Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctor
|
|
| 2. Person Singular |
eluctaris eluctare
|
|
| 3. Person Singular |
eluctatur
|
|
| 1. Person Plural |
eluctamur
|
|
| 2. Person Plural |
eluctamini
|
|
| 3. Person Plural |
eluctantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucter
|
|
| 2. Person Singular |
elucteris eluctere
|
|
| 3. Person Singular |
eluctetur
|
|
| 1. Person Plural |
eluctemur
|
|
| 2. Person Plural |
eluctemini
|
|
| 3. Person Plural |
eluctentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctabar
|
|
| 2. Person Singular |
eluctabaris eluctabare
|
|
| 3. Person Singular |
eluctabatur
|
|
| 1. Person Plural |
eluctabamur
|
|
| 2. Person Plural |
eluctabamini
|
|
| 3. Person Plural |
eluctabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctarer
|
|
| 2. Person Singular |
eluctareris eluctarere
|
|
| 3. Person Singular |
eluctaretur
|
|
| 1. Person Plural |
eluctaremur
|
|
| 2. Person Plural |
eluctaremini
|
|
| 3. Person Plural |
eluctarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctabor
|
|
| 2. Person Singular |
eluctaberis eluctabere
|
|
| 3. Person Singular |
eluctabitur
|
|
| 1. Person Plural |
eluctabimur
|
|
| 2. Person Plural |
eluctabimini
|
|
| 3. Person Plural |
eluctabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
eluctatus es
|
|
| 3. Person Singular |
eluctatus est
|
|
| 1. Person Plural |
eluctati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
eluctati estis
|
|
| 3. Person Plural |
eluctati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
eluctatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
eluctatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
eluctati simus
|
|
| 2. Person Plural |
eluctati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
eluctati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
eluctatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
eluctatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
eluctati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
eluctati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
eluctati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
eluctatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
eluctatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
eluctati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
eluctati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
eluctati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
eluctatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
eluctatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
eluctati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
eluctati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
eluctati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eluctari eluctarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
eluctatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eluctaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eluctare
|
! |
| 2. Person Plural |
eluctamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eluctator
|
| 3. Person Singular |
eluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
eluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eluctari eluctarier
|
|
| Genitiv |
eluctandi
|
|
| Dativ |
eluctando
|
|
| Akkusativ |
eluctandum
|
|
| Ablativ |
eluctando
|
|
| Vokativ |
eluctande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctandus
|
eluctanda
|
eluctandum
|
| Genitiv |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctandi
|
| Dativ |
eluctando
|
eluctandae
|
eluctando
|
| Akkusativ |
eluctandum
|
eluctandam
|
eluctandum
|
| Ablativ |
eluctando
|
eluctanda
|
eluctando
|
| Vokativ |
eluctande
|
eluctanda
|
eluctandum
|
Plural
| Nominativ |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctanda
|
| Genitiv |
eluctandorum
|
eluctandarum
|
eluctandorum
|
| Dativ |
eluctandis
|
eluctandis
|
eluctandis
|
| Akkusativ |
eluctandos
|
eluctandas
|
eluctanda
|
| Ablativ |
eluctandis
|
eluctandis
|
eluctandis
|
| Vokativ |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctans
|
eluctans
|
eluctans
|
| Genitiv |
eluctantis
|
eluctantis
|
eluctantis
|
| Dativ |
eluctanti
|
eluctanti
|
eluctanti
|
| Akkusativ |
eluctantem
|
eluctantem
|
eluctans
|
| Ablativ |
eluctanti eluctante
|
eluctanti eluctante
|
eluctanti eluctante
|
| Vokativ |
eluctans
|
eluctans
|
eluctans
|
Plural
| Nominativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
| Genitiv |
eluctantium eluctantum
|
eluctantium eluctantum
|
eluctantium eluctantum
|
| Dativ |
eluctantibus
|
eluctantibus
|
eluctantibus
|
| Akkusativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
| Ablativ |
eluctantibus
|
eluctantibus
|
eluctantibus
|
| Vokativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctatus
|
eluctata
|
eluctatum
|
| Genitiv |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctati
|
| Dativ |
eluctato
|
eluctatae
|
eluctato
|
| Akkusativ |
eluctatum
|
eluctatam
|
eluctatum
|
| Ablativ |
eluctato
|
eluctata
|
eluctato
|
| Vokativ |
eluctate
|
eluctata
|
eluctatum
|
Plural
| Nominativ |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctata
|
| Genitiv |
eluctatorum
|
eluctatarum
|
eluctatorum
|
| Dativ |
eluctatis
|
eluctatis
|
eluctatis
|
| Akkusativ |
