzt |
| 2. Person Singular |
effavisti
|
du hast abgegrenzt |
| 3. Person Singular |
effavit
|
er/sie/es hat abgegrenzt |
| 1. Person Plural |
effavimus
|
wir haben abgegrenzt |
| 2. Person Plural |
effavistis
|
ihr habt abgegrenzt |
| 3. Person Plural |
effaverunt effavere
|
sie haben abgegrenzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus sum
|
ich bin abgegrenzt worden |
| 2. Person Singular |
effatus es
|
du bist abgegrenzt worden |
| 3. Person Singular |
effatus est
|
er/sie/es ist abgegrenzt worden |
| 1. Person Plural |
effati sumus
|
wir sind abgegrenzt worden |
| 2. Person Plural |
effati estis
|
ihr seid abgegrenzt worden |
| 3. Person Plural |
effati sunt
|
sie sind abgegrenzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effaverim
|
ich habe abgegrenzt |
| 2. Person Singular |
effaveris
|
du habest abgegrenzt |
| 3. Person Singular |
effaverit
|
er/sie/es habe abgegrenzt |
| 1. Person Plural |
effaverimus
|
wir haben abgegrenzt |
| 2. Person Plural |
effaveritis
|
ihr habet abgegrenzt |
| 3. Person Plural |
effaverint
|
sie haben abgegrenzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus sim
|
ich sei abgegrenzt worden |
| 2. Person Singular |
effatus sis
|
du seiest abgegrenzt worden |
| 3. Person Singular |
effatus sit
|
er/sie/es sei abgegrenzt worden |
| 1. Person Plural |
effati simus
|
wir seien abgegrenzt worden |
| 2. Person Plural |
effati sitis
|
ihr seiet abgegrenzt worden |
| 3. Person Plural |
effati sint
|
sie seien abgegrenzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effaveram
|
ich hatte abgegrenzt |
| 2. Person Singular |
effaveras
|
du hattest abgegrenzt |
| 3. Person Singular |
effaverat
|
er/sie/es hatte abgegrenzt |
| 1. Person Plural |
effaveramus
|
wir hatten abgegrenzt |
| 2. Person Plural |
effaveratis
|
ihr hattet abgegrenzt |
| 3. Person Plural |
effaverant
|
sie hatten abgegrenzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus eram
|
ich war abgegrenzt worden |
| 2. Person Singular |
effatus eras
|
du warst abgegrenzt worden |
| 3. Person Singular |
effatus erat
|
er/sie/es war abgegrenzt worden |
| 1. Person Plural |
effati eramus
|
wir waren abgegrenzt worden |
| 2. Person Plural |
effati eratis
|
ihr wart abgegrenzt worden |
| 3. Person Plural |
effati erant
|
sie waren abgegrenzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effavissem
|
ich hätte abgegrenzt |
| 2. Person Singular |
effavisses
|
du hättest abgegrenzt |
| 3. Person Singular |
effavisset
|
er/sie/es hätte abgegrenzt |
| 1. Person Plural |
effavissemus
|
wir hätten abgegrenzt |
| 2. Person Plural |
effavissetis
|
ihr hättet abgegrenzt |
| 3. Person Plural |
effavissent
|
sie hätten abgegrenzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus essem
|
ich wäre abgegrenzt worden |
| 2. Person Singular |
effatus esses
|
du wärest abgegrenzt worden |
| 3. Person Singular |
effatus esset
|
er/sie/es wäre abgegrenzt worden |
| 1. Person Plural |
effati essemus
|
wir wären abgegrenzt worden |
| 2. Person Plural |
effati essetis
|
ihr wäret abgegrenzt worden |
| 3. Person Plural |
effati essent
|
sie wären abgegrenzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effavero
|
ich werde abgegrenzt haben |
| 2. Person Singular |
effaveris
|
du wirst abgegrenzt haben |
| 3. Person Singular |
effaverit
|
er/sie/es wird abgegrenzt haben |
| 1. Person Plural |
effaverimus
|
wir werden abgegrenzt haben |
| 2. Person Plural |
effaveritis
|
ihr werdet abgegrenzt haben |
| 3. Person Plural |
effaverint
|
sie werden abgegrenzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus ero
|
ich werde abgegrenzt worden sein |
| 2. Person Singular |
effatus eris
|
du wirst abgegrenzt worden sein |
| 3. Person Singular |
effatus erit
|
er/sie/es wird abgegrenzt worden sein |
| 1. Person Plural |
effati erimus
|
wir werden abgegrenzt worden sein |
| 2. Person Plural |
effati eritis
|
ihr werdet abgegrenzt worden sein |
