Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascino
|
ich beschreie |
| 2. Person Singular |
effascinas
|
du beschreist |
| 3. Person Singular |
effascinat
|
er/sie/es beschreit |
| 1. Person Plural |
effascinamus
|
wir beschreien |
| 2. Person Plural |
effascinatis
|
ihr beschreit |
| 3. Person Plural |
effascinant
|
sie beschreien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinor
|
ich werde beschrien |
| 2. Person Singular |
effascinaris effascinare
|
du wirst beschrien |
| 3. Person Singular |
effascinatur
|
er/sie/es wird beschrien |
| 1. Person Plural |
effascinamur
|
wir werden beschrien |
| 2. Person Plural |
effascinamini
|
ihr werdet beschrien |
| 3. Person Plural |
effascinantur
|
sie werden beschrien |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinem
|
ich beschreie |
| 2. Person Singular |
effascines
|
du beschreiest |
| 3. Person Singular |
effascinet
|
er/sie/es beschreie |
| 1. Person Plural |
effascinemus
|
wir beschreien |
| 2. Person Plural |
effascinetis
|
ihr beschreiet |
| 3. Person Plural |
effascinent
|
sie beschreien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effasciner
|
ich werde beschrien |
| 2. Person Singular |
effascineris effascinere
|
du werdest beschrien |
| 3. Person Singular |
effascinetur
|
er/sie/es werde beschrien |
| 1. Person Plural |
effascinemur
|
wir werden beschrien |
| 2. Person Plural |
effascinemini
|
ihr werdet beschrien |
| 3. Person Plural |
effascinentur
|
sie werden beschrien |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinabam
|
ich beschrie |
| 2. Person Singular |
effascinabas
|
du beschriest |
| 3. Person Singular |
effascinabat
|
er/sie/es beschrie |
| 1. Person Plural |
effascinabamus
|
wir beschrien |
| 2. Person Plural |
effascinabatis
|
ihr beschriet |
| 3. Person Plural |
effascinabant
|
sie beschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinabar
|
ich wurde beschrien |
| 2. Person Singular |
effascinabaris effascinabare
|
du wurdest beschrien |
| 3. Person Singular |
effascinabatur
|
er/sie/es wurde beschrien |
| 1. Person Plural |
effascinabamur
|
wir wurden beschrien |
| 2. Person Plural |
effascinabamini
|
ihr wurdet beschrien |
| 3. Person Plural |
effascinabantur
|
sie wurden beschrien |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinarem
|
ich beschrie |
| 2. Person Singular |
effascinares
|
du beschriest |
| 3. Person Singular |
effascinaret
|
er/sie/es beschrie |
| 1. Person Plural |
effascinaremus
|
wir beschrien |
| 2. Person Plural |
effascinaretis
|
ihr beschriet |
| 3. Person Plural |
effascinarent
|
sie beschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinarer
|
ich würde beschrien |
| 2. Person Singular |
effascinareris effascinarere
|
du würdest beschrien |
| 3. Person Singular |
effascinaretur
|
er/sie/es würde beschrien |
| 1. Person Plural |
effascinaremur
|
wir würden beschrien |
| 2. Person Plural |
effascinaremini
|
ihr würdet beschrien |
| 3. Person Plural |
effascinarentur
|
sie würden beschrien |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinabo
|
ich werde beschreien |
| 2. Person Singular |
effascinabis
|
du wirst beschreien |
| 3. Person Singular |
effascinabit
|
er/sie/es wird beschreien |
| 1. Person Plural |
effascinabimus
|
wir werden beschreien |
| 2. Person Plural |
effascinabitis
|
ihr werdet beschreien |
| 3. Person Plural |
effascinabunt
|
sie werden beschreien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinabor
|
ich werde beschrien werden |
