Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| effuttire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | ausplaudern, schwatzen, plappern, schwätzen herausplatzen töricht/unverantwortlich äußern |
| effuttire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | |
| effuttire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | platze heraus; platz heraus |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttio |
|
| 2. Person Singular | effuttis |
|
| 3. Person Singular | effuttit |
|
| 1. Person Plural | effuttimus |
|
| 2. Person Plural | effuttitis |
|
| 3. Person Plural | effuttiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttior |
|
| 2. Person Singular | effuttiris effuttire |
|
| 3. Person Singular | effuttitur |
|
| 1. Person Plural | effuttimur |
|
| 2. Person Plural | effuttimini |
|
| 3. Person Plural | effuttiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiam |
|
| 2. Person Singular | effuttias |
|
| 3. Person Singular | effuttiat |
|
| 1. Person Plural | effuttiamus |
|
| 2. Person Plural | effuttiatis |
|
| 3. Person Plural | effuttiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiar |
|
| 2. Person Singular | effuttiaris effuttiare |
|
| 3. Person Singular | effuttiatur |
|
| 1. Person Plural | effuttiamur |
|
| 2. Person Plural | effuttiamini |
|
| 3. Person Plural | effuttiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiebam effuttbam |
|
| 2. Person Singular | effuttiebas effuttbas |
|
| 3. Person Singular | effuttiebat effuttbat |
|
| 1. Person Plural | effuttiebamus effuttbamus |
|
| 2. Person Plural | effuttiebatis effuttbatis |
|
| 3. Person Plural | effuttiebant effuttbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiebar |
|
| 2. Person Singular | effuttiebaris effuttiebare |
|
| 3. Person Singular | effuttiebatur |
|
| 1. Person Plural | effuttiebamur |
|
| 2. Person Plural | effuttiebamini |
|
| 3. Person Plural | effuttiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttirem |
|
| 2. Person Singular | effuttires |
|
| 3. Person Singular | effuttiret |
|
| 1. Person Plural | effuttiremus |
|
| 2. Person Plural | effuttiretis |
|
| 3. Person Plural | effuttirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttirer |
|
| 2. Person Singular | effuttireris effuttirere |
|
| 3. Person Singular | effuttiretur |
|
| 1. Person Plural | effuttiremur |
|
| 2. Person Plural | effuttiremini |
|
| 3. Person Plural | effuttirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiam effuttibo |
|
| 2. Person Singular | effutties effuttibis |
|
| 3. Person Singular | effuttiet effuttibit |
|
| 1. Person Plural | effuttiemus effuttibimus |
|
| 2. Person Plural | effuttietis effuttibitis |
|
| 3. Person Plural | effuttient effuttibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiar effuttibor |
|
| 2. Person Singular | effuttieris effuttiere effuttiberis |
|
| 3. Person Singular | effuttietur effuttiberit |
|
| 1. Person Plural | effuttiemur effuttibimur |
|
| 2. Person Plural | effuttiemini effuttibimini |
|
| 3. Person Plural | effuttientur effuttibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttivi |
|
| 2. Person Singular | effuttivisti |
|
| 3. Person Singular | effuttivit |
|
| 1. Person Plural | effuttivimus |
|
| 2. Person Plural | effuttivistis |
|
| 3. Person Plural | effuttiverunt effuttivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus sum |
|
| 2. Person Singular | effuttitus es |
|
| 3. Person Singular | effuttitus est |
|
| 1. Person Plural | effuttiti sumus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti estis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiverim |
|
| 2. Person Singular | effuttiveris |
|
| 3. Person Singular | effuttiverit |
|
| 1. Person Plural | effuttiverimus |
|
| 2. Person Plural | effuttiveritis |
|
