Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
emanare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
emanere auch noch Formen von:
emanere (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emano
|
ich fließe heraus |
| 2. Person Singular |
emanas
|
du fließt heraus |
| 3. Person Singular |
emanat
|
er/sie/es fließt heraus |
| 1. Person Plural |
emanamus
|
wir fließen heraus |
| 2. Person Plural |
emanatis
|
ihr fließt heraus |
| 3. Person Plural |
emanant
|
sie fließen heraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanor
|
|
| 2. Person Singular |
emanaris emanare
|
|
| 3. Person Singular |
emanatur
|
|
| 1. Person Plural |
emanamur
|
|
| 2. Person Plural |
emanamini
|
|
| 3. Person Plural |
emanantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanem
|
ich fließe heraus |
| 2. Person Singular |
emanes
|
du fließest heraus |
| 3. Person Singular |
emanet
|
er/sie/es fließe heraus |
| 1. Person Plural |
emanemus
|
wir fließen heraus |
| 2. Person Plural |
emanetis
|
ihr fließet heraus |
| 3. Person Plural |
emanent
|
sie fließen heraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaner
|
|
| 2. Person Singular |
emaneris emanere
|
|
| 3. Person Singular |
emanetur
|
|
| 1. Person Plural |
emanemur
|
|
| 2. Person Plural |
emanemini
|
|
| 3. Person Plural |
emanentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabam
|
ich floss heraus |
| 2. Person Singular |
emanabas
|
du flossest heraus |
| 3. Person Singular |
emanabat
|
er/sie/es floss heraus |
| 1. Person Plural |
emanabamus
|
wir flossen heraus |
| 2. Person Plural |
emanabatis
|
ihr flosst heraus |
| 3. Person Plural |
emanabant
|
sie flossen heraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabar
|
|
| 2. Person Singular |
emanabaris emanabare
|
|
| 3. Person Singular |
emanabatur
|
|
| 1. Person Plural |
emanabamur
|
|
| 2. Person Plural |
emanabamini
|
|
| 3. Person Plural |
emanabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanarem
|
ich flösse heraus |
| 2. Person Singular |
emanares
|
du flössest heraus |
| 3. Person Singular |
emanaret
|
er/sie/es flösse heraus |
| 1. Person Plural |
emanaremus
|
wir flössen heraus |
| 2. Person Plural |
emanaretis
|
ihr flösset heraus |
| 3. Person Plural |
emanarent
|
sie flössen heraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanarer
|
|
| 2. Person Singular |
emanareris emanarere
|
|
| 3. Person Singular |
emanaretur
|
|
| 1. Person Plural |
emanaremur
|
|
| 2. Person Plural |
emanaremini
|
|
| 3. Person Plural |
emanarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabo
|
ich werde herausfließen |
| 2. Person Singular |
emanabis
|
du wirst herausfließen |
| 3. Person Singular |
emanabit
|
er/sie/es wird herausfließen |
| 1. Person Plural |
emanabimus
|
wir werden herausfließen |
| 2. Person Plural |
emanabitis
|
ihr werdet herausfließen |
| 3. Person Plural |
emanabunt
|
sie werden herausfließen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabor
|
|
| 2. Person Singular |
emanaberis emanabere
|
|
| 3. Person Singular |
emanabitur
|
|
| 1. Person Plural |
emanabimur
|
|
| 2. Person Plural |
emanabimini
|
|
| 3. Person Plural |
emanabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavi
|
ich bin herausgeflossen |
| 2. Person Singular |
emanavisti
|
du bist herausgeflossen |
| 3. Person Singular |
emanavit
|
er/sie/es ist herausgeflossen |
| 1. Person Plural |
emanavimus
|
wir sind herausgeflossen |
| 2. Person Plural |
emanavistis
|
ihr seid herausgeflossen |
| 3. Person Plural |
emanaverunt emanavere
|
sie sind herausgeflossen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus es
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus est
|
|
| 1. Person Plural |
emanati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati estis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanaverim
|
ich sei herausgeflossen |
| 2. Person Singular |
emanaveris
|
du seiest herausgeflossen |
| 3. Person Singular |
emanaverit
|
er/sie/es sei herausgeflossen |
| 1. Person Plural |
emanaverimus
|
wir seien herausgeflossen |
| 2. Person Plural |
emanaveritis
|
ihr seiet herausgeflossen |
| 3. Person Plural |
emanaverint
|
sie seien herausgeflossen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
emanati simus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanaveram
|
ich war herausgeflossen |
| 2. Person Singular |
emanaveras
|
du warst herausgeflossen |
| 3. Person Singular |
emanaverat
|
er/sie/es war herausgeflossen |
| 1. Person Plural |
emanaveramus
|
wir waren herausgeflossen |
| 2. Person Plural |
emanaveratis
|
ihr wart herausgeflossen |
| 3. Person Plural |
emanaverant
|
sie waren herausgeflossen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
emanati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavissem
|
ich wäre herausgeflossen |
| 2. Person Singular |
emanavisses
|
du wärest herausgeflossen |
| 3. Person Singular |
emanavisset
|
er/sie/es wäre herausgeflossen |
| 1. Person Plural |
emanavissemus
|
wir wären herausgeflossen |
| 2. Person Plural |
emanavissetis
|
ihr wäret herausgeflossen |
| 3. Person Plural |
emanavissent
|
sie wären herausgeflossen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
emanati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavero
|
ich werde herausgeflossen sein |
| 2. Person Singular |
emanaveris
|
du wirst herausgeflossen sein |
| 3. Person Singular |
emanaverit
|
er/sie/es wird herausgeflossen sein |
| 1. Person Plural |
emanaverimus
|
wir werden herausgeflossen sein |
| 2. Person Plural |
emanaveritis
|
ihr werdet herausgeflossen sein |
| 3. Person Plural |
emanaverint
|
sie werden herausgeflossen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
emanati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emanare
|
herausfließen |
| Vorzeitigkeit |
emanavisse
|
herausgeflossen sein |
| Nachzeitigkeit |
emanaturum esse
|
herausfließen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emanari emanarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
emanatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
emanatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emana
|
fließe heraus; fließ heraus! |
| 2. Person Plural |
emanate
|
fließt heraus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emanato
|
| 3. Person Singular |
emanato
|
| 2. Person Plural |
emanatote
|
| 3. Person Plural |
emananto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emanare
|
das Herausfließen |
