Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eloco
|
ich verdinge mich |
| 2. Person Singular |
elocas
|
du verdingst dich |
| 3. Person Singular |
elocat
|
er/sie/es verdingt sich |
| 1. Person Plural |
elocamus
|
wir verdingen uns |
| 2. Person Plural |
elocatis
|
ihr verdingt euch |
| 3. Person Plural |
elocant
|
sie verdingen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocor
|
|
| 2. Person Singular |
elocaris elocare
|
|
| 3. Person Singular |
elocatur
|
|
| 1. Person Plural |
elocamur
|
|
| 2. Person Plural |
elocamini
|
|
| 3. Person Plural |
elocantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocem
|
ich verdinge mich |
| 2. Person Singular |
eloces
|
du verdingest dich |
| 3. Person Singular |
elocet
|
er/sie/es verdinge sich |
| 1. Person Plural |
elocemus
|
wir verdingen uns |
| 2. Person Plural |
elocetis
|
ihr verdinget euch |
| 3. Person Plural |
elocent
|
sie verdingen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocer
|
|
| 2. Person Singular |
eloceris elocere
|
|
| 3. Person Singular |
elocetur
|
|
| 1. Person Plural |
elocemur
|
|
| 2. Person Plural |
elocemini
|
|
| 3. Person Plural |
elocentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocabam
|
ich verdingte mich |
| 2. Person Singular |
elocabas
|
du verdingtest dich |
| 3. Person Singular |
elocabat
|
er/sie/es verdingte sich |
| 1. Person Plural |
elocabamus
|
wir verdingten uns |
| 2. Person Plural |
elocabatis
|
ihr verdingtet euch |
| 3. Person Plural |
elocabant
|
sie verdingten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocabar
|
|
| 2. Person Singular |
elocabaris elocabare
|
|
| 3. Person Singular |
elocabatur
|
|
| 1. Person Plural |
elocabamur
|
|
| 2. Person Plural |
elocabamini
|
|
| 3. Person Plural |
elocabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocarem
|
ich verdingte mich |
| 2. Person Singular |
elocares
|
du verdingtest dich |
| 3. Person Singular |
elocaret
|
er/sie/es verdingte sich |
| 1. Person Plural |
elocaremus
|
wir verdingten uns |
| 2. Person Plural |
elocaretis
|
ihr verdingtet euch |
| 3. Person Plural |
elocarent
|
sie verdingten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocarer
|
|
| 2. Person Singular |
elocareris elocarere
|
|
| 3. Person Singular |
elocaretur
|
|
| 1. Person Plural |
elocaremur
|
|
| 2. Person Plural |
elocaremini
|
|
| 3. Person Plural |
elocarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocabo
|
ich werde mich verdingen |
| 2. Person Singular |
elocabis
|
du wirst dich verdingen |
| 3. Person Singular |
elocabit
|
er/sie/es wird sich verdingen |
| 1. Person Plural |
elocabimus
|
wir werden uns verdingen |
| 2. Person Plural |
elocabitis
|
ihr werdet euch verdingen |
| 3. Person Plural |
elocabunt
|
sie werden sich verdingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocabor
|
|
| 2. Person Singular |
elocaberis elocabere
|
|
| 3. Person Singular |
elocabitur
|
|
| 1. Person Plural |
elocabimur
|
|
| 2. Person Plural |
elocabimini
|
|
| 3. Person Plural |
elocabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocavi
|
ich habe mich verdingt |
| 2. Person Singular |
elocavisti
|
du hast dich verdingt |
| 3. Person Singular |
elocavit
|
er/sie/es hat sich verdingt |
| 1. Person Plural |
elocavimus
|
wir haben uns verdingt |
| 2. Person Plural |
elocavistis
|
ihr habt euch verdingt |
| 3. Person Plural |
elocaverunt elocavere
|
sie haben sich verdingt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
elocatus es
|
|
| 3. Person Singular |
elocatus est
|
|
| 1. Person Plural |
