Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effrutico
|
ich bringe hervor |
| 2. Person Singular |
effruticas
|
du bringst hervor |
| 3. Person Singular |
effruticat
|
er/sie/es bringt hervor |
| 1. Person Plural |
effruticamus
|
wir bringen hervor |
| 2. Person Plural |
effruticatis
|
ihr bringt hervor |
| 3. Person Plural |
effruticant
|
sie bringen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticor
|
ich werde hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
effruticaris effruticare
|
du wirst hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
effruticatur
|
er/sie/es wird hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
effruticamur
|
wir werden hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
effruticamini
|
ihr werdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
effruticantur
|
sie werden hervorgebracht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticem
|
ich bringe hervor |
| 2. Person Singular |
effrutices
|
du bringest hervor |
| 3. Person Singular |
effruticet
|
er/sie/es bringe hervor |
| 1. Person Plural |
effruticemus
|
wir bringen hervor |
| 2. Person Plural |
effruticetis
|
ihr bringet hervor |
| 3. Person Plural |
effruticent
|
sie bringen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticer
|
ich werde hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
effruticeris effruticere
|
du werdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
effruticetur
|
er/sie/es werde hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
effruticemur
|
wir werden hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
effruticemini
|
ihr werdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
effruticentur
|
sie werden hervorgebracht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticabam
|
ich brachte hervor |
| 2. Person Singular |
effruticabas
|
du brachtest hervor |
| 3. Person Singular |
effruticabat
|
er/sie/es brachte hervor |
| 1. Person Plural |
effruticabamus
|
wir brachten hervor |
| 2. Person Plural |
effruticabatis
|
ihr brachtet hervor |
| 3. Person Plural |
effruticabant
|
sie brachten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticabar
|
ich wurde hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
effruticabaris effruticabare
|
du wurdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
effruticabatur
|
er/sie/es wurde hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
effruticabamur
|
wir wurden hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
effruticabamini
|
ihr wurdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
effruticabantur
|
sie wurden hervorgebracht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticarem
|
ich brächte hervor |
| 2. Person Singular |
effruticares
|
du brächtest hervor |
| 3. Person Singular |
effruticaret
|
er/sie/es brächte hervor |
| 1. Person Plural |
effruticaremus
|
wir brächten hervor |
| 2. Person Plural |
effruticaretis
|
ihr brächtet hervor |
| 3. Person Plural |
effruticarent
|
sie brächten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticarer
|
ich würde hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
effruticareris effruticarere
|
du würdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
effruticaretur
|
er/sie/es würde hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
effruticaremur
|
wir würden hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
effruticaremini
|
ihr würdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
effruticarentur
|
sie würden hervorgebracht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticabo
|
ich werde hervorbringen |
| 2. Person Singular |
effruticabis
|
du wirst hervorbringen |
| 3. Person Singular |
effruticabit
|
er/sie/es wird hervorbringen |
| 1. Person Plural |
effruticabimus
|
wir werden hervorbringen |
| 2. Person Plural |
effruticabitis
|
ihr werdet hervorbringen |
| 3. Person Plural |
effruticabunt
|
sie werden hervorbringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticabor
|
ich werde hervorgebracht werden |
| 2. Person Singular |
effruticaberis effruticabere
|
du wirst hervorgebracht werden |
| 3. Person Singular |
effruticabitur
|
