Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| effutuere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | an Ausschweifungen verschwenden durch Geschlechtsverkehr erschöpfen |
| effutuere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| effutuere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| effutuere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| effutuere | Verb | konsonantische Konjugation | 3. Person Plural Perfekt Indikativ Aktiv | noch nicht vorhanden |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuo |
|
| 2. Person Singular | effutuis |
|
| 3. Person Singular | effutuit |
|
| 1. Person Plural | effutuimus |
|
| 2. Person Plural | effutuitis |
|
| 3. Person Plural | effutuunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effutuor |
|
| 2. Person Singular | effutueris effutuere |
|
| 3. Person Singular | effutuitur |
|
| 1. Person Plural | effutuimur |
|
| 2. Person Plural | effutuimini |
|
| 3. Person Plural | effutuuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuam |
|
| 2. Person Singular | effutuas |
|
| 3. Person Singular | effutuat |
|
| 1. Person Plural | effutuamus |
|
| 2. Person Plural | effutuatis |
|
| 3. Person Plural | effutuant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effutuar |
|
| 2. Person Singular | effutuaris effutuare |
|
| 3. Person Singular | effutuatur |
|
| 1. Person Plural | effutuamur |
|
| 2. Person Plural | effutuamini |
|
| 3. Person Plural | effutuantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuebam |
|
| 2. Person Singular | effutuebas |
|
| 3. Person Singular | effutuebat |
|
| 1. Person Plural | effutuebamus |
|
| 2. Person Plural | effutuebatis |
|
| 3. Person Plural | effutuebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effutuebar |
|
| 2. Person Singular | effutuebaris effutuebare |
|
| 3. Person Singular | effutuebatur |
|
| 1. Person Plural | effutuebamur |
|
| 2. Person Plural | effutuebamini |
|
| 3. Person Plural | effutuebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuerem |
|
| 2. Person Singular | effutueres |
|
| 3. Person Singular | effutueret |
|
| 1. Person Plural | effutueremus |
|
| 2. Person Plural | effutueretis |
|
| 3. Person Plural | effutuerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effutuerer |
|
| 2. Person Singular | effutuereris effutuerere |
|
| 3. Person Singular | effutueretur |
|
| 1. Person Plural | effutueremur |
|
| 2. Person Plural | effutueremini |
|
| 3. Person Plural | effutuerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuam |
|
| 2. Person Singular | effutues |
|
| 3. Person Singular | effutuet |
|
| 1. Person Plural | effutuemus |
|
| 2. Person Plural | effutuetis |
|
| 3. Person Plural | effutuent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effutuar |
|
| 2. Person Singular | effutueris effutuere |
|
| 3. Person Singular | effutuetur |
|
| 1. Person Plural | effutuemur |
|
| 2. Person Plural | effutuemini |
|
| 3. Person Plural | effutuentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutui |
|
| 2. Person Singular | effutuisti |
|
| 3. Person Singular | effutuit |
|
| 1. Person Plural | effutuimus |
|
| 2. Person Plural | effutuistis |
|
| 3. Person Plural | effutuerunt effutuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effututus sum |
|
| 2. Person Singular | effututus es |
|
| 3. Person Singular | effututus est |
|
| 1. Person Plural | effututi sumus |
|
| 2. Person Plural | effututi estis |
|
| 3. Person Plural | effututi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuerim |
|
| 2. Person Singular | effutueris |
|
| 3. Person Singular | effutuerit |
|
| 1. Person Plural | effutuerimus |
|
| 2. Person Plural | effutueritis |
|
| 3. Person Plural | effutuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effututus sim |
|
| 2. Person Singular | effututus sis |
|
| 3. Person Singular | effututus sit |
|
| 1. Person Plural | effututi simus |
|
| 2. Person Plural | effututi sitis |
|
| 3. Person Plural | effututi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutueram |
|
| 2. Person Singular | effutueras |
|
| 3. Person Singular | effutuerat |
|
| 1. Person Plural | effutueramus |
|
| 2. Person Plural | effutueratis |
|
| 3. Person Plural | effutuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effututus eram |
|
| 2. Person Singular | effututus eras |
|
| 3. Person Singular | effututus erat |
|
| 1. Person Plural | effututi eramus |
|
| 2. Person Plural | effututi eratis |
|
| 3. Person Plural | effututi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuissem |
|
| 2. Person Singular | effutuisses |
|
| 3. Person Singular | effutuisset |
|
