Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| effodere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | aufgraben ausgraben ausgraben, ausheben auskratzen ausstechen herausstechen latebras Suet.: in proximo agro scrobem Verg.: lacum Verg.: portus |
| effodere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst aufgegraben du wirst ausgegraben du wirst ausgekratzt du wirst ausgestochen du wirst herausgestochen |
| effodere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | grab auf grab aus kratze aus; kratz aus stich aus stich heraus |
| effodere | Verb | gemischte Konjugation | 3. Person Plural Perfekt Indikativ Aktiv | sie haben aufgegraben sie haben ausgegraben sie haben ausgekratzt sie haben ausgestochen sie haben herausgestochen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodio |
ich grabe auf |
| 2. Person Singular | effodis |
du gräbst auf |
| 3. Person Singular | effodit |
er/sie/es gräbt auf |
| 1. Person Plural | effodimus |
wir graben auf |
| 2. Person Plural | effoditis |
ihr grabt auf |
| 3. Person Plural | effodiunt |
sie graben auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodior |
ich werde aufgegraben |
| 2. Person Singular | effoderis effodere |
du wirst aufgegraben |
| 3. Person Singular | effoditur |
er/sie/es wird aufgegraben |
| 1. Person Plural | effodimur |
wir werden aufgegraben |
| 2. Person Plural | effodimini |
ihr werdet aufgegraben |
| 3. Person Plural | effodiuntur |
sie werden aufgegraben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
ich grabe auf |
| 2. Person Singular | effodias |
du grabest auf |
| 3. Person Singular | effodiat |
er/sie/es grabe auf |
| 1. Person Plural | effodiamus |
wir graben auf |
| 2. Person Plural | effodiatis |
ihr grabet auf |
| 3. Person Plural | effodiant |
sie graben auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
ich werde aufgegraben |
| 2. Person Singular | effodiaris effodiare |
du werdest aufgegraben |
| 3. Person Singular | effodiatur |
er/sie/es werde aufgegraben |
| 1. Person Plural | effodiamur |
wir werden aufgegraben |
| 2. Person Plural | effodiamini |
ihr werdet aufgegraben |
| 3. Person Plural | effodiantur |
sie werden aufgegraben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebam |
ich grub auf |
| 2. Person Singular | effodiebas |
du grubst auf |
| 3. Person Singular | effodiebat |
er/sie/es grub auf |
| 1. Person Plural | effodiebamus |
wir gruben auf |
| 2. Person Plural | effodiebatis |
ihr grubt auf |
| 3. Person Plural | effodiebant |
sie gruben auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebar |
ich wurde aufgegraben |
| 2. Person Singular | effodiebaris effodiebare |
du wurdest aufgegraben |
| 3. Person Singular | effodiebatur |
er/sie/es wurde aufgegraben |
| 1. Person Plural | effodiebamur |
wir wurden aufgegraben |
| 2. Person Plural | effodiebamini |
ihr wurdet aufgegraben |
| 3. Person Plural | effodiebantur |
sie wurden aufgegraben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderem |
ich grübe auf |
| 2. Person Singular | effoderes |
du grübest auf |
| 3. Person Singular | effoderet |
er/sie/es grübe auf |
| 1. Person Plural | effoderemus |
wir grüben auf |
| 2. Person Plural | effoderetis |
ihr grübet auf |
| 3. Person Plural | effoderent |
sie grüben auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effoderer |
ich würde aufgegraben |
| 2. Person Singular | effodereris effoderere |
du würdest aufgegraben |
| 3. Person Singular | effoderetur |
er/sie/es würde aufgegraben |
| 1. Person Plural | effoderemur |
wir würden aufgegraben |
| 2. Person Plural | effoderemini |
ihr würdet aufgegraben |
| 3. Person Plural | effoderentur |
sie würden aufgegraben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
ich werde aufgraben |
| 2. Person Singular | effodies |
du wirst aufgraben |
| 3. Person Singular | effodiet |
er/sie/es wird aufgraben |
| 1. Person Plural | effodiemus |
wir werden aufgraben |
| 2. Person Plural | effodietis |
ihr werdet aufgraben |
| 3. Person Plural | effodient |
sie werden aufgraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
ich werde aufgegraben werden |
| 2. Person Singular | effodieris effodiere |
du wirst aufgegraben werden |
| 3. Person Singular | effodietur |
er/sie/es wird aufgegraben werden |
| 1. Person Plural | effodiemur |
wir werden aufgegraben werden |
| 2. Person Plural | effodiemini |
ihr werdet aufgegraben werden |
| 3. Person Plural | effodientur |
sie werden aufgegraben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodi |
ich habe aufgegraben |
| 2. Person Singular | effodisti |
du hast aufgegraben |
| 3. Person Singular | effodit |
er/sie/es hat aufgegraben |
| 1. Person Plural | effodimus |
wir haben aufgegraben |
| 2. Person Plural | effodistis |
ihr habt aufgegraben |
| 3. Person Plural | effoderunt effodere |
sie haben aufgegraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sum |
ich bin aufgegraben worden |
| 2. Person Singular | effossus es |
du bist aufgegraben worden |
| 3. Person Singular | effossus est |
er/sie/es ist aufgegraben worden |
| 1. Person Plural | effossi sumus |
wir sind aufgegraben worden |
| 2. Person Plural | effossi estis |
ihr seid aufgegraben worden |
| 3. Person Plural | effossi sunt |
sie sind aufgegraben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderim |
ich habe aufgegraben |
| 2. Person Singular | effoderis |
du habest aufgegraben |
| 3. Person Singular | effoderit |
er/sie/es habe aufgegraben |
| 1. Person Plural | effoderimus |
wir haben aufgegraben |
| 2. Person Plural | effoderitis |
ihr habet aufgegraben |
| 3. Person Plural | effoderint |
sie haben aufgegraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sim |
ich sei aufgegraben worden |
| 2. Person Singular | effossus sis |
du seiest aufgegraben worden |
| 3. Person Singular | effossus sit |
er/sie/es sei aufgegraben worden |
| 1. Person Plural | effossi simus |
wir seien aufgegraben worden |
| 2. Person Plural | effossi sitis |
ihr seiet aufgegraben worden |
| 3. Person Plural | effossi sint |
sie seien aufgegraben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderam |
ich hatte aufgegraben |
| 2. Person Singular | effoderas |
du hattest aufgegraben |
| 3. Person Singular | effoderat |
er/sie/es hatte aufgegraben |
| 1. Person Plural | effoderamus |
wir hatten aufgegraben |
| 2. Person Plural | effoderatis |
ihr hattet aufgegraben |
| 3. Person Plural | effoderant |
sie hatten aufgegraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus eram |
ich war aufgegraben worden |
| 2. Person Singular | effossus eras |
du warst aufgegraben worden |
| 3. Person Singular | effossus erat |
er/sie/es war aufgegraben worden |
| 1. Person Plural | effossi eramus |
wir waren aufgegraben worden |
| 2. Person Plural | effossi eratis |
ihr wart aufgegraben worden |
| 3. Person Plural | effossi erant |
sie waren aufgegraben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodissem |
ich hätte aufgegraben |
| 2. Person Singular | effodisses |
du hättest aufgegraben |
| 3. Person Singular | effodisset |
er/sie/es hätte aufgegraben |
| 1. Person Plural | effodissemus |
wir hätten aufgegraben |
| 2. Person Plural | effodissetis |
ihr hättet aufgegraben |
| 3. Person Plural | effodissent |
sie hätten aufgegraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus essem |
ich wäre aufgegraben worden |
| 2. Person Singular | effossus esses |
du wärest aufgegraben worden |
| 3. Person Singular | effossus esset |
er/sie/es wäre aufgegraben worden |
| 1. Person Plural | effossi essemus |
wir wären aufgegraben worden |
| 2. Person Plural | effossi essetis |
ihr wäret aufgegraben worden |
| 3. Person Plural | effossi essent |
sie wären aufgegraben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodero |
ich werde aufgegraben haben |
| 2. Person Singular | effoderis |
du wirst aufgegraben haben |
| 3. Person Singular | effoderit |
er/sie/es wird aufgegraben haben |
| 1. Person Plural | effoderimus |
wir werden aufgegraben haben |
| 2. Person Plural | effoderitis |
ihr werdet aufgegraben haben |
| 3. Person Plural | effoderint |
sie werden aufgegraben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus ero |
ich werde aufgegraben worden sein |
| 2. Person Singular | effossus eris |
du wirst aufgegraben worden sein |
| 3. Person Singular | effossus erit |
er/sie/es wird aufgegraben worden sein |
| 1. Person Plural | effossi erimus |
wir werden aufgegraben worden sein |
| 2. Person Plural | effossi eritis |
ihr werdet aufgegraben worden sein |
| 3. Person Plural | effossi erunt |
sie werden aufgegraben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodere |
aufgraben |
| Vorzeitigkeit | effodisse |
aufgegraben haben |
| Nachzeitigkeit | effossurum esse |
aufgraben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodi effodier |
aufgegraben werden |
| Vorzeitigkeit | effossum esse |
aufgegraben worden sein |
| Nachzeitigkeit | effossum iri |
künftig aufgegraben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effode |
grab auf! |
| 2. Person Plural | effodite |
grabt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effodito |
| 3. Person Singular | effodito |
| 2. Person Plural | effoditote |
| 3. Person Plural | effodunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effodere |
das Aufgraben |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
des Aufgrabens |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
dem Aufgraben |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
das Aufgraben |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
durch das Aufgraben |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
Aufgraben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiendus effodiundus |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodiendi effodiundi |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
effodiendae effodiundae |
effodiendo effodiundo |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
effodiendam effodiundam |
effodiendum effodiundum |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
effodienda effodiunda |
effodiendo effodiundo |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
Plural
| Nominativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
| Genitiv | effodiendorum effodiundorum |
effodiendarum effodiundarum |
effodiendorum effodiundorum |
| Dativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Akkusativ | effodiendos effodiundos |
effodiendas effodiundas |
effodienda effodiunda |
| Ablativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Vokativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
| Genitiv | effodientis |
effodientis |
effodientis |
| Dativ | effodienti |
effodienti |
effodienti |
| Akkusativ | effodientem |
effodientem |
effodiens |
| Ablativ | effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
| Vokativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
Plural
| Nominativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Genitiv | effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
| Dativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Akkusativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Ablativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Vokativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossus |
effossa |
effossum |
| Genitiv | effossi |
effossae |
effossi |
| Dativ | effosso |
effossae |
effosso |
| Akkusativ | effossum |
effossam |
effossum |
| Ablativ | effosso |
effossa |
effosso |
| Vokativ | effosse |
effossa |
effossum |
Plural
| Nominativ | effossi |
effossae |
effossa |
| Genitiv | effossorum |
effossarum |
effossorum |
| Dativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Akkusativ | effossos |
effossas |
effossa |
| Ablativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Vokativ | effossi |
effossae |
effossa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossurus |
effossura |
effossurum |
| Genitiv | effossuri |
effossurae |
effossuri |
| Dativ | effossuro |
effossurae |
effossuro |
| Akkusativ | effossurum |
effossuram |
effossurum |
| Ablativ | effossuro |
effossura |
effossuro |
| Vokativ | effossure |
effossura |
effossurum |
Plural
| Nominativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
| Genitiv | effossurorum |
effossurarum |
effossurorum |
| Dativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Akkusativ | effossuros |
effossuras |
effossura |
| Ablativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Vokativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effossum |
effossu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodio |
ich grabe aus |
| 2. Person Singular | effodis |
du gräbst aus |
| 3. Person Singular | effodit |
er/sie/es gräbt aus |
| 1. Person Plural | effodimus |
wir graben aus |
| 2. Person Plural | effoditis |
ihr grabt aus |
| 3. Person Plural | effodiunt |
sie graben aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodior |
ich werde ausgegraben |
