Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucifico
|
ich blende |
| 2. Person Singular |
elucificas
|
du blendest |
| 3. Person Singular |
elucificat
|
er/sie/es blendet |
| 1. Person Plural |
elucificamus
|
wir blenden |
| 2. Person Plural |
elucificatis
|
ihr blendet |
| 3. Person Plural |
elucificant
|
sie blenden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificor
|
ich werde geblendet |
| 2. Person Singular |
elucificaris elucificare
|
du wirst geblendet |
| 3. Person Singular |
elucificatur
|
er/sie/es wird geblendet |
| 1. Person Plural |
elucificamur
|
wir werden geblendet |
| 2. Person Plural |
elucificamini
|
ihr werdet geblendet |
| 3. Person Plural |
elucificantur
|
sie werden geblendet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificem
|
ich blende |
| 2. Person Singular |
elucifices
|
du blendest |
| 3. Person Singular |
elucificet
|
er/sie/es blende |
| 1. Person Plural |
elucificemus
|
wir blenden |
| 2. Person Plural |
elucificetis
|
ihr blendet |
| 3. Person Plural |
elucificent
|
sie blenden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificer
|
ich werde geblendet |
| 2. Person Singular |
elucificeris elucificere
|
du werdest geblendet |
| 3. Person Singular |
elucificetur
|
er/sie/es werde geblendet |
| 1. Person Plural |
elucificemur
|
wir werden geblendet |
| 2. Person Plural |
elucificemini
|
ihr werdet geblendet |
| 3. Person Plural |
elucificentur
|
sie werden geblendet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificabam
|
ich blendete |
| 2. Person Singular |
elucificabas
|
du blendetest |
| 3. Person Singular |
elucificabat
|
er/sie/es blendete |
| 1. Person Plural |
elucificabamus
|
wir blendeten |
| 2. Person Plural |
elucificabatis
|
ihr blendetet |
| 3. Person Plural |
elucificabant
|
sie blendeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificabar
|
ich wurde geblendet |
| 2. Person Singular |
elucificabaris elucificabare
|
du wurdest geblendet |
| 3. Person Singular |
elucificabatur
|
er/sie/es wurde geblendet |
| 1. Person Plural |
elucificabamur
|
wir wurden geblendet |
| 2. Person Plural |
elucificabamini
|
ihr wurdet geblendet |
| 3. Person Plural |
elucificabantur
|
sie wurden geblendet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificarem
|
ich blendete |
| 2. Person Singular |
elucificares
|
du blendetest |
| 3. Person Singular |
elucificaret
|
er/sie/es blendete |
| 1. Person Plural |
elucificaremus
|
wir blendeten |
| 2. Person Plural |
elucificaretis
|
ihr blendetet |
| 3. Person Plural |
elucificarent
|
sie blendeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificarer
|
ich würde geblendet |
| 2. Person Singular |
elucificareris elucificarere
|
du würdest geblendet |
| 3. Person Singular |
elucificaretur
|
er/sie/es würde geblendet |
| 1. Person Plural |
elucificaremur
|
wir würden geblendet |
| 2. Person Plural |
elucificaremini
|
ihr würdet geblendet |
| 3. Person Plural |
elucificarentur
|
sie würden geblendet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificabo
|
ich werde blenden |
| 2. Person Singular |
elucificabis
|
du wirst blenden |
| 3. Person Singular |
elucificabit
|
er/sie/es wird blenden |
| 1. Person Plural |
elucificabimus
|
wir werden blenden |
| 2. Person Plural |
elucificabitis
|
ihr werdet blenden |
| 3. Person Plural |
elucificabunt
|
sie werden blenden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificabor
|
ich werde geblendet werden |
| 2. Person Singular |
elucificaberis elucificabere
|
du wirst geblendet werden |
| 3. Person Singular |
elucificabitur
|
er/sie/es wird geblendet werden |
| 1. Person Plural |
elucificabimur
|
wir werden geblendet werden |
| 2. Person Plural |
elucificabimini
|
ihr werdet geblendet werden |
| 3. Person Plural |
elucificabuntur
|
sie werden geblendet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificavi
|
ich habe geblendet |
| 2. Person Singular |
elucificavisti
|
du hast geblendet |
| 3. Person Singular |
elucificavit
|
er/sie/es hat geblendet |
| 1. Person Plural |
elucificavimus
|
wir haben geblendet |
| 2. Person Plural |
elucificavistis
|
ihr habt geblendet |
| 3. Person Plural |
elucificaverunt elucificavere
|
