Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| emoliri | Verb | I-Konjugation (Deponens) | Infinitiv | aufwühlen bringen ganz zustande bringen herausstemmen/-heben hervorbewegen mühsam entfernen schaffen vollbringen, durchführen (schwere Aufgabe) |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolior |
ich wühle auf |
| 2. Person Singular | emoliris emolire |
du wühlst auf |
| 3. Person Singular | emolitur |
er/sie/es wühlt auf |
| 1. Person Plural | emolimur |
wir wühlen auf |
| 2. Person Plural | emolimini |
ihr wühlt auf |
| 3. Person Plural | emoliuntur |
sie wühlen auf |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar |
ich wühle auf |
| 2. Person Singular | emoliaris emoliare |
du wühlest auf |
| 3. Person Singular | emoliatur |
er/sie/es wühle auf |
| 1. Person Plural | emoliamur |
wir wühlen auf |
| 2. Person Plural | emoliamini |
ihr wühlet auf |
| 3. Person Plural | emoliantur |
sie wühlen auf |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliebar |
ich wühlte auf |
| 2. Person Singular | emoliebaris emoliebare |
du wühltest auf |
| 3. Person Singular | emoliebatur |
er/sie/es wühlte auf |
| 1. Person Plural | emoliebamur |
wir wühlten auf |
| 2. Person Plural | emoliebamini |
ihr wühltet auf |
| 3. Person Plural | emoliebantur |
sie wühlten auf |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolirer |
ich wühlte auf |
| 2. Person Singular | emolireris emolirere |
du wühltest auf |
| 3. Person Singular | emoliretur |
er/sie/es wühlte auf |
| 1. Person Plural | emoliremur |
wir wühlten auf |
| 2. Person Plural | emoliremini |
ihr wühltet auf |
| 3. Person Plural | emolirentur |
sie wühlten auf |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar emolibor |
ich werde aufwühlen |
| 2. Person Singular | emolieris emoliere emoliberis |
du wirst aufwühlen |
| 3. Person Singular | emolietur emoliberit |
er/sie/es wird aufwühlen |
| 1. Person Plural | emoliemur emolibimur |
wir werden aufwühlen |
| 2. Person Plural | emoliemini emolibimini |
ihr werdet aufwühlen |
| 3. Person Plural | emolientur emolibuntur |
sie werden aufwühlen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sum |
ich habe aufgewühlt |
| 2. Person Singular | emolitus es |
du hast aufgewühlt |
| 3. Person Singular | emolitus est |
er/sie/es hat aufgewühlt |
| 1. Person Plural | emoliti sumus |
wir haben aufgewühlt |
| 2. Person Plural | emoliti estis |
ihr habt aufgewühlt |
| 3. Person Plural | emoliti sunt |
sie haben aufgewühlt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sim |
ich habe aufgewühlt |
| 2. Person Singular | emolitus sis |
du habest aufgewühlt |
| 3. Person Singular | emolitus sit |
er/sie/es habe aufgewühlt |
| 1. Person Plural | emoliti simus |
wir haben aufgewühlt |
| 2. Person Plural | emoliti sitis |
ihr habet aufgewühlt |
| 3. Person Plural | emoliti sint |
sie haben aufgewühlt |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus eram |
ich hatte aufgewühlt |
| 2. Person Singular | emolitus eras |
du hattest aufgewühlt |
| 3. Person Singular | emolitus erat |
er/sie/es hatte aufgewühlt |
| 1. Person Plural | emoliti eramus |
wir hatten aufgewühlt |
| 2. Person Plural | emoliti eratis |
ihr hattet aufgewühlt |
| 3. Person Plural | emoliti erant |
sie hatten aufgewühlt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus essem |
ich hätte aufgewühlt |
| 2. Person Singular | emolitus esses |
du hättest aufgewühlt |
| 3. Person Singular | emolitus esset |
er/sie/es hätte aufgewühlt |
| 1. Person Plural | emoliti essemus |
wir hätten aufgewühlt |
| 2. Person Plural | emoliti essetis |
ihr hättet aufgewühlt |
| 3. Person Plural | emoliti essent |
sie hätten aufgewühlt |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus ero |
ich werde aufgewühlt haben |
| 2. Person Singular | emolitus eris |
du wirst aufgewühlt haben |
| 3. Person Singular | emolitus erit |
er/sie/es wird aufgewühlt haben |
| 1. Person Plural | emoliti erimus |
wir werden aufgewühlt haben |
| 2. Person Plural | emoliti eritis |
ihr werdet aufgewühlt haben |
| 3. Person Plural | emoliti erunt |
sie werden aufgewühlt haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | emoliri emolirier |
aufwühlen |
| Vorzeitigkeit | emolitus esse |
aufgewühlt haben |
| Nachzeitigkeit | emoliturum esse |
aufwühlen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | emolire |
wühle auf; wühl auf! |
| 2. Person Plural | emolimini |
wühlt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | emolitor |
| 3. Person Singular | emolitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | emoliuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | emoliri emolirier |
das Aufwühlen |
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
des Aufwühlens |
| Dativ | emoliendo emoliundo |
dem Aufwühlen |
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
das Aufwühlen |
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
durch das Aufwühlen |
| Vokativ | emoliende emoliunde |
Aufwühlen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliendus emoliundus |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emoliendi emoliundi |
| Dativ | emoliendo emoliundo |
emoliendae emoliundae |
emoliendo emoliundo |
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
emoliendam emoliundam |
emoliendum emoliundum |
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
emolienda emoliunda |
emoliendo emoliundo |
| Vokativ | emoliende emoliunde |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
Plural
| Nominativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
| Genitiv | emoliendorum emoliundorum |
emoliendarum emoliundarum |
emoliendorum emoliundorum |
| Dativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Akkusativ | emoliendos emoliundos |
emoliendas emoliundas |
emolienda emoliunda |
| Ablativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Vokativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
| Genitiv | emolientis |
emolientis |
emolientis |
| Dativ | emolienti |
emolienti |
emolienti |
| Akkusativ | emolientem |
emolientem |
emoliens |
| Ablativ | emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
| Vokativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
Plural
| Nominativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Genitiv | emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
| Dativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Akkusativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Ablativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Vokativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emolitus |
emolita |
emolitum |
| Genitiv | emoliti |
emolitae |
emoliti |
| Dativ | emolito |
emolitae |
emolito |
| Akkusativ | emolitum |
emolitam |
emolitum |
| Ablativ | emolito |
emolita |
emolito |
| Vokativ | emolite |
emolita |
emolitum |
Plural
| Nominativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
| Genitiv | emolitorum |