| 1. Person Plural | effutuissemus |
|
| 2. Person Plural | effutuissetis |
|
| 3. Person Plural | effutuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effututus essem |
|
| 2. Person Singular | effututus esses |
|
| 3. Person Singular | effututus esset |
|
| 1. Person Plural | effututi essemus |
|
| 2. Person Plural | effututi essetis |
|
| 3. Person Plural | effututi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuero |
|
| 2. Person Singular | effutueris |
|
| 3. Person Singular | effutuerit |
|
| 1. Person Plural | effutuerimus |
|
| 2. Person Plural | effutueritis |
|
| 3. Person Plural | effutuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effututus ero |
|
| 2. Person Singular | effututus eris |
|
| 3. Person Singular | effututus erit |
|
| 1. Person Plural | effututi erimus |
|
| 2. Person Plural | effututi eritis |
|
| 3. Person Plural | effututi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effutuere |
|
| Vorzeitigkeit | effutuisse |
|
| Nachzeitigkeit | effututurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effutui effutuier |
|
| Vorzeitigkeit | effututum esse |
|
| Nachzeitigkeit | effututum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effutue |
! |
| 2. Person Plural | effutuite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effutuito |
| 3. Person Singular | effutuito |
| 2. Person Plural | effutuitote |
| 3. Person Plural | effutuunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effutuere |
|
| Genitiv | effutuendi effutuundi |
|
| Dativ | effutuendo effutuundo |
|
| Akkusativ | effutuendum effutuundum |
|
| Ablativ | effutuendo effutuundo |
|
| Vokativ | effutuende effutuunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effutuendus effutuundus |
effutuenda effutuunda |
effutuendum effutuundum |
| Genitiv | effutuendi effutuundi |
effutuendae effutuundae |
effutuendi effutuundi |
| Dativ | effutuendo effutuundo |
effutuendae effutuundae |
effutuendo effutuundo |
| Akkusativ | effutuendum effutuundum |
effutuendam effutuundam |
effutuendum effutuundum |
| Ablativ | effutuendo effutuundo |
effutuenda effutuunda |
effutuendo effutuundo |
| Vokativ | effutuende effutuunde |
effutuenda effutuunda |
effutuendum effutuundum |
Plural
| Nominativ | effutuendi effutuundi |
effutuendae effutuundae |
effutuenda effutuunda |
| Genitiv | effutuendorum effutuundorum |
effutuendarum effutuundarum |
effutuendorum effutuundorum |
| Dativ | effutuendis effutuundis |
effutuendis effutuundis |
effutuendis effutuundis |
| Akkusativ | effutuendos effutuundos |
effutuendas effutuundas |
effutuenda effutuunda |
| Ablativ | effutuendis effutuundis |
effutuendis effutuundis |
effutuendis effutuundis |
| Vokativ | effutuendi effutuundi |
effutuendae effutuundae |
effutuenda effutuunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effutuens |
effutuens |
effutuens |
| Genitiv | effutuentis |
effutuentis |
effutuentis |
| Dativ | effutuenti |
effutuenti |
effutuenti |
| Akkusativ | effutuentem |
effutuentem |
effutuens |
| Ablativ | effutuenti effutuente |
effutuenti effutuente |
effutuenti effutuente |
| Vokativ | effutuens |
effutuens |
effutuens |
Plural
| Nominativ | effutuentes |
effutuentes |
effutuentia |
| Genitiv | effutuentium effutuentum |
effutuentium effutuentum |
effutuentium effutuentum |
| Dativ | effutuentibus |
effutuentibus |
effutuentibus |
| Akkusativ | effutuentes |
effutuentes |
effutuentia |
| Ablativ | effutuentibus |
effutuentibus |
effutuentibus |
| Vokativ | effutuentes |
effutuentes |
effutuentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effututus |
effututa |
effututum |
| Genitiv | effututi |
effututae |
effututi |
| Dativ | effututo |
effututae |
effututo |
| Akkusativ | effututum |
effututam |
effututum |
| Ablativ | effututo |
effututa |
effututo |
| Vokativ | effutute |
effututa |
effututum |
Plural
| Nominativ | effututi |
effututae |
effututa |
| Genitiv | effututorum |
effututarum |
effututorum |
| Dativ | effututis |
effututis |
effututis |
| Akkusativ | effututos |
effututas |
effututa |
| Ablativ | effututis |
effututis |
effututis |
| Vokativ | effututi |
effututae |
effututa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effututurus |
effututura |
effututurum |
| Genitiv | effututuri |
effututurae |
effututuri |
| Dativ | effututuro |
effututurae |
effututuro |
| Akkusativ | effututurum |
effututuram |
effututurum |
| Ablativ | effututuro |
effututura |
effututuro |
| Vokativ | effututure |
effututura |
effututurum |
Plural
| Nominativ | effututuri |
effututurae |
effututura |
| Genitiv | effututurorum |
effututurarum |
effututurorum |
| Dativ | effututuris |
effututuris |
effututuris |
