Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejuro
|
ich schwöre ab |
| 2. Person Singular |
ejuras
|
du schwörst ab |
| 3. Person Singular |
ejurat
|
er/sie/es schwört ab |
| 1. Person Plural |
ejuramus
|
wir schwören ab |
| 2. Person Plural |
ejuratis
|
ihr schwört ab |
| 3. Person Plural |
ejurant
|
sie schwören ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejuror
|
ich werde abgeschworen |
| 2. Person Singular |
ejuraris ejurare
|
du wirst abgeschworen |
| 3. Person Singular |
ejuratur
|
er/sie/es wird abgeschworen |
| 1. Person Plural |
ejuramur
|
wir werden abgeschworen |
| 2. Person Plural |
ejuramini
|
ihr werdet abgeschworen |
| 3. Person Plural |
ejurantur
|
sie werden abgeschworen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurem
|
ich schwöre ab |
| 2. Person Singular |
ejures
|
du schwörest ab |
| 3. Person Singular |
ejuret
|
er/sie/es schwöre ab |
| 1. Person Plural |
ejuremus
|
wir schwören ab |
| 2. Person Plural |
ejuretis
|
ihr schwöret ab |
| 3. Person Plural |
ejurent
|
sie schwören ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurer
|
ich werde abgeschworen |
| 2. Person Singular |
ejureris ejurere
|
du werdest abgeschworen |
| 3. Person Singular |
ejuretur
|
er/sie/es werde abgeschworen |
| 1. Person Plural |
ejuremur
|
wir werden abgeschworen |
| 2. Person Plural |
ejuremini
|
ihr werdet abgeschworen |
| 3. Person Plural |
ejurentur
|
sie werden abgeschworen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabam
|
ich schwor ab |
| 2. Person Singular |
ejurabas
|
du schworst ab |
| 3. Person Singular |
ejurabat
|
er/sie/es schwor ab |
| 1. Person Plural |
ejurabamus
|
wir schworen ab |
| 2. Person Plural |
ejurabatis
|
ihr schwort ab |
| 3. Person Plural |
ejurabant
|
sie schworen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabar
|
ich wurde abgeschworen |
| 2. Person Singular |
ejurabaris ejurabare
|
du wurdest abgeschworen |
| 3. Person Singular |
ejurabatur
|
er/sie/es wurde abgeschworen |
| 1. Person Plural |
ejurabamur
|
wir wurden abgeschworen |
| 2. Person Plural |
ejurabamini
|
ihr wurdet abgeschworen |
| 3. Person Plural |
ejurabantur
|
sie wurden abgeschworen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurarem
|
ich schwüre ab |
| 2. Person Singular |
ejurares
|
du schwürest ab |
| 3. Person Singular |
ejuraret
|
er/sie/es schwüre ab |
| 1. Person Plural |
ejuraremus
|
wir schwüren ab |
| 2. Person Plural |
ejuraretis
|
ihr schwüret ab |
| 3. Person Plural |
ejurarent
|
sie schwüren ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurarer
|
ich würde abgeschworen |
| 2. Person Singular |
ejurareris ejurarere
|
du würdest abgeschworen |
| 3. Person Singular |
ejuraretur
|
er/sie/es würde abgeschworen |
| 1. Person Plural |
ejuraremur
|
wir würden abgeschworen |
| 2. Person Plural |
ejuraremini
|
ihr würdet abgeschworen |
| 3. Person Plural |
ejurarentur
|
sie würden abgeschworen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabo
|
ich werde abschwören |
| 2. Person Singular |
ejurabis
|
du wirst abschwören |
| 3. Person Singular |
ejurabit
|
er/sie/es wird abschwören |
| 1. Person Plural |
ejurabimus
|
wir werden abschwören |
| 2. Person Plural |
ejurabitis
|
ihr werdet abschwören |
| 3. Person Plural |
ejurabunt
|
sie werden abschwören |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabor
|
ich werde abgeschworen werden |
| 2. Person Singular |
ejuraberis ejurabere
|
du wirst abgeschworen werden |
| 3. Person Singular |
ejurabitur
|
er/sie/es wird abgeschworen werden |
| 1. Person Plural |
ejurabimur
|
wir werden abgeschworen werden |
| 2. Person Plural |
ejurabimini
|
ihr werdet abgeschworen werden |
| 3. Person Plural |
ejurabuntur
|
sie werden abgeschworen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravi
|
ich habe abgeschworen |
| 2. Person Singular |
eiuravisti
|
du hast abgeschworen |
| 3. Person Singular |
eiuravit
|
er/sie/es hat abgeschworen |
| 1. Person Plural |
eiuravimus
|
wir haben abgeschworen |
| 2. Person Plural |
eiuravistis
|
ihr habt abgeschworen |
| 3. Person Plural |
eiuraverunt eiuravere
|
sie haben abgeschworen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus sum
|
ich bin abgeschworen worden |
| 2. Person Singular |
eiuratus es
|
du bist abgeschworen worden |
| 3. Person Singular |
eiuratus est
|
er/sie/es ist abgeschworen worden |
| 1. Person Plural |
eiurati sumus
|
wir sind abgeschworen worden |
| 2. Person Plural |
eiurati estis
|
ihr seid abgeschworen worden |
| 3. Person Plural |
eiurati sunt
|
sie sind abgeschworen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuraverim
|
ich habe abgeschworen |
| 2. Person Singular |
eiuraveris
|
du habest abgeschworen |
| 3. Person Singular |
eiuraverit
|
er/sie/es habe abgeschworen |
| 1. Person Plural |
eiuraverimus
|
wir haben abgeschworen |
| 2. Person Plural |
eiuraveritis
|
ihr habet abgeschworen |
| 3. Person Plural |
eiuraverint
|
sie haben abgeschworen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus sim
|
ich sei abgeschworen worden |
| 2. Person Singular |
eiuratus sis
|
du seiest abgeschworen worden |
| 3. Person Singular |
eiuratus sit
|
er/sie/es sei abgeschworen worden |
| 1. Person Plural |
eiurati simus
|
wir seien abgeschworen worden |
| 2. Person Plural |
eiurati sitis
|
ihr seiet abgeschworen worden |
| 3. Person Plural |
eiurati sint
|
sie seien abgeschworen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuraveram
|
ich hatte abgeschworen |
| 2. Person Singular |
eiuraveras
|
du hattest abgeschworen |
| 3. Person Singular |
eiuraverat
|
er/sie/es hatte abgeschworen |
| 1. Person Plural |
eiuraveramus
|
wir hatten abgeschworen |
| 2. Person Plural |
eiuraveratis
|
ihr hattet abgeschworen |
| 3. Person Plural |
eiuraverant
|
sie hatten abgeschworen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus eram
|
ich war abgeschworen worden |
| 2. Person Singular |
eiuratus eras
|
du warst abgeschworen worden |
| 3. Person Singular |
eiuratus erat
|
er/sie/es war abgeschworen worden |
| 1. Person Plural |
eiurati eramus
|
wir waren abgeschworen worden |
| 2. Person Plural |
eiurati eratis
|
ihr wart abgeschworen worden |
| 3. Person Plural |
eiurati erant
|
sie waren abgeschworen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravissem
|
ich hätte abgeschworen |
| 2. Person Singular |
eiuravisses
|
du hättest abgeschworen |
| 3. Person Singular |
eiuravisset
|
er/sie/es hätte abgeschworen |
| 1. Person Plural |
eiuravissemus
|
wir hätten abgeschworen |
| 2. Person Plural |
eiuravissetis
|
ihr hättet abgeschworen |
| 3. Person Plural |
eiuravissent