eluctatos
|
eluctatas
|
eluctata
|
| Ablativ |
eluctatis
|
eluctatis
|
eluctatis
|
| Vokativ |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctaturus
|
eluctatura
|
eluctaturum
|
| Genitiv |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctaturi
|
| Dativ |
eluctaturo
|
eluctaturae
|
eluctaturo
|
| Akkusativ |
eluctaturum
|
eluctaturam
|
eluctaturum
|
| Ablativ |
eluctaturo
|
eluctatura
|
eluctaturo
|
| Vokativ |
eluctature
|
eluctatura
|
eluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctatura
|
| Genitiv |
eluctaturorum
|
eluctaturarum
|
eluctaturorum
|
| Dativ |
eluctaturis
|
eluctaturis
|
eluctaturis
|
| Akkusativ |
eluctaturos
|
eluctaturas
|
eluctatura
|
| Ablativ |
eluctaturis
|
eluctaturis
|
eluctaturis
|
| Vokativ |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eluctatum
|
eluctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctor
|
ich entwinde |
| 2. Person Singular |
eluctaris eluctare
|
du entwindest |
| 3. Person Singular |
eluctatur
|
er/sie/es entwindet |
| 1. Person Plural |
eluctamur
|
wir entwinden |
| 2. Person Plural |
eluctamini
|
ihr entwindet |
| 3. Person Plural |
eluctantur
|
sie entwinden |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucter
|
ich entwinde |
| 2. Person Singular |
elucteris eluctere
|
du entwindest |
| 3. Person Singular |
eluctetur
|
er/sie/es entwinde |
| 1. Person Plural |
eluctemur
|
wir entwinden |
| 2. Person Plural |
eluctemini
|
ihr entwindet |
| 3. Person Plural |
eluctentur
|
sie entwinden |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctabar
|
ich entwand |
| 2. Person Singular |
eluctabaris eluctabare
|
du entwandest |
| 3. Person Singular |
eluctabatur
|
er/sie/es entwand |
| 1. Person Plural |
eluctabamur
|
wir entwanden |
| 2. Person Plural |
eluctabamini
|
ihr entwandet |
| 3. Person Plural |
eluctabantur
|
sie entwanden |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctarer
|
ich entwände |
| 2. Person Singular |
eluctareris eluctarere
|
du entwändest |
| 3. Person Singular |
eluctaretur
|
er/sie/es entwände |
| 1. Person Plural |
eluctaremur
|
wir entwänden |
| 2. Person Plural |
eluctaremini
|
ihr entwändet |
| 3. Person Plural |
eluctarentur
|
sie entwänden |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctabor
|
ich werde entwinden |
| 2. Person Singular |
eluctaberis eluctabere
|
du wirst entwinden |
| 3. Person Singular |
eluctabitur
|
er/sie/es wird entwinden |
| 1. Person Plural |
eluctabimur
|
wir werden entwinden |
| 2. Person Plural |
eluctabimini
|
ihr werdet entwinden |
| 3. Person Plural |
eluctabuntur
|
sie werden entwinden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus sum
|
ich habe entwunden |
| 2. Person Singular |
eluctatus es
|
du hast entwunden |
| 3. Person Singular |
eluctatus est
|
er/sie/es hat entwunden |
| 1. Person Plural |
eluctati sumus
|
wir haben entwunden |
| 2. Person Plural |
eluctati estis
|
ihr habt entwunden |
| 3. Person Plural |
eluctati sunt
|
sie haben entwunden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus sim
|
ich habe entwunden |
| 2. Person Singular |
eluctatus sis
|
du habest entwunden |
| 3. Person Singular |
eluctatus sit
|
er/sie/es habe entwunden |
| 1. Person Plural |
eluctati simus
|
wir haben entwunden |
| 2. Person Plural |
eluctati sitis
|
ihr habet entwunden |
| 3. Person Plural |
eluctati sint
|
sie haben entwunden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus eram
|
ich hatte entwunden |
| 2. Person Singular |
eluctatus eras
|
du hattest entwunden |
| 3. Person Singular |
eluctatus erat
|
er/sie/es hatte entwunden |
| 1. Person Plural |
eluctati eramus
|
wir hatten entwunden |
| 2. Person Plural |
eluctati eratis
|
ihr hattet entwunden |
| 3. Person Plural |
eluctati erant
|
sie hatten entwunden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus essem
|
ich hätte entwunden |
| 2. Person Singular |
eluctatus esses
|
du hättest entwunden |
| 3. Person Singular |
eluctatus esset
|
er/sie/es hätte entwunden |
| 1. Person Plural |
eluctati essemus
|
wir hätten entwunden |
| 2. Person Plural |
eluctati essetis
|
ihr hättet entwunden |
| 3. Person Plural |
eluctati essent
|
sie hätten entwunden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus ero
|
ich werde entwunden haben |
| 2. Person Singular |
eluctatus eris
|
du wirst entwunden haben |
| 3. Person Singular |
eluctatus erit
|
er/sie/es wird entwunden haben |
| 1. Person Plural |
eluctati erimus
|
wir werden entwunden haben |
| 2. Person Plural |
eluctati eritis
|
ihr werdet entwunden haben |
| 3. Person Plural |
eluctati erunt
|
sie werden entwunden haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eluctari eluctarier
|
entwinden |
| Vorzeitigkeit |
eluctatus esse
|
entwunden haben |
| Nachzeitigkeit |
eluctaturum esse
|
entwinden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eluctare
|
entwinde! |
| 2. Person Plural |
eluctamini
|
entwindet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eluctator
|
| 3. Person Singular |
eluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
eluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eluctari eluctarier
|
das Entwinden |
| Genitiv |
eluctandi
|
des Entwindens |
| Dativ |
eluctando
|
dem Entwinden |
| Akkusativ |
eluctandum