| 2. Person Singular |
effascinaberis effascinabere
|
du wirst beschrien werden |
| 3. Person Singular |
effascinabitur
|
er/sie/es wird beschrien werden |
| 1. Person Plural |
effascinabimur
|
wir werden beschrien werden |
| 2. Person Plural |
effascinabimini
|
ihr werdet beschrien werden |
| 3. Person Plural |
effascinabuntur
|
sie werden beschrien werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinavi
|
ich habe beschrien |
| 2. Person Singular |
effascinavisti
|
du hast beschrien |
| 3. Person Singular |
effascinavit
|
er/sie/es hat beschrien |
| 1. Person Plural |
effascinavimus
|
wir haben beschrien |
| 2. Person Plural |
effascinavistis
|
ihr habt beschrien |
| 3. Person Plural |
effascinaverunt effascinavere
|
sie haben beschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinatus sum
|
ich bin beschrien worden |
| 2. Person Singular |
effascinatus es
|
du bist beschrien worden |
| 3. Person Singular |
effascinatus est
|
er/sie/es ist beschrien worden |
| 1. Person Plural |
effascinati sumus
|
wir sind beschrien worden |
| 2. Person Plural |
effascinati estis
|
ihr seid beschrien worden |
| 3. Person Plural |
effascinati sunt
|
sie sind beschrien worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinaverim
|
ich habe beschrien |
| 2. Person Singular |
effascinaveris
|
du habest beschrien |
| 3. Person Singular |
effascinaverit
|
er/sie/es habe beschrien |
| 1. Person Plural |
effascinaverimus
|
wir haben beschrien |
| 2. Person Plural |
effascinaveritis
|
ihr habet beschrien |
| 3. Person Plural |
effascinaverint
|
sie haben beschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinatus sim
|
ich sei beschrien worden |
| 2. Person Singular |
effascinatus sis
|
du seiest beschrien worden |
| 3. Person Singular |
effascinatus sit
|
er/sie/es sei beschrien worden |
| 1. Person Plural |
effascinati simus
|
wir seien beschrien worden |
| 2. Person Plural |
effascinati sitis
|
ihr seiet beschrien worden |
| 3. Person Plural |
effascinati sint
|
sie seien beschrien worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinaveram
|
ich hatte beschrien |
| 2. Person Singular |
effascinaveras
|
du hattest beschrien |
| 3. Person Singular |
effascinaverat
|
er/sie/es hatte beschrien |
| 1. Person Plural |
effascinaveramus
|
wir hatten beschrien |
| 2. Person Plural |
effascinaveratis
|
ihr hattet beschrien |
| 3. Person Plural |
effascinaverant
|
sie hatten beschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinatus eram
|
ich war beschrien worden |
| 2. Person Singular |
effascinatus eras
|
du warst beschrien worden |
| 3. Person Singular |
effascinatus erat
|
er/sie/es war beschrien worden |
| 1. Person Plural |
effascinati eramus
|
wir waren beschrien worden |
| 2. Person Plural |
effascinati eratis
|
ihr wart beschrien worden |
| 3. Person Plural |
effascinati erant
|
sie waren beschrien worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinavissem
|
ich hätte beschrien |
| 2. Person Singular |
effascinavisses
|
du hättest beschrien |
| 3. Person Singular |
effascinavisset
|
er/sie/es hätte beschrien |
| 1. Person Plural |
effascinavissemus
|
wir hätten beschrien |
| 2. Person Plural |
effascinavissetis
|
ihr hättet beschrien |
| 3. Person Plural |
effascinavissent
|
sie hätten beschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinatus essem
|
ich wäre beschrien worden |
| 2. Person Singular |
effascinatus esses
|
du wärest beschrien worden |
| 3. Person Singular |
effascinatus esset
|
