Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
effari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
effari auch noch Formen von:
effare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effor
|
ich äußere |
| 2. Person Singular |
effaris effare
|
du äußerst |
| 3. Person Singular |
effatur
|
er/sie/es äußert |
| 1. Person Plural |
effamur
|
wir äußern |
| 2. Person Plural |
effamini
|
ihr äußert |
| 3. Person Plural |
effantur
|
sie äußern |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effer
|
ich äußere |
| 2. Person Singular |
efferis effere
|
du äußerst |
| 3. Person Singular |
effetur
|
er/sie/es äußere |
| 1. Person Plural |
effemur
|
wir äußern |
| 2. Person Plural |
effemini
|
ihr äußert |
| 3. Person Plural |
effentur
|
sie äußern |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effabar
|
ich äußerte |
| 2. Person Singular |
effabaris effabare
|
du äußertest |
| 3. Person Singular |
effabatur
|
er/sie/es äußerte |
| 1. Person Plural |
effabamur
|
wir äußerten |
| 2. Person Plural |
effabamini
|
ihr äußertet |
| 3. Person Plural |
effabantur
|
sie äußerten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effarer
|
ich äußerte |
| 2. Person Singular |
effareris effarere
|
du äußertest |
| 3. Person Singular |
effaretur
|
er/sie/es äußerte |
| 1. Person Plural |
effaremur
|
wir äußerten |
| 2. Person Plural |
effaremini
|
ihr äußertet |
| 3. Person Plural |
effarentur
|
sie äußerten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effabor
|
ich werde äußern |
| 2. Person Singular |
effaberis effabere
|
du wirst äußern |
| 3. Person Singular |
effabitur
|
er/sie/es wird äußern |
| 1. Person Plural |
effabimur
|
wir werden äußern |
| 2. Person Plural |
effabimini
|
ihr werdet äußern |
| 3. Person Plural |
effabuntur
|
sie werden äußern |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus sum
|
ich habe geäußert |
| 2. Person Singular |
effatus es
|
du hast geäußert |
| 3. Person Singular |
effatus est
|
er/sie/es hat geäußert |
| 1. Person Plural |
effati sumus
|
wir haben geäußert |
| 2. Person Plural |
effati estis
|
ihr habt geäußert |
| 3. Person Plural |
effati sunt
|
sie haben geäußert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus sim
|
ich habe geäußert |
| 2. Person Singular |
effatus sis
|
du habest geäußert |
| 3. Person Singular |
effatus sit
|
er/sie/es habe geäußert |
| 1. Person Plural |
effati simus
|
wir haben geäußert |
| 2. Person Plural |
effati sitis
|
ihr habet geäußert |
| 3. Person Plural |
effati sint
|
sie haben geäußert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus eram
|
ich hatte geäußert |
| 2. Person Singular |
effatus eras
|
du hattest geäußert |
| 3. Person Singular |
effatus erat
|
er/sie/es hatte geäußert |
| 1. Person Plural |
effati eramus
|
wir hatten geäußert |
| 2. Person Plural |
effati eratis
|
ihr hattet geäußert |
| 3. Person Plural |
effati erant
|
sie hatten geäußert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus essem
|
ich hätte geäußert |
| 2. Person Singular |
effatus esses
|
du hättest geäußert |
| 3. Person Singular |
effatus esset
|
er/sie/es hätte geäußert |
| 1. Person Plural |
effati essemus
|
wir hätten geäußert |
| 2. Person Plural |
effati essetis
|
ihr hättet geäußert |
| 3. Person Plural |
effati essent
|
sie hätten geäußert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus ero
|
ich werde geäußert haben |
| 2. Person Singular |
effatus eris
|
du wirst geäußert haben |
| 3. Person Singular |
effatus erit
|
er/sie/es wird geäußert haben |
| 1. Person Plural |
effati erimus
|
wir werden geäußert haben |
| 2. Person Plural |
effati eritis
|
ihr werdet geäußert haben |
| 3. Person Plural |
effati erunt
|
sie werden geäußert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effari effarier
|
äußern |
| Vorzeitigkeit |
effatus esse
|
geäußert haben |
| Nachzeitigkeit |
effaturum esse
|
äußern werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
effare