| Genitiv |
emanandi
|
des Herausfließens |
| Dativ |
emanando
|
dem Herausfließen |
| Akkusativ |
emanandum
|
das Herausfließen |
| Ablativ |
emanando
|
durch das Herausfließen |
| Vokativ |
emanande
|
Herausfließen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanandus
|
emananda
|
emanandum
|
| Genitiv |
emanandi
|
emanandae
|
emanandi
|
| Dativ |
emanando
|
emanandae
|
emanando
|
| Akkusativ |
emanandum
|
emanandam
|
emanandum
|
| Ablativ |
emanando
|
emananda
|
emanando
|
| Vokativ |
emanande
|
emananda
|
emanandum
|
Plural
| Nominativ |
emanandi
|
emanandae
|
emananda
|
| Genitiv |
emanandorum
|
emanandarum
|
emanandorum
|
| Dativ |
emanandis
|
emanandis
|
emanandis
|
| Akkusativ |
emanandos
|
emanandas
|
emananda
|
| Ablativ |
emanandis
|
emanandis
|
emanandis
|
| Vokativ |
emanandi
|
emanandae
|
emananda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanans
|
emanans
|
emanans
|
| Genitiv |
emanantis
|
emanantis
|
emanantis
|
| Dativ |
emananti
|
emananti
|
emananti
|
| Akkusativ |
emanantem
|
emanantem
|
emanans
|
| Ablativ |
emananti emanante
|
emananti emanante
|
emananti emanante
|
| Vokativ |
emanans
|
emanans
|
emanans
|
Plural
| Nominativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
| Genitiv |
emanantium emanantum
|
emanantium emanantum
|
emanantium emanantum
|
| Dativ |
emanantibus
|
emanantibus
|
emanantibus
|
| Akkusativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
| Ablativ |
emanantibus
|
emanantibus
|
emanantibus
|
| Vokativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanatus
|
emanata
|
emanatum
|
| Genitiv |
emanati
|
emanatae
|
emanati
|
| Dativ |
emanato
|
emanatae
|
emanato
|
| Akkusativ |
emanatum
|
emanatam
|
emanatum
|
| Ablativ |
emanato
|
emanata
|
emanato
|
| Vokativ |
emanate
|
emanata
|
emanatum
|
Plural
| Nominativ |
emanati
|
emanatae
|
emanata
|
| Genitiv |
emanatorum
|
emanatarum
|
emanatorum
|
| Dativ |
emanatis
|
emanatis
|
emanatis
|
| Akkusativ |
emanatos
|
emanatas
|
emanata
|
| Ablativ |
emanatis
|
emanatis
|
emanatis
|
| Vokativ |
emanati
|
emanatae
|
emanata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanaturus
|
emanatura
|
emanaturum
|
| Genitiv |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanaturi
|
| Dativ |
emanaturo
|
emanaturae
|
emanaturo
|
| Akkusativ |
emanaturum
|
emanaturam
|
emanaturum
|
| Ablativ |
emanaturo
|
emanatura
|
emanaturo
|
| Vokativ |
emanature
|
emanatura
|
emanaturum
|
Plural
| Nominativ |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanatura
|
| Genitiv |
emanaturorum
|
emanaturarum
|
emanaturorum
|
| Dativ |
emanaturis
|
emanaturis
|
emanaturis
|
| Akkusativ |
emanaturos
|
emanaturas
|
emanatura
|
| Ablativ |
emanaturis
|
emanaturis
|
emanaturis
|
| Vokativ |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emanatum
|
emanatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emano
|
ich entspringe |
| 2. Person Singular |
emanas
|
du entspringst |
| 3. Person Singular |
emanat
|
er/sie/es entspringt |
| 1. Person Plural |
emanamus
|
wir entspringen |
| 2. Person Plural |
emanatis
|
ihr entspringt |
| 3. Person Plural |
emanant
|
sie entspringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanor
|
|
| 2. Person Singular |
emanaris emanare
|
|
| 3. Person Singular |
emanatur
|
|
| 1. Person Plural |
emanamur
|
|
| 2. Person Plural |
emanamini
|
|
| 3. Person Plural |
emanantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanem
|
ich entspringe |
| 2. Person Singular |
emanes
|
du entspringest |
| 3. Person Singular |
emanet
|
er/sie/es entspringe |
| 1. Person Plural |
emanemus
|
wir entspringen |
| 2. Person Plural |
emanetis
|
ihr entspringet |
| 3. Person Plural |
emanent
|
sie entspringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaner
|
|
| 2. Person Singular |
emaneris emanere
|
|
| 3. Person Singular |
emanetur
|
|
| 1. Person Plural |
emanemur
|
|
| 2. Person Plural |
emanemini
|
|
| 3. Person Plural |
emanentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabam
|
ich entsprang |
| 2. Person Singular |
emanabas
|
du entsprangst |
| 3. Person Singular |
emanabat
|
er/sie/es entsprang |
| 1. Person Plural |
emanabamus
|
wir entsprangen |
| 2. Person Plural |
emanabatis
|
ihr entsprangt |
| 3. Person Plural |
emanabant
|
sie entsprangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabar
|
|
| 2. Person Singular |
emanabaris emanabare
|
|
| 3. Person Singular |
emanabatur
|
|
| 1. Person Plural |
emanabamur
|
|
| 2. Person Plural |
emanabamini
|
|
| 3. Person Plural |
emanabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanarem
|
ich entspränge |
| 2. Person Singular |
emanares
|
du entsprängest |
| 3. Person Singular |
emanaret
|
er/sie/es entspränge |
| 1. Person Plural |
emanaremus
|
wir entsprängen |
| 2. Person Plural |
emanaretis
|
ihr entspränget |
| 3. Person Plural |
emanarent
|
sie entsprängen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanarer
|
|
| 2. Person Singular |
emanareris emanarere
|
|
| 3. Person Singular |
emanaretur
|
|
| 1. Person Plural |
emanaremur
|
|
| 2. Person Plural |
emanaremini
|
|
| 3. Person Plural |
emanarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabo
|
ich werde entspringen |
| 2. Person Singular |
emanabis
|
du wirst entspringen |
| 3. Person Singular |
emanabit
|
er/sie/es wird entspringen |
| 1. Person Plural |
emanabimus
|
wir werden entspringen |
| 2. Person Plural |
emanabitis
|
ihr werdet entspringen |
| 3. Person Plural |
emanabunt
|
sie werden entspringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabor
|
|
| 2. Person Singular |
emanaberis emanabere
|
|
| 3. Person Singular |
emanabitur
|
|
| 1. Person Plural |
emanabimur
|
|
| 2. Person Plural |
emanabimini
|
|
| 3. Person Plural |
emanabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavi
|
ich bin entsprungen |
| 2. Person Singular |
emanavisti
|
du bist entsprungen |
| 3. Person Singular |
emanavit
|
er/sie/es ist entsprungen |
| 1. Person Plural |
emanavimus
|
wir sind entsprungen |
| 2. Person Plural |
emanavistis
|
ihr seid entsprungen |
| 3. Person Plural |
emanaverunt emanavere
|
sie sind entsprungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus es
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus est
|
|
| 1. Person Plural |
emanati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati estis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanaverim
|
ich sei entsprungen |
| 2. Person Singular |
emanaveris