er/sie/es wird hervorgebracht werden |
| 1. Person Plural |
effruticabimur
|
wir werden hervorgebracht werden |
| 2. Person Plural |
effruticabimini
|
ihr werdet hervorgebracht werden |
| 3. Person Plural |
effruticabuntur
|
sie werden hervorgebracht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticavi
|
ich habe hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
effruticavisti
|
du hast hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
effruticavit
|
er/sie/es hat hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
effruticavimus
|
wir haben hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
effruticavistis
|
ihr habt hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
effruticaverunt effruticavere
|
sie haben hervorgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus sum
|
ich bin hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular |
effruticatus es
|
du bist hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular |
effruticatus est
|
er/sie/es ist hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural |
effruticati sumus
|
wir sind hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural |
effruticati estis
|
ihr seid hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural |
effruticati sunt
|
sie sind hervorgebracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticaverim
|
ich habe hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
effruticaveris
|
du habest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
effruticaverit
|
er/sie/es habe hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
effruticaverimus
|
wir haben hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
effruticaveritis
|
ihr habet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
effruticaverint
|
sie haben hervorgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus sim
|
ich sei hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular |
effruticatus sis
|
du seiest hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular |
effruticatus sit
|
er/sie/es sei hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural |
effruticati simus
|
wir seien hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural |
effruticati sitis
|
ihr seiet hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural |
effruticati sint
|
sie seien hervorgebracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticaveram
|
ich hatte hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
effruticaveras
|
du hattest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
effruticaverat
|
er/sie/es hatte hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
effruticaveramus
|
wir hatten hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
effruticaveratis
|
ihr hattet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
effruticaverant
|
sie hatten hervorgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus eram
|
ich war hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular |
effruticatus eras
|
du warst hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular |
effruticatus erat
|
er/sie/es war hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural |
effruticati eramus
|
wir waren hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural |
effruticati eratis
|
ihr wart hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural |
effruticati erant
|
sie waren hervorgebracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticavissem
|
ich hätte hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
effruticavisses
|
du hättest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
effruticavisset
|
er/sie/es hätte hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
effruticavissemus
|
wir hätten hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
effruticavissetis
|
ihr hättet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
effruticavissent
|
sie hätten hervorgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus essem
|
ich wäre hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular |
effruticatus esses
|
du wärest hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular |
effruticatus esset
|
er/sie/es wäre hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural |
effruticati essemus
|
wir wären hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural |
effruticati essetis
|
ihr wäret hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural |
effruticati essent
|
sie wären hervorgebracht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticavero
|
ich werde hervorgebracht haben |
| 2. Person Singular |
effruticaveris
|
du wirst hervorgebracht haben |
| 3. Person Singular |
effruticaverit
|
er/sie/es wird hervorgebracht haben |
| 1. Person Plural |
effruticaverimus
|
wir werden hervorgebracht haben |
| 2. Person Plural |
effruticaveritis
|
ihr werdet hervorgebracht haben |
| 3. Person Plural |
effruticaverint
|
sie werden hervorgebracht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus ero
|
ich werde hervorgebracht worden sein |
| 2. Person Singular |
effruticatus eris
|
du wirst hervorgebracht worden sein |
| 3. Person Singular |
effruticatus erit
|
er/sie/es wird hervorgebracht worden sein |
| 1. Person Plural |
effruticati erimus
|
wir werden hervorgebracht worden sein |
| 2. Person Plural |
effruticati eritis
|
ihr werdet hervorgebracht worden sein |
| 3. Person Plural |
effruticati erunt
|
sie werden hervorgebracht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effruticare
|
hervorbringen |
| Vorzeitigkeit |
effruticavisse
|
hervorgebracht haben |
| Nachzeitigkeit |
effruticaturum esse
|
hervorbringen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effruticari effruticarier
|
hervorgebracht werden |
| Vorzeitigkeit |
effruticatum esse
|
hervorgebracht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
effruticatum iri
|
künftig hervorgebracht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
effrutica
|
bringe hervor; bring hervor! |
| 2. Person Plural |
effruticate
|
bringt hervor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
effruticato
|
| 3. Person Singular |
effruticato
|
| 2. Person Plural |
effruticatote
|
| 3. Person Plural |
effruticanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
effruticare
|
das Hervorbringen |
| Genitiv |
effruticandi
|
des Hervorbringens |
| Dativ |
effruticando
|
dem Hervorbringen |
| Akkusativ |
effruticandum
|
das Hervorbringen |
| Ablativ |
effruticando
|
durch das Hervorbringen |
| Vokativ |
effruticande
|
Hervorbringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effruticandus
|
effruticanda
|
effruticandum
|
| Genitiv |
effruticandi
|
effruticandae
|
effruticandi
|
| Dativ |
effruticando
|
effruticandae
|
effruticando
|
| Akkusativ |
effruticandum
|
effruticandam
|
effruticandum
|
| Ablativ |
effruticando
|
effruticanda
|
effruticando
|
| Vokativ |
effruticande
|
effruticanda
|
effruticandum
|
Plural
| Nominativ |
effruticandi
|
effruticandae
|
effruticanda
|
| Genitiv |
effruticandorum
|
effruticandarum
|
effruticandorum
|
| Dativ |
effruticandis
|
effruticandis
|
effruticandis
|
| Akkusativ |
effruticandos
|
effruticandas
|
effruticanda
|
| Ablativ |
effruticandis
|
effruticandis
|
effruticandis
|
| Vokativ |
effruticandi
|
effruticandae
|
effruticanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effruticans
|
effruticans
|
effruticans
|
| Genitiv |
effruticantis
|
effruticantis
|
effruticantis
|
| Dativ |
effruticanti
|
effruticanti
|
effruticanti
|
| Akkusativ |
effruticantem
|
effruticantem
|
effruticans
|
| Ablativ |
effruticanti effruticante
|
effruticanti effruticante
|
effruticanti effruticante
|
| Vokativ |
effruticans
|
effruticans
|
effruticans
|
Plural
| Nominativ |
effruticantes
|
effruticantes
|
effruticantia
|
| Genitiv |
effruticantium effruticantum
|
effruticantium effruticantum
|
effruticantium effruticantum
|
| Dativ |
effruticantibus
|
effruticantibus
|
effruticantibus
|
| Akkusativ |
effruticantes
|
effruticantes
|
effruticantia
|
| Ablativ |
effruticantibus
|
effruticantibus
|
effruticantibus
|
| Vokativ |
effruticantes
|
effruticantes
|
effruticantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effruticatus
|
effruticata
|
effruticatum
|
| Genitiv |
effruticati
|
effruticatae
|
effruticati
|
| Dativ |
effruticato
|
effruticatae
|
effruticato
|
| Akkusativ |
effruticatum
|
effruticatam
|
effruticatum
