Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercor
|
ich besteche |
| 2. Person Singular |
emercaris emercare
|
du bestichst |
| 3. Person Singular |
emercatur
|
er/sie/es besticht |
| 1. Person Plural |
emercamur
|
wir bestechen |
| 2. Person Plural |
emercamini
|
ihr bestecht |
| 3. Person Plural |
emercantur
|
sie bestechen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercer
|
ich besteche |
| 2. Person Singular |
emerceris emercere
|
du bestechest |
| 3. Person Singular |
emercetur
|
er/sie/es besteche |
| 1. Person Plural |
emercemur
|
wir bestechen |
| 2. Person Plural |
emercemini
|
ihr bestechet |
| 3. Person Plural |
emercentur
|
sie bestechen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercabar
|
ich bestach |
| 2. Person Singular |
emercabaris emercabare
|
du bestachst |
| 3. Person Singular |
emercabatur
|
er/sie/es bestach |
| 1. Person Plural |
emercabamur
|
wir bestachen |
| 2. Person Plural |
emercabamini
|
ihr bestacht |
| 3. Person Plural |
emercabantur
|
sie bestachen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercarer
|
ich bestäche |
| 2. Person Singular |
emercareris emercarere
|
du bestächest |
| 3. Person Singular |
emercaretur
|
er/sie/es bestäche |
| 1. Person Plural |
emercaremur
|
wir bestächen |
| 2. Person Plural |
emercaremini
|
ihr bestächet |
| 3. Person Plural |
emercarentur
|
sie bestächen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercabor
|
ich werde bestechen |
| 2. Person Singular |
emercaberis emercabere
|
du wirst bestechen |
| 3. Person Singular |
emercabitur
|
er/sie/es wird bestechen |
| 1. Person Plural |
emercabimur
|
wir werden bestechen |
| 2. Person Plural |
emercabimini
|
ihr werdet bestechen |
| 3. Person Plural |
emercabuntur
|
sie werden bestechen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus sum
|
ich habe bestochen |
| 2. Person Singular |
emercatus es
|
du hast bestochen |
| 3. Person Singular |
emercatus est
|
er/sie/es hat bestochen |
| 1. Person Plural |
emercati sumus
|
wir haben bestochen |
| 2. Person Plural |
emercati estis
|
ihr habt bestochen |
| 3. Person Plural |
emercati sunt
|
sie haben bestochen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus sim
|
ich habe bestochen |
| 2. Person Singular |
emercatus sis
|
du habest bestochen |
| 3. Person Singular |
emercatus sit
|
er/sie/es habe bestochen |
| 1. Person Plural |
emercati simus
|
wir haben bestochen |
| 2. Person Plural |
emercati sitis
|
ihr habet bestochen |
| 3. Person Plural |
emercati sint
|
sie haben bestochen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus eram
|
ich hatte bestochen |
| 2. Person Singular |
emercatus eras
|
du hattest bestochen |
| 3. Person Singular |
emercatus erat
|
er/sie/es hatte bestochen |
| 1. Person Plural |
emercati eramus
|
wir hatten bestochen |
| 2. Person Plural |
emercati eratis
|
ihr hattet bestochen |
| 3. Person Plural |
emercati erant
|
sie hatten bestochen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus essem
|
ich hätte bestochen |
| 2. Person Singular |
emercatus esses
|
du hättest bestochen |
| 3. Person Singular |
emercatus esset
|
er/sie/es hätte bestochen |
| 1. Person Plural |
emercati essemus
|
wir hätten bestochen |
| 2. Person Plural |
emercati essetis
|
ihr hättet bestochen |
| 3. Person Plural |
emercati essent
|
sie hätten bestochen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus ero
|
ich werde bestochen haben |
| 2. Person Singular |
emercatus eris
|
du wirst bestochen haben |
| 3. Person Singular |
emercatus erit
|
er/sie/es wird bestochen haben |
| 1. Person Plural |
emercati erimus
|
wir werden bestochen haben |
| 2. Person Plural |
emercati eritis
|
ihr werdet bestochen haben |
| 3. Person Plural |
emercati erunt
|
sie werden bestochen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emercari emercarier
