Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagito
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitas
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitat
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitamus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitatis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitor
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaris efflagitare
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitamur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitamini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitem
|
|
| 2. Person Singular |
efflagites
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitet
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitemus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitetis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagiter
|
|
| 2. Person Singular |
efflagiteris efflagitere
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitetur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitemur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitemini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabam
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitabas
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitabat
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabar
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitabaris efflagitabare
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitarem
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitares
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaret
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitarer
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitareris efflagitarere
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabo
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitabis
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitabit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabor
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaberis efflagitabere
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavi
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitavit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitaverunt efflagitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavero
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
efflagitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
efflagitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
efflagitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
efflagitari efflagitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
efflagitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
efflagitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
efflagita
|
! |
| 2. Person Plural |
efflagitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
efflagitato
|
| 3. Person Singular |
efflagitato
|
| 2. Person Plural |
efflagitatote
|
| 3. Person Plural |
efflagitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
efflagitare
|
|
| Genitiv |
efflagitandi
|
|
| Dativ |
efflagitando
|
|
| Akkusativ |
efflagitandum
|
|
| Ablativ |
efflagitando
|
|
| Vokativ |
efflagitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitandus
|
efflagitanda
|
efflagitandum
|
| Genitiv |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitandi
|
| Dativ |
efflagitando
|
efflagitandae
|
efflagitando
|
| Akkusativ |
efflagitandum
|
efflagitandam
|
efflagitandum
|
| Ablativ |
efflagitando
|
efflagitanda
|
efflagitando
|
| Vokativ |
efflagitande
|
efflagitanda
|
efflagitandum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitanda
|
| Genitiv |
efflagitandorum
|
efflagitandarum
|
efflagitandorum
|
| Dativ |
efflagitandis
|
efflagitandis
|
efflagitandis
|
| Akkusativ |
efflagitandos
|
efflagitandas
|
efflagitanda
|
| Ablativ |
efflagitandis
|
efflagitandis
|
efflagitandis
|
| Vokativ |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitans
|
efflagitans
|
efflagitans
|
| Genitiv |
efflagitantis
|
efflagitantis
|
efflagitantis
|
| Dativ |
efflagitanti
|
efflagitanti
|
efflagitanti
|
| Akkusativ |
efflagitantem
|
efflagitantem
|
efflagitans
|
| Ablativ |
efflagitanti efflagitante
|
efflagitanti efflagitante
|
efflagitanti efflagitante
|
| Vokativ |
efflagitans
|
efflagitans
|
efflagitans
|
Plural
| Nominativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
| Genitiv |
efflagitantium efflagitantum
|
efflagitantium efflagitantum
|
efflagitantium efflagitantum
|
| Dativ |
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
| Akkusativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
| Ablativ |
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
| Vokativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitatus
|
efflagitata
|
efflagitatum
|
| Genitiv |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitati
|
| Dativ |
efflagitato
|
efflagitatae
|
efflagitato
|
| Akkusativ |
efflagitatum
|
efflagitatam
|
efflagitatum
|
| Ablativ |
efflagitato
|
efflagitata
|
efflagitato
|
| Vokativ |
efflagitate
|
efflagitata
|
efflagitatum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitata
|
| Genitiv |
efflagitatorum
|
efflagitatarum
|
efflagitatorum
|
| Dativ |
efflagitatis
|
efflagitatis
|
efflagitatis
|
| Akkusativ |
efflagitatos
|
efflagitatas
|
efflagitata
|
| Ablativ |
efflagitatis
|
efflagitatis
|
efflagitatis
|
| Vokativ |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitaturus
|
efflagitatura
|
efflagitaturum
|
| Genitiv |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitaturi
|
| Dativ |
efflagitaturo
|
efflagitaturae
|
efflagitaturo
|
| Akkusativ |
efflagitaturum
|
efflagitaturam
|
efflagitaturum
|
| Ablativ |
efflagitaturo
|
efflagitatura
|
efflagitaturo
|
| Vokativ |
efflagitature
|
efflagitatura
|
efflagitaturum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitatura
|
| Genitiv |
efflagitaturorum
|
efflagitaturarum
|
efflagitaturorum
|
| Dativ |
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
| Akkusativ |
efflagitaturos
|
efflagitaturas
|
efflagitatura
|
| Ablativ |
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
| Vokativ |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
efflagitatum
|
efflagitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagito
|
ich fordere auf |
| 2. Person Singular |
efflagitas
|
du forderst auf |
| 3. Person Singular |
efflagitat
|
er/sie/es fordert auf |
| 1. Person Plural |
efflagitamus
|
wir fordern auf |
| 2. Person Plural |
efflagitatis
|
ihr fordert auf |
| 3. Person Plural |
efflagitant
|
sie fordern auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitor
|
ich werde aufgefordert |
| 2. Person Singular |
efflagitaris efflagitare
|
du wirst aufgefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitatur
|
er/sie/es wird aufgefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitamur
|
wir werden aufgefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitamini
|
ihr werdet aufgefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitantur
|
sie werden aufgefordert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitem
|
ich fordere auf |