| 3. Person Plural | effuttiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus sim |
|
| 2. Person Singular | effuttitus sis |
|
| 3. Person Singular | effuttitus sit |
|
| 1. Person Plural | effuttiti simus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti sitis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiveram |
|
| 2. Person Singular | effuttiveras |
|
| 3. Person Singular | effuttiverat |
|
| 1. Person Plural | effuttiveramus |
|
| 2. Person Plural | effuttiveratis |
|
| 3. Person Plural | effuttiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus eram |
|
| 2. Person Singular | effuttitus eras |
|
| 3. Person Singular | effuttitus erat |
|
| 1. Person Plural | effuttiti eramus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti eratis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttivissem |
|
| 2. Person Singular | effuttivisses |
|
| 3. Person Singular | effuttivisset |
|
| 1. Person Plural | effuttivissemus |
|
| 2. Person Plural | effuttivissetis |
|
| 3. Person Plural | effuttivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus essem |
|
| 2. Person Singular | effuttitus esses |
|
| 3. Person Singular | effuttitus esset |
|
| 1. Person Plural | effuttiti essemus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti essetis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttivero |
|
| 2. Person Singular | effuttiveris |
|
| 3. Person Singular | effuttiverit |
|
| 1. Person Plural | effuttiverimus |
|
| 2. Person Plural | effuttiveritis |
|
| 3. Person Plural | effuttiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus ero |
|
| 2. Person Singular | effuttitus eris |
|
| 3. Person Singular | effuttitus erit |
|
| 1. Person Plural | effuttiti erimus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti eritis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effuttire |
|
| Vorzeitigkeit | effuttivisse |
|
| Nachzeitigkeit | effuttiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effuttiri effuttirier |
|
| Vorzeitigkeit | effuttitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | effuttitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effutti |
! |
| 2. Person Plural | effuttite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effuttito |
| 3. Person Singular | effuttito |
| 2. Person Plural | effuttitote |
| 3. Person Plural | effuttiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effuttire |
|
| Genitiv | effuttiendi effuttiundi |
|
| Dativ | effuttiendo effuttiundo |
|
| Akkusativ | effuttiendum effuttiundum |
|
| Ablativ | effuttiendo effuttiundo |
|
| Vokativ | effuttiende effuttiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effuttiendus effuttiundus |
effuttienda effuttiunda |
effuttiendum effuttiundum |
| Genitiv | effuttiendi effuttiundi |
effuttiendae effuttiundae |
effuttiendi effuttiundi |
| Dativ | effuttiendo effuttiundo |
effuttiendae effuttiundae |
effuttiendo effuttiundo |
| Akkusativ | effuttiendum effuttiundum |
effuttiendam effuttiundam |
effuttiendum effuttiundum |
| Ablativ | effuttiendo effuttiundo |
effuttienda effuttiunda |
effuttiendo effuttiundo |
| Vokativ | effuttiende effuttiunde |
effuttienda effuttiunda |
effuttiendum effuttiundum |
Plural
| Nominativ | effuttiendi effuttiundi |
effuttiendae effuttiundae |
effuttienda effuttiunda |
| Genitiv | effuttiendorum effuttiundorum |
effuttiendarum effuttiundarum |
effuttiendorum effuttiundorum |
| Dativ | effuttiendis effuttiundis |
effuttiendis effuttiundis |
effuttiendis effuttiundis |
| Akkusativ | effuttiendos effuttiundos |
effuttiendas effuttiundas |
effuttienda effuttiunda |
| Ablativ | effuttiendis effuttiundis |
effuttiendis effuttiundis |
effuttiendis effuttiundis |
| Vokativ | effuttiendi effuttiundi |
effuttiendae effuttiundae |
effuttienda effuttiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effuttiens |