| 3. Person Plural |
effati erunt
|
sie werden abgegrenzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effare
|
abgrenzen |
| Vorzeitigkeit |
effavisse
|
abgegrenzt haben |
| Nachzeitigkeit |
effaturum esse
|
abgrenzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effari effarier
|
abgegrenzt werden |
| Vorzeitigkeit |
effatum esse
|
abgegrenzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
effatum iri
|
künftig abgegrenzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
effa
|
grenze ab; grenz ab! |
| 2. Person Plural |
effate
|
grenzt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
effato
|
| 3. Person Singular |
effato
|
| 2. Person Plural |
effatote
|
| 3. Person Plural |
effanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
effare
|
das Abgrenzen |
| Genitiv |
effandi
|
des Abgrenzens |
| Dativ |
effando
|
dem Abgrenzen |
| Akkusativ |
effandum
|
das Abgrenzen |
| Ablativ |
effando
|
durch das Abgrenzen |
| Vokativ |
effande
|
Abgrenzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effandus
|
effanda
|
effandum
|
| Genitiv |
effandi
|
effandae
|
effandi
|
| Dativ |
effando
|
effandae
|
effando
|
| Akkusativ |
effandum
|
effandam
|
effandum
|
| Ablativ |
effando
|
effanda
|
effando
|
| Vokativ |
effande
|
effanda
|
effandum
|
Plural
| Nominativ |
effandi
|
effandae
|
effanda
|
| Genitiv |
effandorum
|
effandarum
|
effandorum
|
| Dativ |
effandis
|
effandis
|
effandis
|
| Akkusativ |
effandos
|
effandas
|
effanda
|
| Ablativ |
effandis
|
effandis
|
effandis
|
| Vokativ |
effandi
|
effandae
|
effanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effans
|
effans
|
effans
|
| Genitiv |
effantis
|
effantis
|
effantis
|
| Dativ |
effanti
|
effanti
|
effanti
|
| Akkusativ |
effantem
|
effantem
|
effans
|
| Ablativ |
effanti effante
|
effanti effante
|
effanti effante
|
| Vokativ |
effans
|
effans
|
effans
|
Plural
| Nominativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
| Genitiv |
effantium effantum
|
effantium effantum
|
effantium effantum
|
| Dativ |
effantibus
|
effantibus
|
effantibus
|
| Akkusativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
| Ablativ |
effantibus
|
effantibus
|
effantibus
|
| Vokativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effatus
|
effata
|
effatum
|
| Genitiv |
effati
|
effatae
|
effati
|
| Dativ |
effato
|
effatae
|
effato
|
| Akkusativ |
effatum
|
effatam
|
effatum
|
| Ablativ |
effato
|
effata
|
effato
|
| Vokativ |
effate
|
effata
|
effatum
|
Plural
| Nominativ |
effati
|
effatae
|
effata
|
| Genitiv |
effatorum
|
effatarum
|
effatorum
|
| Dativ |
effatis
|
effatis
|
effatis
|
| Akkusativ |
effatos
|
effatas
|
effata
|
| Ablativ |
effatis
|
effatis
|
effatis
|
| Vokativ |
effati
|
effatae
|
effata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effaturus
|
effatura
|
effaturum
|
| Genitiv |
effaturi
|
effaturae
|
effaturi
|
| Dativ |
effaturo
|
effaturae
|
effaturo
|
| Akkusativ |
effaturum
|
effaturam
|
effaturum
|
| Ablativ |
effaturo
|
effatura
|
effaturo
|
| Vokativ |
effature
|
effatura
|
effaturum
|
Plural
| Nominativ |
effaturi
|
effaturae
|
effatura
|
| Genitiv |
effaturorum
|
effaturarum
|
effaturorum
|
| Dativ |
effaturis
|
effaturis
|
effaturis
|
| Akkusativ |
effaturos
|
effaturas
|
effatura
|
| Ablativ |
effaturis
|
effaturis
|
effaturis
|
| Vokativ |
effaturi
|
effaturae
|
effatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
effatum
|
effatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effo
|
|
| 2. Person Singular |
effas
|
|
| 3. Person Singular |
effat
|
|
| 1. Person Plural |
effamus
|
|
| 2. Person Plural |
effatis
|
|
| 3. Person Plural |
effant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effor
|
|
| 2. Person Singular |
effaris effare
|
|
| 3. Person Singular |
effatur
|
|
| 1. Person Plural |
effamur
|
|
| 2. Person Plural |
effamini
|
|
| 3. Person Plural |
effantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effem
