Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
elucubrare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
elucubrari auch noch Formen von:
elucubrari (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubro
|
|
| 2. Person Singular |
elucubras
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrat
|
|
| 1. Person Plural |
elucubramus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubratis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubror
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraris elucubrare
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubramur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubramini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrem
|
|
| 2. Person Singular |
elucubres
|
|
| 3. Person Singular |
elucubret
|
|
| 1. Person Plural |
elucubremus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubretis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrer
|
|
| 2. Person Singular |
elucubreris elucubrere
|
|
| 3. Person Singular |
elucubretur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubremur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubremini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrabam
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrabas
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrabat
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrabar
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrabaris elucubrabare
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrarem
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrares
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraret
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraremus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraretis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrarer
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrareris elucubrarere
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraretur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraremur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraremini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrabo
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrabis
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrabit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrabor
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraberis elucubrabere
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubravi
|
|
| 2. Person Singular |
elucubravisti
|
|
| 3. Person Singular |
elucubravit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubravimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubravistis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubraverunt elucubravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus es
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus est
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubraverim
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraveris
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraverit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubraveram
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraveras
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraverat
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubravissem
|
|
| 2. Person Singular |
elucubravisses
|
|
| 3. Person Singular |
elucubravisset
|
|
| 1. Person Plural |
elucubravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubravero
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraveris
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraverit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
elucubrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
elucubravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
elucubraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
elucubrari elucubrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
elucubratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
elucubratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
elucubra
|
! |
| 2. Person Plural |
elucubrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
elucubrato
|
| 3. Person Singular |
elucubrato
|
| 2. Person Plural |
elucubratote
|
| 3. Person Plural |
elucubranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
elucubrare
|
|
| Genitiv |
elucubrandi
|
|
| Dativ |
elucubrando
|
|
| Akkusativ |
elucubrandum
|
|
| Ablativ |
elucubrando
|
|
| Vokativ |
elucubrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucubrandus
|
elucubranda
|
elucubrandum
|
| Genitiv |
elucubrandi
|
elucubrandae
|
elucubrandi
|
| Dativ |
elucubrando
|
elucubrandae
|
elucubrando
|
| Akkusativ |
elucubrandum
|
elucubrandam
|
elucubrandum
|
| Ablativ |
elucubrando
|
elucubranda
|
elucubrando
|
| Vokativ |
elucubrande
|
elucubranda
|
elucubrandum
|
Plural
| Nominativ |
elucubrandi
|
elucubrandae
|
elucubranda
|
| Genitiv |
elucubrandorum
|
elucubrandarum
|
elucubrandorum
|
| Dativ |
elucubrandis
|
elucubrandis
|
elucubrandis
|
| Akkusativ |
elucubrandos
|
elucubrandas
|
elucubranda
|
| Ablativ |
elucubrandis
|
elucubrandis
|
elucubrandis
|
| Vokativ |
elucubrandi
|
elucubrandae
|
elucubranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucubrans
|
elucubrans
|
elucubrans
|
| Genitiv |
elucubrantis
|
elucubrantis
|
elucubrantis
|
| Dativ |
elucubranti
|
elucubranti
|
elucubranti
|
| Akkusativ |
elucubrantem
|
elucubrantem
|
elucubrans
|
| Ablativ |
elucubranti elucubrante
|
elucubranti elucubrante
|
elucubranti elucubrante
|
| Vokativ |
elucubrans
|
elucubrans
|
elucubrans
|
Plural
| Nominativ |
elucubrantes
|
elucubrantes
|