|
das Entwinden |
| Ablativ |
eluctando
|
durch das Entwinden |
| Vokativ |
eluctande
|
Entwinden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctandus
|
eluctanda
|
eluctandum
|
| Genitiv |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctandi
|
| Dativ |
eluctando
|
eluctandae
|
eluctando
|
| Akkusativ |
eluctandum
|
eluctandam
|
eluctandum
|
| Ablativ |
eluctando
|
eluctanda
|
eluctando
|
| Vokativ |
eluctande
|
eluctanda
|
eluctandum
|
Plural
| Nominativ |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctanda
|
| Genitiv |
eluctandorum
|
eluctandarum
|
eluctandorum
|
| Dativ |
eluctandis
|
eluctandis
|
eluctandis
|
| Akkusativ |
eluctandos
|
eluctandas
|
eluctanda
|
| Ablativ |
eluctandis
|
eluctandis
|
eluctandis
|
| Vokativ |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctans
|
eluctans
|
eluctans
|
| Genitiv |
eluctantis
|
eluctantis
|
eluctantis
|
| Dativ |
eluctanti
|
eluctanti
|
eluctanti
|
| Akkusativ |
eluctantem
|
eluctantem
|
eluctans
|
| Ablativ |
eluctanti eluctante
|
eluctanti eluctante
|
eluctanti eluctante
|
| Vokativ |
eluctans
|
eluctans
|
eluctans
|
Plural
| Nominativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
| Genitiv |
eluctantium eluctantum
|
eluctantium eluctantum
|
eluctantium eluctantum
|
| Dativ |
eluctantibus
|
eluctantibus
|
eluctantibus
|
| Akkusativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
| Ablativ |
eluctantibus
|
eluctantibus
|
eluctantibus
|
| Vokativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctatus
|
eluctata
|
eluctatum
|
| Genitiv |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctati
|
| Dativ |
eluctato
|
eluctatae
|
eluctato
|
| Akkusativ |
eluctatum
|
eluctatam
|
eluctatum
|
| Ablativ |
eluctato
|
eluctata
|
eluctato
|
| Vokativ |
eluctate
|
eluctata
|
eluctatum
|
Plural
| Nominativ |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctata
|
| Genitiv |
eluctatorum
|
eluctatarum
|
eluctatorum
|
| Dativ |
eluctatis
|
eluctatis
|
eluctatis
|
| Akkusativ |
eluctatos
|
eluctatas
|
eluctata
|
| Ablativ |
eluctatis
|
eluctatis
|
eluctatis
|
| Vokativ |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctaturus
|
eluctatura
|
eluctaturum
|
| Genitiv |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctaturi
|
| Dativ |
eluctaturo
|
eluctaturae
|
eluctaturo
|
| Akkusativ |
eluctaturum
|
eluctaturam
|
eluctaturum
|
| Ablativ |
eluctaturo
|
eluctatura
|
eluctaturo
|
| Vokativ |
eluctature
|
eluctatura
|
eluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctatura
|
| Genitiv |
eluctaturorum
|
eluctaturarum
|
eluctaturorum
|
| Dativ |
eluctaturis
|
eluctaturis
|
eluctaturis
|
| Akkusativ |
eluctaturos
|
eluctaturas
|
eluctatura
|
| Ablativ |
eluctaturis
|
eluctaturis
|
eluctaturis
|
| Vokativ |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eluctatum
|
eluctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctor
|
ich ringe heraus |
| 2. Person Singular |
eluctaris eluctare
|
du ringst heraus |
| 3. Person Singular |
eluctatur
|
er/sie/es ringt heraus |
| 1. Person Plural |
eluctamur
|
wir ringen heraus |
| 2. Person Plural |
eluctamini
|
ihr ringt heraus |
| 3. Person Plural |
eluctantur
|
sie ringen heraus |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucter
|
ich ringe heraus |
| 2. Person Singular |
elucteris eluctere
|
du ringest heraus |
| 3. Person Singular |
eluctetur
|
er/sie/es ringe heraus |
| 1. Person Plural |
eluctemur
|
wir ringen heraus |
| 2. Person Plural |
eluctemini
|
ihr ringet heraus |
| 3. Person Plural |
eluctentur
|
sie ringen heraus |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctabar
|
ich rang heraus |
| 2. Person Singular |
eluctabaris eluctabare
|
du rangst heraus |
| 3. Person Singular |
eluctabatur
|
er/sie/es rang heraus |
| 1. Person Plural |
eluctabamur
|
wir rangen heraus |
| 2. Person Plural |
eluctabamini
|
ihr rangt heraus |
| 3. Person Plural |
eluctabantur
|
sie rangen heraus |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctarer
|
ich ränge heraus |
| 2. Person Singular |
eluctareris eluctarere
|
du rängest heraus |
| 3. Person Singular |
eluctaretur
|
er/sie/es ränge heraus |
| 1. Person Plural |
eluctaremur
|
wir rängen heraus |
| 2. Person Plural |
eluctaremini
|
ihr ränget heraus |
| 3. Person Plural |
eluctarentur
|
sie rängen heraus |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctabor
|
ich werde herausringen |
| 2. Person Singular |
eluctaberis eluctabere
|
du wirst herausringen |
| 3. Person Singular |
eluctabitur
|
er/sie/es wird herausringen |
| 1. Person Plural |
eluctabimur
|
wir werden herausringen |
| 2. Person Plural |
eluctabimini
|
ihr werdet herausringen |
| 3. Person Plural |
eluctabuntur
|
sie werden herausringen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus sum
|
ich habe herausgerungen |
| 2. Person Singular |
eluctatus es
|
du hast herausgerungen |
| 3. Person Singular |
eluctatus est
|
er/sie/es hat herausgerungen |
| 1. Person Plural |
eluctati sumus
|
wir haben herausgerungen |
| 2. Person Plural |
eluctati estis
|
ihr habt herausgerungen |
| 3. Person Plural |
eluctati sunt
|
sie haben herausgerungen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus sim
|
ich habe herausgerungen |
| 2. Person Singular |
eluctatus sis
|