| 2. Person Singular | effoderis effodere |
du wirst ausgegraben |
| 3. Person Singular | effoditur |
er/sie/es wird ausgegraben |
| 1. Person Plural | effodimur |
wir werden ausgegraben |
| 2. Person Plural | effodimini |
ihr werdet ausgegraben |
| 3. Person Plural | effodiuntur |
sie werden ausgegraben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
ich grabe aus |
| 2. Person Singular | effodias |
du grabest aus |
| 3. Person Singular | effodiat |
er/sie/es grabe aus |
| 1. Person Plural | effodiamus |
wir graben aus |
| 2. Person Plural | effodiatis |
ihr grabet aus |
| 3. Person Plural | effodiant |
sie graben aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
ich werde ausgegraben |
| 2. Person Singular | effodiaris effodiare |
du werdest ausgegraben |
| 3. Person Singular | effodiatur |
er/sie/es werde ausgegraben |
| 1. Person Plural | effodiamur |
wir werden ausgegraben |
| 2. Person Plural | effodiamini |
ihr werdet ausgegraben |
| 3. Person Plural | effodiantur |
sie werden ausgegraben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebam |
ich grub aus |
| 2. Person Singular | effodiebas |
du grubst aus |
| 3. Person Singular | effodiebat |
er/sie/es grub aus |
| 1. Person Plural | effodiebamus |
wir gruben aus |
| 2. Person Plural | effodiebatis |
ihr grubt aus |
| 3. Person Plural | effodiebant |
sie gruben aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebar |
ich wurde ausgegraben |
| 2. Person Singular | effodiebaris effodiebare |
du wurdest ausgegraben |
| 3. Person Singular | effodiebatur |
er/sie/es wurde ausgegraben |
| 1. Person Plural | effodiebamur |
wir wurden ausgegraben |
| 2. Person Plural | effodiebamini |
ihr wurdet ausgegraben |
| 3. Person Plural | effodiebantur |
sie wurden ausgegraben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderem |
ich grübe aus |
| 2. Person Singular | effoderes |
du grübest aus |
| 3. Person Singular | effoderet |
er/sie/es grübe aus |
| 1. Person Plural | effoderemus |
wir grüben aus |
| 2. Person Plural | effoderetis |
ihr grübet aus |
| 3. Person Plural | effoderent |
sie grüben aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effoderer |
ich würde ausgegraben |
| 2. Person Singular | effodereris effoderere |
du würdest ausgegraben |
| 3. Person Singular | effoderetur |
er/sie/es würde ausgegraben |
| 1. Person Plural | effoderemur |
wir würden ausgegraben |
| 2. Person Plural | effoderemini |
ihr würdet ausgegraben |
| 3. Person Plural | effoderentur |
sie würden ausgegraben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
ich werde ausgraben |
| 2. Person Singular | effodies |
du wirst ausgraben |
| 3. Person Singular | effodiet |
er/sie/es wird ausgraben |
| 1. Person Plural | effodiemus |
wir werden ausgraben |
| 2. Person Plural | effodietis |
ihr werdet ausgraben |
| 3. Person Plural | effodient |
sie werden ausgraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
ich werde ausgegraben werden |
| 2. Person Singular | effodieris effodiere |
du wirst ausgegraben werden |
| 3. Person Singular | effodietur |
er/sie/es wird ausgegraben werden |
| 1. Person Plural | effodiemur |
wir werden ausgegraben werden |
| 2. Person Plural | effodiemini |
ihr werdet ausgegraben werden |
| 3. Person Plural | effodientur |
sie werden ausgegraben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodi |
ich habe ausgegraben |
| 2. Person Singular | effodisti |
du hast ausgegraben |
| 3. Person Singular | effodit |
er/sie/es hat ausgegraben |
| 1. Person Plural | effodimus |
wir haben ausgegraben |
| 2. Person Plural | effodistis |
ihr habt ausgegraben |
| 3. Person Plural | effoderunt effodere |
sie haben ausgegraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sum |
ich bin ausgegraben worden |
| 2. Person Singular | effossus es |
du bist ausgegraben worden |
| 3. Person Singular | effossus est |
er/sie/es ist ausgegraben worden |
| 1. Person Plural | effossi sumus |
wir sind ausgegraben worden |
| 2. Person Plural | effossi estis |
ihr seid ausgegraben worden |
| 3. Person Plural | effossi sunt |
sie sind ausgegraben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderim |
ich habe ausgegraben |
| 2. Person Singular | effoderis |
du habest ausgegraben |
| 3. Person Singular | effoderit |
er/sie/es habe ausgegraben |
| 1. Person Plural | effoderimus |
wir haben ausgegraben |
| 2. Person Plural | effoderitis |
ihr habet ausgegraben |
| 3. Person Plural | effoderint |
sie haben ausgegraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sim |
ich sei ausgegraben worden |
| 2. Person Singular | effossus sis |
du seiest ausgegraben worden |
| 3. Person Singular | effossus sit |
er/sie/es sei ausgegraben worden |
| 1. Person Plural | effossi simus |
wir seien ausgegraben worden |
| 2. Person Plural | effossi sitis |
ihr seiet ausgegraben worden |
| 3. Person Plural | effossi sint |
sie seien ausgegraben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderam |
ich hatte ausgegraben |
| 2. Person Singular | effoderas |
du hattest ausgegraben |
| 3. Person Singular | effoderat |
er/sie/es hatte ausgegraben |
| 1. Person Plural | effoderamus |
wir hatten ausgegraben |
| 2. Person Plural | effoderatis |
ihr hattet ausgegraben |
| 3. Person Plural | effoderant |
sie hatten ausgegraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus eram |
ich war ausgegraben worden |
| 2. Person Singular | effossus eras |
du warst ausgegraben worden |
| 3. Person Singular | effossus erat |
er/sie/es war ausgegraben worden |
| 1. Person Plural | effossi eramus |
wir waren ausgegraben worden |
| 2. Person Plural | effossi eratis |
ihr wart ausgegraben worden |
| 3. Person Plural | effossi erant |
sie waren ausgegraben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodissem |
ich hätte ausgegraben |
| 2. Person Singular | effodisses |
du hättest ausgegraben |
| 3. Person Singular | effodisset |
er/sie/es hätte ausgegraben |
| 1. Person Plural | effodissemus |
wir hätten ausgegraben |
| 2. Person Plural | effodissetis |
ihr hättet ausgegraben |
| 3. Person Plural | effodissent |
sie hätten ausgegraben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus essem |
ich wäre ausgegraben worden |
| 2. Person Singular | effossus esses |
du wärest ausgegraben worden |
| 3. Person Singular | effossus esset |
er/sie/es wäre ausgegraben worden |
| 1. Person Plural | effossi essemus |
wir wären ausgegraben worden |
| 2. Person Plural | effossi essetis |
ihr wäret ausgegraben worden |
| 3. Person Plural | effossi essent |
sie wären ausgegraben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodero |
ich werde ausgegraben haben |
| 2. Person Singular | effoderis |
du wirst ausgegraben haben |
| 3. Person Singular | effoderit |
er/sie/es wird ausgegraben haben |
| 1. Person Plural | effoderimus |
wir werden ausgegraben haben |
| 2. Person Plural | effoderitis |
ihr werdet ausgegraben haben |
| 3. Person Plural | effoderint |
sie werden ausgegraben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus ero |
ich werde ausgegraben worden sein |
| 2. Person Singular | effossus eris |
du wirst ausgegraben worden sein |
| 3. Person Singular | effossus erit |
er/sie/es wird ausgegraben worden sein |
| 1. Person Plural | effossi erimus |
wir werden ausgegraben worden sein |
| 2. Person Plural | effossi eritis |
ihr werdet ausgegraben worden sein |
| 3. Person Plural | effossi erunt |
sie werden ausgegraben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodere |
ausgraben |
| Vorzeitigkeit | effodisse |
ausgegraben haben |
| Nachzeitigkeit | effossurum esse |
ausgraben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodi effodier |
ausgegraben werden |
| Vorzeitigkeit | effossum esse |
ausgegraben worden sein |
| Nachzeitigkeit | effossum iri |
künftig ausgegraben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effode |
grab aus! |
| 2. Person Plural | effodite |
grabt aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effodito |
| 3. Person Singular | effodito |
| 2. Person Plural | effoditote |
| 3. Person Plural | effodunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effodere |
das Ausgraben |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
des Ausgrabens |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
dem Ausgraben |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
das Ausgraben |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
durch das Ausgraben |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
Ausgraben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiendus effodiundus |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodiendi effodiundi |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
effodiendae effodiundae |
effodiendo effodiundo |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
effodiendam effodiundam |
effodiendum effodiundum |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
effodienda effodiunda |
effodiendo effodiundo |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
Plural
| Nominativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
| Genitiv | effodiendorum effodiundorum |
effodiendarum effodiundarum |
effodiendorum effodiundorum |
| Dativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Akkusativ | effodiendos effodiundos |
effodiendas effodiundas |
effodienda effodiunda |
| Ablativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Vokativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
| Genitiv | effodientis |
effodientis |
effodientis |
| Dativ | effodienti |
effodienti |
effodienti |
| Akkusativ | effodientem |
effodientem |
effodiens |
| Ablativ | effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
| Vokativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
Plural
| Nominativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Genitiv | effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
| Dativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Akkusativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Ablativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Vokativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossus |
effossa |
effossum |
| Genitiv | effossi |
effossae |
effossi |
| Dativ | effosso |
effossae |
effosso |
| Akkusativ | effossum |
effossam |
effossum |
| Ablativ | effosso |
effossa |
effosso |
| Vokativ | effosse |
effossa |
effossum |
Plural
| Nominativ | effossi |
effossae |
effossa |
| Genitiv | effossorum |
effossarum |
effossorum |
| Dativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Akkusativ | effossos |
effossas |
effossa |
| Ablativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Vokativ | effossi |
effossae |
effossa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossurus |
effossura |
effossurum |
| Genitiv | effossuri |
effossurae |
effossuri |
| Dativ | effossuro |
effossurae |
effossuro |
| Akkusativ | effossurum |
effossuram |
effossurum |
| Ablativ | effossuro |
effossura |
effossuro |
| Vokativ | effossure |
effossura |
effossurum |
Plural
| Nominativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
| Genitiv | effossurorum |
effossurarum |
effossurorum |
| Dativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Akkusativ | effossuros |
effossuras |
effossura |
| Ablativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Vokativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effossum |
effossu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodio |
|
| 2. Person Singular | effodis |
|
| 3. Person Singular | effodit |
|
| 1. Person Plural | effodimus |
|
| 2. Person Plural | effoditis |
|
| 3. Person Plural | effodiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodior |
|
| 2. Person Singular | effoderis effodere |
|
| 3. Person Singular | effoditur |
|
| 1. Person Plural | effodimur |
|
| 2. Person Plural | effodimini |
|
| 3. Person Plural | effodiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
|
| 2. Person Singular | effodias |
|
| 3. Person Singular | effodiat |
|
| 1. Person Plural | effodiamus |
|
| 2. Person Plural | effodiatis |
|
| 3. Person Plural | effodiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
|
| 2. Person Singular | effodiaris effodiare |
|
| 3. Person Singular | effodiatur |
|
| 1. Person Plural | effodiamur |
|
| 2. Person Plural | effodiamini |
|
| 3. Person Plural | effodiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebam |
|
| 2. Person Singular | effodiebas |
|
| 3. Person Singular | effodiebat |
|
| 1. Person Plural | effodiebamus |
|
| 2. Person Plural | effodiebatis |
|
| 3. Person Plural | effodiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebar |
|
| 2. Person Singular | effodiebaris effodiebare |
|
| 3. Person Singular | effodiebatur |
|
| 1. Person Plural | effodiebamur |
|
| 2. Person Plural | effodiebamini |
|
| 3. Person Plural | effodiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderem |
|
| 2. Person Singular | effoderes |
|
| 3. Person Singular | effoderet |
|