emolitarum |
emolitorum |
| Dativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Akkusativ | emolitos |
emolitas |
emolita |
| Ablativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Vokativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliturus |
emolitura |
emoliturum |
| Genitiv | emolituri |
emoliturae |
emolituri |
| Dativ | emolituro |
emoliturae |
emolituro |
| Akkusativ | emoliturum |
emolituram |
emoliturum |
| Ablativ | emolituro |
emolitura |
emolituro |
| Vokativ | emoliture |
emolitura |
emoliturum |
Plural
| Nominativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
| Genitiv | emoliturorum |
emoliturarum |
emoliturorum |
| Dativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Akkusativ | emolituros |
emolituras |
emolitura |
| Ablativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Vokativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| emolitum |
emolitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolior |
ich bringe |
| 2. Person Singular | emoliris emolire |
du bringst |
| 3. Person Singular | emolitur |
er/sie/es bringt |
| 1. Person Plural | emolimur |
wir bringen |
| 2. Person Plural | emolimini |
ihr bringt |
| 3. Person Plural | emoliuntur |
sie bringen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar |
ich bringe |
| 2. Person Singular | emoliaris emoliare |
du bringest |
| 3. Person Singular | emoliatur |
er/sie/es bringe |
| 1. Person Plural | emoliamur |
wir bringen |
| 2. Person Plural | emoliamini |
ihr bringet |
| 3. Person Plural | emoliantur |
sie bringen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliebar |
ich brachte |
| 2. Person Singular | emoliebaris emoliebare |
du brachtest |
| 3. Person Singular | emoliebatur |
er/sie/es brachte |
| 1. Person Plural | emoliebamur |
wir brachten |
| 2. Person Plural | emoliebamini |
ihr brachtet |
| 3. Person Plural | emoliebantur |
sie brachten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolirer |
ich brächte |
| 2. Person Singular | emolireris emolirere |
du brächtest |
| 3. Person Singular | emoliretur |
er/sie/es brächte |
| 1. Person Plural | emoliremur |
wir brächten |
| 2. Person Plural | emoliremini |
ihr brächtet |
| 3. Person Plural | emolirentur |
sie brächten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar emolibor |
ich werde bringen |
| 2. Person Singular | emolieris emoliere emoliberis |
du wirst bringen |
| 3. Person Singular | emolietur emoliberit |
er/sie/es wird bringen |
| 1. Person Plural | emoliemur emolibimur |
wir werden bringen |
| 2. Person Plural | emoliemini emolibimini |
ihr werdet bringen |
| 3. Person Plural | emolientur emolibuntur |
sie werden bringen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sum |
ich habe gebracht |
| 2. Person Singular | emolitus es |
du hast gebracht |
| 3. Person Singular | emolitus est |
er/sie/es hat gebracht |
| 1. Person Plural | emoliti sumus |
wir haben gebracht |
| 2. Person Plural | emoliti estis |
ihr habt gebracht |
| 3. Person Plural | emoliti sunt |
sie haben gebracht |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sim |
ich habe gebracht |
| 2. Person Singular | emolitus sis |
du habest gebracht |
| 3. Person Singular | emolitus sit |
er/sie/es habe gebracht |
| 1. Person Plural | emoliti simus |
wir haben gebracht |
| 2. Person Plural | emoliti sitis |
ihr habet gebracht |
| 3. Person Plural | emoliti sint |
sie haben gebracht |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus eram |
ich hatte gebracht |
| 2. Person Singular | emolitus eras |
du hattest gebracht |
| 3. Person Singular | emolitus erat |
er/sie/es hatte gebracht |
| 1. Person Plural | emoliti eramus |
wir hatten gebracht |
| 2. Person Plural | emoliti eratis |
ihr hattet gebracht |
| 3. Person Plural | emoliti erant |
sie hatten gebracht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus essem |
ich hätte gebracht |
| 2. Person Singular | emolitus esses |
du hättest gebracht |
| 3. Person Singular | emolitus esset |
er/sie/es hätte gebracht |
| 1. Person Plural | emoliti essemus |
wir hätten gebracht |
| 2. Person Plural | emoliti essetis |
ihr hättet gebracht |
| 3. Person Plural | emoliti essent |
sie hätten gebracht |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus ero |
ich werde gebracht haben |
| 2. Person Singular | emolitus eris |
du wirst gebracht haben |
| 3. Person Singular | emolitus erit |
er/sie/es wird gebracht haben |
| 1. Person Plural | emoliti erimus |
wir werden gebracht haben |
| 2. Person Plural | emoliti eritis |
ihr werdet gebracht haben |
| 3. Person Plural | emoliti erunt |
sie werden gebracht haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | emoliri emolirier |
bringen |
| Vorzeitigkeit | emolitus esse |
gebracht haben |
| Nachzeitigkeit | emoliturum esse |
bringen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | emolire |
bringe; bring! |
| 2. Person Plural | emolimini |
bringt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | emolitor |
| 3. Person Singular | emolitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | emoliuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | emoliri emolirier |
das Bringen |
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
des Bringens |
| Dativ | emoliendo emoliundo |
dem Bringen |
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
das Bringen |
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
durch das Bringen |
| Vokativ | emoliende emoliunde |
Bringen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliendus emoliundus |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emoliendi emoliundi |
| Dativ | emoliendo emoliundo |
emoliendae emoliundae |
emoliendo emoliundo |
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
emoliendam emoliundam |
emoliendum emoliundum |
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
emolienda emoliunda |
emoliendo emoliundo |
| Vokativ | emoliende emoliunde |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
Plural
| Nominativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
| Genitiv | emoliendorum emoliundorum |
emoliendarum emoliundarum |
emoliendorum emoliundorum |
| Dativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Akkusativ | emoliendos emoliundos |
emoliendas emoliundas |
emolienda emoliunda |
| Ablativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Vokativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
| Genitiv | emolientis |
emolientis |
emolientis |
| Dativ | emolienti |
emolienti |
emolienti |
| Akkusativ | emolientem |
emolientem |
emoliens |
| Ablativ | emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
| Vokativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
Plural
| Nominativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Genitiv | emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
| Dativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Akkusativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Ablativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Vokativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emolitus |
emolita |
emolitum |
| Genitiv | emoliti |
emolitae |
emoliti |
| Dativ | emolito |
emolitae |
emolito |
| Akkusativ | emolitum |
emolitam |
emolitum |
| Ablativ | emolito |
emolita |
emolito |
| Vokativ | emolite |
emolita |
emolitum |
Plural
| Nominativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
| Genitiv | emolitorum |
emolitarum |
emolitorum |
| Dativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Akkusativ | emolitos |
emolitas |
emolita |
| Ablativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Vokativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliturus |
emolitura |
emoliturum |
| Genitiv | emolituri |
emoliturae |
emolituri |
| Dativ | emolituro |
emoliturae |
emolituro |
| Akkusativ | emoliturum |
emolituram |
emoliturum |
| Ablativ | emolituro |
emolitura |
emolituro |
| Vokativ | emoliture |
emolitura |
emoliturum |
Plural
| Nominativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
| Genitiv | emoliturorum |
emoliturarum |
emoliturorum |
| Dativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Akkusativ | emolituros |
emolituras |
emolitura |
| Ablativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Vokativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| emolitum |
emolitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolior |
|
| 2. Person Singular | emoliris emolire |
|
| 3. Person Singular | emolitur |
|
| 1. Person Plural | emolimur |
|
| 2. Person Plural | emolimini |
|
| 3. Person Plural | emoliuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar |
|
| 2. Person Singular | emoliaris emoliare |
|
| 3. Person Singular | emoliatur |
|
| 1. Person Plural | emoliamur |
|
| 2. Person Plural | emoliamini |
|
| 3. Person Plural | emoliantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliebar |
|
| 2. Person Singular | emoliebaris emoliebare |
|
| 3. Person Singular | emoliebatur |
|
| 1. Person Plural | emoliebamur |
|
| 2. Person Plural | emoliebamini |
|
| 3. Person Plural | emoliebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolirer |
|
| 2. Person Singular | emolireris emolirere |
|
| 3. Person Singular | emoliretur |
|
| 1. Person Plural | emoliremur |
|
| 2. Person Plural | emoliremini |
|
| 3. Person Plural | emolirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar emolibor |
|
| 2. Person Singular | emolieris emoliere emoliberis |
|
| 3. Person Singular | emolietur emoliberit |
|
| 1. Person Plural | emoliemur emolibimur |
|
| 2. Person Plural | emoliemini emolibimini |
|
| 3. Person Plural | emolientur emolibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sum |
|
| 2. Person Singular | emolitus es |
|
| 3. Person Singular | emolitus est |
|
| 1. Person Plural | emoliti sumus |
|
| 2. Person Plural | emoliti estis |
|
| 3. Person Plural | emoliti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sim |
|
| 2. Person Singular | emolitus sis |
|
| 3. Person Singular | emolitus sit |
|
| 1. Person Plural | emoliti simus |
|
| 2. Person Plural | emoliti sitis |
|
| 3. Person Plural | emoliti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus eram |
|
| 2. Person Singular | emolitus eras |
|
| 3. Person Singular | emolitus erat |
|
| 1. Person Plural | emoliti eramus |
|
| 2. Person Plural | emoliti eratis |
|
| 3. Person Plural | emoliti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus essem |
|
| 2. Person Singular | emolitus esses |
|
| 3. Person Singular | emolitus esset |
|
| 1. Person Plural | emoliti essemus |
|
| 2. Person Plural | emoliti essetis |
|
| 3. Person Plural | emoliti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus ero |
|
| 2. Person Singular | emolitus eris |
|
| 3. Person Singular | emolitus erit |
|
| 1. Person Plural | emoliti erimus |
|
| 2. Person Plural | emoliti eritis |
|
| 3. Person Plural | emoliti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | emoliri emolirier |
|
| Vorzeitigkeit | emolitus esse |
|
| Nachzeitigkeit | emoliturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | emolire |
! |
| 2. Person Plural | emolimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | emolitor |
| 3. Person Singular | emolitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | emoliuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | emoliri emolirier |
|
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
|
| Dativ | emoliendo emoliundo |
|
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
|
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
|
| Vokativ | emoliende emoliunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliendus emoliundus |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emoliendi emoliundi |
| Dativ | emoliendo emoliundo |
emoliendae emoliundae |
emoliendo emoliundo |
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
emoliendam emoliundam |
emoliendum emoliundum |
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
emolienda emoliunda |
emoliendo emoliundo |
| Vokativ | emoliende emoliunde |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
Plural
| Nominativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
| Genitiv | emoliendorum emoliundorum |
emoliendarum emoliundarum |
emoliendorum emoliundorum |
| Dativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Akkusativ | emoliendos emoliundos |
emoliendas emoliundas |
emolienda emoliunda |
| Ablativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Vokativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
| Genitiv | emolientis |
emolientis |
emolientis |
| Dativ | emolienti |
emolienti |
emolienti |
| Akkusativ | emolientem |
emolientem |
emoliens |
| Ablativ | emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
| Vokativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
Plural
| Nominativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Genitiv | emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
| Dativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Akkusativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Ablativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Vokativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emolitus |
emolita |
emolitum |
| Genitiv | emoliti |
emolitae |
emoliti |
| Dativ | emolito |
emolitae |
emolito |
| Akkusativ | emolitum |
emolitam |
emolitum |
| Ablativ | emolito |
emolita |
emolito |
| Vokativ | emolite |
emolita |
emolitum |
Plural
| Nominativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
| Genitiv | emolitorum |
emolitarum |
emolitorum |
| Dativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Akkusativ | emolitos |
emolitas |
emolita |
| Ablativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Vokativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliturus |
emolitura |
emoliturum |
| Genitiv | emolituri |
emoliturae |