|
| Ablativ |
effruticato
|
effruticata
|
effruticato
|
| Vokativ |
effruticate
|
effruticata
|
effruticatum
|
Plural
| Nominativ |
effruticati
|
effruticatae
|
effruticata
|
| Genitiv |
effruticatorum
|
effruticatarum
|
effruticatorum
|
| Dativ |
effruticatis
|
effruticatis
|
effruticatis
|
| Akkusativ |
effruticatos
|
effruticatas
|
effruticata
|
| Ablativ |
effruticatis
|
effruticatis
|
effruticatis
|
| Vokativ |
effruticati
|
effruticatae
|
effruticata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effruticaturus
|
effruticatura
|
effruticaturum
|
| Genitiv |
effruticaturi
|
effruticaturae
|
effruticaturi
|
| Dativ |
effruticaturo
|
effruticaturae
|
effruticaturo
|
| Akkusativ |
effruticaturum
|
effruticaturam
|
effruticaturum
|
| Ablativ |
effruticaturo
|
effruticatura
|
effruticaturo
|
| Vokativ |
effruticature
|
effruticatura
|
effruticaturum
|
Plural
| Nominativ |
effruticaturi
|
effruticaturae
|
effruticatura
|
| Genitiv |
effruticaturorum
|
effruticaturarum
|
effruticaturorum
|
| Dativ |
effruticaturis
|
effruticaturis
|
effruticaturis
|
| Akkusativ |
effruticaturos
|
effruticaturas
|
effruticatura
|
| Ablativ |
effruticaturis
|
effruticaturis
|
effruticaturis
|
| Vokativ |
effruticaturi
|
effruticaturae
|
effruticatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
effruticatum
|
effruticatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effrutico
|
ich wachse hervor |
| 2. Person Singular |
effruticas
|
du wächst hervor |
| 3. Person Singular |
effruticat
|
er/sie/es wächst hervor |
| 1. Person Plural |
effruticamus
|
wir wachsen hervor |
| 2. Person Plural |
effruticatis
|
ihr wachst hervor |
| 3. Person Plural |
effruticant
|
sie wachsen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticor
|
|
| 2. Person Singular |
effruticaris effruticare
|
|
| 3. Person Singular |
effruticatur
|
|
| 1. Person Plural |
effruticamur
|
|
| 2. Person Plural |
effruticamini
|
|
| 3. Person Plural |
effruticantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticem
|
ich wachse hervor |
| 2. Person Singular |
effrutices
|
du wachsest hervor |
| 3. Person Singular |
effruticet
|
er/sie/es wachse hervor |
| 1. Person Plural |
effruticemus
|
wir wachsen hervor |
| 2. Person Plural |
effruticetis
|
ihr wachset hervor |
| 3. Person Plural |
effruticent
|
sie wachsen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticer
|
|
| 2. Person Singular |
effruticeris effruticere
|
|
| 3. Person Singular |
effruticetur
|
|
| 1. Person Plural |
effruticemur
|
|
| 2. Person Plural |
effruticemini
|
|
| 3. Person Plural |
effruticentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticabam
|
ich wuchs hervor |
| 2. Person Singular |
effruticabas
|
du wuchsest hervor |
| 3. Person Singular |
effruticabat
|
er/sie/es wuchs hervor |
| 1. Person Plural |
effruticabamus
|
wir wuchsen hervor |
| 2. Person Plural |
effruticabatis
|
ihr wuchst hervor |
| 3. Person Plural |
effruticabant
|
sie wuchsen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticabar
|
|
| 2. Person Singular |
effruticabaris effruticabare
|
|
| 3. Person Singular |
effruticabatur
|
|
| 1. Person Plural |
effruticabamur
|
|
| 2. Person Plural |
effruticabamini
|
|
| 3. Person Plural |
effruticabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticarem
|
ich wüchse hervor |
| 2. Person Singular |
effruticares
|
du wüchsest hervor |
| 3. Person Singular |
effruticaret
|
er/sie/es wüchse hervor |
| 1. Person Plural |
effruticaremus
|
wir wüchsen hervor |
| 2. Person Plural |
effruticaretis
|
ihr wüchset hervor |
| 3. Person Plural |
effruticarent
|
sie wüchsen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticarer
|
|
| 2. Person Singular |
effruticareris effruticarere
|
|
| 3. Person Singular |
effruticaretur
|
|
| 1. Person Plural |
effruticaremur
|
|
| 2. Person Plural |
effruticaremini
|
|
| 3. Person Plural |
effruticarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticabo
|
ich werde hervorwachsen |
| 2. Person Singular |
effruticabis
|
du wirst hervorwachsen |
| 3. Person Singular |
effruticabit
|
er/sie/es wird hervorwachsen |
| 1. Person Plural |
effruticabimus
|
wir werden hervorwachsen |