elocati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
elocati estis
|
|
| 3. Person Plural |
elocati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocaverim
|
ich habe mich verdingt |
| 2. Person Singular |
elocaveris
|
du habest dich verdingt |
| 3. Person Singular |
elocaverit
|
er/sie/es habe sich verdingt |
| 1. Person Plural |
elocaverimus
|
wir haben uns verdingt |
| 2. Person Plural |
elocaveritis
|
ihr habet euch verdingt |
| 3. Person Plural |
elocaverint
|
sie haben sich verdingt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
elocatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
elocatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
elocati simus
|
|
| 2. Person Plural |
elocati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
elocati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocaveram
|
ich hatte mich verdingt |
| 2. Person Singular |
elocaveras
|
du hattest dich verdingt |
| 3. Person Singular |
elocaverat
|
er/sie/es hatte sich verdingt |
| 1. Person Plural |
elocaveramus
|
wir hatten uns verdingt |
| 2. Person Plural |
elocaveratis
|
ihr hattet euch verdingt |
| 3. Person Plural |
elocaverant
|
sie hatten sich verdingt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
elocatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
elocatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
elocati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
elocati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
elocati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocavissem
|
ich hätte mich verdingt |
| 2. Person Singular |
elocavisses
|
du hättest dich verdingt |
| 3. Person Singular |
elocavisset
|
er/sie/es hätte sich verdingt |
| 1. Person Plural |
elocavissemus
|
wir hätten uns verdingt |
| 2. Person Plural |
elocavissetis
|
ihr hättet euch verdingt |
| 3. Person Plural |
elocavissent
|
sie hätten sich verdingt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
elocatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
elocatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
elocati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
elocati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
elocati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocavero
|
ich werde mich verdingt haben |
| 2. Person Singular |
elocaveris
|
du wirst dich verdingt haben |
| 3. Person Singular |
elocaverit
|
er/sie/es wird sich verdingt haben |
| 1. Person Plural |
elocaverimus
|
wir werden uns verdingt haben |
| 2. Person Plural |
elocaveritis
|
ihr werdet euch verdingt haben |
| 3. Person Plural |
elocaverint
|
sie werden sich verdingt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
elocatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
elocatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
elocati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
elocati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
elocati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
elocare
|
sich verdingen |
| Vorzeitigkeit |
elocavisse
|
sich verdingt haben |
| Nachzeitigkeit |
elocaturum esse
|
sich verdingen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
elocari elocarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
elocatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
elocatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eloca
|
verdinge dich; verding dich! |
| 2. Person Plural |
elocate
|
verdingt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
elocato
|
| 3. Person Singular |
elocato
|
| 2. Person Plural |
