Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculo
|
ich entmanne |
| 2. Person Singular |
emasculas
|
du entmannst |
| 3. Person Singular |
emasculat
|
er/sie/es entmannt |
| 1. Person Plural |
emasculamus
|
wir entmannen |
| 2. Person Plural |
emasculatis
|
ihr entmannt |
| 3. Person Plural |
emasculant
|
sie entmannen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculor
|
ich werde entmannt |
| 2. Person Singular |
emascularis emasculare
|
du wirst entmannt |
| 3. Person Singular |
emasculatur
|
er/sie/es wird entmannt |
| 1. Person Plural |
emasculamur
|
wir werden entmannt |
| 2. Person Plural |
emasculamini
|
ihr werdet entmannt |
| 3. Person Plural |
emasculantur
|
sie werden entmannt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculem
|
ich entmanne |
| 2. Person Singular |
emascules
|
du entmannest |
| 3. Person Singular |
emasculet
|
er/sie/es entmanne |
| 1. Person Plural |
emasculemus
|
wir entmannen |
| 2. Person Plural |
emasculetis
|
ihr entmannet |
| 3. Person Plural |
emasculent
|
sie entmannen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculer
|
ich werde entmannt |
| 2. Person Singular |
emasculeris emasculere
|
du werdest entmannt |
| 3. Person Singular |
emasculetur
|
er/sie/es werde entmannt |
| 1. Person Plural |
emasculemur
|
wir werden entmannt |
| 2. Person Plural |
emasculemini
|
ihr werdet entmannt |
| 3. Person Plural |
emasculentur
|
sie werden entmannt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculabam
|
ich entmannte |
| 2. Person Singular |
emasculabas
|
du entmanntest |
| 3. Person Singular |
emasculabat
|
er/sie/es entmannte |
| 1. Person Plural |
emasculabamus
|
wir entmannten |
| 2. Person Plural |
emasculabatis
|
ihr entmanntet |
| 3. Person Plural |
emasculabant
|
sie entmannten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculabar
|
ich wurde entmannt |
| 2. Person Singular |
emasculabaris emasculabare
|
du wurdest entmannt |
| 3. Person Singular |
emasculabatur
|
er/sie/es wurde entmannt |
| 1. Person Plural |
emasculabamur
|
wir wurden entmannt |
| 2. Person Plural |
emasculabamini
|
ihr wurdet entmannt |
| 3. Person Plural |
emasculabantur
|
sie wurden entmannt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emascularem
|
ich entmannte |
| 2. Person Singular |
emasculares
|
du entmanntest |
| 3. Person Singular |
emascularet
|
er/sie/es entmannte |
| 1. Person Plural |
emascularemus
|
wir entmannten |
| 2. Person Plural |
emascularetis
|
ihr entmanntet |
| 3. Person Plural |
emascularent
|
sie entmannten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emascularer
|
ich würde entmannt |
| 2. Person Singular |
emasculareris emascularere
|
du würdest entmannt |
| 3. Person Singular |
emascularetur
|
er/sie/es würde entmannt |
| 1. Person Plural |
emascularemur
|
wir würden entmannt |
| 2. Person Plural |
emascularemini
|
ihr würdet entmannt |
| 3. Person Plural |
emascularentur
|
sie würden entmannt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculabo
|
ich werde entmannen |
| 2. Person Singular |
emasculabis
|
du wirst entmannen |
| 3. Person Singular |
emasculabit
|
er/sie/es wird entmannen |
| 1. Person Plural |
emasculabimus
|
wir werden entmannen |
| 2. Person Plural |
emasculabitis
|
ihr werdet entmannen |
| 3. Person Plural |
emasculabunt
|
sie werden entmannen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculabor
|
ich werde entmannt werden |
| 2. Person Singular |