|
|
| 2. Person Singular |
effes
|
|
| 3. Person Singular |
effet
|
|
| 1. Person Plural |
effemus
|
|
| 2. Person Plural |
effetis
|
|
| 3. Person Plural |
effent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effer
|
|
| 2. Person Singular |
efferis effere
|
|
| 3. Person Singular |
effetur
|
|
| 1. Person Plural |
effemur
|
|
| 2. Person Plural |
effemini
|
|
| 3. Person Plural |
effentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effabam
|
|
| 2. Person Singular |
effabas
|
|
| 3. Person Singular |
effabat
|
|
| 1. Person Plural |
effabamus
|
|
| 2. Person Plural |
effabatis
|
|
| 3. Person Plural |
effabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effabar
|
|
| 2. Person Singular |
effabaris effabare
|
|
| 3. Person Singular |
effabatur
|
|
| 1. Person Plural |
effabamur
|
|
| 2. Person Plural |
effabamini
|
|
| 3. Person Plural |
effabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effarem
|
|
| 2. Person Singular |
effares
|
|
| 3. Person Singular |
effaret
|
|
| 1. Person Plural |
effaremus
|
|
| 2. Person Plural |
effaretis
|
|
| 3. Person Plural |
effarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effarer
|
|
| 2. Person Singular |
effareris effarere
|
|
| 3. Person Singular |
effaretur
|
|
| 1. Person Plural |
effaremur
|
|
| 2. Person Plural |
effaremini
|
|
| 3. Person Plural |
effarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effabo
|
|
| 2. Person Singular |
effabis
|
|
| 3. Person Singular |
effabit
|
|
| 1. Person Plural |
effabimus
|
|
| 2. Person Plural |
effabitis
|
|
| 3. Person Plural |
effabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effabor
|
|
| 2. Person Singular |
effaberis effabere
|
|
| 3. Person Singular |
effabitur
|
|
| 1. Person Plural |
effabimur
|
|
| 2. Person Plural |
effabimini
|
|
| 3. Person Plural |
effabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effavi
|
|
| 2. Person Singular |
effavisti
|
|
| 3. Person Singular |
effavit
|
|
| 1. Person Plural |
effavimus
|
|
| 2. Person Plural |
effavistis
|
|
| 3. Person Plural |
effaverunt effavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
effatus es
|
|
| 3. Person Singular |
effatus est
|
|
| 1. Person Plural |
effati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
effati estis
|
|
| 3. Person Plural |
effati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effaverim
|
|
| 2. Person Singular |
effaveris
|
|
| 3. Person Singular |
effaverit
|
|
| 1. Person Plural |
effaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
effaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
effaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
effatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
effatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
effati simus
|
|
| 2. Person Plural |
effati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
effati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effaveram
|
|
| 2. Person Singular |
effaveras
|
|
| 3. Person Singular |
effaverat
|
|
| 1. Person Plural |
effaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
effaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
effaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
effatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
effatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
effati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
effati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
effati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effavissem
|
|
| 2. Person Singular |
effavisses
|
|
| 3. Person Singular |
effavisset
|
|
| 1. Person Plural |
effavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
effavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
effavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
effatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
effatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