effuttiens |
effuttiens |
| Genitiv | effuttientis |
effuttientis |
effuttientis |
| Dativ | effuttienti |
effuttienti |
effuttienti |
| Akkusativ | effuttientem |
effuttientem |
effuttiens |
| Ablativ | effuttienti effuttiente |
effuttienti effuttiente |
effuttienti effuttiente |
| Vokativ | effuttiens |
effuttiens |
effuttiens |
Plural
| Nominativ | effuttientes |
effuttientes |
effuttientia |
| Genitiv | effuttientium effuttientum |
effuttientium effuttientum |
effuttientium effuttientum |
| Dativ | effuttientibus |
effuttientibus |
effuttientibus |
| Akkusativ | effuttientes |
effuttientes |
effuttientia |
| Ablativ | effuttientibus |
effuttientibus |
effuttientibus |
| Vokativ | effuttientes |
effuttientes |
effuttientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effuttitus |
effuttita |
effuttitum |
| Genitiv | effuttiti |
effuttitae |
effuttiti |
| Dativ | effuttito |
effuttitae |
effuttito |
| Akkusativ | effuttitum |
effuttitam |
effuttitum |
| Ablativ | effuttito |
effuttita |
effuttito |
| Vokativ | effuttite |
effuttita |
effuttitum |
Plural
| Nominativ | effuttiti |
effuttitae |
effuttita |
| Genitiv | effuttitorum |
effuttitarum |
effuttitorum |
| Dativ | effuttitis |
effuttitis |
effuttitis |
| Akkusativ | effuttitos |
effuttitas |
effuttita |
| Ablativ | effuttitis |
effuttitis |
effuttitis |
| Vokativ | effuttiti |
effuttitae |
effuttita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effuttiturus |
effuttitura |
effuttiturum |
| Genitiv | effuttituri |
effuttiturae |
effuttituri |
| Dativ | effuttituro |
effuttiturae |
effuttituro |
| Akkusativ | effuttiturum |
effuttituram |
effuttiturum |
| Ablativ | effuttituro |
effuttitura |
effuttituro |
| Vokativ | effuttiture |
effuttitura |
effuttiturum |
Plural
| Nominativ | effuttituri |
effuttiturae |
effuttitura |
| Genitiv | effuttiturorum |
effuttiturarum |
effuttiturorum |
| Dativ | effuttituris |
effuttituris |
effuttituris |
| Akkusativ | effuttituros |
effuttituras |
effuttitura |
| Ablativ | effuttituris |
effuttituris |
effuttituris |
| Vokativ | effuttituri |
effuttiturae |
effuttitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effuttitum |
effuttitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttio |
ich platze heraus |
| 2. Person Singular | effuttis |
du platzt heraus |
| 3. Person Singular | effuttit |
er/sie/es platzt heraus |
| 1. Person Plural | effuttimus |
wir platzen heraus |
| 2. Person Plural | effuttitis |
ihr platzt heraus |
| 3. Person Plural | effuttiunt |
sie platzen heraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttior |
|
| 2. Person Singular | effuttiris effuttire |
|
| 3. Person Singular | effuttitur |
|
| 1. Person Plural | effuttimur |
|
| 2. Person Plural | effuttimini |
|
| 3. Person Plural | effuttiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiam |
ich platze heraus |
| 2. Person Singular | effuttias |
du platzest heraus |
| 3. Person Singular | effuttiat |
er/sie/es platze heraus |
| 1. Person Plural | effuttiamus |
wir platzen heraus |
| 2. Person Plural | effuttiatis |
ihr platzet heraus |
| 3. Person Plural | effuttiant |
sie platzen heraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiar |
|
| 2. Person Singular | effuttiaris effuttiare |
|
| 3. Person Singular | effuttiatur |
|
| 1. Person Plural | effuttiamur |
|
| 2. Person Plural | effuttiamini |
|
| 3. Person Plural | effuttiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiebam effuttbam |
ich platzte heraus |
| 2. Person Singular | effuttiebas effuttbas |
du platztest heraus |
| 3. Person Singular | effuttiebat effuttbat |
er/sie/es platzte heraus |
| 1. Person Plural | effuttiebamus effuttbamus |
wir platzten heraus |
| 2. Person Plural | effuttiebatis effuttbatis |
ihr platztet heraus |