|
äußere! |
| 2. Person Plural |
effamini
|
äußert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
effator
|
| 3. Person Singular |
effator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
effantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
effari effarier
|
das Äußern |
| Genitiv |
effandi
|
des Äußernes |
| Dativ |
effando
|
dem Äußern |
| Akkusativ |
effandum
|
das Äußern |
| Ablativ |
effando
|
durch das Äußern |
| Vokativ |
effande
|
Äußern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effandus
|
effanda
|
effandum
|
| Genitiv |
effandi
|
effandae
|
effandi
|
| Dativ |
effando
|
effandae
|
effando
|
| Akkusativ |
effandum
|
effandam
|
effandum
|
| Ablativ |
effando
|
effanda
|
effando
|
| Vokativ |
effande
|
effanda
|
effandum
|
Plural
| Nominativ |
effandi
|
effandae
|
effanda
|
| Genitiv |
effandorum
|
effandarum
|
effandorum
|
| Dativ |
effandis
|
effandis
|
effandis
|
| Akkusativ |
effandos
|
effandas
|
effanda
|
| Ablativ |
effandis
|
effandis
|
effandis
|
| Vokativ |
effandi
|
effandae
|
effanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effans
|
effans
|
effans
|
| Genitiv |
effantis
|
effantis
|
effantis
|
| Dativ |
effanti
|
effanti
|
effanti
|
| Akkusativ |
effantem
|
effantem
|
effans
|
| Ablativ |
effanti effante
|
effanti effante
|
effanti effante
|
| Vokativ |
effans
|
effans
|
effans
|
Plural
| Nominativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
| Genitiv |
effantium effantum
|
effantium effantum
|
effantium effantum
|
| Dativ |
effantibus
|
effantibus
|
effantibus
|
| Akkusativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
| Ablativ |
effantibus
|
effantibus
|
effantibus
|
| Vokativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effatus
|
effata
|
effatum
|
| Genitiv |
effati
|
effatae
|
effati
|
| Dativ |
effato
|
effatae
|
effato
|
| Akkusativ |
effatum
|
effatam
|
effatum
|
| Ablativ |
effato
|
effata
|
effato
|
| Vokativ |
effate
|
effata
|
effatum
|
Plural
| Nominativ |
effati
|
effatae
|
effata
|
| Genitiv |
effatorum
|
effatarum
|
effatorum
|
| Dativ |
effatis
|
effatis
|
effatis
|
| Akkusativ |
effatos
|
effatas
|
effata
|
| Ablativ |
effatis
|
effatis
|
effatis
|
| Vokativ |
effati
|
effatae
|
effata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effaturus
|
effatura
|
effaturum
|
| Genitiv |
effaturi
|
effaturae
|
effaturi
|
| Dativ |
effaturo
|
effaturae
|
effaturo
|
| Akkusativ |
effaturum
|
effaturam
|
effaturum
|
| Ablativ |
effaturo
|
effatura
|
effaturo
|
| Vokativ |
effature
|
effatura
|
effaturum
|
Plural
| Nominativ |
effaturi
|
effaturae
|
effatura
|
| Genitiv |
effaturorum
|
effaturarum
|
effaturorum
|
| Dativ |
effaturis
|
effaturis
|
effaturis
|
| Akkusativ |
effaturos
|
effaturas
|
effatura
|
| Ablativ |
effaturis
|
effaturis
|
effaturis
|
| Vokativ |
effaturi
|
effaturae
|
effatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
effatum
|
effatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effor
|
ich spreche aus |
| 2. Person Singular |
effaris effare
|
du sprichst aus |
| 3. Person Singular |
effatur
|
er/sie/es spricht aus |
| 1. Person Plural |
effamur
|
wir sprechen aus |
| 2. Person Plural |
effamini
|
ihr sprecht aus |
| 3. Person Plural |
effantur
|
sie sprechen aus |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effer
|
ich spreche aus |
| 2. Person Singular |
efferis effere
|
du sprechest aus |
| 3. Person Singular |
effetur
|
er/sie/es spreche aus |
| 1. Person Plural |
effemur
|
wir sprechen aus |
| 2. Person Plural |
effemini
|
ihr sprechet aus |
| 3. Person Plural |
effentur
|
sie sprechen aus |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effabar
|
ich sprach aus |
| 2. Person Singular |
effabaris effabare
|
du sprachst aus |
| 3. Person Singular |
effabatur
|
er/sie/es sprach aus |
| 1. Person Plural |
effabamur
|
wir sprachen aus |
| 2. Person Plural |
effabamini
|
ihr spracht aus |
| 3. Person Plural |
effabantur
|