er/sie/es wäre beschrien worden |
| 1. Person Plural |
effascinati essemus
|
wir wären beschrien worden |
| 2. Person Plural |
effascinati essetis
|
ihr wäret beschrien worden |
| 3. Person Plural |
effascinati essent
|
sie wären beschrien worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinavero
|
ich werde beschrien haben |
| 2. Person Singular |
effascinaveris
|
du wirst beschrien haben |
| 3. Person Singular |
effascinaverit
|
er/sie/es wird beschrien haben |
| 1. Person Plural |
effascinaverimus
|
wir werden beschrien haben |
| 2. Person Plural |
effascinaveritis
|
ihr werdet beschrien haben |
| 3. Person Plural |
effascinaverint
|
sie werden beschrien haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinatus ero
|
ich werde beschrien worden sein |
| 2. Person Singular |
effascinatus eris
|
du wirst beschrien worden sein |
| 3. Person Singular |
effascinatus erit
|
er/sie/es wird beschrien worden sein |
| 1. Person Plural |
effascinati erimus
|
wir werden beschrien worden sein |
| 2. Person Plural |
effascinati eritis
|
ihr werdet beschrien worden sein |
| 3. Person Plural |
effascinati erunt
|
sie werden beschrien worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effascinare
|
beschreien |
| Vorzeitigkeit |
effascinavisse
|
beschrien haben |
| Nachzeitigkeit |
effascinaturum esse
|
beschreien werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effascinari effascinarier
|
beschrien werden |
| Vorzeitigkeit |
effascinatum esse
|
beschrien worden sein |
| Nachzeitigkeit |
effascinatum iri
|
künftig beschrien werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
effascina
|
beschreie; beschrei! |
| 2. Person Plural |
effascinate
|
beschreit! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
effascinato
|
| 3. Person Singular |
effascinato
|
| 2. Person Plural |
effascinatote
|
| 3. Person Plural |
effascinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
effascinare
|
das Beschreien |
| Genitiv |
effascinandi
|
des Beschreiens |
| Dativ |
effascinando
|
dem Beschreien |
| Akkusativ |
effascinandum
|
das Beschreien |
| Ablativ |
effascinando
|
durch das Beschreien |
| Vokativ |
effascinande
|
Beschreien! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effascinandus
|
effascinanda
|
effascinandum
|
| Genitiv |
effascinandi
|
effascinandae
|
effascinandi
|
| Dativ |
effascinando
|
effascinandae
|
effascinando
|
| Akkusativ |
effascinandum
|
effascinandam
|
effascinandum
|
| Ablativ |
effascinando
|
effascinanda
|
effascinando
|
| Vokativ |
effascinande
|
effascinanda
|
effascinandum
|
Plural
| Nominativ |
effascinandi
|
effascinandae
|
effascinanda
|
| Genitiv |
effascinandorum
|
effascinandarum
|
effascinandorum
|
| Dativ |
effascinandis
|
effascinandis
|
effascinandis
|
| Akkusativ |
effascinandos
|
effascinandas
|
effascinanda
|
| Ablativ |
effascinandis
|
effascinandis
|
effascinandis
|
| Vokativ |
effascinandi
|
effascinandae
|
effascinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effascinans
|
effascinans
|
effascinans
|
| Genitiv |
effascinantis
|
effascinantis
|
effascinantis
|
| Dativ |
effascinanti
|
effascinanti
|
effascinanti
|
| Akkusativ |
effascinantem
|
effascinantem
|
effascinans
|
| Ablativ |
effascinanti effascinante
|
effascinanti effascinante
|
effascinanti effascinante
|
| Vokativ |
effascinans
|
effascinans
|
effascinans
|
Plural
| Nominativ |
effascinantes
|
effascinantes
|
effascinantia
|
| Genitiv |
effascinantium effascinantum
|
effascinantium effascinantum
|