| 3. Person Plural | effuttiebant effuttbant |
sie platzten heraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiebar |
|
| 2. Person Singular | effuttiebaris effuttiebare |
|
| 3. Person Singular | effuttiebatur |
|
| 1. Person Plural | effuttiebamur |
|
| 2. Person Plural | effuttiebamini |
|
| 3. Person Plural | effuttiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttirem |
ich platzte heraus |
| 2. Person Singular | effuttires |
du platztest heraus |
| 3. Person Singular | effuttiret |
er/sie/es platzte heraus |
| 1. Person Plural | effuttiremus |
wir platzten heraus |
| 2. Person Plural | effuttiretis |
ihr platztet heraus |
| 3. Person Plural | effuttirent |
sie platzten heraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttirer |
|
| 2. Person Singular | effuttireris effuttirere |
|
| 3. Person Singular | effuttiretur |
|
| 1. Person Plural | effuttiremur |
|
| 2. Person Plural | effuttiremini |
|
| 3. Person Plural | effuttirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiam effuttibo |
ich werde herausplatzen |
| 2. Person Singular | effutties effuttibis |
du wirst herausplatzen |
| 3. Person Singular | effuttiet effuttibit |
er/sie/es wird herausplatzen |
| 1. Person Plural | effuttiemus effuttibimus |
wir werden herausplatzen |
| 2. Person Plural | effuttietis effuttibitis |
ihr werdet herausplatzen |
| 3. Person Plural | effuttient effuttibunt |
sie werden herausplatzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiar effuttibor |
|
| 2. Person Singular | effuttieris effuttiere effuttiberis |
|
| 3. Person Singular | effuttietur effuttiberit |
|
| 1. Person Plural | effuttiemur effuttibimur |
|
| 2. Person Plural | effuttiemini effuttibimini |
|
| 3. Person Plural | effuttientur effuttibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttivi |
ich bin herausgeplatzt |
| 2. Person Singular | effuttivisti |
du bist herausgeplatzt |
| 3. Person Singular | effuttivit |
er/sie/es ist herausgeplatzt |
| 1. Person Plural | effuttivimus |
wir sind herausgeplatzt |
| 2. Person Plural | effuttivistis |
ihr seid herausgeplatzt |
| 3. Person Plural | effuttiverunt effuttivere |
sie sind herausgeplatzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus sum |
|
| 2. Person Singular | effuttitus es |
|
| 3. Person Singular | effuttitus est |
|
| 1. Person Plural | effuttiti sumus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti estis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiverim |
ich sei herausgeplatzt |
| 2. Person Singular | effuttiveris |
du seiest herausgeplatzt |
| 3. Person Singular | effuttiverit |
er/sie/es sei herausgeplatzt |
| 1. Person Plural | effuttiverimus |
wir seien herausgeplatzt |
| 2. Person Plural | effuttiveritis |
ihr seiet herausgeplatzt |
| 3. Person Plural | effuttiverint |
sie seien herausgeplatzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus sim |
|
| 2. Person Singular | effuttitus sis |
|
| 3. Person Singular | effuttitus sit |
|
| 1. Person Plural | effuttiti simus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti sitis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiveram |
ich war herausgeplatzt |
| 2. Person Singular | effuttiveras |
du warst herausgeplatzt |
| 3. Person Singular | effuttiverat |
er/sie/es war herausgeplatzt |
| 1. Person Plural | effuttiveramus |
wir waren herausgeplatzt |
| 2. Person Plural | effuttiveratis |
ihr wart herausgeplatzt |
| 3. Person Plural | effuttiverant |
sie waren herausgeplatzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus eram |
|
| 2. Person Singular | effuttitus eras |
|
| 3. Person Singular | effuttitus erat |
|
| 1. Person Plural | effuttiti eramus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti eratis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttivissem |
ich wäre herausgeplatzt |