effati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
effati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
effati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effavero
|
|
| 2. Person Singular |
effaveris
|
|
| 3. Person Singular |
effaverit
|
|
| 1. Person Plural |
effaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
effaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
effaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
effatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
effatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
effati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
effati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
effati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effare
|
|
| Vorzeitigkeit |
effavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
effaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effari effarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
effatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
effatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
effa
|
! |
| 2. Person Plural |
effate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
effato
|
| 3. Person Singular |
effato
|
| 2. Person Plural |
effatote
|
| 3. Person Plural |
effanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
effare
|
|
| Genitiv |
effandi
|
|
| Dativ |
effando
|
|
| Akkusativ |
effandum
|
|
| Ablativ |
effando
|
|
| Vokativ |
effande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effandus
|
effanda
|
effandum
|
| Genitiv |
effandi
|
effandae
|
effandi
|
| Dativ |
effando
|
effandae
|
effando
|
| Akkusativ |
effandum
|
effandam
|
effandum
|
| Ablativ |
effando
|
effanda
|
effando
|
| Vokativ |
effande
|
effanda
|
effandum
|
Plural
| Nominativ |
effandi
|
effandae
|
effanda
|
| Genitiv |
effandorum
|
effandarum
|
effandorum
|
| Dativ |
effandis
|
effandis
|
effandis
|
| Akkusativ |
effandos
|
effandas
|
effanda
|
| Ablativ |
effandis
|
effandis
|
effandis
|
| Vokativ |
effandi
|
effandae
|
effanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effans
|
effans
|
effans
|
| Genitiv |
effantis
|
effantis
|
effantis
|
| Dativ |
effanti
|
effanti
|
effanti
|
| Akkusativ |
effantem
|
effantem
|
effans
|
| Ablativ |
effanti effante
|
effanti effante
|
effanti effante
|
| Vokativ |
effans
|
effans
|
effans
|
Plural
| Nominativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
| Genitiv |
effantium effantum
|
effantium effantum
|
effantium effantum
|
| Dativ |
effantibus
|
effantibus
|
effantibus
|
| Akkusativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
| Ablativ |
effantibus
|
effantibus
|
effantibus
|
| Vokativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effatus
|
effata
|
effatum
|
| Genitiv |
effati
|
effatae
|
effati
|
| Dativ |
effato
|
effatae
|
effato
|
| Akkusativ |
effatum
|
effatam
|
effatum
|
| Ablativ |
effato
|
effata
|
effato
|
| Vokativ |
effate
|
effata
|
effatum
|
Plural
| Nominativ |
effati
|
effatae
|
effata
|
| Genitiv |
effatorum
|
effatarum
|
effatorum
|
| Dativ |
effatis
|
effatis
|
effatis
|
| Akkusativ |
effatos
|
effatas
|
effata
|
| Ablativ |
effatis
|
effatis
|
effatis
|
| Vokativ |
effati
|
effatae
|
effata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effaturus
|
effatura
|
effaturum
|
| Genitiv |
effaturi
|
effaturae
|
effaturi
|
| Dativ |
effaturo
|
effaturae
|
effaturo
|
| Akkusativ |
effaturum
|
effaturam
|
effaturum
|
| Ablativ |
effaturo
|
effatura
|
effaturo
|
| Vokativ |
effature
|
effatura
|
effaturum
|
Plural
| Nominativ |
effaturi
|
effaturae
|
effatura
|
| Genitiv |
effaturorum
|
effaturarum
|
effaturorum
|
| Dativ |
effaturis
|
effaturis
|
effaturis
|
| Akkusativ |
effaturos
|
effaturas
|
effatura
|
| Ablativ |
effaturis
|
effaturis
|
effaturis
|
| Vokativ |
effaturi
|
effaturae
|
effatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
effatum
|
effatu
|