emasculaberis emasculabere
|
du wirst entmannt werden |
| 3. Person Singular |
emasculabitur
|
er/sie/es wird entmannt werden |
| 1. Person Plural |
emasculabimur
|
wir werden entmannt werden |
| 2. Person Plural |
emasculabimini
|
ihr werdet entmannt werden |
| 3. Person Plural |
emasculabuntur
|
sie werden entmannt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculavi
|
ich habe entmannt |
| 2. Person Singular |
emasculavisti
|
du hast entmannt |
| 3. Person Singular |
emasculavit
|
er/sie/es hat entmannt |
| 1. Person Plural |
emasculavimus
|
wir haben entmannt |
| 2. Person Plural |
emasculavistis
|
ihr habt entmannt |
| 3. Person Plural |
emasculaverunt emasculavere
|
sie haben entmannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculatus sum
|
ich bin entmannt worden |
| 2. Person Singular |
emasculatus es
|
du bist entmannt worden |
| 3. Person Singular |
emasculatus est
|
er/sie/es ist entmannt worden |
| 1. Person Plural |
emasculati sumus
|
wir sind entmannt worden |
| 2. Person Plural |
emasculati estis
|
ihr seid entmannt worden |
| 3. Person Plural |
emasculati sunt
|
sie sind entmannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculaverim
|
ich habe entmannt |
| 2. Person Singular |
emasculaveris
|
du habest entmannt |
| 3. Person Singular |
emasculaverit
|
er/sie/es habe entmannt |
| 1. Person Plural |
emasculaverimus
|
wir haben entmannt |
| 2. Person Plural |
emasculaveritis
|
ihr habet entmannt |
| 3. Person Plural |
emasculaverint
|
sie haben entmannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculatus sim
|
ich sei entmannt worden |
| 2. Person Singular |
emasculatus sis
|
du seiest entmannt worden |
| 3. Person Singular |
emasculatus sit
|
er/sie/es sei entmannt worden |
| 1. Person Plural |
emasculati simus
|
wir seien entmannt worden |
| 2. Person Plural |
emasculati sitis
|
ihr seiet entmannt worden |
| 3. Person Plural |
emasculati sint
|
sie seien entmannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculaveram
|
ich hatte entmannt |
| 2. Person Singular |
emasculaveras
|
du hattest entmannt |
| 3. Person Singular |
emasculaverat
|
er/sie/es hatte entmannt |
| 1. Person Plural |
emasculaveramus
|
wir hatten entmannt |
| 2. Person Plural |
emasculaveratis
|
ihr hattet entmannt |
| 3. Person Plural |
emasculaverant
|
sie hatten entmannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculatus eram
|
ich war entmannt worden |
| 2. Person Singular |
emasculatus eras
|
du warst entmannt worden |
| 3. Person Singular |
emasculatus erat
|
er/sie/es war entmannt worden |
| 1. Person Plural |
emasculati eramus
|
wir waren entmannt worden |
| 2. Person Plural |
emasculati eratis
|
ihr wart entmannt worden |
| 3. Person Plural |
emasculati erant
|
sie waren entmannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculavissem
|
ich hätte entmannt |
| 2. Person Singular |
emasculavisses
|
du hättest entmannt |
| 3. Person Singular |
emasculavisset
|
er/sie/es hätte entmannt |
| 1. Person Plural |
emasculavissemus
|
wir hätten entmannt |
| 2. Person Plural |
emasculavissetis
|
ihr hättet entmannt |
| 3. Person Plural |
emasculavissent
|
sie hätten entmannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculatus essem
|
ich wäre entmannt worden |
| 2. Person Singular |
emasculatus esses
|
du wärest entmannt worden |
| 3. Person Singular |
emasculatus esset
|
er/sie/es wäre entmannt worden |
| 1. Person Plural |