| 2. Person Singular | effuttivisses |
du wärest herausgeplatzt |
| 3. Person Singular | effuttivisset |
er/sie/es wäre herausgeplatzt |
| 1. Person Plural | effuttivissemus |
wir wären herausgeplatzt |
| 2. Person Plural | effuttivissetis |
ihr wäret herausgeplatzt |
| 3. Person Plural | effuttivissent |
sie wären herausgeplatzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus essem |
|
| 2. Person Singular | effuttitus esses |
|
| 3. Person Singular | effuttitus esset |
|
| 1. Person Plural | effuttiti essemus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti essetis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttivero |
ich werde herausgeplatzt sein |
| 2. Person Singular | effuttiveris |
du wirst herausgeplatzt sein |
| 3. Person Singular | effuttiverit |
er/sie/es wird herausgeplatzt sein |
| 1. Person Plural | effuttiverimus |
wir werden herausgeplatzt sein |
| 2. Person Plural | effuttiveritis |
ihr werdet herausgeplatzt sein |
| 3. Person Plural | effuttiverint |
sie werden herausgeplatzt sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus ero |
|
| 2. Person Singular | effuttitus eris |
|
| 3. Person Singular | effuttitus erit |
|
| 1. Person Plural | effuttiti erimus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti eritis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effuttire |
herausplatzen |
| Vorzeitigkeit | effuttivisse |
herausgeplatzt sein |
| Nachzeitigkeit | effuttiturum esse |
herausplatzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effuttiri effuttirier |
|
| Vorzeitigkeit | effuttitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | effuttitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effutti |
platze heraus; platz heraus! |
| 2. Person Plural | effuttite |
platzt heraus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effuttito |
| 3. Person Singular | effuttito |
| 2. Person Plural | effuttitote |
| 3. Person Plural | effuttiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effuttire |
das Herausplatzen |
| Genitiv | effuttiendi effuttiundi |
des Herausplatzens |
| Dativ | effuttiendo effuttiundo |
dem Herausplatzen |
| Akkusativ | effuttiendum effuttiundum |
das Herausplatzen |
| Ablativ | effuttiendo effuttiundo |
durch das Herausplatzen |
| Vokativ | effuttiende effuttiunde |
Herausplatzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effuttiendus effuttiundus |
effuttienda effuttiunda |
effuttiendum effuttiundum |
| Genitiv | effuttiendi effuttiundi |
effuttiendae effuttiundae |
effuttiendi effuttiundi |
| Dativ | effuttiendo effuttiundo |
effuttiendae effuttiundae |
effuttiendo effuttiundo |
| Akkusativ | effuttiendum effuttiundum |
effuttiendam effuttiundam |
effuttiendum effuttiundum |
| Ablativ | effuttiendo effuttiundo |
effuttienda effuttiunda |
effuttiendo effuttiundo |
| Vokativ | effuttiende effuttiunde |
effuttienda effuttiunda |
effuttiendum effuttiundum |
Plural
| Nominativ | effuttiendi effuttiundi |
effuttiendae effuttiundae |
effuttienda effuttiunda |
| Genitiv | effuttiendorum effuttiundorum |
effuttiendarum effuttiundarum |
effuttiendorum effuttiundorum |
| Dativ | effuttiendis effuttiundis |
effuttiendis effuttiundis |
effuttiendis effuttiundis |
| Akkusativ | effuttiendos effuttiundos |
effuttiendas effuttiundas |
effuttienda effuttiunda |
| Ablativ | effuttiendis effuttiundis |
effuttiendis effuttiundis |
effuttiendis effuttiundis |
| Vokativ | effuttiendi effuttiundi |
effuttiendae effuttiundae |
effuttienda effuttiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effuttiens |
effuttiens |
effuttiens |
| Genitiv | effuttientis |
effuttientis |
effuttientis |
| Dativ | effuttienti |
effuttienti |
effuttienti |
| Akkusativ | effuttientem |
effuttientem |
effuttiens |
| Ablativ | effuttienti effuttiente |
