einen Sprung tun
eine plötzliche Bewegung nach oben/außen machen
hervorragen
hervorschießen/auffahren/aufschießen
hervorspringen/hervorstürzen/aufspringen/hervorbrechen/hervorleuchten
plötzlich/schnell erscheinen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emico
2. Person Singular
emicas
3. Person Singular
emicat
1. Person Plural
emicamus
2. Person Plural
emicatis
3. Person Plural
emicant
Passiv
1. Person Singular
emicor
2. Person Singular
emicaris emicare
3. Person Singular
emicatur
1. Person Plural
emicamur
2. Person Plural
emicamini
3. Person Plural
emicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicem
2. Person Singular
emices
3. Person Singular
emicet
1. Person Plural
emicemus
2. Person Plural
emicetis
3. Person Plural
emicent
Passiv
1. Person Singular
emicer
2. Person Singular
emiceris emicere
3. Person Singular
emicetur
1. Person Plural
emicemur
2. Person Plural
emicemini
3. Person Plural
emicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicabam
2. Person Singular
emicabas
3. Person Singular
emicabat
1. Person Plural
emicabamus
2. Person Plural
emicabatis
3. Person Plural
emicabant
Passiv
1. Person Singular
emicabar
2. Person Singular
emicabaris emicabare
3. Person Singular
emicabatur
1. Person Plural
emicabamur
2. Person Plural
emicabamini
3. Person Plural
emicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicarem
2. Person Singular
emicares
3. Person Singular
emicaret
1. Person Plural
emicaremus
2. Person Plural
emicaretis
3. Person Plural
emicarent
Passiv
1. Person Singular
emicarer
2. Person Singular
emicareris emicarere
3. Person Singular
emicaretur
1. Person Plural
emicaremur
2. Person Plural
emicaremini
3. Person Plural
emicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
emicabo
2. Person Singular
emicabis
3. Person Singular
emicabit
1. Person Plural
emicabimus
2. Person Plural
emicabitis
3. Person Plural
emicabunt
Passiv
1. Person Singular
emicabor
2. Person Singular
emicaberis emicabere
3. Person Singular
emicabitur
1. Person Plural
emicabimur
2. Person Plural
emicabimini
3. Person Plural
emicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicui
2. Person Singular
emicuisti
3. Person Singular
emicuit
1. Person Plural
emicuimus
2. Person Plural
emicuistis
3. Person Plural
emicuerunt emicuere
Passiv
1. Person Singular
emicatus sum
2. Person Singular
emicatus es
3. Person Singular
emicatus est
1. Person Plural
emicati sumus
2. Person Plural
emicati estis
3. Person Plural
emicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicuerim
2. Person Singular
emicueris
3. Person Singular
emicuerit
1. Person Plural
emicuerimus
2. Person Plural
emicueritis
3. Person Plural
emicuerint
Passiv
1. Person Singular
emicatus sim
2. Person Singular
emicatus sis
3. Person Singular
emicatus sit
1. Person Plural
emicati simus
2. Person Plural
emicati sitis
3. Person Plural
emicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicueram
2. Person Singular
emicueras
3. Person Singular
emicuerat
1. Person Plural
emicueramus
2. Person Plural
emicueratis
3. Person Plural
emicuerant
Passiv
1. Person Singular
emicatus eram
2. Person Singular
emicatus eras
3. Person Singular
emicatus erat
1. Person Plural
emicati eramus
2. Person Plural
emicati eratis
3. Person Plural
emicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicuissem
2. Person Singular
emicuisses
3. Person Singular
emicuisset
1. Person Plural
emicuissemus
2. Person Plural
emicuissetis
3. Person Plural
emicuissent
Passiv
1. Person Singular
emicatus essem
2. Person Singular
emicatus esses
3. Person Singular
emicatus esset
1. Person Plural
emicati essemus
2. Person Plural
emicati essetis
3. Person Plural
emicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
emicuero
2. Person Singular
emicueris
3. Person Singular
emicuerit
1. Person Plural
emicuerimus
2. Person Plural
emicueritis
3. Person Plural
emicuerint
Passiv
1. Person Singular
emicatus ero
2. Person Singular
emicatus eris
3. Person Singular
emicatus erit
1. Person Plural
emicati erimus
2. Person Plural
emicati eritis
3. Person Plural
emicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
emicare
Vorzeitigkeit
emicuisse
Nachzeitigkeit
emicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
emicari emicarier
Vorzeitigkeit
emicatum esse
Nachzeitigkeit
emicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
emica
!
