Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastro
|
ich schilde an |
| 2. Person Singular |
emplastras
|
du schildest an |
| 3. Person Singular |
emplastrat
|
er/sie/es schildet an |
| 1. Person Plural |
emplastramus
|
wir schilden an |
| 2. Person Plural |
emplastratis
|
ihr schildet an |
| 3. Person Plural |
emplastrant
|
sie schilden an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastror
|
ich werde angeschildet |
| 2. Person Singular |
emplastraris emplastrare
|
du wirst angeschildet |
| 3. Person Singular |
emplastratur
|
er/sie/es wird angeschildet |
| 1. Person Plural |
emplastramur
|
wir werden angeschildet |
| 2. Person Plural |
emplastramini
|
ihr werdet angeschildet |
| 3. Person Plural |
emplastrantur
|
sie werden angeschildet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrem
|
ich schilde an |
| 2. Person Singular |
emplastres
|
du schildest an |
| 3. Person Singular |
emplastret
|
er/sie/es schilde an |
| 1. Person Plural |
emplastremus
|
wir schilden an |
| 2. Person Plural |
emplastretis
|
ihr schildet an |
| 3. Person Plural |
emplastrent
|
sie schilden an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrer
|
ich werde angeschildet |
| 2. Person Singular |
emplastreris emplastrere
|
du werdest angeschildet |
| 3. Person Singular |
emplastretur
|
er/sie/es werde angeschildet |
| 1. Person Plural |
emplastremur
|
wir werden angeschildet |
| 2. Person Plural |
emplastremini
|
ihr werdet angeschildet |
| 3. Person Plural |
emplastrentur
|
sie werden angeschildet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrabam
|
ich schildete an |
| 2. Person Singular |
emplastrabas
|
du schildetest an |
| 3. Person Singular |
emplastrabat
|
er/sie/es schildete an |
| 1. Person Plural |
emplastrabamus
|
wir schildeten an |
| 2. Person Plural |
emplastrabatis
|
ihr schildetet an |
| 3. Person Plural |
emplastrabant
|
sie schildeten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrabar
|
ich wurde angeschildet |
| 2. Person Singular |
emplastrabaris emplastrabare
|
du wurdest angeschildet |
| 3. Person Singular |
emplastrabatur
|
er/sie/es wurde angeschildet |
| 1. Person Plural |
emplastrabamur
|
wir wurden angeschildet |
| 2. Person Plural |
emplastrabamini
|
ihr wurdet angeschildet |
| 3. Person Plural |
emplastrabantur
|
sie wurden angeschildet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrarem
|
ich schildete an |
| 2. Person Singular |
emplastrares
|
du schildetest an |
| 3. Person Singular |
emplastraret
|
er/sie/es schildete an |
| 1. Person Plural |
emplastraremus
|
wir schildeten an |
| 2. Person Plural |
emplastraretis
|
ihr schildetet an |
| 3. Person Plural |
emplastrarent
|
sie schildeten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrarer
|
ich würde angeschildet |
| 2. Person Singular |
emplastrareris emplastrarere
|
du würdest angeschildet |
| 3. Person Singular |
emplastraretur
|
er/sie/es würde angeschildet |
| 1. Person Plural |
emplastraremur
|
wir würden angeschildet |
| 2. Person Plural |
emplastraremini
|
ihr würdet angeschildet |
| 3. Person Plural |
emplastrarentur
|
sie würden angeschildet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrabo
|
ich werde anschilden |
| 2. Person Singular |
emplastrabis
|
du wirst anschilden |
| 3. Person Singular |
emplastrabit
|
er/sie/es wird anschilden |
| 1. Person Plural |
emplastrabimus
|
wir werden anschilden |
| 2. Person Plural |
emplastrabitis
|
ihr werdet anschilden |
| 3. Person Plural |
emplastrabunt
|
sie werden anschilden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrabor
|
ich werde angeschildet werden |
| 2. Person Singular |
emplastraberis emplastrabere
|
du wirst angeschildet werden |
| 3. Person Singular |
emplastrabitur
|
er/sie/es wird angeschildet werden |
| 1. Person Plural |
emplastrabimur
|
wir werden angeschildet werden |
| 2. Person Plural |
emplastrabimini
|
ihr werdet angeschildet werden |
| 3. Person Plural |
emplastrabuntur
|
sie werden angeschildet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastravi
|
ich habe angeschildet |
| 2. Person Singular |
emplastravisti
|
du hast angeschildet |
| 3. Person Singular |
emplastravit
|
er/sie/es hat angeschildet |
| 1. Person Plural |
emplastravimus
|
wir haben angeschildet |
| 2. Person Plural |
