Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effoco
|
ich ersticke |
| 2. Person Singular |
effocas
|
du erstickst |
| 3. Person Singular |
effocat
|
er/sie/es erstickt |
| 1. Person Plural |
effocamus
|
wir ersticken |
| 2. Person Plural |
effocatis
|
ihr erstickt |
| 3. Person Plural |
effocant
|
sie ersticken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocor
|
ich werde erstickt |
| 2. Person Singular |
effocaris effocare
|
du wirst erstickt |
| 3. Person Singular |
effocatur
|
er/sie/es wird erstickt |
| 1. Person Plural |
effocamur
|
wir werden erstickt |
| 2. Person Plural |
effocamini
|
ihr werdet erstickt |
| 3. Person Plural |
effocantur
|
sie werden erstickt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocem
|
ich ersticke |
| 2. Person Singular |
effoces
|
du erstickest |
| 3. Person Singular |
effocet
|
er/sie/es ersticke |
| 1. Person Plural |
effocemus
|
wir ersticken |
| 2. Person Plural |
effocetis
|
ihr ersticket |
| 3. Person Plural |
effocent
|
sie ersticken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocer
|
ich werde erstickt |
| 2. Person Singular |
effoceris effocere
|
du werdest erstickt |
| 3. Person Singular |
effocetur
|
er/sie/es werde erstickt |
| 1. Person Plural |
effocemur
|
wir werden erstickt |
| 2. Person Plural |
effocemini
|
ihr werdet erstickt |
| 3. Person Plural |
effocentur
|
sie werden erstickt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocabam
|
ich erstickte |
| 2. Person Singular |
effocabas
|
du ersticktest |
| 3. Person Singular |
effocabat
|
er/sie/es erstickte |
| 1. Person Plural |
effocabamus
|
wir erstickten |
| 2. Person Plural |
effocabatis
|
ihr ersticktet |
| 3. Person Plural |
effocabant
|
sie erstickten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocabar
|
ich wurde erstickt |
| 2. Person Singular |
effocabaris effocabare
|
du wurdest erstickt |
| 3. Person Singular |
effocabatur
|
er/sie/es wurde erstickt |
| 1. Person Plural |
effocabamur
|
wir wurden erstickt |
| 2. Person Plural |
effocabamini
|
ihr wurdet erstickt |
| 3. Person Plural |
effocabantur
|
sie wurden erstickt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocarem
|
ich erstickte |
| 2. Person Singular |
effocares
|
du ersticktest |
| 3. Person Singular |
effocaret
|
er/sie/es erstickte |
| 1. Person Plural |
effocaremus
|
wir erstickten |
| 2. Person Plural |
effocaretis
|
ihr ersticktet |
| 3. Person Plural |
effocarent
|
sie erstickten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocarer
|
ich würde erstickt |
| 2. Person Singular |
effocareris effocarere
|
du würdest erstickt |
| 3. Person Singular |
effocaretur
|
er/sie/es würde erstickt |
| 1. Person Plural |
effocaremur
|
wir würden erstickt |
| 2. Person Plural |
effocaremini
|
ihr würdet erstickt |
| 3. Person Plural |
effocarentur
|
sie würden erstickt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocabo
|
ich werde ersticken |
| 2. Person Singular |
effocabis
|
du wirst ersticken |
| 3. Person Singular |
effocabit
|
er/sie/es wird ersticken |
| 1. Person Plural |
effocabimus
|
wir werden ersticken |
| 2. Person Plural |
effocabitis
|
ihr werdet ersticken |
| 3. Person Plural |
effocabunt
|
sie werden ersticken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocabor
|
ich werde erstickt werden |
| 2. Person Singular |
effocaberis effocabere
|
du wirst erstickt werden |
| 3. Person Singular |
effocabitur
|
er/sie/es wird erstickt werden |
| 1. Person Plural |
effocabimur
|
wir werden erstickt werden |
| 2. Person Plural |
effocabimini
|
ihr werdet erstickt werden |
| 3. Person Plural |
effocabuntur
|
sie werden erstickt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocavi
|
ich habe erstickt |
| 2. Person Singular |
effocavisti
|
du hast erstickt |
| 3. Person Singular |
effocavit
|
er/sie/es hat erstickt |