| 1. Person Plural | effoderemus |
|
| 2. Person Plural | effoderetis |
|
| 3. Person Plural | effoderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effoderer |
|
| 2. Person Singular | effodereris effoderere |
|
| 3. Person Singular | effoderetur |
|
| 1. Person Plural | effoderemur |
|
| 2. Person Plural | effoderemini |
|
| 3. Person Plural | effoderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
|
| 2. Person Singular | effodies |
|
| 3. Person Singular | effodiet |
|
| 1. Person Plural | effodiemus |
|
| 2. Person Plural | effodietis |
|
| 3. Person Plural | effodient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
|
| 2. Person Singular | effodieris effodiere |
|
| 3. Person Singular | effodietur |
|
| 1. Person Plural | effodiemur |
|
| 2. Person Plural | effodiemini |
|
| 3. Person Plural | effodientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodi |
|
| 2. Person Singular | effodisti |
|
| 3. Person Singular | effodit |
|
| 1. Person Plural | effodimus |
|
| 2. Person Plural | effodistis |
|
| 3. Person Plural | effoderunt effodere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sum |
|
| 2. Person Singular | effossus es |
|
| 3. Person Singular | effossus est |
|
| 1. Person Plural | effossi sumus |
|
| 2. Person Plural | effossi estis |
|
| 3. Person Plural | effossi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderim |
|
| 2. Person Singular | effoderis |
|
| 3. Person Singular | effoderit |
|
| 1. Person Plural | effoderimus |
|
| 2. Person Plural | effoderitis |
|
| 3. Person Plural | effoderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sim |
|
| 2. Person Singular | effossus sis |
|
| 3. Person Singular | effossus sit |
|
| 1. Person Plural | effossi simus |
|
| 2. Person Plural | effossi sitis |
|
| 3. Person Plural | effossi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderam |
|
| 2. Person Singular | effoderas |
|
| 3. Person Singular | effoderat |
|
| 1. Person Plural | effoderamus |
|
| 2. Person Plural | effoderatis |
|
| 3. Person Plural | effoderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus eram |
|
| 2. Person Singular | effossus eras |
|
| 3. Person Singular | effossus erat |
|
| 1. Person Plural | effossi eramus |
|
| 2. Person Plural | effossi eratis |
|
| 3. Person Plural | effossi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodissem |
|
| 2. Person Singular | effodisses |
|
| 3. Person Singular | effodisset |
|
| 1. Person Plural | effodissemus |
|
| 2. Person Plural | effodissetis |
|
| 3. Person Plural | effodissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus essem |
|
| 2. Person Singular | effossus esses |
|
| 3. Person Singular | effossus esset |
|
| 1. Person Plural | effossi essemus |
|
| 2. Person Plural | effossi essetis |
|
| 3. Person Plural | effossi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodero |
|
| 2. Person Singular | effoderis |
|
| 3. Person Singular | effoderit |
|
| 1. Person Plural | effoderimus |
|
| 2. Person Plural | effoderitis |
|
| 3. Person Plural | effoderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus ero |
|
| 2. Person Singular | effossus eris |
|
| 3. Person Singular | effossus erit |
|
| 1. Person Plural | effossi erimus |
|
| 2. Person Plural | effossi eritis |
|
| 3. Person Plural | effossi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodere |
|
| Vorzeitigkeit | effodisse |
|
| Nachzeitigkeit | effossurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodi effodier |
|
| Vorzeitigkeit | effossum esse |
|
| Nachzeitigkeit | effossum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effode |
! |
| 2. Person Plural | effodite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effodito |
| 3. Person Singular | effodito |
| 2. Person Plural | effoditote |
| 3. Person Plural | effodunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effodere |
|
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
|
| Dativ | effodiendo effodiundo |
|
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
|
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
|
| Vokativ | effodiende effodiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiendus effodiundus |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodiendi effodiundi |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
effodiendae effodiundae |
effodiendo effodiundo |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
effodiendam effodiundam |
effodiendum effodiundum |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
effodienda effodiunda |
effodiendo effodiundo |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
Plural
| Nominativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
| Genitiv | effodiendorum effodiundorum |
effodiendarum effodiundarum |
effodiendorum effodiundorum |
| Dativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Akkusativ | effodiendos effodiundos |
effodiendas effodiundas |
effodienda effodiunda |
| Ablativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Vokativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
| Genitiv | effodientis |
effodientis |
effodientis |
| Dativ | effodienti |
effodienti |
effodienti |
| Akkusativ | effodientem |
effodientem |
effodiens |
| Ablativ | effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
| Vokativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
Plural
| Nominativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Genitiv | effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
| Dativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Akkusativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Ablativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Vokativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossus |
effossa |
effossum |
| Genitiv | effossi |
effossae |
effossi |
| Dativ | effosso |
effossae |
effosso |
| Akkusativ | effossum |
effossam |
effossum |
| Ablativ | effosso |
effossa |
effosso |
| Vokativ | effosse |
effossa |
effossum |
Plural
| Nominativ | effossi |
effossae |
effossa |
| Genitiv | effossorum |
effossarum |
effossorum |
| Dativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Akkusativ | effossos |
effossas |
effossa |
| Ablativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Vokativ | effossi |
effossae |
effossa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossurus |
effossura |
effossurum |
| Genitiv | effossuri |
effossurae |
effossuri |
| Dativ | effossuro |
effossurae |
effossuro |
| Akkusativ | effossurum |
effossuram |
effossurum |
| Ablativ | effossuro |
effossura |
effossuro |
| Vokativ | effossure |
effossura |
effossurum |
Plural
| Nominativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
| Genitiv | effossurorum |
effossurarum |
effossurorum |
| Dativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Akkusativ | effossuros |
effossuras |
effossura |
| Ablativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Vokativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effossum |
effossu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodio |
ich kratze aus |
| 2. Person Singular | effodis |
du kratzt aus |
| 3. Person Singular | effodit |
er/sie/es kratzt aus |
| 1. Person Plural | effodimus |
wir kratzen aus |
| 2. Person Plural | effoditis |
ihr kratzt aus |
| 3. Person Plural | effodiunt |
sie kratzen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodior |
ich werde ausgekratzt |
| 2. Person Singular | effoderis effodere |
du wirst ausgekratzt |
| 3. Person Singular | effoditur |
er/sie/es wird ausgekratzt |
| 1. Person Plural | effodimur |
wir werden ausgekratzt |
| 2. Person Plural | effodimini |
ihr werdet ausgekratzt |
| 3. Person Plural | effodiuntur |
sie werden ausgekratzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
ich kratze aus |
| 2. Person Singular | effodias |
du kratzest aus |
| 3. Person Singular | effodiat |
er/sie/es kratze aus |
| 1. Person Plural | effodiamus |
wir kratzen aus |
| 2. Person Plural | effodiatis |
ihr kratzet aus |
| 3. Person Plural | effodiant |
sie kratzen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
ich werde ausgekratzt |
| 2. Person Singular | effodiaris effodiare |
du werdest ausgekratzt |
| 3. Person Singular | effodiatur |
er/sie/es werde ausgekratzt |
| 1. Person Plural | effodiamur |
wir werden ausgekratzt |
| 2. Person Plural | effodiamini |
ihr werdet ausgekratzt |
| 3. Person Plural | effodiantur |
sie werden ausgekratzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebam |
ich kratzte aus |
| 2. Person Singular | effodiebas |
du kratztest aus |
| 3. Person Singular | effodiebat |
er/sie/es kratzte aus |
| 1. Person Plural | effodiebamus |
wir kratzten aus |
| 2. Person Plural | effodiebatis |
ihr kratztet aus |
| 3. Person Plural | effodiebant |
sie kratzten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebar |
ich wurde ausgekratzt |
| 2. Person Singular | effodiebaris effodiebare |
du wurdest ausgekratzt |
| 3. Person Singular | effodiebatur |
er/sie/es wurde ausgekratzt |
| 1. Person Plural | effodiebamur |
wir wurden ausgekratzt |
| 2. Person Plural | effodiebamini |
ihr wurdet ausgekratzt |
| 3. Person Plural | effodiebantur |
sie wurden ausgekratzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderem |
ich kratzte aus |
| 2. Person Singular | effoderes |
du kratztest aus |
| 3. Person Singular | effoderet |
er/sie/es kratzte aus |
| 1. Person Plural | effoderemus |
wir kratzten aus |
| 2. Person Plural | effoderetis |
ihr kratztet aus |
| 3. Person Plural | effoderent |
sie kratzten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effoderer |
ich würde ausgekratzt |
| 2. Person Singular | effodereris effoderere |
du würdest ausgekratzt |
| 3. Person Singular | effoderetur |
er/sie/es würde ausgekratzt |
| 1. Person Plural | effoderemur |
wir würden ausgekratzt |
| 2. Person Plural | effoderemini |
ihr würdet ausgekratzt |
| 3. Person Plural | effoderentur |
sie würden ausgekratzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
ich werde auskratzen |
| 2. Person Singular | effodies |
du wirst auskratzen |
| 3. Person Singular | effodiet |
er/sie/es wird auskratzen |
| 1. Person Plural | effodiemus |
wir werden auskratzen |
| 2. Person Plural | effodietis |
ihr werdet auskratzen |
| 3. Person Plural | effodient |
sie werden auskratzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
ich werde ausgekratzt werden |
| 2. Person Singular | effodieris effodiere |
du wirst ausgekratzt werden |
| 3. Person Singular | effodietur |
er/sie/es wird ausgekratzt werden |
| 1. Person Plural | effodiemur |
wir werden ausgekratzt werden |
| 2. Person Plural | effodiemini |
ihr werdet ausgekratzt werden |
| 3. Person Plural | effodientur |
sie werden ausgekratzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodi |
ich habe ausgekratzt |
| 2. Person Singular | effodisti |
du hast ausgekratzt |
| 3. Person Singular | effodit |
er/sie/es hat ausgekratzt |
| 1. Person Plural | effodimus |
wir haben ausgekratzt |
| 2. Person Plural | effodistis |
ihr habt ausgekratzt |
| 3. Person Plural | effoderunt effodere |
sie haben ausgekratzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sum |
ich bin ausgekratzt worden |
| 2. Person Singular | effossus es |
du bist ausgekratzt worden |
| 3. Person Singular | effossus est |
er/sie/es ist ausgekratzt worden |
| 1. Person Plural | effossi sumus |
wir sind ausgekratzt worden |
| 2. Person Plural | effossi estis |
ihr seid ausgekratzt worden |
| 3. Person Plural | effossi sunt |
sie sind ausgekratzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderim |
ich habe ausgekratzt |
| 2. Person Singular | effoderis |
du habest ausgekratzt |
| 3. Person Singular | effoderit |
er/sie/es habe ausgekratzt |
| 1. Person Plural | effoderimus |
wir haben ausgekratzt |
| 2. Person Plural | effoderitis |
ihr habet ausgekratzt |
| 3. Person Plural | effoderint |
sie haben ausgekratzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sim |
ich sei ausgekratzt worden |
| 2. Person Singular | effossus sis |
du seiest ausgekratzt worden |
| 3. Person Singular | effossus sit |
er/sie/es sei ausgekratzt worden |
| 1. Person Plural | effossi simus |
wir seien ausgekratzt worden |
| 2. Person Plural | effossi sitis |
ihr seiet ausgekratzt worden |
| 3. Person Plural | effossi sint |
sie seien ausgekratzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderam |
ich hatte ausgekratzt |
| 2. Person Singular | effoderas |
du hattest ausgekratzt |
| 3. Person Singular | effoderat |
er/sie/es hatte ausgekratzt |
| 1. Person Plural | effoderamus |
wir hatten ausgekratzt |
| 2. Person Plural | effoderatis |
ihr hattet ausgekratzt |
| 3. Person Plural | effoderant |
sie hatten ausgekratzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus eram |
ich war ausgekratzt worden |
| 2. Person Singular | effossus eras |
du warst ausgekratzt worden |
| 3. Person Singular | effossus erat |
er/sie/es war ausgekratzt worden |