effascinantium effascinantum
|
| Dativ |
effascinantibus
|
effascinantibus
|
effascinantibus
|
| Akkusativ |
effascinantes
|
effascinantes
|
effascinantia
|
| Ablativ |
effascinantibus
|
effascinantibus
|
effascinantibus
|
| Vokativ |
effascinantes
|
effascinantes
|
effascinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effascinatus
|
effascinata
|
effascinatum
|
| Genitiv |
effascinati
|
effascinatae
|
effascinati
|
| Dativ |
effascinato
|
effascinatae
|
effascinato
|
| Akkusativ |
effascinatum
|
effascinatam
|
effascinatum
|
| Ablativ |
effascinato
|
effascinata
|
effascinato
|
| Vokativ |
effascinate
|
effascinata
|
effascinatum
|
Plural
| Nominativ |
effascinati
|
effascinatae
|
effascinata
|
| Genitiv |
effascinatorum
|
effascinatarum
|
effascinatorum
|
| Dativ |
effascinatis
|
effascinatis
|
effascinatis
|
| Akkusativ |
effascinatos
|
effascinatas
|
effascinata
|
| Ablativ |
effascinatis
|
effascinatis
|
effascinatis
|
| Vokativ |
effascinati
|
effascinatae
|
effascinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effascinaturus
|
effascinatura
|
effascinaturum
|
| Genitiv |
effascinaturi
|
effascinaturae
|
effascinaturi
|
| Dativ |
effascinaturo
|
effascinaturae
|
effascinaturo
|
| Akkusativ |
effascinaturum
|
effascinaturam
|
effascinaturum
|
| Ablativ |
effascinaturo
|
effascinatura
|
effascinaturo
|
| Vokativ |
effascinature
|
effascinatura
|
effascinaturum
|
Plural
| Nominativ |
effascinaturi
|
effascinaturae
|
effascinatura
|
| Genitiv |
effascinaturorum
|
effascinaturarum
|
effascinaturorum
|
| Dativ |
effascinaturis
|
effascinaturis
|
effascinaturis
|
| Akkusativ |
effascinaturos
|
effascinaturas
|
effascinatura
|
| Ablativ |
effascinaturis
|
effascinaturis
|
effascinaturis
|
| Vokativ |
effascinaturi
|
effascinaturae
|
effascinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
effascinatum
|
effascinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascino
|
ich verhexe |
| 2. Person Singular |
effascinas
|
du verhext |
| 3. Person Singular |
effascinat
|
er/sie/es verhext |
| 1. Person Plural |
effascinamus
|
wir verhexen |
| 2. Person Plural |
effascinatis
|
ihr verhext |
| 3. Person Plural |
effascinant
|
sie verhexen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinor
|
ich werde verhext |
| 2. Person Singular |
effascinaris effascinare
|
du wirst verhext |
| 3. Person Singular |
effascinatur
|
er/sie/es wird verhext |
| 1. Person Plural |
effascinamur
|
wir werden verhext |
| 2. Person Plural |
effascinamini
|
ihr werdet verhext |
| 3. Person Plural |
effascinantur
|
sie werden verhext |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinem
|
ich verhexe |
| 2. Person Singular |
effascines
|
du verhexest |
| 3. Person Singular |
effascinet
|
er/sie/es verhexe |
| 1. Person Plural |
effascinemus
|
wir verhexen |
| 2. Person Plural |
effascinetis
|
ihr verhexet |
| 3. Person Plural |
effascinent
|
sie verhexen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effasciner
|
ich werde verhext |
| 2. Person Singular |
effascineris effascinere
|
du werdest verhext |
| 3. Person Singular |
effascinetur
|
er/sie/es werde verhext |
| 1. Person Plural |
effascinemur
|
wir werden verhext |
| 2. Person Plural |
effascinemini
|
ihr werdet verhext |
| 3. Person Plural |
effascinentur
|
sie werden verhext |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinabam
|
ich verhexte |
| 2. Person Singular |
effascinabas
|
du verhextest |
| 3. Person Singular |
effascinabat
|
er/sie/es verhexte |
| 1. Person Plural |