effuttienti effuttiente |
effuttienti effuttiente |
| Vokativ | effuttiens |
effuttiens |
effuttiens |
Plural
| Nominativ | effuttientes |
effuttientes |
effuttientia |
| Genitiv | effuttientium effuttientum |
effuttientium effuttientum |
effuttientium effuttientum |
| Dativ | effuttientibus |
effuttientibus |
effuttientibus |
| Akkusativ | effuttientes |
effuttientes |
effuttientia |
| Ablativ | effuttientibus |
effuttientibus |
effuttientibus |
| Vokativ | effuttientes |
effuttientes |
effuttientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effuttitus |
effuttita |
effuttitum |
| Genitiv | effuttiti |
effuttitae |
effuttiti |
| Dativ | effuttito |
effuttitae |
effuttito |
| Akkusativ | effuttitum |
effuttitam |
effuttitum |
| Ablativ | effuttito |
effuttita |
effuttito |
| Vokativ | effuttite |
effuttita |
effuttitum |
Plural
| Nominativ | effuttiti |
effuttitae |
effuttita |
| Genitiv | effuttitorum |
effuttitarum |
effuttitorum |
| Dativ | effuttitis |
effuttitis |
effuttitis |
| Akkusativ | effuttitos |
effuttitas |
effuttita |
| Ablativ | effuttitis |
effuttitis |
effuttitis |
| Vokativ | effuttiti |
effuttitae |
effuttita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effuttiturus |
effuttitura |
effuttiturum |
| Genitiv | effuttituri |
effuttiturae |
effuttituri |
| Dativ | effuttituro |
effuttiturae |
effuttituro |
| Akkusativ | effuttiturum |
effuttituram |
effuttiturum |
| Ablativ | effuttituro |
effuttitura |
effuttituro |
| Vokativ | effuttiture |
effuttitura |
effuttiturum |
Plural
| Nominativ | effuttituri |
effuttiturae |
effuttitura |
| Genitiv | effuttiturorum |
effuttiturarum |
effuttiturorum |
| Dativ | effuttituris |
effuttituris |
effuttituris |
| Akkusativ | effuttituros |
effuttituras |
effuttitura |
| Ablativ | effuttituris |
effuttituris |
effuttituris |
| Vokativ | effuttituri |
effuttiturae |
effuttitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effuttitum |
effuttitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttio |
|
| 2. Person Singular | effuttis |
|
| 3. Person Singular | effuttit |
|
| 1. Person Plural | effuttimus |
|
| 2. Person Plural | effuttitis |
|
| 3. Person Plural | effuttiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttior |
|
| 2. Person Singular | effuttiris effuttire |
|
| 3. Person Singular | effuttitur |
|
| 1. Person Plural | effuttimur |
|
| 2. Person Plural | effuttimini |
|
| 3. Person Plural | effuttiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiam |
|
| 2. Person Singular | effuttias |
|
| 3. Person Singular | effuttiat |
|
| 1. Person Plural | effuttiamus |
|
| 2. Person Plural | effuttiatis |
|
| 3. Person Plural | effuttiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiar |
|
| 2. Person Singular | effuttiaris effuttiare |
|
| 3. Person Singular | effuttiatur |
|
| 1. Person Plural | effuttiamur |
|
| 2. Person Plural | effuttiamini |
|
| 3. Person Plural | effuttiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiebam effuttbam |
|
| 2. Person Singular | effuttiebas effuttbas |
|
| 3. Person Singular | effuttiebat effuttbat |
|
| 1. Person Plural | effuttiebamus effuttbamus |
|
| 2. Person Plural | effuttiebatis effuttbatis |
|
| 3. Person Plural | effuttiebant effuttbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiebar |
|
| 2. Person Singular | effuttiebaris effuttiebare |
|
| 3. Person Singular | effuttiebatur |
|
| 1. Person Plural | effuttiebamur |
|
| 2. Person Plural | effuttiebamini |
|
| 3. Person Plural | effuttiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttirem |
|
| 2. Person Singular | effuttires |
|
| 3. Person Singular | effuttiret |
|
| 1. Person Plural | effuttiremus |
|
| 2. Person Plural | effuttiretis |
|
| 3. Person Plural | effuttirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttirer |
|