| 2. Person Singular |
efflagites
|
du forderst auf |
| 3. Person Singular |
efflagitet
|
er/sie/es fordere auf |
| 1. Person Plural |
efflagitemus
|
wir fordern auf |
| 2. Person Plural |
efflagitetis
|
ihr fordert auf |
| 3. Person Plural |
efflagitent
|
sie fordern auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagiter
|
ich werde aufgefordert |
| 2. Person Singular |
efflagiteris efflagitere
|
du werdest aufgefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitetur
|
er/sie/es werde aufgefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitemur
|
wir werden aufgefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitemini
|
ihr werdet aufgefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitentur
|
sie werden aufgefordert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabam
|
ich forderte auf |
| 2. Person Singular |
efflagitabas
|
du fordertest auf |
| 3. Person Singular |
efflagitabat
|
er/sie/es forderte auf |
| 1. Person Plural |
efflagitabamus
|
wir forderten auf |
| 2. Person Plural |
efflagitabatis
|
ihr fordertet auf |
| 3. Person Plural |
efflagitabant
|
sie forderten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabar
|
ich wurde aufgefordert |
| 2. Person Singular |
efflagitabaris efflagitabare
|
du wurdest aufgefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitabatur
|
er/sie/es wurde aufgefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitabamur
|
wir wurden aufgefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitabamini
|
ihr wurdet aufgefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitabantur
|
sie wurden aufgefordert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitarem
|
ich forderte auf |
| 2. Person Singular |
efflagitares
|
du fordertest auf |
| 3. Person Singular |
efflagitaret
|
er/sie/es forderte auf |
| 1. Person Plural |
efflagitaremus
|
wir forderten auf |
| 2. Person Plural |
efflagitaretis
|
ihr fordertet auf |
| 3. Person Plural |
efflagitarent
|
sie forderten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitarer
|
ich würde aufgefordert |
| 2. Person Singular |
efflagitareris efflagitarere
|
du würdest aufgefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitaretur
|
er/sie/es würde aufgefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitaremur
|
wir würden aufgefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitaremini
|
ihr würdet aufgefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitarentur
|
sie würden aufgefordert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabo
|
ich werde auffordern |
| 2. Person Singular |
efflagitabis
|
du wirst auffordern |
| 3. Person Singular |
efflagitabit
|
er/sie/es wird auffordern |
| 1. Person Plural |
efflagitabimus
|
wir werden auffordern |
| 2. Person Plural |
efflagitabitis
|
ihr werdet auffordern |
| 3. Person Plural |
efflagitabunt
|
sie werden auffordern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabor
|
ich werde aufgefordert werden |
| 2. Person Singular |
efflagitaberis efflagitabere
|
du wirst aufgefordert werden |
| 3. Person Singular |
efflagitabitur
|
er/sie/es wird aufgefordert werden |
| 1. Person Plural |
efflagitabimur
|
wir werden aufgefordert werden |
| 2. Person Plural |
efflagitabimini
|
ihr werdet aufgefordert werden |
| 3. Person Plural |
efflagitabuntur
|
sie werden aufgefordert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavi
|
ich habe aufgefordert |
| 2. Person Singular |
efflagitavisti
|
du hast aufgefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitavit
|
er/sie/es hat aufgefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitavimus
|
wir haben aufgefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitavistis
|
ihr habt aufgefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitaverunt efflagitavere
|
sie haben aufgefordert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus sum
|
ich bin aufgefordert worden |
| 2. Person Singular |
efflagitatus es
|
du bist aufgefordert worden |
| 3. Person Singular |
efflagitatus est
|
er/sie/es ist aufgefordert worden |
| 1. Person Plural |
efflagitati sumus
|
wir sind aufgefordert worden |
| 2. Person Plural |
efflagitati estis
|
ihr seid aufgefordert worden |
| 3. Person Plural |
efflagitati sunt
|
sie sind aufgefordert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitaverim
|
ich habe aufgefordert |
| 2. Person Singular |
efflagitaveris
|
du habest aufgefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitaverit
|
er/sie/es habe aufgefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitaverimus
|
wir haben aufgefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitaveritis
|
ihr habet aufgefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitaverint
|
sie haben aufgefordert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus sim
|
ich sei aufgefordert worden |
| 2. Person Singular |
efflagitatus sis
|
du seiest aufgefordert worden |
| 3. Person Singular |
efflagitatus sit
|
er/sie/es sei aufgefordert worden |
| 1. Person Plural |
efflagitati simus
|
wir seien aufgefordert worden |
| 2. Person Plural |
efflagitati sitis
|
ihr seiet aufgefordert worden |
| 3. Person Plural |
efflagitati sint
|
sie seien aufgefordert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitaveram
|
ich hatte aufgefordert |
| 2. Person Singular |
efflagitaveras
|
du hattest aufgefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitaverat
|
er/sie/es hatte aufgefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitaveramus
|
wir hatten aufgefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitaveratis
|
ihr hattet aufgefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitaverant
|
sie hatten aufgefordert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus eram
|
ich war aufgefordert worden |
| 2. Person Singular |
efflagitatus eras
|
du warst aufgefordert worden |
| 3. Person Singular |
efflagitatus erat
|
er/sie/es war aufgefordert worden |
| 1. Person Plural |
efflagitati eramus
|
wir waren aufgefordert worden |
| 2. Person Plural |
efflagitati eratis
|
ihr wart aufgefordert worden |
| 3. Person Plural |
efflagitati erant
|
sie waren aufgefordert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavissem
|
ich hätte aufgefordert |
| 2. Person Singular |
efflagitavisses
|
du hättest aufgefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitavisset
|
er/sie/es hätte aufgefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitavissemus
|
wir hätten aufgefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitavissetis
|
ihr hättet aufgefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitavissent
|
sie hätten aufgefordert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus essem
|
ich wäre aufgefordert worden |
| 2. Person Singular |
efflagitatus esses
|
du wärest aufgefordert worden |
| 3. Person Singular |
efflagitatus esset
|
er/sie/es wäre aufgefordert worden |
| 1. Person Plural |
efflagitati essemus
|
wir wären aufgefordert worden |
| 2. Person Plural |
efflagitati essetis
|
ihr wäret aufgefordert worden |
| 3. Person Plural |
efflagitati essent
|