| 1. Person Plural | effossi eramus |
wir waren ausgekratzt worden |
| 2. Person Plural | effossi eratis |
ihr wart ausgekratzt worden |
| 3. Person Plural | effossi erant |
sie waren ausgekratzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodissem |
ich hätte ausgekratzt |
| 2. Person Singular | effodisses |
du hättest ausgekratzt |
| 3. Person Singular | effodisset |
er/sie/es hätte ausgekratzt |
| 1. Person Plural | effodissemus |
wir hätten ausgekratzt |
| 2. Person Plural | effodissetis |
ihr hättet ausgekratzt |
| 3. Person Plural | effodissent |
sie hätten ausgekratzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus essem |
ich wäre ausgekratzt worden |
| 2. Person Singular | effossus esses |
du wärest ausgekratzt worden |
| 3. Person Singular | effossus esset |
er/sie/es wäre ausgekratzt worden |
| 1. Person Plural | effossi essemus |
wir wären ausgekratzt worden |
| 2. Person Plural | effossi essetis |
ihr wäret ausgekratzt worden |
| 3. Person Plural | effossi essent |
sie wären ausgekratzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodero |
ich werde ausgekratzt haben |
| 2. Person Singular | effoderis |
du wirst ausgekratzt haben |
| 3. Person Singular | effoderit |
er/sie/es wird ausgekratzt haben |
| 1. Person Plural | effoderimus |
wir werden ausgekratzt haben |
| 2. Person Plural | effoderitis |
ihr werdet ausgekratzt haben |
| 3. Person Plural | effoderint |
sie werden ausgekratzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus ero |
ich werde ausgekratzt worden sein |
| 2. Person Singular | effossus eris |
du wirst ausgekratzt worden sein |
| 3. Person Singular | effossus erit |
er/sie/es wird ausgekratzt worden sein |
| 1. Person Plural | effossi erimus |
wir werden ausgekratzt worden sein |
| 2. Person Plural | effossi eritis |
ihr werdet ausgekratzt worden sein |
| 3. Person Plural | effossi erunt |
sie werden ausgekratzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodere |
auskratzen |
| Vorzeitigkeit | effodisse |
ausgekratzt haben |
| Nachzeitigkeit | effossurum esse |
auskratzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodi effodier |
ausgekratzt werden |
| Vorzeitigkeit | effossum esse |
ausgekratzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | effossum iri |
künftig ausgekratzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effode |
kratze aus; kratz aus! |
| 2. Person Plural | effodite |
kratzt aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effodito |
| 3. Person Singular | effodito |
| 2. Person Plural | effoditote |
| 3. Person Plural | effodunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effodere |
das Auskratzen |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
des Auskratzens |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
dem Auskratzen |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
das Auskratzen |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
durch das Auskratzen |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
Auskratzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiendus effodiundus |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodiendi effodiundi |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
effodiendae effodiundae |
effodiendo effodiundo |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
effodiendam effodiundam |
effodiendum effodiundum |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
effodienda effodiunda |
effodiendo effodiundo |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
Plural
| Nominativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
| Genitiv | effodiendorum effodiundorum |
effodiendarum effodiundarum |
effodiendorum effodiundorum |
| Dativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Akkusativ | effodiendos effodiundos |
effodiendas effodiundas |
effodienda effodiunda |
| Ablativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Vokativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
| Genitiv | effodientis |
effodientis |
effodientis |
| Dativ | effodienti |
effodienti |
effodienti |
| Akkusativ | effodientem |
effodientem |
effodiens |
| Ablativ | effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
| Vokativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
Plural
| Nominativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Genitiv | effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
| Dativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Akkusativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Ablativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Vokativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossus |
effossa |
effossum |
| Genitiv | effossi |
effossae |
effossi |
| Dativ | effosso |
effossae |
effosso |
| Akkusativ | effossum |
effossam |
effossum |
| Ablativ | effosso |
effossa |
effosso |
| Vokativ | effosse |
effossa |
effossum |
Plural
| Nominativ | effossi |
effossae |
effossa |
| Genitiv | effossorum |
effossarum |
effossorum |
| Dativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Akkusativ | effossos |
effossas |
effossa |
| Ablativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Vokativ | effossi |
effossae |
effossa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossurus |
effossura |
effossurum |
| Genitiv | effossuri |
effossurae |
effossuri |
| Dativ | effossuro |
effossurae |
effossuro |
| Akkusativ | effossurum |
effossuram |
effossurum |
| Ablativ | effossuro |
effossura |
effossuro |
| Vokativ | effossure |
effossura |
effossurum |
Plural
| Nominativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
| Genitiv | effossurorum |
effossurarum |
effossurorum |
| Dativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Akkusativ | effossuros |
effossuras |
effossura |
| Ablativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Vokativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effossum |
effossu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodio |
ich steche aus |
| 2. Person Singular | effodis |
du stichst aus |
| 3. Person Singular | effodit |
er/sie/es sticht aus |
| 1. Person Plural | effodimus |
wir stechen aus |
| 2. Person Plural | effoditis |
ihr stecht aus |
| 3. Person Plural | effodiunt |
sie stechen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodior |
ich werde ausgestochen |
| 2. Person Singular | effoderis effodere |
du wirst ausgestochen |
| 3. Person Singular | effoditur |
er/sie/es wird ausgestochen |
| 1. Person Plural | effodimur |
wir werden ausgestochen |
| 2. Person Plural | effodimini |
ihr werdet ausgestochen |
| 3. Person Plural | effodiuntur |
sie werden ausgestochen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
ich steche aus |
| 2. Person Singular | effodias |
du stechest aus |
| 3. Person Singular | effodiat |
er/sie/es steche aus |
| 1. Person Plural | effodiamus |
wir stechen aus |
| 2. Person Plural | effodiatis |
ihr stechet aus |
| 3. Person Plural | effodiant |
sie stechen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
ich werde ausgestochen |
| 2. Person Singular | effodiaris effodiare |
du werdest ausgestochen |
| 3. Person Singular | effodiatur |
er/sie/es werde ausgestochen |
| 1. Person Plural | effodiamur |
wir werden ausgestochen |
| 2. Person Plural | effodiamini |
ihr werdet ausgestochen |
| 3. Person Plural | effodiantur |
sie werden ausgestochen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebam |
ich stach aus |
| 2. Person Singular | effodiebas |
du stachst aus |
| 3. Person Singular | effodiebat |
er/sie/es stach aus |
| 1. Person Plural | effodiebamus |
wir stachen aus |
| 2. Person Plural | effodiebatis |
ihr stacht aus |
| 3. Person Plural | effodiebant |
sie stachen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebar |
ich wurde ausgestochen |
| 2. Person Singular | effodiebaris effodiebare |
du wurdest ausgestochen |
| 3. Person Singular | effodiebatur |
er/sie/es wurde ausgestochen |
| 1. Person Plural | effodiebamur |
wir wurden ausgestochen |
| 2. Person Plural | effodiebamini |
ihr wurdet ausgestochen |
| 3. Person Plural | effodiebantur |
sie wurden ausgestochen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderem |
ich stäche aus |
| 2. Person Singular | effoderes |
du stächest aus |
| 3. Person Singular | effoderet |
er/sie/es stäche aus |
| 1. Person Plural | effoderemus |
wir stächen aus |
| 2. Person Plural | effoderetis |
ihr stächet aus |
| 3. Person Plural | effoderent |
sie stächen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effoderer |
ich würde ausgestochen |
| 2. Person Singular | effodereris effoderere |
du würdest ausgestochen |
| 3. Person Singular | effoderetur |
er/sie/es würde ausgestochen |
| 1. Person Plural | effoderemur |
wir würden ausgestochen |
| 2. Person Plural | effoderemini |
ihr würdet ausgestochen |
| 3. Person Plural | effoderentur |
sie würden ausgestochen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
ich werde ausstechen |
| 2. Person Singular | effodies |
du wirst ausstechen |
| 3. Person Singular | effodiet |
er/sie/es wird ausstechen |
| 1. Person Plural | effodiemus |
wir werden ausstechen |
| 2. Person Plural | effodietis |
ihr werdet ausstechen |
| 3. Person Plural | effodient |
sie werden ausstechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
ich werde ausgestochen werden |
| 2. Person Singular | effodieris effodiere |
du wirst ausgestochen werden |
| 3. Person Singular | effodietur |
er/sie/es wird ausgestochen werden |
| 1. Person Plural | effodiemur |
wir werden ausgestochen werden |
| 2. Person Plural | effodiemini |
ihr werdet ausgestochen werden |
| 3. Person Plural | effodientur |
sie werden ausgestochen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodi |
ich habe ausgestochen |
| 2. Person Singular | effodisti |
du hast ausgestochen |
| 3. Person Singular | effodit |
er/sie/es hat ausgestochen |
| 1. Person Plural | effodimus |
wir haben ausgestochen |
| 2. Person Plural | effodistis |
ihr habt ausgestochen |
| 3. Person Plural | effoderunt effodere |
sie haben ausgestochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sum |
ich bin ausgestochen worden |
| 2. Person Singular | effossus es |
du bist ausgestochen worden |
| 3. Person Singular | effossus est |
er/sie/es ist ausgestochen worden |
| 1. Person Plural | effossi sumus |
wir sind ausgestochen worden |
| 2. Person Plural | effossi estis |
ihr seid ausgestochen worden |
| 3. Person Plural | effossi sunt |
sie sind ausgestochen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderim |
ich habe ausgestochen |
| 2. Person Singular | effoderis |
du habest ausgestochen |
| 3. Person Singular | effoderit |
er/sie/es habe ausgestochen |
| 1. Person Plural | effoderimus |
wir haben ausgestochen |
| 2. Person Plural | effoderitis |
ihr habet ausgestochen |
| 3. Person Plural | effoderint |
sie haben ausgestochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sim |
ich sei ausgestochen worden |
| 2. Person Singular | effossus sis |
du seiest ausgestochen worden |
| 3. Person Singular | effossus sit |
er/sie/es sei ausgestochen worden |
| 1. Person Plural | effossi simus |
wir seien ausgestochen worden |
| 2. Person Plural | effossi sitis |
ihr seiet ausgestochen worden |
| 3. Person Plural | effossi sint |
sie seien ausgestochen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderam |
ich hatte ausgestochen |
| 2. Person Singular | effoderas |
du hattest ausgestochen |
| 3. Person Singular | effoderat |
er/sie/es hatte ausgestochen |
| 1. Person Plural | effoderamus |
wir hatten ausgestochen |
| 2. Person Plural | effoderatis |
ihr hattet ausgestochen |
| 3. Person Plural | effoderant |
sie hatten ausgestochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus eram |
ich war ausgestochen worden |
| 2. Person Singular | effossus eras |
du warst ausgestochen worden |
| 3. Person Singular | effossus erat |
er/sie/es war ausgestochen worden |
| 1. Person Plural | effossi eramus |
wir waren ausgestochen worden |
| 2. Person Plural | effossi eratis |
ihr wart ausgestochen worden |
| 3. Person Plural | effossi erant |
sie waren ausgestochen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodissem |
ich hätte ausgestochen |
| 2. Person Singular | effodisses |
du hättest ausgestochen |
| 3. Person Singular | effodisset |
er/sie/es hätte ausgestochen |
| 1. Person Plural | effodissemus |
wir hätten ausgestochen |
| 2. Person Plural | effodissetis |
ihr hättet ausgestochen |
| 3. Person Plural | effodissent |
sie hätten ausgestochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus essem |
ich wäre ausgestochen worden |
| 2. Person Singular | effossus esses |
du wärest ausgestochen worden |
| 3. Person Singular | effossus esset |
er/sie/es wäre ausgestochen worden |
| 1. Person Plural | effossi essemus |
wir wären ausgestochen worden |
| 2. Person Plural | effossi essetis |
ihr wäret ausgestochen worden |
| 3. Person Plural | effossi essent |