emasculati essemus
|
wir wären entmannt worden |
| 2. Person Plural |
emasculati essetis
|
ihr wäret entmannt worden |
| 3. Person Plural |
emasculati essent
|
sie wären entmannt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculavero
|
ich werde entmannt haben |
| 2. Person Singular |
emasculaveris
|
du wirst entmannt haben |
| 3. Person Singular |
emasculaverit
|
er/sie/es wird entmannt haben |
| 1. Person Plural |
emasculaverimus
|
wir werden entmannt haben |
| 2. Person Plural |
emasculaveritis
|
ihr werdet entmannt haben |
| 3. Person Plural |
emasculaverint
|
sie werden entmannt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculatus ero
|
ich werde entmannt worden sein |
| 2. Person Singular |
emasculatus eris
|
du wirst entmannt worden sein |
| 3. Person Singular |
emasculatus erit
|
er/sie/es wird entmannt worden sein |
| 1. Person Plural |
emasculati erimus
|
wir werden entmannt worden sein |
| 2. Person Plural |
emasculati eritis
|
ihr werdet entmannt worden sein |
| 3. Person Plural |
emasculati erunt
|
sie werden entmannt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emasculare
|
entmannen |
| Vorzeitigkeit |
emasculavisse
|
entmannt haben |
| Nachzeitigkeit |
emasculaturum esse
|
entmannen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emasculari emascularier
|
entmannt werden |
| Vorzeitigkeit |
emasculatum esse
|
entmannt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
emasculatum iri
|
künftig entmannt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emascula
|
entmanne; entmann! |
| 2. Person Plural |
emasculate
|
entmannt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emasculato
|
| 3. Person Singular |
emasculato
|
| 2. Person Plural |
emasculatote
|
| 3. Person Plural |
emasculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emasculare
|
das Entmannen |
| Genitiv |
emasculandi
|
des Entmannens |
| Dativ |
emasculando
|
dem Entmannen |
| Akkusativ |
emasculandum
|
das Entmannen |
| Ablativ |
emasculando
|
durch das Entmannen |
| Vokativ |
emasculande
|
Entmannen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emasculandus
|
emasculanda
|
emasculandum
|
| Genitiv |
emasculandi
|
emasculandae
|
emasculandi
|
| Dativ |
emasculando
|
emasculandae
|
emasculando
|
| Akkusativ |
emasculandum
|
emasculandam
|
emasculandum
|
| Ablativ |
emasculando
|
emasculanda
|
emasculando
|
| Vokativ |
emasculande
|
emasculanda
|
emasculandum
|
Plural
| Nominativ |
emasculandi
|
emasculandae
|
emasculanda
|
| Genitiv |
emasculandorum
|
emasculandarum
|
emasculandorum
|
| Dativ |
emasculandis
|
emasculandis
|
emasculandis
|
| Akkusativ |
emasculandos
|
emasculandas
|
emasculanda
|
| Ablativ |
emasculandis
|
emasculandis
|
emasculandis
|
| Vokativ |
emasculandi
|
emasculandae
|
emasculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emasculans
|
emasculans
|
emasculans
|
| Genitiv |
emasculantis
|
emasculantis
|
emasculantis
|
| Dativ |
emasculanti
|
emasculanti
|
emasculanti
|
| Akkusativ |
emasculantem
|
emasculantem
|
emasculans
|
| Ablativ |
emasculanti emasculante
|
emasculanti emasculante
|
emasculanti emasculante
|
| Vokativ |
emasculans
|
emasculans
|
emasculans
|
Plural
| Nominativ |
emasculantes
|
emasculantes
|
emasculantia
|
| Genitiv |
emasculantium emasculantum
|
emasculantium emasculantum
|
emasculantium emasculantum
|
| Dativ |
emasculantibus
|
emasculantibus
|
emasculantibus
|
| Akkusativ |
emasculantes
|