effascinabamus
|
wir verhexten |
| 2. Person Plural |
effascinabatis
|
ihr verhextet |
| 3. Person Plural |
effascinabant
|
sie verhexten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinabar
|
ich wurde verhext |
| 2. Person Singular |
effascinabaris effascinabare
|
du wurdest verhext |
| 3. Person Singular |
effascinabatur
|
er/sie/es wurde verhext |
| 1. Person Plural |
effascinabamur
|
wir wurden verhext |
| 2. Person Plural |
effascinabamini
|
ihr wurdet verhext |
| 3. Person Plural |
effascinabantur
|
sie wurden verhext |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinarem
|
ich verhexte |
| 2. Person Singular |
effascinares
|
du verhextest |
| 3. Person Singular |
effascinaret
|
er/sie/es verhexte |
| 1. Person Plural |
effascinaremus
|
wir verhexten |
| 2. Person Plural |
effascinaretis
|
ihr verhextet |
| 3. Person Plural |
effascinarent
|
sie verhexten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinarer
|
ich würde verhext |
| 2. Person Singular |
effascinareris effascinarere
|
du würdest verhext |
| 3. Person Singular |
effascinaretur
|
er/sie/es würde verhext |
| 1. Person Plural |
effascinaremur
|
wir würden verhext |
| 2. Person Plural |
effascinaremini
|
ihr würdet verhext |
| 3. Person Plural |
effascinarentur
|
sie würden verhext |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinabo
|
ich werde verhexen |
| 2. Person Singular |
effascinabis
|
du wirst verhexen |
| 3. Person Singular |
effascinabit
|
er/sie/es wird verhexen |
| 1. Person Plural |
effascinabimus
|
wir werden verhexen |
| 2. Person Plural |
effascinabitis
|
ihr werdet verhexen |
| 3. Person Plural |
effascinabunt
|
sie werden verhexen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinabor
|
ich werde verhext werden |
| 2. Person Singular |
effascinaberis effascinabere
|
du wirst verhext werden |
| 3. Person Singular |
effascinabitur
|
er/sie/es wird verhext werden |
| 1. Person Plural |
effascinabimur
|
wir werden verhext werden |
| 2. Person Plural |
effascinabimini
|
ihr werdet verhext werden |
| 3. Person Plural |
effascinabuntur
|
sie werden verhext werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinavi
|
ich habe verhext |
| 2. Person Singular |
effascinavisti
|
du hast verhext |
| 3. Person Singular |
effascinavit
|
er/sie/es hat verhext |
| 1. Person Plural |
effascinavimus
|
wir haben verhext |
| 2. Person Plural |
effascinavistis
|
ihr habt verhext |
| 3. Person Plural |
effascinaverunt effascinavere
|
sie haben verhext |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinatus sum
|
ich bin verhext worden |
| 2. Person Singular |
effascinatus es
|
du bist verhext worden |
| 3. Person Singular |
effascinatus est
|
er/sie/es ist verhext worden |
| 1. Person Plural |
effascinati sumus
|
wir sind verhext worden |
| 2. Person Plural |
effascinati estis
|
ihr seid verhext worden |
| 3. Person Plural |
effascinati sunt
|
sie sind verhext worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinaverim
|
ich habe verhext |
| 2. Person Singular |
effascinaveris
|
du habest verhext |
| 3. Person Singular |
effascinaverit
|
er/sie/es habe verhext |
| 1. Person Plural |
effascinaverimus
|
wir haben verhext |
| 2. Person Plural |
effascinaveritis
|
ihr habet verhext |
| 3. Person Plural |
effascinaverint
|
sie haben verhext |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinatus sim
|
ich sei verhext worden |
| 2. Person Singular |
effascinatus sis
|
du seiest verhext worden |
| 3. Person Singular |