sie sprachen aus |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effarer
|
ich spräche aus |
| 2. Person Singular |
effareris effarere
|
du sprächest aus |
| 3. Person Singular |
effaretur
|
er/sie/es spräche aus |
| 1. Person Plural |
effaremur
|
wir sprächen aus |
| 2. Person Plural |
effaremini
|
ihr sprächet aus |
| 3. Person Plural |
effarentur
|
sie sprächen aus |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effabor
|
ich werde aussprechen |
| 2. Person Singular |
effaberis effabere
|
du wirst aussprechen |
| 3. Person Singular |
effabitur
|
er/sie/es wird aussprechen |
| 1. Person Plural |
effabimur
|
wir werden aussprechen |
| 2. Person Plural |
effabimini
|
ihr werdet aussprechen |
| 3. Person Plural |
effabuntur
|
sie werden aussprechen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus sum
|
ich habe ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
effatus es
|
du hast ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
effatus est
|
er/sie/es hat ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
effati sumus
|
wir haben ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
effati estis
|
ihr habt ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
effati sunt
|
sie haben ausgesprochen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus sim
|
ich habe ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
effatus sis
|
du habest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
effatus sit
|
er/sie/es habe ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
effati simus
|
wir haben ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
effati sitis
|
ihr habet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
effati sint
|
sie haben ausgesprochen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus eram
|
ich hatte ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
effatus eras
|
du hattest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
effatus erat
|
er/sie/es hatte ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
effati eramus
|
wir hatten ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
effati eratis
|
ihr hattet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
effati erant
|
sie hatten ausgesprochen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus essem
|
ich hätte ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
effatus esses
|
du hättest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
effatus esset
|
er/sie/es hätte ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
effati essemus
|
wir hätten ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
effati essetis
|
ihr hättet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
effati essent
|
sie hätten ausgesprochen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus ero
|
ich werde ausgesprochen haben |
| 2. Person Singular |
effatus eris
|
du wirst ausgesprochen haben |
| 3. Person Singular |
effatus erit
|
er/sie/es wird ausgesprochen haben |
| 1. Person Plural |
effati erimus
|
wir werden ausgesprochen haben |
| 2. Person Plural |
effati eritis
|
ihr werdet ausgesprochen haben |
| 3. Person Plural |
effati erunt
|
sie werden ausgesprochen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effari effarier
|
aussprechen |
| Vorzeitigkeit |
effatus esse
|
ausgesprochen haben |
| Nachzeitigkeit |
effaturum esse
|
aussprechen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
effare
|
sprich aus! |
| 2. Person Plural |
effamini
|
sprecht aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
effator
|
| 3. Person Singular |
effator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
effantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
effari effarier
|
das Aussprechen |
| Genitiv |
effandi
|
des Aussprechens |
| Dativ |
effando
|
dem Aussprechen |
| Akkusativ |
effandum
|
das Aussprechen |
| Ablativ |
effando
|
durch das Aussprechen |
| Vokativ |
effande
|
Aussprechen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effandus
|
effanda
|
effandum