| 1. Person Plural |
effocavimus
|
wir haben erstickt |
| 2. Person Plural |
effocavistis
|
ihr habt erstickt |
| 3. Person Plural |
effocaverunt effocavere
|
sie haben erstickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocatus sum
|
ich bin erstickt worden |
| 2. Person Singular |
effocatus es
|
du bist erstickt worden |
| 3. Person Singular |
effocatus est
|
er/sie/es ist erstickt worden |
| 1. Person Plural |
effocati sumus
|
wir sind erstickt worden |
| 2. Person Plural |
effocati estis
|
ihr seid erstickt worden |
| 3. Person Plural |
effocati sunt
|
sie sind erstickt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocaverim
|
ich habe erstickt |
| 2. Person Singular |
effocaveris
|
du habest erstickt |
| 3. Person Singular |
effocaverit
|
er/sie/es habe erstickt |
| 1. Person Plural |
effocaverimus
|
wir haben erstickt |
| 2. Person Plural |
effocaveritis
|
ihr habet erstickt |
| 3. Person Plural |
effocaverint
|
sie haben erstickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocatus sim
|
ich sei erstickt worden |
| 2. Person Singular |
effocatus sis
|
du seiest erstickt worden |
| 3. Person Singular |
effocatus sit
|
er/sie/es sei erstickt worden |
| 1. Person Plural |
effocati simus
|
wir seien erstickt worden |
| 2. Person Plural |
effocati sitis
|
ihr seiet erstickt worden |
| 3. Person Plural |
effocati sint
|
sie seien erstickt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocaveram
|
ich hatte erstickt |
| 2. Person Singular |
effocaveras
|
du hattest erstickt |
| 3. Person Singular |
effocaverat
|
er/sie/es hatte erstickt |
| 1. Person Plural |
effocaveramus
|
wir hatten erstickt |
| 2. Person Plural |
effocaveratis
|
ihr hattet erstickt |
| 3. Person Plural |
effocaverant
|
sie hatten erstickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocatus eram
|
ich war erstickt worden |
| 2. Person Singular |
effocatus eras
|
du warst erstickt worden |
| 3. Person Singular |
effocatus erat
|
er/sie/es war erstickt worden |
| 1. Person Plural |
effocati eramus
|
wir waren erstickt worden |
| 2. Person Plural |
effocati eratis
|
ihr wart erstickt worden |
| 3. Person Plural |
effocati erant
|
sie waren erstickt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocavissem
|
ich hätte erstickt |
| 2. Person Singular |
effocavisses
|
du hättest erstickt |
| 3. Person Singular |
effocavisset
|
er/sie/es hätte erstickt |
| 1. Person Plural |
effocavissemus
|
wir hätten erstickt |
| 2. Person Plural |
effocavissetis
|
ihr hättet erstickt |
| 3. Person Plural |
effocavissent
|
sie hätten erstickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocatus essem
|
ich wäre erstickt worden |
| 2. Person Singular |
effocatus esses
|
du wärest erstickt worden |
| 3. Person Singular |
effocatus esset
|
er/sie/es wäre erstickt worden |
| 1. Person Plural |
effocati essemus
|
wir wären erstickt worden |
| 2. Person Plural |
effocati essetis
|
ihr wäret erstickt worden |
| 3. Person Plural |
effocati essent
|
sie wären erstickt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocavero
|
ich werde erstickt haben |
| 2. Person Singular |
effocaveris
|
du wirst erstickt haben |
| 3. Person Singular |
effocaverit
|
er/sie/es wird erstickt haben |
| 1. Person Plural |
effocaverimus
|
wir werden erstickt haben |
| 2. Person Plural |
effocaveritis
|
ihr werdet erstickt haben |
| 3. Person Plural |
effocaverint
|
sie werden erstickt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocatus ero
|
ich werde erstickt worden sein |
| 2. Person Singular |
effocatus eris
|
du wirst erstickt worden sein |
| 3. Person Singular |
effocatus erit
|
er/sie/es wird erstickt worden sein |
| 1. Person Plural |
effocati erimus
|
wir werden erstickt worden sein |
| 2. Person Plural |
effocati eritis
|
ihr werdet erstickt worden sein |
| 3. Person Plural |
effocati erunt
|