| Akkusativ | effututuros |
effututuras |
effututura |
| Ablativ | effututuris |
effututuris |
effututuris |
| Vokativ | effututuri |
effututurae |
effututura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effututum |
effututu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuo |
|
| 2. Person Singular | effutuis |
|
| 3. Person Singular | effutuit |
|
| 1. Person Plural | effutuimus |
|
| 2. Person Plural | effutuitis |
|
| 3. Person Plural | effutuunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effutuor |
|
| 2. Person Singular | effutueris effutuere |
|
| 3. Person Singular | effutuitur |
|
| 1. Person Plural | effutuimur |
|
| 2. Person Plural | effutuimini |
|
| 3. Person Plural | effutuuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuam |
|
| 2. Person Singular | effutuas |
|
| 3. Person Singular | effutuat |
|
| 1. Person Plural | effutuamus |
|
| 2. Person Plural | effutuatis |
|
| 3. Person Plural | effutuant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effutuar |
|
| 2. Person Singular | effutuaris effutuare |
|
| 3. Person Singular | effutuatur |
|
| 1. Person Plural | effutuamur |
|
| 2. Person Plural | effutuamini |
|
| 3. Person Plural | effutuantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuebam |
|
| 2. Person Singular | effutuebas |
|
| 3. Person Singular | effutuebat |
|
| 1. Person Plural | effutuebamus |
|
| 2. Person Plural | effutuebatis |
|
| 3. Person Plural | effutuebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effutuebar |
|
| 2. Person Singular | effutuebaris effutuebare |
|
| 3. Person Singular | effutuebatur |
|
| 1. Person Plural | effutuebamur |
|
| 2. Person Plural | effutuebamini |
|
| 3. Person Plural | effutuebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuerem |
|
| 2. Person Singular | effutueres |
|
| 3. Person Singular | effutueret |
|
| 1. Person Plural | effutueremus |
|
| 2. Person Plural | effutueretis |
|
| 3. Person Plural | effutuerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effutuerer |
|
| 2. Person Singular | effutuereris effutuerere |
|
| 3. Person Singular | effutueretur |
|
| 1. Person Plural | effutueremur |
|
| 2. Person Plural | effutueremini |
|
| 3. Person Plural | effutuerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuam |
|
| 2. Person Singular | effutues |
|
| 3. Person Singular | effutuet |
|
| 1. Person Plural | effutuemus |
|
| 2. Person Plural | effutuetis |
|
| 3. Person Plural | effutuent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effutuar |
|
| 2. Person Singular | effutueris effutuere |
|
| 3. Person Singular | effutuetur |
|
| 1. Person Plural | effutuemur |
|
| 2. Person Plural | effutuemini |
|
| 3. Person Plural | effutuentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutui |
|
| 2. Person Singular | effutuisti |
|
| 3. Person Singular | effutuit |
|
| 1. Person Plural | effutuimus |
|
| 2. Person Plural | effutuistis |
|
| 3. Person Plural | effutuerunt effutuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effututus sum |
|
| 2. Person Singular | effututus es |
|
| 3. Person Singular | effututus est |
|
| 1. Person Plural | effututi sumus |
|
| 2. Person Plural | effututi estis |
|
| 3. Person Plural | effututi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuerim |
|
| 2. Person Singular | effutueris |
|
| 3. Person Singular | effutuerit |
|
| 1. Person Plural | effutuerimus |
|
| 2. Person Plural | effutueritis |
|
| 3. Person Plural | effutuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effututus sim |
|
| 2. Person Singular | effututus sis |
|
| 3. Person Singular | effututus sit |
|
| 1. Person Plural | effututi simus |
|
| 2. Person Plural | effututi sitis |
|
| 3. Person Plural | effututi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutueram |
|
| 2. Person Singular | effutueras |
|
| 3. Person Singular | effutuerat |
|
| 1. Person Plural | effutueramus |
|
| 2. Person Plural | effutueratis |
|
| 3. Person Plural | effutuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effututus eram |
|
| 2. Person Singular | effututus eras |
|
| 3. Person Singular | effututus erat |
|
| 1. Person Plural | effututi eramus |
|
| 2. Person Plural | effututi eratis |
|
| 3. Person Plural | effututi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuissem |
|
| 2. Person Singular | effutuisses |
|
| 3. Person Singular | effutuisset |
|
| 1. Person Plural | effutuissemus |
|
| 2. Person Plural | effutuissetis |
|
| 3. Person Plural | effutuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effututus essem |
|
| 2. Person Singular | effututus esses |
|
| 3. Person Singular | effututus esset |
|