emplastravistis
|
ihr habt angeschildet |
| 3. Person Plural |
emplastraverunt emplastravere
|
sie haben angeschildet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus sum
|
ich bin angeschildet worden |
| 2. Person Singular |
emplastratus es
|
du bist angeschildet worden |
| 3. Person Singular |
emplastratus est
|
er/sie/es ist angeschildet worden |
| 1. Person Plural |
emplastrati sumus
|
wir sind angeschildet worden |
| 2. Person Plural |
emplastrati estis
|
ihr seid angeschildet worden |
| 3. Person Plural |
emplastrati sunt
|
sie sind angeschildet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastraverim
|
ich habe angeschildet |
| 2. Person Singular |
emplastraveris
|
du habest angeschildet |
| 3. Person Singular |
emplastraverit
|
er/sie/es habe angeschildet |
| 1. Person Plural |
emplastraverimus
|
wir haben angeschildet |
| 2. Person Plural |
emplastraveritis
|
ihr habet angeschildet |
| 3. Person Plural |
emplastraverint
|
sie haben angeschildet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus sim
|
ich sei angeschildet worden |
| 2. Person Singular |
emplastratus sis
|
du seiest angeschildet worden |
| 3. Person Singular |
emplastratus sit
|
er/sie/es sei angeschildet worden |
| 1. Person Plural |
emplastrati simus
|
wir seien angeschildet worden |
| 2. Person Plural |
emplastrati sitis
|
ihr seiet angeschildet worden |
| 3. Person Plural |
emplastrati sint
|
sie seien angeschildet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastraveram
|
ich hatte angeschildet |
| 2. Person Singular |
emplastraveras
|
du hattest angeschildet |
| 3. Person Singular |
emplastraverat
|
er/sie/es hatte angeschildet |
| 1. Person Plural |
emplastraveramus
|
wir hatten angeschildet |
| 2. Person Plural |
emplastraveratis
|
ihr hattet angeschildet |
| 3. Person Plural |
emplastraverant
|
sie hatten angeschildet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus eram
|
ich war angeschildet worden |
| 2. Person Singular |
emplastratus eras
|
du warst angeschildet worden |
| 3. Person Singular |
emplastratus erat
|
er/sie/es war angeschildet worden |
| 1. Person Plural |
emplastrati eramus
|
wir waren angeschildet worden |
| 2. Person Plural |
emplastrati eratis
|
ihr wart angeschildet worden |
| 3. Person Plural |
emplastrati erant
|
sie waren angeschildet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastravissem
|
ich hätte angeschildet |
| 2. Person Singular |
emplastravisses
|
du hättest angeschildet |
| 3. Person Singular |
emplastravisset
|
er/sie/es hätte angeschildet |
| 1. Person Plural |
emplastravissemus
|
wir hätten angeschildet |
| 2. Person Plural |
emplastravissetis
|
ihr hättet angeschildet |
| 3. Person Plural |
emplastravissent
|
sie hätten angeschildet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus essem
|
ich wäre angeschildet worden |
| 2. Person Singular |
emplastratus esses
|
du wärest angeschildet worden |
| 3. Person Singular |
emplastratus esset
|
er/sie/es wäre angeschildet worden |
| 1. Person Plural |
emplastrati essemus
|
wir wären angeschildet worden |
| 2. Person Plural |
emplastrati essetis
|
ihr wäret angeschildet worden |
| 3. Person Plural |
emplastrati essent
|
sie wären angeschildet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastravero
|
ich werde angeschildet haben |
| 2. Person Singular |
emplastraveris
|
du wirst angeschildet haben |
| 3. Person Singular |
emplastraverit
|
er/sie/es wird angeschildet haben |
| 1. Person Plural |
emplastraverimus
|
wir werden angeschildet haben |
| 2. Person Plural |
emplastraveritis
|
ihr werdet angeschildet haben |
| 3. Person Plural |
emplastraverint
|
sie werden angeschildet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus ero
|
ich werde angeschildet worden sein |
| 2. Person Singular |
emplastratus eris
|
du wirst angeschildet worden sein |
| 3. Person Singular |
emplastratus erit
|
er/sie/es wird angeschildet worden sein |
| 1. Person Plural |
emplastrati erimus
|
wir werden angeschildet worden sein |
| 2. Person Plural |
emplastrati eritis
|
ihr werdet angeschildet worden sein |
| 3. Person Plural |
emplastrati erunt
|
sie werden angeschildet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emplastrare
|
anschilden |
| Vorzeitigkeit |
emplastravisse