|
sie hätten abgeschworen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus essem
|
ich wäre abgeschworen worden |
| 2. Person Singular |
eiuratus esses
|
du wärest abgeschworen worden |
| 3. Person Singular |
eiuratus esset
|
er/sie/es wäre abgeschworen worden |
| 1. Person Plural |
eiurati essemus
|
wir wären abgeschworen worden |
| 2. Person Plural |
eiurati essetis
|
ihr wäret abgeschworen worden |
| 3. Person Plural |
eiurati essent
|
sie wären abgeschworen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravero
|
ich werde abgeschworen haben |
| 2. Person Singular |
eiuraveris
|
du wirst abgeschworen haben |
| 3. Person Singular |
eiuraverit
|
er/sie/es wird abgeschworen haben |
| 1. Person Plural |
eiuraverimus
|
wir werden abgeschworen haben |
| 2. Person Plural |
eiuraveritis
|
ihr werdet abgeschworen haben |
| 3. Person Plural |
eiuraverint
|
sie werden abgeschworen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus ero
|
ich werde abgeschworen worden sein |
| 2. Person Singular |
eiuratus eris
|
du wirst abgeschworen worden sein |
| 3. Person Singular |
eiuratus erit
|
er/sie/es wird abgeschworen worden sein |
| 1. Person Plural |
eiurati erimus
|
wir werden abgeschworen worden sein |
| 2. Person Plural |
eiurati eritis
|
ihr werdet abgeschworen worden sein |
| 3. Person Plural |
eiurati erunt
|
sie werden abgeschworen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ejurare
|
abschwören |
| Vorzeitigkeit |
eiuravisse
|
abgeschworen haben |
| Nachzeitigkeit |
eiuraturum esse
|
abschwören werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ejurari ejurarier
|
abgeschworen werden |
| Vorzeitigkeit |
eiuratum esse
|
abgeschworen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
eiuratum iri
|
künftig abgeschworen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ejura
|
schwöre ab; schwör ab! |
| 2. Person Plural |
ejurate
|
schwört ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ejurato
|
| 3. Person Singular |
ejurato
|
| 2. Person Plural |
ejuratote
|
| 3. Person Plural |
ejuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ejurare
|
das Abschwören |
| Genitiv |
ejurandi
|
des Abschwörens |
| Dativ |
ejurando
|
dem Abschwören |
| Akkusativ |
ejurandum
|
das Abschwören |
| Ablativ |
ejurando
|
durch das Abschwören |
| Vokativ |
ejurande
|
Abschwören! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ejurandus
|
ejuranda
|
ejurandum
|
| Genitiv |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejurandi
|
| Dativ |
ejurando
|
ejurandae
|
ejurando
|
| Akkusativ |
ejurandum
|
ejurandam
|
ejurandum
|
| Ablativ |
ejurando
|
ejuranda
|
ejurando
|
| Vokativ |
ejurande
|
ejuranda
|
ejurandum
|
Plural
| Nominativ |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejuranda
|
| Genitiv |
ejurandorum
|
ejurandarum
|
ejurandorum
|
| Dativ |
ejurandis
|
ejurandis
|
ejurandis
|
| Akkusativ |
ejurandos
|
ejurandas
|
ejuranda
|
| Ablativ |
ejurandis
|
ejurandis
|
ejurandis
|
| Vokativ |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ejurans
|
ejurans
|
ejurans
|
| Genitiv |
ejurantis
|
ejurantis
|
ejurantis
|
| Dativ |
ejuranti
|
ejuranti
|
ejuranti
|
| Akkusativ |
ejurantem
|
ejurantem
|
ejurans
|
| Ablativ |
ejuranti ejurante
|
ejuranti ejurante
|
ejuranti ejurante
|
| Vokativ |
ejurans
|
ejurans
|
ejurans
|
Plural
| Nominativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
| Genitiv |
ejurantium ejurantum
|
ejurantium ejurantum
|
ejurantium ejurantum
|
| Dativ |
ejurantibus
|
ejurantibus
|
ejurantibus
|
| Akkusativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
| Ablativ |
ejurantibus
|
ejurantibus
|
ejurantibus
|
| Vokativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eiuratus
|
eiurata
|
eiuratum
|
| Genitiv |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurati
|
| Dativ |
eiurato
|
eiuratae
|
eiurato
|
| Akkusativ |
eiuratum
|
eiuratam
|
eiuratum
|
| Ablativ |
eiurato
|
eiurata
|
eiurato
|
| Vokativ |
eiurate
|
eiurata
|
eiuratum
|
Plural
| Nominativ |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurata
|
| Genitiv |
eiuratorum
|
eiuratarum
|
eiuratorum
|
| Dativ |
eiuratis
|
eiuratis
|
eiuratis
|
| Akkusativ |
eiuratos
|
eiuratas
|
eiurata
|
| Ablativ |
eiuratis
|
eiuratis
|
eiuratis
|
| Vokativ |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eiuraturus
|
eiuratura
|
eiuraturum
|
| Genitiv |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuraturi
|
| Dativ |
eiuraturo
|
eiuraturae
|
eiuraturo
|
| Akkusativ |
eiuraturum
|
eiuraturam
|
eiuraturum
|
| Ablativ |
eiuraturo
|
eiuratura
|
eiuraturo
|
| Vokativ |
eiurature
|
eiuratura
|
eiuraturum
|
Plural
| Nominativ |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuratura
|
| Genitiv |
eiuraturorum
|
eiuraturarum
|
eiuraturorum
|
| Dativ |
eiuraturis
|
eiuraturis
|
eiuraturis
|
| Akkusativ |
eiuraturos
|
eiuraturas
|
eiuratura
|
| Ablativ |
eiuraturis
|
eiuraturis
|
eiuraturis
|
| Vokativ |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eiuratum
|
eiuratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejuro
|
|
| 2. Person Singular |
ejuras
|
|
| 3. Person Singular |
ejurat
|
|
| 1. Person Plural |
ejuramus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuratis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejuror
|
|
| 2. Person Singular |
ejuraris ejurare
|
|
| 3. Person Singular |
ejuratur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuramur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuramini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurem
|
|
| 2. Person Singular |
ejures
|
|
| 3. Person Singular |
ejuret
|
|
| 1. Person Plural |
ejuremus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuretis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurer
|
|
| 2. Person Singular |
ejureris ejurere
|
|
| 3. Person Singular |
ejuretur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuremur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuremini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabam
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabas
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabat
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabar
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabaris ejurabare
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurarem
|
|
| 2. Person Singular |
ejurares
|
|
| 3. Person Singular |
ejuraret
|
|
| 1. Person Plural |
ejuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurarer
|
|
| 2. Person Singular |
ejurareris ejurarere
|
|
| 3. Person Singular |
ejuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabo
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabis
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabit
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabor
|
|
| 2. Person Singular |
ejuraberis ejurabere
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravi
|
|
| 2. Person Singular |
eiuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
eiuravit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverunt eiuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
eiuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
eiuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
eiuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravero
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ejurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
eiuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eiuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ejurari ejurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
eiuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eiuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ejura
|
! |
| 2. Person Plural |
ejurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ejurato
|
| 3. Person Singular |
ejurato
|
| 2. Person Plural |
ejuratote
|
| 3. Person Plural |
ejuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ejurare
|
|
| Genitiv |
ejurandi
|
|
| Dativ |
ejurando
|
|
| Akkusativ |
ejurandum
|
|
| Ablativ |
ejurando
|
|
| Vokativ |
ejurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ejurandus
|
ejuranda
|
ejurandum
|
| Genitiv |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejurandi
|
| Dativ |
ejurando
|
ejurandae
|
ejurando
|
| Akkusativ |
ejurandum
|
ejurandam
|
ejurandum
|
| Ablativ |
ejurando
|
ejuranda
|
ejurando
|
| Vokativ |
ejurande
|
ejuranda
|
ejurandum
|
Plural
| Nominativ |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejuranda
|
| Genitiv |
ejurandorum
|
ejurandarum
|
ejurandorum
|
| Dativ |
ejurandis
|
ejurandis
|
ejurandis
|
| Akkusativ |
ejurandos
|
ejurandas
|
ejuranda
|
| Ablativ |
ejurandis
|
ejurandis
|
ejurandis
|
| Vokativ |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ejurans
|
ejurans
|
ejurans
|
| Genitiv |
ejurantis
|
ejurantis
|
ejurantis
|
| Dativ |
ejuranti
|
ejuranti
|
ejuranti
|
| Akkusativ |
ejurantem
|
ejurantem
|
ejurans
|
| Ablativ |
ejuranti ejurante
|
ejuranti ejurante
|
ejuranti ejurante
|
| Vokativ |
ejurans
|
ejurans
|
ejurans
|
Plural
| Nominativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
| Genitiv |
ejurantium ejurantum
|
ejurantium ejurantum
|
ejurantium ejurantum
|
| Dativ |
ejurantibus
|
ejurantibus
|
ejurantibus
|
| Akkusativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
| Ablativ |
ejurantibus
|
ejurantibus
|
ejurantibus
|
| Vokativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eiuratus
|
eiurata
|
eiuratum
|
| Genitiv |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurati
|
| Dativ |
eiurato
|
eiuratae
|
eiurato
|
| Akkusativ |
eiuratum
|
eiuratam
|
eiuratum
|
| Ablativ |
eiurato
|
eiurata
|
eiurato
|
| Vokativ |
eiurate
|
eiurata
|
eiuratum
|
Plural
| Nominativ |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurata
|
| Genitiv |
eiuratorum
|
eiuratarum
|
eiuratorum
|
| Dativ |
eiuratis
|
eiuratis
|
eiuratis
|
| Akkusativ |
eiuratos
|
eiuratas
|
eiurata
|
| Ablativ |
eiuratis
|
eiuratis
|
eiuratis
|
| Vokativ |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eiuraturus
|
eiuratura
|
eiuraturum
|
| Genitiv |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuraturi
|
| Dativ |
eiuraturo
|
eiuraturae
|
eiuraturo
|
| Akkusativ |
eiuraturum
|
eiuraturam
|
eiuraturum
|
| Ablativ |
eiuraturo
|
eiuratura
|
eiuraturo
|
| Vokativ |
eiurature
|
eiuratura
|
eiuraturum
|
Plural
| Nominativ |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuratura
|
| Genitiv |
eiuraturorum
|
eiuraturarum
|
eiuraturorum
|
| Dativ |
eiuraturis
|
eiuraturis
|
eiuraturis
|
| Akkusativ |
eiuraturos
|
eiuraturas
|
eiuratura
|
| Ablativ |
eiuraturis
|
eiuraturis
|
eiuraturis
|
| Vokativ |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eiuratum
|
eiuratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejuro
|
|
| 2. Person Singular |
ejuras
|
|
| 3. Person Singular |
ejurat
|
|
| 1. Person Plural |
ejuramus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuratis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejuror
|
|
| 2. Person Singular |
ejuraris ejurare
|
|
| 3. Person Singular |
ejuratur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuramur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuramini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurem
|
|
| 2. Person Singular |
ejures
|
|
| 3. Person Singular |
ejuret
|
|
| 1. Person Plural |
ejuremus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuretis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurer
|
|
| 2. Person Singular |
ejureris ejurere
|
|
| 3. Person Singular |
ejuretur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuremur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuremini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabam
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabas
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabat
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabar
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabaris ejurabare
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurarem
|
|
| 2. Person Singular |
ejurares
|
|
| 3. Person Singular |
ejuraret
|
|
| 1. Person Plural |
ejuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurarer
|
|
| 2. Person Singular |
ejurareris ejurarere
|
|
| 3. Person Singular |
ejuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabo
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabis
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabit
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabor
|
|
| 2. Person Singular |
ejuraberis ejurabere
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravi
|
|
| 2. Person Singular |
eiuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
eiuravit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverunt eiuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
eiuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
eiuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
eiuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravero
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ejurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
eiuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eiuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ejurari ejurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
eiuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eiuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ejura
|
! |
| 2. Person Plural |
ejurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ejurato
|
| 3. Person Singular |
ejurato
|
| 2. Person Plural |
ejuratote
|
| 3. Person Plural |
ejuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ejurare
|
|
| Genitiv |
ejurandi
|
|
| Dativ |
ejurando
|
|
| Akkusativ |
ejurandum
|
|
| Ablativ |
ejurando
|
|
| Vokativ |
ejurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ejurandus
|
ejuranda
|
ejurandum
|
| Genitiv |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejurandi
|
| Dativ |
ejurando
|
ejurandae
|
ejurando
|
| Akkusativ |
ejurandum
|
ejurandam
|
ejurandum
|
| Ablativ |
ejurando
|
ejuranda
|
ejurando
|
| Vokativ |
ejurande
|
ejuranda
|
ejurandum
|
Plural
| Nominativ |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejuranda
|
| Genitiv |
ejurandorum
|
ejurandarum
|
ejurandorum
|
| Dativ |
ejurandis
|
ejurandis
|
ejurandis
|
| Akkusativ |
ejurandos
|
ejurandas
|
ejuranda
|
| Ablativ |
ejurandis
|
ejurandis
|
ejurandis
|
| Vokativ |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ejurans
|
ejurans
|
ejurans
|
| Genitiv |
ejurantis
|
ejurantis
|
ejurantis
|
| Dativ |
ejuranti
|
ejuranti
|
ejuranti
|
| Akkusativ |
ejurantem
|
ejurantem
|
ejurans
|
| Ablativ |
ejuranti ejurante
|
ejuranti ejurante
|
ejuranti ejurante
|
| Vokativ |
ejurans
|
ejurans
|
ejurans
|
Plural
| Nominativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
| Genitiv |
ejurantium ejurantum
|
ejurantium ejurantum
|
ejurantium ejurantum
|
| Dativ |
ejurantibus
|
ejurantibus
|
ejurantibus
|
| Akkusativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
| Ablativ |
ejurantibus
|
ejurantibus
|
ejurantibus
|
| Vokativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eiuratus
|
eiurata
|
eiuratum
|
| Genitiv |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurati
|
| Dativ |
eiurato
|
eiuratae
|
eiurato
|
| Akkusativ |
eiuratum
|
eiuratam
|
eiuratum
|
| Ablativ |
eiurato
|
eiurata
|
eiurato
|
| Vokativ |
eiurate
|
eiurata
|
eiuratum
|
Plural
| Nominativ |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurata
|
| Genitiv |
eiuratorum
|
eiuratarum
|
eiuratorum
|
| Dativ |
eiuratis
|
eiuratis
|
eiuratis
|
| Akkusativ |
eiuratos
|
eiuratas
|
eiurata
|
| Ablativ |
eiuratis
|
eiuratis
|
eiuratis
|
| Vokativ |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eiuraturus
|
eiuratura
|
eiuraturum
|
| Genitiv |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuraturi
|
| Dativ |
eiuraturo
|
eiuraturae
|
eiuraturo
|
| Akkusativ |
eiuraturum
|
eiuraturam
|
eiuraturum
|
| Ablativ |
eiuraturo
|
eiuratura
|
eiuraturo
|
| Vokativ |
eiurature
|
eiuratura
|
eiuraturum
|
Plural
| Nominativ |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuratura
|
| Genitiv |
eiuraturorum
|
eiuraturarum
|
eiuraturorum
|
| Dativ |
eiuraturis
|
eiuraturis
|
eiuraturis
|
| Akkusativ |
eiuraturos
|
eiuraturas
|
eiuratura
|
| Ablativ |
eiuraturis
|
eiuraturis
|
eiuraturis
|
| Vokativ |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eiuratum
|
eiuratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejuro
|
|
| 2. Person Singular |
ejuras
|
|
| 3. Person Singular |
ejurat
|
|
| 1. Person Plural |
ejuramus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuratis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejuror
|
|
| 2. Person Singular |
ejuraris ejurare
|
|
| 3. Person Singular |
ejuratur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuramur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuramini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurem
|
|
| 2. Person Singular |
ejures
|
|
| 3. Person Singular |
ejuret
|
|
| 1. Person Plural |
ejuremus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuretis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurer
|
|
| 2. Person Singular |
ejureris ejurere
|
|
| 3. Person Singular |
ejuretur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuremur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuremini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabam
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabas
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabat
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabar
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabaris ejurabare
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurarem
|
|
| 2. Person Singular |
ejurares
|
|
| 3. Person Singular |
ejuraret
|
|
| 1. Person Plural |
ejuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurarer
|
|
| 2. Person Singular |
ejurareris ejurarere
|
|
| 3. Person Singular |
ejuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabo
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabis
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabit
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabor
|
|
| 2. Person Singular |
ejuraberis ejurabere
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravi
|
|
| 2. Person Singular |
eiuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
eiuravit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverunt eiuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
eiuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
eiuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
eiuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravero
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ejurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
eiuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eiuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ejurari ejurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
eiuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eiuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ejura
|
! |
| 2. Person Plural |
ejurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ejurato
|
| 3. Person Singular |
ejurato
|
| 2. Person Plural |
ejuratote
|
| 3. Person Plural |
ejuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ejurare
|
|
| Genitiv |
ejurandi
|
|
| Dativ |
ejurando
|
|
| Akkusativ |
ejurandum
|
|
| Ablativ |
ejurando
|
|
| Vokativ |
ejurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ejurandus
|
ejuranda
|
ejurandum
|
| Genitiv |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejurandi
|
| Dativ |
ejurando
|
ejurandae
|
ejurando
|
| Akkusativ |
ejurandum
|
ejurandam
|
ejurandum
|
| Ablativ |
ejurando