emasculantes
|
emasculantia
|
| Ablativ |
emasculantibus
|
emasculantibus
|
emasculantibus
|
| Vokativ |
emasculantes
|
emasculantes
|
emasculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emasculatus
|
emasculata
|
emasculatum
|
| Genitiv |
emasculati
|
emasculatae
|
emasculati
|
| Dativ |
emasculato
|
emasculatae
|
emasculato
|
| Akkusativ |
emasculatum
|
emasculatam
|
emasculatum
|
| Ablativ |
emasculato
|
emasculata
|
emasculato
|
| Vokativ |
emasculate
|
emasculata
|
emasculatum
|
Plural
| Nominativ |
emasculati
|
emasculatae
|
emasculata
|
| Genitiv |
emasculatorum
|
emasculatarum
|
emasculatorum
|
| Dativ |
emasculatis
|
emasculatis
|
emasculatis
|
| Akkusativ |
emasculatos
|
emasculatas
|
emasculata
|
| Ablativ |
emasculatis
|
emasculatis
|
emasculatis
|
| Vokativ |
emasculati
|
emasculatae
|
emasculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emasculaturus
|
emasculatura
|
emasculaturum
|
| Genitiv |
emasculaturi
|
emasculaturae
|
emasculaturi
|
| Dativ |
emasculaturo
|
emasculaturae
|
emasculaturo
|
| Akkusativ |
emasculaturum
|
emasculaturam
|
emasculaturum
|
| Ablativ |
emasculaturo
|
emasculatura
|
emasculaturo
|
| Vokativ |
emasculature
|
emasculatura
|
emasculaturum
|
Plural
| Nominativ |
emasculaturi
|
emasculaturae
|
emasculatura
|
| Genitiv |
emasculaturorum
|
emasculaturarum
|
emasculaturorum
|
| Dativ |
emasculaturis
|
emasculaturis
|
emasculaturis
|
| Akkusativ |
emasculaturos
|
emasculaturas
|
emasculatura
|
| Ablativ |
emasculaturis
|
emasculaturis
|
emasculaturis
|
| Vokativ |
emasculaturi
|
emasculaturae
|
emasculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emasculatum
|
emasculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculo
|
ich kastriere |
| 2. Person Singular |
emasculas
|
du kastrierst |
| 3. Person Singular |
emasculat
|
er/sie/es kastriert |
| 1. Person Plural |
emasculamus
|
wir kastrieren |
| 2. Person Plural |
emasculatis
|
ihr kastriert |
| 3. Person Plural |
emasculant
|
sie kastrieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculor
|
ich werde kastriert |
| 2. Person Singular |
emascularis emasculare
|
du wirst kastriert |
| 3. Person Singular |
emasculatur
|
er/sie/es wird kastriert |
| 1. Person Plural |
emasculamur
|
wir werden kastriert |
| 2. Person Plural |
emasculamini
|
ihr werdet kastriert |
| 3. Person Plural |
emasculantur
|
sie werden kastriert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculem
|
ich kastriere |
| 2. Person Singular |
emascules
|
du kastrierest |
| 3. Person Singular |
emasculet
|
er/sie/es kastriere |
| 1. Person Plural |
emasculemus
|
wir kastrieren |
| 2. Person Plural |
emasculetis
|
ihr kastrieret |
| 3. Person Plural |
emasculent
|
sie kastrieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculer
|
ich werde kastriert |
| 2. Person Singular |
emasculeris emasculere
|
du werdest kastriert |
| 3. Person Singular |
emasculetur
|
er/sie/es werde kastriert |
| 1. Person Plural |
emasculemur
|
wir werden kastriert |
| 2. Person Plural |
emasculemini
|
ihr werdet kastriert |
| 3. Person Plural |
emasculentur
|
sie werden kastriert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculabam
|
ich kastrierte |
| 2. Person Singular |
emasculabas
|
du kastriertest |
| 3. Person Singular |
emasculabat
|
er/sie/es kastrierte |
| 1. Person Plural |
emasculabamus
|
wir kastrierten |
| 2. Person Plural |
emasculabatis
|
ihr kastriertet |
| 3. Person Plural |