elucubrantia
|
| Genitiv |
elucubrantium elucubrantum
|
elucubrantium elucubrantum
|
elucubrantium elucubrantum
|
| Dativ |
elucubrantibus
|
elucubrantibus
|
elucubrantibus
|
| Akkusativ |
elucubrantes
|
elucubrantes
|
elucubrantia
|
| Ablativ |
elucubrantibus
|
elucubrantibus
|
elucubrantibus
|
| Vokativ |
elucubrantes
|
elucubrantes
|
elucubrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucubratus
|
elucubrata
|
elucubratum
|
| Genitiv |
elucubrati
|
elucubratae
|
elucubrati
|
| Dativ |
elucubrato
|
elucubratae
|
elucubrato
|
| Akkusativ |
elucubratum
|
elucubratam
|
elucubratum
|
| Ablativ |
elucubrato
|
elucubrata
|
elucubrato
|
| Vokativ |
elucubrate
|
elucubrata
|
elucubratum
|
Plural
| Nominativ |
elucubrati
|
elucubratae
|
elucubrata
|
| Genitiv |
elucubratorum
|
elucubratarum
|
elucubratorum
|
| Dativ |
elucubratis
|
elucubratis
|
elucubratis
|
| Akkusativ |
elucubratos
|
elucubratas
|
elucubrata
|
| Ablativ |
elucubratis
|
elucubratis
|
elucubratis
|
| Vokativ |
elucubrati
|
elucubratae
|
elucubrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucubraturus
|
elucubratura
|
elucubraturum
|
| Genitiv |
elucubraturi
|
elucubraturae
|
elucubraturi
|
| Dativ |
elucubraturo
|
elucubraturae
|
elucubraturo
|
| Akkusativ |
elucubraturum
|
elucubraturam
|
elucubraturum
|
| Ablativ |
elucubraturo
|
elucubratura
|
elucubraturo
|
| Vokativ |
elucubrature
|
elucubratura
|
elucubraturum
|
Plural
| Nominativ |
elucubraturi
|
elucubraturae
|
elucubratura
|
| Genitiv |
elucubraturorum
|
elucubraturarum
|
elucubraturorum
|
| Dativ |
elucubraturis
|
elucubraturis
|
elucubraturis
|
| Akkusativ |
elucubraturos
|
elucubraturas
|
elucubratura
|
| Ablativ |
elucubraturis
|
elucubraturis
|
elucubraturis
|
| Vokativ |
elucubraturi
|
elucubraturae
|
elucubratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
elucubratum
|
elucubratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubro
|
|
| 2. Person Singular |
elucubras
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrat
|
|
| 1. Person Plural |
elucubramus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubratis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubror
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraris elucubrare
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubramur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubramini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrem
|
|
| 2. Person Singular |
elucubres
|
|
| 3. Person Singular |
elucubret
|
|
| 1. Person Plural |
elucubremus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubretis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrer
|
|
| 2. Person Singular |
elucubreris elucubrere
|
|
| 3. Person Singular |
elucubretur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubremur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubremini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrabam
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrabas
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrabat
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrabar
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrabaris elucubrabare
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrarem
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrares
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraret
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraremus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraretis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrarer
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrareris elucubrarere
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraretur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraremur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraremini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrabo
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrabis
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrabit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrabor
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraberis elucubrabere
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubravi
|
|
| 2. Person Singular |
elucubravisti
|
|
| 3. Person Singular |
elucubravit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubravimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubravistis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubraverunt elucubravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus es
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus est
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubraverim
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraveris
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraverit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubraveram
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraveras
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraverat
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubravissem
|
|
| 2. Person Singular |
elucubravisses
|
|
| 3. Person Singular |
elucubravisset
|
|
| 1. Person Plural |
elucubravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubravero
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraveris
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraverit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
elucubrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
elucubravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
elucubraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
elucubrari elucubrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
elucubratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
elucubratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
elucubra
|
! |
| 2. Person Plural |
elucubrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
elucubrato
|
| 3. Person Singular |
elucubrato
|
| 2. Person Plural |
elucubratote
|
| 3. Person Plural |
elucubranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
elucubrare
|
|
| Genitiv |
elucubrandi
|
|
| Dativ |
elucubrando
|
|
| Akkusativ |
elucubrandum
|
|
| Ablativ |
elucubrando
|
|
| Vokativ |
elucubrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucubrandus
|
elucubranda
|
elucubrandum
|
| Genitiv |
elucubrandi
|
elucubrandae
|
elucubrandi
|
| Dativ |
elucubrando
|
elucubrandae
|
elucubrando
|
| Akkusativ |
elucubrandum
|
elucubrandam
|
elucubrandum
|
| Ablativ |
elucubrando
|
elucubranda
|
elucubrando
|
| Vokativ |
elucubrande
|
elucubranda
|
elucubrandum
|
Plural
| Nominativ |
elucubrandi
|
elucubrandae
|
elucubranda
|
| Genitiv |
elucubrandorum
|
elucubrandarum
|
elucubrandorum
|
| Dativ |
elucubrandis
|
elucubrandis
|
elucubrandis
|
| Akkusativ |
elucubrandos
|
elucubrandas
|
elucubranda
|
| Ablativ |
elucubrandis
|
elucubrandis
|
elucubrandis
|
| Vokativ |
elucubrandi
|
elucubrandae
|
elucubranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucubrans
|
elucubrans
|
elucubrans
|
| Genitiv |
elucubrantis
|
elucubrantis
|
elucubrantis
|
| Dativ |
elucubranti
|
elucubranti
|
elucubranti
|
| Akkusativ |
elucubrantem
|
elucubrantem
|
elucubrans
|
| Ablativ |
elucubranti elucubrante
|
elucubranti elucubrante
|
elucubranti elucubrante
|
| Vokativ |
elucubrans
|
elucubrans
|
elucubrans
|
Plural
| Nominativ |
elucubrantes
|
elucubrantes
|
elucubrantia
|
| Genitiv |
elucubrantium elucubrantum
|
elucubrantium elucubrantum
|
elucubrantium elucubrantum
|
| Dativ |
elucubrantibus
|
elucubrantibus
|
elucubrantibus
|
| Akkusativ |
elucubrantes
|
elucubrantes
|
elucubrantia
|
| Ablativ |
elucubrantibus
|
elucubrantibus
|
elucubrantibus
|
| Vokativ |
elucubrantes
|
elucubrantes
|
elucubrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucubratus
|
elucubrata
|
elucubratum
|
| Genitiv |
elucubrati
|
elucubratae
|
elucubrati
|
| Dativ |
elucubrato
|
elucubratae
|
elucubrato
|
| Akkusativ |
elucubratum
|
elucubratam
|
elucubratum
|
| Ablativ |
elucubrato
|
elucubrata
|
elucubrato
|
| Vokativ |
elucubrate
|
elucubrata
|
elucubratum
|
Plural
| Nominativ |
elucubrati
|
elucubratae
|
elucubrata
|
| Genitiv |
elucubratorum
|
elucubratarum
|
elucubratorum
|
| Dativ |
elucubratis
|
elucubratis
|
elucubratis
|
| Akkusativ |
elucubratos
|
elucubratas
|
elucubrata
|
| Ablativ |
elucubratis
|
elucubratis
|
elucubratis
|
| Vokativ |
elucubrati
|
elucubratae
|
elucubrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucubraturus
|
elucubratura
|
elucubraturum
|
| Genitiv |
elucubraturi
|
elucubraturae
|
elucubraturi
|
| Dativ |
elucubraturo
|
elucubraturae
|
elucubraturo
|
| Akkusativ |
elucubraturum
|
elucubraturam
|
elucubraturum
|
| Ablativ |
elucubraturo
|
elucubratura
|
elucubraturo
|
| Vokativ |
elucubrature
|
elucubratura
|
elucubraturum
|
Plural
| Nominativ |
elucubraturi
|
elucubraturae
|
elucubratura
|
| Genitiv |
elucubraturorum
|
elucubraturarum
|
elucubraturorum
|
| Dativ |
elucubraturis
|
elucubraturis
|
elucubraturis
|
| Akkusativ |
elucubraturos
|
elucubraturas
|
elucubratura
|
| Ablativ |
elucubraturis
|
elucubraturis
|
elucubraturis
|
| Vokativ |
elucubraturi
|
elucubraturae
|
elucubratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
elucubratum
|
elucubratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubro
|
|
| 2. Person Singular |
elucubras
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrat
|
|
| 1. Person Plural |
elucubramus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubratis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubror
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraris elucubrare
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubramur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubramini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrem
|
|
| 2. Person Singular |
elucubres
|
|
| 3. Person Singular |
elucubret
|
|
| 1. Person Plural |
elucubremus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubretis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrer
|
|
| 2. Person Singular |
elucubreris elucubrere
|
|
| 3. Person Singular |
elucubretur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubremur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubremini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrabam
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrabas
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrabat
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrabar
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrabaris elucubrabare
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrarem
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrares
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraret
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraremus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraretis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrarer
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrareris elucubrarere
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraretur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraremur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraremini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrabo
|
|
| 2. Person Singular |
elucubrabis