sie werden erstickt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effocare
|
ersticken |
| Vorzeitigkeit |
effocavisse
|
erstickt haben |
| Nachzeitigkeit |
effocaturum esse
|
ersticken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effocari effocarier
|
erstickt werden |
| Vorzeitigkeit |
effocatum esse
|
erstickt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
effocatum iri
|
künftig erstickt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
effoca
|
ersticke; erstick! |
| 2. Person Plural |
effocate
|
erstickt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
effocato
|
| 3. Person Singular |
effocato
|
| 2. Person Plural |
effocatote
|
| 3. Person Plural |
effocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
effocare
|
das Ersticken |
| Genitiv |
effocandi
|
des Erstickens |
| Dativ |
effocando
|
dem Ersticken |
| Akkusativ |
effocandum
|
das Ersticken |
| Ablativ |
effocando
|
durch das Ersticken |
| Vokativ |
effocande
|
Ersticken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effocandus
|
effocanda
|
effocandum
|
| Genitiv |
effocandi
|
effocandae
|
effocandi
|
| Dativ |
effocando
|
effocandae
|
effocando
|
| Akkusativ |
effocandum
|
effocandam
|
effocandum
|
| Ablativ |
effocando
|
effocanda
|
effocando
|
| Vokativ |
effocande
|
effocanda
|
effocandum
|
Plural
| Nominativ |
effocandi
|
effocandae
|
effocanda
|
| Genitiv |
effocandorum
|
effocandarum
|
effocandorum
|
| Dativ |
effocandis
|
effocandis
|
effocandis
|
| Akkusativ |
effocandos
|
effocandas
|
effocanda
|
| Ablativ |
effocandis
|
effocandis
|
effocandis
|
| Vokativ |
effocandi
|
effocandae
|
effocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effocans
|
effocans
|
effocans
|
| Genitiv |
effocantis
|
effocantis
|
effocantis
|
| Dativ |
effocanti
|
effocanti
|
effocanti
|
| Akkusativ |
effocantem
|
effocantem
|
effocans
|
| Ablativ |
effocanti effocante
|
effocanti effocante
|
effocanti effocante
|
| Vokativ |
effocans
|
effocans
|
effocans
|
Plural
| Nominativ |
effocantes
|
effocantes
|
effocantia
|
| Genitiv |
effocantium effocantum
|
effocantium effocantum
|
effocantium effocantum
|
| Dativ |
effocantibus
|
effocantibus
|
effocantibus
|
| Akkusativ |
effocantes
|
effocantes
|
effocantia
|
| Ablativ |
effocantibus
|
effocantibus
|
effocantibus
|
| Vokativ |
effocantes
|
effocantes
|
effocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effocatus
|
effocata
|
effocatum
|
| Genitiv |
effocati
|
effocatae
|
effocati
|
| Dativ |
effocato
|
effocatae
|
effocato
|
| Akkusativ |
effocatum
|
effocatam
|
effocatum
|
| Ablativ |
effocato
|
effocata
|
effocato
|
| Vokativ |
effocate
|
effocata
|
effocatum
|
Plural
| Nominativ |
effocati
|
effocatae
|
effocata
|
| Genitiv |
effocatorum
|
effocatarum
|
effocatorum
|
| Dativ |
effocatis
|
effocatis
|
effocatis
|
| Akkusativ |
effocatos
|
effocatas
|
effocata
|
| Ablativ |
effocatis
|
effocatis
|
effocatis
|
| Vokativ |
effocati
|
effocatae
|
effocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effocaturus
|
effocatura
|
effocaturum
|
| Genitiv |
effocaturi
|
effocaturae
|
effocaturi
|
| Dativ |
effocaturo
|
effocaturae
|
effocaturo
|
| Akkusativ |
effocaturum
|
effocaturam
|
effocaturum
|
| Ablativ |
effocaturo
|
effocatura
|
effocaturo
|
| Vokativ |
effocature
|
effocatura
|
effocaturum
|
Plural
| Nominativ |
effocaturi
|
effocaturae
|
effocatura
|
| Genitiv |
effocaturorum
|
effocaturarum
|
effocaturorum
|
| Dativ |
effocaturis
|
effocaturis
|
effocaturis
|
| Akkusativ |
effocaturos
|
effocaturas
|
effocatura
|
| Ablativ |
effocaturis
|
effocaturis
|
effocaturis
|
| Vokativ |
effocaturi
|
effocaturae
|
effocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
effocatum
|
effocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effoco
|
ich erwürge |
| 2. Person Singular |
effocas
|
du erwürgst |
| 3. Person Singular |