|
du seiest entsprungen |
| 3. Person Singular |
emanaverit
|
er/sie/es sei entsprungen |
| 1. Person Plural |
emanaverimus
|
wir seien entsprungen |
| 2. Person Plural |
emanaveritis
|
ihr seiet entsprungen |
| 3. Person Plural |
emanaverint
|
sie seien entsprungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
emanati simus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanaveram
|
ich war entsprungen |
| 2. Person Singular |
emanaveras
|
du warst entsprungen |
| 3. Person Singular |
emanaverat
|
er/sie/es war entsprungen |
| 1. Person Plural |
emanaveramus
|
wir waren entsprungen |
| 2. Person Plural |
emanaveratis
|
ihr wart entsprungen |
| 3. Person Plural |
emanaverant
|
sie waren entsprungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
emanati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavissem
|
ich wäre entsprungen |
| 2. Person Singular |
emanavisses
|
du wärest entsprungen |
| 3. Person Singular |
emanavisset
|
er/sie/es wäre entsprungen |
| 1. Person Plural |
emanavissemus
|
wir wären entsprungen |
| 2. Person Plural |
emanavissetis
|
ihr wäret entsprungen |
| 3. Person Plural |
emanavissent
|
sie wären entsprungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
emanati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavero
|
ich werde entsprungen sein |
| 2. Person Singular |
emanaveris
|
du wirst entsprungen sein |
| 3. Person Singular |
emanaverit
|
er/sie/es wird entsprungen sein |
| 1. Person Plural |
emanaverimus
|
wir werden entsprungen sein |
| 2. Person Plural |
emanaveritis
|
ihr werdet entsprungen sein |
| 3. Person Plural |
emanaverint
|
sie werden entsprungen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
emanati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emanare
|
entspringen |
| Vorzeitigkeit |
emanavisse
|
entsprungen sein |
| Nachzeitigkeit |
emanaturum esse
|
entspringen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emanari emanarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
emanatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
emanatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emana
|
entspringe; entspring! |
| 2. Person Plural |
emanate
|
entspringt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emanato
|
| 3. Person Singular |
emanato
|
| 2. Person Plural |
emanatote
|
| 3. Person Plural |
emananto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emanare
|
das Entspringen |
| Genitiv |
emanandi
|
des Entspringens |
| Dativ |
emanando
|
dem Entspringen |
| Akkusativ |
emanandum
|
das Entspringen |
| Ablativ |
emanando
|
durch das Entspringen |
| Vokativ |
emanande
|
Entspringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanandus
|
emananda
|
emanandum
|
| Genitiv |
emanandi
|
emanandae
|
emanandi
|
| Dativ |
emanando
|
emanandae
|
emanando
|
| Akkusativ |
emanandum
|
emanandam
|
emanandum
|
| Ablativ |
emanando
|
emananda
|
emanando
|
| Vokativ |
emanande
|
emananda
|
emanandum
|
Plural
| Nominativ |
emanandi
|
emanandae
|
emananda
|
| Genitiv |
emanandorum
|
emanandarum
|
emanandorum
|
| Dativ |
emanandis
|
emanandis
|
emanandis
|
| Akkusativ |
emanandos
|
emanandas
|
emananda
|
| Ablativ |
emanandis
|
emanandis
|
emanandis
|
| Vokativ |
emanandi
|
emanandae
|
emananda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanans
|
emanans
|
emanans
|
| Genitiv |
emanantis
|
emanantis
|
emanantis
|
| Dativ |
emananti
|
emananti
|
emananti
|
| Akkusativ |
emanantem
|
emanantem
|
emanans
|
| Ablativ |
emananti emanante
|
emananti emanante
|
emananti emanante
|
| Vokativ |
emanans
|
emanans
|
emanans
|
Plural
| Nominativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
| Genitiv |
emanantium emanantum
|
emanantium emanantum
|
emanantium emanantum
|
| Dativ |
emanantibus
|
emanantibus
|
emanantibus
|
| Akkusativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
| Ablativ |
emanantibus
|
emanantibus
|
emanantibus
|
| Vokativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanatus
|
emanata
|
emanatum
|
| Genitiv |
emanati
|
emanatae
|
emanati
|
| Dativ |
emanato
|
emanatae
|
emanato
|
| Akkusativ |
emanatum
|
emanatam
|
emanatum
|
| Ablativ |
emanato
|
emanata
|
emanato
|
| Vokativ |
emanate
|
emanata
|
emanatum
|
Plural
| Nominativ |
emanati
|
emanatae
|
emanata
|
| Genitiv |
emanatorum
|
emanatarum
|
emanatorum
|
| Dativ |
emanatis
|
emanatis
|
emanatis
|
| Akkusativ |
emanatos
|
emanatas
|
emanata
|
| Ablativ |
emanatis
|
emanatis
|
emanatis
|
| Vokativ |
emanati
|
emanatae
|
emanata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanaturus
|
emanatura
|
emanaturum
|
| Genitiv |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanaturi
|
| Dativ |
emanaturo
|
emanaturae
|
emanaturo
|
| Akkusativ |
emanaturum
|
emanaturam
|
emanaturum
|
| Ablativ |
emanaturo
|
emanatura
|
emanaturo
|
| Vokativ |
emanature
|
emanatura
|
emanaturum
|
Plural
| Nominativ |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanatura
|
| Genitiv |
emanaturorum
|
emanaturarum
|
emanaturorum
|
| Dativ |
emanaturis
|
emanaturis
|
emanaturis
|
| Akkusativ |
emanaturos
|
emanaturas
|
emanatura
|
| Ablativ |
emanaturis
|
emanaturis
|
emanaturis
|
| Vokativ |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emanatum
|
emanatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emano
|
ich entstehe |
| 2. Person Singular |
emanas
|
du entstehst |
| 3. Person Singular |
emanat
|
er/sie/es entsteht |
| 1. Person Plural |
emanamus
|
wir entstehen |
| 2. Person Plural |
emanatis
|
ihr entsteht |
| 3. Person Plural |
emanant
|
sie entstehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanor
|
|
| 2. Person Singular |
emanaris emanare
|
|
| 3. Person Singular |
emanatur
|
|
| 1. Person Plural |
emanamur
|
|
| 2. Person Plural |
emanamini
|
|
| 3. Person Plural |
emanantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanem
|
ich entstehe |
| 2. Person Singular |
emanes
|
du entstehest |
| 3. Person Singular |
emanet
|
er/sie/es entstehe |
| 1. Person Plural |
emanemus
|
wir entstehen |
| 2. Person Plural |
emanetis
|
ihr entstehet |
| 3. Person Plural |
emanent
|
sie entstehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaner
|
|
| 2. Person Singular |
emaneris emanere
|
|
| 3. Person Singular |
emanetur
|
|
| 1. Person Plural |
emanemur
|
|
| 2. Person Plural |
emanemini
|
|
| 3. Person Plural |
emanentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabam
|
ich entstand |
| 2. Person Singular |
emanabas
|