sie wären ausgestochen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodero |
ich werde ausgestochen haben |
| 2. Person Singular | effoderis |
du wirst ausgestochen haben |
| 3. Person Singular | effoderit |
er/sie/es wird ausgestochen haben |
| 1. Person Plural | effoderimus |
wir werden ausgestochen haben |
| 2. Person Plural | effoderitis |
ihr werdet ausgestochen haben |
| 3. Person Plural | effoderint |
sie werden ausgestochen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus ero |
ich werde ausgestochen worden sein |
| 2. Person Singular | effossus eris |
du wirst ausgestochen worden sein |
| 3. Person Singular | effossus erit |
er/sie/es wird ausgestochen worden sein |
| 1. Person Plural | effossi erimus |
wir werden ausgestochen worden sein |
| 2. Person Plural | effossi eritis |
ihr werdet ausgestochen worden sein |
| 3. Person Plural | effossi erunt |
sie werden ausgestochen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodere |
ausstechen |
| Vorzeitigkeit | effodisse |
ausgestochen haben |
| Nachzeitigkeit | effossurum esse |
ausstechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodi effodier |
ausgestochen werden |
| Vorzeitigkeit | effossum esse |
ausgestochen worden sein |
| Nachzeitigkeit | effossum iri |
künftig ausgestochen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effode |
stich aus! |
| 2. Person Plural | effodite |
stecht aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effodito |
| 3. Person Singular | effodito |
| 2. Person Plural | effoditote |
| 3. Person Plural | effodunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effodere |
das Ausstechen |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
des Ausstechens |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
dem Ausstechen |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
das Ausstechen |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
durch das Ausstechen |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
Ausstechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiendus effodiundus |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodiendi effodiundi |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
effodiendae effodiundae |
effodiendo effodiundo |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
effodiendam effodiundam |
effodiendum effodiundum |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
effodienda effodiunda |
effodiendo effodiundo |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
Plural
| Nominativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
| Genitiv | effodiendorum effodiundorum |
effodiendarum effodiundarum |
effodiendorum effodiundorum |
| Dativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Akkusativ | effodiendos effodiundos |
effodiendas effodiundas |
effodienda effodiunda |
| Ablativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Vokativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
| Genitiv | effodientis |
effodientis |
effodientis |
| Dativ | effodienti |
effodienti |
effodienti |
| Akkusativ | effodientem |
effodientem |
effodiens |
| Ablativ | effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
| Vokativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
Plural
| Nominativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Genitiv | effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
| Dativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Akkusativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Ablativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Vokativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossus |
effossa |
effossum |
| Genitiv | effossi |
effossae |
effossi |
| Dativ | effosso |
effossae |
effosso |
| Akkusativ | effossum |
effossam |
effossum |
| Ablativ | effosso |
effossa |
effosso |
| Vokativ | effosse |
effossa |
effossum |
Plural
| Nominativ | effossi |
effossae |
effossa |
| Genitiv | effossorum |
effossarum |
effossorum |
| Dativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Akkusativ | effossos |
effossas |
effossa |
| Ablativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Vokativ | effossi |
effossae |
effossa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossurus |
effossura |
effossurum |
| Genitiv | effossuri |
effossurae |
effossuri |
| Dativ | effossuro |
effossurae |
effossuro |
| Akkusativ | effossurum |
effossuram |
effossurum |
| Ablativ | effossuro |
effossura |
effossuro |
| Vokativ | effossure |
effossura |
effossurum |
Plural
| Nominativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
| Genitiv | effossurorum |
effossurarum |
effossurorum |
| Dativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Akkusativ | effossuros |
effossuras |
effossura |
| Ablativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Vokativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effossum |
effossu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodio |
ich steche heraus |
| 2. Person Singular | effodis |
du stichst heraus |
| 3. Person Singular | effodit |
er/sie/es sticht heraus |
| 1. Person Plural | effodimus |
wir stechen heraus |
| 2. Person Plural | effoditis |
ihr stecht heraus |
| 3. Person Plural | effodiunt |
sie stechen heraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodior |
ich werde herausgestochen |
| 2. Person Singular | effoderis effodere |
du wirst herausgestochen |
| 3. Person Singular | effoditur |
er/sie/es wird herausgestochen |
| 1. Person Plural | effodimur |
wir werden herausgestochen |
| 2. Person Plural | effodimini |
ihr werdet herausgestochen |
| 3. Person Plural | effodiuntur |
sie werden herausgestochen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
ich steche heraus |
| 2. Person Singular | effodias |
du stechest heraus |
| 3. Person Singular | effodiat |
er/sie/es steche heraus |
| 1. Person Plural | effodiamus |
wir stechen heraus |
| 2. Person Plural | effodiatis |
ihr stechet heraus |
| 3. Person Plural | effodiant |
sie stechen heraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
ich werde herausgestochen |
| 2. Person Singular | effodiaris effodiare |
du werdest herausgestochen |
| 3. Person Singular | effodiatur |
er/sie/es werde herausgestochen |
| 1. Person Plural | effodiamur |
wir werden herausgestochen |
| 2. Person Plural | effodiamini |
ihr werdet herausgestochen |
| 3. Person Plural | effodiantur |
sie werden herausgestochen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebam |
ich stach heraus |
| 2. Person Singular | effodiebas |
du stachst heraus |
| 3. Person Singular | effodiebat |
er/sie/es stach heraus |
| 1. Person Plural | effodiebamus |
wir stachen heraus |
| 2. Person Plural | effodiebatis |
ihr stacht heraus |
| 3. Person Plural | effodiebant |
sie stachen heraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebar |
ich wurde herausgestochen |
| 2. Person Singular | effodiebaris effodiebare |
du wurdest herausgestochen |
| 3. Person Singular | effodiebatur |
er/sie/es wurde herausgestochen |
| 1. Person Plural | effodiebamur |
wir wurden herausgestochen |
| 2. Person Plural | effodiebamini |
ihr wurdet herausgestochen |
| 3. Person Plural | effodiebantur |
sie wurden herausgestochen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderem |
ich stäche heraus |
| 2. Person Singular | effoderes |
du stächest heraus |
| 3. Person Singular | effoderet |
er/sie/es stäche heraus |
| 1. Person Plural | effoderemus |
wir stächen heraus |
| 2. Person Plural | effoderetis |
ihr stächet heraus |
| 3. Person Plural | effoderent |
sie stächen heraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effoderer |
ich würde herausgestochen |
| 2. Person Singular | effodereris effoderere |
du würdest herausgestochen |
| 3. Person Singular | effoderetur |
er/sie/es würde herausgestochen |
| 1. Person Plural | effoderemur |
wir würden herausgestochen |
| 2. Person Plural | effoderemini |
ihr würdet herausgestochen |
| 3. Person Plural | effoderentur |
sie würden herausgestochen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
ich werde herausstechen |
| 2. Person Singular | effodies |
du wirst herausstechen |
| 3. Person Singular | effodiet |
er/sie/es wird herausstechen |
| 1. Person Plural | effodiemus |
wir werden herausstechen |
| 2. Person Plural | effodietis |
ihr werdet herausstechen |
| 3. Person Plural | effodient |
sie werden herausstechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
ich werde herausgestochen werden |
| 2. Person Singular | effodieris effodiere |
du wirst herausgestochen werden |
| 3. Person Singular | effodietur |
er/sie/es wird herausgestochen werden |
| 1. Person Plural | effodiemur |
wir werden herausgestochen werden |
| 2. Person Plural | effodiemini |
ihr werdet herausgestochen werden |
| 3. Person Plural | effodientur |
sie werden herausgestochen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodi |
ich habe herausgestochen |
| 2. Person Singular | effodisti |
du hast herausgestochen |
| 3. Person Singular | effodit |
er/sie/es hat herausgestochen |
| 1. Person Plural | effodimus |
wir haben herausgestochen |
| 2. Person Plural | effodistis |
ihr habt herausgestochen |
| 3. Person Plural | effoderunt effodere |
sie haben herausgestochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sum |
ich bin herausgestochen worden |
| 2. Person Singular | effossus es |
du bist herausgestochen worden |
| 3. Person Singular | effossus est |
er/sie/es ist herausgestochen worden |
| 1. Person Plural | effossi sumus |
wir sind herausgestochen worden |
| 2. Person Plural | effossi estis |
ihr seid herausgestochen worden |
| 3. Person Plural | effossi sunt |
sie sind herausgestochen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderim |
ich habe herausgestochen |
| 2. Person Singular | effoderis |
du habest herausgestochen |
| 3. Person Singular | effoderit |
er/sie/es habe herausgestochen |
| 1. Person Plural | effoderimus |
wir haben herausgestochen |
| 2. Person Plural | effoderitis |
ihr habet herausgestochen |
| 3. Person Plural | effoderint |
sie haben herausgestochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sim |
ich sei herausgestochen worden |
| 2. Person Singular | effossus sis |
du seiest herausgestochen worden |
| 3. Person Singular | effossus sit |
er/sie/es sei herausgestochen worden |
| 1. Person Plural | effossi simus |
wir seien herausgestochen worden |
| 2. Person Plural | effossi sitis |
ihr seiet herausgestochen worden |
| 3. Person Plural | effossi sint |
sie seien herausgestochen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderam |
ich hatte herausgestochen |
| 2. Person Singular | effoderas |
du hattest herausgestochen |
| 3. Person Singular | effoderat |
er/sie/es hatte herausgestochen |
| 1. Person Plural | effoderamus |
wir hatten herausgestochen |
| 2. Person Plural | effoderatis |
ihr hattet herausgestochen |
| 3. Person Plural | effoderant |
sie hatten herausgestochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus eram |
ich war herausgestochen worden |
| 2. Person Singular | effossus eras |
du warst herausgestochen worden |
| 3. Person Singular | effossus erat |
er/sie/es war herausgestochen worden |
| 1. Person Plural | effossi eramus |
wir waren herausgestochen worden |
| 2. Person Plural | effossi eratis |
ihr wart herausgestochen worden |
| 3. Person Plural | effossi erant |
sie waren herausgestochen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodissem |
ich hätte herausgestochen |
| 2. Person Singular | effodisses |
du hättest herausgestochen |
| 3. Person Singular | effodisset |
er/sie/es hätte herausgestochen |
| 1. Person Plural | effodissemus |
wir hätten herausgestochen |
| 2. Person Plural | effodissetis |
ihr hättet herausgestochen |
| 3. Person Plural | effodissent |
sie hätten herausgestochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus essem |
ich wäre herausgestochen worden |
| 2. Person Singular | effossus esses |
du wärest herausgestochen worden |
| 3. Person Singular | effossus esset |
er/sie/es wäre herausgestochen worden |
| 1. Person Plural | effossi essemus |
wir wären herausgestochen worden |
| 2. Person Plural | effossi essetis |
ihr wäret herausgestochen worden |
| 3. Person Plural | effossi essent |
sie wären herausgestochen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodero |
ich werde herausgestochen haben |
| 2. Person Singular | effoderis |
du wirst herausgestochen haben |
| 3. Person Singular | effoderit |
er/sie/es wird herausgestochen haben |
| 1. Person Plural | effoderimus |
wir werden herausgestochen haben |
| 2. Person Plural | effoderitis |
ihr werdet herausgestochen haben |
| 3. Person Plural | effoderint |
sie werden herausgestochen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus ero |
ich werde herausgestochen worden sein |
| 2. Person Singular | effossus eris |
du wirst herausgestochen worden sein |
| 3. Person Singular | effossus erit |
er/sie/es wird herausgestochen worden sein |
| 1. Person Plural | effossi erimus |