elocatote
|
| 3. Person Plural |
elocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
elocare
|
das Sich verdingen |
| Genitiv |
elocandi
|
des Sich verdingens |
| Dativ |
elocando
|
dem Sich verdingen |
| Akkusativ |
elocandum
|
das Sich verdingen |
| Ablativ |
elocando
|
durch das Sich verdingen |
| Vokativ |
elocande
|
Sich verdingen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elocandus
|
elocanda
|
elocandum
|
| Genitiv |
elocandi
|
elocandae
|
elocandi
|
| Dativ |
elocando
|
elocandae
|
elocando
|
| Akkusativ |
elocandum
|
elocandam
|
elocandum
|
| Ablativ |
elocando
|
elocanda
|
elocando
|
| Vokativ |
elocande
|
elocanda
|
elocandum
|
Plural
| Nominativ |
elocandi
|
elocandae
|
elocanda
|
| Genitiv |
elocandorum
|
elocandarum
|
elocandorum
|
| Dativ |
elocandis
|
elocandis
|
elocandis
|
| Akkusativ |
elocandos
|
elocandas
|
elocanda
|
| Ablativ |
elocandis
|
elocandis
|
elocandis
|
| Vokativ |
elocandi
|
elocandae
|
elocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elocans
|
elocans
|
elocans
|
| Genitiv |
elocantis
|
elocantis
|
elocantis
|
| Dativ |
elocanti
|
elocanti
|
elocanti
|
| Akkusativ |
elocantem
|
elocantem
|
elocans
|
| Ablativ |
elocanti elocante
|
elocanti elocante
|
elocanti elocante
|
| Vokativ |
elocans
|
elocans
|
elocans
|
Plural
| Nominativ |
elocantes
|
elocantes
|
elocantia
|
| Genitiv |
elocantium elocantum
|
elocantium elocantum
|
elocantium elocantum
|
| Dativ |
elocantibus
|
elocantibus
|
elocantibus
|
| Akkusativ |
elocantes
|
elocantes
|
elocantia
|
| Ablativ |
elocantibus
|
elocantibus
|
elocantibus
|
| Vokativ |
elocantes
|
elocantes
|
elocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elocatus
|
elocata
|
elocatum
|
| Genitiv |
elocati
|
elocatae
|
elocati
|
| Dativ |
elocato
|
elocatae
|
elocato
|
| Akkusativ |
elocatum
|
elocatam
|
elocatum
|
| Ablativ |
elocato
|
elocata
|
elocato
|
| Vokativ |
elocate
|
elocata
|
elocatum
|
Plural
| Nominativ |
elocati
|
elocatae
|
elocata
|
| Genitiv |
elocatorum
|
elocatarum
|
elocatorum
|
| Dativ |
elocatis
|
elocatis
|
elocatis
|
| Akkusativ |
elocatos
|
elocatas
|
elocata
|
| Ablativ |
elocatis
|
elocatis
|
elocatis
|
| Vokativ |
elocati
|
elocatae
|
elocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elocaturus
|
elocatura
|
elocaturum
|
| Genitiv |
elocaturi
|
elocaturae
|
elocaturi
|
| Dativ |
elocaturo
|
elocaturae
|
elocaturo
|
| Akkusativ |
elocaturum
|
elocaturam
|
elocaturum
|
| Ablativ |
elocaturo
|
elocatura
|
elocaturo
|
| Vokativ |
elocature
|
elocatura
|
elocaturum
|
Plural
| Nominativ |
elocaturi
|
elocaturae
|
elocatura
|
| Genitiv |
elocaturorum
|
elocaturarum
|
elocaturorum
|
| Dativ |
elocaturis
|
elocaturis
|
elocaturis
|
| Akkusativ |
elocaturos
|
elocaturas
|
elocatura
|
| Ablativ |
elocaturis
|
elocaturis
|
elocaturis
|
| Vokativ |
elocaturi
|
elocaturae
|
elocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
elocatum
|
elocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eloco
|
ich verpachte |
| 2. Person Singular |
elocas
|
du verpachtest |
| 3. Person Singular |
elocat
|
er/sie/es verpachtet |
| 1. Person Plural |
elocamus
|
wir verpachten |
| 2. Person Plural |
elocatis
|
ihr verpachtet |
| 3. Person Plural |
elocant
|
sie verpachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocor
|
ich werde verpachtet |
| 2. Person Singular |
elocaris elocare
|
du wirst verpachtet |
| 3. Person Singular |
elocatur
|
er/sie/es wird verpachtet |
| 1. Person Plural |
elocamur
|
wir werden verpachtet |
| 2. Person Plural |
elocamini
|
