Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emacio
|
ich zehre ab |
| 2. Person Singular |
emacias
|
du zehrst ab |
| 3. Person Singular |
emaciat
|
er/sie/es zehrt ab |
| 1. Person Plural |
emaciamus
|
wir zehren ab |
| 2. Person Plural |
emaciatis
|
ihr zehrt ab |
| 3. Person Plural |
emaciant
|
sie zehren ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emacior
|
ich werde abgezehrt |
| 2. Person Singular |
emaciaris emaciare
|
du wirst abgezehrt |
| 3. Person Singular |
emaciatur
|
er/sie/es wird abgezehrt |
| 1. Person Plural |
emaciamur
|
wir werden abgezehrt |
| 2. Person Plural |
emaciamini
|
ihr werdet abgezehrt |
| 3. Person Plural |
emaciantur
|
sie werden abgezehrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciem
|
ich zehre ab |
| 2. Person Singular |
emacies
|
du zehrest ab |
| 3. Person Singular |
emaciet
|
er/sie/es zehre ab |
| 1. Person Plural |
emaciemus
|
wir zehren ab |
| 2. Person Plural |
emacietis
|
ihr zehret ab |
| 3. Person Plural |
emacient
|
sie zehren ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emacier
|
ich werde abgezehrt |
| 2. Person Singular |
emacieris emaciere
|
du werdest abgezehrt |
| 3. Person Singular |
emacietur
|
er/sie/es werde abgezehrt |
| 1. Person Plural |
emaciemur
|
wir werden abgezehrt |
| 2. Person Plural |
emaciemini
|
ihr werdet abgezehrt |
| 3. Person Plural |
emacientur
|
sie werden abgezehrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciabam
|
ich zehrte ab |
| 2. Person Singular |
emaciabas
|
du zehrtest ab |
| 3. Person Singular |
emaciabat
|
er/sie/es zehrte ab |
| 1. Person Plural |
emaciabamus
|
wir zehrten ab |
| 2. Person Plural |
emaciabatis
|
ihr zehrtet ab |
| 3. Person Plural |
emaciabant
|
sie zehrten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciabar
|
ich wurde abgezehrt |
| 2. Person Singular |
emaciabaris emaciabare
|
du wurdest abgezehrt |
| 3. Person Singular |
emaciabatur
|
er/sie/es wurde abgezehrt |
| 1. Person Plural |
emaciabamur
|
wir wurden abgezehrt |
| 2. Person Plural |
emaciabamini
|
ihr wurdet abgezehrt |
| 3. Person Plural |
emaciabantur
|
sie wurden abgezehrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciarem
|
ich zehrte ab |
| 2. Person Singular |
emaciares
|
du zehrtest ab |
| 3. Person Singular |
emaciaret
|
er/sie/es zehrte ab |
| 1. Person Plural |
emaciaremus
|
wir zehrten ab |
| 2. Person Plural |
emaciaretis
|
ihr zehrtet ab |
| 3. Person Plural |
emaciarent
|
sie zehrten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciarer
|
ich würde abgezehrt |
| 2. Person Singular |
emaciareris emaciarere
|
du würdest abgezehrt |
| 3. Person Singular |
emaciaretur
|
er/sie/es würde abgezehrt |
| 1. Person Plural |
emaciaremur
|
wir würden abgezehrt |
| 2. Person Plural |
emaciaremini
|
ihr würdet abgezehrt |
| 3. Person Plural |
emaciarentur
|
sie würden abgezehrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciabo
|
ich werde abzehren |
| 2. Person Singular |
emaciabis
|
du wirst abzehren |
| 3. Person Singular |
emaciabit
|
er/sie/es wird abzehren |
| 1. Person Plural |
emaciabimus
|
wir werden abzehren |
| 2. Person Plural |
emaciabitis
|
ihr werdet abzehren |
| 3. Person Plural |
emaciabunt
|
sie werden abzehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciabor
|
ich werde abgezehrt werden |
| 2. Person Singular |
emaciaberis emaciabere
|
du wirst abgezehrt werden |
| 3. Person Singular |
emaciabitur
|
er/sie/es wird abgezehrt werden |
| 1. Person Plural |
emaciabimur
|
wir werden abgezehrt werden |
| 2. Person Plural |
emaciabimini
|
ihr werdet abgezehrt werden |
| 3. Person Plural |
emaciabuntur
|
sie werden abgezehrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciavi
|
ich habe abgezehrt |
| 2. Person Singular |
emaciavisti
|
du hast abgezehrt |
| 3. Person Singular |
emaciavit
|
er/sie/es hat abgezehrt |
| 1. Person Plural |
emaciavimus
|
wir haben abgezehrt |
| 2. Person Plural |
emaciavistis
|
ihr habt abgezehrt |
| 3. Person Plural |
emaciaverunt emaciavere
|