| 2. Person Plural |
effruticabitis
|
ihr werdet hervorwachsen |
| 3. Person Plural |
effruticabunt
|
sie werden hervorwachsen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticabor
|
|
| 2. Person Singular |
effruticaberis effruticabere
|
|
| 3. Person Singular |
effruticabitur
|
|
| 1. Person Plural |
effruticabimur
|
|
| 2. Person Plural |
effruticabimini
|
|
| 3. Person Plural |
effruticabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticavi
|
ich bin hervorgewachsen |
| 2. Person Singular |
effruticavisti
|
du bist hervorgewachsen |
| 3. Person Singular |
effruticavit
|
er/sie/es ist hervorgewachsen |
| 1. Person Plural |
effruticavimus
|
wir sind hervorgewachsen |
| 2. Person Plural |
effruticavistis
|
ihr seid hervorgewachsen |
| 3. Person Plural |
effruticaverunt effruticavere
|
sie sind hervorgewachsen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
effruticatus es
|
|
| 3. Person Singular |
effruticatus est
|
|
| 1. Person Plural |
effruticati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticati estis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticaverim
|
ich sei hervorgewachsen |
| 2. Person Singular |
effruticaveris
|
du seiest hervorgewachsen |
| 3. Person Singular |
effruticaverit
|
er/sie/es sei hervorgewachsen |
| 1. Person Plural |
effruticaverimus
|
wir seien hervorgewachsen |
| 2. Person Plural |
effruticaveritis
|
ihr seiet hervorgewachsen |
| 3. Person Plural |
effruticaverint
|
sie seien hervorgewachsen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
effruticatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
effruticatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
effruticati simus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticaveram
|
ich war hervorgewachsen |
| 2. Person Singular |
effruticaveras
|
du warst hervorgewachsen |
| 3. Person Singular |
effruticaverat
|
er/sie/es war hervorgewachsen |
| 1. Person Plural |
effruticaveramus
|
wir waren hervorgewachsen |
| 2. Person Plural |
effruticaveratis
|
ihr wart hervorgewachsen |
| 3. Person Plural |
effruticaverant
|
sie waren hervorgewachsen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
effruticatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
effruticatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
effruticati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticavissem
|
ich wäre hervorgewachsen |
| 2. Person Singular |
effruticavisses
|
du wärest hervorgewachsen |
| 3. Person Singular |
effruticavisset
|
er/sie/es wäre hervorgewachsen |
| 1. Person Plural |
effruticavissemus
|
wir wären hervorgewachsen |
| 2. Person Plural |
effruticavissetis
|
ihr wäret hervorgewachsen |
| 3. Person Plural |
effruticavissent
|
sie wären hervorgewachsen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
effruticatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
effruticatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
effruticati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticavero
|
ich werde hervorgewachsen sein |
| 2. Person Singular |
effruticaveris
|
du wirst hervorgewachsen sein |
| 3. Person Singular |
effruticaverit
|
er/sie/es wird hervorgewachsen sein |
| 1. Person Plural |
effruticaverimus
|
wir werden hervorgewachsen sein |
| 2. Person Plural |
effruticaveritis
|
ihr werdet hervorgewachsen sein |
| 3. Person Plural |
effruticaverint
|
sie werden hervorgewachsen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
effruticatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
effruticatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
effruticati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effruticare
|
hervorwachsen |
| Vorzeitigkeit |
effruticavisse
|
hervorgewachsen sein |
| Nachzeitigkeit |
effruticaturum esse
|
hervorwachsen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effruticari effruticarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
effruticatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
effruticatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
effrutica
|
wachse hervor; wachs hervor! |
| 2. Person Plural |
effruticate
|
wachst hervor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