|
bestechen |
| Vorzeitigkeit |
emercatus esse
|
bestochen haben |
| Nachzeitigkeit |
emercaturum esse
|
bestechen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emercare
|
bestich! |
| 2. Person Plural |
emercamini
|
bestecht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emercator
|
| 3. Person Singular |
emercator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
emercantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emercari emercarier
|
das Bestechen |
| Genitiv |
emercandi
|
des Bestechens |
| Dativ |
emercando
|
dem Bestechen |
| Akkusativ |
emercandum
|
das Bestechen |
| Ablativ |
emercando
|
durch das Bestechen |
| Vokativ |
emercande
|
Bestechen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercandus
|
emercanda
|
emercandum
|
| Genitiv |
emercandi
|
emercandae
|
emercandi
|
| Dativ |
emercando
|
emercandae
|
emercando
|
| Akkusativ |
emercandum
|
emercandam
|
emercandum
|
| Ablativ |
emercando
|
emercanda
|
emercando
|
| Vokativ |
emercande
|
emercanda
|
emercandum
|
Plural
| Nominativ |
emercandi
|
emercandae
|
emercanda
|
| Genitiv |
emercandorum
|
emercandarum
|
emercandorum
|
| Dativ |
emercandis
|
emercandis
|
emercandis
|
| Akkusativ |
emercandos
|
emercandas
|
emercanda
|
| Ablativ |
emercandis
|
emercandis
|
emercandis
|
| Vokativ |
emercandi
|
emercandae
|
emercanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercans
|
emercans
|
emercans
|
| Genitiv |
emercantis
|
emercantis
|
emercantis
|
| Dativ |
emercanti
|
emercanti
|
emercanti
|
| Akkusativ |
emercantem
|
emercantem
|
emercans
|
| Ablativ |
emercanti emercante
|
emercanti emercante
|
emercanti emercante
|
| Vokativ |
emercans
|
emercans
|
emercans
|
Plural
| Nominativ |
emercantes
|
emercantes
|
emercantia
|
| Genitiv |
emercantium emercantum
|
emercantium emercantum
|
emercantium emercantum
|
| Dativ |
emercantibus
|
emercantibus
|
emercantibus
|
| Akkusativ |
emercantes
|
emercantes
|
emercantia
|
| Ablativ |
emercantibus
|
emercantibus
|
emercantibus
|
| Vokativ |
emercantes
|
emercantes
|
emercantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercatus
|
emercata
|
emercatum
|
| Genitiv |
emercati
|
emercatae
|
emercati
|
| Dativ |
emercato
|
emercatae
|
emercato
|
| Akkusativ |
emercatum
|
emercatam
|
emercatum
|
| Ablativ |
emercato
|
emercata
|
emercato
|
| Vokativ |
emercate
|
emercata
|
emercatum
|
Plural
| Nominativ |
emercati
|
emercatae
|
emercata
|
| Genitiv |
emercatorum
|
emercatarum
|
emercatorum
|
| Dativ |
emercatis
|
emercatis
|
emercatis
|
| Akkusativ |
emercatos
|
emercatas
|
emercata
|
| Ablativ |
emercatis
|
emercatis
|
emercatis
|
| Vokativ |
emercati
|
emercatae
|
emercata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercaturus
|
emercatura
|
emercaturum
|
| Genitiv |
emercaturi
|
emercaturae
|
emercaturi
|
| Dativ |
emercaturo
|
emercaturae
|
emercaturo
|
| Akkusativ |
emercaturum
|
emercaturam
|
emercaturum
|
| Ablativ |
emercaturo
|
emercatura
|
emercaturo
|
| Vokativ |
emercature
|
emercatura
|
emercaturum
|
Plural
| Nominativ |
emercaturi
|
emercaturae
|
emercatura
|
| Genitiv |
emercaturorum
|
emercaturarum
|
emercaturorum
|
| Dativ |
emercaturis
|
emercaturis
|
emercaturis
|
| Akkusativ |
emercaturos
|
emercaturas
|
emercatura
|
| Ablativ |
emercaturis
|
emercaturis
|
emercaturis
|
| Vokativ |
emercaturi
|
emercaturae
|
emercatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emercatum
|
emercatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercor
|
|
| 2. Person Singular |
emercaris emercare
|
|
| 3. Person Singular |
emercatur
|
|
| 1. Person Plural |
emercamur
|
|
| 2. Person Plural |
emercamini
|
|
| 3. Person Plural |
emercantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercer
|
|
| 2. Person Singular |
emerceris emercere
|
|