sie haben abgezehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus sum
|
ich bin abgezehrt worden |
| 2. Person Singular |
emaciatus es
|
du bist abgezehrt worden |
| 3. Person Singular |
emaciatus est
|
er/sie/es ist abgezehrt worden |
| 1. Person Plural |
emaciati sumus
|
wir sind abgezehrt worden |
| 2. Person Plural |
emaciati estis
|
ihr seid abgezehrt worden |
| 3. Person Plural |
emaciati sunt
|
sie sind abgezehrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciaverim
|
ich habe abgezehrt |
| 2. Person Singular |
emaciaveris
|
du habest abgezehrt |
| 3. Person Singular |
emaciaverit
|
er/sie/es habe abgezehrt |
| 1. Person Plural |
emaciaverimus
|
wir haben abgezehrt |
| 2. Person Plural |
emaciaveritis
|
ihr habet abgezehrt |
| 3. Person Plural |
emaciaverint
|
sie haben abgezehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus sim
|
ich sei abgezehrt worden |
| 2. Person Singular |
emaciatus sis
|
du seiest abgezehrt worden |
| 3. Person Singular |
emaciatus sit
|
er/sie/es sei abgezehrt worden |
| 1. Person Plural |
emaciati simus
|
wir seien abgezehrt worden |
| 2. Person Plural |
emaciati sitis
|
ihr seiet abgezehrt worden |
| 3. Person Plural |
emaciati sint
|
sie seien abgezehrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciaveram
|
ich hatte abgezehrt |
| 2. Person Singular |
emaciaveras
|
du hattest abgezehrt |
| 3. Person Singular |
emaciaverat
|
er/sie/es hatte abgezehrt |
| 1. Person Plural |
emaciaveramus
|
wir hatten abgezehrt |
| 2. Person Plural |
emaciaveratis
|
ihr hattet abgezehrt |
| 3. Person Plural |
emaciaverant
|
sie hatten abgezehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus eram
|
ich war abgezehrt worden |
| 2. Person Singular |
emaciatus eras
|
du warst abgezehrt worden |
| 3. Person Singular |
emaciatus erat
|
er/sie/es war abgezehrt worden |
| 1. Person Plural |
emaciati eramus
|
wir waren abgezehrt worden |
| 2. Person Plural |
emaciati eratis
|
ihr wart abgezehrt worden |
| 3. Person Plural |
emaciati erant
|
sie waren abgezehrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciavissem
|
ich hätte abgezehrt |
| 2. Person Singular |
emaciavisses
|
du hättest abgezehrt |
| 3. Person Singular |
emaciavisset
|
er/sie/es hätte abgezehrt |
| 1. Person Plural |
emaciavissemus
|
wir hätten abgezehrt |
| 2. Person Plural |
emaciavissetis
|
ihr hättet abgezehrt |
| 3. Person Plural |
emaciavissent
|
sie hätten abgezehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus essem
|
ich wäre abgezehrt worden |
| 2. Person Singular |
emaciatus esses
|
du wärest abgezehrt worden |
| 3. Person Singular |
emaciatus esset
|
er/sie/es wäre abgezehrt worden |
| 1. Person Plural |
emaciati essemus
|
wir wären abgezehrt worden |
| 2. Person Plural |
emaciati essetis
|
ihr wäret abgezehrt worden |
| 3. Person Plural |
emaciati essent
|
sie wären abgezehrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciavero
|
ich werde abgezehrt haben |
| 2. Person Singular |
emaciaveris
|
du wirst abgezehrt haben |
| 3. Person Singular |
emaciaverit
|
er/sie/es wird abgezehrt haben |
| 1. Person Plural |
emaciaverimus
|
wir werden abgezehrt haben |
| 2. Person Plural |
emaciaveritis
|
ihr werdet abgezehrt haben |
| 3. Person Plural |
emaciaverint
|
sie werden abgezehrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus ero
|
ich werde abgezehrt worden sein |
| 2. Person Singular |
emaciatus eris
|
du wirst abgezehrt worden sein |
| 3. Person Singular |
emaciatus erit
|
er/sie/es wird abgezehrt worden sein |
| 1. Person Plural |
emaciati erimus
|
wir werden abgezehrt worden sein |
| 2. Person Plural |
emaciati eritis
|
ihr werdet abgezehrt worden sein |
| 3. Person Plural |
emaciati erunt
|
sie werden abgezehrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emaciare
|
abzehren |
| Vorzeitigkeit |
emaciavisse
|
abgezehrt haben |
| Nachzeitigkeit |
emaciaturum esse
|
abzehren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emaciari emaciarier
|
abgezehrt werden |
| Vorzeitigkeit |
emaciatum esse