du habest herausgerungen |
| 3. Person Singular |
eluctatus sit
|
er/sie/es habe herausgerungen |
| 1. Person Plural |
eluctati simus
|
wir haben herausgerungen |
| 2. Person Plural |
eluctati sitis
|
ihr habet herausgerungen |
| 3. Person Plural |
eluctati sint
|
sie haben herausgerungen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus eram
|
ich hatte herausgerungen |
| 2. Person Singular |
eluctatus eras
|
du hattest herausgerungen |
| 3. Person Singular |
eluctatus erat
|
er/sie/es hatte herausgerungen |
| 1. Person Plural |
eluctati eramus
|
wir hatten herausgerungen |
| 2. Person Plural |
eluctati eratis
|
ihr hattet herausgerungen |
| 3. Person Plural |
eluctati erant
|
sie hatten herausgerungen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus essem
|
ich hätte herausgerungen |
| 2. Person Singular |
eluctatus esses
|
du hättest herausgerungen |
| 3. Person Singular |
eluctatus esset
|
er/sie/es hätte herausgerungen |
| 1. Person Plural |
eluctati essemus
|
wir hätten herausgerungen |
| 2. Person Plural |
eluctati essetis
|
ihr hättet herausgerungen |
| 3. Person Plural |
eluctati essent
|
sie hätten herausgerungen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus ero
|
ich werde herausgerungen haben |
| 2. Person Singular |
eluctatus eris
|
du wirst herausgerungen haben |
| 3. Person Singular |
eluctatus erit
|
er/sie/es wird herausgerungen haben |
| 1. Person Plural |
eluctati erimus
|
wir werden herausgerungen haben |
| 2. Person Plural |
eluctati eritis
|
ihr werdet herausgerungen haben |
| 3. Person Plural |
eluctati erunt
|
sie werden herausgerungen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eluctari eluctarier
|
herausringen |
| Vorzeitigkeit |
eluctatus esse
|
herausgerungen haben |
| Nachzeitigkeit |
eluctaturum esse
|
herausringen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eluctare
|
ringe heraus; ring heraus! |
| 2. Person Plural |
eluctamini
|
ringt heraus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eluctator
|
| 3. Person Singular |
eluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
eluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eluctari eluctarier
|
das Herausringen |
| Genitiv |
eluctandi
|
des Herausringens |
| Dativ |
eluctando
|
dem Herausringen |
| Akkusativ |
eluctandum
|
das Herausringen |
| Ablativ |
eluctando
|
durch das Herausringen |
| Vokativ |
eluctande
|
Herausringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctandus
|
eluctanda
|
eluctandum
|
| Genitiv |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctandi
|
| Dativ |
eluctando
|
eluctandae
|
eluctando
|
| Akkusativ |
eluctandum
|
eluctandam
|
eluctandum
|
| Ablativ |
eluctando
|
eluctanda
|
eluctando
|
| Vokativ |
eluctande
|
eluctanda
|
eluctandum
|
Plural
| Nominativ |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctanda
|
| Genitiv |
eluctandorum
|
eluctandarum
|
eluctandorum
|
| Dativ |
eluctandis
|
eluctandis
|
eluctandis
|
| Akkusativ |
eluctandos
|
eluctandas
|
eluctanda
|
| Ablativ |
eluctandis
|
eluctandis
|
eluctandis
|
| Vokativ |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctans
|
eluctans
|
eluctans
|
| Genitiv |
eluctantis
|
eluctantis
|
eluctantis
|
| Dativ |
eluctanti
|
eluctanti
|
eluctanti
|
| Akkusativ |
eluctantem
|
eluctantem
|
eluctans
|
| Ablativ |
eluctanti eluctante
|
eluctanti eluctante
|
eluctanti eluctante
|
| Vokativ |
eluctans
|
eluctans
|
eluctans
|
Plural
| Nominativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
| Genitiv |
eluctantium eluctantum
|
eluctantium eluctantum
|
eluctantium eluctantum
|
| Dativ |
eluctantibus
|
eluctantibus
|
eluctantibus
|
| Akkusativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
| Ablativ |
eluctantibus
|
eluctantibus
|
eluctantibus
|
| Vokativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctatus
|
eluctata
|
eluctatum
|
| Genitiv |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctati
|
| Dativ |
eluctato
|
eluctatae
|
eluctato
|
| Akkusativ |
eluctatum
|
eluctatam
|
eluctatum
|
| Ablativ |
eluctato
|
eluctata
|
eluctato
|
| Vokativ |
eluctate
|
eluctata
|
eluctatum
|
Plural
| Nominativ |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctata
|
| Genitiv |
eluctatorum
|
eluctatarum
|
eluctatorum
|
| Dativ |
eluctatis
|
eluctatis
|
eluctatis
|
| Akkusativ |
eluctatos
|
eluctatas
|
eluctata
|
| Ablativ |
eluctatis
|
eluctatis
|
eluctatis
|
| Vokativ |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctaturus
|
eluctatura
|
eluctaturum
|
| Genitiv |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctaturi
|
| Dativ |
eluctaturo
|
eluctaturae
|
eluctaturo
|
| Akkusativ |
eluctaturum
|
eluctaturam
|
eluctaturum
|
| Ablativ |
eluctaturo
|
eluctatura
|
eluctaturo
|
| Vokativ |
eluctature
|
eluctatura
|
eluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctatura
|
| Genitiv |
eluctaturorum
|
eluctaturarum
|
eluctaturorum
|
| Dativ |
eluctaturis
|
eluctaturis
|
eluctaturis
|
| Akkusativ |
eluctaturos
|
eluctaturas
|
eluctatura
|
| Ablativ |
eluctaturis
|
eluctaturis
|
eluctaturis
|
| Vokativ |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eluctatum
|
eluctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctor
|
ich dringe hervor |
| 2. Person Singular |
eluctaris eluctare
|