| 2. Person Singular | effuttireris effuttirere |
|
| 3. Person Singular | effuttiretur |
|
| 1. Person Plural | effuttiremur |
|
| 2. Person Plural | effuttiremini |
|
| 3. Person Plural | effuttirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiam effuttibo |
|
| 2. Person Singular | effutties effuttibis |
|
| 3. Person Singular | effuttiet effuttibit |
|
| 1. Person Plural | effuttiemus effuttibimus |
|
| 2. Person Plural | effuttietis effuttibitis |
|
| 3. Person Plural | effuttient effuttibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiar effuttibor |
|
| 2. Person Singular | effuttieris effuttiere effuttiberis |
|
| 3. Person Singular | effuttietur effuttiberit |
|
| 1. Person Plural | effuttiemur effuttibimur |
|
| 2. Person Plural | effuttiemini effuttibimini |
|
| 3. Person Plural | effuttientur effuttibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttivi |
|
| 2. Person Singular | effuttivisti |
|
| 3. Person Singular | effuttivit |
|
| 1. Person Plural | effuttivimus |
|
| 2. Person Plural | effuttivistis |
|
| 3. Person Plural | effuttiverunt effuttivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus sum |
|
| 2. Person Singular | effuttitus es |
|
| 3. Person Singular | effuttitus est |
|
| 1. Person Plural | effuttiti sumus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti estis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiverim |
|
| 2. Person Singular | effuttiveris |
|
| 3. Person Singular | effuttiverit |
|
| 1. Person Plural | effuttiverimus |
|
| 2. Person Plural | effuttiveritis |
|
| 3. Person Plural | effuttiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus sim |
|
| 2. Person Singular | effuttitus sis |
|
| 3. Person Singular | effuttitus sit |
|
| 1. Person Plural | effuttiti simus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti sitis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttiveram |
|
| 2. Person Singular | effuttiveras |
|
| 3. Person Singular | effuttiverat |
|
| 1. Person Plural | effuttiveramus |
|
| 2. Person Plural | effuttiveratis |
|
| 3. Person Plural | effuttiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus eram |
|
| 2. Person Singular | effuttitus eras |
|
| 3. Person Singular | effuttitus erat |
|
| 1. Person Plural | effuttiti eramus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti eratis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttivissem |
|
| 2. Person Singular | effuttivisses |
|
| 3. Person Singular | effuttivisset |
|
| 1. Person Plural | effuttivissemus |
|
| 2. Person Plural | effuttivissetis |
|
| 3. Person Plural | effuttivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus essem |
|
| 2. Person Singular | effuttitus esses |
|
| 3. Person Singular | effuttitus esset |
|
| 1. Person Plural | effuttiti essemus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti essetis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effuttivero |
|
| 2. Person Singular | effuttiveris |
|
| 3. Person Singular | effuttiverit |
|
| 1. Person Plural | effuttiverimus |
|
| 2. Person Plural | effuttiveritis |
|
| 3. Person Plural | effuttiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effuttitus ero |
|
| 2. Person Singular | effuttitus eris |
|
| 3. Person Singular | effuttitus erit |
|
| 1. Person Plural | effuttiti erimus |
|
| 2. Person Plural | effuttiti eritis |
|
| 3. Person Plural | effuttiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effuttire |
|
| Vorzeitigkeit | effuttivisse |
|
| Nachzeitigkeit | effuttiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effuttiri effuttirier |
|
| Vorzeitigkeit | effuttitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | effuttitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effutti |
! |
| 2. Person Plural | effuttite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effuttito |