|
angeschildet haben |
| Nachzeitigkeit |
emplastraturum esse
|
anschilden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emplastrari emplastrarier
|
angeschildet werden |
| Vorzeitigkeit |
emplastratum esse
|
angeschildet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
emplastratum iri
|
künftig angeschildet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emplastra
|
schilde an! |
| 2. Person Plural |
emplastrate
|
schildet an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emplastrato
|
| 3. Person Singular |
emplastrato
|
| 2. Person Plural |
emplastratote
|
| 3. Person Plural |
emplastranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emplastrare
|
das Anschilden |
| Genitiv |
emplastrandi
|
des Anschildens |
| Dativ |
emplastrando
|
dem Anschilden |
| Akkusativ |
emplastrandum
|
das Anschilden |
| Ablativ |
emplastrando
|
durch das Anschilden |
| Vokativ |
emplastrande
|
Anschilden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emplastrandus
|
emplastranda
|
emplastrandum
|
| Genitiv |
emplastrandi
|
emplastrandae
|
emplastrandi
|
| Dativ |
emplastrando
|
emplastrandae
|
emplastrando
|
| Akkusativ |
emplastrandum
|
emplastrandam
|
emplastrandum
|
| Ablativ |
emplastrando
|
emplastranda
|
emplastrando
|
| Vokativ |
emplastrande
|
emplastranda
|
emplastrandum
|
Plural
| Nominativ |
emplastrandi
|
emplastrandae
|
emplastranda
|
| Genitiv |
emplastrandorum
|
emplastrandarum
|
emplastrandorum
|
| Dativ |
emplastrandis
|
emplastrandis
|
emplastrandis
|
| Akkusativ |
emplastrandos
|
emplastrandas
|
emplastranda
|
| Ablativ |
emplastrandis
|
emplastrandis
|
emplastrandis
|
| Vokativ |
emplastrandi
|
emplastrandae
|
emplastranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emplastrans
|
emplastrans
|
emplastrans
|
| Genitiv |
emplastrantis
|
emplastrantis
|
emplastrantis
|
| Dativ |
emplastranti
|
emplastranti
|
emplastranti
|
| Akkusativ |
emplastrantem
|
emplastrantem
|
emplastrans
|
| Ablativ |
emplastranti emplastrante
|
emplastranti emplastrante
|
emplastranti emplastrante
|
| Vokativ |
emplastrans
|
emplastrans
|
emplastrans
|
Plural
| Nominativ |
emplastrantes
|
emplastrantes
|
emplastrantia
|
| Genitiv |
emplastrantium emplastrantum
|
emplastrantium emplastrantum
|
emplastrantium emplastrantum
|
| Dativ |
emplastrantibus
|
emplastrantibus
|
emplastrantibus
|
| Akkusativ |
emplastrantes
|
emplastrantes
|
emplastrantia
|
| Ablativ |
emplastrantibus
|
emplastrantibus
|
emplastrantibus
|
| Vokativ |
emplastrantes
|
emplastrantes
|
emplastrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emplastratus
|
emplastrata
|
emplastratum
|
| Genitiv |
emplastrati
|
emplastratae
|
emplastrati
|
| Dativ |
emplastrato
|
emplastratae
|
emplastrato
|
| Akkusativ |
emplastratum
|
emplastratam
|
emplastratum
|
| Ablativ |
emplastrato
|
emplastrata
|
emplastrato
|
| Vokativ |
emplastrate
|
emplastrata
|
emplastratum
|
Plural
| Nominativ |
emplastrati
|
emplastratae
|
emplastrata
|
| Genitiv |
emplastratorum
|
emplastratarum
|
emplastratorum
|
| Dativ |
emplastratis
|
emplastratis
|
emplastratis
|
| Akkusativ |
emplastratos
|
emplastratas
|
emplastrata
|
| Ablativ |
emplastratis
|
emplastratis
|
emplastratis
|
| Vokativ |
emplastrati
|
emplastratae
|
emplastrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emplastraturus
|
emplastratura
|
emplastraturum
|
| Genitiv |
emplastraturi
|
emplastraturae
|
emplastraturi
|
| Dativ |
emplastraturo
|
emplastraturae
|
emplastraturo
|
| Akkusativ |
emplastraturum
|
emplastraturam
|
emplastraturum
|
| Ablativ |
emplastraturo
|
emplastratura
|
emplastraturo
|
| Vokativ |
emplastrature
|
emplastratura
|
emplastraturum
|
Plural
| Nominativ |
emplastraturi
|
emplastraturae
|
emplastratura
|
| Genitiv |
emplastraturorum
|
emplastraturarum
|
emplastraturorum
|
| Dativ |
emplastraturis
|
emplastraturis
|
emplastraturis
|
| Akkusativ |
emplastraturos
|
emplastraturas
|
emplastratura
|
| Ablativ |
emplastraturis
|
emplastraturis
|
emplastraturis
|
| Vokativ |
emplastraturi
|
emplastraturae
|
emplastratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emplastratum
|
emplastratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastro
|
|
| 2. Person Singular |
emplastras
|
|
| 3. Person Singular |
emplastrat
|
|
| 1. Person Plural |