du dringst hervor |
| 3. Person Singular |
eluctatur
|
er/sie/es dringt hervor |
| 1. Person Plural |
eluctamur
|
wir dringen hervor |
| 2. Person Plural |
eluctamini
|
ihr dringt hervor |
| 3. Person Plural |
eluctantur
|
sie dringen hervor |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucter
|
ich dringe hervor |
| 2. Person Singular |
elucteris eluctere
|
du dringest hervor |
| 3. Person Singular |
eluctetur
|
er/sie/es dringe hervor |
| 1. Person Plural |
eluctemur
|
wir dringen hervor |
| 2. Person Plural |
eluctemini
|
ihr dringet hervor |
| 3. Person Plural |
eluctentur
|
sie dringen hervor |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctabar
|
ich drang hervor |
| 2. Person Singular |
eluctabaris eluctabare
|
du drangst hervor |
| 3. Person Singular |
eluctabatur
|
er/sie/es drang hervor |
| 1. Person Plural |
eluctabamur
|
wir drangen hervor |
| 2. Person Plural |
eluctabamini
|
ihr drangt hervor |
| 3. Person Plural |
eluctabantur
|
sie drangen hervor |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctarer
|
ich dränge hervor |
| 2. Person Singular |
eluctareris eluctarere
|
du drängest hervor |
| 3. Person Singular |
eluctaretur
|
er/sie/es dränge hervor |
| 1. Person Plural |
eluctaremur
|
wir drängen hervor |
| 2. Person Plural |
eluctaremini
|
ihr dränget hervor |
| 3. Person Plural |
eluctarentur
|
sie drängen hervor |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctabor
|
ich werde hervordringen |
| 2. Person Singular |
eluctaberis eluctabere
|
du wirst hervordringen |
| 3. Person Singular |
eluctabitur
|
er/sie/es wird hervordringen |
| 1. Person Plural |
eluctabimur
|
wir werden hervordringen |
| 2. Person Plural |
eluctabimini
|
ihr werdet hervordringen |
| 3. Person Plural |
eluctabuntur
|
sie werden hervordringen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus sum
|
ich bin hervorgedrungen |
| 2. Person Singular |
eluctatus es
|
du bist hervorgedrungen |
| 3. Person Singular |
eluctatus est
|
er/sie/es ist hervorgedrungen |
| 1. Person Plural |
eluctati sumus
|
wir sind hervorgedrungen |
| 2. Person Plural |
eluctati estis
|
ihr seid hervorgedrungen |
| 3. Person Plural |
eluctati sunt
|
sie sind hervorgedrungen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus sim
|
ich sei hervorgedrungen |
| 2. Person Singular |
eluctatus sis
|
du seiest hervorgedrungen |
| 3. Person Singular |
eluctatus sit
|
er/sie/es sei hervorgedrungen |
| 1. Person Plural |
eluctati simus
|
wir seien hervorgedrungen |
| 2. Person Plural |
eluctati sitis
|
ihr seiet hervorgedrungen |
| 3. Person Plural |
eluctati sint
|
sie seien hervorgedrungen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus eram
|
ich war hervorgedrungen |
| 2. Person Singular |
eluctatus eras
|
du warst hervorgedrungen |
| 3. Person Singular |
eluctatus erat
|
er/sie/es war hervorgedrungen |
| 1. Person Plural |
eluctati eramus
|
wir waren hervorgedrungen |
| 2. Person Plural |
eluctati eratis
|
ihr wart hervorgedrungen |
| 3. Person Plural |
eluctati erant
|
sie waren hervorgedrungen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus essem
|
ich wäre hervorgedrungen |
| 2. Person Singular |
eluctatus esses
|
du wärest hervorgedrungen |
| 3. Person Singular |
eluctatus esset
|
er/sie/es wäre hervorgedrungen |
| 1. Person Plural |
eluctati essemus
|
wir wären hervorgedrungen |
| 2. Person Plural |
eluctati essetis
|
ihr wäret hervorgedrungen |
| 3. Person Plural |
eluctati essent
|
sie wären hervorgedrungen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus ero
|
ich werde hervorgedrungen sein |
| 2. Person Singular |
eluctatus eris
|
du wirst hervorgedrungen sein |
| 3. Person Singular |
eluctatus erit
|
er/sie/es wird hervorgedrungen sein |
| 1. Person Plural |
eluctati erimus
|
wir werden hervorgedrungen sein |
| 2. Person Plural |
eluctati eritis
|
ihr werdet hervorgedrungen sein |
| 3. Person Plural |
eluctati erunt
|
sie werden hervorgedrungen sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eluctari eluctarier
|
hervordringen |
| Vorzeitigkeit |
eluctatus esse
|
hervorgedrungen sein |
| Nachzeitigkeit |
eluctaturum esse
|
hervordringen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eluctare
|
dringe hervor; dring hervor! |
| 2. Person Plural |
eluctamini
|
dringt hervor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eluctator
|
| 3. Person Singular |
eluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
eluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eluctari eluctarier
|
das Hervordringen |
| Genitiv |
eluctandi
|
des Hervordringens |
| Dativ |
eluctando
|
dem Hervordringen |
| Akkusativ |
eluctandum
|
das Hervordringen |
| Ablativ |
eluctando
|
durch das Hervordringen |
| Vokativ |
eluctande
|
Hervordringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctandus
|
eluctanda
|
eluctandum
|
| Genitiv |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctandi
|
| Dativ |
eluctando
|
eluctandae
|
eluctando
|
| Akkusativ |
eluctandum
|
eluctandam
|
eluctandum
|
| Ablativ |
eluctando
|
eluctanda
|
eluctando
|
| Vokativ |
eluctande
|
eluctanda
|
eluctandum
|
Plural
| Nominativ |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctanda
|
| Genitiv |
eluctandorum
|
eluctandarum
|
eluctandorum
|
| Dativ |