sie haben geblendet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificatus sum
|
ich bin geblendet worden |
| 2. Person Singular |
elucificatus es
|
du bist geblendet worden |
| 3. Person Singular |
elucificatus est
|
er/sie/es ist geblendet worden |
| 1. Person Plural |
elucificati sumus
|
wir sind geblendet worden |
| 2. Person Plural |
elucificati estis
|
ihr seid geblendet worden |
| 3. Person Plural |
elucificati sunt
|
sie sind geblendet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificaverim
|
ich habe geblendet |
| 2. Person Singular |
elucificaveris
|
du habest geblendet |
| 3. Person Singular |
elucificaverit
|
er/sie/es habe geblendet |
| 1. Person Plural |
elucificaverimus
|
wir haben geblendet |
| 2. Person Plural |
elucificaveritis
|
ihr habet geblendet |
| 3. Person Plural |
elucificaverint
|
sie haben geblendet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificatus sim
|
ich sei geblendet worden |
| 2. Person Singular |
elucificatus sis
|
du seiest geblendet worden |
| 3. Person Singular |
elucificatus sit
|
er/sie/es sei geblendet worden |
| 1. Person Plural |
elucificati simus
|
wir seien geblendet worden |
| 2. Person Plural |
elucificati sitis
|
ihr seiet geblendet worden |
| 3. Person Plural |
elucificati sint
|
sie seien geblendet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificaveram
|
ich hatte geblendet |
| 2. Person Singular |
elucificaveras
|
du hattest geblendet |
| 3. Person Singular |
elucificaverat
|
er/sie/es hatte geblendet |
| 1. Person Plural |
elucificaveramus
|
wir hatten geblendet |
| 2. Person Plural |
elucificaveratis
|
ihr hattet geblendet |
| 3. Person Plural |
elucificaverant
|
sie hatten geblendet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificatus eram
|
ich war geblendet worden |
| 2. Person Singular |
elucificatus eras
|
du warst geblendet worden |
| 3. Person Singular |
elucificatus erat
|
er/sie/es war geblendet worden |
| 1. Person Plural |
elucificati eramus
|
wir waren geblendet worden |
| 2. Person Plural |
elucificati eratis
|
ihr wart geblendet worden |
| 3. Person Plural |
elucificati erant
|
sie waren geblendet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificavissem
|
ich hätte geblendet |
| 2. Person Singular |
elucificavisses
|
du hättest geblendet |
| 3. Person Singular |
elucificavisset
|
er/sie/es hätte geblendet |
| 1. Person Plural |
elucificavissemus
|
wir hätten geblendet |
| 2. Person Plural |
elucificavissetis
|
ihr hättet geblendet |
| 3. Person Plural |
elucificavissent
|
sie hätten geblendet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificatus essem
|
ich wäre geblendet worden |
| 2. Person Singular |
elucificatus esses
|
du wärest geblendet worden |
| 3. Person Singular |
elucificatus esset
|
er/sie/es wäre geblendet worden |
| 1. Person Plural |
elucificati essemus
|
wir wären geblendet worden |
| 2. Person Plural |
elucificati essetis
|
ihr wäret geblendet worden |
| 3. Person Plural |
elucificati essent
|
sie wären geblendet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificavero
|
ich werde geblendet haben |
| 2. Person Singular |
elucificaveris
|
du wirst geblendet haben |
| 3. Person Singular |
elucificaverit
|
er/sie/es wird geblendet haben |
| 1. Person Plural |
elucificaverimus
|
wir werden geblendet haben |
| 2. Person Plural |
elucificaveritis
|
ihr werdet geblendet haben |
| 3. Person Plural |
elucificaverint
|
sie werden geblendet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificatus ero
|
ich werde geblendet worden sein |
| 2. Person Singular |
elucificatus eris
|
du wirst geblendet worden sein |
| 3. Person Singular |
elucificatus erit
|
er/sie/es wird geblendet worden sein |
| 1. Person Plural |
elucificati erimus
|
wir werden geblendet worden sein |
| 2. Person Plural |
elucificati eritis
|
ihr werdet geblendet worden sein |
| 3. Person Plural |
elucificati erunt
|
sie werden geblendet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
elucificare
|
blenden |
| Vorzeitigkeit |
elucificavisse
|
geblendet haben |
| Nachzeitigkeit |
elucificaturum esse
|
blenden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
elucificari elucificarier
|