sie wären aufgefordert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavero
|
ich werde aufgefordert haben |
| 2. Person Singular |
efflagitaveris
|
du wirst aufgefordert haben |
| 3. Person Singular |
efflagitaverit
|
er/sie/es wird aufgefordert haben |
| 1. Person Plural |
efflagitaverimus
|
wir werden aufgefordert haben |
| 2. Person Plural |
efflagitaveritis
|
ihr werdet aufgefordert haben |
| 3. Person Plural |
efflagitaverint
|
sie werden aufgefordert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus ero
|
ich werde aufgefordert worden sein |
| 2. Person Singular |
efflagitatus eris
|
du wirst aufgefordert worden sein |
| 3. Person Singular |
efflagitatus erit
|
er/sie/es wird aufgefordert worden sein |
| 1. Person Plural |
efflagitati erimus
|
wir werden aufgefordert worden sein |
| 2. Person Plural |
efflagitati eritis
|
ihr werdet aufgefordert worden sein |
| 3. Person Plural |
efflagitati erunt
|
sie werden aufgefordert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
efflagitare
|
auffordern |
| Vorzeitigkeit |
efflagitavisse
|
aufgefordert haben |
| Nachzeitigkeit |
efflagitaturum esse
|
auffordern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
efflagitari efflagitarier
|
aufgefordert werden |
| Vorzeitigkeit |
efflagitatum esse
|
aufgefordert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
efflagitatum iri
|
künftig aufgefordert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
efflagita
|
fordere auf! |
| 2. Person Plural |
efflagitate
|
fordert auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
efflagitato
|
| 3. Person Singular |
efflagitato
|
| 2. Person Plural |
efflagitatote
|
| 3. Person Plural |
efflagitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
efflagitare
|
das Auffordern |
| Genitiv |
efflagitandi
|
des Auffordernes |
| Dativ |
efflagitando
|
dem Auffordern |
| Akkusativ |
efflagitandum
|
das Auffordern |
| Ablativ |
efflagitando
|
durch das Auffordern |
| Vokativ |
efflagitande
|
Auffordern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitandus
|
efflagitanda
|
efflagitandum
|
| Genitiv |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitandi
|
| Dativ |
efflagitando
|
efflagitandae
|
efflagitando
|
| Akkusativ |
efflagitandum
|
efflagitandam
|
efflagitandum
|
| Ablativ |
efflagitando
|
efflagitanda
|
efflagitando
|
| Vokativ |
efflagitande
|
efflagitanda
|
efflagitandum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitanda
|
| Genitiv |
efflagitandorum
|
efflagitandarum
|
efflagitandorum
|
| Dativ |
efflagitandis
|
efflagitandis
|
efflagitandis
|
| Akkusativ |
efflagitandos
|
efflagitandas
|
efflagitanda
|
| Ablativ |
efflagitandis
|
efflagitandis
|
efflagitandis
|
| Vokativ |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitans
|
efflagitans
|
efflagitans
|
| Genitiv |
efflagitantis
|
efflagitantis
|
efflagitantis
|
| Dativ |
efflagitanti
|
efflagitanti
|
efflagitanti
|
| Akkusativ |
efflagitantem
|
efflagitantem
|
efflagitans
|
| Ablativ |
efflagitanti efflagitante
|
efflagitanti efflagitante
|
efflagitanti efflagitante
|
| Vokativ |
efflagitans
|
efflagitans
|
efflagitans
|
Plural
| Nominativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
| Genitiv |
efflagitantium efflagitantum
|
efflagitantium efflagitantum
|
efflagitantium efflagitantum
|
| Dativ |
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
| Akkusativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
| Ablativ |
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
| Vokativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitatus
|
efflagitata
|
efflagitatum
|
| Genitiv |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitati
|
| Dativ |
efflagitato
|
efflagitatae
|
efflagitato
|
| Akkusativ |
efflagitatum
|
efflagitatam
|
efflagitatum
|
| Ablativ |
efflagitato
|
efflagitata
|
efflagitato
|
| Vokativ |
efflagitate
|
efflagitata
|
efflagitatum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitata
|
| Genitiv |
efflagitatorum
|
efflagitatarum
|
efflagitatorum
|
| Dativ |
efflagitatis
|
efflagitatis
|
efflagitatis
|
| Akkusativ |
efflagitatos
|
efflagitatas
|
efflagitata
|
| Ablativ |
efflagitatis
|
efflagitatis
|
efflagitatis
|
| Vokativ |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitaturus
|
efflagitatura
|
efflagitaturum
|
| Genitiv |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitaturi
|
| Dativ |
efflagitaturo
|
efflagitaturae
|
efflagitaturo
|
| Akkusativ |
efflagitaturum
|
efflagitaturam
|
efflagitaturum
|
| Ablativ |
efflagitaturo
|
efflagitatura
|
efflagitaturo
|
| Vokativ |
efflagitature
|
efflagitatura
|
efflagitaturum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitatura
|
| Genitiv |
efflagitaturorum
|
efflagitaturarum
|
efflagitaturorum
|
| Dativ |
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
| Akkusativ |
efflagitaturos
|
efflagitaturas
|
efflagitatura
|
| Ablativ |
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
| Vokativ |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
efflagitatum
|
efflagitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagito
|
ich fordere |
| 2. Person Singular |
efflagitas
|
du forderst |
| 3. Person Singular |
efflagitat
|
er/sie/es fordert |
| 1. Person Plural |
efflagitamus
|
wir fordern |
| 2. Person Plural |
efflagitatis
|
ihr fordert |
| 3. Person Plural |
efflagitant
|
sie fordern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitor
|
ich werde gefordert |
| 2. Person Singular |
efflagitaris efflagitare
|
du wirst gefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitatur
|
er/sie/es wird gefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitamur
|
wir werden gefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitamini
|
ihr werdet gefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitantur
|
sie werden gefordert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitem
|
ich fordere |
| 2. Person Singular |
efflagites
|
du forderst |
| 3. Person Singular |
efflagitet
|
er/sie/es fordere |
| 1. Person Plural |
efflagitemus
|
wir fordern |
| 2. Person Plural |
efflagitetis
|
ihr fordert |
| 3. Person Plural |
efflagitent
|
sie fordern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagiter
|
ich werde gefordert |
| 2. Person Singular |
efflagiteris efflagitere
|
du werdest gefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitetur
|
er/sie/es werde gefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitemur
|
wir werden gefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitemini
|
ihr werdet gefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitentur
|
sie werden gefordert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabam
|
ich forderte |
| 2. Person Singular |
efflagitabas
|
du fordertest |
| 3. Person Singular |
efflagitabat
|
er/sie/es forderte |
| 1. Person Plural |
efflagitabamus
|
wir forderten |
| 2. Person Plural |
efflagitabatis
|
ihr fordertet |
| 3. Person Plural |
efflagitabant
|
sie forderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabar
|
ich wurde gefordert |
| 2. Person Singular |
efflagitabaris efflagitabare
|