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrabit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubrabor
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraberis elucubrabere
|
|
| 3. Person Singular |
elucubrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubravi
|
|
| 2. Person Singular |
elucubravisti
|
|
| 3. Person Singular |
elucubravit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubravimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubravistis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubraverunt elucubravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus es
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus est
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubraverim
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraveris
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraverit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubraveram
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraveras
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraverat
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubravissem
|
|
| 2. Person Singular |
elucubravisses
|
|
| 3. Person Singular |
elucubravisset
|
|
| 1. Person Plural |
elucubravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubravero
|
|
| 2. Person Singular |
elucubraveris
|
|
| 3. Person Singular |
elucubraverit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
elucubratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
elucubratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
elucubratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
elucubrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
elucubrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
elucubrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
elucubrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
elucubravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
elucubraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
elucubrari elucubrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
elucubratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
elucubratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
elucubra
|
! |
| 2. Person Plural |
elucubrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
elucubrato
|
| 3. Person Singular |
elucubrato
|
| 2. Person Plural |
elucubratote
|
| 3. Person Plural |
elucubranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
elucubrare
|
|
| Genitiv |
elucubrandi
|
|
| Dativ |
elucubrando
|
|
| Akkusativ |
elucubrandum
|
|
| Ablativ |
elucubrando
|
|
| Vokativ |
elucubrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucubrandus
|
elucubranda
|
elucubrandum
|
| Genitiv |
elucubrandi
|
elucubrandae
|
elucubrandi
|
| Dativ |
elucubrando
|
elucubrandae
|
elucubrando
|
| Akkusativ |
elucubrandum
|
elucubrandam
|
elucubrandum
|
| Ablativ |
elucubrando
|
elucubranda
|
elucubrando
|
| Vokativ |
elucubrande
|
elucubranda
|
elucubrandum
|
Plural
| Nominativ |
elucubrandi
|
elucubrandae
|
elucubranda
|
| Genitiv |
elucubrandorum
|
elucubrandarum
|
elucubrandorum
|
| Dativ |
elucubrandis
|
elucubrandis
|
elucubrandis
|
| Akkusativ |
elucubrandos
|
elucubrandas
|
elucubranda
|
| Ablativ |
elucubrandis
|
elucubrandis
|
elucubrandis
|
| Vokativ |
elucubrandi
|
elucubrandae
|
elucubranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucubrans
|
elucubrans
|
elucubrans
|
| Genitiv |
elucubrantis
|
elucubrantis
|
elucubrantis
|
| Dativ |
elucubranti
|
elucubranti
|
elucubranti
|
| Akkusativ |
elucubrantem
|
elucubrantem
|
elucubrans
|
| Ablativ |
elucubranti elucubrante
|
elucubranti elucubrante
|
elucubranti elucubrante
|
| Vokativ |
elucubrans
|
elucubrans
|
elucubrans
|
Plural
| Nominativ |
elucubrantes
|
elucubrantes
|
elucubrantia
|
| Genitiv |
elucubrantium elucubrantum
|
elucubrantium elucubrantum
|
elucubrantium elucubrantum
|
| Dativ |
elucubrantibus
|
elucubrantibus
|
elucubrantibus
|
| Akkusativ |
elucubrantes
|
elucubrantes
|
elucubrantia
|
| Ablativ |
elucubrantibus
|
elucubrantibus
|
elucubrantibus
|
| Vokativ |
elucubrantes
|
elucubrantes
|
elucubrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucubratus
|
elucubrata
|
elucubratum
|
| Genitiv |
elucubrati
|
elucubratae
|
elucubrati
|
| Dativ |
elucubrato
|
elucubratae
|
elucubrato
|
| Akkusativ |
elucubratum
|
elucubratam
|
elucubratum
|
| Ablativ |
elucubrato
|
elucubrata
|
elucubrato
|
| Vokativ |
elucubrate
|
elucubrata
|
elucubratum
|
Plural
| Nominativ |
elucubrati
|
elucubratae
|
elucubrata
|
| Genitiv |
elucubratorum
|
elucubratarum
|
elucubratorum
|
| Dativ |
elucubratis
|
elucubratis
|
elucubratis
|
| Akkusativ |
elucubratos
|
elucubratas
|
elucubrata
|
| Ablativ |
elucubratis
|
elucubratis
|
elucubratis
|
| Vokativ |
elucubrati
|
elucubratae
|
elucubrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
elucubraturus
|
elucubratura
|
elucubraturum
|
| Genitiv |
elucubraturi
|
elucubraturae
|
elucubraturi
|
| Dativ |
elucubraturo
|
elucubraturae
|
elucubraturo
|
| Akkusativ |
elucubraturum
|
elucubraturam
|
elucubraturum
|
| Ablativ |
elucubraturo
|
elucubratura
|
elucubraturo
|
| Vokativ |
elucubrature
|
elucubratura
|
elucubraturum
|
Plural
| Nominativ |
elucubraturi
|
elucubraturae
|
elucubratura
|
| Genitiv |
elucubraturorum
|
elucubraturarum
|
elucubraturorum
|
| Dativ |
elucubraturis
|
elucubraturis
|
elucubraturis
|
| Akkusativ |
elucubraturos
|
elucubraturas
|
elucubratura
|
| Ablativ |
elucubraturis
|
elucubraturis
|
elucubraturis
|
| Vokativ |
elucubraturi
|
elucubraturae
|
elucubratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
elucubratum
|
elucubratu
|