|
| Genitiv |
effandi
|
effandae
|
effandi
|
| Dativ |
effando
|
effandae
|
effando
|
| Akkusativ |
effandum
|
effandam
|
effandum
|
| Ablativ |
effando
|
effanda
|
effando
|
| Vokativ |
effande
|
effanda
|
effandum
|
Plural
| Nominativ |
effandi
|
effandae
|
effanda
|
| Genitiv |
effandorum
|
effandarum
|
effandorum
|
| Dativ |
effandis
|
effandis
|
effandis
|
| Akkusativ |
effandos
|
effandas
|
effanda
|
| Ablativ |
effandis
|
effandis
|
effandis
|
| Vokativ |
effandi
|
effandae
|
effanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effans
|
effans
|
effans
|
| Genitiv |
effantis
|
effantis
|
effantis
|
| Dativ |
effanti
|
effanti
|
effanti
|
| Akkusativ |
effantem
|
effantem
|
effans
|
| Ablativ |
effanti effante
|
effanti effante
|
effanti effante
|
| Vokativ |
effans
|
effans
|
effans
|
Plural
| Nominativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
| Genitiv |
effantium effantum
|
effantium effantum
|
effantium effantum
|
| Dativ |
effantibus
|
effantibus
|
effantibus
|
| Akkusativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
| Ablativ |
effantibus
|
effantibus
|
effantibus
|
| Vokativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effatus
|
effata
|
effatum
|
| Genitiv |
effati
|
effatae
|
effati
|
| Dativ |
effato
|
effatae
|
effato
|
| Akkusativ |
effatum
|
effatam
|
effatum
|
| Ablativ |
effato
|
effata
|
effato
|
| Vokativ |
effate
|
effata
|
effatum
|
Plural
| Nominativ |
effati
|
effatae
|
effata
|
| Genitiv |
effatorum
|
effatarum
|
effatorum
|
| Dativ |
effatis
|
effatis
|
effatis
|
| Akkusativ |
effatos
|
effatas
|
effata
|
| Ablativ |
effatis
|
effatis
|
effatis
|
| Vokativ |
effati
|
effatae
|
effata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effaturus
|
effatura
|
effaturum
|
| Genitiv |
effaturi
|
effaturae
|
effaturi
|
| Dativ |
effaturo
|
effaturae
|
effaturo
|
| Akkusativ |
effaturum
|
effaturam
|
effaturum
|
| Ablativ |
effaturo
|
effatura
|
effaturo
|
| Vokativ |
effature
|
effatura
|
effaturum
|
Plural
| Nominativ |
effaturi
|
effaturae
|
effatura
|
| Genitiv |
effaturorum
|
effaturarum
|
effaturorum
|
| Dativ |
effaturis
|
effaturis
|
effaturis
|
| Akkusativ |
effaturos
|
effaturas
|
effatura
|
| Ablativ |
effaturis
|
effaturis
|
effaturis
|
| Vokativ |
effaturi
|
effaturae
|
effatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
effatum
|
effatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effor
|
ich sage |
| 2. Person Singular |
effaris effare
|
du sagst |
| 3. Person Singular |
effatur
|
er/sie/es sagt |
| 1. Person Plural |
effamur
|
wir sagen |
| 2. Person Plural |
effamini
|
ihr sagt |
| 3. Person Plural |
effantur
|
sie sagen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effer
|
ich sage |
| 2. Person Singular |
efferis effere
|
du sagest |
| 3. Person Singular |
effetur
|
er/sie/es sage |
| 1. Person Plural |
effemur
|
wir sagen |
| 2. Person Plural |
effemini
|
ihr saget |
| 3. Person Plural |
effentur
|
sie sagen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effabar
|
ich sagte |
| 2. Person Singular |
effabaris effabare
|
du sagtest |
| 3. Person Singular |
effabatur
|
er/sie/es sagte |
| 1. Person Plural |
effabamur
|
wir sagten |
| 2. Person Plural |
effabamini
|
ihr sagtet |
| 3. Person Plural |
effabantur
|
sie sagten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effarer
|
ich sagte |
| 2. Person Singular |
effareris effarere
|
du sagtest |
| 3. Person Singular |
effaretur
|
er/sie/es sagte |
| 1. Person Plural |
effaremur
|
wir sagten |
| 2. Person Plural |
effaremini
|
ihr sagtet |
| 3. Person Plural |
effarentur
|
sie sagten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effabor
|
ich werde sagen |
| 2. Person Singular |
effaberis effabere
|
du wirst sagen |
| 3. Person Singular |
effabitur
|
er/sie/es wird sagen |
| 1. Person Plural |
effabimur
|
wir werden sagen |
| 2. Person Plural |
effabimini
|
ihr werdet sagen |
| 3. Person Plural |
effabuntur
|