du wurdest gefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitabatur
|
er/sie/es wurde gefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitabamur
|
wir wurden gefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitabamini
|
ihr wurdet gefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitabantur
|
sie wurden gefordert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitarem
|
ich forderte |
| 2. Person Singular |
efflagitares
|
du fordertest |
| 3. Person Singular |
efflagitaret
|
er/sie/es forderte |
| 1. Person Plural |
efflagitaremus
|
wir forderten |
| 2. Person Plural |
efflagitaretis
|
ihr fordertet |
| 3. Person Plural |
efflagitarent
|
sie forderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitarer
|
ich würde gefordert |
| 2. Person Singular |
efflagitareris efflagitarere
|
du würdest gefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitaretur
|
er/sie/es würde gefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitaremur
|
wir würden gefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitaremini
|
ihr würdet gefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitarentur
|
sie würden gefordert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabo
|
ich werde fordern |
| 2. Person Singular |
efflagitabis
|
du wirst fordern |
| 3. Person Singular |
efflagitabit
|
er/sie/es wird fordern |
| 1. Person Plural |
efflagitabimus
|
wir werden fordern |
| 2. Person Plural |
efflagitabitis
|
ihr werdet fordern |
| 3. Person Plural |
efflagitabunt
|
sie werden fordern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabor
|
ich werde gefordert werden |
| 2. Person Singular |
efflagitaberis efflagitabere
|
du wirst gefordert werden |
| 3. Person Singular |
efflagitabitur
|
er/sie/es wird gefordert werden |
| 1. Person Plural |
efflagitabimur
|
wir werden gefordert werden |
| 2. Person Plural |
efflagitabimini
|
ihr werdet gefordert werden |
| 3. Person Plural |
efflagitabuntur
|
sie werden gefordert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavi
|
ich habe gefordert |
| 2. Person Singular |
efflagitavisti
|
du hast gefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitavit
|
er/sie/es hat gefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitavimus
|
wir haben gefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitavistis
|
ihr habt gefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitaverunt efflagitavere
|
sie haben gefordert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus sum
|
ich bin gefordert worden |
| 2. Person Singular |
efflagitatus es
|
du bist gefordert worden |
| 3. Person Singular |
efflagitatus est
|
er/sie/es ist gefordert worden |
| 1. Person Plural |
efflagitati sumus
|
wir sind gefordert worden |
| 2. Person Plural |
efflagitati estis
|
ihr seid gefordert worden |
| 3. Person Plural |
efflagitati sunt
|
sie sind gefordert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitaverim
|
ich habe gefordert |
| 2. Person Singular |
efflagitaveris
|
du habest gefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitaverit
|
er/sie/es habe gefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitaverimus
|
wir haben gefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitaveritis
|
ihr habet gefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitaverint
|
sie haben gefordert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus sim
|
ich sei gefordert worden |
| 2. Person Singular |
efflagitatus sis
|
du seiest gefordert worden |
| 3. Person Singular |
efflagitatus sit
|
er/sie/es sei gefordert worden |
| 1. Person Plural |
efflagitati simus
|
wir seien gefordert worden |
| 2. Person Plural |
efflagitati sitis
|
ihr seiet gefordert worden |
| 3. Person Plural |
efflagitati sint
|
sie seien gefordert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitaveram
|
ich hatte gefordert |
| 2. Person Singular |
efflagitaveras
|
du hattest gefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitaverat
|
er/sie/es hatte gefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitaveramus
|
wir hatten gefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitaveratis
|
ihr hattet gefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitaverant
|
sie hatten gefordert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus eram
|
ich war gefordert worden |
| 2. Person Singular |
efflagitatus eras
|
du warst gefordert worden |
| 3. Person Singular |
efflagitatus erat
|
er/sie/es war gefordert worden |
| 1. Person Plural |
efflagitati eramus
|
wir waren gefordert worden |
| 2. Person Plural |
efflagitati eratis
|
ihr wart gefordert worden |
| 3. Person Plural |
efflagitati erant
|
sie waren gefordert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavissem
|
ich hätte gefordert |
| 2. Person Singular |
efflagitavisses
|
du hättest gefordert |
| 3. Person Singular |
efflagitavisset
|
er/sie/es hätte gefordert |
| 1. Person Plural |
efflagitavissemus
|
wir hätten gefordert |
| 2. Person Plural |
efflagitavissetis
|
ihr hättet gefordert |
| 3. Person Plural |
efflagitavissent
|
sie hätten gefordert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus essem
|
ich wäre gefordert worden |
| 2. Person Singular |
efflagitatus esses
|
du wärest gefordert worden |
| 3. Person Singular |
efflagitatus esset
|
er/sie/es wäre gefordert worden |
| 1. Person Plural |
efflagitati essemus
|
wir wären gefordert worden |
| 2. Person Plural |
efflagitati essetis
|
ihr wäret gefordert worden |
| 3. Person Plural |
efflagitati essent
|
sie wären gefordert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavero
|
ich werde gefordert haben |
| 2. Person Singular |
efflagitaveris
|
du wirst gefordert haben |
| 3. Person Singular |
efflagitaverit
|
er/sie/es wird gefordert haben |
| 1. Person Plural |
efflagitaverimus
|
wir werden gefordert haben |
| 2. Person Plural |
efflagitaveritis
|
ihr werdet gefordert haben |
| 3. Person Plural |
efflagitaverint
|
sie werden gefordert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus ero
|
ich werde gefordert worden sein |
| 2. Person Singular |
efflagitatus eris
|
du wirst gefordert worden sein |
| 3. Person Singular |
efflagitatus erit
|
er/sie/es wird gefordert worden sein |
| 1. Person Plural |
efflagitati erimus
|
wir werden gefordert worden sein |
| 2. Person Plural |
efflagitati eritis
|
ihr werdet gefordert worden sein |
| 3. Person Plural |
efflagitati erunt
|
sie werden gefordert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
efflagitare
|
fordern |
| Vorzeitigkeit |
efflagitavisse
|
gefordert haben |
| Nachzeitigkeit |
efflagitaturum esse
|
fordern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
efflagitari efflagitarier
|
gefordert werden |
| Vorzeitigkeit |
efflagitatum esse
|
gefordert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
efflagitatum iri
|
künftig gefordert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
efflagita
|
fordere! |
| 2. Person Plural |
efflagitate
|
fordert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
efflagitato
|
| 3. Person Singular |
efflagitato
|
| 2. Person Plural |