| 3. Person Singular |
emercetur
|
|
| 1. Person Plural |
emercemur
|
|
| 2. Person Plural |
emercemini
|
|
| 3. Person Plural |
emercentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercabar
|
|
| 2. Person Singular |
emercabaris emercabare
|
|
| 3. Person Singular |
emercabatur
|
|
| 1. Person Plural |
emercabamur
|
|
| 2. Person Plural |
emercabamini
|
|
| 3. Person Plural |
emercabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercarer
|
|
| 2. Person Singular |
emercareris emercarere
|
|
| 3. Person Singular |
emercaretur
|
|
| 1. Person Plural |
emercaremur
|
|
| 2. Person Plural |
emercaremini
|
|
| 3. Person Plural |
emercarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercabor
|
|
| 2. Person Singular |
emercaberis emercabere
|
|
| 3. Person Singular |
emercabitur
|
|
| 1. Person Plural |
emercabimur
|
|
| 2. Person Plural |
emercabimini
|
|
| 3. Person Plural |
emercabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
emercatus es
|
|
| 3. Person Singular |
emercatus est
|
|
| 1. Person Plural |
emercati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
emercati estis
|
|
| 3. Person Plural |
emercati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
emercatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
emercatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
emercati simus
|
|
| 2. Person Plural |
emercati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
emercati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
emercatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
emercatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
emercati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
emercati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
emercati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
emercatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
emercatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
emercati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
emercati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
emercati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
emercatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
emercatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
emercati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
emercati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
emercati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emercari emercarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
emercatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
emercaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emercare
|
! |
| 2. Person Plural |
emercamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emercator
|
| 3. Person Singular |
emercator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
emercantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emercari emercarier
|
|
| Genitiv |
emercandi
|
|
| Dativ |
emercando
|
|
| Akkusativ |
emercandum
|
|
| Ablativ |
emercando
|
|
| Vokativ |
emercande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercandus
|
emercanda
|
emercandum
|
| Genitiv |
emercandi
|
emercandae
|
emercandi
|
| Dativ |
emercando
|
emercandae
|
emercando
|
| Akkusativ |
emercandum
|
emercandam
|
emercandum
|
| Ablativ |
emercando
|
emercanda
|
emercando
|
| Vokativ |
emercande
|
emercanda
|
emercandum
|
Plural
| Nominativ |
emercandi
|
emercandae
|
emercanda
|
| Genitiv |
emercandorum
|
emercandarum
|
emercandorum
|
| Dativ |
emercandis
|
emercandis
|
emercandis
|
| Akkusativ |
emercandos
|
emercandas
|
emercanda
|
| Ablativ |
emercandis
|
emercandis
|
emercandis
|
| Vokativ |
emercandi
|
emercandae
|
emercanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercans
|
emercans
|
emercans
|
| Genitiv |
emercantis
|
emercantis
|
emercantis
|
| Dativ |
emercanti