effruticato
|
| 3. Person Singular |
effruticato
|
| 2. Person Plural |
effruticatote
|
| 3. Person Plural |
effruticanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
effruticare
|
das Hervorwachsen |
| Genitiv |
effruticandi
|
des Hervorwachsens |
| Dativ |
effruticando
|
dem Hervorwachsen |
| Akkusativ |
effruticandum
|
das Hervorwachsen |
| Ablativ |
effruticando
|
durch das Hervorwachsen |
| Vokativ |
effruticande
|
Hervorwachsen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effruticandus
|
effruticanda
|
effruticandum
|
| Genitiv |
effruticandi
|
effruticandae
|
effruticandi
|
| Dativ |
effruticando
|
effruticandae
|
effruticando
|
| Akkusativ |
effruticandum
|
effruticandam
|
effruticandum
|
| Ablativ |
effruticando
|
effruticanda
|
effruticando
|
| Vokativ |
effruticande
|
effruticanda
|
effruticandum
|
Plural
| Nominativ |
effruticandi
|
effruticandae
|
effruticanda
|
| Genitiv |
effruticandorum
|
effruticandarum
|
effruticandorum
|
| Dativ |
effruticandis
|
effruticandis
|
effruticandis
|
| Akkusativ |
effruticandos
|
effruticandas
|
effruticanda
|
| Ablativ |
effruticandis
|
effruticandis
|
effruticandis
|
| Vokativ |
effruticandi
|
effruticandae
|
effruticanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effruticans
|
effruticans
|
effruticans
|
| Genitiv |
effruticantis
|
effruticantis
|
effruticantis
|
| Dativ |
effruticanti
|
effruticanti
|
effruticanti
|
| Akkusativ |
effruticantem
|
effruticantem
|
effruticans
|
| Ablativ |
effruticanti effruticante
|
effruticanti effruticante
|
effruticanti effruticante
|
| Vokativ |
effruticans
|
effruticans
|
effruticans
|
Plural
| Nominativ |
effruticantes
|
effruticantes
|
effruticantia
|
| Genitiv |
effruticantium effruticantum
|
effruticantium effruticantum
|
effruticantium effruticantum
|
| Dativ |
effruticantibus
|
effruticantibus
|
effruticantibus
|
| Akkusativ |
effruticantes
|
effruticantes
|
effruticantia
|
| Ablativ |
effruticantibus
|
effruticantibus
|
effruticantibus
|
| Vokativ |
effruticantes
|
effruticantes
|
effruticantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effruticatus
|
effruticata
|
effruticatum
|
| Genitiv |
effruticati
|
effruticatae
|
effruticati
|
| Dativ |
effruticato
|
effruticatae
|
effruticato
|
| Akkusativ |
effruticatum
|
effruticatam
|
effruticatum
|
| Ablativ |
effruticato
|
effruticata
|
effruticato
|
| Vokativ |
effruticate
|
effruticata
|
effruticatum
|
Plural
| Nominativ |
effruticati
|
effruticatae
|
effruticata
|
| Genitiv |
effruticatorum
|
effruticatarum
|
effruticatorum
|
| Dativ |
effruticatis
|
effruticatis
|
effruticatis
|
| Akkusativ |
effruticatos
|
effruticatas
|
effruticata
|
| Ablativ |
effruticatis
|
effruticatis
|
effruticatis
|
| Vokativ |
effruticati
|
effruticatae
|
effruticata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effruticaturus
|
effruticatura
|
effruticaturum
|
| Genitiv |
effruticaturi
|
effruticaturae
|
effruticaturi
|
| Dativ |
effruticaturo
|
effruticaturae
|
effruticaturo
|
| Akkusativ |
effruticaturum
|
effruticaturam
|
effruticaturum
|
| Ablativ |
effruticaturo
|
effruticatura
|
effruticaturo
|
| Vokativ |
effruticature
|
effruticatura
|
effruticaturum
|
Plural
| Nominativ |
effruticaturi
|
effruticaturae
|
effruticatura
|
| Genitiv |
effruticaturorum
|
effruticaturarum
|
effruticaturorum
|
| Dativ |
effruticaturis
|
effruticaturis
|
effruticaturis
|
| Akkusativ |
effruticaturos
|
effruticaturas
|
effruticatura
|
| Ablativ |
effruticaturis
|
effruticaturis
|
effruticaturis
|
| Vokativ |
effruticaturi
|
effruticaturae
|
effruticatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
effruticatum
|
effruticatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effrutico
|
|
| 2. Person Singular |
effruticas
|
|
| 3. Person Singular |
effruticat
|
|
| 1. Person Plural |
effruticamus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticatis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticor
|
|
| 2. Person Singular |
effruticaris effruticare
|
|
| 3. Person Singular |
effruticatur
|
|
| 1. Person Plural |
effruticamur
|
|
| 2. Person Plural |
effruticamini
|
|
| 3. Person Plural |
effruticantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticem
|
|
| 2. Person Singular |
effrutices
|
|
| 3. Person Singular |
effruticet
|
|
| 1. Person Plural |
effruticemus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticetis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticer
|
|
| 2. Person Singular |
effruticeris effruticere
|
|
| 3. Person Singular |
effruticetur
|
|
| 1. Person Plural |
effruticemur
|
|
| 2. Person Plural |
effruticemini
|
|
| 3. Person Plural |
effruticentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticabam
|
|
| 2. Person Singular |
effruticabas
|
|
| 3. Person Singular |
effruticabat
|
|
| 1. Person Plural |
effruticabamus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticabatis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticabar
|
|
| 2. Person Singular |
effruticabaris effruticabare
|
|
| 3. Person Singular |
effruticabatur
|
|
| 1. Person Plural |
effruticabamur
|
|
| 2. Person Plural |
effruticabamini
|
|
| 3. Person Plural |
effruticabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticarem
|
|
| 2. Person Singular |
effruticares
|
|
| 3. Person Singular |
effruticaret
|
|
| 1. Person Plural |
effruticaremus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticaretis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticarer
|
|
| 2. Person Singular |
effruticareris effruticarere
|
|
| 3. Person Singular |
effruticaretur
|
|
| 1. Person Plural |
effruticaremur
|
|
| 2. Person Plural |
effruticaremini
|
|
| 3. Person Plural |
effruticarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticabo
|
|
| 2. Person Singular |
effruticabis
|
|
| 3. Person Singular |
effruticabit
|
|
| 1. Person Plural |
effruticabimus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticabitis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticabor
|
|
| 2. Person Singular |
effruticaberis effruticabere
|
|
| 3. Person Singular |
effruticabitur
|
|
| 1. Person Plural |
effruticabimur
|
|
| 2. Person Plural |
effruticabimini
|
|
| 3. Person Plural |
effruticabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticavi
|
|
| 2. Person Singular |
effruticavisti
|
|
| 3. Person Singular |
effruticavit
|
|
| 1. Person Plural |
effruticavimus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticavistis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticaverunt effruticavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
effruticatus es
|
|
| 3. Person Singular |
effruticatus est
|
|
| 1. Person Plural |
effruticati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticati estis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticaverim
|
|
| 2. Person Singular |
effruticaveris
|
|
| 3. Person Singular |
effruticaverit
|
|
| 1. Person Plural |
effruticaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
effruticatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
effruticatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
effruticati simus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticaveram
|
|
| 2. Person Singular |
effruticaveras
|
|
| 3. Person Singular |
effruticaverat
|
|
| 1. Person Plural |
effruticaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
effruticatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
effruticatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
effruticati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticavissem
|
|
| 2. Person Singular |
effruticavisses
|
|
| 3. Person Singular |
effruticavisset
|
|
| 1. Person Plural |
effruticavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
effruticatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
effruticatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
effruticati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticavero
|
|
| 2. Person Singular |
effruticaveris
|
|
| 3. Person Singular |
effruticaverit
|
|
| 1. Person Plural |
effruticaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
effruticatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
effruticatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
effruticatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