efflagitatote
|
| 3. Person Plural |
efflagitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
efflagitare
|
das Fordern |
| Genitiv |
efflagitandi
|
des Fordernes |
| Dativ |
efflagitando
|
dem Fordern |
| Akkusativ |
efflagitandum
|
das Fordern |
| Ablativ |
efflagitando
|
durch das Fordern |
| Vokativ |
efflagitande
|
Fordern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitandus
|
efflagitanda
|
efflagitandum
|
| Genitiv |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitandi
|
| Dativ |
efflagitando
|
efflagitandae
|
efflagitando
|
| Akkusativ |
efflagitandum
|
efflagitandam
|
efflagitandum
|
| Ablativ |
efflagitando
|
efflagitanda
|
efflagitando
|
| Vokativ |
efflagitande
|
efflagitanda
|
efflagitandum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitanda
|
| Genitiv |
efflagitandorum
|
efflagitandarum
|
efflagitandorum
|
| Dativ |
efflagitandis
|
efflagitandis
|
efflagitandis
|
| Akkusativ |
efflagitandos
|
efflagitandas
|
efflagitanda
|
| Ablativ |
efflagitandis
|
efflagitandis
|
efflagitandis
|
| Vokativ |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitans
|
efflagitans
|
efflagitans
|
| Genitiv |
efflagitantis
|
efflagitantis
|
efflagitantis
|
| Dativ |
efflagitanti
|
efflagitanti
|
efflagitanti
|
| Akkusativ |
efflagitantem
|
efflagitantem
|
efflagitans
|
| Ablativ |
efflagitanti efflagitante
|
efflagitanti efflagitante
|
efflagitanti efflagitante
|
| Vokativ |
efflagitans
|
efflagitans
|
efflagitans
|
Plural
| Nominativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
| Genitiv |
efflagitantium efflagitantum
|
efflagitantium efflagitantum
|
efflagitantium efflagitantum
|
| Dativ |
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
| Akkusativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
| Ablativ |
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
| Vokativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitatus
|
efflagitata
|
efflagitatum
|
| Genitiv |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitati
|
| Dativ |
efflagitato
|
efflagitatae
|
efflagitato
|
| Akkusativ |
efflagitatum
|
efflagitatam
|
efflagitatum
|
| Ablativ |
efflagitato
|
efflagitata
|
efflagitato
|
| Vokativ |
efflagitate
|
efflagitata
|
efflagitatum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitata
|
| Genitiv |
efflagitatorum
|
efflagitatarum
|
efflagitatorum
|
| Dativ |
efflagitatis
|
efflagitatis
|
efflagitatis
|
| Akkusativ |
efflagitatos
|
efflagitatas
|
efflagitata
|
| Ablativ |
efflagitatis
|
efflagitatis
|
efflagitatis
|
| Vokativ |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitaturus
|
efflagitatura
|
efflagitaturum
|
| Genitiv |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitaturi
|
| Dativ |
efflagitaturo
|
efflagitaturae
|
efflagitaturo
|
| Akkusativ |
efflagitaturum
|
efflagitaturam
|
efflagitaturum
|
| Ablativ |
efflagitaturo
|
efflagitatura
|
efflagitaturo
|
| Vokativ |
efflagitature
|
efflagitatura
|
efflagitaturum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitatura
|
| Genitiv |
efflagitaturorum
|
efflagitaturarum
|
efflagitaturorum
|
| Dativ |
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
| Akkusativ |
efflagitaturos
|
efflagitaturas
|
efflagitatura
|
| Ablativ |
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
| Vokativ |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
efflagitatum
|
efflagitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagito
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitas
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitat
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitamus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitatis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitor
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaris efflagitare
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitamur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitamini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitem
|
|
| 2. Person Singular |
efflagites
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitet
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitemus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitetis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagiter
|
|
| 2. Person Singular |
efflagiteris efflagitere
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitetur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitemur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitemini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabam
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitabas
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitabat
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabar
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitabaris efflagitabare
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitarem
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitares
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaret
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitarer
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitareris efflagitarere
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabo
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitabis
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitabit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabor
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaberis efflagitabere
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavi
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitavit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitaverunt efflagitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavero
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
efflagitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
efflagitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
efflagitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
efflagitari efflagitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
efflagitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
efflagitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
efflagita
|
! |
| 2. Person Plural |
efflagitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
efflagitato
|
| 3. Person Singular |
efflagitato
|
| 2. Person Plural |
efflagitatote
|
| 3. Person Plural |
efflagitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
efflagitare
|
|
| Genitiv |
efflagitandi
|
|
| Dativ |
efflagitando
|
|
| Akkusativ |
efflagitandum
|
|
| Ablativ |
efflagitando
|
|
| Vokativ |
efflagitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitandus
|
efflagitanda
|
efflagitandum
|
| Genitiv |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitandi
|
| Dativ |
efflagitando
|
efflagitandae
|
efflagitando
|
| Akkusativ |
efflagitandum
|
efflagitandam
|
efflagitandum
|
| Ablativ |
efflagitando
|
efflagitanda
|
efflagitando
|
| Vokativ |
efflagitande
|
efflagitanda
|
efflagitandum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitanda
|
| Genitiv |
efflagitandorum
|
efflagitandarum
|
efflagitandorum
|
| Dativ |
efflagitandis
|
efflagitandis
|
efflagitandis