emasculabant
|
sie kastrierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculabar
|
ich wurde kastriert |
| 2. Person Singular |
emasculabaris emasculabare
|
du wurdest kastriert |
| 3. Person Singular |
emasculabatur
|
er/sie/es wurde kastriert |
| 1. Person Plural |
emasculabamur
|
wir wurden kastriert |
| 2. Person Plural |
emasculabamini
|
ihr wurdet kastriert |
| 3. Person Plural |
emasculabantur
|
sie wurden kastriert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emascularem
|
ich kastrierte |
| 2. Person Singular |
emasculares
|
du kastriertest |
| 3. Person Singular |
emascularet
|
er/sie/es kastrierte |
| 1. Person Plural |
emascularemus
|
wir kastrierten |
| 2. Person Plural |
emascularetis
|
ihr kastriertet |
| 3. Person Plural |
emascularent
|
sie kastrierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emascularer
|
ich würde kastriert |
| 2. Person Singular |
emasculareris emascularere
|
du würdest kastriert |
| 3. Person Singular |
emascularetur
|
er/sie/es würde kastriert |
| 1. Person Plural |
emascularemur
|
wir würden kastriert |
| 2. Person Plural |
emascularemini
|
ihr würdet kastriert |
| 3. Person Plural |
emascularentur
|
sie würden kastriert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculabo
|
ich werde kastrieren |
| 2. Person Singular |
emasculabis
|
du wirst kastrieren |
| 3. Person Singular |
emasculabit
|
er/sie/es wird kastrieren |
| 1. Person Plural |
emasculabimus
|
wir werden kastrieren |
| 2. Person Plural |
emasculabitis
|
ihr werdet kastrieren |
| 3. Person Plural |
emasculabunt
|
sie werden kastrieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculabor
|
ich werde kastriert werden |
| 2. Person Singular |
emasculaberis emasculabere
|
du wirst kastriert werden |
| 3. Person Singular |
emasculabitur
|
er/sie/es wird kastriert werden |
| 1. Person Plural |
emasculabimur
|
wir werden kastriert werden |
| 2. Person Plural |
emasculabimini
|
ihr werdet kastriert werden |
| 3. Person Plural |
emasculabuntur
|
sie werden kastriert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculavi
|
ich habe kastriert |
| 2. Person Singular |
emasculavisti
|
du hast kastriert |
| 3. Person Singular |
emasculavit
|
er/sie/es hat kastriert |
| 1. Person Plural |
emasculavimus
|
wir haben kastriert |
| 2. Person Plural |
emasculavistis
|
ihr habt kastriert |
| 3. Person Plural |
emasculaverunt emasculavere
|
sie haben kastriert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculatus sum
|
ich bin kastriert worden |
| 2. Person Singular |
emasculatus es
|
du bist kastriert worden |
| 3. Person Singular |
emasculatus est
|
er/sie/es ist kastriert worden |
| 1. Person Plural |
emasculati sumus
|
wir sind kastriert worden |
| 2. Person Plural |
emasculati estis
|
ihr seid kastriert worden |
| 3. Person Plural |
emasculati sunt
|
sie sind kastriert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculaverim
|
ich habe kastriert |
| 2. Person Singular |
emasculaveris
|
du habest kastriert |
| 3. Person Singular |
emasculaverit
|
er/sie/es habe kastriert |
| 1. Person Plural |
emasculaverimus
|
wir haben kastriert |
| 2. Person Plural |
emasculaveritis
|
ihr habet kastriert |
| 3. Person Plural |
emasculaverint
|
sie haben kastriert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculatus sim
|
ich sei kastriert worden |
| 2. Person Singular |
emasculatus sis
|
du seiest kastriert worden |
| 3. Person Singular |
emasculatus sit