effocat
|
er/sie/es erwürgt |
| 1. Person Plural |
effocamus
|
wir erwürgen |
| 2. Person Plural |
effocatis
|
ihr erwürgt |
| 3. Person Plural |
effocant
|
sie erwürgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocor
|
ich werde erwürgt |
| 2. Person Singular |
effocaris effocare
|
du wirst erwürgt |
| 3. Person Singular |
effocatur
|
er/sie/es wird erwürgt |
| 1. Person Plural |
effocamur
|
wir werden erwürgt |
| 2. Person Plural |
effocamini
|
ihr werdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
effocantur
|
sie werden erwürgt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocem
|
ich erwürge |
| 2. Person Singular |
effoces
|
du erwürgest |
| 3. Person Singular |
effocet
|
er/sie/es erwürge |
| 1. Person Plural |
effocemus
|
wir erwürgen |
| 2. Person Plural |
effocetis
|
ihr erwürget |
| 3. Person Plural |
effocent
|
sie erwürgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocer
|
ich werde erwürgt |
| 2. Person Singular |
effoceris effocere
|
du werdest erwürgt |
| 3. Person Singular |
effocetur
|
er/sie/es werde erwürgt |
| 1. Person Plural |
effocemur
|
wir werden erwürgt |
| 2. Person Plural |
effocemini
|
ihr werdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
effocentur
|
sie werden erwürgt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocabam
|
ich erwürgte |
| 2. Person Singular |
effocabas
|
du erwürgtest |
| 3. Person Singular |
effocabat
|
er/sie/es erwürgte |
| 1. Person Plural |
effocabamus
|
wir erwürgten |
| 2. Person Plural |
effocabatis
|
ihr erwürgtet |
| 3. Person Plural |
effocabant
|
sie erwürgten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocabar
|
ich wurde erwürgt |
| 2. Person Singular |
effocabaris effocabare
|
du wurdest erwürgt |
| 3. Person Singular |
effocabatur
|
er/sie/es wurde erwürgt |
| 1. Person Plural |
effocabamur
|
wir wurden erwürgt |
| 2. Person Plural |
effocabamini
|
ihr wurdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
effocabantur
|
sie wurden erwürgt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocarem
|
ich erwürgte |
| 2. Person Singular |
effocares
|
du erwürgtest |
| 3. Person Singular |
effocaret
|
er/sie/es erwürgte |
| 1. Person Plural |
effocaremus
|
wir erwürgten |
| 2. Person Plural |
effocaretis
|
ihr erwürgtet |
| 3. Person Plural |
effocarent
|
sie erwürgten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocarer
|
ich würde erwürgt |
| 2. Person Singular |
effocareris effocarere
|
du würdest erwürgt |
| 3. Person Singular |
effocaretur
|
er/sie/es würde erwürgt |
| 1. Person Plural |
effocaremur
|
wir würden erwürgt |
| 2. Person Plural |
effocaremini
|
ihr würdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
effocarentur
|
sie würden erwürgt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocabo
|
ich werde erwürgen |
| 2. Person Singular |
effocabis
|
du wirst erwürgen |
| 3. Person Singular |
effocabit
|
er/sie/es wird erwürgen |
| 1. Person Plural |
effocabimus
|
wir werden erwürgen |
| 2. Person Plural |
effocabitis
|
ihr werdet erwürgen |
| 3. Person Plural |
effocabunt
|
sie werden erwürgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocabor
|
ich werde erwürgt werden |
| 2. Person Singular |
effocaberis effocabere
|
du wirst erwürgt werden |
| 3. Person Singular |
effocabitur
|
er/sie/es wird erwürgt werden |
| 1. Person Plural |
effocabimur
|
wir werden erwürgt werden |
| 2. Person Plural |
effocabimini
|
ihr werdet erwürgt werden |
| 3. Person Plural |
effocabuntur
|
sie werden erwürgt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocavi
|
ich habe erwürgt |
| 2. Person Singular |
effocavisti
|
du hast erwürgt |
| 3. Person Singular |
effocavit
|
er/sie/es hat erwürgt |
| 1. Person Plural |
effocavimus
|
wir haben erwürgt |
| 2. Person Plural |
effocavistis
|
ihr habt erwürgt |
| 3. Person Plural |