emolituri |
| Dativ | emolituro |
emoliturae |
emolituro |
| Akkusativ | emoliturum |
emolituram |
emoliturum |
| Ablativ | emolituro |
emolitura |
emolituro |
| Vokativ | emoliture |
emolitura |
emoliturum |
Plural
| Nominativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
| Genitiv | emoliturorum |
emoliturarum |
emoliturorum |
| Dativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Akkusativ | emolituros |
emolituras |
emolitura |
| Ablativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Vokativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| emolitum |
emolitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolior |
|
| 2. Person Singular | emoliris emolire |
|
| 3. Person Singular | emolitur |
|
| 1. Person Plural | emolimur |
|
| 2. Person Plural | emolimini |
|
| 3. Person Plural | emoliuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar |
|
| 2. Person Singular | emoliaris emoliare |
|
| 3. Person Singular | emoliatur |
|
| 1. Person Plural | emoliamur |
|
| 2. Person Plural | emoliamini |
|
| 3. Person Plural | emoliantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliebar |
|
| 2. Person Singular | emoliebaris emoliebare |
|
| 3. Person Singular | emoliebatur |
|
| 1. Person Plural | emoliebamur |
|
| 2. Person Plural | emoliebamini |
|
| 3. Person Plural | emoliebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolirer |
|
| 2. Person Singular | emolireris emolirere |
|
| 3. Person Singular | emoliretur |
|
| 1. Person Plural | emoliremur |
|
| 2. Person Plural | emoliremini |
|
| 3. Person Plural | emolirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar emolibor |
|
| 2. Person Singular | emolieris emoliere emoliberis |
|
| 3. Person Singular | emolietur emoliberit |
|
| 1. Person Plural | emoliemur emolibimur |
|
| 2. Person Plural | emoliemini emolibimini |
|
| 3. Person Plural | emolientur emolibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sum |
|
| 2. Person Singular | emolitus es |
|
| 3. Person Singular | emolitus est |
|
| 1. Person Plural | emoliti sumus |
|
| 2. Person Plural | emoliti estis |
|
| 3. Person Plural | emoliti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sim |
|
| 2. Person Singular | emolitus sis |
|
| 3. Person Singular | emolitus sit |
|
| 1. Person Plural | emoliti simus |
|
| 2. Person Plural | emoliti sitis |
|
| 3. Person Plural | emoliti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus eram |
|
| 2. Person Singular | emolitus eras |
|
| 3. Person Singular | emolitus erat |
|
| 1. Person Plural | emoliti eramus |
|
| 2. Person Plural | emoliti eratis |
|
| 3. Person Plural | emoliti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus essem |
|
| 2. Person Singular | emolitus esses |
|
| 3. Person Singular | emolitus esset |
|
| 1. Person Plural | emoliti essemus |
|
| 2. Person Plural | emoliti essetis |
|
| 3. Person Plural | emoliti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus ero |
|
| 2. Person Singular | emolitus eris |
|
| 3. Person Singular | emolitus erit |
|
| 1. Person Plural | emoliti erimus |
|
| 2. Person Plural | emoliti eritis |
|
| 3. Person Plural | emoliti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | emoliri emolirier |
|
| Vorzeitigkeit | emolitus esse |
|
| Nachzeitigkeit | emoliturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | emolire |
! |
| 2. Person Plural | emolimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | emolitor |
| 3. Person Singular | emolitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | emoliuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | emoliri emolirier |
|
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
|
| Dativ | emoliendo emoliundo |
|
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
|
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
|
| Vokativ | emoliende emoliunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliendus emoliundus |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emoliendi emoliundi |
| Dativ | emoliendo emoliundo |
emoliendae emoliundae |
emoliendo emoliundo |
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
emoliendam emoliundam |
emoliendum emoliundum |
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
emolienda emoliunda |
emoliendo emoliundo |
| Vokativ | emoliende emoliunde |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
Plural
| Nominativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
| Genitiv | emoliendorum emoliundorum |
emoliendarum emoliundarum |
emoliendorum emoliundorum |
| Dativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Akkusativ | emoliendos emoliundos |
emoliendas emoliundas |
emolienda emoliunda |
| Ablativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Vokativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
| Genitiv | emolientis |
emolientis |
emolientis |
| Dativ | emolienti |
emolienti |
emolienti |
| Akkusativ | emolientem |
emolientem |
emoliens |
| Ablativ | emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
| Vokativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
Plural
| Nominativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Genitiv | emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
| Dativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Akkusativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Ablativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Vokativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emolitus |
emolita |
emolitum |
| Genitiv | emoliti |
emolitae |
emoliti |
| Dativ | emolito |
emolitae |
emolito |
| Akkusativ | emolitum |
emolitam |
emolitum |
| Ablativ | emolito |
emolita |
emolito |
| Vokativ | emolite |
emolita |
emolitum |
Plural
| Nominativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
| Genitiv | emolitorum |
emolitarum |
emolitorum |
| Dativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Akkusativ | emolitos |
emolitas |
emolita |
| Ablativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Vokativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliturus |
emolitura |
emoliturum |
| Genitiv | emolituri |
emoliturae |
emolituri |
| Dativ | emolituro |
emoliturae |
emolituro |
| Akkusativ | emoliturum |
emolituram |
emoliturum |
| Ablativ | emolituro |
emolitura |
emolituro |
| Vokativ | emoliture |
emolitura |
emoliturum |
Plural
| Nominativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
| Genitiv | emoliturorum |
emoliturarum |
emoliturorum |
| Dativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Akkusativ | emolituros |
emolituras |
emolitura |
| Ablativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Vokativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| emolitum |
emolitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolior |
ich bewege hervor |
| 2. Person Singular | emoliris emolire |
du bewegst hervor |
| 3. Person Singular | emolitur |
er/sie/es bewegt hervor |