wir werden herausgestochen worden sein |
| 2. Person Plural | effossi eritis |
ihr werdet herausgestochen worden sein |
| 3. Person Plural | effossi erunt |
sie werden herausgestochen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodere |
herausstechen |
| Vorzeitigkeit | effodisse |
herausgestochen haben |
| Nachzeitigkeit | effossurum esse |
herausstechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodi effodier |
herausgestochen werden |
| Vorzeitigkeit | effossum esse |
herausgestochen worden sein |
| Nachzeitigkeit | effossum iri |
künftig herausgestochen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effode |
stich heraus! |
| 2. Person Plural | effodite |
stecht heraus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effodito |
| 3. Person Singular | effodito |
| 2. Person Plural | effoditote |
| 3. Person Plural | effodunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effodere |
das Herausstechen |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
des Herausstechens |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
dem Herausstechen |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
das Herausstechen |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
durch das Herausstechen |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
Herausstechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiendus effodiundus |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodiendi effodiundi |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
effodiendae effodiundae |
effodiendo effodiundo |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
effodiendam effodiundam |
effodiendum effodiundum |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
effodienda effodiunda |
effodiendo effodiundo |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
Plural
| Nominativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
| Genitiv | effodiendorum effodiundorum |
effodiendarum effodiundarum |
effodiendorum effodiundorum |
| Dativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Akkusativ | effodiendos effodiundos |
effodiendas effodiundas |
effodienda effodiunda |
| Ablativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Vokativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
| Genitiv | effodientis |
effodientis |
effodientis |
| Dativ | effodienti |
effodienti |
effodienti |
| Akkusativ | effodientem |
effodientem |
effodiens |
| Ablativ | effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
| Vokativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
Plural
| Nominativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Genitiv | effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
| Dativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Akkusativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Ablativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Vokativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossus |
effossa |
effossum |
| Genitiv | effossi |
effossae |
effossi |
| Dativ | effosso |
effossae |
effosso |
| Akkusativ | effossum |
effossam |
effossum |
| Ablativ | effosso |
effossa |
effosso |
| Vokativ | effosse |
effossa |
effossum |
Plural
| Nominativ | effossi |
effossae |
effossa |
| Genitiv | effossorum |
effossarum |
effossorum |
| Dativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Akkusativ | effossos |
effossas |
effossa |
| Ablativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Vokativ | effossi |
effossae |
effossa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossurus |
effossura |
effossurum |
| Genitiv | effossuri |
effossurae |
effossuri |
| Dativ | effossuro |
effossurae |
effossuro |
| Akkusativ | effossurum |
effossuram |
effossurum |
| Ablativ | effossuro |
effossura |
effossuro |
| Vokativ | effossure |
effossura |
effossurum |
Plural
| Nominativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
| Genitiv | effossurorum |
effossurarum |
effossurorum |
| Dativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Akkusativ | effossuros |
effossuras |
effossura |
| Ablativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Vokativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effossum |
effossu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodio |
|
| 2. Person Singular | effodis |
|
| 3. Person Singular | effodit |
|
| 1. Person Plural | effodimus |
|
| 2. Person Plural | effoditis |
|
| 3. Person Plural | effodiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodior |
|
| 2. Person Singular | effoderis effodere |
|
| 3. Person Singular | effoditur |
|
| 1. Person Plural | effodimur |
|
| 2. Person Plural | effodimini |
|
| 3. Person Plural | effodiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
|
| 2. Person Singular | effodias |
|
| 3. Person Singular | effodiat |
|
| 1. Person Plural | effodiamus |
|
| 2. Person Plural | effodiatis |
|
| 3. Person Plural | effodiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
|
| 2. Person Singular | effodiaris effodiare |
|
| 3. Person Singular | effodiatur |
|
| 1. Person Plural | effodiamur |
|
| 2. Person Plural | effodiamini |
|
| 3. Person Plural | effodiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebam |
|
| 2. Person Singular | effodiebas |
|
| 3. Person Singular | effodiebat |
|
| 1. Person Plural | effodiebamus |
|
| 2. Person Plural | effodiebatis |
|
| 3. Person Plural | effodiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebar |
|
| 2. Person Singular | effodiebaris effodiebare |
|
| 3. Person Singular | effodiebatur |
|
| 1. Person Plural | effodiebamur |
|
| 2. Person Plural | effodiebamini |
|
| 3. Person Plural | effodiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderem |
|
| 2. Person Singular | effoderes |
|
| 3. Person Singular | effoderet |
|
| 1. Person Plural | effoderemus |
|
| 2. Person Plural | effoderetis |
|
| 3. Person Plural | effoderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effoderer |
|
| 2. Person Singular | effodereris effoderere |
|
| 3. Person Singular | effoderetur |
|
| 1. Person Plural | effoderemur |
|
| 2. Person Plural | effoderemini |
|
| 3. Person Plural | effoderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
|
| 2. Person Singular | effodies |
|
| 3. Person Singular | effodiet |
|
| 1. Person Plural | effodiemus |
|
| 2. Person Plural | effodietis |
|
| 3. Person Plural | effodient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
|
| 2. Person Singular | effodieris effodiere |
|
| 3. Person Singular | effodietur |
|
| 1. Person Plural | effodiemur |
|
| 2. Person Plural | effodiemini |
|
| 3. Person Plural | effodientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodi |
|
| 2. Person Singular | effodisti |
|
| 3. Person Singular | effodit |
|
| 1. Person Plural | effodimus |
|
| 2. Person Plural | effodistis |
|
| 3. Person Plural | effoderunt effodere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sum |
|
| 2. Person Singular | effossus es |
|
| 3. Person Singular | effossus est |
|
| 1. Person Plural | effossi sumus |
|
| 2. Person Plural | effossi estis |
|
| 3. Person Plural | effossi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderim |
|
| 2. Person Singular | effoderis |
|
| 3. Person Singular | effoderit |
|
| 1. Person Plural | effoderimus |
|
| 2. Person Plural | effoderitis |
|
| 3. Person Plural | effoderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sim |
|
| 2. Person Singular | effossus sis |
|
| 3. Person Singular | effossus sit |
|
| 1. Person Plural | effossi simus |
|
| 2. Person Plural | effossi sitis |
|
| 3. Person Plural | effossi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderam |
|
| 2. Person Singular | effoderas |
|
| 3. Person Singular | effoderat |
|
| 1. Person Plural | effoderamus |
|
| 2. Person Plural | effoderatis |
|
| 3. Person Plural | effoderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus eram |
|
| 2. Person Singular | effossus eras |
|
| 3. Person Singular | effossus erat |
|
| 1. Person Plural | effossi eramus |
|
| 2. Person Plural | effossi eratis |
|
| 3. Person Plural | effossi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodissem |
|
| 2. Person Singular | effodisses |
|
| 3. Person Singular | effodisset |
|
| 1. Person Plural | effodissemus |
|
| 2. Person Plural | effodissetis |
|
| 3. Person Plural | effodissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus essem |
|
| 2. Person Singular | effossus esses |
|
| 3. Person Singular | effossus esset |
|
| 1. Person Plural | effossi essemus |
|
| 2. Person Plural | effossi essetis |
|
| 3. Person Plural | effossi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodero |
|
| 2. Person Singular | effoderis |
|
| 3. Person Singular | effoderit |
|
| 1. Person Plural | effoderimus |
|
| 2. Person Plural | effoderitis |
|
| 3. Person Plural | effoderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus ero |
|
| 2. Person Singular | effossus eris |
|
| 3. Person Singular | effossus erit |
|
| 1. Person Plural | effossi erimus |
|
| 2. Person Plural | effossi eritis |
|
| 3. Person Plural | effossi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodere |
|
| Vorzeitigkeit | effodisse |
|
| Nachzeitigkeit | effossurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodi effodier |
|
| Vorzeitigkeit | effossum esse |
|
| Nachzeitigkeit | effossum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effode |
! |
| 2. Person Plural | effodite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effodito |
| 3. Person Singular | effodito |
| 2. Person Plural | effoditote |
| 3. Person Plural | effodunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effodere |
|
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
|
| Dativ | effodiendo effodiundo |
|
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
|
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
|
| Vokativ | effodiende effodiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiendus effodiundus |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodiendi effodiundi |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
effodiendae effodiundae |
effodiendo effodiundo |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
effodiendam effodiundam |
effodiendum effodiundum |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
effodienda effodiunda |
effodiendo effodiundo |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
Plural
| Nominativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
| Genitiv | effodiendorum effodiundorum |
effodiendarum effodiundarum |
effodiendorum effodiundorum |
| Dativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Akkusativ | effodiendos effodiundos |
effodiendas effodiundas |
effodienda effodiunda |
| Ablativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Vokativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
| Genitiv | effodientis |
effodientis |
effodientis |
| Dativ | effodienti |
effodienti |
effodienti |
| Akkusativ | effodientem |
effodientem |
effodiens |
| Ablativ | effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
| Vokativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
Plural
| Nominativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Genitiv | effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
| Dativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Akkusativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Ablativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Vokativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossus |
effossa |
effossum |
| Genitiv | effossi |
effossae |
effossi |
| Dativ | effosso |
effossae |
effosso |
| Akkusativ | effossum |
effossam |
effossum |
| Ablativ | effosso |
effossa |
effosso |
| Vokativ | effosse |
effossa |
effossum |
Plural
| Nominativ | effossi |
effossae |
effossa |
| Genitiv | effossorum |
effossarum |
effossorum |
| Dativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Akkusativ | effossos |
effossas |
effossa |
| Ablativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Vokativ | effossi |
effossae |
effossa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossurus |
effossura |
effossurum |
| Genitiv | effossuri |
effossurae |
effossuri |
| Dativ | effossuro |
effossurae |
effossuro |
| Akkusativ | effossurum |
effossuram |
effossurum |
| Ablativ | effossuro |
effossura |
effossuro |
| Vokativ | effossure |
effossura |
effossurum |
Plural
| Nominativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
| Genitiv | effossurorum |
effossurarum |
effossurorum |
| Dativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Akkusativ | effossuros |
effossuras |
effossura |
| Ablativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Vokativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effossum |
effossu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodio |
|
| 2. Person Singular | effodis |
|
| 3. Person Singular | effodit |
|
| 1. Person Plural | effodimus |