du entstandest |
| 3. Person Singular |
emanabat
|
er/sie/es entstand |
| 1. Person Plural |
emanabamus
|
wir entstanden |
| 2. Person Plural |
emanabatis
|
ihr entstandet |
| 3. Person Plural |
emanabant
|
sie entstanden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabar
|
|
| 2. Person Singular |
emanabaris emanabare
|
|
| 3. Person Singular |
emanabatur
|
|
| 1. Person Plural |
emanabamur
|
|
| 2. Person Plural |
emanabamini
|
|
| 3. Person Plural |
emanabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanarem
|
ich entstünde; entstände |
| 2. Person Singular |
emanares
|
du entstündest; entständest |
| 3. Person Singular |
emanaret
|
er/sie/es entstünde; entstände |
| 1. Person Plural |
emanaremus
|
wir entstünden; entständen |
| 2. Person Plural |
emanaretis
|
ihr entstündet; entständet |
| 3. Person Plural |
emanarent
|
sie entstünden; entständen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanarer
|
|
| 2. Person Singular |
emanareris emanarere
|
|
| 3. Person Singular |
emanaretur
|
|
| 1. Person Plural |
emanaremur
|
|
| 2. Person Plural |
emanaremini
|
|
| 3. Person Plural |
emanarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabo
|
ich werde entstehen |
| 2. Person Singular |
emanabis
|
du wirst entstehen |
| 3. Person Singular |
emanabit
|
er/sie/es wird entstehen |
| 1. Person Plural |
emanabimus
|
wir werden entstehen |
| 2. Person Plural |
emanabitis
|
ihr werdet entstehen |
| 3. Person Plural |
emanabunt
|
sie werden entstehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabor
|
|
| 2. Person Singular |
emanaberis emanabere
|
|
| 3. Person Singular |
emanabitur
|
|
| 1. Person Plural |
emanabimur
|
|
| 2. Person Plural |
emanabimini
|
|
| 3. Person Plural |
emanabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavi
|
ich bin entstanden |
| 2. Person Singular |
emanavisti
|
du bist entstanden |
| 3. Person Singular |
emanavit
|
er/sie/es ist entstanden |
| 1. Person Plural |
emanavimus
|
wir sind entstanden |
| 2. Person Plural |
emanavistis
|
ihr seid entstanden |
| 3. Person Plural |
emanaverunt emanavere
|
sie sind entstanden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus es
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus est
|
|
| 1. Person Plural |
emanati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati estis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanaverim
|
ich sei entstanden |
| 2. Person Singular |
emanaveris
|
du seiest entstanden |
| 3. Person Singular |
emanaverit
|
er/sie/es sei entstanden |
| 1. Person Plural |
emanaverimus
|
wir seien entstanden |
| 2. Person Plural |
emanaveritis
|
ihr seiet entstanden |
| 3. Person Plural |
emanaverint
|
sie seien entstanden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
emanati simus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanaveram
|
ich war entstanden |
| 2. Person Singular |
emanaveras
|
du warst entstanden |
| 3. Person Singular |
emanaverat
|
er/sie/es war entstanden |
| 1. Person Plural |
emanaveramus
|
wir waren entstanden |
| 2. Person Plural |
emanaveratis
|
ihr wart entstanden |
| 3. Person Plural |
emanaverant
|
sie waren entstanden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
emanati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavissem
|
ich wäre entstanden |
| 2. Person Singular |
emanavisses
|
du wärest entstanden |
| 3. Person Singular |
emanavisset
|
er/sie/es wäre entstanden |
| 1. Person Plural |
emanavissemus
|
wir wären entstanden |
| 2. Person Plural |
emanavissetis
|
ihr wäret entstanden |
| 3. Person Plural |
emanavissent
|
sie wären entstanden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
emanati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavero
|
ich werde entstanden sein |
| 2. Person Singular |
emanaveris
|
du wirst entstanden sein |
| 3. Person Singular |
emanaverit
|
er/sie/es wird entstanden sein |
| 1. Person Plural |
emanaverimus
|
wir werden entstanden sein |
| 2. Person Plural |
emanaveritis
|
ihr werdet entstanden sein |
| 3. Person Plural |
emanaverint
|
sie werden entstanden sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
emanati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emanare
|
entstehen |
| Vorzeitigkeit |
emanavisse
|
entstanden sein |
| Nachzeitigkeit |
emanaturum esse
|
entstehen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emanari emanarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
emanatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
emanatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emana
|
entstehe; entsteh! |
| 2. Person Plural |
emanate
|
entsteht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emanato
|
| 3. Person Singular |
emanato
|
| 2. Person Plural |
emanatote
|
| 3. Person Plural |
emananto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emanare
|
das Entstehen |
| Genitiv |
emanandi
|
des Entstehens |
| Dativ |
emanando
|
dem Entstehen |
| Akkusativ |
emanandum
|
das Entstehen |
| Ablativ |
emanando
|
durch das Entstehen |
| Vokativ |
emanande
|
Entstehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanandus
|
emananda
|
emanandum
|
| Genitiv |
emanandi
|
emanandae
|
emanandi
|
| Dativ |
emanando
|
emanandae
|
emanando
|
| Akkusativ |
emanandum
|
emanandam
|
emanandum
|
| Ablativ |
emanando
|
emananda
|
emanando
|
| Vokativ |
emanande
|
emananda
|
emanandum
|
Plural
| Nominativ |
emanandi
|
emanandae
|
emananda
|
| Genitiv |
emanandorum
|
emanandarum
|
emanandorum
|
| Dativ |
emanandis
|
emanandis
|
emanandis
|
| Akkusativ |
emanandos
|
emanandas
|
emananda
|
| Ablativ |
emanandis
|
emanandis
|
emanandis
|
| Vokativ |
emanandi
|
emanandae
|
emananda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanans
|
emanans
|
emanans
|
| Genitiv |
emanantis
|
emanantis
|
emanantis
|
| Dativ |
emananti
|
emananti
|
emananti
|
| Akkusativ |
emanantem
|
emanantem
|
emanans
|
| Ablativ |
emananti emanante
|
emananti emanante
|
emananti emanante
|
| Vokativ |
emanans
|
emanans
|
emanans
|
Plural
| Nominativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
| Genitiv |
emanantium emanantum
|
emanantium emanantum
|
emanantium emanantum
|
| Dativ |
emanantibus
|
emanantibus
|
emanantibus
|
| Akkusativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
| Ablativ |
emanantibus
|
emanantibus
|
emanantibus
|
| Vokativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanatus
|
emanata
|
emanatum
|
| Genitiv |
emanati
|
emanatae
|
emanati
|