|
abgezehrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
emaciatum iri
|
künftig abgezehrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emacia
|
zehre ab; zehr ab! |
| 2. Person Plural |
emaciate
|
zehrt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emaciato
|
| 3. Person Singular |
emaciato
|
| 2. Person Plural |
emaciatote
|
| 3. Person Plural |
emacianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emaciare
|
das Abzehren |
| Genitiv |
emaciandi
|
des Abzehrens |
| Dativ |
emaciando
|
dem Abzehren |
| Akkusativ |
emaciandum
|
das Abzehren |
| Ablativ |
emaciando
|
durch das Abzehren |
| Vokativ |
emaciande
|
Abzehren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emaciandus
|
emacianda
|
emaciandum
|
| Genitiv |
emaciandi
|
emaciandae
|
emaciandi
|
| Dativ |
emaciando
|
emaciandae
|
emaciando
|
| Akkusativ |
emaciandum
|
emaciandam
|
emaciandum
|
| Ablativ |
emaciando
|
emacianda
|
emaciando
|
| Vokativ |
emaciande
|
emacianda
|
emaciandum
|
Plural
| Nominativ |
emaciandi
|
emaciandae
|
emacianda
|
| Genitiv |
emaciandorum
|
emaciandarum
|
emaciandorum
|
| Dativ |
emaciandis
|
emaciandis
|
emaciandis
|
| Akkusativ |
emaciandos
|
emaciandas
|
emacianda
|
| Ablativ |
emaciandis
|
emaciandis
|
emaciandis
|
| Vokativ |
emaciandi
|
emaciandae
|
emacianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emacians
|
emacians
|
emacians
|
| Genitiv |
emaciantis
|
emaciantis
|
emaciantis
|
| Dativ |
emacianti
|
emacianti
|
emacianti
|
| Akkusativ |
emaciantem
|
emaciantem
|
emacians
|
| Ablativ |
emacianti emaciante
|
emacianti emaciante
|
emacianti emaciante
|
| Vokativ |
emacians
|
emacians
|
emacians
|
Plural
| Nominativ |
emaciantes
|
emaciantes
|
emaciantia
|
| Genitiv |
emaciantium emaciantum
|
emaciantium emaciantum
|
emaciantium emaciantum
|
| Dativ |
emaciantibus
|
emaciantibus
|
emaciantibus
|
| Akkusativ |
emaciantes
|
emaciantes
|
emaciantia
|
| Ablativ |
emaciantibus
|
emaciantibus
|
emaciantibus
|
| Vokativ |
emaciantes
|
emaciantes
|
emaciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emaciatus
|
emaciata
|
emaciatum
|
| Genitiv |
emaciati
|
emaciatae
|
emaciati
|
| Dativ |
emaciato
|
emaciatae
|
emaciato
|
| Akkusativ |
emaciatum
|
emaciatam
|
emaciatum
|
| Ablativ |
emaciato
|
emaciata
|
emaciato
|
| Vokativ |
emaciate
|
emaciata
|
emaciatum
|
Plural
| Nominativ |
emaciati
|
emaciatae
|
emaciata
|
| Genitiv |
emaciatorum
|
emaciatarum
|
emaciatorum
|
| Dativ |
emaciatis
|
emaciatis
|
emaciatis
|
| Akkusativ |
emaciatos
|
emaciatas
|
emaciata
|
| Ablativ |
emaciatis
|
emaciatis
|
emaciatis
|
| Vokativ |
emaciati
|
emaciatae
|
emaciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emaciaturus
|
emaciatura
|
emaciaturum
|
| Genitiv |
emaciaturi
|
emaciaturae
|
emaciaturi
|
| Dativ |
emaciaturo
|
emaciaturae
|
emaciaturo
|
| Akkusativ |
emaciaturum
|
emaciaturam
|
emaciaturum
|
| Ablativ |
emaciaturo
|
emaciatura
|
emaciaturo
|
| Vokativ |
emaciature
|
emaciatura
|
emaciaturum
|
Plural
| Nominativ |
emaciaturi
|
emaciaturae
|
emaciatura
|
| Genitiv |
emaciaturorum
|
emaciaturarum
|
emaciaturorum
|
| Dativ |
emaciaturis
|
emaciaturis
|
emaciaturis
|
| Akkusativ |
emaciaturos
|
emaciaturas
|
emaciatura
|
| Ablativ |
emaciaturis
|
emaciaturis
|
emaciaturis
|
| Vokativ |
emaciaturi
|
emaciaturae
|
emaciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emaciatum
|
emaciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emacio
|
ich mergle aus |
| 2. Person Singular |
emacias
|
du mergelst aus |
| 3. Person Singular |
emaciat
|
er/sie/es mergelt aus |
| 1. Person Plural |
emaciamus
|
wir mergeln aus |
| 2. Person Plural |
emaciatis
|
ihr mergelt aus |
| 3. Person Plural |
emaciant
|
sie mergeln aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emacior
|
ich werde ausgemergelt |
| 2. Person Singular |
emaciaris emaciare
|
du wirst ausgemergelt |
| 3. Person Singular |
emaciatur
|
er/sie/es wird ausgemergelt |
| 1. Person Plural |
emaciamur
|
wir werden ausgemergelt |
| 2. Person Plural |