|
| 2. Person Plural | effoditis |
|
| 3. Person Plural | effodiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodior |
|
| 2. Person Singular | effoderis effodere |
|
| 3. Person Singular | effoditur |
|
| 1. Person Plural | effodimur |
|
| 2. Person Plural | effodimini |
|
| 3. Person Plural | effodiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
|
| 2. Person Singular | effodias |
|
| 3. Person Singular | effodiat |
|
| 1. Person Plural | effodiamus |
|
| 2. Person Plural | effodiatis |
|
| 3. Person Plural | effodiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
|
| 2. Person Singular | effodiaris effodiare |
|
| 3. Person Singular | effodiatur |
|
| 1. Person Plural | effodiamur |
|
| 2. Person Plural | effodiamini |
|
| 3. Person Plural | effodiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebam |
|
| 2. Person Singular | effodiebas |
|
| 3. Person Singular | effodiebat |
|
| 1. Person Plural | effodiebamus |
|
| 2. Person Plural | effodiebatis |
|
| 3. Person Plural | effodiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebar |
|
| 2. Person Singular | effodiebaris effodiebare |
|
| 3. Person Singular | effodiebatur |
|
| 1. Person Plural | effodiebamur |
|
| 2. Person Plural | effodiebamini |
|
| 3. Person Plural | effodiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderem |
|
| 2. Person Singular | effoderes |
|
| 3. Person Singular | effoderet |
|
| 1. Person Plural | effoderemus |
|
| 2. Person Plural | effoderetis |
|
| 3. Person Plural | effoderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effoderer |
|
| 2. Person Singular | effodereris effoderere |
|
| 3. Person Singular | effoderetur |
|
| 1. Person Plural | effoderemur |
|
| 2. Person Plural | effoderemini |
|
| 3. Person Plural | effoderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
|
| 2. Person Singular | effodies |
|
| 3. Person Singular | effodiet |
|
| 1. Person Plural | effodiemus |
|
| 2. Person Plural | effodietis |
|
| 3. Person Plural | effodient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
|
| 2. Person Singular | effodieris effodiere |
|
| 3. Person Singular | effodietur |
|
| 1. Person Plural | effodiemur |
|
| 2. Person Plural | effodiemini |
|
| 3. Person Plural | effodientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodi |
|
| 2. Person Singular | effodisti |
|
| 3. Person Singular | effodit |
|
| 1. Person Plural | effodimus |
|
| 2. Person Plural | effodistis |
|
| 3. Person Plural | effoderunt effodere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sum |
|
| 2. Person Singular | effossus es |
|
| 3. Person Singular | effossus est |
|
| 1. Person Plural | effossi sumus |
|
| 2. Person Plural | effossi estis |
|
| 3. Person Plural | effossi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderim |
|
| 2. Person Singular | effoderis |
|
| 3. Person Singular | effoderit |
|
| 1. Person Plural | effoderimus |
|
| 2. Person Plural | effoderitis |
|
| 3. Person Plural | effoderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sim |
|
| 2. Person Singular | effossus sis |
|
| 3. Person Singular | effossus sit |
|
| 1. Person Plural | effossi simus |
|
| 2. Person Plural | effossi sitis |
|
| 3. Person Plural | effossi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderam |
|
| 2. Person Singular | effoderas |
|
| 3. Person Singular | effoderat |
|
| 1. Person Plural | effoderamus |
|
| 2. Person Plural | effoderatis |
|
| 3. Person Plural | effoderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus eram |
|
| 2. Person Singular | effossus eras |
|
| 3. Person Singular | effossus erat |
|
| 1. Person Plural | effossi eramus |
|
| 2. Person Plural | effossi eratis |
|
| 3. Person Plural | effossi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodissem |
|
| 2. Person Singular | effodisses |
|
| 3. Person Singular | effodisset |
|
| 1. Person Plural | effodissemus |
|
| 2. Person Plural | effodissetis |
|
| 3. Person Plural | effodissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus essem |
|
| 2. Person Singular | effossus esses |
|
| 3. Person Singular | effossus esset |
|
| 1. Person Plural | effossi essemus |
|
| 2. Person Plural | effossi essetis |
|
| 3. Person Plural | effossi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodero |
|
| 2. Person Singular | effoderis |
|
| 3. Person Singular | effoderit |
|
| 1. Person Plural | effoderimus |
|
| 2. Person Plural | effoderitis |
|
| 3. Person Plural | effoderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus ero |
|
| 2. Person Singular | effossus eris |
|
| 3. Person Singular | effossus erit |
|
| 1. Person Plural | effossi erimus |
|
| 2. Person Plural | effossi eritis |
|
| 3. Person Plural | effossi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodere |
|
| Vorzeitigkeit | effodisse |
|
| Nachzeitigkeit | effossurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodi effodier |
|
| Vorzeitigkeit | effossum esse |
|
| Nachzeitigkeit | effossum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effode |
! |
| 2. Person Plural | effodite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effodito |
| 3. Person Singular | effodito |
| 2. Person Plural | effoditote |
| 3. Person Plural | effodunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effodere |
|
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
|
| Dativ | effodiendo effodiundo |
|
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
|
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
|
| Vokativ | effodiende effodiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiendus effodiundus |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodiendi effodiundi |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
effodiendae effodiundae |
effodiendo effodiundo |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
effodiendam effodiundam |
effodiendum effodiundum |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
effodienda effodiunda |
effodiendo effodiundo |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
Plural
| Nominativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
| Genitiv | effodiendorum effodiundorum |
effodiendarum effodiundarum |
effodiendorum effodiundorum |
| Dativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Akkusativ | effodiendos effodiundos |
effodiendas effodiundas |
effodienda effodiunda |
| Ablativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Vokativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
| Genitiv | effodientis |
effodientis |
effodientis |
| Dativ | effodienti |
effodienti |
effodienti |
| Akkusativ | effodientem |
effodientem |
effodiens |
| Ablativ | effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
| Vokativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
Plural
| Nominativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Genitiv | effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
| Dativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Akkusativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Ablativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Vokativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossus |
effossa |
effossum |
| Genitiv | effossi |
effossae |
effossi |
| Dativ | effosso |
effossae |
effosso |
| Akkusativ | effossum |
effossam |
effossum |
| Ablativ | effosso |
effossa |
effosso |
| Vokativ | effosse |
effossa |
effossum |
Plural
| Nominativ | effossi |
effossae |
effossa |
| Genitiv | effossorum |
effossarum |
effossorum |
| Dativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Akkusativ | effossos |
effossas |
effossa |
| Ablativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Vokativ | effossi |
effossae |
effossa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossurus |
effossura |
effossurum |
| Genitiv | effossuri |
effossurae |
effossuri |
| Dativ | effossuro |
effossurae |
effossuro |
| Akkusativ | effossurum |
effossuram |
effossurum |
| Ablativ | effossuro |
effossura |
effossuro |
| Vokativ | effossure |
effossura |
effossurum |
Plural
| Nominativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
| Genitiv | effossurorum |
effossurarum |
effossurorum |
| Dativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Akkusativ | effossuros |
effossuras |
effossura |
| Ablativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Vokativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effossum |
effossu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodio |
|
| 2. Person Singular | effodis |
|
| 3. Person Singular | effodit |
|
| 1. Person Plural | effodimus |
|
| 2. Person Plural | effoditis |
|
| 3. Person Plural | effodiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodior |
|
| 2. Person Singular | effoderis effodere |
|
| 3. Person Singular | effoditur |
|
| 1. Person Plural | effodimur |
|
| 2. Person Plural | effodimini |
|
| 3. Person Plural | effodiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
|
| 2. Person Singular | effodias |
|
| 3. Person Singular | effodiat |
|
| 1. Person Plural | effodiamus |
|
| 2. Person Plural | effodiatis |
|
| 3. Person Plural | effodiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
|
| 2. Person Singular | effodiaris effodiare |
|
| 3. Person Singular | effodiatur |
|
| 1. Person Plural | effodiamur |
|
| 2. Person Plural | effodiamini |
|
| 3. Person Plural | effodiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebam |
|
| 2. Person Singular | effodiebas |
|
| 3. Person Singular | effodiebat |
|
| 1. Person Plural | effodiebamus |
|
| 2. Person Plural | effodiebatis |
|
| 3. Person Plural | effodiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebar |
|
| 2. Person Singular | effodiebaris effodiebare |
|
| 3. Person Singular | effodiebatur |
|
| 1. Person Plural | effodiebamur |
|
| 2. Person Plural | effodiebamini |
|
| 3. Person Plural | effodiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderem |
|
| 2. Person Singular | effoderes |
|
| 3. Person Singular | effoderet |
|
| 1. Person Plural | effoderemus |
|
| 2. Person Plural | effoderetis |
|
| 3. Person Plural | effoderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effoderer |
|
| 2. Person Singular | effodereris effoderere |
|
| 3. Person Singular | effoderetur |
|
| 1. Person Plural | effoderemur |
|
| 2. Person Plural | effoderemini |
|
| 3. Person Plural | effoderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
|
| 2. Person Singular | effodies |
|
| 3. Person Singular | effodiet |
|
| 1. Person Plural | effodiemus |
|
| 2. Person Plural | effodietis |
|
| 3. Person Plural | effodient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
|
| 2. Person Singular | effodieris effodiere |
|
| 3. Person Singular | effodietur |
|
| 1. Person Plural | effodiemur |
|
| 2. Person Plural | effodiemini |
|
| 3. Person Plural | effodientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodi |
|
| 2. Person Singular | effodisti |
|
| 3. Person Singular | effodit |
|
| 1. Person Plural | effodimus |
|
| 2. Person Plural | effodistis |
|
| 3. Person Plural | effoderunt effodere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sum |
|
| 2. Person Singular | effossus es |
|
| 3. Person Singular | effossus est |
|
| 1. Person Plural | effossi sumus |
|
| 2. Person Plural | effossi estis |
|
| 3. Person Plural | effossi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderim |
|
| 2. Person Singular | effoderis |
|
| 3. Person Singular | effoderit |
|
| 1. Person Plural | effoderimus |
|
| 2. Person Plural | effoderitis |
|
| 3. Person Plural | effoderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sim |
|
| 2. Person Singular | effossus sis |
|
| 3. Person Singular | effossus sit |
|
| 1. Person Plural | effossi simus |
|
| 2. Person Plural | effossi sitis |
|
| 3. Person Plural | effossi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderam |
|
| 2. Person Singular | effoderas |
|
| 3. Person Singular | effoderat |
|
| 1. Person Plural | effoderamus |
|
| 2. Person Plural | effoderatis |
|
| 3. Person Plural | effoderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus eram |
|
| 2. Person Singular | effossus eras |
|
| 3. Person Singular | effossus erat |
|
| 1. Person Plural | effossi eramus |
|
| 2. Person Plural | effossi eratis |
|
| 3. Person Plural | effossi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodissem |
|
| 2. Person Singular | effodisses |
|
| 3. Person Singular | effodisset |
|
| 1. Person Plural | effodissemus |
|
| 2. Person Plural | effodissetis |
|
| 3. Person Plural | effodissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus essem |
|
| 2. Person Singular | effossus esses |
|
| 3. Person Singular | effossus esset |
|
| 1. Person Plural | effossi essemus |
|
| 2. Person Plural | effossi essetis |
|
| 3. Person Plural | effossi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodero |
|
| 2. Person Singular | effoderis |
|
| 3. Person Singular | effoderit |