| Dativ |
emanato
|
emanatae
|
emanato
|
| Akkusativ |
emanatum
|
emanatam
|
emanatum
|
| Ablativ |
emanato
|
emanata
|
emanato
|
| Vokativ |
emanate
|
emanata
|
emanatum
|
Plural
| Nominativ |
emanati
|
emanatae
|
emanata
|
| Genitiv |
emanatorum
|
emanatarum
|
emanatorum
|
| Dativ |
emanatis
|
emanatis
|
emanatis
|
| Akkusativ |
emanatos
|
emanatas
|
emanata
|
| Ablativ |
emanatis
|
emanatis
|
emanatis
|
| Vokativ |
emanati
|
emanatae
|
emanata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanaturus
|
emanatura
|
emanaturum
|
| Genitiv |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanaturi
|
| Dativ |
emanaturo
|
emanaturae
|
emanaturo
|
| Akkusativ |
emanaturum
|
emanaturam
|
emanaturum
|
| Ablativ |
emanaturo
|
emanatura
|
emanaturo
|
| Vokativ |
emanature
|
emanatura
|
emanaturum
|
Plural
| Nominativ |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanatura
|
| Genitiv |
emanaturorum
|
emanaturarum
|
emanaturorum
|
| Dativ |
emanaturis
|
emanaturis
|
emanaturis
|
| Akkusativ |
emanaturos
|
emanaturas
|
emanatura
|
| Ablativ |
emanaturis
|
emanaturis
|
emanaturis
|
| Vokativ |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emanatum
|
emanatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emano
|
|
| 2. Person Singular |
emanas
|
|
| 3. Person Singular |
emanat
|
|
| 1. Person Plural |
emanamus
|
|
| 2. Person Plural |
emanatis
|
|
| 3. Person Plural |
emanant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanor
|
|
| 2. Person Singular |
emanaris emanare
|
|
| 3. Person Singular |
emanatur
|
|
| 1. Person Plural |
emanamur
|
|
| 2. Person Plural |
emanamini
|
|
| 3. Person Plural |
emanantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanem
|
|
| 2. Person Singular |
emanes
|
|
| 3. Person Singular |
emanet
|
|
| 1. Person Plural |
emanemus
|
|
| 2. Person Plural |
emanetis
|
|
| 3. Person Plural |
emanent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaner
|
|
| 2. Person Singular |
emaneris emanere
|
|
| 3. Person Singular |
emanetur
|
|
| 1. Person Plural |
emanemur
|
|
| 2. Person Plural |
emanemini
|
|
| 3. Person Plural |
emanentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabam
|
|
| 2. Person Singular |
emanabas
|
|
| 3. Person Singular |
emanabat
|
|
| 1. Person Plural |
emanabamus
|
|
| 2. Person Plural |
emanabatis
|
|
| 3. Person Plural |
emanabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabar
|
|
| 2. Person Singular |
emanabaris emanabare
|
|
| 3. Person Singular |
emanabatur
|
|
| 1. Person Plural |
emanabamur
|
|
| 2. Person Plural |
emanabamini
|
|
| 3. Person Plural |
emanabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanarem
|
|
| 2. Person Singular |
emanares
|
|
| 3. Person Singular |
emanaret
|
|
| 1. Person Plural |
emanaremus
|
|
| 2. Person Plural |
emanaretis
|
|
| 3. Person Plural |
emanarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanarer
|
|
| 2. Person Singular |
emanareris emanarere
|
|
| 3. Person Singular |
emanaretur
|
|
| 1. Person Plural |
emanaremur
|
|
| 2. Person Plural |
emanaremini
|
|
| 3. Person Plural |
emanarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabo
|
|
| 2. Person Singular |
emanabis
|
|
| 3. Person Singular |
emanabit
|
|
| 1. Person Plural |
emanabimus
|
|
| 2. Person Plural |
emanabitis
|
|
| 3. Person Plural |
emanabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabor
|
|
| 2. Person Singular |
emanaberis emanabere
|
|
| 3. Person Singular |
emanabitur
|
|
| 1. Person Plural |
emanabimur
|
|
| 2. Person Plural |
emanabimini
|
|
| 3. Person Plural |
emanabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavi
|
|
| 2. Person Singular |
emanavisti
|
|
| 3. Person Singular |
emanavit
|
|
| 1. Person Plural |
emanavimus
|
|
| 2. Person Plural |
emanavistis
|
|
| 3. Person Plural |
emanaverunt emanavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus es
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus est
|
|
| 1. Person Plural |
emanati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati estis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanaverim
|
|
| 2. Person Singular |
emanaveris
|
|
| 3. Person Singular |
emanaverit
|
|
| 1. Person Plural |
emanaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
emanaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
emanaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
emanati simus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanaveram
|
|
| 2. Person Singular |
emanaveras
|
|
| 3. Person Singular |
emanaverat
|
|
| 1. Person Plural |
emanaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
emanaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
emanaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
emanati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavissem
|
|
| 2. Person Singular |
emanavisses
|
|
| 3. Person Singular |
emanavisset
|
|
| 1. Person Plural |
emanavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
emanavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
emanavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
emanati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavero
|
|
| 2. Person Singular |
emanaveris
|
|
| 3. Person Singular |
emanaverit
|
|
| 1. Person Plural |
emanaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
emanaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
emanaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
emanati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emanare
|
|
| Vorzeitigkeit |
emanavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
emanaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emanari emanarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
emanatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
emanatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emana
|
! |
| 2. Person Plural |
emanate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emanato
|
| 3. Person Singular |
emanato
|
| 2. Person Plural |
emanatote
|
| 3. Person Plural |
emananto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emanare
|
|
| Genitiv |
emanandi
|
|
| Dativ |
emanando
|
|
| Akkusativ |
emanandum
|
|
| Ablativ |
emanando
|
|
| Vokativ |
emanande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanandus
|
emananda
|
emanandum
|
| Genitiv |
emanandi
|
emanandae
|
emanandi
|
| Dativ |
emanando
|
emanandae
|
emanando
|
| Akkusativ |
emanandum
|
emanandam
|
emanandum
|
| Ablativ |
emanando
|