emaciamini
|
ihr werdet ausgemergelt |
| 3. Person Plural |
emaciantur
|
sie werden ausgemergelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciem
|
ich mergle aus |
| 2. Person Singular |
emacies
|
du mergelst aus |
| 3. Person Singular |
emaciet
|
er/sie/es mergle aus |
| 1. Person Plural |
emaciemus
|
wir mergeln aus |
| 2. Person Plural |
emacietis
|
ihr mergelt aus |
| 3. Person Plural |
emacient
|
sie mergeln aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emacier
|
ich werde ausgemergelt |
| 2. Person Singular |
emacieris emaciere
|
du werdest ausgemergelt |
| 3. Person Singular |
emacietur
|
er/sie/es werde ausgemergelt |
| 1. Person Plural |
emaciemur
|
wir werden ausgemergelt |
| 2. Person Plural |
emaciemini
|
ihr werdet ausgemergelt |
| 3. Person Plural |
emacientur
|
sie werden ausgemergelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciabam
|
ich mergelte aus |
| 2. Person Singular |
emaciabas
|
du mergeltest aus |
| 3. Person Singular |
emaciabat
|
er/sie/es mergelte aus |
| 1. Person Plural |
emaciabamus
|
wir mergelten aus |
| 2. Person Plural |
emaciabatis
|
ihr mergeltet aus |
| 3. Person Plural |
emaciabant
|
sie mergelten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciabar
|
ich wurde ausgemergelt |
| 2. Person Singular |
emaciabaris emaciabare
|
du wurdest ausgemergelt |
| 3. Person Singular |
emaciabatur
|
er/sie/es wurde ausgemergelt |
| 1. Person Plural |
emaciabamur
|
wir wurden ausgemergelt |
| 2. Person Plural |
emaciabamini
|
ihr wurdet ausgemergelt |
| 3. Person Plural |
emaciabantur
|
sie wurden ausgemergelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciarem
|
ich mergelte aus |
| 2. Person Singular |
emaciares
|
du mergeltest aus |
| 3. Person Singular |
emaciaret
|
er/sie/es mergelte aus |
| 1. Person Plural |
emaciaremus
|
wir mergelten aus |
| 2. Person Plural |
emaciaretis
|
ihr mergeltet aus |
| 3. Person Plural |
emaciarent
|
sie mergelten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciarer
|
ich würde ausgemergelt |
| 2. Person Singular |
emaciareris emaciarere
|
du würdest ausgemergelt |
| 3. Person Singular |
emaciaretur
|
er/sie/es würde ausgemergelt |
| 1. Person Plural |
emaciaremur
|
wir würden ausgemergelt |
| 2. Person Plural |
emaciaremini
|
ihr würdet ausgemergelt |
| 3. Person Plural |
emaciarentur
|
sie würden ausgemergelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciabo
|
ich werde ausmergeln |
| 2. Person Singular |
emaciabis
|
du wirst ausmergeln |
| 3. Person Singular |
emaciabit
|
er/sie/es wird ausmergeln |
| 1. Person Plural |
emaciabimus
|
wir werden ausmergeln |
| 2. Person Plural |
emaciabitis
|
ihr werdet ausmergeln |
| 3. Person Plural |
emaciabunt
|
sie werden ausmergeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciabor
|
ich werde ausgemergelt werden |
| 2. Person Singular |
emaciaberis emaciabere
|
du wirst ausgemergelt werden |
| 3. Person Singular |
emaciabitur
|
er/sie/es wird ausgemergelt werden |
| 1. Person Plural |
emaciabimur
|
wir werden ausgemergelt werden |
| 2. Person Plural |
emaciabimini
|
ihr werdet ausgemergelt werden |
| 3. Person Plural |
emaciabuntur
|
sie werden ausgemergelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciavi
|
ich habe ausgemergelt |
| 2. Person Singular |
emaciavisti
|
du hast ausgemergelt |
| 3. Person Singular |
emaciavit
|
er/sie/es hat ausgemergelt |
| 1. Person Plural |
emaciavimus
|
wir haben ausgemergelt |
| 2. Person Plural |
emaciavistis
|
ihr habt ausgemergelt |
| 3. Person Plural |
emaciaverunt emaciavere
|
sie haben ausgemergelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus sum
|
ich bin ausgemergelt worden |
| 2. Person Singular |
emaciatus es
|
du bist ausgemergelt worden |
| 3. Person Singular |
emaciatus est
|
er/sie/es ist ausgemergelt worden |
| 1. Person Plural |
emaciati sumus
|
wir sind ausgemergelt worden |
| 2. Person Plural |
emaciati estis
|
ihr seid ausgemergelt worden |
| 3. Person Plural |
emaciati sunt
|