ihr werdet verpachtet |
| 3. Person Plural |
elocantur
|
sie werden verpachtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocem
|
ich verpachte |
| 2. Person Singular |
eloces
|
du verpachtest |
| 3. Person Singular |
elocet
|
er/sie/es verpachte |
| 1. Person Plural |
elocemus
|
wir verpachten |
| 2. Person Plural |
elocetis
|
ihr verpachtet |
| 3. Person Plural |
elocent
|
sie verpachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocer
|
ich werde verpachtet |
| 2. Person Singular |
eloceris elocere
|
du werdest verpachtet |
| 3. Person Singular |
elocetur
|
er/sie/es werde verpachtet |
| 1. Person Plural |
elocemur
|
wir werden verpachtet |
| 2. Person Plural |
elocemini
|
ihr werdet verpachtet |
| 3. Person Plural |
elocentur
|
sie werden verpachtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocabam
|
ich verpachtete |
| 2. Person Singular |
elocabas
|
du verpachtetest |
| 3. Person Singular |
elocabat
|
er/sie/es verpachtete |
| 1. Person Plural |
elocabamus
|
wir verpachteten |
| 2. Person Plural |
elocabatis
|
ihr verpachtetet |
| 3. Person Plural |
elocabant
|
sie verpachteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocabar
|
ich wurde verpachtet |
| 2. Person Singular |
elocabaris elocabare
|
du wurdest verpachtet |
| 3. Person Singular |
elocabatur
|
er/sie/es wurde verpachtet |
| 1. Person Plural |
elocabamur
|
wir wurden verpachtet |
| 2. Person Plural |
elocabamini
|
ihr wurdet verpachtet |
| 3. Person Plural |
elocabantur
|
sie wurden verpachtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocarem
|
ich verpachtete |
| 2. Person Singular |
elocares
|
du verpachtetest |
| 3. Person Singular |
elocaret
|
er/sie/es verpachtete |
| 1. Person Plural |
elocaremus
|
wir verpachteten |
| 2. Person Plural |
elocaretis
|
ihr verpachtetet |
| 3. Person Plural |
elocarent
|
sie verpachteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocarer
|
ich würde verpachtet |
| 2. Person Singular |
elocareris elocarere
|
du würdest verpachtet |
| 3. Person Singular |
elocaretur
|
er/sie/es würde verpachtet |
| 1. Person Plural |
elocaremur
|
wir würden verpachtet |
| 2. Person Plural |
elocaremini
|
ihr würdet verpachtet |
| 3. Person Plural |
elocarentur
|
sie würden verpachtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocabo
|
ich werde verpachten |
| 2. Person Singular |
elocabis
|
du wirst verpachten |
| 3. Person Singular |
elocabit
|
er/sie/es wird verpachten |
| 1. Person Plural |
elocabimus
|
wir werden verpachten |
| 2. Person Plural |
elocabitis
|
ihr werdet verpachten |
| 3. Person Plural |
elocabunt
|
sie werden verpachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocabor
|
ich werde verpachtet werden |
| 2. Person Singular |
elocaberis elocabere
|
du wirst verpachtet werden |
| 3. Person Singular |
elocabitur
|
er/sie/es wird verpachtet werden |
| 1. Person Plural |
elocabimur
|
wir werden verpachtet werden |
| 2. Person Plural |
elocabimini
|
ihr werdet verpachtet werden |
| 3. Person Plural |
elocabuntur
|
sie werden verpachtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocavi
|
ich habe verpachtet |
| 2. Person Singular |
elocavisti
|
du hast verpachtet |
| 3. Person Singular |
elocavit
|
er/sie/es hat verpachtet |
| 1. Person Plural |
elocavimus
|
wir haben verpachtet |
| 2. Person Plural |
elocavistis
|
ihr habt verpachtet |
| 3. Person Plural |
elocaverunt elocavere
|
sie haben verpachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocatus sum
|
ich bin verpachtet worden |
| 2. Person Singular |
elocatus es
|
du bist verpachtet worden |