|
| 1. Person Plural | effoderimus |
|
| 2. Person Plural | effoderitis |
|
| 3. Person Plural | effoderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus ero |
|
| 2. Person Singular | effossus eris |
|
| 3. Person Singular | effossus erit |
|
| 1. Person Plural | effossi erimus |
|
| 2. Person Plural | effossi eritis |
|
| 3. Person Plural | effossi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodere |
|
| Vorzeitigkeit | effodisse |
|
| Nachzeitigkeit | effossurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodi effodier |
|
| Vorzeitigkeit | effossum esse |
|
| Nachzeitigkeit | effossum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effode |
! |
| 2. Person Plural | effodite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effodito |
| 3. Person Singular | effodito |
| 2. Person Plural | effoditote |
| 3. Person Plural | effodunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effodere |
|
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
|
| Dativ | effodiendo effodiundo |
|
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
|
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
|
| Vokativ | effodiende effodiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiendus effodiundus |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodiendi effodiundi |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
effodiendae effodiundae |
effodiendo effodiundo |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
effodiendam effodiundam |
effodiendum effodiundum |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
effodienda effodiunda |
effodiendo effodiundo |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
Plural
| Nominativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
| Genitiv | effodiendorum effodiundorum |
effodiendarum effodiundarum |
effodiendorum effodiundorum |
| Dativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Akkusativ | effodiendos effodiundos |
effodiendas effodiundas |
effodienda effodiunda |
| Ablativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Vokativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
| Genitiv | effodientis |
effodientis |
effodientis |
| Dativ | effodienti |
effodienti |
effodienti |
| Akkusativ | effodientem |
effodientem |
effodiens |
| Ablativ | effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
| Vokativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
Plural
| Nominativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Genitiv | effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
| Dativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Akkusativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Ablativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Vokativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossus |
effossa |
effossum |
| Genitiv | effossi |
effossae |
effossi |
| Dativ | effosso |
effossae |
effosso |
| Akkusativ | effossum |
effossam |
effossum |
| Ablativ | effosso |
effossa |
effosso |
| Vokativ | effosse |
effossa |
effossum |
Plural
| Nominativ | effossi |
effossae |
effossa |
| Genitiv | effossorum |
effossarum |
effossorum |
| Dativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Akkusativ | effossos |
effossas |
effossa |
| Ablativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Vokativ | effossi |
effossae |
effossa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossurus |
effossura |
effossurum |
| Genitiv | effossuri |
effossurae |
effossuri |
| Dativ | effossuro |
effossurae |
effossuro |
| Akkusativ | effossurum |
effossuram |
effossurum |
| Ablativ | effossuro |
effossura |
effossuro |
| Vokativ | effossure |
effossura |
effossurum |
Plural
| Nominativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
| Genitiv | effossurorum |
effossurarum |
effossurorum |
| Dativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Akkusativ | effossuros |
effossuras |
effossura |
| Ablativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Vokativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effossum |
effossu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodio |
|
| 2. Person Singular | effodis |
|
| 3. Person Singular | effodit |
|
| 1. Person Plural | effodimus |
|
| 2. Person Plural | effoditis |
|
| 3. Person Plural | effodiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodior |
|
| 2. Person Singular | effoderis effodere |
|
| 3. Person Singular | effoditur |
|
| 1. Person Plural | effodimur |
|
| 2. Person Plural | effodimini |
|
| 3. Person Plural | effodiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
|
| 2. Person Singular | effodias |
|
| 3. Person Singular | effodiat |
|
| 1. Person Plural | effodiamus |
|
| 2. Person Plural | effodiatis |
|
| 3. Person Plural | effodiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
|
| 2. Person Singular | effodiaris effodiare |
|
| 3. Person Singular | effodiatur |
|
| 1. Person Plural | effodiamur |
|
| 2. Person Plural | effodiamini |
|
| 3. Person Plural | effodiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebam |
|
| 2. Person Singular | effodiebas |
|
| 3. Person Singular | effodiebat |
|
| 1. Person Plural | effodiebamus |
|
| 2. Person Plural | effodiebatis |
|
| 3. Person Plural | effodiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiebar |
|
| 2. Person Singular | effodiebaris effodiebare |
|
| 3. Person Singular | effodiebatur |
|
| 1. Person Plural | effodiebamur |
|
| 2. Person Plural | effodiebamini |
|
| 3. Person Plural | effodiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderem |
|
| 2. Person Singular | effoderes |
|
| 3. Person Singular | effoderet |
|
| 1. Person Plural | effoderemus |
|
| 2. Person Plural | effoderetis |
|
| 3. Person Plural | effoderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effoderer |
|
| 2. Person Singular | effodereris effoderere |
|
| 3. Person Singular | effoderetur |
|
| 1. Person Plural | effoderemur |
|
| 2. Person Plural | effoderemini |
|
| 3. Person Plural | effoderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodiam |
|
| 2. Person Singular | effodies |
|
| 3. Person Singular | effodiet |
|
| 1. Person Plural | effodiemus |
|
| 2. Person Plural | effodietis |
|
| 3. Person Plural | effodient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effodiar |
|
| 2. Person Singular | effodieris effodiere |
|
| 3. Person Singular | effodietur |
|
| 1. Person Plural | effodiemur |
|
| 2. Person Plural | effodiemini |
|
| 3. Person Plural | effodientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodi |
|
| 2. Person Singular | effodisti |
|
| 3. Person Singular | effodit |
|
| 1. Person Plural | effodimus |
|
| 2. Person Plural | effodistis |
|
| 3. Person Plural | effoderunt effodere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sum |
|
| 2. Person Singular | effossus es |
|
| 3. Person Singular | effossus est |
|
| 1. Person Plural | effossi sumus |
|
| 2. Person Plural | effossi estis |
|
| 3. Person Plural | effossi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderim |
|
| 2. Person Singular | effoderis |
|
| 3. Person Singular | effoderit |
|
| 1. Person Plural | effoderimus |
|
| 2. Person Plural | effoderitis |
|
| 3. Person Plural | effoderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus sim |
|
| 2. Person Singular | effossus sis |
|
| 3. Person Singular | effossus sit |
|
| 1. Person Plural | effossi simus |
|
| 2. Person Plural | effossi sitis |
|
| 3. Person Plural | effossi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effoderam |
|
| 2. Person Singular | effoderas |
|
| 3. Person Singular | effoderat |
|
| 1. Person Plural | effoderamus |
|
| 2. Person Plural | effoderatis |
|
| 3. Person Plural | effoderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus eram |
|
| 2. Person Singular | effossus eras |
|
| 3. Person Singular | effossus erat |
|
| 1. Person Plural | effossi eramus |
|
| 2. Person Plural | effossi eratis |
|
| 3. Person Plural | effossi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodissem |
|
| 2. Person Singular | effodisses |
|
| 3. Person Singular | effodisset |
|
| 1. Person Plural | effodissemus |
|
| 2. Person Plural | effodissetis |
|
| 3. Person Plural | effodissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus essem |
|
| 2. Person Singular | effossus esses |
|
| 3. Person Singular | effossus esset |
|
| 1. Person Plural | effossi essemus |
|
| 2. Person Plural | effossi essetis |
|
| 3. Person Plural | effossi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effodero |
|
| 2. Person Singular | effoderis |
|
| 3. Person Singular | effoderit |
|
| 1. Person Plural | effoderimus |
|
| 2. Person Plural | effoderitis |
|
| 3. Person Plural | effoderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effossus ero |
|
| 2. Person Singular | effossus eris |
|
| 3. Person Singular | effossus erit |
|
| 1. Person Plural | effossi erimus |
|
| 2. Person Plural | effossi eritis |
|
| 3. Person Plural | effossi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodere |
|
| Vorzeitigkeit | effodisse |
|
| Nachzeitigkeit | effossurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effodi effodier |
|
| Vorzeitigkeit | effossum esse |
|
| Nachzeitigkeit | effossum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effode |
! |
| 2. Person Plural | effodite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effodito |
| 3. Person Singular | effodito |
| 2. Person Plural | effoditote |
| 3. Person Plural | effodunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effodere |
|
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
|
| Dativ | effodiendo effodiundo |
|
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
|
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
|
| Vokativ | effodiende effodiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiendus effodiundus |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
| Genitiv | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodiendi effodiundi |
| Dativ | effodiendo effodiundo |
effodiendae effodiundae |
effodiendo effodiundo |
| Akkusativ | effodiendum effodiundum |
effodiendam effodiundam |
effodiendum effodiundum |
| Ablativ | effodiendo effodiundo |
effodienda effodiunda |
effodiendo effodiundo |
| Vokativ | effodiende effodiunde |
effodienda effodiunda |
effodiendum effodiundum |
Plural
| Nominativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
| Genitiv | effodiendorum effodiundorum |
effodiendarum effodiundarum |
effodiendorum effodiundorum |
| Dativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Akkusativ | effodiendos effodiundos |
effodiendas effodiundas |
effodienda effodiunda |
| Ablativ | effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
effodiendis effodiundis |
| Vokativ | effodiendi effodiundi |
effodiendae effodiundae |
effodienda effodiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
| Genitiv | effodientis |
effodientis |
effodientis |
| Dativ | effodienti |
effodienti |
effodienti |
| Akkusativ | effodientem |
effodientem |
effodiens |
| Ablativ | effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
effodienti effodiente |
| Vokativ | effodiens |
effodiens |
effodiens |
Plural
| Nominativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Genitiv | effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
effodientium effodientum |
| Dativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Akkusativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
| Ablativ | effodientibus |
effodientibus |
effodientibus |
| Vokativ | effodientes |
effodientes |
effodientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossus |
effossa |
effossum |
| Genitiv | effossi |
effossae |
effossi |
| Dativ | effosso |
effossae |
effosso |
| Akkusativ | effossum |
effossam |
effossum |
| Ablativ | effosso |
effossa |
effosso |
| Vokativ | effosse |
effossa |
effossum |
Plural
| Nominativ | effossi |
effossae |
effossa |
| Genitiv | effossorum |
effossarum |
effossorum |
| Dativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Akkusativ | effossos |
effossas |
effossa |
| Ablativ | effossis |
effossis |
effossis |
| Vokativ | effossi |
effossae |
effossa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effossurus |
effossura |
effossurum |
| Genitiv | effossuri |
effossurae |
effossuri |
| Dativ | effossuro |
effossurae |
effossuro |
| Akkusativ | effossurum |
effossuram |
effossurum |
| Ablativ | effossuro |
effossura |
effossuro |
| Vokativ | effossure |
effossura |
effossurum |
Plural
| Nominativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
| Genitiv | effossurorum |
effossurarum |
effossurorum |
| Dativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Akkusativ | effossuros |
effossuras |
effossura |
| Ablativ | effossuris |
effossuris |
effossuris |
| Vokativ | effossuri |
effossurae |
effossura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effossum |
effossu |