emananda
|
emanando
|
| Vokativ |
emanande
|
emananda
|
emanandum
|
Plural
| Nominativ |
emanandi
|
emanandae
|
emananda
|
| Genitiv |
emanandorum
|
emanandarum
|
emanandorum
|
| Dativ |
emanandis
|
emanandis
|
emanandis
|
| Akkusativ |
emanandos
|
emanandas
|
emananda
|
| Ablativ |
emanandis
|
emanandis
|
emanandis
|
| Vokativ |
emanandi
|
emanandae
|
emananda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanans
|
emanans
|
emanans
|
| Genitiv |
emanantis
|
emanantis
|
emanantis
|
| Dativ |
emananti
|
emananti
|
emananti
|
| Akkusativ |
emanantem
|
emanantem
|
emanans
|
| Ablativ |
emananti emanante
|
emananti emanante
|
emananti emanante
|
| Vokativ |
emanans
|
emanans
|
emanans
|
Plural
| Nominativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
| Genitiv |
emanantium emanantum
|
emanantium emanantum
|
emanantium emanantum
|
| Dativ |
emanantibus
|
emanantibus
|
emanantibus
|
| Akkusativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
| Ablativ |
emanantibus
|
emanantibus
|
emanantibus
|
| Vokativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanatus
|
emanata
|
emanatum
|
| Genitiv |
emanati
|
emanatae
|
emanati
|
| Dativ |
emanato
|
emanatae
|
emanato
|
| Akkusativ |
emanatum
|
emanatam
|
emanatum
|
| Ablativ |
emanato
|
emanata
|
emanato
|
| Vokativ |
emanate
|
emanata
|
emanatum
|
Plural
| Nominativ |
emanati
|
emanatae
|
emanata
|
| Genitiv |
emanatorum
|
emanatarum
|
emanatorum
|
| Dativ |
emanatis
|
emanatis
|
emanatis
|
| Akkusativ |
emanatos
|
emanatas
|
emanata
|
| Ablativ |
emanatis
|
emanatis
|
emanatis
|
| Vokativ |
emanati
|
emanatae
|
emanata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanaturus
|
emanatura
|
emanaturum
|
| Genitiv |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanaturi
|
| Dativ |
emanaturo
|
emanaturae
|
emanaturo
|
| Akkusativ |
emanaturum
|
emanaturam
|
emanaturum
|
| Ablativ |
emanaturo
|
emanatura
|
emanaturo
|
| Vokativ |
emanature
|
emanatura
|
emanaturum
|
Plural
| Nominativ |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanatura
|
| Genitiv |
emanaturorum
|
emanaturarum
|
emanaturorum
|
| Dativ |
emanaturis
|
emanaturis
|
emanaturis
|
| Akkusativ |
emanaturos
|
emanaturas
|
emanatura
|
| Ablativ |
emanaturis
|
emanaturis
|
emanaturis
|
| Vokativ |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emanatum
|
emanatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emano
|
ich rinne heraus |
| 2. Person Singular |
emanas
|
du rinnst heraus |
| 3. Person Singular |
emanat
|
er/sie/es rinnt heraus |
| 1. Person Plural |
emanamus
|
wir rinnen heraus |
| 2. Person Plural |
emanatis
|
ihr rinnt heraus |
| 3. Person Plural |
emanant
|
sie rinnen heraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanor
|
|
| 2. Person Singular |
emanaris emanare
|
|
| 3. Person Singular |
emanatur
|
|
| 1. Person Plural |
emanamur
|
|
| 2. Person Plural |
emanamini
|
|
| 3. Person Plural |
emanantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanem
|
ich rinne heraus |
| 2. Person Singular |
emanes
|
du rinnest heraus |
| 3. Person Singular |
emanet
|
er/sie/es rinne heraus |
| 1. Person Plural |
emanemus
|
wir rinnen heraus |
| 2. Person Plural |
emanetis
|
ihr rinnet heraus |
| 3. Person Plural |
emanent
|
sie rinnen heraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaner
|
|
| 2. Person Singular |
emaneris emanere
|
|
| 3. Person Singular |
emanetur
|
|
| 1. Person Plural |
emanemur
|
|
| 2. Person Plural |
emanemini
|
|
| 3. Person Plural |
emanentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabam
|
ich rann heraus |
| 2. Person Singular |
emanabas
|
du rannst heraus |
| 3. Person Singular |
emanabat
|
er/sie/es rann heraus |
| 1. Person Plural |
emanabamus
|
wir rannen heraus |
| 2. Person Plural |
emanabatis
|
ihr rannt heraus |
| 3. Person Plural |
emanabant
|
sie rannen heraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabar
|
|
| 2. Person Singular |
emanabaris emanabare
|
|
| 3. Person Singular |
emanabatur
|
|
| 1. Person Plural |
emanabamur
|
|
| 2. Person Plural |
emanabamini
|
|
| 3. Person Plural |
emanabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanarem
|
ich ränne heraus |
| 2. Person Singular |
emanares
|
du rännest heraus |
| 3. Person Singular |
emanaret
|
er/sie/es ränne heraus |
| 1. Person Plural |
emanaremus
|
wir rännen heraus |
| 2. Person Plural |
emanaretis
|
ihr rännet heraus |
| 3. Person Plural |
emanarent
|
sie rännen heraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanarer
|
|
| 2. Person Singular |
emanareris emanarere
|
|
| 3. Person Singular |
emanaretur
|
|
| 1. Person Plural |
emanaremur
|
|
| 2. Person Plural |
emanaremini
|
|
| 3. Person Plural |
emanarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabo
|
ich werde herausrinnen |
| 2. Person Singular |
emanabis
|
du wirst herausrinnen |
| 3. Person Singular |
emanabit
|
er/sie/es wird herausrinnen |
| 1. Person Plural |
emanabimus
|
wir werden herausrinnen |
| 2. Person Plural |
emanabitis
|
ihr werdet herausrinnen |
| 3. Person Plural |
emanabunt
|
sie werden herausrinnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabor
|
|
| 2. Person Singular |
emanaberis emanabere
|
|
| 3. Person Singular |
emanabitur
|
|
| 1. Person Plural |
emanabimur
|
|
| 2. Person Plural |
emanabimini
|
|
| 3. Person Plural |
emanabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavi
|
ich bin herausgeronnen |
| 2. Person Singular |
emanavisti
|
du bist herausgeronnen |
| 3. Person Singular |
emanavit
|
er/sie/es ist herausgeronnen |
| 1. Person Plural |
emanavimus
|
wir sind herausgeronnen |
| 2. Person Plural |
emanavistis
|
ihr seid herausgeronnen |
| 3. Person Plural |
emanaverunt emanavere
|
sie sind herausgeronnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus es
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus est
|
|
| 1. Person Plural |
emanati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati estis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanaverim
|
ich sei herausgeronnen |
| 2. Person Singular |
emanaveris
|
du seiest herausgeronnen |
| 3. Person Singular |
emanaverit
|
er/sie/es sei herausgeronnen |
| 1. Person Plural |
emanaverimus
|
wir seien herausgeronnen |
| 2. Person Plural |
emanaveritis
|
ihr seiet herausgeronnen |
| 3. Person Plural |
emanaverint
|
sie seien herausgeronnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
emanati simus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanaveram
|
ich war herausgeronnen |
| 2. Person Singular |
emanaveras
|
du warst herausgeronnen |
| 3. Person Singular |
emanaverat
|
er/sie/es war herausgeronnen |
| 1. Person Plural |
emanaveramus
|
wir waren herausgeronnen |
| 2. Person Plural |
emanaveratis
|
ihr wart herausgeronnen |
| 3. Person Plural |
emanaverant
|
sie waren herausgeronnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
emanati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavissem
|
ich wäre herausgeronnen |
| 2. Person Singular |
emanavisses
|
du wärest herausgeronnen |
| 3. Person Singular |
emanavisset
|
er/sie/es wäre herausgeronnen |
| 1. Person Plural |
emanavissemus
|
wir wären herausgeronnen |
| 2. Person Plural |
emanavissetis
|
ihr wäret herausgeronnen |
| 3. Person Plural |
emanavissent
|
sie wären herausgeronnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
emanati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavero
|
ich werde herausgeronnen sein |
| 2. Person Singular |
emanaveris
|
du wirst herausgeronnen sein |
| 3. Person Singular |
emanaverit
|
er/sie/es wird herausgeronnen sein |
| 1. Person Plural |
emanaverimus
|
wir werden herausgeronnen sein |
| 2. Person Plural |
emanaveritis
|
ihr werdet herausgeronnen sein |
| 3. Person Plural |
emanaverint
|
sie werden herausgeronnen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
emanati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emanare
|
herausrinnen |
| Vorzeitigkeit |
emanavisse
|
herausgeronnen sein |
| Nachzeitigkeit |
emanaturum esse
|
herausrinnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emanari emanarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
emanatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
emanatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emana
|
rinne heraus; rinn heraus! |
| 2. Person Plural |
emanate
|
rinnt heraus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emanato
|
| 3. Person Singular |
emanato
|
| 2. Person Plural |
emanatote
|
| 3. Person Plural |
emananto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emanare
|
das Herausrinnen |
| Genitiv |
emanandi
|
des Herausrinnens |
| Dativ |
emanando
|
dem Herausrinnen |
| Akkusativ |
emanandum
|
das Herausrinnen |
| Ablativ |
emanando
|
durch das Herausrinnen |
| Vokativ |
emanande
|
Herausrinnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanandus
|
emananda
|
emanandum
|
| Genitiv |
emanandi
|
emanandae
|
emanandi
|
| Dativ |
emanando
|
emanandae
|
emanando
|
| Akkusativ |
emanandum
|
emanandam
|
emanandum
|
| Ablativ |
emanando
|
emananda
|
emanando
|
| Vokativ |
emanande
|
emananda
|
emanandum
|
Plural
| Nominativ |
emanandi
|
emanandae
|
emananda
|
| Genitiv |
emanandorum
|
emanandarum
|
emanandorum
|
| Dativ |
emanandis
|
emanandis
|
emanandis
|
| Akkusativ |
emanandos
|
emanandas
|
emananda
|
| Ablativ |
emanandis
|
emanandis
|
emanandis
|
| Vokativ |
emanandi
|
emanandae
|
emananda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanans
|
emanans
|
emanans
|
| Genitiv |
emanantis
|
emanantis
|
emanantis
|
| Dativ |
emananti
|
emananti
|
emananti
|
| Akkusativ |
emanantem
|
emanantem
|
emanans
|
| Ablativ |
emananti emanante
|
emananti emanante
|
emananti emanante
|
| Vokativ |
emanans
|
emanans
|
emanans
|
Plural
| Nominativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
| Genitiv |
emanantium emanantum
|
emanantium emanantum
|
emanantium emanantum
|
| Dativ |
emanantibus
|
emanantibus
|
emanantibus
|
| Akkusativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
| Ablativ |
emanantibus
|
emanantibus
|
emanantibus
|
| Vokativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanatus
|
emanata
|
emanatum
|
| Genitiv |
emanati
|
emanatae
|
emanati
|
| Dativ |
emanato
|
emanatae
|
emanato
|
| Akkusativ |
emanatum
|
emanatam
|
emanatum
|
| Ablativ |
emanato
|
emanata
|
emanato
|
| Vokativ |
emanate
|
emanata
|
emanatum
|
Plural
| Nominativ |
emanati
|
emanatae
|
emanata
|
| Genitiv |
emanatorum
|
emanatarum
|
emanatorum
|
| Dativ |
emanatis
|
emanatis
|
emanatis
|
| Akkusativ |
emanatos
|
emanatas
|
emanata
|
| Ablativ |
emanatis
|
emanatis
|
emanatis
|
| Vokativ |
emanati
|
emanatae
|
emanata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanaturus
|
emanatura
|
emanaturum
|
| Genitiv |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanaturi
|
| Dativ |
emanaturo
|
emanaturae
|
emanaturo
|
| Akkusativ |
emanaturum
|
emanaturam
|
emanaturum
|
| Ablativ |
emanaturo
|
emanatura
|
emanaturo
|
| Vokativ |
emanature
|
emanatura
|
emanaturum
|
Plural
| Nominativ |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanatura
|
| Genitiv |
emanaturorum
|
emanaturarum
|
emanaturorum
|
| Dativ |
emanaturis
|
emanaturis
|
emanaturis
|
| Akkusativ |
emanaturos
|
emanaturas
|
emanatura
|
| Ablativ |
emanaturis
|
emanaturis
|
emanaturis
|
| Vokativ |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emanatum
|
emanatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emano
|
|
| 2. Person Singular |
emanas
|
|
| 3. Person Singular |
emanat
|
|
| 1. Person Plural |
emanamus
|
|
| 2. Person Plural |
emanatis
|
|
| 3. Person Plural |
emanant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanor
|
|
| 2. Person Singular |
emanaris emanare
|
|
| 3. Person Singular |
emanatur
|
|
| 1. Person Plural |
emanamur
|
|
| 2. Person Plural |
emanamini
|
|
| 3. Person Plural |
emanantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanem
|
|
| 2. Person Singular |
emanes
|
|
| 3. Person Singular |
emanet
|
|
| 1. Person Plural |
emanemus
|
|
| 2. Person Plural |
emanetis
|
|
| 3. Person Plural |
emanent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emaner
|
|
| 2. Person Singular |
emaneris emanere
|
|
| 3. Person Singular |
emanetur
|
|
| 1. Person Plural |
emanemur
|
|
| 2. Person Plural |
emanemini
|
|
| 3. Person Plural |
emanentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabam
|
|
| 2. Person Singular |
emanabas
|
|
| 3. Person Singular |
emanabat
|
|
| 1. Person Plural |
emanabamus
|
|
| 2. Person Plural |
emanabatis
|
|
| 3. Person Plural |
emanabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabar
|
|
| 2. Person Singular |
emanabaris emanabare
|
|
| 3. Person Singular |
emanabatur
|
|
| 1. Person Plural |
emanabamur
|
|
| 2. Person Plural |
emanabamini
|
|
| 3. Person Plural |
emanabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanarem
|
|
| 2. Person Singular |
emanares
|
|
| 3. Person Singular |