2. Person Plural
emicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
emicato
3. Person Singular
emicato
2. Person Plural
emicatote
3. Person Plural
emicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
emicare
Genitiv
emicandi
Dativ
emicando
Akkusativ
emicandum
Ablativ
emicando
Vokativ
emicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicandus
emicanda
emicandum
Genitiv
emicandi
emicandae
emicandi
Dativ
emicando
emicandae
emicando
Akkusativ
emicandum
emicandam
emicandum
Ablativ
emicando
emicanda
emicando
Vokativ
emicande
emicanda
emicandum
Plural
Nominativ
emicandi
emicandae
emicanda
Genitiv
emicandorum
emicandarum
emicandorum
Dativ
emicandis
emicandis
emicandis
Akkusativ
emicandos
emicandas
emicanda
Ablativ
emicandis
emicandis
emicandis
Vokativ
emicandi
emicandae
emicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicans
emicans
emicans
Genitiv
emicantis
emicantis
emicantis
Dativ
emicanti
emicanti
emicanti
Akkusativ
emicantem
emicantem
emicans
Ablativ
emicanti emicante
emicanti emicante
emicanti emicante
Vokativ
emicans
emicans
emicans
Plural
Nominativ
emicantes
emicantes
emicantia
Genitiv
emicantium emicantum
emicantium emicantum
emicantium emicantum
Dativ
emicantibus
emicantibus
emicantibus
Akkusativ
emicantes
emicantes
emicantia
Ablativ
emicantibus
emicantibus
emicantibus
Vokativ
emicantes
emicantes
emicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicatus
emicata
emicatum
Genitiv
emicati
emicatae
emicati
Dativ
emicato
emicatae
emicato
Akkusativ
emicatum
emicatam
emicatum
Ablativ
emicato
emicata
emicato
Vokativ
emicate
emicata
emicatum
Plural
Nominativ
emicati
emicatae
emicata
Genitiv
emicatorum
emicatarum
emicatorum
Dativ
emicatis
emicatis
emicatis
Akkusativ
emicatos
emicatas
emicata
Ablativ
emicatis
emicatis
emicatis
Vokativ
emicati
emicatae
emicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicaturus
emicatura
emicaturum
Genitiv
emicaturi
emicaturae
emicaturi
Dativ
emicaturo
emicaturae
emicaturo
Akkusativ
emicaturum
emicaturam
emicaturum
Ablativ
emicaturo
emicatura
emicaturo
Vokativ
emicature
emicatura
emicaturum
Plural
Nominativ
emicaturi
emicaturae
emicatura
Genitiv
emicaturorum
emicaturarum
emicaturorum
Dativ
emicaturis
emicaturis
emicaturis
Akkusativ
emicaturos
emicaturas
emicatura
Ablativ
emicaturis
emicaturis
emicaturis
Vokativ
emicaturi
emicaturae
emicatura
Supina
Supin I
Supin II
emicatum
emicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emico
2. Person Singular
emicas
3. Person Singular
emicat
1. Person Plural
emicamus
2. Person Plural
emicatis
3. Person Plural
emicant
Passiv
1. Person Singular
emicor
2. Person Singular
emicaris emicare
3. Person Singular
emicatur
1. Person Plural
emicamur
2. Person Plural
emicamini
3. Person Plural
emicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicem
2. Person Singular
emices
3. Person Singular
emicet
1. Person Plural
emicemus
2. Person Plural
emicetis
3. Person Plural
emicent
Passiv
1. Person Singular
emicer
2. Person Singular
emiceris emicere
3. Person Singular
emicetur
1. Person Plural
emicemur
2. Person Plural
emicemini
3. Person Plural
emicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicabam
2. Person Singular
emicabas
3. Person Singular
emicabat
1. Person Plural
emicabamus
2. Person Plural
emicabatis
3. Person Plural
emicabant
Passiv
1. Person Singular
emicabar
2. Person Singular
emicabaris emicabare
3. Person Singular
emicabatur
1. Person Plural
emicabamur
2. Person Plural
emicabamini
3. Person Plural
emicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicarem
2. Person Singular
emicares
3. Person Singular
emicaret
1. Person Plural
emicaremus
2. Person Plural
emicaretis
3. Person Plural
emicarent
Passiv
1. Person Singular
emicarer
2. Person Singular
emicareris emicarere
3. Person Singular
emicaretur
1. Person Plural
emicaremur
2. Person Plural
emicaremini
3. Person Plural
emicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
emicabo
2. Person Singular
emicabis
3. Person Singular
emicabit
1. Person Plural
emicabimus
2. Person Plural
emicabitis
3. Person Plural
emicabunt
Passiv
1. Person Singular
emicabor
2. Person Singular
emicaberis emicabere
3. Person Singular
emicabitur
1. Person Plural
emicabimur
2. Person Plural
emicabimini
3. Person Plural
emicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicui
2. Person Singular
emicuisti
3. Person Singular
emicuit
1. Person Plural
emicuimus
2. Person Plural
emicuistis
3. Person Plural
emicuerunt emicuere
Passiv
1. Person Singular
emicatus sum
2. Person Singular
emicatus es
3. Person Singular
emicatus est
1. Person Plural
emicati sumus
2. Person Plural
emicati estis
3. Person Plural
emicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicuerim
2. Person Singular
emicueris
3. Person Singular
emicuerit
1. Person Plural
emicuerimus
2. Person Plural
emicueritis
3. Person Plural
emicuerint
Passiv
1. Person Singular
emicatus sim
2. Person Singular
emicatus sis
3. Person Singular
emicatus sit
1. Person Plural
emicati simus
2. Person Plural
emicati sitis
3. Person Plural
emicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicueram
2. Person Singular
emicueras
3. Person Singular
emicuerat
1. Person Plural
emicueramus
2. Person Plural
emicueratis
3. Person Plural
emicuerant
Passiv
1. Person Singular
emicatus eram
2. Person Singular
emicatus eras
3. Person Singular
emicatus erat
1. Person Plural
emicati eramus
2. Person Plural
emicati eratis
3. Person Plural
emicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicuissem
2. Person Singular
emicuisses
3. Person Singular
emicuisset
1. Person Plural
emicuissemus
2. Person Plural
emicuissetis
3. Person Plural
emicuissent
Passiv
1. Person Singular
emicatus essem
2. Person Singular
emicatus esses
3. Person Singular
emicatus esset
1. Person Plural
emicati essemus
2. Person Plural
emicati essetis
3. Person Plural
emicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
emicuero
2. Person Singular
emicueris
3. Person Singular
emicuerit
1. Person Plural
emicuerimus
2. Person Plural
emicueritis
3. Person Plural
emicuerint
Passiv
1. Person Singular
emicatus ero
2. Person Singular
emicatus eris
3. Person Singular
emicatus erit
1. Person Plural
emicati erimus
2. Person Plural
emicati eritis
3. Person Plural
emicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
emicare
Vorzeitigkeit
emicuisse
Nachzeitigkeit
emicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
emicari emicarier
Vorzeitigkeit
emicatum esse
Nachzeitigkeit
emicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
emica
!