|
er/sie/es sei kastriert worden |
| 1. Person Plural |
emasculati simus
|
wir seien kastriert worden |
| 2. Person Plural |
emasculati sitis
|
ihr seiet kastriert worden |
| 3. Person Plural |
emasculati sint
|
sie seien kastriert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculaveram
|
ich hatte kastriert |
| 2. Person Singular |
emasculaveras
|
du hattest kastriert |
| 3. Person Singular |
emasculaverat
|
er/sie/es hatte kastriert |
| 1. Person Plural |
emasculaveramus
|
wir hatten kastriert |
| 2. Person Plural |
emasculaveratis
|
ihr hattet kastriert |
| 3. Person Plural |
emasculaverant
|
sie hatten kastriert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculatus eram
|
ich war kastriert worden |
| 2. Person Singular |
emasculatus eras
|
du warst kastriert worden |
| 3. Person Singular |
emasculatus erat
|
er/sie/es war kastriert worden |
| 1. Person Plural |
emasculati eramus
|
wir waren kastriert worden |
| 2. Person Plural |
emasculati eratis
|
ihr wart kastriert worden |
| 3. Person Plural |
emasculati erant
|
sie waren kastriert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculavissem
|
ich hätte kastriert |
| 2. Person Singular |
emasculavisses
|
du hättest kastriert |
| 3. Person Singular |
emasculavisset
|
er/sie/es hätte kastriert |
| 1. Person Plural |
emasculavissemus
|
wir hätten kastriert |
| 2. Person Plural |
emasculavissetis
|
ihr hättet kastriert |
| 3. Person Plural |
emasculavissent
|
sie hätten kastriert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculatus essem
|
ich wäre kastriert worden |
| 2. Person Singular |
emasculatus esses
|
du wärest kastriert worden |
| 3. Person Singular |
emasculatus esset
|
er/sie/es wäre kastriert worden |
| 1. Person Plural |
emasculati essemus
|
wir wären kastriert worden |
| 2. Person Plural |
emasculati essetis
|
ihr wäret kastriert worden |
| 3. Person Plural |
emasculati essent
|
sie wären kastriert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculavero
|
ich werde kastriert haben |
| 2. Person Singular |
emasculaveris
|
du wirst kastriert haben |
| 3. Person Singular |
emasculaverit
|
er/sie/es wird kastriert haben |
| 1. Person Plural |
emasculaverimus
|
wir werden kastriert haben |
| 2. Person Plural |
emasculaveritis
|
ihr werdet kastriert haben |
| 3. Person Plural |
emasculaverint
|
sie werden kastriert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emasculatus ero
|
ich werde kastriert worden sein |
| 2. Person Singular |
emasculatus eris
|
du wirst kastriert worden sein |
| 3. Person Singular |
emasculatus erit
|
er/sie/es wird kastriert worden sein |
| 1. Person Plural |
emasculati erimus
|
wir werden kastriert worden sein |
| 2. Person Plural |
emasculati eritis
|
ihr werdet kastriert worden sein |
| 3. Person Plural |
emasculati erunt
|
sie werden kastriert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emasculare
|
kastrieren |
| Vorzeitigkeit |
emasculavisse
|
kastriert haben |
| Nachzeitigkeit |
emasculaturum esse
|
kastrieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emasculari emascularier
|
kastriert werden |
| Vorzeitigkeit |
emasculatum esse
|
kastriert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
emasculatum iri
|
künftig kastriert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emascula
|
kastriere; kastrier! |
| 2. Person Plural |
emasculate
|
kastriert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emasculato