| 3. Person Singular | effuttito |
| 2. Person Plural | effuttitote |
| 3. Person Plural | effuttiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effuttire |
|
| Genitiv | effuttiendi effuttiundi |
|
| Dativ | effuttiendo effuttiundo |
|
| Akkusativ | effuttiendum effuttiundum |
|
| Ablativ | effuttiendo effuttiundo |
|
| Vokativ | effuttiende effuttiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effuttiendus effuttiundus |
effuttienda effuttiunda |
effuttiendum effuttiundum |
| Genitiv | effuttiendi effuttiundi |
effuttiendae effuttiundae |
effuttiendi effuttiundi |
| Dativ | effuttiendo effuttiundo |
effuttiendae effuttiundae |
effuttiendo effuttiundo |
| Akkusativ | effuttiendum effuttiundum |
effuttiendam effuttiundam |
effuttiendum effuttiundum |
| Ablativ | effuttiendo effuttiundo |
effuttienda effuttiunda |
effuttiendo effuttiundo |
| Vokativ | effuttiende effuttiunde |
effuttienda effuttiunda |
effuttiendum effuttiundum |
Plural
| Nominativ | effuttiendi effuttiundi |
effuttiendae effuttiundae |
effuttienda effuttiunda |
| Genitiv | effuttiendorum effuttiundorum |
effuttiendarum effuttiundarum |
effuttiendorum effuttiundorum |
| Dativ | effuttiendis effuttiundis |
effuttiendis effuttiundis |
effuttiendis effuttiundis |
| Akkusativ | effuttiendos effuttiundos |
effuttiendas effuttiundas |
effuttienda effuttiunda |
| Ablativ | effuttiendis effuttiundis |
effuttiendis effuttiundis |
effuttiendis effuttiundis |
| Vokativ | effuttiendi effuttiundi |
effuttiendae effuttiundae |
effuttienda effuttiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effuttiens |
effuttiens |
effuttiens |
| Genitiv | effuttientis |
effuttientis |
effuttientis |
| Dativ | effuttienti |
effuttienti |
effuttienti |
| Akkusativ | effuttientem |
effuttientem |
effuttiens |
| Ablativ | effuttienti effuttiente |
effuttienti effuttiente |
effuttienti effuttiente |
| Vokativ | effuttiens |
effuttiens |
effuttiens |
Plural
| Nominativ | effuttientes |
effuttientes |
effuttientia |
| Genitiv | effuttientium effuttientum |
effuttientium effuttientum |
effuttientium effuttientum |
| Dativ | effuttientibus |
effuttientibus |
effuttientibus |
| Akkusativ | effuttientes |
effuttientes |
effuttientia |
| Ablativ | effuttientibus |
effuttientibus |
effuttientibus |
| Vokativ | effuttientes |
effuttientes |
effuttientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effuttitus |
effuttita |
effuttitum |
| Genitiv | effuttiti |
effuttitae |
effuttiti |
| Dativ | effuttito |
effuttitae |
effuttito |
| Akkusativ | effuttitum |
effuttitam |
effuttitum |
| Ablativ | effuttito |
effuttita |
effuttito |
| Vokativ | effuttite |
effuttita |
effuttitum |
Plural
| Nominativ | effuttiti |
effuttitae |
effuttita |
| Genitiv | effuttitorum |
effuttitarum |
effuttitorum |
| Dativ | effuttitis |
effuttitis |
effuttitis |
| Akkusativ | effuttitos |
effuttitas |
effuttita |
| Ablativ | effuttitis |
effuttitis |
effuttitis |
| Vokativ | effuttiti |
effuttitae |
effuttita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effuttiturus |
effuttitura |
effuttiturum |
| Genitiv | effuttituri |
effuttiturae |
effuttituri |
| Dativ | effuttituro |
effuttiturae |
effuttituro |
| Akkusativ | effuttiturum |
effuttituram |
effuttiturum |
| Ablativ | effuttituro |
effuttitura |
effuttituro |
| Vokativ | effuttiture |
effuttitura |
effuttiturum |
Plural
| Nominativ | effuttituri |
effuttiturae |
effuttitura |
| Genitiv | effuttiturorum |
effuttiturarum |
effuttiturorum |
| Dativ | effuttituris |
effuttituris |
effuttituris |
| Akkusativ | effuttituros |
effuttituras |
effuttitura |
| Ablativ | effuttituris |
effuttituris |
effuttituris |
| Vokativ | effuttituri |
effuttiturae |
effuttitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effuttitum |
effuttitu |