emanaret
|
|
| 1. Person Plural |
emanaremus
|
|
| 2. Person Plural |
emanaretis
|
|
| 3. Person Plural |
emanarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanarer
|
|
| 2. Person Singular |
emanareris emanarere
|
|
| 3. Person Singular |
emanaretur
|
|
| 1. Person Plural |
emanaremur
|
|
| 2. Person Plural |
emanaremini
|
|
| 3. Person Plural |
emanarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabo
|
|
| 2. Person Singular |
emanabis
|
|
| 3. Person Singular |
emanabit
|
|
| 1. Person Plural |
emanabimus
|
|
| 2. Person Plural |
emanabitis
|
|
| 3. Person Plural |
emanabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanabor
|
|
| 2. Person Singular |
emanaberis emanabere
|
|
| 3. Person Singular |
emanabitur
|
|
| 1. Person Plural |
emanabimur
|
|
| 2. Person Plural |
emanabimini
|
|
| 3. Person Plural |
emanabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavi
|
|
| 2. Person Singular |
emanavisti
|
|
| 3. Person Singular |
emanavit
|
|
| 1. Person Plural |
emanavimus
|
|
| 2. Person Plural |
emanavistis
|
|
| 3. Person Plural |
emanaverunt emanavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus es
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus est
|
|
| 1. Person Plural |
emanati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati estis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanaverim
|
|
| 2. Person Singular |
emanaveris
|
|
| 3. Person Singular |
emanaverit
|
|
| 1. Person Plural |
emanaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
emanaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
emanaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
emanati simus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanaveram
|
|
| 2. Person Singular |
emanaveras
|
|
| 3. Person Singular |
emanaverat
|
|
| 1. Person Plural |
emanaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
emanaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
emanaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
emanati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavissem
|
|
| 2. Person Singular |
emanavisses
|
|
| 3. Person Singular |
emanavisset
|
|
| 1. Person Plural |
emanavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
emanavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
emanavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
emanati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emanavero
|
|
| 2. Person Singular |
emanaveris
|
|
| 3. Person Singular |
emanaverit
|
|
| 1. Person Plural |
emanaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
emanaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
emanaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emanatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
emanatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
emanatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
emanati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
emanati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
emanati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emanare
|
|
| Vorzeitigkeit |
emanavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
emanaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emanari emanarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
emanatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
emanatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emana
|
! |
| 2. Person Plural |
emanate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emanato
|
| 3. Person Singular |
emanato
|
| 2. Person Plural |
emanatote
|
| 3. Person Plural |
emananto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emanare
|
|
| Genitiv |
emanandi
|
|
| Dativ |
emanando
|
|
| Akkusativ |
emanandum
|
|
| Ablativ |
emanando
|
|
| Vokativ |
emanande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanandus
|
emananda
|
emanandum
|
| Genitiv |
emanandi
|
emanandae
|
emanandi
|
| Dativ |
emanando
|
emanandae
|
emanando
|
| Akkusativ |
emanandum
|
emanandam
|
emanandum
|
| Ablativ |
emanando
|
emananda
|
emanando
|
| Vokativ |
emanande
|
emananda
|
emanandum
|
Plural
| Nominativ |
emanandi
|
emanandae
|
emananda
|
| Genitiv |
emanandorum
|
emanandarum
|
emanandorum
|
| Dativ |
emanandis
|
emanandis
|
emanandis
|
| Akkusativ |
emanandos
|
emanandas
|
emananda
|
| Ablativ |
emanandis
|
emanandis
|
emanandis
|
| Vokativ |
emanandi
|
emanandae
|
emananda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanans
|
emanans
|
emanans
|
| Genitiv |
emanantis
|
emanantis
|
emanantis
|
| Dativ |
emananti
|
emananti
|
emananti
|
| Akkusativ |
emanantem
|
emanantem
|
emanans
|
| Ablativ |
emananti emanante
|
emananti emanante
|
emananti emanante
|
| Vokativ |
emanans
|
emanans
|
emanans
|
Plural
| Nominativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
| Genitiv |
emanantium emanantum
|
emanantium emanantum
|
emanantium emanantum
|
| Dativ |
emanantibus
|
emanantibus
|
emanantibus
|
| Akkusativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
| Ablativ |
emanantibus
|
emanantibus
|
emanantibus
|
| Vokativ |
emanantes
|
emanantes
|
emanantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanatus
|
emanata
|
emanatum
|
| Genitiv |
emanati
|
emanatae
|
emanati
|
| Dativ |
emanato
|
emanatae
|
emanato
|
| Akkusativ |
emanatum
|
emanatam
|
emanatum
|
| Ablativ |
emanato
|
emanata
|
emanato
|
| Vokativ |
emanate
|
emanata
|
emanatum
|
Plural
| Nominativ |
emanati
|
emanatae
|
emanata
|
| Genitiv |
emanatorum
|
emanatarum
|
emanatorum
|
| Dativ |
emanatis
|
emanatis
|
emanatis
|
| Akkusativ |
emanatos
|
emanatas
|
emanata
|
| Ablativ |
emanatis
|
emanatis
|
emanatis
|
| Vokativ |
emanati
|
emanatae
|
emanata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emanaturus
|
emanatura
|
emanaturum
|
| Genitiv |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanaturi
|
| Dativ |
emanaturo
|
emanaturae
|
emanaturo
|
| Akkusativ |
emanaturum
|
emanaturam
|
emanaturum
|
| Ablativ |
emanaturo
|
emanatura
|
emanaturo
|
| Vokativ |
emanature
|
emanatura
|
emanaturum
|
Plural
| Nominativ |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanatura
|
| Genitiv |
emanaturorum
|
emanaturarum
|
emanaturorum
|
| Dativ |
emanaturis
|
emanaturis
|
emanaturis
|
| Akkusativ |
emanaturos
|
emanaturas
|
emanatura
|
| Ablativ |
emanaturis
|
emanaturis
|
emanaturis
|
| Vokativ |
emanaturi
|
emanaturae
|
emanatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emanatum
|
emanatu
|