|
emercanti
|
emercanti
|
| Akkusativ |
emercantem
|
emercantem
|
emercans
|
| Ablativ |
emercanti emercante
|
emercanti emercante
|
emercanti emercante
|
| Vokativ |
emercans
|
emercans
|
emercans
|
Plural
| Nominativ |
emercantes
|
emercantes
|
emercantia
|
| Genitiv |
emercantium emercantum
|
emercantium emercantum
|
emercantium emercantum
|
| Dativ |
emercantibus
|
emercantibus
|
emercantibus
|
| Akkusativ |
emercantes
|
emercantes
|
emercantia
|
| Ablativ |
emercantibus
|
emercantibus
|
emercantibus
|
| Vokativ |
emercantes
|
emercantes
|
emercantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercatus
|
emercata
|
emercatum
|
| Genitiv |
emercati
|
emercatae
|
emercati
|
| Dativ |
emercato
|
emercatae
|
emercato
|
| Akkusativ |
emercatum
|
emercatam
|
emercatum
|
| Ablativ |
emercato
|
emercata
|
emercato
|
| Vokativ |
emercate
|
emercata
|
emercatum
|
Plural
| Nominativ |
emercati
|
emercatae
|
emercata
|
| Genitiv |
emercatorum
|
emercatarum
|
emercatorum
|
| Dativ |
emercatis
|
emercatis
|
emercatis
|
| Akkusativ |
emercatos
|
emercatas
|
emercata
|
| Ablativ |
emercatis
|
emercatis
|
emercatis
|
| Vokativ |
emercati
|
emercatae
|
emercata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercaturus
|
emercatura
|
emercaturum
|
| Genitiv |
emercaturi
|
emercaturae
|
emercaturi
|
| Dativ |
emercaturo
|
emercaturae
|
emercaturo
|
| Akkusativ |
emercaturum
|
emercaturam
|
emercaturum
|
| Ablativ |
emercaturo
|
emercatura
|
emercaturo
|
| Vokativ |
emercature
|
emercatura
|
emercaturum
|
Plural
| Nominativ |
emercaturi
|
emercaturae
|
emercatura
|
| Genitiv |
emercaturorum
|
emercaturarum
|
emercaturorum
|
| Dativ |
emercaturis
|
emercaturis
|
emercaturis
|
| Akkusativ |
emercaturos
|
emercaturas
|
emercatura
|
| Ablativ |
emercaturis
|
emercaturis
|
emercaturis
|
| Vokativ |
emercaturi
|
emercaturae
|
emercatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emercatum
|
emercatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercor
|
|
| 2. Person Singular |
emercaris emercare
|
|
| 3. Person Singular |
emercatur
|
|
| 1. Person Plural |
emercamur
|
|
| 2. Person Plural |
emercamini
|
|
| 3. Person Plural |
emercantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercer
|
|
| 2. Person Singular |
emerceris emercere
|
|
| 3. Person Singular |
emercetur
|
|
| 1. Person Plural |
emercemur
|
|
| 2. Person Plural |
emercemini
|
|
| 3. Person Plural |
emercentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercabar
|
|
| 2. Person Singular |
emercabaris emercabare
|
|
| 3. Person Singular |
emercabatur
|
|
| 1. Person Plural |
emercabamur
|
|
| 2. Person Plural |
emercabamini
|
|
| 3. Person Plural |
emercabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercarer
|
|
| 2. Person Singular |
emercareris emercarere
|
|
| 3. Person Singular |
emercaretur
|
|
| 1. Person Plural |
emercaremur
|
|
| 2. Person Plural |
emercaremini
|
|
| 3. Person Plural |
emercarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercabor
|
|
| 2. Person Singular |
emercaberis emercabere
|
|
| 3. Person Singular |
emercabitur
|
|
| 1. Person Plural |
emercabimur
|
|
| 2. Person Plural |
emercabimini
|
|
| 3. Person Plural |
emercabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
emercatus es
|
|
| 3. Person Singular |
emercatus est
|
|
| 1. Person Plural |
emercati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
emercati estis
|
|
| 3. Person Plural |
emercati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
emercatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
emercatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
emercati simus
|
|
| 2. Person Plural |
emercati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
emercati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
emercatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
emercatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
emercati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
emercati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
emercati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
emercatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
emercatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
emercati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
emercati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
emercati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
emercatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
emercatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
emercati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
emercati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
emercati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emercari emercarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
emercatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
emercaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emercare
|
! |
| 2. Person Plural |
emercamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emercator
|
| 3. Person Singular |
emercator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
emercantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emercari emercarier
|
|
| Genitiv |
emercandi
|
|
| Dativ |
emercando
|
|
| Akkusativ |
emercandum
|
|
| Ablativ |
emercando
|
|
| Vokativ |
emercande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercandus
|
emercanda
|
emercandum
|
| Genitiv |
emercandi
|
emercandae
|
emercandi
|
| Dativ |
emercando
|
emercandae
|
emercando
|
| Akkusativ |
emercandum
|
emercandam
|
emercandum
|
| Ablativ |
emercando
|
emercanda
|
emercando
|
| Vokativ |
emercande
|
emercanda
|
emercandum
|
Plural
| Nominativ |
emercandi
|
emercandae
|
emercanda
|
| Genitiv |
emercandorum
|
emercandarum
|
emercandorum
|
| Dativ |
emercandis
|
emercandis
|
emercandis
|
| Akkusativ |
emercandos
|
emercandas
|
emercanda
|
| Ablativ |
emercandis
|
emercandis
|
emercandis
|
| Vokativ |
emercandi
|
emercandae
|
emercanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercans
|
emercans
|
emercans
|
| Genitiv |
emercantis
|
emercantis
|
emercantis
|
| Dativ |
emercanti
|
emercanti
|
emercanti
|
| Akkusativ |
emercantem
|
emercantem
|
emercans
|
| Ablativ |
emercanti emercante
|
emercanti emercante
|
emercanti emercante
|
| Vokativ |
emercans
|
emercans
|
emercans
|
Plural
| Nominativ |
emercantes
|
emercantes
|
emercantia
|
| Genitiv |
emercantium emercantum
|
emercantium emercantum
|
emercantium emercantum
|
| Dativ |
emercantibus
|
emercantibus
|
emercantibus
|
| Akkusativ |
emercantes
|
emercantes
|
emercantia
|
| Ablativ |
emercantibus
|
emercantibus
|
emercantibus
|
| Vokativ |
emercantes
|
emercantes
|
emercantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercatus
|
emercata
|
emercatum
|
| Genitiv |
emercati
|
emercatae
|
emercati
|
| Dativ |
emercato
|
emercatae
|
emercato
|
| Akkusativ |
emercatum
|
emercatam
|
emercatum
|
| Ablativ |
emercato
|
emercata
|
emercato
|
| Vokativ |
emercate
|
emercata
|
emercatum
|
Plural
| Nominativ |
emercati
|
emercatae
|
emercata
|
| Genitiv |
emercatorum
|
emercatarum
|
emercatorum
|
| Dativ |
emercatis
|
emercatis
|
emercatis
|
| Akkusativ |
emercatos
|
emercatas
|
emercata
|
| Ablativ |
emercatis
|
emercatis
|
emercatis
|
| Vokativ |
emercati
|
emercatae
|
emercata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercaturus
|
emercatura
|
emercaturum
|
| Genitiv |
emercaturi
|
emercaturae
|
emercaturi
|
| Dativ |
emercaturo
|
emercaturae
|
emercaturo
|
| Akkusativ |
emercaturum
|
emercaturam
|
emercaturum
|
| Ablativ |
emercaturo
|
emercatura
|
emercaturo
|
| Vokativ |
emercature
|
emercatura
|