| 3. Person Singular |
elocatus est
|
er/sie/es ist verpachtet worden |
| 1. Person Plural |
elocati sumus
|
wir sind verpachtet worden |
| 2. Person Plural |
elocati estis
|
ihr seid verpachtet worden |
| 3. Person Plural |
elocati sunt
|
sie sind verpachtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocaverim
|
ich habe verpachtet |
| 2. Person Singular |
elocaveris
|
du habest verpachtet |
| 3. Person Singular |
elocaverit
|
er/sie/es habe verpachtet |
| 1. Person Plural |
elocaverimus
|
wir haben verpachtet |
| 2. Person Plural |
elocaveritis
|
ihr habet verpachtet |
| 3. Person Plural |
elocaverint
|
sie haben verpachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocatus sim
|
ich sei verpachtet worden |
| 2. Person Singular |
elocatus sis
|
du seiest verpachtet worden |
| 3. Person Singular |
elocatus sit
|
er/sie/es sei verpachtet worden |
| 1. Person Plural |
elocati simus
|
wir seien verpachtet worden |
| 2. Person Plural |
elocati sitis
|
ihr seiet verpachtet worden |
| 3. Person Plural |
elocati sint
|
sie seien verpachtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocaveram
|
ich hatte verpachtet |
| 2. Person Singular |
elocaveras
|
du hattest verpachtet |
| 3. Person Singular |
elocaverat
|
er/sie/es hatte verpachtet |
| 1. Person Plural |
elocaveramus
|
wir hatten verpachtet |
| 2. Person Plural |
elocaveratis
|
ihr hattet verpachtet |
| 3. Person Plural |
elocaverant
|
sie hatten verpachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocatus eram
|
ich war verpachtet worden |
| 2. Person Singular |
elocatus eras
|
du warst verpachtet worden |
| 3. Person Singular |
elocatus erat
|
er/sie/es war verpachtet worden |
| 1. Person Plural |
elocati eramus
|
wir waren verpachtet worden |
| 2. Person Plural |
elocati eratis
|
ihr wart verpachtet worden |
| 3. Person Plural |
elocati erant
|
sie waren verpachtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocavissem
|
ich hätte verpachtet |
| 2. Person Singular |
elocavisses
|
du hättest verpachtet |
| 3. Person Singular |
elocavisset
|
er/sie/es hätte verpachtet |
| 1. Person Plural |
elocavissemus
|
wir hätten verpachtet |
| 2. Person Plural |
elocavissetis
|
ihr hättet verpachtet |
| 3. Person Plural |
elocavissent
|
sie hätten verpachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocatus essem
|
ich wäre verpachtet worden |
| 2. Person Singular |
elocatus esses
|
du wärest verpachtet worden |
| 3. Person Singular |
elocatus esset
|
er/sie/es wäre verpachtet worden |
| 1. Person Plural |
elocati essemus
|
wir wären verpachtet worden |
| 2. Person Plural |
elocati essetis
|
ihr wäret verpachtet worden |
| 3. Person Plural |
elocati essent
|
sie wären verpachtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elocavero
|
ich werde verpachtet haben |
| 2. Person Singular |
elocaveris
|
du wirst verpachtet haben |
| 3. Person Singular |
elocaverit
|
er/sie/es wird verpachtet haben |
| 1. Person Plural |
elocaverimus
|
wir werden verpachtet haben |
| 2. Person Plural |
elocaveritis
|
ihr werdet verpachtet haben |
| 3. Person Plural |
elocaverint
|
sie werden verpachtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elocatus ero
|
ich werde verpachtet worden sein |
| 2. Person Singular |
elocatus eris
|
du wirst verpachtet worden sein |
| 3. Person Singular |
elocatus erit
|
er/sie/es wird verpachtet worden sein |
| 1. Person Plural |
elocati erimus
|
wir werden verpachtet worden sein |
| 2. Person Plural |
elocati eritis
|
ihr werdet verpachtet worden sein |
| 3. Person Plural |