| 1. Person Plural | emolimur |
wir bewegen hervor |
| 2. Person Plural | emolimini |
ihr bewegt hervor |
| 3. Person Plural | emoliuntur |
sie bewegen hervor |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar |
ich bewege hervor |
| 2. Person Singular | emoliaris emoliare |
du bewegest hervor |
| 3. Person Singular | emoliatur |
er/sie/es bewege hervor |
| 1. Person Plural | emoliamur |
wir bewegen hervor |
| 2. Person Plural | emoliamini |
ihr beweget hervor |
| 3. Person Plural | emoliantur |
sie bewegen hervor |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliebar |
ich bewegte hervor |
| 2. Person Singular | emoliebaris emoliebare |
du bewegtest hervor |
| 3. Person Singular | emoliebatur |
er/sie/es bewegte hervor |
| 1. Person Plural | emoliebamur |
wir bewegten hervor |
| 2. Person Plural | emoliebamini |
ihr bewegtet hervor |
| 3. Person Plural | emoliebantur |
sie bewegten hervor |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolirer |
ich bewegte hervor |
| 2. Person Singular | emolireris emolirere |
du bewegtest hervor |
| 3. Person Singular | emoliretur |
er/sie/es bewegte hervor |
| 1. Person Plural | emoliremur |
wir bewegten hervor |
| 2. Person Plural | emoliremini |
ihr bewegtet hervor |
| 3. Person Plural | emolirentur |
sie bewegten hervor |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar emolibor |
ich werde hervorbewegen |
| 2. Person Singular | emolieris emoliere emoliberis |
du wirst hervorbewegen |
| 3. Person Singular | emolietur emoliberit |
er/sie/es wird hervorbewegen |
| 1. Person Plural | emoliemur emolibimur |
wir werden hervorbewegen |
| 2. Person Plural | emoliemini emolibimini |
ihr werdet hervorbewegen |
| 3. Person Plural | emolientur emolibuntur |
sie werden hervorbewegen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sum |
ich habe hervorbewegt |
| 2. Person Singular | emolitus es |
du hast hervorbewegt |
| 3. Person Singular | emolitus est |
er/sie/es hat hervorbewegt |
| 1. Person Plural | emoliti sumus |
wir haben hervorbewegt |
| 2. Person Plural | emoliti estis |
ihr habt hervorbewegt |
| 3. Person Plural | emoliti sunt |
sie haben hervorbewegt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sim |
ich habe hervorbewegt |
| 2. Person Singular | emolitus sis |
du habest hervorbewegt |
| 3. Person Singular | emolitus sit |
er/sie/es habe hervorbewegt |
| 1. Person Plural | emoliti simus |
wir haben hervorbewegt |
| 2. Person Plural | emoliti sitis |
ihr habet hervorbewegt |
| 3. Person Plural | emoliti sint |
sie haben hervorbewegt |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus eram |
ich hatte hervorbewegt |
| 2. Person Singular | emolitus eras |
du hattest hervorbewegt |
| 3. Person Singular | emolitus erat |
er/sie/es hatte hervorbewegt |
| 1. Person Plural | emoliti eramus |
wir hatten hervorbewegt |
| 2. Person Plural | emoliti eratis |
ihr hattet hervorbewegt |
| 3. Person Plural | emoliti erant |
sie hatten hervorbewegt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus essem |
ich hätte hervorbewegt |
| 2. Person Singular | emolitus esses |
du hättest hervorbewegt |
| 3. Person Singular | emolitus esset |
er/sie/es hätte hervorbewegt |
| 1. Person Plural | emoliti essemus |
wir hätten hervorbewegt |
| 2. Person Plural | emoliti essetis |
ihr hättet hervorbewegt |
| 3. Person Plural | emoliti essent |
sie hätten hervorbewegt |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus ero |
ich werde hervorbewegt haben |
| 2. Person Singular | emolitus eris |
du wirst hervorbewegt haben |
| 3. Person Singular | emolitus erit |
er/sie/es wird hervorbewegt haben |
| 1. Person Plural | emoliti erimus |
wir werden hervorbewegt haben |
| 2. Person Plural | emoliti eritis |
ihr werdet hervorbewegt haben |
| 3. Person Plural | emoliti erunt |
sie werden hervorbewegt haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | emoliri emolirier |
hervorbewegen |
| Vorzeitigkeit | emolitus esse |
hervorbewegt haben |
| Nachzeitigkeit | emoliturum esse |
hervorbewegen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | emolire |
bewege hervor; beweg hervor! |
| 2. Person Plural | emolimini |
bewegt hervor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | emolitor |
| 3. Person Singular | emolitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | emoliuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | emoliri emolirier |
das Hervorbewegen |
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
des Hervorbewegens |
| Dativ | emoliendo emoliundo |
dem Hervorbewegen |
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
das Hervorbewegen |
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
durch das Hervorbewegen |
| Vokativ | emoliende emoliunde |
Hervorbewegen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliendus emoliundus |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emoliendi emoliundi |
| Dativ | emoliendo emoliundo |
emoliendae emoliundae |
emoliendo emoliundo |
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
emoliendam emoliundam |
emoliendum emoliundum |
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
emolienda emoliunda |
emoliendo emoliundo |
| Vokativ | emoliende emoliunde |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
Plural
| Nominativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
| Genitiv | emoliendorum emoliundorum |
emoliendarum emoliundarum |
emoliendorum emoliundorum |
| Dativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Akkusativ | emoliendos emoliundos |
emoliendas emoliundas |
emolienda emoliunda |
| Ablativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Vokativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
| Genitiv | emolientis |
emolientis |
emolientis |
| Dativ | emolienti |
emolienti |
emolienti |
| Akkusativ | emolientem |
emolientem |
emoliens |
| Ablativ | emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
| Vokativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
Plural
| Nominativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Genitiv | emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
| Dativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Akkusativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Ablativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Vokativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emolitus |
emolita |
emolitum |
| Genitiv | emoliti |
emolitae |
emoliti |
| Dativ | emolito |
emolitae |
emolito |
| Akkusativ | emolitum |
emolitam |
emolitum |
| Ablativ | emolito |
emolita |
emolito |
| Vokativ | emolite |
emolita |
emolitum |
Plural
| Nominativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
| Genitiv | emolitorum |
emolitarum |
emolitorum |
| Dativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Akkusativ | emolitos |
emolitas |
emolita |
| Ablativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Vokativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliturus |
emolitura |
emoliturum |
| Genitiv | emolituri |
emoliturae |
emolituri |
| Dativ | emolituro |
emoliturae |
emolituro |
| Akkusativ | emoliturum |
emolituram |
emoliturum |
| Ablativ | emolituro |
emolitura |
emolituro |
| Vokativ | emoliture |
emolitura |
emoliturum |
Plural
| Nominativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
| Genitiv | emoliturorum |
emoliturarum |
emoliturorum |
| Dativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Akkusativ | emolituros |
emolituras |
emolitura |
| Ablativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Vokativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| emolitum |
emolitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolior |
|
| 2. Person Singular | emoliris emolire |
|
| 3. Person Singular | emolitur |
|
| 1. Person Plural | emolimur |
|
| 2. Person Plural | emolimini |
|
| 3. Person Plural | emoliuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar |
|
| 2. Person Singular | emoliaris emoliare |
|
| 3. Person Singular | emoliatur |
|
| 1. Person Plural | emoliamur |
|
| 2. Person Plural | emoliamini |
|
| 3. Person Plural | emoliantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliebar |
|
| 2. Person Singular | emoliebaris emoliebare |
|
| 3. Person Singular | emoliebatur |
|
| 1. Person Plural | emoliebamur |
|
| 2. Person Plural | emoliebamini |
|
| 3. Person Plural | emoliebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolirer |
|
| 2. Person Singular | emolireris emolirere |
|
| 3. Person Singular | emoliretur |
|
| 1. Person Plural | emoliremur |
|
| 2. Person Plural | emoliremini |
|
| 3. Person Plural | emolirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar emolibor |
|
| 2. Person Singular | emolieris emoliere emoliberis |
|
| 3. Person Singular | emolietur emoliberit |
|
| 1. Person Plural | emoliemur emolibimur |
|
| 2. Person Plural | emoliemini emolibimini |
|
| 3. Person Plural | emolientur emolibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sum |
|
| 2. Person Singular | emolitus es |
|
| 3. Person Singular | emolitus est |
|
| 1. Person Plural | emoliti sumus |
|
| 2. Person Plural | emoliti estis |
|
| 3. Person Plural | emoliti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sim |
|
| 2. Person Singular | emolitus sis |
|
| 3. Person Singular | emolitus sit |
|
| 1. Person Plural | emoliti simus |
|
| 2. Person Plural | emoliti sitis |
|
| 3. Person Plural | emoliti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus eram |
|
| 2. Person Singular | emolitus eras |
|
| 3. Person Singular | emolitus erat |
|
| 1. Person Plural | emoliti eramus |
|
| 2. Person Plural | emoliti eratis |
|
| 3. Person Plural | emoliti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus essem |
|
| 2. Person Singular | emolitus esses |
|
| 3. Person Singular | emolitus esset |
|
| 1. Person Plural | emoliti essemus |
|
| 2. Person Plural | emoliti essetis |
|
| 3. Person Plural | emoliti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus ero |
|
| 2. Person Singular | emolitus eris |
|
| 3. Person Singular | emolitus erit |
|
| 1. Person Plural | emoliti erimus |
|
| 2. Person Plural | emoliti eritis |
|
| 3. Person Plural | emoliti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | emoliri emolirier |
|
| Vorzeitigkeit | emolitus esse |
|
| Nachzeitigkeit | emoliturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | emolire |
! |
| 2. Person Plural | emolimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | emolitor |
| 3. Person Singular | emolitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | emoliuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | emoliri emolirier |
|
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
|
| Dativ | emoliendo emoliundo |
|
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
|
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
|
| Vokativ | emoliende emoliunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliendus emoliundus |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emoliendi emoliundi |
| Dativ | emoliendo emoliundo |
emoliendae emoliundae |
emoliendo emoliundo |
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
emoliendam emoliundam |
emoliendum emoliundum |
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
emolienda emoliunda |
emoliendo emoliundo |
| Vokativ | emoliende emoliunde |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
Plural
| Nominativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
| Genitiv | emoliendorum emoliundorum |
emoliendarum emoliundarum |
emoliendorum emoliundorum |
| Dativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Akkusativ | emoliendos emoliundos |
emoliendas emoliundas |
emolienda emoliunda |
| Ablativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Vokativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
| Genitiv | emolientis |
emolientis |
emolientis |
| Dativ | emolienti |
emolienti |
emolienti |
| Akkusativ | emolientem |
emolientem |
emoliens |
| Ablativ | emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
| Vokativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
Plural
| Nominativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Genitiv | emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
| Dativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Akkusativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Ablativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Vokativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emolitus |
emolita |
emolitum |
| Genitiv | emoliti |
emolitae |
emoliti |
| Dativ | emolito |
emolitae |
emolito |
| Akkusativ | emolitum |
emolitam |
emolitum |
| Ablativ | emolito |
emolita |
emolito |
| Vokativ | emolite |
emolita |
emolitum |
Plural
| Nominativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
| Genitiv | emolitorum |
emolitarum |
emolitorum |
| Dativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Akkusativ | emolitos |
emolitas |
emolita |
| Ablativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Vokativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliturus |
emolitura |
emoliturum |
| Genitiv | emolituri |
emoliturae |
emolituri |
| Dativ | emolituro |
emoliturae |
emolituro |
| Akkusativ | emoliturum |
emolituram |
emoliturum |
| Ablativ | emolituro |
emolitura |
emolituro |
| Vokativ | emoliture |
emolitura |
emoliturum |
Plural
| Nominativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
| Genitiv | emoliturorum |
emoliturarum |
emoliturorum |
| Dativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Akkusativ | emolituros |
emolituras |
emolitura |
| Ablativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Vokativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| emolitum |
emolitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolior |
ich schaffe |
| 2. Person Singular | emoliris emolire |
du schaffst |