eluctandis
|
eluctandis
|
eluctandis
|
| Akkusativ |
eluctandos
|
eluctandas
|
eluctanda
|
| Ablativ |
eluctandis
|
eluctandis
|
eluctandis
|
| Vokativ |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctans
|
eluctans
|
eluctans
|
| Genitiv |
eluctantis
|
eluctantis
|
eluctantis
|
| Dativ |
eluctanti
|
eluctanti
|
eluctanti
|
| Akkusativ |
eluctantem
|
eluctantem
|
eluctans
|
| Ablativ |
eluctanti eluctante
|
eluctanti eluctante
|
eluctanti eluctante
|
| Vokativ |
eluctans
|
eluctans
|
eluctans
|
Plural
| Nominativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
| Genitiv |
eluctantium eluctantum
|
eluctantium eluctantum
|
eluctantium eluctantum
|
| Dativ |
eluctantibus
|
eluctantibus
|
eluctantibus
|
| Akkusativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
| Ablativ |
eluctantibus
|
eluctantibus
|
eluctantibus
|
| Vokativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctatus
|
eluctata
|
eluctatum
|
| Genitiv |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctati
|
| Dativ |
eluctato
|
eluctatae
|
eluctato
|
| Akkusativ |
eluctatum
|
eluctatam
|
eluctatum
|
| Ablativ |
eluctato
|
eluctata
|
eluctato
|
| Vokativ |
eluctate
|
eluctata
|
eluctatum
|
Plural
| Nominativ |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctata
|
| Genitiv |
eluctatorum
|
eluctatarum
|
eluctatorum
|
| Dativ |
eluctatis
|
eluctatis
|
eluctatis
|
| Akkusativ |
eluctatos
|
eluctatas
|
eluctata
|
| Ablativ |
eluctatis
|
eluctatis
|
eluctatis
|
| Vokativ |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctaturus
|
eluctatura
|
eluctaturum
|
| Genitiv |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctaturi
|
| Dativ |
eluctaturo
|
eluctaturae
|
eluctaturo
|
| Akkusativ |
eluctaturum
|
eluctaturam
|
eluctaturum
|
| Ablativ |
eluctaturo
|
eluctatura
|
eluctaturo
|
| Vokativ |
eluctature
|
eluctatura
|
eluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctatura
|
| Genitiv |
eluctaturorum
|
eluctaturarum
|
eluctaturorum
|
| Dativ |
eluctaturis
|
eluctaturis
|
eluctaturis
|
| Akkusativ |
eluctaturos
|
eluctaturas
|
eluctatura
|
| Ablativ |
eluctaturis
|
eluctaturis
|
eluctaturis
|
| Vokativ |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eluctatum
|
eluctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctor
|
|
| 2. Person Singular |
eluctaris eluctare
|
|
| 3. Person Singular |
eluctatur
|
|
| 1. Person Plural |
eluctamur
|
|
| 2. Person Plural |
eluctamini
|
|
| 3. Person Plural |
eluctantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucter
|
|
| 2. Person Singular |
elucteris eluctere
|
|
| 3. Person Singular |
eluctetur
|
|
| 1. Person Plural |
eluctemur
|
|
| 2. Person Plural |
eluctemini
|
|
| 3. Person Plural |
eluctentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctabar
|
|
| 2. Person Singular |
eluctabaris eluctabare
|
|
| 3. Person Singular |
eluctabatur
|
|
| 1. Person Plural |
eluctabamur
|
|
| 2. Person Plural |
eluctabamini
|
|
| 3. Person Plural |
eluctabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctarer
|
|
| 2. Person Singular |
eluctareris eluctarere
|
|
| 3. Person Singular |
eluctaretur
|
|
| 1. Person Plural |
eluctaremur
|
|
| 2. Person Plural |
eluctaremini
|
|
| 3. Person Plural |
eluctarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctabor
|
|
| 2. Person Singular |
eluctaberis eluctabere
|
|
| 3. Person Singular |
eluctabitur
|
|
| 1. Person Plural |
eluctabimur
|
|
| 2. Person Plural |
eluctabimini
|
|
| 3. Person Plural |
eluctabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
eluctatus es
|
|
| 3. Person Singular |
eluctatus est
|
|
| 1. Person Plural |
eluctati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
eluctati estis
|
|
| 3. Person Plural |
eluctati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
eluctatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
eluctatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
eluctati simus
|
|
| 2. Person Plural |
eluctati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
eluctati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
eluctatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
eluctatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
eluctati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
eluctati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
eluctati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
eluctatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
eluctatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
eluctati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
eluctati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
eluctati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
eluctatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
eluctatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
eluctati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
eluctati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
eluctati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eluctari eluctarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
eluctatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
eluctaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eluctare
|
! |
| 2. Person Plural |
eluctamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eluctator