| 1. Person Plural | effututi essemus |
|
| 2. Person Plural | effututi essetis |
|
| 3. Person Plural | effututi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | effutuero |
|
| 2. Person Singular | effutueris |
|
| 3. Person Singular | effutuerit |
|
| 1. Person Plural | effutuerimus |
|
| 2. Person Plural | effutueritis |
|
| 3. Person Plural | effutuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | effututus ero |
|
| 2. Person Singular | effututus eris |
|
| 3. Person Singular | effututus erit |
|
| 1. Person Plural | effututi erimus |
|
| 2. Person Plural | effututi eritis |
|
| 3. Person Plural | effututi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effutuere |
|
| Vorzeitigkeit | effutuisse |
|
| Nachzeitigkeit | effututurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | effutui effutuier |
|
| Vorzeitigkeit | effututum esse |
|
| Nachzeitigkeit | effututum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | effutue |
! |
| 2. Person Plural | effutuite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | effutuito |
| 3. Person Singular | effutuito |
| 2. Person Plural | effutuitote |
| 3. Person Plural | effutuunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | effutuere |
|
| Genitiv | effutuendi effutuundi |
|
| Dativ | effutuendo effutuundo |
|
| Akkusativ | effutuendum effutuundum |
|
| Ablativ | effutuendo effutuundo |
|
| Vokativ | effutuende effutuunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effutuendus effutuundus |
effutuenda effutuunda |
effutuendum effutuundum |
| Genitiv | effutuendi effutuundi |
effutuendae effutuundae |
effutuendi effutuundi |
| Dativ | effutuendo effutuundo |
effutuendae effutuundae |
effutuendo effutuundo |
| Akkusativ | effutuendum effutuundum |
effutuendam effutuundam |
effutuendum effutuundum |
| Ablativ | effutuendo effutuundo |
effutuenda effutuunda |
effutuendo effutuundo |
| Vokativ | effutuende effutuunde |
effutuenda effutuunda |
effutuendum effutuundum |
Plural
| Nominativ | effutuendi effutuundi |
effutuendae effutuundae |
effutuenda effutuunda |
| Genitiv | effutuendorum effutuundorum |
effutuendarum effutuundarum |
effutuendorum effutuundorum |
| Dativ | effutuendis effutuundis |
effutuendis effutuundis |
effutuendis effutuundis |
| Akkusativ | effutuendos effutuundos |
effutuendas effutuundas |
effutuenda effutuunda |
| Ablativ | effutuendis effutuundis |
effutuendis effutuundis |
effutuendis effutuundis |
| Vokativ | effutuendi effutuundi |
effutuendae effutuundae |
effutuenda effutuunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effutuens |
effutuens |
effutuens |
| Genitiv | effutuentis |
effutuentis |
effutuentis |
| Dativ | effutuenti |
effutuenti |
effutuenti |
| Akkusativ | effutuentem |
effutuentem |
effutuens |
| Ablativ | effutuenti effutuente |
effutuenti effutuente |
effutuenti effutuente |
| Vokativ | effutuens |
effutuens |
effutuens |
Plural
| Nominativ | effutuentes |
effutuentes |
effutuentia |
| Genitiv | effutuentium effutuentum |
effutuentium effutuentum |
effutuentium effutuentum |
| Dativ | effutuentibus |
effutuentibus |
effutuentibus |
| Akkusativ | effutuentes |
effutuentes |
effutuentia |
| Ablativ | effutuentibus |
effutuentibus |
effutuentibus |
| Vokativ | effutuentes |
effutuentes |
effutuentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effututus |
effututa |
effututum |
| Genitiv | effututi |
effututae |
effututi |
| Dativ | effututo |
effututae |
effututo |
| Akkusativ | effututum |
effututam |
effututum |
| Ablativ | effututo |
effututa |
effututo |
| Vokativ | effutute |
effututa |
effututum |
Plural
| Nominativ | effututi |
effututae |
effututa |
| Genitiv | effututorum |
effututarum |
effututorum |
| Dativ | effututis |
effututis |
effututis |
| Akkusativ | effututos |
effututas |
effututa |
| Ablativ | effututis |
effututis |
effututis |
| Vokativ | effututi |
effututae |
effututa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | effututurus |
effututura |
effututurum |
| Genitiv | effututuri |
effututurae |
effututuri |
| Dativ | effututuro |
effututurae |
effututuro |
| Akkusativ | effututurum |
effututuram |
effututurum |
| Ablativ | effututuro |
effututura |
effututuro |
| Vokativ | effututure |
effututura |
effututurum |
Plural
| Nominativ | effututuri |
effututurae |
effututura |
| Genitiv | effututurorum |
effututurarum |
effututurorum |
| Dativ | effututuris |
effututuris |
effututuris |
| Akkusativ | effututuros |
effututuras |
effututura |
| Ablativ | effututuris |
effututuris |
effututuris |
| Vokativ | effututuri |
effututurae |
effututura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| effututum |
effututu |