| 3. Person Singular | emolitur |
er/sie/es schafft |
| 1. Person Plural | emolimur |
wir schaffen |
| 2. Person Plural | emolimini |
ihr schafft |
| 3. Person Plural | emoliuntur |
sie schaffen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar |
ich schaffe |
| 2. Person Singular | emoliaris emoliare |
du schaffest |
| 3. Person Singular | emoliatur |
er/sie/es schaffe |
| 1. Person Plural | emoliamur |
wir schaffen |
| 2. Person Plural | emoliamini |
ihr schaffet |
| 3. Person Plural | emoliantur |
sie schaffen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliebar |
ich schuf; schaffte |
| 2. Person Singular | emoliebaris emoliebare |
du schufst; schafftest |
| 3. Person Singular | emoliebatur |
er/sie/es schuf; schaffte |
| 1. Person Plural | emoliebamur |
wir schufen; schafften |
| 2. Person Plural | emoliebamini |
ihr schuft; schafftet |
| 3. Person Plural | emoliebantur |
sie schufen; schafften |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolirer |
ich schüfe; schaffte |
| 2. Person Singular | emolireris emolirere |
du schüfest; schafftest |
| 3. Person Singular | emoliretur |
er/sie/es schüfe; schaffte |
| 1. Person Plural | emoliremur |
wir schüfen; schafften |
| 2. Person Plural | emoliremini |
ihr schüfet; schafftet |
| 3. Person Plural | emolirentur |
sie schüfen; schafften |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar emolibor |
ich werde schaffen |
| 2. Person Singular | emolieris emoliere emoliberis |
du wirst schaffen |
| 3. Person Singular | emolietur emoliberit |
er/sie/es wird schaffen |
| 1. Person Plural | emoliemur emolibimur |
wir werden schaffen |
| 2. Person Plural | emoliemini emolibimini |
ihr werdet schaffen |
| 3. Person Plural | emolientur emolibuntur |
sie werden schaffen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sum |
ich habe geschaffen |
| 2. Person Singular | emolitus es |
du hast geschaffen |
| 3. Person Singular | emolitus est |
er/sie/es hat geschaffen |
| 1. Person Plural | emoliti sumus |
wir haben geschaffen |
| 2. Person Plural | emoliti estis |
ihr habt geschaffen |
| 3. Person Plural | emoliti sunt |
sie haben geschaffen |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sim |
ich habe geschaffen |
| 2. Person Singular | emolitus sis |
du habest geschaffen |
| 3. Person Singular | emolitus sit |
er/sie/es habe geschaffen |
| 1. Person Plural | emoliti simus |
wir haben geschaffen |
| 2. Person Plural | emoliti sitis |
ihr habet geschaffen |
| 3. Person Plural | emoliti sint |
sie haben geschaffen |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus eram |
ich hatte geschaffen |
| 2. Person Singular | emolitus eras |
du hattest geschaffen |
| 3. Person Singular | emolitus erat |
er/sie/es hatte geschaffen |
| 1. Person Plural | emoliti eramus |
wir hatten geschaffen |
| 2. Person Plural | emoliti eratis |
ihr hattet geschaffen |
| 3. Person Plural | emoliti erant |
sie hatten geschaffen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus essem |
ich hätte geschaffen |
| 2. Person Singular | emolitus esses |
du hättest geschaffen |
| 3. Person Singular | emolitus esset |
er/sie/es hätte geschaffen |
| 1. Person Plural | emoliti essemus |
wir hätten geschaffen |
| 2. Person Plural | emoliti essetis |
ihr hättet geschaffen |
| 3. Person Plural | emoliti essent |
sie hätten geschaffen |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus ero |
ich werde geschaffen haben |
| 2. Person Singular | emolitus eris |
du wirst geschaffen haben |
| 3. Person Singular | emolitus erit |
er/sie/es wird geschaffen haben |
| 1. Person Plural | emoliti erimus |
wir werden geschaffen haben |
| 2. Person Plural | emoliti eritis |
ihr werdet geschaffen haben |
| 3. Person Plural | emoliti erunt |
sie werden geschaffen haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | emoliri emolirier |
schaffen |
| Vorzeitigkeit | emolitus esse |
geschaffen haben |
| Nachzeitigkeit | emoliturum esse |
schaffen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | emolire |
schaffe; schaff! |
| 2. Person Plural | emolimini |
schafft! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | emolitor |
| 3. Person Singular | emolitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | emoliuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | emoliri emolirier |
das Schaffen |
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
des Schaffens |
| Dativ | emoliendo emoliundo |
dem Schaffen |
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
das Schaffen |
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
durch das Schaffen |
| Vokativ | emoliende emoliunde |
Schaffen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliendus emoliundus |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emoliendi emoliundi |
| Dativ | emoliendo emoliundo |
emoliendae emoliundae |
emoliendo emoliundo |
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
emoliendam emoliundam |
emoliendum emoliundum |
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
emolienda emoliunda |
emoliendo emoliundo |
| Vokativ | emoliende emoliunde |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
Plural
| Nominativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
| Genitiv | emoliendorum emoliundorum |
emoliendarum emoliundarum |
emoliendorum emoliundorum |
| Dativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Akkusativ | emoliendos emoliundos |
emoliendas emoliundas |
emolienda emoliunda |
| Ablativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Vokativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
| Genitiv | emolientis |
emolientis |
emolientis |
| Dativ | emolienti |
emolienti |
emolienti |
| Akkusativ | emolientem |
emolientem |
emoliens |
| Ablativ | emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
| Vokativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
Plural
| Nominativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Genitiv | emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
| Dativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Akkusativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Ablativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Vokativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emolitus |
emolita |
emolitum |
| Genitiv | emoliti |
emolitae |
emoliti |
| Dativ | emolito |
emolitae |
emolito |
| Akkusativ | emolitum |
emolitam |
emolitum |
| Ablativ | emolito |
emolita |
emolito |
| Vokativ | emolite |
emolita |
emolitum |
Plural
| Nominativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
| Genitiv | emolitorum |
emolitarum |
emolitorum |
| Dativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Akkusativ | emolitos |
emolitas |
emolita |
| Ablativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Vokativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliturus |
emolitura |
emoliturum |
| Genitiv | emolituri |
emoliturae |
emolituri |
| Dativ | emolituro |