|
| Akkusativ |
efflagitandos
|
efflagitandas
|
efflagitanda
|
| Ablativ |
efflagitandis
|
efflagitandis
|
efflagitandis
|
| Vokativ |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitans
|
efflagitans
|
efflagitans
|
| Genitiv |
efflagitantis
|
efflagitantis
|
efflagitantis
|
| Dativ |
efflagitanti
|
efflagitanti
|
efflagitanti
|
| Akkusativ |
efflagitantem
|
efflagitantem
|
efflagitans
|
| Ablativ |
efflagitanti efflagitante
|
efflagitanti efflagitante
|
efflagitanti efflagitante
|
| Vokativ |
efflagitans
|
efflagitans
|
efflagitans
|
Plural
| Nominativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
| Genitiv |
efflagitantium efflagitantum
|
efflagitantium efflagitantum
|
efflagitantium efflagitantum
|
| Dativ |
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
| Akkusativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
| Ablativ |
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
| Vokativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitatus
|
efflagitata
|
efflagitatum
|
| Genitiv |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitati
|
| Dativ |
efflagitato
|
efflagitatae
|
efflagitato
|
| Akkusativ |
efflagitatum
|
efflagitatam
|
efflagitatum
|
| Ablativ |
efflagitato
|
efflagitata
|
efflagitato
|
| Vokativ |
efflagitate
|
efflagitata
|
efflagitatum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitata
|
| Genitiv |
efflagitatorum
|
efflagitatarum
|
efflagitatorum
|
| Dativ |
efflagitatis
|
efflagitatis
|
efflagitatis
|
| Akkusativ |
efflagitatos
|
efflagitatas
|
efflagitata
|
| Ablativ |
efflagitatis
|
efflagitatis
|
efflagitatis
|
| Vokativ |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitaturus
|
efflagitatura
|
efflagitaturum
|
| Genitiv |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitaturi
|
| Dativ |
efflagitaturo
|
efflagitaturae
|
efflagitaturo
|
| Akkusativ |
efflagitaturum
|
efflagitaturam
|
efflagitaturum
|
| Ablativ |
efflagitaturo
|
efflagitatura
|
efflagitaturo
|
| Vokativ |
efflagitature
|
efflagitatura
|
efflagitaturum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitatura
|
| Genitiv |
efflagitaturorum
|
efflagitaturarum
|
efflagitaturorum
|
| Dativ |
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
| Akkusativ |
efflagitaturos
|
efflagitaturas
|
efflagitatura
|
| Ablativ |
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
| Vokativ |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
efflagitatum
|
efflagitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagito
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitas
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitat
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitamus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitatis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitor
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaris efflagitare
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitamur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitamini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitem
|
|
| 2. Person Singular |
efflagites
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitet
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitemus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitetis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagiter
|
|
| 2. Person Singular |
efflagiteris efflagitere
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitetur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitemur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitemini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabam
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitabas
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitabat
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabar
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitabaris efflagitabare
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitarem
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitares
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaret
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitarer
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitareris efflagitarere
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabo
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitabis
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitabit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabor
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaberis efflagitabere
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavi
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitavit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitaverunt efflagitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavero
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
efflagitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
efflagitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
efflagitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
efflagitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
efflagitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
efflagitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
efflagitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
efflagitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
efflagitari efflagitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
efflagitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
efflagitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
efflagita
|
! |
| 2. Person Plural |
efflagitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
efflagitato
|
| 3. Person Singular |
efflagitato
|
| 2. Person Plural |
efflagitatote
|
| 3. Person Plural |
efflagitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
efflagitare
|
|
| Genitiv |
efflagitandi
|
|
| Dativ |
efflagitando
|
|
| Akkusativ |
efflagitandum
|
|
| Ablativ |
efflagitando
|
|
| Vokativ |
efflagitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitandus
|
efflagitanda
|
efflagitandum
|
| Genitiv |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitandi
|
| Dativ |
efflagitando
|
efflagitandae
|
efflagitando
|
| Akkusativ |
efflagitandum
|
efflagitandam
|
efflagitandum
|
| Ablativ |
efflagitando
|
efflagitanda
|
efflagitando
|
| Vokativ |
efflagitande
|
efflagitanda
|
efflagitandum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitanda
|
| Genitiv |
efflagitandorum
|
efflagitandarum
|
efflagitandorum
|
| Dativ |
efflagitandis
|
efflagitandis
|
efflagitandis
|
| Akkusativ |
efflagitandos
|
efflagitandas
|
efflagitanda
|
| Ablativ |
efflagitandis
|
efflagitandis
|
efflagitandis
|
| Vokativ |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitans
|
efflagitans
|
efflagitans
|
| Genitiv |
efflagitantis
|
efflagitantis
|
efflagitantis
|
| Dativ |
efflagitanti
|
efflagitanti
|
efflagitanti
|
| Akkusativ |
efflagitantem
|
efflagitantem
|
efflagitans
|
| Ablativ |
efflagitanti efflagitante
|
efflagitanti efflagitante
|
efflagitanti efflagitante
|
| Vokativ |
efflagitans
|
efflagitans
|
efflagitans
|
Plural
| Nominativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