|
ejuranda
|
ejurando
|
| Vokativ |
ejurande
|
ejuranda
|
ejurandum
|
Plural
| Nominativ |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejuranda
|
| Genitiv |
ejurandorum
|
ejurandarum
|
ejurandorum
|
| Dativ |
ejurandis
|
ejurandis
|
ejurandis
|
| Akkusativ |
ejurandos
|
ejurandas
|
ejuranda
|
| Ablativ |
ejurandis
|
ejurandis
|
ejurandis
|
| Vokativ |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ejurans
|
ejurans
|
ejurans
|
| Genitiv |
ejurantis
|
ejurantis
|
ejurantis
|
| Dativ |
ejuranti
|
ejuranti
|
ejuranti
|
| Akkusativ |
ejurantem
|
ejurantem
|
ejurans
|
| Ablativ |
ejuranti ejurante
|
ejuranti ejurante
|
ejuranti ejurante
|
| Vokativ |
ejurans
|
ejurans
|
ejurans
|
Plural
| Nominativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
| Genitiv |
ejurantium ejurantum
|
ejurantium ejurantum
|
ejurantium ejurantum
|
| Dativ |
ejurantibus
|
ejurantibus
|
ejurantibus
|
| Akkusativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
| Ablativ |
ejurantibus
|
ejurantibus
|
ejurantibus
|
| Vokativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eiuratus
|
eiurata
|
eiuratum
|
| Genitiv |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurati
|
| Dativ |
eiurato
|
eiuratae
|
eiurato
|
| Akkusativ |
eiuratum
|
eiuratam
|
eiuratum
|
| Ablativ |
eiurato
|
eiurata
|
eiurato
|
| Vokativ |
eiurate
|
eiurata
|
eiuratum
|
Plural
| Nominativ |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurata
|
| Genitiv |
eiuratorum
|
eiuratarum
|
eiuratorum
|
| Dativ |
eiuratis
|
eiuratis
|
eiuratis
|
| Akkusativ |
eiuratos
|
eiuratas
|
eiurata
|
| Ablativ |
eiuratis
|
eiuratis
|
eiuratis
|
| Vokativ |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eiuraturus
|
eiuratura
|
eiuraturum
|
| Genitiv |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuraturi
|
| Dativ |
eiuraturo
|
eiuraturae
|
eiuraturo
|
| Akkusativ |
eiuraturum
|
eiuraturam
|
eiuraturum
|
| Ablativ |
eiuraturo
|
eiuratura
|
eiuraturo
|
| Vokativ |
eiurature
|
eiuratura
|
eiuraturum
|
Plural
| Nominativ |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuratura
|
| Genitiv |
eiuraturorum
|
eiuraturarum
|
eiuraturorum
|
| Dativ |
eiuraturis
|
eiuraturis
|
eiuraturis
|
| Akkusativ |
eiuraturos
|
eiuraturas
|
eiuratura
|
| Ablativ |
eiuraturis
|
eiuraturis
|
eiuraturis
|
| Vokativ |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eiuratum
|
eiuratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejuro
|
|
| 2. Person Singular |
ejuras
|
|
| 3. Person Singular |
ejurat
|
|
| 1. Person Plural |
ejuramus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuratis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejuror
|
|
| 2. Person Singular |
ejuraris ejurare
|
|
| 3. Person Singular |
ejuratur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuramur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuramini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurem
|
|
| 2. Person Singular |
ejures
|
|
| 3. Person Singular |
ejuret
|
|
| 1. Person Plural |
ejuremus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuretis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurer
|
|
| 2. Person Singular |
ejureris ejurere
|
|
| 3. Person Singular |
ejuretur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuremur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuremini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabam
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabas
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabat
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabar
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabaris ejurabare
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurarem
|
|
| 2. Person Singular |
ejurares
|
|
| 3. Person Singular |
ejuraret
|
|
| 1. Person Plural |
ejuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurarer
|
|
| 2. Person Singular |
ejurareris ejurarere
|
|
| 3. Person Singular |
ejuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabo
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabis
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabit
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabor
|
|
| 2. Person Singular |
ejuraberis ejurabere
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravi
|
|
| 2. Person Singular |
eiuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
eiuravit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverunt eiuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
eiuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
eiuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
eiuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravero
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ejurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
eiuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eiuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ejurari ejurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
eiuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eiuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ejura
|
! |
| 2. Person Plural |
ejurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ejurato
|
| 3. Person Singular |
ejurato
|
| 2. Person Plural |
ejuratote
|
| 3. Person Plural |
ejuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ejurare
|
|
| Genitiv |
ejurandi
|
|
| Dativ |
ejurando
|
|
| Akkusativ |
ejurandum
|
|
| Ablativ |
ejurando
|
|
| Vokativ |
ejurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ejurandus
|
ejuranda
|
ejurandum
|
| Genitiv |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejurandi
|
| Dativ |
ejurando
|
ejurandae
|
ejurando
|
| Akkusativ |
ejurandum
|
ejurandam
|
ejurandum
|
| Ablativ |
ejurando
|
ejuranda
|
ejurando
|
| Vokativ |
ejurande
|
ejuranda
|
ejurandum
|
Plural
| Nominativ |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejuranda
|
| Genitiv |
ejurandorum
|
ejurandarum
|
ejurandorum
|
| Dativ |
ejurandis
|
ejurandis
|
ejurandis
|
| Akkusativ |
ejurandos
|
ejurandas
|
ejuranda
|
| Ablativ |
ejurandis
|
ejurandis
|
ejurandis
|
| Vokativ |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ejurans
|
ejurans
|
ejurans
|
| Genitiv |
ejurantis
|
ejurantis
|
ejurantis
|
| Dativ |
ejuranti
|
ejuranti
|
ejuranti
|
| Akkusativ |
ejurantem
|
ejurantem
|
ejurans
|
| Ablativ |
ejuranti ejurante
|
ejuranti ejurante
|
ejuranti ejurante
|
| Vokativ |
ejurans
|
ejurans
|
ejurans
|
Plural
| Nominativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
| Genitiv |
ejurantium ejurantum
|
ejurantium ejurantum
|
ejurantium ejurantum
|
| Dativ |
ejurantibus