2. Person Plural
emicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
emicato
3. Person Singular
emicato
2. Person Plural
emicatote
3. Person Plural
emicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
emicare
Genitiv
emicandi
Dativ
emicando
Akkusativ
emicandum
Ablativ
emicando
Vokativ
emicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicandus
emicanda
emicandum
Genitiv
emicandi
emicandae
emicandi
Dativ
emicando
emicandae
emicando
Akkusativ
emicandum
emicandam
emicandum
Ablativ
emicando
emicanda
emicando
Vokativ
emicande
emicanda
emicandum
Plural
Nominativ
emicandi
emicandae
emicanda
Genitiv
emicandorum
emicandarum
emicandorum
Dativ
emicandis
emicandis
emicandis
Akkusativ
emicandos
emicandas
emicanda
Ablativ
emicandis
emicandis
emicandis
Vokativ
emicandi
emicandae
emicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicans
emicans
emicans
Genitiv
emicantis
emicantis
emicantis
Dativ
emicanti
emicanti
emicanti
Akkusativ
emicantem
emicantem
emicans
Ablativ
emicanti emicante
emicanti emicante
emicanti emicante
Vokativ
emicans
emicans
emicans
Plural
Nominativ
emicantes
emicantes
emicantia
Genitiv
emicantium emicantum
emicantium emicantum
emicantium emicantum
Dativ
emicantibus
emicantibus
emicantibus
Akkusativ
emicantes
emicantes
emicantia
Ablativ
emicantibus
emicantibus
emicantibus
Vokativ
emicantes
emicantes
emicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicatus
emicata
emicatum
Genitiv
emicati
emicatae
emicati
Dativ
emicato
emicatae
emicato
Akkusativ
emicatum
emicatam
emicatum
Ablativ
emicato
emicata
emicato
Vokativ
emicate
emicata
emicatum
Plural
Nominativ
emicati
emicatae
emicata
Genitiv
emicatorum
emicatarum
emicatorum
Dativ
emicatis
emicatis
emicatis
Akkusativ
emicatos
emicatas
emicata
Ablativ
emicatis
emicatis
emicatis
Vokativ
emicati
emicatae
emicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicaturus
emicatura
emicaturum
Genitiv
emicaturi
emicaturae
emicaturi
Dativ
emicaturo
emicaturae
emicaturo
Akkusativ
emicaturum
emicaturam
emicaturum
Ablativ
emicaturo
emicatura
emicaturo
Vokativ
emicature
emicatura
emicaturum
Plural
Nominativ
emicaturi
emicaturae
emicatura
Genitiv
emicaturorum
emicaturarum
emicaturorum
Dativ
emicaturis
emicaturis
emicaturis
Akkusativ
emicaturos
emicaturas
emicatura
Ablativ
emicaturis
emicaturis
emicaturis
Vokativ
emicaturi
emicaturae
emicatura
Supina
Supin I
Supin II
emicatum
emicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emico
ich rage hervor
2. Person Singular
emicas
du ragst hervor
3. Person Singular
emicat
er/sie/es ragt hervor
1. Person Plural
emicamus
wir ragen hervor
2. Person Plural
emicatis
ihr ragt hervor
3. Person Plural
emicant
sie ragen hervor
Passiv
1. Person Singular
emicor
2. Person Singular
emicaris emicare
3. Person Singular
emicatur
1. Person Plural
emicamur
2. Person Plural
emicamini
3. Person Plural
emicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicem
ich rage hervor
2. Person Singular
emices
du ragest hervor
3. Person Singular
emicet
er/sie/es rage hervor
1. Person Plural
emicemus
wir ragen hervor
2. Person Plural
emicetis
ihr raget hervor
3. Person Plural
emicent
sie ragen hervor
Passiv
1. Person Singular
emicer
2. Person Singular
emiceris emicere
3. Person Singular
emicetur
1. Person Plural
emicemur
2. Person Plural
emicemini
3. Person Plural
emicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicabam
ich ragte hervor
2. Person Singular
emicabas
du ragtest hervor
3. Person Singular
emicabat
er/sie/es ragte hervor
1. Person Plural
emicabamus
wir ragten hervor
2. Person Plural
emicabatis
ihr ragtet hervor
3. Person Plural
emicabant
sie ragten hervor
Passiv
1. Person Singular
emicabar
2. Person Singular
emicabaris emicabare
3. Person Singular
emicabatur
1. Person Plural
emicabamur
2. Person Plural
emicabamini
3. Person Plural
emicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicarem
ich ragte hervor
2. Person Singular
emicares
du ragtest hervor
3. Person Singular
emicaret
er/sie/es ragte hervor
1. Person Plural
emicaremus
wir ragten hervor
2. Person Plural
emicaretis
ihr ragtet hervor
3. Person Plural
emicarent
sie ragten hervor
Passiv
1. Person Singular
emicarer
2. Person Singular
emicareris emicarere
3. Person Singular
emicaretur
1. Person Plural
emicaremur
2. Person Plural
emicaremini
3. Person Plural
emicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
emicabo
ich werde hervorragen
2. Person Singular
emicabis
du wirst hervorragen
3. Person Singular
emicabit
er/sie/es wird hervorragen
1. Person Plural
emicabimus
wir werden hervorragen
2. Person Plural
emicabitis
ihr werdet hervorragen
3. Person Plural
emicabunt
sie werden hervorragen
Passiv
1. Person Singular
emicabor
2. Person Singular
emicaberis emicabere
3. Person Singular
emicabitur
1. Person Plural
emicabimur
2. Person Plural
emicabimini
3. Person Plural
emicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicui
ich habe hervorgeragt
2. Person Singular
emicuisti
du hast hervorgeragt
3. Person Singular
emicuit
er/sie/es hat hervorgeragt
1. Person Plural
emicuimus
wir haben hervorgeragt
2. Person Plural
emicuistis
ihr habt hervorgeragt
3. Person Plural
emicuerunt emicuere
sie haben hervorgeragt
Passiv
1. Person Singular
emicatus sum
2. Person Singular
emicatus es
3. Person Singular
emicatus est
1. Person Plural
emicati sumus
2. Person Plural
emicati estis
3. Person Plural
emicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicuerim
ich habe hervorgeragt
2. Person Singular
emicueris
du habest hervorgeragt
3. Person Singular
emicuerit
er/sie/es habe hervorgeragt
1. Person Plural
emicuerimus
wir haben hervorgeragt
2. Person Plural
emicueritis
ihr habet hervorgeragt
3. Person Plural
emicuerint
sie haben hervorgeragt
Passiv
1. Person Singular
emicatus sim
2. Person Singular
emicatus sis
3. Person Singular
emicatus sit
1. Person Plural
emicati simus
2. Person Plural
emicati sitis
3. Person Plural
emicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicueram
ich hatte hervorgeragt
2. Person Singular
emicueras
du hattest hervorgeragt
3. Person Singular
emicuerat
er/sie/es hatte hervorgeragt
1. Person Plural
emicueramus
wir hatten hervorgeragt
2. Person Plural
emicueratis
ihr hattet hervorgeragt
3. Person Plural
emicuerant
sie hatten hervorgeragt
Passiv
1. Person Singular
emicatus eram
2. Person Singular
emicatus eras
3. Person Singular
emicatus erat
1. Person Plural
emicati eramus
2. Person Plural
emicati eratis
3. Person Plural
emicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicuissem
ich hätte hervorgeragt
2. Person Singular
emicuisses
du hättest hervorgeragt
3. Person Singular
emicuisset
er/sie/es hätte hervorgeragt
1. Person Plural
emicuissemus
wir hätten hervorgeragt
2. Person Plural
emicuissetis
ihr hättet hervorgeragt
3. Person Plural
emicuissent
sie hätten hervorgeragt
Passiv
1. Person Singular
emicatus essem
2. Person Singular
emicatus esses
3. Person Singular
emicatus esset
1. Person Plural
emicati essemus
2. Person Plural
emicati essetis
3. Person Plural
emicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
emicuero
ich werde hervorgeragt haben
2. Person Singular
emicueris
du wirst hervorgeragt haben
3. Person Singular
emicuerit
er/sie/es wird hervorgeragt haben
1. Person Plural
emicuerimus
wir werden hervorgeragt haben
2. Person Plural
emicueritis
ihr werdet hervorgeragt haben
3. Person Plural
emicuerint
sie werden hervorgeragt haben
Passiv
1. Person Singular
emicatus ero
2. Person Singular
emicatus eris
3. Person Singular
emicatus erit
1. Person Plural
emicati erimus
2. Person Plural
emicati eritis
3. Person Plural
emicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
emicare
hervorragen
Vorzeitigkeit
emicuisse
hervorgeragt haben
Nachzeitigkeit
emicaturum esse
hervorragen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
emicari emicarier
Vorzeitigkeit
emicatum esse
Nachzeitigkeit
emicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
emica
rage hervor; rag hervor!
2. Person Plural
emicate
ragt hervor!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
emicato
3. Person Singular
emicato
2. Person Plural
emicatote
3. Person Plural
emicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
emicare
das Hervorragen
Genitiv
emicandi
des Hervorragens
Dativ
emicando
dem Hervorragen
Akkusativ
emicandum
das Hervorragen
Ablativ
emicando
durch das Hervorragen
Vokativ
emicande
Hervorragen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicandus
emicanda
emicandum
Genitiv
emicandi
emicandae
emicandi
Dativ
emicando
emicandae
emicando
Akkusativ
emicandum
emicandam
emicandum
Ablativ
emicando
emicanda
emicando
Vokativ
emicande
emicanda
emicandum
Plural
Nominativ
emicandi
emicandae
emicanda
Genitiv
emicandorum
emicandarum
emicandorum
Dativ
emicandis
emicandis
emicandis
Akkusativ
emicandos
emicandas
emicanda
Ablativ
emicandis
emicandis
emicandis
Vokativ
emicandi
emicandae
emicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicans
emicans
emicans
Genitiv
emicantis
emicantis
emicantis
Dativ
emicanti
emicanti
emicanti
Akkusativ
emicantem
emicantem
emicans
Ablativ
emicanti emicante
emicanti emicante
emicanti emicante
Vokativ
emicans
emicans
emicans
Plural
Nominativ
emicantes
emicantes
emicantia
Genitiv
emicantium emicantum
emicantium emicantum
emicantium emicantum
Dativ
emicantibus
emicantibus
emicantibus
Akkusativ
emicantes
emicantes
emicantia
Ablativ
emicantibus
emicantibus
emicantibus
Vokativ
emicantes
emicantes
emicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicatus
emicata
emicatum
Genitiv
emicati
emicatae
emicati
Dativ
emicato
emicatae
emicato
Akkusativ
emicatum
emicatam
emicatum
Ablativ
emicato
emicata
emicato
Vokativ
emicate
emicata
emicatum
Plural
Nominativ
emicati
emicatae
emicata
Genitiv
emicatorum
emicatarum