| Genitiv |
efflagitantium efflagitantum
|
efflagitantium efflagitantum
|
efflagitantium efflagitantum
|
| Dativ |
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
| Akkusativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
| Ablativ |
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
| Vokativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitatus
|
efflagitata
|
efflagitatum
|
| Genitiv |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitati
|
| Dativ |
efflagitato
|
efflagitatae
|
efflagitato
|
| Akkusativ |
efflagitatum
|
efflagitatam
|
efflagitatum
|
| Ablativ |
efflagitato
|
efflagitata
|
efflagitato
|
| Vokativ |
efflagitate
|
efflagitata
|
efflagitatum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitata
|
| Genitiv |
efflagitatorum
|
efflagitatarum
|
efflagitatorum
|
| Dativ |
efflagitatis
|
efflagitatis
|
efflagitatis
|
| Akkusativ |
efflagitatos
|
efflagitatas
|
efflagitata
|
| Ablativ |
efflagitatis
|
efflagitatis
|
efflagitatis
|
| Vokativ |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitaturus
|
efflagitatura
|
efflagitaturum
|
| Genitiv |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitaturi
|
| Dativ |
efflagitaturo
|
efflagitaturae
|
efflagitaturo
|
| Akkusativ |
efflagitaturum
|
efflagitaturam
|
efflagitaturum
|
| Ablativ |
efflagitaturo
|
efflagitatura
|
efflagitaturo
|
| Vokativ |
efflagitature
|
efflagitatura
|
efflagitaturum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitatura
|
| Genitiv |
efflagitaturorum
|
efflagitaturarum
|
efflagitaturorum
|
| Dativ |
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
| Akkusativ |
efflagitaturos
|
efflagitaturas
|
efflagitatura
|
| Ablativ |
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
| Vokativ |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
efflagitatum
|
efflagitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagito
|
ich wünsche |
| 2. Person Singular |
efflagitas
|
du wünschst |
| 3. Person Singular |
efflagitat
|
er/sie/es wünscht |
| 1. Person Plural |
efflagitamus
|
wir wünschen |
| 2. Person Plural |
efflagitatis
|
ihr wünscht |
| 3. Person Plural |
efflagitant
|
sie wünschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitor
|
ich werde gewünscht |
| 2. Person Singular |
efflagitaris efflagitare
|
du wirst gewünscht |
| 3. Person Singular |
efflagitatur
|
er/sie/es wird gewünscht |
| 1. Person Plural |
efflagitamur
|
wir werden gewünscht |
| 2. Person Plural |
efflagitamini
|
ihr werdet gewünscht |
| 3. Person Plural |
efflagitantur
|
sie werden gewünscht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitem
|
ich wünsche |
| 2. Person Singular |
efflagites
|
du wünschest |
| 3. Person Singular |
efflagitet
|
er/sie/es wünsche |
| 1. Person Plural |
efflagitemus
|
wir wünschen |
| 2. Person Plural |
efflagitetis
|
ihr wünschet |
| 3. Person Plural |
efflagitent
|
sie wünschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagiter
|
ich werde gewünscht |
| 2. Person Singular |
efflagiteris efflagitere
|
du werdest gewünscht |
| 3. Person Singular |
efflagitetur
|
er/sie/es werde gewünscht |
| 1. Person Plural |
efflagitemur
|
wir werden gewünscht |
| 2. Person Plural |
efflagitemini
|
ihr werdet gewünscht |
| 3. Person Plural |
efflagitentur
|
sie werden gewünscht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabam
|
ich wünschte |
| 2. Person Singular |
efflagitabas
|
du wünschtest |
| 3. Person Singular |
efflagitabat
|
er/sie/es wünschte |
| 1. Person Plural |
efflagitabamus
|
wir wünschten |
| 2. Person Plural |
efflagitabatis
|
ihr wünschtet |
| 3. Person Plural |
efflagitabant
|
sie wünschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabar
|
ich wurde gewünscht |
| 2. Person Singular |
efflagitabaris efflagitabare
|
du wurdest gewünscht |
| 3. Person Singular |
efflagitabatur
|
er/sie/es wurde gewünscht |
| 1. Person Plural |
efflagitabamur
|
wir wurden gewünscht |
| 2. Person Plural |
efflagitabamini
|
ihr wurdet gewünscht |
| 3. Person Plural |
efflagitabantur
|
sie wurden gewünscht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitarem
|
ich wünschte |
| 2. Person Singular |
efflagitares
|
du wünschtest |
| 3. Person Singular |
efflagitaret
|
er/sie/es wünschte |
| 1. Person Plural |
efflagitaremus
|
wir wünschten |
| 2. Person Plural |
efflagitaretis
|
ihr wünschtet |
| 3. Person Plural |
efflagitarent
|
sie wünschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitarer
|
ich würde gewünscht |
| 2. Person Singular |
efflagitareris efflagitarere
|
du würdest gewünscht |
| 3. Person Singular |
efflagitaretur
|
er/sie/es würde gewünscht |
| 1. Person Plural |
efflagitaremur
|
wir würden gewünscht |
| 2. Person Plural |
efflagitaremini
|
ihr würdet gewünscht |
| 3. Person Plural |
efflagitarentur
|
sie würden gewünscht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabo
|
ich werde wünschen |
| 2. Person Singular |
efflagitabis
|
du wirst wünschen |
| 3. Person Singular |
efflagitabit
|
er/sie/es wird wünschen |
| 1. Person Plural |
efflagitabimus
|
wir werden wünschen |
| 2. Person Plural |
efflagitabitis
|
ihr werdet wünschen |
| 3. Person Plural |
efflagitabunt
|
sie werden wünschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitabor
|
ich werde gewünscht werden |
| 2. Person Singular |
efflagitaberis efflagitabere
|
du wirst gewünscht werden |
| 3. Person Singular |
efflagitabitur
|
er/sie/es wird gewünscht werden |
| 1. Person Plural |
efflagitabimur
|
wir werden gewünscht werden |
| 2. Person Plural |
efflagitabimini
|
ihr werdet gewünscht werden |
| 3. Person Plural |
efflagitabuntur
|
sie werden gewünscht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavi
|
ich habe gewünscht |
| 2. Person Singular |
efflagitavisti
|
du hast gewünscht |
| 3. Person Singular |
efflagitavit
|
er/sie/es hat gewünscht |
| 1. Person Plural |
efflagitavimus
|
wir haben gewünscht |
| 2. Person Plural |
efflagitavistis
|
ihr habt gewünscht |
| 3. Person Plural |
efflagitaverunt efflagitavere
|
sie haben gewünscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus sum
|
ich bin gewünscht worden |
| 2. Person Singular |
efflagitatus es
|
du bist gewünscht worden |
| 3. Person Singular |
efflagitatus est
|
er/sie/es ist gewünscht worden |
| 1. Person Plural |
efflagitati sumus
|
wir sind gewünscht worden |
| 2. Person Plural |
efflagitati estis
|
ihr seid gewünscht worden |
| 3. Person Plural |
efflagitati sunt
|
sie sind gewünscht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitaverim
|
ich habe gewünscht |
| 2. Person Singular |
efflagitaveris
|
du habest gewünscht |
| 3. Person Singular |
efflagitaverit
|
er/sie/es habe gewünscht |
| 1. Person Plural |
efflagitaverimus
|
wir haben gewünscht |
| 2. Person Plural |
efflagitaveritis
|
ihr habet gewünscht |
| 3. Person Plural |
efflagitaverint
|
sie haben gewünscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus sim
|
ich sei gewünscht worden |
| 2. Person Singular |
efflagitatus sis
|
du seiest gewünscht worden |
| 3. Person Singular |
efflagitatus sit
|
er/sie/es sei gewünscht worden |