elocati erunt
|
sie werden verpachtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
elocare
|
verpachten |
| Vorzeitigkeit |
elocavisse
|
verpachtet haben |
| Nachzeitigkeit |
elocaturum esse
|
verpachten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
elocari elocarier
|
verpachtet werden |
| Vorzeitigkeit |
elocatum esse
|
verpachtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
elocatum iri
|
künftig verpachtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eloca
|
verpachte! |
| 2. Person Plural |
elocate
|
verpachtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
elocato
|
| 3. Person Singular |
elocato
|
| 2. Person Plural |
elocatote
|
| 3. Person Plural |
elocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
elocare
|
das Verpachten |
| Genitiv |
elocandi
|
des Verpachtens |
| Dativ |
elocando
|
dem Verpachten |
| Akkusativ |
elocandum
|
das Verpachten |
| Ablativ |
elocando
|
durch das Verpachten |
| Vokativ |
elocande
|
Verpachten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elocandus
|
elocanda
|
elocandum
|
| Genitiv |
elocandi
|
elocandae
|
elocandi
|
| Dativ |
elocando
|
elocandae
|
elocando
|
| Akkusativ |
elocandum
|
elocandam
|
elocandum
|
| Ablativ |
elocando
|
elocanda
|
elocando
|
| Vokativ |
elocande
|
elocanda
|
elocandum
|
Plural
| Nominativ |
elocandi
|
elocandae
|
elocanda
|
| Genitiv |
elocandorum
|
elocandarum
|
elocandorum
|
| Dativ |
elocandis
|
elocandis
|
elocandis
|
| Akkusativ |
elocandos
|
elocandas
|
elocanda
|
| Ablativ |
elocandis
|
elocandis
|
elocandis
|
| Vokativ |
elocandi
|
elocandae
|
elocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elocans
|
elocans
|
elocans
|
| Genitiv |
elocantis
|
elocantis
|
elocantis
|
| Dativ |
elocanti
|
elocanti
|
elocanti
|
| Akkusativ |
elocantem
|
elocantem
|
elocans
|
| Ablativ |
elocanti elocante
|
elocanti elocante
|
elocanti elocante
|
| Vokativ |
elocans
|
elocans
|
elocans
|
Plural
| Nominativ |
elocantes
|
elocantes
|
elocantia
|
| Genitiv |
elocantium elocantum
|
elocantium elocantum
|
elocantium elocantum
|
| Dativ |
elocantibus
|
elocantibus
|
elocantibus
|
| Akkusativ |
elocantes
|
elocantes
|
elocantia
|
| Ablativ |
elocantibus
|
elocantibus
|
elocantibus
|
| Vokativ |
elocantes
|
elocantes
|
elocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elocatus
|
elocata
|
elocatum
|
| Genitiv |
elocati
|
elocatae
|
elocati
|
| Dativ |
elocato
|
elocatae
|
elocato
|
| Akkusativ |
elocatum
|
elocatam
|
elocatum
|
| Ablativ |
elocato
|
elocata
|
elocato
|
| Vokativ |
elocate
|
elocata
|
elocatum
|
Plural
| Nominativ |
elocati
|
elocatae
|
elocata
|
| Genitiv |
elocatorum
|
elocatarum
|
elocatorum
|
| Dativ |
elocatis
|
elocatis
|
elocatis
|
| Akkusativ |
elocatos
|
elocatas
|
elocata
|
| Ablativ |
elocatis
|
elocatis
|
elocatis
|
| Vokativ |
elocati
|
elocatae
|
elocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elocaturus
|
elocatura
|
elocaturum
|
| Genitiv |
elocaturi
|
elocaturae
|
elocaturi
|
| Dativ |
elocaturo
|
elocaturae
|
elocaturo
|
| Akkusativ |
elocaturum
|
elocaturam
|
elocaturum
|
| Ablativ |
elocaturo
|
elocatura
|
elocaturo
|
| Vokativ |
elocature
|
elocatura
|
elocaturum
|
Plural
| Nominativ |
elocaturi
|
elocaturae
|
elocatura
|
| Genitiv |
elocaturorum
|
elocaturarum
|
elocaturorum
|
| Dativ |
elocaturis
|
elocaturis
|
elocaturis
|
| Akkusativ |
elocaturos
|
elocaturas
|
elocatura
|
| Ablativ |
elocaturis
|
elocaturis
|
elocaturis
|
| Vokativ |
elocaturi
|
elocaturae
|
elocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
elocatum
|
elocatu
|