effocaverunt effocavere
|
sie haben erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocatus sum
|
ich bin erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
effocatus es
|
du bist erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
effocatus est
|
er/sie/es ist erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
effocati sumus
|
wir sind erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
effocati estis
|
ihr seid erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
effocati sunt
|
sie sind erwürgt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocaverim
|
ich habe erwürgt |
| 2. Person Singular |
effocaveris
|
du habest erwürgt |
| 3. Person Singular |
effocaverit
|
er/sie/es habe erwürgt |
| 1. Person Plural |
effocaverimus
|
wir haben erwürgt |
| 2. Person Plural |
effocaveritis
|
ihr habet erwürgt |
| 3. Person Plural |
effocaverint
|
sie haben erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocatus sim
|
ich sei erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
effocatus sis
|
du seiest erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
effocatus sit
|
er/sie/es sei erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
effocati simus
|
wir seien erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
effocati sitis
|
ihr seiet erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
effocati sint
|
sie seien erwürgt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocaveram
|
ich hatte erwürgt |
| 2. Person Singular |
effocaveras
|
du hattest erwürgt |
| 3. Person Singular |
effocaverat
|
er/sie/es hatte erwürgt |
| 1. Person Plural |
effocaveramus
|
wir hatten erwürgt |
| 2. Person Plural |
effocaveratis
|
ihr hattet erwürgt |
| 3. Person Plural |
effocaverant
|
sie hatten erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocatus eram
|
ich war erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
effocatus eras
|
du warst erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
effocatus erat
|
er/sie/es war erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
effocati eramus
|
wir waren erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
effocati eratis
|
ihr wart erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
effocati erant
|
sie waren erwürgt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocavissem
|
ich hätte erwürgt |
| 2. Person Singular |
effocavisses
|
du hättest erwürgt |
| 3. Person Singular |
effocavisset
|
er/sie/es hätte erwürgt |
| 1. Person Plural |
effocavissemus
|
wir hätten erwürgt |
| 2. Person Plural |
effocavissetis
|
ihr hättet erwürgt |
| 3. Person Plural |
effocavissent
|
sie hätten erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocatus essem
|
ich wäre erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
effocatus esses
|
du wärest erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
effocatus esset
|
er/sie/es wäre erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
effocati essemus
|
wir wären erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
effocati essetis
|
ihr wäret erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
effocati essent
|
sie wären erwürgt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effocavero
|
ich werde erwürgt haben |
| 2. Person Singular |
effocaveris
|
du wirst erwürgt haben |
| 3. Person Singular |
effocaverit
|
er/sie/es wird erwürgt haben |
| 1. Person Plural |
effocaverimus
|
wir werden erwürgt haben |
| 2. Person Plural |
effocaveritis
|
ihr werdet erwürgt haben |
| 3. Person Plural |
effocaverint
|
sie werden erwürgt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effocatus ero
|
ich werde erwürgt worden sein |
| 2. Person Singular |
effocatus eris
|
du wirst erwürgt worden sein |
| 3. Person Singular |
effocatus erit
|
er/sie/es wird erwürgt worden sein |
| 1. Person Plural |
effocati erimus