| 1. Person Plural |
efflagitati simus
|
wir seien gewünscht worden |
| 2. Person Plural |
efflagitati sitis
|
ihr seiet gewünscht worden |
| 3. Person Plural |
efflagitati sint
|
sie seien gewünscht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitaveram
|
ich hatte gewünscht |
| 2. Person Singular |
efflagitaveras
|
du hattest gewünscht |
| 3. Person Singular |
efflagitaverat
|
er/sie/es hatte gewünscht |
| 1. Person Plural |
efflagitaveramus
|
wir hatten gewünscht |
| 2. Person Plural |
efflagitaveratis
|
ihr hattet gewünscht |
| 3. Person Plural |
efflagitaverant
|
sie hatten gewünscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus eram
|
ich war gewünscht worden |
| 2. Person Singular |
efflagitatus eras
|
du warst gewünscht worden |
| 3. Person Singular |
efflagitatus erat
|
er/sie/es war gewünscht worden |
| 1. Person Plural |
efflagitati eramus
|
wir waren gewünscht worden |
| 2. Person Plural |
efflagitati eratis
|
ihr wart gewünscht worden |
| 3. Person Plural |
efflagitati erant
|
sie waren gewünscht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavissem
|
ich hätte gewünscht |
| 2. Person Singular |
efflagitavisses
|
du hättest gewünscht |
| 3. Person Singular |
efflagitavisset
|
er/sie/es hätte gewünscht |
| 1. Person Plural |
efflagitavissemus
|
wir hätten gewünscht |
| 2. Person Plural |
efflagitavissetis
|
ihr hättet gewünscht |
| 3. Person Plural |
efflagitavissent
|
sie hätten gewünscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus essem
|
ich wäre gewünscht worden |
| 2. Person Singular |
efflagitatus esses
|
du wärest gewünscht worden |
| 3. Person Singular |
efflagitatus esset
|
er/sie/es wäre gewünscht worden |
| 1. Person Plural |
efflagitati essemus
|
wir wären gewünscht worden |
| 2. Person Plural |
efflagitati essetis
|
ihr wäret gewünscht worden |
| 3. Person Plural |
efflagitati essent
|
sie wären gewünscht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitavero
|
ich werde gewünscht haben |
| 2. Person Singular |
efflagitaveris
|
du wirst gewünscht haben |
| 3. Person Singular |
efflagitaverit
|
er/sie/es wird gewünscht haben |
| 1. Person Plural |
efflagitaverimus
|
wir werden gewünscht haben |
| 2. Person Plural |
efflagitaveritis
|
ihr werdet gewünscht haben |
| 3. Person Plural |
efflagitaverint
|
sie werden gewünscht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
efflagitatus ero
|
ich werde gewünscht worden sein |
| 2. Person Singular |
efflagitatus eris
|
du wirst gewünscht worden sein |
| 3. Person Singular |
efflagitatus erit
|
er/sie/es wird gewünscht worden sein |
| 1. Person Plural |
efflagitati erimus
|
wir werden gewünscht worden sein |
| 2. Person Plural |
efflagitati eritis
|
ihr werdet gewünscht worden sein |
| 3. Person Plural |
efflagitati erunt
|
sie werden gewünscht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
efflagitare
|
wünschen |
| Vorzeitigkeit |
efflagitavisse
|
gewünscht haben |
| Nachzeitigkeit |
efflagitaturum esse
|
wünschen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
efflagitari efflagitarier
|
gewünscht werden |
| Vorzeitigkeit |
efflagitatum esse
|
gewünscht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
efflagitatum iri
|
künftig gewünscht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
efflagita
|
wünsche; wünsch! |
| 2. Person Plural |
efflagitate
|
wünscht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
efflagitato
|
| 3. Person Singular |
efflagitato
|
| 2. Person Plural |
efflagitatote
|
| 3. Person Plural |
efflagitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
efflagitare
|
das Wünschen |
| Genitiv |
efflagitandi
|
des Wünschens |
| Dativ |
efflagitando
|
dem Wünschen |
| Akkusativ |
efflagitandum
|
das Wünschen |
| Ablativ |
efflagitando
|
durch das Wünschen |
| Vokativ |
efflagitande
|
Wünschen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitandus
|
efflagitanda
|
efflagitandum
|
| Genitiv |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitandi
|
| Dativ |
efflagitando
|
efflagitandae
|
efflagitando
|
| Akkusativ |
efflagitandum
|
efflagitandam
|
efflagitandum
|
| Ablativ |
efflagitando
|
efflagitanda
|
efflagitando
|
| Vokativ |
efflagitande
|
efflagitanda
|
efflagitandum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitanda
|
| Genitiv |
efflagitandorum
|
efflagitandarum
|
efflagitandorum
|
| Dativ |
efflagitandis
|
efflagitandis
|
efflagitandis
|
| Akkusativ |
efflagitandos
|
efflagitandas
|
efflagitanda
|
| Ablativ |
efflagitandis
|
efflagitandis
|
efflagitandis
|
| Vokativ |
efflagitandi
|
efflagitandae
|
efflagitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitans
|
efflagitans
|
efflagitans
|
| Genitiv |
efflagitantis
|
efflagitantis
|
efflagitantis
|
| Dativ |
efflagitanti
|
efflagitanti
|
efflagitanti
|
| Akkusativ |
efflagitantem
|
efflagitantem
|
efflagitans
|
| Ablativ |
efflagitanti efflagitante
|
efflagitanti efflagitante
|
efflagitanti efflagitante
|
| Vokativ |
efflagitans
|
efflagitans
|
efflagitans
|
Plural
| Nominativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
| Genitiv |
efflagitantium efflagitantum
|
efflagitantium efflagitantum
|
efflagitantium efflagitantum
|
| Dativ |
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
| Akkusativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
| Ablativ |
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
efflagitantibus
|
| Vokativ |
efflagitantes
|
efflagitantes
|
efflagitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitatus
|
efflagitata
|
efflagitatum
|
| Genitiv |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitati
|
| Dativ |
efflagitato
|
efflagitatae
|
efflagitato
|
| Akkusativ |
efflagitatum
|
efflagitatam
|
efflagitatum
|
| Ablativ |
efflagitato
|
efflagitata
|
efflagitato
|
| Vokativ |
efflagitate
|
efflagitata
|
efflagitatum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitata
|
| Genitiv |
efflagitatorum
|
efflagitatarum
|
efflagitatorum
|
| Dativ |
efflagitatis
|
efflagitatis
|
efflagitatis
|
| Akkusativ |
efflagitatos
|
efflagitatas
|
efflagitata
|
| Ablativ |
efflagitatis
|
efflagitatis
|
efflagitatis
|
| Vokativ |
efflagitati
|
efflagitatae
|
efflagitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
efflagitaturus
|
efflagitatura
|
efflagitaturum
|
| Genitiv |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitaturi
|
| Dativ |
efflagitaturo
|
efflagitaturae
|
efflagitaturo
|
| Akkusativ |
efflagitaturum
|
efflagitaturam
|
efflagitaturum
|
| Ablativ |
efflagitaturo
|
efflagitatura
|
efflagitaturo
|
| Vokativ |
efflagitature
|
efflagitatura
|
efflagitaturum
|
Plural
| Nominativ |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitatura
|
| Genitiv |
efflagitaturorum
|
efflagitaturarum
|
efflagitaturorum
|
| Dativ |
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
| Akkusativ |
efflagitaturos
|
efflagitaturas
|
efflagitatura
|
| Ablativ |
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
efflagitaturis
|
| Vokativ |
efflagitaturi
|
efflagitaturae
|
efflagitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
efflagitatum
|
efflagitatu
|