sie sind ausgemergelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciaverim
|
ich habe ausgemergelt |
| 2. Person Singular |
emaciaveris
|
du habest ausgemergelt |
| 3. Person Singular |
emaciaverit
|
er/sie/es habe ausgemergelt |
| 1. Person Plural |
emaciaverimus
|
wir haben ausgemergelt |
| 2. Person Plural |
emaciaveritis
|
ihr habet ausgemergelt |
| 3. Person Plural |
emaciaverint
|
sie haben ausgemergelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus sim
|
ich sei ausgemergelt worden |
| 2. Person Singular |
emaciatus sis
|
du seiest ausgemergelt worden |
| 3. Person Singular |
emaciatus sit
|
er/sie/es sei ausgemergelt worden |
| 1. Person Plural |
emaciati simus
|
wir seien ausgemergelt worden |
| 2. Person Plural |
emaciati sitis
|
ihr seiet ausgemergelt worden |
| 3. Person Plural |
emaciati sint
|
sie seien ausgemergelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciaveram
|
ich hatte ausgemergelt |
| 2. Person Singular |
emaciaveras
|
du hattest ausgemergelt |
| 3. Person Singular |
emaciaverat
|
er/sie/es hatte ausgemergelt |
| 1. Person Plural |
emaciaveramus
|
wir hatten ausgemergelt |
| 2. Person Plural |
emaciaveratis
|
ihr hattet ausgemergelt |
| 3. Person Plural |
emaciaverant
|
sie hatten ausgemergelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus eram
|
ich war ausgemergelt worden |
| 2. Person Singular |
emaciatus eras
|
du warst ausgemergelt worden |
| 3. Person Singular |
emaciatus erat
|
er/sie/es war ausgemergelt worden |
| 1. Person Plural |
emaciati eramus
|
wir waren ausgemergelt worden |
| 2. Person Plural |
emaciati eratis
|
ihr wart ausgemergelt worden |
| 3. Person Plural |
emaciati erant
|
sie waren ausgemergelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciavissem
|
ich hätte ausgemergelt |
| 2. Person Singular |
emaciavisses
|
du hättest ausgemergelt |
| 3. Person Singular |
emaciavisset
|
er/sie/es hätte ausgemergelt |
| 1. Person Plural |
emaciavissemus
|
wir hätten ausgemergelt |
| 2. Person Plural |
emaciavissetis
|
ihr hättet ausgemergelt |
| 3. Person Plural |
emaciavissent
|
sie hätten ausgemergelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus essem
|
ich wäre ausgemergelt worden |
| 2. Person Singular |
emaciatus esses
|
du wärest ausgemergelt worden |
| 3. Person Singular |
emaciatus esset
|
er/sie/es wäre ausgemergelt worden |
| 1. Person Plural |
emaciati essemus
|
wir wären ausgemergelt worden |
| 2. Person Plural |
emaciati essetis
|
ihr wäret ausgemergelt worden |
| 3. Person Plural |
emaciati essent
|
sie wären ausgemergelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciavero
|
ich werde ausgemergelt haben |
| 2. Person Singular |
emaciaveris
|
du wirst ausgemergelt haben |
| 3. Person Singular |
emaciaverit
|
er/sie/es wird ausgemergelt haben |
| 1. Person Plural |
emaciaverimus
|
wir werden ausgemergelt haben |
| 2. Person Plural |
emaciaveritis
|
ihr werdet ausgemergelt haben |
| 3. Person Plural |
emaciaverint
|
sie werden ausgemergelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus ero
|
ich werde ausgemergelt worden sein |
| 2. Person Singular |
emaciatus eris
|
du wirst ausgemergelt worden sein |
| 3. Person Singular |
emaciatus erit
|
er/sie/es wird ausgemergelt worden sein |
| 1. Person Plural |
emaciati erimus
|
wir werden ausgemergelt worden sein |
| 2. Person Plural |
emaciati eritis
|
ihr werdet ausgemergelt worden sein |
| 3. Person Plural |
emaciati erunt
|
sie werden ausgemergelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emaciare
|
ausmergeln |
| Vorzeitigkeit |
emaciavisse
|
ausgemergelt haben |
| Nachzeitigkeit |
emaciaturum esse
|
ausmergeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emaciari emaciarier
|
ausgemergelt werden |
| Vorzeitigkeit |
emaciatum esse
|
ausgemergelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
emaciatum iri
|
künftig ausgemergelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emacia
|
mergle aus! |
| 2. Person Plural |
emaciate
|
mergelt aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emaciato