|
wir werden erwürgt worden sein |
| 2. Person Plural |
effocati eritis
|
ihr werdet erwürgt worden sein |
| 3. Person Plural |
effocati erunt
|
sie werden erwürgt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effocare
|
erwürgen |
| Vorzeitigkeit |
effocavisse
|
erwürgt haben |
| Nachzeitigkeit |
effocaturum esse
|
erwürgen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effocari effocarier
|
erwürgt werden |
| Vorzeitigkeit |
effocatum esse
|
erwürgt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
effocatum iri
|
künftig erwürgt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
effoca
|
erwürge; erwürg! |
| 2. Person Plural |
effocate
|
erwürgt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
effocato
|
| 3. Person Singular |
effocato
|
| 2. Person Plural |
effocatote
|
| 3. Person Plural |
effocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
effocare
|
das Erwürgen |
| Genitiv |
effocandi
|
des Erwürgens |
| Dativ |
effocando
|
dem Erwürgen |
| Akkusativ |
effocandum
|
das Erwürgen |
| Ablativ |
effocando
|
durch das Erwürgen |
| Vokativ |
effocande
|
Erwürgen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effocandus
|
effocanda
|
effocandum
|
| Genitiv |
effocandi
|
effocandae
|
effocandi
|
| Dativ |
effocando
|
effocandae
|
effocando
|
| Akkusativ |
effocandum
|
effocandam
|
effocandum
|
| Ablativ |
effocando
|
effocanda
|
effocando
|
| Vokativ |
effocande
|
effocanda
|
effocandum
|
Plural
| Nominativ |
effocandi
|
effocandae
|
effocanda
|
| Genitiv |
effocandorum
|
effocandarum
|
effocandorum
|
| Dativ |
effocandis
|
effocandis
|
effocandis
|
| Akkusativ |
effocandos
|
effocandas
|
effocanda
|
| Ablativ |
effocandis
|
effocandis
|
effocandis
|
| Vokativ |
effocandi
|
effocandae
|
effocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effocans
|
effocans
|
effocans
|
| Genitiv |
effocantis
|
effocantis
|
effocantis
|
| Dativ |
effocanti
|
effocanti
|
effocanti
|
| Akkusativ |
effocantem
|
effocantem
|
effocans
|
| Ablativ |
effocanti effocante
|
effocanti effocante
|
effocanti effocante
|
| Vokativ |
effocans
|
effocans
|
effocans
|
Plural
| Nominativ |
effocantes
|
effocantes
|
effocantia
|
| Genitiv |
effocantium effocantum
|
effocantium effocantum
|
effocantium effocantum
|
| Dativ |
effocantibus
|
effocantibus
|
effocantibus
|
| Akkusativ |
effocantes
|
effocantes
|
effocantia
|
| Ablativ |
effocantibus
|
effocantibus
|
effocantibus
|
| Vokativ |
effocantes
|
effocantes
|
effocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effocatus
|
effocata
|
effocatum
|
| Genitiv |
effocati
|
effocatae
|
effocati
|
| Dativ |
effocato
|
effocatae
|
effocato
|
| Akkusativ |
effocatum
|
effocatam
|
effocatum
|
| Ablativ |
effocato
|
effocata
|
effocato
|
| Vokativ |
effocate
|
effocata
|
effocatum
|
Plural
| Nominativ |
effocati
|
effocatae
|
effocata
|
| Genitiv |
effocatorum
|
effocatarum
|
effocatorum
|
| Dativ |
effocatis
|
effocatis
|
effocatis
|
| Akkusativ |
effocatos
|
effocatas
|
effocata
|
| Ablativ |
effocatis
|
effocatis
|
effocatis
|
| Vokativ |
effocati
|
effocatae
|
effocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effocaturus
|
effocatura
|
effocaturum
|
| Genitiv |
effocaturi
|
effocaturae
|
effocaturi
|
| Dativ |
effocaturo
|
effocaturae
|
effocaturo
|
| Akkusativ |
effocaturum
|
effocaturam
|
effocaturum
|
| Ablativ |
effocaturo
|
effocatura
|
effocaturo
|
| Vokativ |
effocature
|
effocatura
|
effocaturum
|
Plural
| Nominativ |
effocaturi
|
effocaturae
|
effocatura
|
| Genitiv |
effocaturorum
|
effocaturarum
|
effocaturorum
|
| Dativ |
effocaturis
|
effocaturis
|
effocaturis
|
| Akkusativ |
effocaturos
|
effocaturas
|
effocatura
|
| Ablativ |
effocaturis
|
effocaturis
|
effocaturis
|
| Vokativ |
effocaturi
|
effocaturae
|
effocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
effocatum
|
effocatu
|