effruticati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
effruticati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
effruticati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effruticare
|
|
| Vorzeitigkeit |
effruticavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
effruticaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
effruticari effruticarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
effruticatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
effruticatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
effrutica
|
! |
| 2. Person Plural |
effruticate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
effruticato
|
| 3. Person Singular |
effruticato
|
| 2. Person Plural |
effruticatote
|
| 3. Person Plural |
effruticanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
effruticare
|
|
| Genitiv |
effruticandi
|
|
| Dativ |
effruticando
|
|
| Akkusativ |
effruticandum
|
|
| Ablativ |
effruticando
|
|
| Vokativ |
effruticande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effruticandus
|
effruticanda
|
effruticandum
|
| Genitiv |
effruticandi
|
effruticandae
|
effruticandi
|
| Dativ |
effruticando
|
effruticandae
|
effruticando
|
| Akkusativ |
effruticandum
|
effruticandam
|
effruticandum
|
| Ablativ |
effruticando
|
effruticanda
|
effruticando
|
| Vokativ |
effruticande
|
effruticanda
|
effruticandum
|
Plural
| Nominativ |
effruticandi
|
effruticandae
|
effruticanda
|
| Genitiv |
effruticandorum
|
effruticandarum
|
effruticandorum
|
| Dativ |
effruticandis
|
effruticandis
|
effruticandis
|
| Akkusativ |
effruticandos
|
effruticandas
|
effruticanda
|
| Ablativ |
effruticandis
|
effruticandis
|
effruticandis
|
| Vokativ |
effruticandi
|
effruticandae
|
effruticanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effruticans
|
effruticans
|
effruticans
|
| Genitiv |
effruticantis
|
effruticantis
|
effruticantis
|
| Dativ |
effruticanti
|
effruticanti
|
effruticanti
|
| Akkusativ |
effruticantem
|
effruticantem
|
effruticans
|
| Ablativ |
effruticanti effruticante
|
effruticanti effruticante
|
effruticanti effruticante
|
| Vokativ |
effruticans
|
effruticans
|
effruticans
|
Plural
| Nominativ |
effruticantes
|
effruticantes
|
effruticantia
|
| Genitiv |
effruticantium effruticantum
|
effruticantium effruticantum
|
effruticantium effruticantum
|
| Dativ |
effruticantibus
|
effruticantibus
|
effruticantibus
|
| Akkusativ |
effruticantes
|
effruticantes
|
effruticantia
|
| Ablativ |
effruticantibus
|
effruticantibus
|
effruticantibus
|
| Vokativ |
effruticantes
|
effruticantes
|
effruticantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effruticatus
|
effruticata
|
effruticatum
|
| Genitiv |
effruticati
|
effruticatae
|
effruticati
|
| Dativ |
effruticato
|
effruticatae
|
effruticato
|
| Akkusativ |
effruticatum
|
effruticatam
|
effruticatum
|
| Ablativ |
effruticato
|
effruticata
|
effruticato
|
| Vokativ |
effruticate
|
effruticata
|
effruticatum
|
Plural
| Nominativ |
effruticati
|
effruticatae
|
effruticata
|
| Genitiv |
effruticatorum
|
effruticatarum
|
effruticatorum
|
| Dativ |
effruticatis
|
effruticatis
|
effruticatis
|
| Akkusativ |
effruticatos
|
effruticatas
|
effruticata
|
| Ablativ |
effruticatis
|
effruticatis
|
effruticatis
|
| Vokativ |
effruticati
|
effruticatae
|
effruticata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
effruticaturus
|
effruticatura
|
effruticaturum
|
| Genitiv |
effruticaturi
|
effruticaturae
|
effruticaturi
|
| Dativ |
effruticaturo
|
effruticaturae
|
effruticaturo
|
| Akkusativ |
effruticaturum
|
effruticaturam
|
effruticaturum
|
| Ablativ |
effruticaturo
|
effruticatura
|
effruticaturo
|
| Vokativ |
effruticature
|
effruticatura
|
effruticaturum
|
Plural
| Nominativ |
effruticaturi
|
effruticaturae
|
effruticatura
|
| Genitiv |
effruticaturorum
|
effruticaturarum
|
effruticaturorum
|
| Dativ |
effruticaturis
|
effruticaturis
|
effruticaturis
|
| Akkusativ |
effruticaturos
|
effruticaturas
|
effruticatura
|
| Ablativ |
effruticaturis
|
effruticaturis
|
effruticaturis
|
| Vokativ |
effruticaturi
|
effruticaturae
|
effruticatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
effruticatum
|
effruticatu
|