|
| 3. Person Singular |
emaciato
|
| 2. Person Plural |
emaciatote
|
| 3. Person Plural |
emacianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emaciare
|
das Ausmergeln |
| Genitiv |
emaciandi
|
des Ausmergelnes |
| Dativ |
emaciando
|
dem Ausmergeln |
| Akkusativ |
emaciandum
|
das Ausmergeln |
| Ablativ |
emaciando
|
durch das Ausmergeln |
| Vokativ |
emaciande
|
Ausmergeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emaciandus
|
emacianda
|
emaciandum
|
| Genitiv |
emaciandi
|
emaciandae
|
emaciandi
|
| Dativ |
emaciando
|
emaciandae
|
emaciando
|
| Akkusativ |
emaciandum
|
emaciandam
|
emaciandum
|
| Ablativ |
emaciando
|
emacianda
|
emaciando
|
| Vokativ |
emaciande
|
emacianda
|
emaciandum
|
Plural
| Nominativ |
emaciandi
|
emaciandae
|
emacianda
|
| Genitiv |
emaciandorum
|
emaciandarum
|
emaciandorum
|
| Dativ |
emaciandis
|
emaciandis
|
emaciandis
|
| Akkusativ |
emaciandos
|
emaciandas
|
emacianda
|
| Ablativ |
emaciandis
|
emaciandis
|
emaciandis
|
| Vokativ |
emaciandi
|
emaciandae
|
emacianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emacians
|
emacians
|
emacians
|
| Genitiv |
emaciantis
|
emaciantis
|
emaciantis
|
| Dativ |
emacianti
|
emacianti
|
emacianti
|
| Akkusativ |
emaciantem
|
emaciantem
|
emacians
|
| Ablativ |
emacianti emaciante
|
emacianti emaciante
|
emacianti emaciante
|
| Vokativ |
emacians
|
emacians
|
emacians
|
Plural
| Nominativ |
emaciantes
|
emaciantes
|
emaciantia
|
| Genitiv |
emaciantium emaciantum
|
emaciantium emaciantum
|
emaciantium emaciantum
|
| Dativ |
emaciantibus
|
emaciantibus
|
emaciantibus
|
| Akkusativ |
emaciantes
|
emaciantes
|
emaciantia
|
| Ablativ |
emaciantibus
|
emaciantibus
|
emaciantibus
|
| Vokativ |
emaciantes
|
emaciantes
|
emaciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emaciatus
|
emaciata
|
emaciatum
|
| Genitiv |
emaciati
|
emaciatae
|
emaciati
|
| Dativ |
emaciato
|
emaciatae
|
emaciato
|
| Akkusativ |
emaciatum
|
emaciatam
|
emaciatum
|
| Ablativ |
emaciato
|
emaciata
|
emaciato
|
| Vokativ |
emaciate
|
emaciata
|
emaciatum
|
Plural
| Nominativ |
emaciati
|
emaciatae
|
emaciata
|
| Genitiv |
emaciatorum
|
emaciatarum
|
emaciatorum
|
| Dativ |
emaciatis
|
emaciatis
|
emaciatis
|
| Akkusativ |
emaciatos
|
emaciatas
|
emaciata
|
| Ablativ |
emaciatis
|
emaciatis
|
emaciatis
|
| Vokativ |
emaciati
|
emaciatae
|
emaciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emaciaturus
|
emaciatura
|
emaciaturum
|
| Genitiv |
emaciaturi
|
emaciaturae
|
emaciaturi
|
| Dativ |
emaciaturo
|
emaciaturae
|
emaciaturo
|
| Akkusativ |
emaciaturum
|
emaciaturam
|
emaciaturum
|
| Ablativ |
emaciaturo
|
emaciatura
|
emaciaturo
|
| Vokativ |
emaciature
|
emaciatura
|
emaciaturum
|
Plural
| Nominativ |
emaciaturi
|
emaciaturae
|
emaciatura
|
| Genitiv |
emaciaturorum
|
emaciaturarum
|
emaciaturorum
|
| Dativ |
emaciaturis
|
emaciaturis
|
emaciaturis
|
| Akkusativ |
emaciaturos
|
emaciaturas
|
emaciatura
|
| Ablativ |
emaciaturis
|
emaciaturis
|
emaciaturis
|
| Vokativ |
emaciaturi
|
emaciaturae
|
emaciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emaciatum
|
emaciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emacio
|
|
| 2. Person Singular |
emacias
|
|
| 3. Person Singular |
emaciat
|
|
| 1. Person Plural |
emaciamus
|
|
| 2. Person Plural |
emaciatis
|
|
| 3. Person Plural |
emaciant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emacior
|
|
| 2. Person Singular |
emaciaris emaciare
|
|
| 3. Person Singular |
emaciatur
|
|
| 1. Person Plural |
emaciamur
|
|
| 2. Person Plural |
emaciamini
|
|
| 3. Person Plural |
emaciantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciem
|
|
| 2. Person Singular |
emacies
|
|
| 3. Person Singular |
emaciet
|
|
| 1. Person Plural |
emaciemus
|
|
| 2. Person Plural |
emacietis
|
|
| 3. Person Plural |
emacient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emacier
|
|
| 2. Person Singular |
emacieris emaciere
|
|
| 3. Person Singular |
emacietur
|
|
| 1. Person Plural |