emicatorum
Dativ
emicatis
emicatis
emicatis
Akkusativ
emicatos
emicatas
emicata
Ablativ
emicatis
emicatis
emicatis
Vokativ
emicati
emicatae
emicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicaturus
emicatura
emicaturum
Genitiv
emicaturi
emicaturae
emicaturi
Dativ
emicaturo
emicaturae
emicaturo
Akkusativ
emicaturum
emicaturam
emicaturum
Ablativ
emicaturo
emicatura
emicaturo
Vokativ
emicature
emicatura
emicaturum
Plural
Nominativ
emicaturi
emicaturae
emicatura
Genitiv
emicaturorum
emicaturarum
emicaturorum
Dativ
emicaturis
emicaturis
emicaturis
Akkusativ
emicaturos
emicaturas
emicatura
Ablativ
emicaturis
emicaturis
emicaturis
Vokativ
emicaturi
emicaturae
emicatura
Supina
Supin I
Supin II
emicatum
emicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emico
2. Person Singular
emicas
3. Person Singular
emicat
1. Person Plural
emicamus
2. Person Plural
emicatis
3. Person Plural
emicant
Passiv
1. Person Singular
emicor
2. Person Singular
emicaris emicare
3. Person Singular
emicatur
1. Person Plural
emicamur
2. Person Plural
emicamini
3. Person Plural
emicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicem
2. Person Singular
emices
3. Person Singular
emicet
1. Person Plural
emicemus
2. Person Plural
emicetis
3. Person Plural
emicent
Passiv
1. Person Singular
emicer
2. Person Singular
emiceris emicere
3. Person Singular
emicetur
1. Person Plural
emicemur
2. Person Plural
emicemini
3. Person Plural
emicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicabam
2. Person Singular
emicabas
3. Person Singular
emicabat
1. Person Plural
emicabamus
2. Person Plural
emicabatis
3. Person Plural
emicabant
Passiv
1. Person Singular
emicabar
2. Person Singular
emicabaris emicabare
3. Person Singular
emicabatur
1. Person Plural
emicabamur
2. Person Plural
emicabamini
3. Person Plural
emicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicarem
2. Person Singular
emicares
3. Person Singular
emicaret
1. Person Plural
emicaremus
2. Person Plural
emicaretis
3. Person Plural
emicarent
Passiv
1. Person Singular
emicarer
2. Person Singular
emicareris emicarere
3. Person Singular
emicaretur
1. Person Plural
emicaremur
2. Person Plural
emicaremini
3. Person Plural
emicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
emicabo
2. Person Singular
emicabis
3. Person Singular
emicabit
1. Person Plural
emicabimus
2. Person Plural
emicabitis
3. Person Plural
emicabunt
Passiv
1. Person Singular
emicabor
2. Person Singular
emicaberis emicabere
3. Person Singular
emicabitur
1. Person Plural
emicabimur
2. Person Plural
emicabimini
3. Person Plural
emicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicui
2. Person Singular
emicuisti
3. Person Singular
emicuit
1. Person Plural
emicuimus
2. Person Plural
emicuistis
3. Person Plural
emicuerunt emicuere
Passiv
1. Person Singular
emicatus sum
2. Person Singular
emicatus es
3. Person Singular
emicatus est
1. Person Plural
emicati sumus
2. Person Plural
emicati estis
3. Person Plural
emicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicuerim
2. Person Singular
emicueris
3. Person Singular
emicuerit
1. Person Plural
emicuerimus
2. Person Plural
emicueritis
3. Person Plural
emicuerint
Passiv
1. Person Singular
emicatus sim
2. Person Singular
emicatus sis
3. Person Singular
emicatus sit
1. Person Plural
emicati simus
2. Person Plural
emicati sitis
3. Person Plural
emicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicueram
2. Person Singular
emicueras
3. Person Singular
emicuerat
1. Person Plural
emicueramus
2. Person Plural
emicueratis
3. Person Plural
emicuerant
Passiv
1. Person Singular
emicatus eram
2. Person Singular
emicatus eras
3. Person Singular
emicatus erat
1. Person Plural
emicati eramus
2. Person Plural
emicati eratis
3. Person Plural
emicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicuissem
2. Person Singular
emicuisses
3. Person Singular
emicuisset
1. Person Plural
emicuissemus
2. Person Plural
emicuissetis
3. Person Plural
emicuissent
Passiv
1. Person Singular
emicatus essem
2. Person Singular
emicatus esses
3. Person Singular
emicatus esset
1. Person Plural
emicati essemus
2. Person Plural
emicati essetis
3. Person Plural
emicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
emicuero
2. Person Singular
emicueris
3. Person Singular
emicuerit
1. Person Plural
emicuerimus
2. Person Plural
emicueritis
3. Person Plural
emicuerint
Passiv
1. Person Singular
emicatus ero
2. Person Singular
emicatus eris
3. Person Singular
emicatus erit
1. Person Plural
emicati erimus
2. Person Plural
emicati eritis
3. Person Plural
emicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
emicare
Vorzeitigkeit
emicuisse
Nachzeitigkeit
emicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
emicari emicarier
Vorzeitigkeit
emicatum esse
Nachzeitigkeit
emicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
emica
!