emoliturae |
emolituro |
| Akkusativ | emoliturum |
emolituram |
emoliturum |
| Ablativ | emolituro |
emolitura |
emolituro |
| Vokativ | emoliture |
emolitura |
emoliturum |
Plural
| Nominativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
| Genitiv | emoliturorum |
emoliturarum |
emoliturorum |
| Dativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Akkusativ | emolituros |
emolituras |
emolitura |
| Ablativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Vokativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| emolitum |
emolitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolior |
|
| 2. Person Singular | emoliris emolire |
|
| 3. Person Singular | emolitur |
|
| 1. Person Plural | emolimur |
|
| 2. Person Plural | emolimini |
|
| 3. Person Plural | emoliuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar |
|
| 2. Person Singular | emoliaris emoliare |
|
| 3. Person Singular | emoliatur |
|
| 1. Person Plural | emoliamur |
|
| 2. Person Plural | emoliamini |
|
| 3. Person Plural | emoliantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliebar |
|
| 2. Person Singular | emoliebaris emoliebare |
|
| 3. Person Singular | emoliebatur |
|
| 1. Person Plural | emoliebamur |
|
| 2. Person Plural | emoliebamini |
|
| 3. Person Plural | emoliebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolirer |
|
| 2. Person Singular | emolireris emolirere |
|
| 3. Person Singular | emoliretur |
|
| 1. Person Plural | emoliremur |
|
| 2. Person Plural | emoliremini |
|
| 3. Person Plural | emolirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emoliar emolibor |
|
| 2. Person Singular | emolieris emoliere emoliberis |
|
| 3. Person Singular | emolietur emoliberit |
|
| 1. Person Plural | emoliemur emolibimur |
|
| 2. Person Plural | emoliemini emolibimini |
|
| 3. Person Plural | emolientur emolibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sum |
|
| 2. Person Singular | emolitus es |
|
| 3. Person Singular | emolitus est |
|
| 1. Person Plural | emoliti sumus |
|
| 2. Person Plural | emoliti estis |
|
| 3. Person Plural | emoliti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus sim |
|
| 2. Person Singular | emolitus sis |
|
| 3. Person Singular | emolitus sit |
|
| 1. Person Plural | emoliti simus |
|
| 2. Person Plural | emoliti sitis |
|
| 3. Person Plural | emoliti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus eram |
|
| 2. Person Singular | emolitus eras |
|
| 3. Person Singular | emolitus erat |
|
| 1. Person Plural | emoliti eramus |
|
| 2. Person Plural | emoliti eratis |
|
| 3. Person Plural | emoliti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus essem |
|
| 2. Person Singular | emolitus esses |
|
| 3. Person Singular | emolitus esset |
|
| 1. Person Plural | emoliti essemus |
|
| 2. Person Plural | emoliti essetis |
|
| 3. Person Plural | emoliti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | emolitus ero |
|
| 2. Person Singular | emolitus eris |
|
| 3. Person Singular | emolitus erit |
|
| 1. Person Plural | emoliti erimus |
|
| 2. Person Plural | emoliti eritis |
|
| 3. Person Plural | emoliti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | emoliri emolirier |
|
| Vorzeitigkeit | emolitus esse |
|
| Nachzeitigkeit | emoliturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | emolire |
! |
| 2. Person Plural | emolimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | emolitor |
| 3. Person Singular | emolitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | emoliuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | emoliri emolirier |
|
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
|
| Dativ | emoliendo emoliundo |
|
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
|
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
|
| Vokativ | emoliende emoliunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliendus emoliundus |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
| Genitiv | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emoliendi emoliundi |
| Dativ | emoliendo emoliundo |
emoliendae emoliundae |
emoliendo emoliundo |
| Akkusativ | emoliendum emoliundum |
emoliendam emoliundam |
emoliendum emoliundum |
| Ablativ | emoliendo emoliundo |
emolienda emoliunda |
emoliendo emoliundo |
| Vokativ | emoliende emoliunde |
emolienda emoliunda |
emoliendum emoliundum |
Plural
| Nominativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
| Genitiv | emoliendorum emoliundorum |
emoliendarum emoliundarum |
emoliendorum emoliundorum |
| Dativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Akkusativ | emoliendos emoliundos |
emoliendas emoliundas |
emolienda emoliunda |
| Ablativ | emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
emoliendis emoliundis |
| Vokativ | emoliendi emoliundi |
emoliendae emoliundae |
emolienda emoliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
| Genitiv | emolientis |
emolientis |
emolientis |
| Dativ | emolienti |
emolienti |
emolienti |
| Akkusativ | emolientem |
emolientem |
emoliens |
| Ablativ | emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
emolienti emoliente |
| Vokativ | emoliens |
emoliens |
emoliens |
Plural
| Nominativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Genitiv | emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
emolientium emolientum |
| Dativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Akkusativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
| Ablativ | emolientibus |
emolientibus |
emolientibus |
| Vokativ | emolientes |
emolientes |
emolientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emolitus |
emolita |
emolitum |
| Genitiv | emoliti |
emolitae |
emoliti |
| Dativ | emolito |
emolitae |
emolito |
| Akkusativ | emolitum |
emolitam |
emolitum |
| Ablativ | emolito |
emolita |
emolito |
| Vokativ | emolite |
emolita |
emolitum |
Plural
| Nominativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
| Genitiv | emolitorum |
emolitarum |
emolitorum |
| Dativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Akkusativ | emolitos |
emolitas |
emolita |
| Ablativ | emolitis |
emolitis |
emolitis |
| Vokativ | emoliti |
emolitae |
emolita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | emoliturus |
emolitura |
emoliturum |
| Genitiv | emolituri |
emoliturae |
emolituri |
| Dativ | emolituro |
emoliturae |
emolituro |
| Akkusativ | emoliturum |
emolituram |
emoliturum |
| Ablativ | emolituro |
emolitura |
emolituro |
| Vokativ | emoliture |
emolitura |
emoliturum |
Plural
| Nominativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
| Genitiv | emoliturorum |
emoliturarum |
emoliturorum |
| Dativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Akkusativ | emolituros |
emolituras |
emolitura |
| Ablativ | emolituris |
emolituris |
emolituris |
| Vokativ | emolituri |
emoliturae |
emolitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| emolitum |
emolitu |