sie werden sagen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus sum
|
ich habe gesagt |
| 2. Person Singular |
effatus es
|
du hast gesagt |
| 3. Person Singular |
effatus est
|
er/sie/es hat gesagt |
| 1. Person Plural |
effati sumus
|
wir haben gesagt |
| 2. Person Plural |
effati estis
|
ihr habt gesagt |
| 3. Person Plural |
effati sunt
|
sie haben gesagt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus sim
|
ich habe gesagt |
| 2. Person Singular |
effatus sis
|
du habest gesagt |
| 3. Person Singular |
effatus sit
|
er/sie/es habe gesagt |
| 1. Person Plural |
effati simus
|
wir haben gesagt |
| 2. Person Plural |
effati sitis
|
ihr habet gesagt |
| 3. Person Plural |
effati sint
|
sie haben gesagt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus eram
|
ich hatte gesagt |
| 2. Person Singular |
effatus eras
|
du hattest gesagt |
| 3. Person Singular |
effatus erat
|
er/sie/es hatte gesagt |
| 1. Person Plural |
effati eramus
|
wir hatten gesagt |
| 2. Person Plural |
effati eratis
|
ihr hattet gesagt |
| 3. Person Plural |
effati erant
|
sie hatten gesagt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus essem
|
ich hätte gesagt |
| 2. Person Singular |
effatus esses
|
du hättest gesagt |
| 3. Person Singular |
effatus esset
|
er/sie/es hätte gesagt |
| 1. Person Plural |
effati essemus
|
wir hätten gesagt |
| 2. Person Plural |
effati essetis
|
ihr hättet gesagt |
| 3. Person Plural |
effati essent
|
sie hätten gesagt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus ero
|
ich werde gesagt haben |
| 2. Person Singular |
effatus eris
|
du wirst gesagt haben |
| 3. Person Singular |
effatus erit
|
er/sie/es wird gesagt haben |
| 1. Person Plural |
effati erimus
|
wir werden gesagt haben |
| 2. Person Plural |
effati eritis
|
ihr werdet gesagt haben |
| 3. Person Plural |
effati erunt
|
sie werden gesagt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effari effarier
|
sagen |
| Vorzeitigkeit |
effatus esse
|
gesagt haben |
| Nachzeitigkeit |
effaturum esse
|
sagen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
effare
|
sage; sag! |
| 2. Person Plural |
effamini
|
sagt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
effator
|
| 3. Person Singular |
effator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
effantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
effari effarier
|
das Sagen |
| Genitiv |
effandi
|
des Sagens |
| Dativ |
effando
|
dem Sagen |
| Akkusativ |
effandum
|
das Sagen |
| Ablativ |
effando
|
durch das Sagen |
| Vokativ |
effande
|
Sagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effandus
|
effanda
|
effandum
|
| Genitiv |
effandi
|
effandae
|
effandi
|
| Dativ |
effando
|
effandae
|
effando
|
| Akkusativ |
effandum
|
effandam
|
effandum
|
| Ablativ |
effando
|
effanda
|
effando
|
| Vokativ |
effande
|
effanda
|
effandum
|
Plural
| Nominativ |
effandi
|
effandae
|
effanda
|
| Genitiv |
effandorum
|
effandarum
|
effandorum
|
| Dativ |
effandis
|
effandis
|
effandis
|
| Akkusativ |
effandos
|
effandas
|
effanda
|
| Ablativ |
effandis
|
effandis
|
effandis
|
| Vokativ |
effandi
|
effandae
|
effanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effans
|
effans
|
effans
|
| Genitiv |
effantis
|
effantis
|
effantis
|
| Dativ |
effanti
|
effanti
|
effanti
|
| Akkusativ |
effantem
|
effantem
|
effans
|
| Ablativ |
effanti effante
|
effanti effante
|
effanti effante
|
| Vokativ |
effans
|
effans
|
effans
|
Plural
| Nominativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
| Genitiv |
effantium effantum
|
effantium effantum
|
effantium effantum
|
| Dativ |
effantibus
|
effantibus
|
effantibus
|
| Akkusativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
| Ablativ |
effantibus
|
effantibus
|
effantibus
|
| Vokativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effatus
|
effata
|
effatum
|
| Genitiv |
effati
|
effatae
|
effati
|
| Dativ |
effato
|
effatae
|
effato
|
| Akkusativ |
effatum
|
effatam
|
effatum