2. Person Plural
emicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
emicato
3. Person Singular
emicato
2. Person Plural
emicatote
3. Person Plural
emicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
emicare
Genitiv
emicandi
Dativ
emicando
Akkusativ
emicandum
Ablativ
emicando
Vokativ
emicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicandus
emicanda
emicandum
Genitiv
emicandi
emicandae
emicandi
Dativ
emicando
emicandae
emicando
Akkusativ
emicandum
emicandam
emicandum
Ablativ
emicando
emicanda
emicando
Vokativ
emicande
emicanda
emicandum
Plural
Nominativ
emicandi
emicandae
emicanda
Genitiv
emicandorum
emicandarum
emicandorum
Dativ
emicandis
emicandis
emicandis
Akkusativ
emicandos
emicandas
emicanda
Ablativ
emicandis
emicandis
emicandis
Vokativ
emicandi
emicandae
emicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicans
emicans
emicans
Genitiv
emicantis
emicantis
emicantis
Dativ
emicanti
emicanti
emicanti
Akkusativ
emicantem
emicantem
emicans
Ablativ
emicanti emicante
emicanti emicante
emicanti emicante
Vokativ
emicans
emicans
emicans
Plural
Nominativ
emicantes
emicantes
emicantia
Genitiv
emicantium emicantum
emicantium emicantum
emicantium emicantum
Dativ
emicantibus
emicantibus
emicantibus
Akkusativ
emicantes
emicantes
emicantia
Ablativ
emicantibus
emicantibus
emicantibus
Vokativ
emicantes
emicantes
emicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicatus
emicata
emicatum
Genitiv
emicati
emicatae
emicati
Dativ
emicato
emicatae
emicato
Akkusativ
emicatum
emicatam
emicatum
Ablativ
emicato
emicata
emicato
Vokativ
emicate
emicata
emicatum
Plural
Nominativ
emicati
emicatae
emicata
Genitiv
emicatorum
emicatarum
emicatorum
Dativ
emicatis
emicatis
emicatis
Akkusativ
emicatos
emicatas
emicata
Ablativ
emicatis
emicatis
emicatis
Vokativ
emicati
emicatae
emicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicaturus
emicatura
emicaturum
Genitiv
emicaturi
emicaturae
emicaturi
Dativ
emicaturo
emicaturae
emicaturo
Akkusativ
emicaturum
emicaturam
emicaturum
Ablativ
emicaturo
emicatura
emicaturo
Vokativ
emicature
emicatura
emicaturum
Plural
Nominativ
emicaturi
emicaturae
emicatura
Genitiv
emicaturorum
emicaturarum
emicaturorum
Dativ
emicaturis
emicaturis
emicaturis
Akkusativ
emicaturos
emicaturas
emicatura
Ablativ
emicaturis
emicaturis
emicaturis
Vokativ
emicaturi
emicaturae
emicatura
Supina
Supin I
Supin II
emicatum
emicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emico
2. Person Singular
emicas
3. Person Singular
emicat
1. Person Plural
emicamus
2. Person Plural
emicatis
3. Person Plural
emicant
Passiv
1. Person Singular
emicor
2. Person Singular
emicaris emicare
3. Person Singular
emicatur
1. Person Plural
emicamur
2. Person Plural
emicamini
3. Person Plural
emicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicem
2. Person Singular
emices
3. Person Singular
emicet
1. Person Plural
emicemus
2. Person Plural
emicetis
3. Person Plural
emicent
Passiv
1. Person Singular
emicer
2. Person Singular
emiceris emicere
3. Person Singular
emicetur
1. Person Plural
emicemur
2. Person Plural
emicemini
3. Person Plural
emicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicabam
2. Person Singular
emicabas
3. Person Singular
emicabat
1. Person Plural
emicabamus
2. Person Plural
emicabatis
3. Person Plural
emicabant
Passiv
1. Person Singular
emicabar
2. Person Singular
emicabaris emicabare
3. Person Singular
emicabatur
1. Person Plural
emicabamur
2. Person Plural
emicabamini
3. Person Plural
emicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicarem
2. Person Singular
emicares
3. Person Singular
emicaret
1. Person Plural
emicaremus
2. Person Plural
emicaretis
3. Person Plural
emicarent
Passiv
1. Person Singular
emicarer
2. Person Singular
emicareris emicarere
3. Person Singular
emicaretur
1. Person Plural
emicaremur
2. Person Plural
emicaremini
3. Person Plural
emicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
emicabo
2. Person Singular
emicabis
3. Person Singular
emicabit
1. Person Plural
emicabimus
2. Person Plural
emicabitis
3. Person Plural
emicabunt
Passiv
1. Person Singular
emicabor
2. Person Singular
emicaberis emicabere
3. Person Singular
emicabitur
1. Person Plural
emicabimur
2. Person Plural
emicabimini
3. Person Plural
emicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicui
2. Person Singular
emicuisti
3. Person Singular
emicuit
1. Person Plural
emicuimus
2. Person Plural
emicuistis
3. Person Plural
emicuerunt emicuere
Passiv
1. Person Singular
emicatus sum
2. Person Singular
emicatus es
3. Person Singular
emicatus est
1. Person Plural
emicati sumus
2. Person Plural
emicati estis
3. Person Plural
emicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicuerim
2. Person Singular
emicueris
3. Person Singular
emicuerit
1. Person Plural
emicuerimus
2. Person Plural
emicueritis
3. Person Plural
emicuerint
Passiv
1. Person Singular
emicatus sim
2. Person Singular
emicatus sis
3. Person Singular
emicatus sit
1. Person Plural
emicati simus
2. Person Plural
emicati sitis
3. Person Plural
emicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicueram
2. Person Singular
emicueras
3. Person Singular
emicuerat
1. Person Plural
emicueramus
2. Person Plural
emicueratis
3. Person Plural
emicuerant
Passiv
1. Person Singular
emicatus eram
2. Person Singular
emicatus eras
3. Person Singular
emicatus erat
1. Person Plural
emicati eramus
2. Person Plural
emicati eratis
3. Person Plural
emicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicuissem
2. Person Singular
emicuisses
3. Person Singular
emicuisset
1. Person Plural
emicuissemus
2. Person Plural
emicuissetis
3. Person Plural
emicuissent
Passiv
1. Person Singular
emicatus essem
2. Person Singular
emicatus esses
3. Person Singular
emicatus esset
1. Person Plural
emicati essemus
2. Person Plural
emicati essetis
3. Person Plural
emicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
emicuero
2. Person Singular
emicueris
3. Person Singular
emicuerit
1. Person Plural
emicuerimus
2. Person Plural
emicueritis
3. Person Plural
emicuerint
Passiv
1. Person Singular
emicatus ero
2. Person Singular
emicatus eris
3. Person Singular
emicatus erit
1. Person Plural
emicati erimus
2. Person Plural
emicati eritis
3. Person Plural
emicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
emicare
Vorzeitigkeit
emicuisse
Nachzeitigkeit
emicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
emicari emicarier
Vorzeitigkeit
emicatum esse
Nachzeitigkeit
emicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
emica
!