|
| 3. Person Singular |
emasculato
|
| 2. Person Plural |
emasculatote
|
| 3. Person Plural |
emasculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emasculare
|
das Kastrieren |
| Genitiv |
emasculandi
|
des Kastrierens |
| Dativ |
emasculando
|
dem Kastrieren |
| Akkusativ |
emasculandum
|
das Kastrieren |
| Ablativ |
emasculando
|
durch das Kastrieren |
| Vokativ |
emasculande
|
Kastrieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emasculandus
|
emasculanda
|
emasculandum
|
| Genitiv |
emasculandi
|
emasculandae
|
emasculandi
|
| Dativ |
emasculando
|
emasculandae
|
emasculando
|
| Akkusativ |
emasculandum
|
emasculandam
|
emasculandum
|
| Ablativ |
emasculando
|
emasculanda
|
emasculando
|
| Vokativ |
emasculande
|
emasculanda
|
emasculandum
|
Plural
| Nominativ |
emasculandi
|
emasculandae
|
emasculanda
|
| Genitiv |
emasculandorum
|
emasculandarum
|
emasculandorum
|
| Dativ |
emasculandis
|
emasculandis
|
emasculandis
|
| Akkusativ |
emasculandos
|
emasculandas
|
emasculanda
|
| Ablativ |
emasculandis
|
emasculandis
|
emasculandis
|
| Vokativ |
emasculandi
|
emasculandae
|
emasculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emasculans
|
emasculans
|
emasculans
|
| Genitiv |
emasculantis
|
emasculantis
|
emasculantis
|
| Dativ |
emasculanti
|
emasculanti
|
emasculanti
|
| Akkusativ |
emasculantem
|
emasculantem
|
emasculans
|
| Ablativ |
emasculanti emasculante
|
emasculanti emasculante
|
emasculanti emasculante
|
| Vokativ |
emasculans
|
emasculans
|
emasculans
|
Plural
| Nominativ |
emasculantes
|
emasculantes
|
emasculantia
|
| Genitiv |
emasculantium emasculantum
|
emasculantium emasculantum
|
emasculantium emasculantum
|
| Dativ |
emasculantibus
|
emasculantibus
|
emasculantibus
|
| Akkusativ |
emasculantes
|
emasculantes
|
emasculantia
|
| Ablativ |
emasculantibus
|
emasculantibus
|
emasculantibus
|
| Vokativ |
emasculantes
|
emasculantes
|
emasculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emasculatus
|
emasculata
|
emasculatum
|
| Genitiv |
emasculati
|
emasculatae
|
emasculati
|
| Dativ |
emasculato
|
emasculatae
|
emasculato
|
| Akkusativ |
emasculatum
|
emasculatam
|
emasculatum
|
| Ablativ |
emasculato
|
emasculata
|
emasculato
|
| Vokativ |
emasculate
|
emasculata
|
emasculatum
|
Plural
| Nominativ |
emasculati
|
emasculatae
|
emasculata
|
| Genitiv |
emasculatorum
|
emasculatarum
|
emasculatorum
|
| Dativ |
emasculatis
|
emasculatis
|
emasculatis
|
| Akkusativ |
emasculatos
|
emasculatas
|
emasculata
|
| Ablativ |
emasculatis
|
emasculatis
|
emasculatis
|
| Vokativ |
emasculati
|
emasculatae
|
emasculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emasculaturus
|
emasculatura
|
emasculaturum
|
| Genitiv |
emasculaturi
|
emasculaturae
|
emasculaturi
|
| Dativ |
emasculaturo
|
emasculaturae
|
emasculaturo
|
| Akkusativ |
emasculaturum
|
emasculaturam
|
emasculaturum
|
| Ablativ |
emasculaturo
|
emasculatura
|
emasculaturo
|
| Vokativ |
emasculature
|
emasculatura
|
emasculaturum
|
Plural
| Nominativ |
emasculaturi
|
emasculaturae
|
emasculatura
|
| Genitiv |
emasculaturorum
|
emasculaturarum
|
emasculaturorum
|
| Dativ |
emasculaturis
|
emasculaturis
|
emasculaturis
|
| Akkusativ |
emasculaturos
|
emasculaturas
|
emasculatura
|
| Ablativ |
emasculaturis
|
emasculaturis
|
emasculaturis
|
| Vokativ |
emasculaturi
|
emasculaturae
|
emasculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emasculatum
|
emasculatu
|