emaciemur
|
|
| 2. Person Plural |
emaciemini
|
|
| 3. Person Plural |
emacientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciabam
|
|
| 2. Person Singular |
emaciabas
|
|
| 3. Person Singular |
emaciabat
|
|
| 1. Person Plural |
emaciabamus
|
|
| 2. Person Plural |
emaciabatis
|
|
| 3. Person Plural |
emaciabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciabar
|
|
| 2. Person Singular |
emaciabaris emaciabare
|
|
| 3. Person Singular |
emaciabatur
|
|
| 1. Person Plural |
emaciabamur
|
|
| 2. Person Plural |
emaciabamini
|
|
| 3. Person Plural |
emaciabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciarem
|
|
| 2. Person Singular |
emaciares
|
|
| 3. Person Singular |
emaciaret
|
|
| 1. Person Plural |
emaciaremus
|
|
| 2. Person Plural |
emaciaretis
|
|
| 3. Person Plural |
emaciarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciarer
|
|
| 2. Person Singular |
emaciareris emaciarere
|
|
| 3. Person Singular |
emaciaretur
|
|
| 1. Person Plural |
emaciaremur
|
|
| 2. Person Plural |
emaciaremini
|
|
| 3. Person Plural |
emaciarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciabo
|
|
| 2. Person Singular |
emaciabis
|
|
| 3. Person Singular |
emaciabit
|
|
| 1. Person Plural |
emaciabimus
|
|
| 2. Person Plural |
emaciabitis
|
|
| 3. Person Plural |
emaciabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciabor
|
|
| 2. Person Singular |
emaciaberis emaciabere
|
|
| 3. Person Singular |
emaciabitur
|
|
| 1. Person Plural |
emaciabimur
|
|
| 2. Person Plural |
emaciabimini
|
|
| 3. Person Plural |
emaciabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciavi
|
|
| 2. Person Singular |
emaciavisti
|
|
| 3. Person Singular |
emaciavit
|
|
| 1. Person Plural |
emaciavimus
|
|
| 2. Person Plural |
emaciavistis
|
|
| 3. Person Plural |
emaciaverunt emaciavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
emaciatus es
|
|
| 3. Person Singular |
emaciatus est
|
|
| 1. Person Plural |
emaciati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
emaciati estis
|
|
| 3. Person Plural |
emaciati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciaverim
|
|
| 2. Person Singular |
emaciaveris
|
|
| 3. Person Singular |
emaciaverit
|
|
| 1. Person Plural |
emaciaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
emaciaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
emaciaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
emaciatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
emaciatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
emaciati simus
|
|
| 2. Person Plural |
emaciati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
emaciati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciaveram
|
|
| 2. Person Singular |
emaciaveras
|
|
| 3. Person Singular |
emaciaverat
|
|
| 1. Person Plural |
emaciaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
emaciaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
emaciaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
emaciatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
emaciatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
emaciati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
emaciati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
emaciati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciavissem
|
|
| 2. Person Singular |
emaciavisses
|
|
| 3. Person Singular |
emaciavisset
|
|
| 1. Person Plural |
emaciavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
emaciavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
emaciavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
emaciatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
emaciatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
emaciati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
emaciati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
emaciati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciavero
|
|
| 2. Person Singular |
emaciaveris
|
|
| 3. Person Singular |
emaciaverit
|
|
| 1. Person Plural |
emaciaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
emaciaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
emaciaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaciatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
emaciatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
emaciatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
emaciati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
emaciati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
emaciati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emaciare
|
|
| Vorzeitigkeit |
emaciavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
emaciaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emaciari emaciarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
emaciatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
emaciatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emacia
|
! |
| 2. Person Plural |
emaciate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emaciato
|
| 3. Person Singular |
emaciato
|
| 2. Person Plural |
emaciatote
|
| 3. Person Plural |
emacianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emaciare
|
|
| Genitiv |
emaciandi
|
|
| Dativ |
emaciando
|
|
| Akkusativ |
emaciandum
|
|
| Ablativ |
emaciando
|
|
| Vokativ |
emaciande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emaciandus
|
emacianda
|
emaciandum
|
| Genitiv |
emaciandi
|
emaciandae
|
emaciandi
|
| Dativ |
emaciando
|
emaciandae
|
emaciando
|
| Akkusativ |
emaciandum
|
emaciandam
|
emaciandum
|
| Ablativ |
emaciando
|
emacianda
|
emaciando
|
| Vokativ |
emaciande
|
emacianda
|
emaciandum
|
Plural
| Nominativ |
emaciandi
|
emaciandae
|
emacianda
|
| Genitiv |
emaciandorum
|
emaciandarum
|
emaciandorum
|
| Dativ |
emaciandis
|
emaciandis
|
emaciandis
|
| Akkusativ |
emaciandos
|
emaciandas
|
emacianda
|
| Ablativ |
emaciandis
|
emaciandis
|
emaciandis
|
| Vokativ |
emaciandi
|
emaciandae
|
emacianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emacians
|
emacians
|
emacians
|
| Genitiv |
emaciantis
|
emaciantis
|
emaciantis
|
| Dativ |
emacianti
|
emacianti
|
emacianti
|
| Akkusativ |
emaciantem
|
emaciantem
|
emacians
|
| Ablativ |
emacianti emaciante
|
emacianti emaciante
|
emacianti emaciante
|
| Vokativ |
emacians
|
emacians
|
emacians
|
Plural
| Nominativ |
emaciantes
|
emaciantes
|
emaciantia
|
| Genitiv |
emaciantium emaciantum
|
emaciantium emaciantum
|
emaciantium emaciantum
|
| Dativ |
emaciantibus
|
emaciantibus
|
emaciantibus
|
| Akkusativ |
emaciantes
|
emaciantes
|
emaciantia
|
| Ablativ |
emaciantibus
|
emaciantibus
|
emaciantibus
|
| Vokativ |
emaciantes
|
emaciantes
|
emaciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emaciatus
|
emaciata
|
emaciatum
|
| Genitiv |
emaciati
|
emaciatae
|
emaciati
|
| Dativ |
emaciato
|
emaciatae
|
emaciato
|
| Akkusativ |
emaciatum
|
emaciatam
|
emaciatum
|
| Ablativ |
emaciato
|
emaciata
|
emaciato
|
| Vokativ |
emaciate
|
emaciata
|
emaciatum
|
Plural
| Nominativ |
emaciati
|
emaciatae
|
emaciata
|
| Genitiv |
emaciatorum
|
emaciatarum
|
emaciatorum
|
| Dativ |
emaciatis
|
emaciatis
|
emaciatis
|
| Akkusativ |
emaciatos
|
emaciatas
|
emaciata
|
| Ablativ |
emaciatis
|
emaciatis
|
emaciatis
|
| Vokativ |
emaciati
|
emaciatae
|
emaciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emaciaturus
|
emaciatura
|
emaciaturum
|
| Genitiv |
emaciaturi
|
emaciaturae
|
emaciaturi
|
| Dativ |
emaciaturo
|
emaciaturae
|
emaciaturo
|
| Akkusativ |
emaciaturum
|
emaciaturam
|
emaciaturum
|
| Ablativ |
emaciaturo
|
emaciatura
|
emaciaturo
|
| Vokativ |
emaciature
|
emaciatura
|
emaciaturum
|
Plural
| Nominativ |
emaciaturi
|
emaciaturae
|
emaciatura
|
| Genitiv |
emaciaturorum
|
emaciaturarum
|
emaciaturorum
|
| Dativ |
emaciaturis
|
emaciaturis
|
emaciaturis
|
| Akkusativ |
emaciaturos
|
emaciaturas
|
emaciatura
|
| Ablativ |
emaciaturis
|
emaciaturis
|
emaciaturis
|
| Vokativ |
emaciaturi
|
emaciaturae
|
emaciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emaciatum
|
emaciatu
|