2. Person Plural
emicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
emicato
3. Person Singular
emicato
2. Person Plural
emicatote
3. Person Plural
emicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
emicare
Genitiv
emicandi
Dativ
emicando
Akkusativ
emicandum
Ablativ
emicando
Vokativ
emicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicandus
emicanda
emicandum
Genitiv
emicandi
emicandae
emicandi
Dativ
emicando
emicandae
emicando
Akkusativ
emicandum
emicandam
emicandum
Ablativ
emicando
emicanda
emicando
Vokativ
emicande
emicanda
emicandum
Plural
Nominativ
emicandi
emicandae
emicanda
Genitiv
emicandorum
emicandarum
emicandorum
Dativ
emicandis
emicandis
emicandis
Akkusativ
emicandos
emicandas
emicanda
Ablativ
emicandis
emicandis
emicandis
Vokativ
emicandi
emicandae
emicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicans
emicans
emicans
Genitiv
emicantis
emicantis
emicantis
Dativ
emicanti
emicanti
emicanti
Akkusativ
emicantem
emicantem
emicans
Ablativ
emicanti emicante
emicanti emicante
emicanti emicante
Vokativ
emicans
emicans
emicans
Plural
Nominativ
emicantes
emicantes
emicantia
Genitiv
emicantium emicantum
emicantium emicantum
emicantium emicantum
Dativ
emicantibus
emicantibus
emicantibus
Akkusativ
emicantes
emicantes
emicantia
Ablativ
emicantibus
emicantibus
emicantibus
Vokativ
emicantes
emicantes
emicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicatus
emicata
emicatum
Genitiv
emicati
emicatae
emicati
Dativ
emicato
emicatae
emicato
Akkusativ
emicatum
emicatam
emicatum
Ablativ
emicato
emicata
emicato
Vokativ
emicate
emicata
emicatum
Plural
Nominativ
emicati
emicatae
emicata
Genitiv
emicatorum
emicatarum
emicatorum
Dativ
emicatis
emicatis
emicatis
Akkusativ
emicatos
emicatas
emicata
Ablativ
emicatis
emicatis
emicatis
Vokativ
emicati
emicatae
emicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicaturus
emicatura
emicaturum
Genitiv
emicaturi
emicaturae
emicaturi
Dativ
emicaturo
emicaturae
emicaturo
Akkusativ
emicaturum
emicaturam
emicaturum
Ablativ
emicaturo
emicatura
emicaturo
Vokativ
emicature
emicatura
emicaturum
Plural
Nominativ
emicaturi
emicaturae
emicatura
Genitiv
emicaturorum
emicaturarum
emicaturorum
Dativ
emicaturis
emicaturis
emicaturis
Akkusativ
emicaturos
emicaturas
emicatura
Ablativ
emicaturis
emicaturis
emicaturis
Vokativ
emicaturi
emicaturae
emicatura
Supina
Supin I
Supin II
emicatum
emicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emico
2. Person Singular
emicas
3. Person Singular
emicat
1. Person Plural
emicamus
2. Person Plural
emicatis
3. Person Plural
emicant
Passiv
1. Person Singular
emicor
2. Person Singular
emicaris emicare
3. Person Singular
emicatur
1. Person Plural
emicamur
2. Person Plural
emicamini
3. Person Plural
emicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicem
2. Person Singular
emices
3. Person Singular
emicet
1. Person Plural
emicemus
2. Person Plural
emicetis
3. Person Plural
emicent
Passiv
1. Person Singular
emicer
2. Person Singular
emiceris emicere
3. Person Singular
emicetur
1. Person Plural
emicemur
2. Person Plural
emicemini
3. Person Plural
emicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicabam
2. Person Singular
emicabas
3. Person Singular
emicabat
1. Person Plural
emicabamus
2. Person Plural
emicabatis
3. Person Plural
emicabant
Passiv
1. Person Singular
emicabar
2. Person Singular
emicabaris emicabare
3. Person Singular
emicabatur
1. Person Plural
emicabamur
2. Person Plural
emicabamini
3. Person Plural
emicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicarem
2. Person Singular
emicares
3. Person Singular
emicaret
1. Person Plural
emicaremus
2. Person Plural
emicaretis
3. Person Plural
emicarent
Passiv
1. Person Singular
emicarer
2. Person Singular
emicareris emicarere
3. Person Singular
emicaretur
1. Person Plural
emicaremur
2. Person Plural
emicaremini
3. Person Plural
emicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
emicabo
2. Person Singular
emicabis
3. Person Singular
emicabit
1. Person Plural
emicabimus
2. Person Plural
emicabitis
3. Person Plural
emicabunt
Passiv
1. Person Singular
emicabor
2. Person Singular
emicaberis emicabere
3. Person Singular
emicabitur
1. Person Plural
emicabimur
2. Person Plural
emicabimini
3. Person Plural
emicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicui
2. Person Singular
emicuisti
3. Person Singular
emicuit
1. Person Plural
emicuimus
2. Person Plural
emicuistis
3. Person Plural
emicuerunt emicuere