emercaturum
|
Plural
| Nominativ |
emercaturi
|
emercaturae
|
emercatura
|
| Genitiv |
emercaturorum
|
emercaturarum
|
emercaturorum
|
| Dativ |
emercaturis
|
emercaturis
|
emercaturis
|
| Akkusativ |
emercaturos
|
emercaturas
|
emercatura
|
| Ablativ |
emercaturis
|
emercaturis
|
emercaturis
|
| Vokativ |
emercaturi
|
emercaturae
|
emercatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emercatum
|
emercatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercor
|
ich erkaufe |
| 2. Person Singular |
emercaris emercare
|
du erkaufst |
| 3. Person Singular |
emercatur
|
er/sie/es erkauft |
| 1. Person Plural |
emercamur
|
wir erkaufen |
| 2. Person Plural |
emercamini
|
ihr erkauft |
| 3. Person Plural |
emercantur
|
sie erkaufen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercer
|
ich erkaufe |
| 2. Person Singular |
emerceris emercere
|
du erkaufest |
| 3. Person Singular |
emercetur
|
er/sie/es erkaufe |
| 1. Person Plural |
emercemur
|
wir erkaufen |
| 2. Person Plural |
emercemini
|
ihr erkaufet |
| 3. Person Plural |
emercentur
|
sie erkaufen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercabar
|
ich erkaufte |
| 2. Person Singular |
emercabaris emercabare
|
du erkauftest |
| 3. Person Singular |
emercabatur
|
er/sie/es erkaufte |
| 1. Person Plural |
emercabamur
|
wir erkauften |
| 2. Person Plural |
emercabamini
|
ihr erkauftet |
| 3. Person Plural |
emercabantur
|
sie erkauften |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercarer
|
ich erkaufte |
| 2. Person Singular |
emercareris emercarere
|
du erkauftest |
| 3. Person Singular |
emercaretur
|
er/sie/es erkaufte |
| 1. Person Plural |
emercaremur
|
wir erkauften |
| 2. Person Plural |
emercaremini
|
ihr erkauftet |
| 3. Person Plural |
emercarentur
|
sie erkauften |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercabor
|
ich werde erkaufen |
| 2. Person Singular |
emercaberis emercabere
|
du wirst erkaufen |
| 3. Person Singular |
emercabitur
|
er/sie/es wird erkaufen |
| 1. Person Plural |
emercabimur
|
wir werden erkaufen |
| 2. Person Plural |
emercabimini
|
ihr werdet erkaufen |
| 3. Person Plural |
emercabuntur
|
sie werden erkaufen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus sum
|
ich habe erkauft |
| 2. Person Singular |
emercatus es
|
du hast erkauft |
| 3. Person Singular |
emercatus est
|
er/sie/es hat erkauft |
| 1. Person Plural |
emercati sumus
|
wir haben erkauft |
| 2. Person Plural |
emercati estis
|
ihr habt erkauft |
| 3. Person Plural |
emercati sunt
|
sie haben erkauft |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus sim
|
ich habe erkauft |
| 2. Person Singular |
emercatus sis
|
du habest erkauft |
| 3. Person Singular |
emercatus sit
|
er/sie/es habe erkauft |
| 1. Person Plural |
emercati simus
|
wir haben erkauft |
| 2. Person Plural |
emercati sitis
|
ihr habet erkauft |
| 3. Person Plural |
emercati sint
|
sie haben erkauft |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus eram
|
ich hatte erkauft |
| 2. Person Singular |
emercatus eras
|
du hattest erkauft |
| 3. Person Singular |
emercatus erat
|
er/sie/es hatte erkauft |
| 1. Person Plural |
emercati eramus
|
wir hatten erkauft |
| 2. Person Plural |
emercati eratis
|
ihr hattet erkauft |
| 3. Person Plural |
emercati erant
|
sie hatten erkauft |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus essem
|
ich hätte erkauft |
| 2. Person Singular |
emercatus esses
|
du hättest erkauft |
| 3. Person Singular |
emercatus esset
|
er/sie/es hätte erkauft |
| 1. Person Plural |
emercati essemus
|
wir hätten erkauft |
| 2. Person Plural |
emercati essetis
|
ihr hättet erkauft |
| 3. Person Plural |
emercati essent
|
sie hätten erkauft |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emercatus ero
|
ich werde erkauft haben |