|
| Ablativ |
effato
|
effata
|
effato
|
| Vokativ |
effate
|
effata
|
effatum
|
Plural
| Nominativ |
effati
|
effatae
|
effata
|
| Genitiv |
effatorum
|
effatarum
|
effatorum
|
| Dativ |
effatis
|
effatis
|
effatis
|
| Akkusativ |
effatos
|
effatas
|
effata
|
| Ablativ |
effatis
|
effatis
|
effatis
|
| Vokativ |
effati
|
effatae
|
effata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effaturus
|
effatura
|
effaturum
|
| Genitiv |
effaturi
|
effaturae
|
effaturi
|
| Dativ |
effaturo
|
effaturae
|
effaturo
|
| Akkusativ |
effaturum
|
effaturam
|
effaturum
|
| Ablativ |
effaturo
|
effatura
|
effaturo
|
| Vokativ |
effature
|
effatura
|
effaturum
|
Plural
| Nominativ |
effaturi
|
effaturae
|
effatura
|
| Genitiv |
effaturorum
|
effaturarum
|
effaturorum
|
| Dativ |
effaturis
|
effaturis
|
effaturis
|
| Akkusativ |
effaturos
|
effaturas
|
effatura
|
| Ablativ |
effaturis
|
effaturis
|
effaturis
|
| Vokativ |
effaturi
|
effaturae
|
effatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
effatum
|
effatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effor
|
ich verkünde |
| 2. Person Singular |
effaris effare
|
du verkündest |
| 3. Person Singular |
effatur
|
er/sie/es verkündet |
| 1. Person Plural |
effamur
|
wir verkünden |
| 2. Person Plural |
effamini
|
ihr verkündet |
| 3. Person Plural |
effantur
|
sie verkünden |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effer
|
ich verkünde |
| 2. Person Singular |
efferis effere
|
du verkündest |
| 3. Person Singular |
effetur
|
er/sie/es verkünde |
| 1. Person Plural |
effemur
|
wir verkünden |
| 2. Person Plural |
effemini
|
ihr verkündet |
| 3. Person Plural |
effentur
|
sie verkünden |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effabar
|
ich verkündete |
| 2. Person Singular |
effabaris effabare
|
du verkündetest |
| 3. Person Singular |
effabatur
|
er/sie/es verkündete |
| 1. Person Plural |
effabamur
|
wir verkündeten |
| 2. Person Plural |
effabamini
|
ihr verkündetet |
| 3. Person Plural |
effabantur
|
sie verkündeten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effarer
|
ich verkündete |
| 2. Person Singular |
effareris effarere
|
du verkündetest |
| 3. Person Singular |
effaretur
|
er/sie/es verkündete |
| 1. Person Plural |
effaremur
|
wir verkündeten |
| 2. Person Plural |
effaremini
|
ihr verkündetet |
| 3. Person Plural |
effarentur
|
sie verkündeten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effabor
|
ich werde verkünden |
| 2. Person Singular |
effaberis effabere
|
du wirst verkünden |
| 3. Person Singular |
effabitur
|
er/sie/es wird verkünden |
| 1. Person Plural |
effabimur
|
wir werden verkünden |
| 2. Person Plural |
effabimini
|
ihr werdet verkünden |
| 3. Person Plural |
effabuntur
|
sie werden verkünden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus sum
|
ich habe verkündet |
| 2. Person Singular |
effatus es
|
du hast verkündet |
| 3. Person Singular |
effatus est
|
er/sie/es hat verkündet |
| 1. Person Plural |
effati sumus
|
wir haben verkündet |
| 2. Person Plural |
effati estis
|
ihr habt verkündet |
| 3. Person Plural |
effati sunt
|
sie haben verkündet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus sim
|
ich habe verkündet |
| 2. Person Singular |
effatus sis
|
du habest verkündet |
| 3. Person Singular |
effatus sit
|
er/sie/es habe verkündet |
| 1. Person Plural |
effati simus
|
wir haben verkündet |
| 2. Person Plural |
effati sitis
|
ihr habet verkündet |
| 3. Person Plural |
effati sint
|
sie haben verkündet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus eram
|
ich hatte verkündet |
| 2. Person Singular |
effatus eras
|
du hattest verkündet |
| 3. Person Singular |
effatus erat
|
er/sie/es hatte verkündet |
| 1. Person Plural |
effati eramus
|
wir hatten verkündet |
| 2. Person Plural |
effati eratis
|
ihr hattet verkündet |
| 3. Person Plural |
effati erant
|
sie hatten verkündet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus essem