Passiv
1. Person Singular
emicatus sum
2. Person Singular
emicatus es
3. Person Singular
emicatus est
1. Person Plural
emicati sumus
2. Person Plural
emicati estis
3. Person Plural
emicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicuerim
2. Person Singular
emicueris
3. Person Singular
emicuerit
1. Person Plural
emicuerimus
2. Person Plural
emicueritis
3. Person Plural
emicuerint
Passiv
1. Person Singular
emicatus sim
2. Person Singular
emicatus sis
3. Person Singular
emicatus sit
1. Person Plural
emicati simus
2. Person Plural
emicati sitis
3. Person Plural
emicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
emicueram
2. Person Singular
emicueras
3. Person Singular
emicuerat
1. Person Plural
emicueramus
2. Person Plural
emicueratis
3. Person Plural
emicuerant
Passiv
1. Person Singular
emicatus eram
2. Person Singular
emicatus eras
3. Person Singular
emicatus erat
1. Person Plural
emicati eramus
2. Person Plural
emicati eratis
3. Person Plural
emicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
emicuissem
2. Person Singular
emicuisses
3. Person Singular
emicuisset
1. Person Plural
emicuissemus
2. Person Plural
emicuissetis
3. Person Plural
emicuissent
Passiv
1. Person Singular
emicatus essem
2. Person Singular
emicatus esses
3. Person Singular
emicatus esset
1. Person Plural
emicati essemus
2. Person Plural
emicati essetis
3. Person Plural
emicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
emicuero
2. Person Singular
emicueris
3. Person Singular
emicuerit
1. Person Plural
emicuerimus
2. Person Plural
emicueritis
3. Person Plural
emicuerint
Passiv
1. Person Singular
emicatus ero
2. Person Singular
emicatus eris
3. Person Singular
emicatus erit
1. Person Plural
emicati erimus
2. Person Plural
emicati eritis
3. Person Plural
emicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
emicare
Vorzeitigkeit
emicuisse
Nachzeitigkeit
emicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
emicari emicarier
Vorzeitigkeit
emicatum esse
Nachzeitigkeit
emicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
emica
!
2. Person Plural
emicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
emicato
3. Person Singular
emicato
2. Person Plural
emicatote
3. Person Plural
emicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
emicare
Genitiv
emicandi
Dativ
emicando
Akkusativ
emicandum
Ablativ
emicando
Vokativ
emicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicandus
emicanda
emicandum
Genitiv
emicandi
emicandae
emicandi
Dativ
emicando
emicandae
emicando
Akkusativ
emicandum
emicandam
emicandum
Ablativ
emicando
emicanda
emicando
Vokativ
emicande
emicanda
emicandum
Plural
Nominativ
emicandi
emicandae
emicanda
Genitiv
emicandorum
emicandarum
emicandorum
Dativ
emicandis
emicandis
emicandis
Akkusativ
emicandos
emicandas
emicanda
Ablativ
emicandis
emicandis
emicandis
Vokativ
emicandi
emicandae
emicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicans
emicans
emicans
Genitiv
emicantis
emicantis
emicantis
Dativ
emicanti
emicanti
emicanti
Akkusativ
emicantem
emicantem
emicans
Ablativ
emicanti emicante
emicanti emicante
emicanti emicante
Vokativ
emicans
emicans
emicans
Plural
Nominativ
emicantes
emicantes
emicantia
Genitiv
emicantium emicantum
emicantium emicantum
emicantium emicantum
Dativ
emicantibus
emicantibus
emicantibus
Akkusativ
emicantes
emicantes
emicantia
Ablativ
emicantibus
emicantibus
emicantibus
Vokativ
emicantes
emicantes
emicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicatus
emicata
emicatum
Genitiv
emicati
emicatae
emicati
Dativ
emicato
emicatae
emicato
Akkusativ
emicatum
emicatam
emicatum
Ablativ
emicato
emicata
emicato
Vokativ
emicate
emicata
emicatum
Plural
Nominativ
emicati
emicatae
emicata
Genitiv
emicatorum
emicatarum
emicatorum
Dativ
emicatis
emicatis
emicatis
Akkusativ
emicatos
emicatas
emicata
Ablativ
emicatis
emicatis
emicatis
Vokativ
emicati
emicatae
emicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
emicaturus
emicatura
emicaturum
Genitiv
emicaturi
emicaturae
emicaturi
Dativ
emicaturo
emicaturae
emicaturo
Akkusativ
emicaturum
emicaturam
emicaturum
Ablativ
emicaturo
emicatura
emicaturo
Vokativ
emicature
emicatura
emicaturum
Plural
Nominativ
emicaturi
emicaturae
emicatura
Genitiv
emicaturorum
emicaturarum
emicaturorum
Dativ
emicaturis
emicaturis
emicaturis
Akkusativ
emicaturos
emicaturas
emicatura
Ablativ
emicaturis
emicaturis
emicaturis
Vokativ
emicaturi
emicaturae
emicatura
Supina
Supin I
Supin II
emicatum
emicatu