|
ejurantibus
|
ejurantibus
|
| Akkusativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
| Ablativ |
ejurantibus
|
ejurantibus
|
ejurantibus
|
| Vokativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eiuratus
|
eiurata
|
eiuratum
|
| Genitiv |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurati
|
| Dativ |
eiurato
|
eiuratae
|
eiurato
|
| Akkusativ |
eiuratum
|
eiuratam
|
eiuratum
|
| Ablativ |
eiurato
|
eiurata
|
eiurato
|
| Vokativ |
eiurate
|
eiurata
|
eiuratum
|
Plural
| Nominativ |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurata
|
| Genitiv |
eiuratorum
|
eiuratarum
|
eiuratorum
|
| Dativ |
eiuratis
|
eiuratis
|
eiuratis
|
| Akkusativ |
eiuratos
|
eiuratas
|
eiurata
|
| Ablativ |
eiuratis
|
eiuratis
|
eiuratis
|
| Vokativ |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eiuraturus
|
eiuratura
|
eiuraturum
|
| Genitiv |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuraturi
|
| Dativ |
eiuraturo
|
eiuraturae
|
eiuraturo
|
| Akkusativ |
eiuraturum
|
eiuraturam
|
eiuraturum
|
| Ablativ |
eiuraturo
|
eiuratura
|
eiuraturo
|
| Vokativ |
eiurature
|
eiuratura
|
eiuraturum
|
Plural
| Nominativ |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuratura
|
| Genitiv |
eiuraturorum
|
eiuraturarum
|
eiuraturorum
|
| Dativ |
eiuraturis
|
eiuraturis
|
eiuraturis
|
| Akkusativ |
eiuraturos
|
eiuraturas
|
eiuratura
|
| Ablativ |
eiuraturis
|
eiuraturis
|
eiuraturis
|
| Vokativ |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eiuratum
|
eiuratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejuro
|
ich lege nieder |
| 2. Person Singular |
ejuras
|
du legst nieder |
| 3. Person Singular |
ejurat
|
er/sie/es legt nieder |
| 1. Person Plural |
ejuramus
|
wir legen nieder |
| 2. Person Plural |
ejuratis
|
ihr legt nieder |
| 3. Person Plural |
ejurant
|
sie legen nieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejuror
|
ich werde niedergelegt |
| 2. Person Singular |
ejuraris ejurare
|
du wirst niedergelegt |
| 3. Person Singular |
ejuratur
|
er/sie/es wird niedergelegt |
| 1. Person Plural |
ejuramur
|
wir werden niedergelegt |
| 2. Person Plural |
ejuramini
|
ihr werdet niedergelegt |
| 3. Person Plural |
ejurantur
|
sie werden niedergelegt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurem
|
ich lege nieder |
| 2. Person Singular |
ejures
|
du legest nieder |
| 3. Person Singular |
ejuret
|
er/sie/es lege nieder |
| 1. Person Plural |
ejuremus
|
wir legen nieder |
| 2. Person Plural |
ejuretis
|
ihr leget nieder |
| 3. Person Plural |
ejurent
|
sie legen nieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurer
|
ich werde niedergelegt |
| 2. Person Singular |
ejureris ejurere
|
du werdest niedergelegt |
| 3. Person Singular |
ejuretur
|
er/sie/es werde niedergelegt |
| 1. Person Plural |
ejuremur
|
wir werden niedergelegt |
| 2. Person Plural |
ejuremini
|
ihr werdet niedergelegt |
| 3. Person Plural |
ejurentur
|
sie werden niedergelegt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabam
|
ich legte nieder |
| 2. Person Singular |
ejurabas
|
du legtest nieder |
| 3. Person Singular |
ejurabat
|
er/sie/es legte nieder |
| 1. Person Plural |
ejurabamus
|
wir legten nieder |
| 2. Person Plural |
ejurabatis
|
ihr legtet nieder |
| 3. Person Plural |
ejurabant
|
sie legten nieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabar
|
ich wurde niedergelegt |
| 2. Person Singular |
ejurabaris ejurabare
|
du wurdest niedergelegt |
| 3. Person Singular |
ejurabatur
|
er/sie/es wurde niedergelegt |
| 1. Person Plural |
ejurabamur
|
wir wurden niedergelegt |
| 2. Person Plural |
ejurabamini
|
ihr wurdet niedergelegt |
| 3. Person Plural |
ejurabantur
|
sie wurden niedergelegt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurarem
|
ich legte nieder |
| 2. Person Singular |
ejurares
|
du legtest nieder |
| 3. Person Singular |
ejuraret
|
er/sie/es legte nieder |
| 1. Person Plural |
ejuraremus
|
wir legten nieder |
| 2. Person Plural |
ejuraretis
|
ihr legtet nieder |
| 3. Person Plural |
ejurarent
|
sie legten nieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurarer
|
ich würde niedergelegt |
| 2. Person Singular |
ejurareris ejurarere
|
du würdest niedergelegt |
| 3. Person Singular |
ejuraretur
|
er/sie/es würde niedergelegt |
| 1. Person Plural |
ejuraremur
|
wir würden niedergelegt |
| 2. Person Plural |
ejuraremini
|
ihr würdet niedergelegt |
| 3. Person Plural |
ejurarentur
|
sie würden niedergelegt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabo
|
ich werde niederlegen |
| 2. Person Singular |
ejurabis
|
du wirst niederlegen |
| 3. Person Singular |
ejurabit
|
er/sie/es wird niederlegen |
| 1. Person Plural |
ejurabimus
|
wir werden niederlegen |
| 2. Person Plural |
ejurabitis
|
ihr werdet niederlegen |
| 3. Person Plural |
ejurabunt
|
sie werden niederlegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabor
|
ich werde niedergelegt werden |
| 2. Person Singular |
ejuraberis ejurabere
|
du wirst niedergelegt werden |
| 3. Person Singular |
ejurabitur
|
er/sie/es wird niedergelegt werden |
| 1. Person Plural |
ejurabimur
|
wir werden niedergelegt werden |
| 2. Person Plural |
ejurabimini
|
ihr werdet niedergelegt werden |
| 3. Person Plural |
ejurabuntur
|
sie werden niedergelegt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravi
|
ich habe niedergelegt |
| 2. Person Singular |
eiuravisti
|
du hast niedergelegt |
| 3. Person Singular |
eiuravit
|
er/sie/es hat niedergelegt |
| 1. Person Plural |
eiuravimus
|
wir haben niedergelegt |
| 2. Person Plural |
eiuravistis
|
ihr habt niedergelegt |
| 3. Person Plural |
eiuraverunt eiuravere
|
sie haben niedergelegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus sum
|
ich bin niedergelegt worden |
| 2. Person Singular |
eiuratus es
|
du bist niedergelegt worden |
| 3. Person Singular |
eiuratus est
|
er/sie/es ist niedergelegt worden |
| 1. Person Plural |
eiurati sumus
|
wir sind niedergelegt worden |
| 2. Person Plural |
eiurati estis
|
ihr seid niedergelegt worden |
| 3. Person Plural |
eiurati sunt
|
sie sind niedergelegt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuraverim
|
ich habe niedergelegt |
| 2. Person Singular |
eiuraveris
|
du habest niedergelegt |
| 3. Person Singular |
eiuraverit
|
er/sie/es habe niedergelegt |
| 1. Person Plural |
eiuraverimus
|
wir haben niedergelegt |
| 2. Person Plural |
eiuraveritis
|
ihr habet niedergelegt |
| 3. Person Plural |
eiuraverint
|
sie haben niedergelegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus sim
|
ich sei niedergelegt worden |