| 2. Person Singular |
emercatus eris
|
du wirst erkauft haben |
| 3. Person Singular |
emercatus erit
|
er/sie/es wird erkauft haben |
| 1. Person Plural |
emercati erimus
|
wir werden erkauft haben |
| 2. Person Plural |
emercati eritis
|
ihr werdet erkauft haben |
| 3. Person Plural |
emercati erunt
|
sie werden erkauft haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emercari emercarier
|
erkaufen |
| Vorzeitigkeit |
emercatus esse
|
erkauft haben |
| Nachzeitigkeit |
emercaturum esse
|
erkaufen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emercare
|
erkaufe; erkauf! |
| 2. Person Plural |
emercamini
|
erkauft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emercator
|
| 3. Person Singular |
emercator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
emercantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emercari emercarier
|
das Erkaufen |
| Genitiv |
emercandi
|
des Erkaufens |
| Dativ |
emercando
|
dem Erkaufen |
| Akkusativ |
emercandum
|
das Erkaufen |
| Ablativ |
emercando
|
durch das Erkaufen |
| Vokativ |
emercande
|
Erkaufen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercandus
|
emercanda
|
emercandum
|
| Genitiv |
emercandi
|
emercandae
|
emercandi
|
| Dativ |
emercando
|
emercandae
|
emercando
|
| Akkusativ |
emercandum
|
emercandam
|
emercandum
|
| Ablativ |
emercando
|
emercanda
|
emercando
|
| Vokativ |
emercande
|
emercanda
|
emercandum
|
Plural
| Nominativ |
emercandi
|
emercandae
|
emercanda
|
| Genitiv |
emercandorum
|
emercandarum
|
emercandorum
|
| Dativ |
emercandis
|
emercandis
|
emercandis
|
| Akkusativ |
emercandos
|
emercandas
|
emercanda
|
| Ablativ |
emercandis
|
emercandis
|
emercandis
|
| Vokativ |
emercandi
|
emercandae
|
emercanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercans
|
emercans
|
emercans
|
| Genitiv |
emercantis
|
emercantis
|
emercantis
|
| Dativ |
emercanti
|
emercanti
|
emercanti
|
| Akkusativ |
emercantem
|
emercantem
|
emercans
|
| Ablativ |
emercanti emercante
|
emercanti emercante
|
emercanti emercante
|
| Vokativ |
emercans
|
emercans
|
emercans
|
Plural
| Nominativ |
emercantes
|
emercantes
|
emercantia
|
| Genitiv |
emercantium emercantum
|
emercantium emercantum
|
emercantium emercantum
|
| Dativ |
emercantibus
|
emercantibus
|
emercantibus
|
| Akkusativ |
emercantes
|
emercantes
|
emercantia
|
| Ablativ |
emercantibus
|
emercantibus
|
emercantibus
|
| Vokativ |
emercantes
|
emercantes
|
emercantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercatus
|
emercata
|
emercatum
|
| Genitiv |
emercati
|
emercatae
|
emercati
|
| Dativ |
emercato
|
emercatae
|
emercato
|
| Akkusativ |
emercatum
|
emercatam
|
emercatum
|
| Ablativ |
emercato
|
emercata
|
emercato
|
| Vokativ |
emercate
|
emercata
|
emercatum
|
Plural
| Nominativ |
emercati
|
emercatae
|
emercata
|
| Genitiv |
emercatorum
|
emercatarum
|
emercatorum
|
| Dativ |
emercatis
|
emercatis
|
emercatis
|
| Akkusativ |
emercatos
|
emercatas
|
emercata
|
| Ablativ |
emercatis
|
emercatis
|
emercatis
|
| Vokativ |
emercati
|
emercatae
|
emercata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emercaturus
|
emercatura
|
emercaturum
|
| Genitiv |
emercaturi
|
emercaturae
|
emercaturi
|
| Dativ |
emercaturo
|
emercaturae
|
emercaturo
|
| Akkusativ |
emercaturum
|
emercaturam
|
emercaturum
|
| Ablativ |
emercaturo
|
emercatura
|
emercaturo
|
| Vokativ |
emercature
|
emercatura
|
emercaturum
|
Plural
| Nominativ |
emercaturi
|
emercaturae
|
emercatura
|
| Genitiv |
emercaturorum
|
emercaturarum
|
emercaturorum
|
| Dativ |
emercaturis
|
emercaturis
|
emercaturis
|
| Akkusativ |
emercaturos
|
emercaturas
|
emercatura
|
| Ablativ |
emercaturis
|
emercaturis
|
emercaturis
|
| Vokativ |
emercaturi
|
emercaturae
|
emercatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emercatum
|
emercatu
|