|
ich hätte verkündet |
| 2. Person Singular |
effatus esses
|
du hättest verkündet |
| 3. Person Singular |
effatus esset
|
er/sie/es hätte verkündet |
| 1. Person Plural |
effati essemus
|
wir hätten verkündet |
| 2. Person Plural |
effati essetis
|
ihr hättet verkündet |
| 3. Person Plural |
effati essent
|
sie hätten verkündet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effatus ero
|
ich werde verkündet haben |
| 2. Person Singular |
effatus eris
|
du wirst verkündet haben |
| 3. Person Singular |
effatus erit
|
er/sie/es wird verkündet haben |
| 1. Person Plural |
effati erimus
|
wir werden verkündet haben |
| 2. Person Plural |
effati eritis
|
ihr werdet verkündet haben |
| 3. Person Plural |
effati erunt
|
sie werden verkündet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effari effarier
|
verkünden |
| Vorzeitigkeit |
effatus esse
|
verkündet haben |
| Nachzeitigkeit |
effaturum esse
|
verkünden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
effare
|
verkünde! |
| 2. Person Plural |
effamini
|
verkündet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
effator
|
| 3. Person Singular |
effator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
effantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
effari effarier
|
das Verkünden |
| Genitiv |
effandi
|
des Verkündens |
| Dativ |
effando
|
dem Verkünden |
| Akkusativ |
effandum
|
das Verkünden |
| Ablativ |
effando
|
durch das Verkünden |
| Vokativ |
effande
|
Verkünden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effandus
|
effanda
|
effandum
|
| Genitiv |
effandi
|
effandae
|
effandi
|
| Dativ |
effando
|
effandae
|
effando
|
| Akkusativ |
effandum
|
effandam
|
effandum
|
| Ablativ |
effando
|
effanda
|
effando
|
| Vokativ |
effande
|
effanda
|
effandum
|
Plural
| Nominativ |
effandi
|
effandae
|
effanda
|
| Genitiv |
effandorum
|
effandarum
|
effandorum
|
| Dativ |
effandis
|
effandis
|
effandis
|
| Akkusativ |
effandos
|
effandas
|
effanda
|
| Ablativ |
effandis
|
effandis
|
effandis
|
| Vokativ |
effandi
|
effandae
|
effanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effans
|
effans
|
effans
|
| Genitiv |
effantis
|
effantis
|
effantis
|
| Dativ |
effanti
|
effanti
|
effanti
|
| Akkusativ |
effantem
|
effantem
|
effans
|
| Ablativ |
effanti effante
|
effanti effante
|
effanti effante
|
| Vokativ |
effans
|
effans
|
effans
|
Plural
| Nominativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
| Genitiv |
effantium effantum
|
effantium effantum
|
effantium effantum
|
| Dativ |
effantibus
|
effantibus
|
effantibus
|
| Akkusativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
| Ablativ |
effantibus
|
effantibus
|
effantibus
|
| Vokativ |
effantes
|
effantes
|
effantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effatus
|
effata
|
effatum
|
| Genitiv |
effati
|
effatae
|
effati
|
| Dativ |
effato
|
effatae
|
effato
|
| Akkusativ |
effatum
|
effatam
|
effatum
|
| Ablativ |
effato
|
effata
|
effato
|
| Vokativ |
effate
|
effata
|
effatum
|
Plural
| Nominativ |
effati
|
effatae
|
effata
|
| Genitiv |
effatorum
|
effatarum
|
effatorum
|
| Dativ |
effatis
|
effatis
|
effatis
|
| Akkusativ |
effatos
|
effatas
|
effata
|
| Ablativ |
effatis
|
effatis
|
effatis
|
| Vokativ |
effati
|
effatae
|
effata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effaturus
|
effatura
|
effaturum
|
| Genitiv |
effaturi
|
effaturae
|
effaturi
|
| Dativ |
effaturo
|
effaturae
|
effaturo
|
| Akkusativ |
effaturum
|
effaturam
|
effaturum
|
| Ablativ |
effaturo
|
effatura
|
effaturo
|
| Vokativ |
effature
|
effatura
|
effaturum
|
Plural
| Nominativ |
effaturi
|
effaturae
|
effatura
|
| Genitiv |
effaturorum
|
effaturarum
|
effaturorum
|
| Dativ |
effaturis
|
effaturis
|
effaturis
|
| Akkusativ |
effaturos
|
effaturas
|
effatura
|
| Ablativ |
effaturis
|
effaturis
|
effaturis
|
| Vokativ |
effaturi
|
effaturae
|
effatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
effatum
|
effatu
|