| 2. Person Singular |
eiuratus sis
|
du seiest niedergelegt worden |
| 3. Person Singular |
eiuratus sit
|
er/sie/es sei niedergelegt worden |
| 1. Person Plural |
eiurati simus
|
wir seien niedergelegt worden |
| 2. Person Plural |
eiurati sitis
|
ihr seiet niedergelegt worden |
| 3. Person Plural |
eiurati sint
|
sie seien niedergelegt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuraveram
|
ich hatte niedergelegt |
| 2. Person Singular |
eiuraveras
|
du hattest niedergelegt |
| 3. Person Singular |
eiuraverat
|
er/sie/es hatte niedergelegt |
| 1. Person Plural |
eiuraveramus
|
wir hatten niedergelegt |
| 2. Person Plural |
eiuraveratis
|
ihr hattet niedergelegt |
| 3. Person Plural |
eiuraverant
|
sie hatten niedergelegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus eram
|
ich war niedergelegt worden |
| 2. Person Singular |
eiuratus eras
|
du warst niedergelegt worden |
| 3. Person Singular |
eiuratus erat
|
er/sie/es war niedergelegt worden |
| 1. Person Plural |
eiurati eramus
|
wir waren niedergelegt worden |
| 2. Person Plural |
eiurati eratis
|
ihr wart niedergelegt worden |
| 3. Person Plural |
eiurati erant
|
sie waren niedergelegt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravissem
|
ich hätte niedergelegt |
| 2. Person Singular |
eiuravisses
|
du hättest niedergelegt |
| 3. Person Singular |
eiuravisset
|
er/sie/es hätte niedergelegt |
| 1. Person Plural |
eiuravissemus
|
wir hätten niedergelegt |
| 2. Person Plural |
eiuravissetis
|
ihr hättet niedergelegt |
| 3. Person Plural |
eiuravissent
|
sie hätten niedergelegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus essem
|
ich wäre niedergelegt worden |
| 2. Person Singular |
eiuratus esses
|
du wärest niedergelegt worden |
| 3. Person Singular |
eiuratus esset
|
er/sie/es wäre niedergelegt worden |
| 1. Person Plural |
eiurati essemus
|
wir wären niedergelegt worden |
| 2. Person Plural |
eiurati essetis
|
ihr wäret niedergelegt worden |
| 3. Person Plural |
eiurati essent
|
sie wären niedergelegt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravero
|
ich werde niedergelegt haben |
| 2. Person Singular |
eiuraveris
|
du wirst niedergelegt haben |
| 3. Person Singular |
eiuraverit
|
er/sie/es wird niedergelegt haben |
| 1. Person Plural |
eiuraverimus
|
wir werden niedergelegt haben |
| 2. Person Plural |
eiuraveritis
|
ihr werdet niedergelegt haben |
| 3. Person Plural |
eiuraverint
|
sie werden niedergelegt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus ero
|
ich werde niedergelegt worden sein |
| 2. Person Singular |
eiuratus eris
|
du wirst niedergelegt worden sein |
| 3. Person Singular |
eiuratus erit
|
er/sie/es wird niedergelegt worden sein |
| 1. Person Plural |
eiurati erimus
|
wir werden niedergelegt worden sein |
| 2. Person Plural |
eiurati eritis
|
ihr werdet niedergelegt worden sein |
| 3. Person Plural |
eiurati erunt
|
sie werden niedergelegt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ejurare
|
niederlegen |
| Vorzeitigkeit |
eiuravisse
|
niedergelegt haben |
| Nachzeitigkeit |
eiuraturum esse
|
niederlegen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ejurari ejurarier
|
niedergelegt werden |
| Vorzeitigkeit |
eiuratum esse
|
niedergelegt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
eiuratum iri
|
künftig niedergelegt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ejura
|
lege nieder; leg nieder! |
| 2. Person Plural |
ejurate
|
legt nieder! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ejurato
|
| 3. Person Singular |
ejurato
|
| 2. Person Plural |
ejuratote
|
| 3. Person Plural |
ejuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ejurare
|
das Niederlegen |
| Genitiv |
ejurandi
|
des Niederlegens |
| Dativ |
ejurando
|
dem Niederlegen |
| Akkusativ |
ejurandum
|
das Niederlegen |
| Ablativ |
ejurando
|
durch das Niederlegen |
| Vokativ |
ejurande
|
Niederlegen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ejurandus
|
ejuranda
|
ejurandum
|
| Genitiv |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejurandi
|
| Dativ |
ejurando
|
ejurandae
|
ejurando
|
| Akkusativ |
ejurandum
|
ejurandam
|
ejurandum
|
| Ablativ |
ejurando
|
ejuranda
|
ejurando
|
| Vokativ |
ejurande
|
ejuranda
|
ejurandum
|
Plural
| Nominativ |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejuranda
|
| Genitiv |
ejurandorum
|
ejurandarum
|
ejurandorum
|
| Dativ |
ejurandis
|
ejurandis
|
ejurandis
|
| Akkusativ |
ejurandos
|
ejurandas
|
ejuranda
|
| Ablativ |
ejurandis
|
ejurandis
|
ejurandis
|
| Vokativ |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ejurans
|
ejurans
|
ejurans
|
| Genitiv |
ejurantis
|
ejurantis
|
ejurantis
|
| Dativ |
ejuranti
|
ejuranti
|
ejuranti
|
| Akkusativ |
ejurantem
|
ejurantem
|
ejurans
|
| Ablativ |
ejuranti ejurante
|
ejuranti ejurante
|
ejuranti ejurante
|
| Vokativ |
ejurans
|
ejurans
|
ejurans
|
Plural
| Nominativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
| Genitiv |
ejurantium ejurantum
|
ejurantium ejurantum
|
ejurantium ejurantum
|
| Dativ |
ejurantibus
|
ejurantibus
|
ejurantibus
|
| Akkusativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
| Ablativ |
ejurantibus
|
ejurantibus
|
ejurantibus
|
| Vokativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eiuratus
|
eiurata
|
eiuratum
|
| Genitiv |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurati
|
| Dativ |
eiurato
|
eiuratae
|
eiurato
|
| Akkusativ |
eiuratum
|
eiuratam
|
eiuratum
|
| Ablativ |
eiurato
|
eiurata
|
eiurato
|
| Vokativ |
eiurate
|
eiurata
|
eiuratum
|
Plural
| Nominativ |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurata
|
| Genitiv |
eiuratorum
|
eiuratarum
|
eiuratorum
|
| Dativ |
eiuratis
|
eiuratis
|
eiuratis
|
| Akkusativ |
eiuratos
|
eiuratas
|
eiurata
|
| Ablativ |
eiuratis
|
eiuratis
|
eiuratis
|
| Vokativ |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eiuraturus
|
eiuratura
|
eiuraturum
|
| Genitiv |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuraturi
|
| Dativ |
eiuraturo
|
eiuraturae
|
eiuraturo
|
| Akkusativ |
eiuraturum
|
eiuraturam
|
eiuraturum
|
| Ablativ |
eiuraturo
|
eiuratura
|
eiuraturo
|
| Vokativ |
eiurature
|
eiuratura
|
eiuraturum
|
Plural
| Nominativ |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuratura
|
| Genitiv |
eiuraturorum
|
eiuraturarum
|
eiuraturorum
|
| Dativ |
eiuraturis
|
eiuraturis
|
eiuraturis
|
| Akkusativ |
eiuraturos
|
eiuraturas
|
eiuratura
|
| Ablativ |
eiuraturis
|
eiuraturis
|
eiuraturis
|
| Vokativ |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eiuratum
|
eiuratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejuro
|
|
| 2. Person Singular |
ejuras
|
|
| 3. Person Singular |
ejurat
|
|
| 1. Person Plural |
ejuramus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuratis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejuror
|
|
| 2. Person Singular |
ejuraris ejurare
|
|
| 3. Person Singular |
ejuratur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuramur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuramini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurem
|
|
| 2. Person Singular |
ejures
|
|
| 3. Person Singular |
ejuret
|
|
| 1. Person Plural |
ejuremus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuretis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurer
|
|
| 2. Person Singular |
ejureris ejurere
|
|
| 3. Person Singular |
ejuretur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuremur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuremini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabam
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabas
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabat
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabar
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabaris ejurabare
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurarem
|
|
| 2. Person Singular |
ejurares
|
|
| 3. Person Singular |
ejuraret
|
|
| 1. Person Plural |
ejuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
ejuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurarer
|
|
| 2. Person Singular |
ejurareris ejurarere
|
|
| 3. Person Singular |
ejuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
ejuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
ejuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabo
|
|
| 2. Person Singular |
ejurabis
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabit
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ejurabor
|
|
| 2. Person Singular |
ejuraberis ejurabere
|
|
| 3. Person Singular |
ejurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ejurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ejurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ejurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravi
|
|
| 2. Person Singular |
eiuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
eiuravit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverunt eiuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
eiuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
eiuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
eiuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuravero
|
|
| 2. Person Singular |
eiuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
eiuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
eiuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
eiuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
eiuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
eiurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
eiurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
eiurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ejurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
eiuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eiuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ejurari ejurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
eiuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eiuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ejura
|
! |
| 2. Person Plural |
ejurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ejurato
|
| 3. Person Singular |
ejurato
|
| 2. Person Plural |
ejuratote
|
| 3. Person Plural |
ejuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ejurare
|
|
| Genitiv |
ejurandi
|
|
| Dativ |
ejurando
|
|
| Akkusativ |
ejurandum
|
|
| Ablativ |
ejurando
|
|
| Vokativ |
ejurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ejurandus
|
ejuranda
|
ejurandum
|
| Genitiv |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejurandi
|
| Dativ |
ejurando
|
ejurandae
|
ejurando
|
| Akkusativ |
ejurandum
|
ejurandam
|
ejurandum
|
| Ablativ |
ejurando
|
ejuranda
|
ejurando
|
| Vokativ |
ejurande
|
ejuranda
|
ejurandum
|
Plural
| Nominativ |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejuranda
|
| Genitiv |
ejurandorum
|
ejurandarum
|
ejurandorum
|
| Dativ |
ejurandis
|
ejurandis
|
ejurandis
|
| Akkusativ |
ejurandos
|
ejurandas
|
ejuranda
|
| Ablativ |
ejurandis
|
ejurandis
|
ejurandis
|
| Vokativ |
ejurandi
|
ejurandae
|
ejuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ejurans
|
ejurans
|
ejurans
|
| Genitiv |
ejurantis
|
ejurantis
|
ejurantis
|
| Dativ |
ejuranti
|
ejuranti
|
ejuranti
|
| Akkusativ |
ejurantem
|
ejurantem
|
ejurans
|
| Ablativ |
ejuranti ejurante
|
ejuranti ejurante
|
ejuranti ejurante
|
| Vokativ |
ejurans
|
ejurans
|
ejurans
|
Plural
| Nominativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
| Genitiv |
ejurantium ejurantum
|
ejurantium ejurantum
|
ejurantium ejurantum
|
| Dativ |
ejurantibus
|
ejurantibus
|
ejurantibus
|
| Akkusativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
| Ablativ |
ejurantibus
|
ejurantibus
|
ejurantibus
|
| Vokativ |
ejurantes
|
ejurantes
|
ejurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eiuratus
|
eiurata
|
eiuratum
|
| Genitiv |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurati
|
| Dativ |
eiurato
|
eiuratae
|
eiurato
|
| Akkusativ |
eiuratum
|
eiuratam
|
eiuratum
|
| Ablativ |
eiurato
|
eiurata
|
eiurato
|
| Vokativ |
eiurate
|
eiurata
|
eiuratum
|
Plural
| Nominativ |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurata
|
| Genitiv |
eiuratorum
|
eiuratarum
|
eiuratorum
|
| Dativ |
eiuratis
|
eiuratis
|
eiuratis
|
| Akkusativ |
eiuratos
|
eiuratas
|
eiurata
|
| Ablativ |
eiuratis
|
eiuratis
|
eiuratis
|
| Vokativ |
eiurati
|
eiuratae
|
eiurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eiuraturus
|
eiuratura
|
eiuraturum
|
| Genitiv |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuraturi
|
| Dativ |
eiuraturo
|
eiuraturae
|
eiuraturo
|
| Akkusativ |
eiuraturum
|
eiuraturam
|
eiuraturum
|
| Ablativ |
eiuraturo
|
eiuratura
|
eiuraturo
|
| Vokativ |
eiurature
|
eiuratura
|
eiuraturum
|
Plural
| Nominativ |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuratura
|
| Genitiv |
eiuraturorum
|
eiuraturarum
|
eiuraturorum
|
| Dativ |
eiuraturis
|
eiuraturis
|
eiuraturis
|
| Akkusativ |
eiuraturos
|
eiuraturas
|
eiuratura
|
| Ablativ |
eiuraturis
|
eiuraturis
|
eiuraturis
|
| Vokativ |
eiuraturi
|
eiuraturae
|
eiuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eiuratum
|
eiuratu
|