|
| 3. Person Singular |
eluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
eluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eluctari eluctarier
|
|
| Genitiv |
eluctandi
|
|
| Dativ |
eluctando
|
|
| Akkusativ |
eluctandum
|
|
| Ablativ |
eluctando
|
|
| Vokativ |
eluctande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctandus
|
eluctanda
|
eluctandum
|
| Genitiv |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctandi
|
| Dativ |
eluctando
|
eluctandae
|
eluctando
|
| Akkusativ |
eluctandum
|
eluctandam
|
eluctandum
|
| Ablativ |
eluctando
|
eluctanda
|
eluctando
|
| Vokativ |
eluctande
|
eluctanda
|
eluctandum
|
Plural
| Nominativ |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctanda
|
| Genitiv |
eluctandorum
|
eluctandarum
|
eluctandorum
|
| Dativ |
eluctandis
|
eluctandis
|
eluctandis
|
| Akkusativ |
eluctandos
|
eluctandas
|
eluctanda
|
| Ablativ |
eluctandis
|
eluctandis
|
eluctandis
|
| Vokativ |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctans
|
eluctans
|
eluctans
|
| Genitiv |
eluctantis
|
eluctantis
|
eluctantis
|
| Dativ |
eluctanti
|
eluctanti
|
eluctanti
|
| Akkusativ |
eluctantem
|
eluctantem
|
eluctans
|
| Ablativ |
eluctanti eluctante
|
eluctanti eluctante
|
eluctanti eluctante
|
| Vokativ |
eluctans
|
eluctans
|
eluctans
|
Plural
| Nominativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
| Genitiv |
eluctantium eluctantum
|
eluctantium eluctantum
|
eluctantium eluctantum
|
| Dativ |
eluctantibus
|
eluctantibus
|
eluctantibus
|
| Akkusativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
| Ablativ |
eluctantibus
|
eluctantibus
|
eluctantibus
|
| Vokativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctatus
|
eluctata
|
eluctatum
|
| Genitiv |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctati
|
| Dativ |
eluctato
|
eluctatae
|
eluctato
|
| Akkusativ |
eluctatum
|
eluctatam
|
eluctatum
|
| Ablativ |
eluctato
|
eluctata
|
eluctato
|
| Vokativ |
eluctate
|
eluctata
|
eluctatum
|
Plural
| Nominativ |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctata
|
| Genitiv |
eluctatorum
|
eluctatarum
|
eluctatorum
|
| Dativ |
eluctatis
|
eluctatis
|
eluctatis
|
| Akkusativ |
eluctatos
|
eluctatas
|
eluctata
|
| Ablativ |
eluctatis
|
eluctatis
|
eluctatis
|
| Vokativ |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctaturus
|
eluctatura
|
eluctaturum
|
| Genitiv |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctaturi
|
| Dativ |
eluctaturo
|
eluctaturae
|
eluctaturo
|
| Akkusativ |
eluctaturum
|
eluctaturam
|
eluctaturum
|
| Ablativ |
eluctaturo
|
eluctatura
|
eluctaturo
|
| Vokativ |
eluctature
|
eluctatura
|
eluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctatura
|
| Genitiv |
eluctaturorum
|
eluctaturarum
|
eluctaturorum
|
| Dativ |
eluctaturis
|
eluctaturis
|
eluctaturis
|
| Akkusativ |
eluctaturos
|
eluctaturas
|
eluctatura
|
| Ablativ |
eluctaturis
|
eluctaturis
|
eluctaturis
|
| Vokativ |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eluctatum
|
eluctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctor
|
ich überwinde |
| 2. Person Singular |
eluctaris eluctare
|
du überwindest |
| 3. Person Singular |
eluctatur
|
er/sie/es überwindet |
| 1. Person Plural |
eluctamur
|
wir überwinden |
| 2. Person Plural |
eluctamini
|
ihr überwindet |
| 3. Person Plural |
eluctantur
|
sie überwinden |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucter
|
ich überwinde |
| 2. Person Singular |
elucteris eluctere
|
du überwindest |
| 3. Person Singular |
eluctetur
|
er/sie/es überwinde |
| 1. Person Plural |
eluctemur
|
wir überwinden |
| 2. Person Plural |
eluctemini
|
ihr überwindet |
| 3. Person Plural |
eluctentur
|
sie überwinden |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctabar
|
ich überwand |
| 2. Person Singular |
eluctabaris eluctabare
|
du überwandest |
| 3. Person Singular |
eluctabatur
|
er/sie/es überwand |
| 1. Person Plural |
eluctabamur
|
wir überwanden |
| 2. Person Plural |
eluctabamini
|
ihr überwandet |
| 3. Person Plural |
eluctabantur
|
sie überwanden |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctarer
|
ich überwände |
| 2. Person Singular |
eluctareris eluctarere
|
du überwändest |
| 3. Person Singular |
eluctaretur
|
er/sie/es überwände |
| 1. Person Plural |
eluctaremur
|
wir überwänden |
| 2. Person Plural |
eluctaremini
|
ihr überwändet |
| 3. Person Plural |
eluctarentur
|
sie überwänden |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctabor
|
ich werde überwinden |
| 2. Person Singular |
eluctaberis eluctabere
|
du wirst überwinden |
| 3. Person Singular |
eluctabitur
|
er/sie/es wird überwinden |
| 1. Person Plural |
eluctabimur
|
wir werden überwinden |
| 2. Person Plural |
eluctabimini
|
ihr werdet überwinden |
| 3. Person Plural |
eluctabuntur
|
sie werden überwinden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus sum
|
ich habe überwunden |
| 2. Person Singular |
eluctatus es
|
du hast überwunden |
| 3. Person Singular |
eluctatus est
|
er/sie/es hat überwunden |
| 1. Person Plural |
eluctati sumus
|
wir haben überwunden |
| 2. Person Plural |
eluctati estis
|
ihr habt überwunden |
| 3. Person Plural |
eluctati sunt
|