geblendet werden |
| Vorzeitigkeit |
elucificatum esse
|
geblendet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
elucificatum iri
|
künftig geblendet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
elucifica
|
blende! |
| 2. Person Plural |
elucificate
|
blendet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
elucificato
|
| 3. Person Singular |
elucificato
|
| 2. Person Plural |
elucificatote
|
| 3. Person Plural |
elucificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
elucificare
|
das Blenden |
| Genitiv |
elucificandi
|
des Blendens |
| Dativ |
elucificando
|
dem Blenden |
| Akkusativ |
elucificandum
|
das Blenden |
| Ablativ |
elucificando
|
durch das Blenden |
| Vokativ |
elucificande
|
Blenden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucificandus
|
elucificanda
|
elucificandum
|
| Genitiv |
elucificandi
|
elucificandae
|
elucificandi
|
| Dativ |
elucificando
|
elucificandae
|
elucificando
|
| Akkusativ |
elucificandum
|
elucificandam
|
elucificandum
|
| Ablativ |
elucificando
|
elucificanda
|
elucificando
|
| Vokativ |
elucificande
|
elucificanda
|
elucificandum
|
Plural
| Nominativ |
elucificandi
|
elucificandae
|
elucificanda
|
| Genitiv |
elucificandorum
|
elucificandarum
|
elucificandorum
|
| Dativ |
elucificandis
|
elucificandis
|
elucificandis
|
| Akkusativ |
elucificandos
|
elucificandas
|
elucificanda
|
| Ablativ |
elucificandis
|
elucificandis
|
elucificandis
|
| Vokativ |
elucificandi
|
elucificandae
|
elucificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucificans
|
elucificans
|
elucificans
|
| Genitiv |
elucificantis
|
elucificantis
|
elucificantis
|
| Dativ |
elucificanti
|
elucificanti
|
elucificanti
|
| Akkusativ |
elucificantem
|
elucificantem
|
elucificans
|
| Ablativ |
elucificanti elucificante
|
elucificanti elucificante
|
elucificanti elucificante
|
| Vokativ |
elucificans
|
elucificans
|
elucificans
|
Plural
| Nominativ |
elucificantes
|
elucificantes
|
elucificantia
|
| Genitiv |
elucificantium elucificantum
|
elucificantium elucificantum
|
elucificantium elucificantum
|
| Dativ |
elucificantibus
|
elucificantibus
|
elucificantibus
|
| Akkusativ |
elucificantes
|
elucificantes
|
elucificantia
|
| Ablativ |
elucificantibus
|
elucificantibus
|
elucificantibus
|
| Vokativ |
elucificantes
|
elucificantes
|
elucificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucificatus
|
elucificata
|
elucificatum
|
| Genitiv |
elucificati
|
elucificatae
|
elucificati
|
| Dativ |
elucificato
|
elucificatae
|
elucificato
|
| Akkusativ |
elucificatum
|
elucificatam
|
elucificatum
|
| Ablativ |
elucificato
|
elucificata
|
elucificato
|
| Vokativ |
elucificate
|
elucificata
|
elucificatum
|
Plural
| Nominativ |
elucificati
|
elucificatae
|
elucificata
|
| Genitiv |
elucificatorum
|
elucificatarum
|
elucificatorum
|
| Dativ |
elucificatis
|
elucificatis
|
elucificatis
|
| Akkusativ |
elucificatos
|
elucificatas
|
elucificata
|
| Ablativ |
elucificatis
|
elucificatis
|
elucificatis
|
| Vokativ |
elucificati
|
elucificatae
|
elucificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucificaturus
|
elucificatura
|
elucificaturum
|
| Genitiv |
elucificaturi
|
elucificaturae
|
elucificaturi
|
| Dativ |
elucificaturo
|
elucificaturae
|
elucificaturo
|
| Akkusativ |
elucificaturum
|
elucificaturam
|
elucificaturum
|
| Ablativ |
elucificaturo
|
elucificatura
|
elucificaturo
|
| Vokativ |
elucificature
|
elucificatura
|
elucificaturum
|
Plural
| Nominativ |
elucificaturi
|
elucificaturae
|
elucificatura
|
| Genitiv |
elucificaturorum
|
elucificaturarum
|
elucificaturorum
|
| Dativ |
elucificaturis
|
elucificaturis
|
elucificaturis
|
| Akkusativ |
elucificaturos
|
elucificaturas
|
elucificatura
|
| Ablativ |
elucificaturis
|
elucificaturis
|
elucificaturis
|
| Vokativ |
elucificaturi
|
elucificaturae
|
elucificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
elucificatum
|
elucificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucifico
|
|
| 2. Person Singular |
elucificas
|
|
| 3. Person Singular |
elucificat
|
|
| 1. Person Plural |
elucificamus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificatis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificor
|
|
| 2. Person Singular |
elucificaris elucificare
|
|
| 3. Person Singular |
elucificatur
|
|
| 1. Person Plural |
elucificamur
|
|
| 2. Person Plural |
elucificamini
|
|
| 3. Person Plural |
elucificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificem
|
|
| 2. Person Singular |
elucifices
|
|
| 3. Person Singular |
elucificet
|
|
| 1. Person Plural |
elucificemus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificetis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificer
|
|
| 2. Person Singular |
elucificeris elucificere
|
|
| 3. Person Singular |
elucificetur
|
|
| 1. Person Plural |
elucificemur
|
|
| 2. Person Plural |
elucificemini
|
|
| 3. Person Plural |
elucificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificabam
|
|
| 2. Person Singular |
elucificabas
|
|
| 3. Person Singular |
elucificabat
|
|
| 1. Person Plural |
elucificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificabar
|
|
| 2. Person Singular |
elucificabaris elucificabare
|
|
| 3. Person Singular |
elucificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
elucificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
elucificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
elucificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificarem
|
|
| 2. Person Singular |
elucificares
|
|
| 3. Person Singular |
elucificaret
|
|
| 1. Person Plural |
elucificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificarer
|
|
| 2. Person Singular |
elucificareris elucificarere
|
|
| 3. Person Singular |
elucificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
elucificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
elucificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
elucificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificabo
|
|
| 2. Person Singular |
elucificabis
|
|
| 3. Person Singular |
elucificabit
|
|
| 1. Person Plural |
elucificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificabor
|
|
| 2. Person Singular |
elucificaberis elucificabere
|
|
| 3. Person Singular |
elucificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
elucificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
elucificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
elucificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificavi
|
|
| 2. Person Singular |
elucificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
elucificavit
|
|
| 1. Person Plural |
elucificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificaverunt elucificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
elucificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
elucificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
elucificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
elucificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
elucificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
elucificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
elucificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
elucificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
elucificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
elucificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
elucificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
elucificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
elucificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
elucificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
elucificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
elucificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
elucificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
elucificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
elucificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
elucificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
elucificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificavero
|
|
| 2. Person Singular |
elucificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
elucificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
elucificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
elucificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
elucificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
elucificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
elucificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
elucificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
elucificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
elucificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
elucificari elucificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
elucificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
elucificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
elucifica
|
! |
| 2. Person Plural |
elucificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
elucificato
|
| 3. Person Singular |
elucificato
|
| 2. Person Plural |
elucificatote
|
| 3. Person Plural |
elucificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
elucificare
|
|
| Genitiv |
elucificandi
|
|
| Dativ |
elucificando
|
|
| Akkusativ |
elucificandum
|
|
| Ablativ |
elucificando
|
|
| Vokativ |
elucificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucificandus
|
elucificanda
|
elucificandum
|
| Genitiv |
elucificandi
|
elucificandae
|
elucificandi
|
| Dativ |
elucificando
|
elucificandae
|
elucificando
|
| Akkusativ |
elucificandum
|
elucificandam
|
elucificandum
|
| Ablativ |
elucificando
|
elucificanda
|
elucificando
|
| Vokativ |
elucificande
|
elucificanda
|
elucificandum
|
Plural
| Nominativ |
elucificandi
|
elucificandae
|
elucificanda
|
| Genitiv |
elucificandorum
|
elucificandarum
|
elucificandorum
|
| Dativ |
elucificandis
|
elucificandis
|
elucificandis
|
| Akkusativ |
elucificandos
|
elucificandas
|
elucificanda
|
| Ablativ |
elucificandis
|
elucificandis
|
elucificandis
|
| Vokativ |
elucificandi
|
elucificandae
|
elucificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucificans
|
elucificans
|
elucificans
|
| Genitiv |
elucificantis
|
elucificantis
|
elucificantis
|
| Dativ |
elucificanti
|
elucificanti
|
elucificanti
|
| Akkusativ |
elucificantem
|
elucificantem
|
elucificans
|
| Ablativ |
elucificanti elucificante
|
elucificanti elucificante
|
elucificanti elucificante
|
| Vokativ |
elucificans
|
elucificans
|
elucificans
|
Plural
| Nominativ |
elucificantes
|
elucificantes
|
elucificantia
|
| Genitiv |
elucificantium elucificantum
|
elucificantium elucificantum
|
elucificantium elucificantum
|
| Dativ |
elucificantibus
|
elucificantibus
|
elucificantibus
|
| Akkusativ |
elucificantes
|
elucificantes
|
elucificantia
|
| Ablativ |
elucificantibus
|
elucificantibus
|
elucificantibus
|
| Vokativ |
elucificantes
|
elucificantes
|
elucificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucificatus
|
elucificata
|
elucificatum
|
| Genitiv |
elucificati
|
elucificatae
|
elucificati
|
| Dativ |
elucificato
|
elucificatae
|
elucificato
|
| Akkusativ |
elucificatum
|
elucificatam
|
elucificatum
|
| Ablativ |
elucificato
|
elucificata
|
elucificato
|
| Vokativ |
elucificate
|
elucificata
|
elucificatum
|
Plural
| Nominativ |
elucificati
|
elucificatae
|
elucificata
|
| Genitiv |
elucificatorum
|
elucificatarum
|
elucificatorum
|
| Dativ |
elucificatis
|
elucificatis
|
elucificatis
|
| Akkusativ |
elucificatos
|
elucificatas
|
elucificata
|
| Ablativ |
elucificatis
|
elucificatis
|
elucificatis
|
| Vokativ |
elucificati
|
elucificatae
|
elucificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucificaturus
|
elucificatura
|
elucificaturum
|
| Genitiv |
elucificaturi
|
elucificaturae
|
elucificaturi
|
| Dativ |
elucificaturo
|
elucificaturae
|
elucificaturo
|
| Akkusativ |
elucificaturum
|
elucificaturam
|
elucificaturum
|
| Ablativ |
elucificaturo
|
elucificatura
|
elucificaturo
|
| Vokativ |
elucificature
|
elucificatura
|
elucificaturum
|
Plural
| Nominativ |
elucificaturi
|
elucificaturae
|
elucificatura
|
| Genitiv |
elucificaturorum
|
elucificaturarum
|
elucificaturorum
|
| Dativ |
elucificaturis
|
elucificaturis
|
elucificaturis
|
| Akkusativ |
elucificaturos
|
elucificaturas
|
elucificatura
|
| Ablativ |
elucificaturis
|
elucificaturis
|
elucificaturis
|
| Vokativ |
elucificaturi
|
elucificaturae
|
elucificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
elucificatum
|
elucificatu
|