effascinatus sit
|
er/sie/es sei verhext worden |
| 1. Person Plural |
effascinati simus
|
wir seien verhext worden |
| 2. Person Plural |
effascinati sitis
|
ihr seiet verhext worden |
| 3. Person Plural |
effascinati sint
|
sie seien verhext worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinaveram
|
ich hatte verhext |
| 2. Person Singular |
effascinaveras
|
du hattest verhext |
| 3. Person Singular |
effascinaverat
|
er/sie/es hatte verhext |
| 1. Person Plural |
effascinaveramus
|
wir hatten verhext |
| 2. Person Plural |
effascinaveratis
|
ihr hattet verhext |
| 3. Person Plural |
effascinaverant
|
sie hatten verhext |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinatus eram
|
ich war verhext worden |
| 2. Person Singular |
effascinatus eras
|
du warst verhext worden |
| 3. Person Singular |
effascinatus erat
|
er/sie/es war verhext worden |
| 1. Person Plural |
effascinati eramus
|
wir waren verhext worden |
| 2. Person Plural |
effascinati eratis
|
ihr wart verhext worden |
| 3. Person Plural |
effascinati erant
|
sie waren verhext worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinavissem
|
ich hätte verhext |
| 2. Person Singular |
effascinavisses
|
du hättest verhext |
| 3. Person Singular |
effascinavisset
|
er/sie/es hätte verhext |
| 1. Person Plural |
effascinavissemus
|
wir hätten verhext |
| 2. Person Plural |
effascinavissetis
|
ihr hättet verhext |
| 3. Person Plural |
effascinavissent
|
sie hätten verhext |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinatus essem
|
ich wäre verhext worden |
| 2. Person Singular |
effascinatus esses
|
du wärest verhext worden |
| 3. Person Singular |
effascinatus esset
|
er/sie/es wäre verhext worden |
| 1. Person Plural |
effascinati essemus
|
wir wären verhext worden |
| 2. Person Plural |
effascinati essetis
|
ihr wäret verhext worden |
| 3. Person Plural |
effascinati essent
|
sie wären verhext worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinavero
|
ich werde verhext haben |
| 2. Person Singular |
effascinaveris
|
du wirst verhext haben |
| 3. Person Singular |
effascinaverit
|
er/sie/es wird verhext haben |
| 1. Person Plural |
effascinaverimus
|
wir werden verhext haben |
| 2. Person Plural |
effascinaveritis
|
ihr werdet verhext haben |
| 3. Person Plural |
effascinaverint
|
sie werden verhext haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effascinatus ero
|
ich werde verhext worden sein |
| 2. Person Singular |
effascinatus eris
|
du wirst verhext worden sein |
| 3. Person Singular |
effascinatus erit
|
er/sie/es wird verhext worden sein |
| 1. Person Plural |
effascinati erimus
|
wir werden verhext worden sein |
| 2. Person Plural |
effascinati eritis
|
ihr werdet verhext worden sein |
| 3. Person Plural |
effascinati erunt
|
sie werden verhext worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effascinare
|
verhexen |
| Vorzeitigkeit |
effascinavisse
|
verhext haben |
| Nachzeitigkeit |
effascinaturum esse
|
verhexen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effascinari effascinarier
|
verhext werden |
| Vorzeitigkeit |
effascinatum esse
|
verhext worden sein |
| Nachzeitigkeit |
effascinatum iri
|
künftig verhext werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
effascina
|
verhexe; verhex! |
| 2. Person Plural |
effascinate
|
verhext! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
effascinato
|
| 3. Person Singular |
effascinato
|
| 2. Person Plural |
effascinatote
|
| 3. Person Plural |
effascinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
effascinare
|
das Verhexen |
| Genitiv |
effascinandi
|
des Verhexens |
| Dativ |
effascinando
|
dem Verhexen |
| Akkusativ |
effascinandum
|
das Verhexen |
| Ablativ |
effascinando
|
durch das Verhexen |
| Vokativ |
effascinande
|
Verhexen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effascinandus
|
effascinanda
|
effascinandum
|
| Genitiv |
effascinandi
|
effascinandae
|
effascinandi
|
| Dativ |
effascinando
|
effascinandae
|
effascinando
|
| Akkusativ |
effascinandum
|
effascinandam
|
effascinandum
|
| Ablativ |
effascinando
|
effascinanda
|
effascinando
|
| Vokativ |
effascinande
|
effascinanda
|
effascinandum
|
Plural
| Nominativ |
effascinandi
|
effascinandae
|
effascinanda
|
| Genitiv |
effascinandorum
|
effascinandarum
|
effascinandorum
|
| Dativ |
effascinandis
|
effascinandis
|
effascinandis
|
| Akkusativ |
effascinandos
|
effascinandas
|
effascinanda
|
| Ablativ |
effascinandis
|
effascinandis
|
effascinandis
|
| Vokativ |
effascinandi
|
effascinandae
|
effascinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effascinans
|
effascinans
|
effascinans
|
| Genitiv |
effascinantis
|
effascinantis
|
effascinantis
|
| Dativ |
effascinanti
|
effascinanti
|
effascinanti
|
| Akkusativ |
effascinantem
|
effascinantem
|
effascinans
|
| Ablativ |
effascinanti effascinante
|
effascinanti effascinante
|
effascinanti effascinante
|
| Vokativ |
effascinans
|
effascinans
|
effascinans
|
Plural
| Nominativ |
effascinantes
|
effascinantes
|
effascinantia
|
| Genitiv |
effascinantium effascinantum
|
effascinantium effascinantum
|
effascinantium effascinantum
|
| Dativ |
effascinantibus
|
effascinantibus
|
effascinantibus
|
| Akkusativ |
effascinantes
|
effascinantes
|
effascinantia
|
| Ablativ |
effascinantibus
|
effascinantibus
|
effascinantibus
|
| Vokativ |
effascinantes
|
effascinantes
|
effascinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effascinatus
|
effascinata
|
effascinatum
|
| Genitiv |
effascinati
|
effascinatae
|
effascinati
|
| Dativ |
effascinato
|
effascinatae
|
effascinato
|
| Akkusativ |
effascinatum
|
effascinatam
|
effascinatum
|
| Ablativ |
effascinato
|
effascinata
|
effascinato
|
| Vokativ |
effascinate
|
effascinata
|
effascinatum
|
Plural
| Nominativ |
effascinati
|
effascinatae
|
effascinata
|
| Genitiv |
effascinatorum
|
effascinatarum
|
effascinatorum
|
| Dativ |
effascinatis
|
effascinatis
|
effascinatis
|
| Akkusativ |
effascinatos
|
effascinatas
|
effascinata
|
| Ablativ |
effascinatis
|
effascinatis
|
effascinatis
|
| Vokativ |
effascinati
|
effascinatae
|
effascinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effascinaturus
|
effascinatura
|
effascinaturum
|
| Genitiv |
effascinaturi
|
effascinaturae
|
effascinaturi
|
| Dativ |
effascinaturo
|
effascinaturae
|
effascinaturo
|
| Akkusativ |
effascinaturum
|
effascinaturam
|
effascinaturum
|
| Ablativ |
effascinaturo
|
effascinatura
|
effascinaturo
|
| Vokativ |
effascinature
|
effascinatura
|
effascinaturum
|
Plural
| Nominativ |
effascinaturi
|
effascinaturae
|
effascinatura
|
| Genitiv |
effascinaturorum
|
effascinaturarum
|
effascinaturorum
|
| Dativ |
effascinaturis
|
effascinaturis
|
effascinaturis
|
| Akkusativ |
effascinaturos
|
effascinaturas
|
effascinatura
|
| Ablativ |
effascinaturis
|
effascinaturis
|
effascinaturis
|
| Vokativ |
effascinaturi
|
effascinaturae
|
effascinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
effascinatum
|
effascinatu
|