sie haben überwunden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus sim
|
ich habe überwunden |
| 2. Person Singular |
eluctatus sis
|
du habest überwunden |
| 3. Person Singular |
eluctatus sit
|
er/sie/es habe überwunden |
| 1. Person Plural |
eluctati simus
|
wir haben überwunden |
| 2. Person Plural |
eluctati sitis
|
ihr habet überwunden |
| 3. Person Plural |
eluctati sint
|
sie haben überwunden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus eram
|
ich hatte überwunden |
| 2. Person Singular |
eluctatus eras
|
du hattest überwunden |
| 3. Person Singular |
eluctatus erat
|
er/sie/es hatte überwunden |
| 1. Person Plural |
eluctati eramus
|
wir hatten überwunden |
| 2. Person Plural |
eluctati eratis
|
ihr hattet überwunden |
| 3. Person Plural |
eluctati erant
|
sie hatten überwunden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus essem
|
ich hätte überwunden |
| 2. Person Singular |
eluctatus esses
|
du hättest überwunden |
| 3. Person Singular |
eluctatus esset
|
er/sie/es hätte überwunden |
| 1. Person Plural |
eluctati essemus
|
wir hätten überwunden |
| 2. Person Plural |
eluctati essetis
|
ihr hättet überwunden |
| 3. Person Plural |
eluctati essent
|
sie hätten überwunden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
eluctatus ero
|
ich werde überwunden haben |
| 2. Person Singular |
eluctatus eris
|
du wirst überwunden haben |
| 3. Person Singular |
eluctatus erit
|
er/sie/es wird überwunden haben |
| 1. Person Plural |
eluctati erimus
|
wir werden überwunden haben |
| 2. Person Plural |
eluctati eritis
|
ihr werdet überwunden haben |
| 3. Person Plural |
eluctati erunt
|
sie werden überwunden haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
eluctari eluctarier
|
überwinden |
| Vorzeitigkeit |
eluctatus esse
|
überwunden haben |
| Nachzeitigkeit |
eluctaturum esse
|
überwinden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
eluctare
|
überwinde! |
| 2. Person Plural |
eluctamini
|
überwindet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
eluctator
|
| 3. Person Singular |
eluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
eluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
eluctari eluctarier
|
das Überwinden |
| Genitiv |
eluctandi
|
des Überwindens |
| Dativ |
eluctando
|
dem Überwinden |
| Akkusativ |
eluctandum
|
das Überwinden |
| Ablativ |
eluctando
|
durch das Überwinden |
| Vokativ |
eluctande
|
Überwinden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctandus
|
eluctanda
|
eluctandum
|
| Genitiv |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctandi
|
| Dativ |
eluctando
|
eluctandae
|
eluctando
|
| Akkusativ |
eluctandum
|
eluctandam
|
eluctandum
|
| Ablativ |
eluctando
|
eluctanda
|
eluctando
|
| Vokativ |
eluctande
|
eluctanda
|
eluctandum
|
Plural
| Nominativ |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctanda
|
| Genitiv |
eluctandorum
|
eluctandarum
|
eluctandorum
|
| Dativ |
eluctandis
|
eluctandis
|
eluctandis
|
| Akkusativ |
eluctandos
|
eluctandas
|
eluctanda
|
| Ablativ |
eluctandis
|
eluctandis
|
eluctandis
|
| Vokativ |
eluctandi
|
eluctandae
|
eluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctans
|
eluctans
|
eluctans
|
| Genitiv |
eluctantis
|
eluctantis
|
eluctantis
|
| Dativ |
eluctanti
|
eluctanti
|
eluctanti
|
| Akkusativ |
eluctantem
|
eluctantem
|
eluctans
|
| Ablativ |
eluctanti eluctante
|
eluctanti eluctante
|
eluctanti eluctante
|
| Vokativ |
eluctans
|
eluctans
|
eluctans
|
Plural
| Nominativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
| Genitiv |
eluctantium eluctantum
|
eluctantium eluctantum
|
eluctantium eluctantum
|
| Dativ |
eluctantibus
|
eluctantibus
|
eluctantibus
|
| Akkusativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
| Ablativ |
eluctantibus
|
eluctantibus
|
eluctantibus
|
| Vokativ |
eluctantes
|
eluctantes
|
eluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctatus
|
eluctata
|
eluctatum
|
| Genitiv |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctati
|
| Dativ |
eluctato
|
eluctatae
|
eluctato
|
| Akkusativ |
eluctatum
|
eluctatam
|
eluctatum
|
| Ablativ |
eluctato
|
eluctata
|
eluctato
|
| Vokativ |
eluctate
|
eluctata
|
eluctatum
|
Plural
| Nominativ |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctata
|
| Genitiv |
eluctatorum
|
eluctatarum
|
eluctatorum
|
| Dativ |
eluctatis
|
eluctatis
|
eluctatis
|
| Akkusativ |
eluctatos
|
eluctatas
|
eluctata
|
| Ablativ |
eluctatis
|
eluctatis
|
eluctatis
|
| Vokativ |
eluctati
|
eluctatae
|
eluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
eluctaturus
|
eluctatura
|
eluctaturum
|
| Genitiv |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctaturi
|
| Dativ |
eluctaturo
|
eluctaturae
|
eluctaturo
|
| Akkusativ |
eluctaturum
|
eluctaturam
|
eluctaturum
|
| Ablativ |
eluctaturo
|
eluctatura
|
eluctaturo
|
| Vokativ |
eluctature
|
eluctatura
|
eluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctatura
|
| Genitiv |
eluctaturorum
|
eluctaturarum
|
eluctaturorum
|
| Dativ |
eluctaturis
|
eluctaturis
|
eluctaturis
|
| Akkusativ |
eluctaturos
|
eluctaturas
|
eluctatura
|
| Ablativ |
eluctaturis
|
eluctaturis
|
eluctaturis
|
| Vokativ |
eluctaturi
|
eluctaturae
|
eluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
eluctatum
|
eluctatu
|