emplastramus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastratis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastror
|
|
| 2. Person Singular |
emplastraris emplastrare
|
|
| 3. Person Singular |
emplastratur
|
|
| 1. Person Plural |
emplastramur
|
|
| 2. Person Plural |
emplastramini
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrem
|
|
| 2. Person Singular |
emplastres
|
|
| 3. Person Singular |
emplastret
|
|
| 1. Person Plural |
emplastremus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastretis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrer
|
|
| 2. Person Singular |
emplastreris emplastrere
|
|
| 3. Person Singular |
emplastretur
|
|
| 1. Person Plural |
emplastremur
|
|
| 2. Person Plural |
emplastremini
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrabam
|
|
| 2. Person Singular |
emplastrabas
|
|
| 3. Person Singular |
emplastrabat
|
|
| 1. Person Plural |
emplastrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrabar
|
|
| 2. Person Singular |
emplastrabaris emplastrabare
|
|
| 3. Person Singular |
emplastrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
emplastrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
emplastrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrarem
|
|
| 2. Person Singular |
emplastrares
|
|
| 3. Person Singular |
emplastraret
|
|
| 1. Person Plural |
emplastraremus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastraretis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrarer
|
|
| 2. Person Singular |
emplastrareris emplastrarere
|
|
| 3. Person Singular |
emplastraretur
|
|
| 1. Person Plural |
emplastraremur
|
|
| 2. Person Plural |
emplastraremini
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrabo
|
|
| 2. Person Singular |
emplastrabis
|
|
| 3. Person Singular |
emplastrabit
|
|
| 1. Person Plural |
emplastrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrabor
|
|
| 2. Person Singular |
emplastraberis emplastrabere
|
|
| 3. Person Singular |
emplastrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
emplastrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
emplastrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastravi
|
|
| 2. Person Singular |
emplastravisti
|
|
| 3. Person Singular |
emplastravit
|
|
| 1. Person Plural |
emplastravimus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastravistis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastraverunt emplastravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
emplastratus es
|
|
| 3. Person Singular |
emplastratus est
|
|
| 1. Person Plural |
emplastrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastraverim
|
|
| 2. Person Singular |
emplastraveris
|
|
| 3. Person Singular |
emplastraverit
|
|
| 1. Person Plural |
emplastraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
emplastratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
emplastratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
emplastrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastraveram
|
|
| 2. Person Singular |
emplastraveras
|
|
| 3. Person Singular |
emplastraverat
|
|
| 1. Person Plural |
emplastraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
emplastratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
emplastratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
emplastrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastravissem
|
|
| 2. Person Singular |
emplastravisses
|
|
| 3. Person Singular |
emplastravisset
|
|
| 1. Person Plural |
emplastravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
emplastratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
emplastratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
emplastrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastravero
|
|
| 2. Person Singular |
emplastraveris
|
|
| 3. Person Singular |
emplastraverit
|
|
| 1. Person Plural |
emplastraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
emplastratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
emplastratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
emplastrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
emplastrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
emplastrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emplastrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
emplastravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
emplastraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emplastrari emplastrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
emplastratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
emplastratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emplastra
|
! |
| 2. Person Plural |
emplastrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emplastrato
|
| 3. Person Singular |
emplastrato
|
| 2. Person Plural |
emplastratote
|
| 3. Person Plural |
emplastranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emplastrare
|
|
| Genitiv |
emplastrandi
|
|
| Dativ |
emplastrando
|
|
| Akkusativ |
emplastrandum
|
|
| Ablativ |
emplastrando
|
|
| Vokativ |
emplastrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emplastrandus
|
emplastranda
|
emplastrandum
|
| Genitiv |
emplastrandi
|
emplastrandae
|
emplastrandi
|
| Dativ |
emplastrando
|
emplastrandae
|
emplastrando
|
| Akkusativ |
emplastrandum
|
emplastrandam
|
emplastrandum
|
| Ablativ |
emplastrando
|
emplastranda
|
emplastrando
|
| Vokativ |
emplastrande
|
emplastranda
|
emplastrandum
|
Plural
| Nominativ |
emplastrandi
|
emplastrandae
|
emplastranda
|
| Genitiv |
emplastrandorum
|
emplastrandarum
|
emplastrandorum
|
| Dativ |
emplastrandis
|
emplastrandis
|
emplastrandis
|
| Akkusativ |
emplastrandos
|
emplastrandas
|
emplastranda
|
| Ablativ |
emplastrandis
|
emplastrandis
|
emplastrandis
|
| Vokativ |
emplastrandi
|
emplastrandae
|
emplastranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emplastrans
|
emplastrans
|
emplastrans
|
| Genitiv |
emplastrantis
|
emplastrantis
|
emplastrantis
|
| Dativ |
emplastranti
|
emplastranti
|
emplastranti
|
| Akkusativ |
emplastrantem
|
emplastrantem
|
emplastrans
|
| Ablativ |
emplastranti emplastrante
|
emplastranti emplastrante
|
emplastranti emplastrante
|
| Vokativ |
emplastrans
|
emplastrans
|
emplastrans
|
Plural
| Nominativ |
emplastrantes
|
emplastrantes
|
emplastrantia
|
| Genitiv |
emplastrantium emplastrantum
|
emplastrantium emplastrantum
|
emplastrantium emplastrantum
|
| Dativ |
emplastrantibus
|
emplastrantibus
|
emplastrantibus
|
| Akkusativ |
emplastrantes
|
emplastrantes
|
emplastrantia
|
| Ablativ |
emplastrantibus
|
emplastrantibus
|
emplastrantibus
|
| Vokativ |
emplastrantes
|
emplastrantes
|
emplastrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emplastratus
|
emplastrata
|
emplastratum
|
| Genitiv |
emplastrati
|
emplastratae
|
emplastrati
|
| Dativ |
emplastrato
|
emplastratae
|
emplastrato
|
| Akkusativ |
emplastratum
|
emplastratam
|
emplastratum
|
| Ablativ |
emplastrato
|
emplastrata
|
emplastrato
|
| Vokativ |
emplastrate
|
emplastrata
|
emplastratum
|
Plural
| Nominativ |
emplastrati
|
emplastratae
|
emplastrata
|
| Genitiv |
emplastratorum
|
emplastratarum
|
emplastratorum
|
| Dativ |
emplastratis
|
emplastratis
|
emplastratis
|
| Akkusativ |
emplastratos
|
emplastratas
|
emplastrata
|
| Ablativ |
emplastratis
|
emplastratis
|
emplastratis
|
| Vokativ |
emplastrati
|
emplastratae
|
emplastrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emplastraturus
|
emplastratura
|
emplastraturum
|
| Genitiv |
emplastraturi
|
emplastraturae
|
emplastraturi
|
| Dativ |
emplastraturo
|
emplastraturae
|
emplastraturo
|
| Akkusativ |
emplastraturum
|
emplastraturam
|
emplastraturum
|
| Ablativ |
emplastraturo
|
emplastratura
|
emplastraturo
|
| Vokativ |
emplastrature
|
emplastratura
|
emplastraturum
|
Plural
| Nominativ |
emplastraturi
|
emplastraturae
|
emplastratura
|
| Genitiv |
emplastraturorum
|
emplastraturarum
|
emplastraturorum
|
| Dativ |
emplastraturis
|
emplastraturis
|
emplastraturis
|
| Akkusativ |
emplastraturos
|
emplastraturas
|
emplastratura
|
| Ablativ |
emplastraturis
|
emplastraturis
|
emplastraturis
|
| Vokativ |
emplastraturi
|
emplastraturae
|
emplastratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emplastratum
|
emplastratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastro
|
ich okuliere |
| 2. Person Singular |
emplastras
|
du okulierst |
| 3. Person Singular |
emplastrat
|
er/sie/es okuliert |
| 1. Person Plural |
emplastramus
|
wir okulieren |
| 2. Person Plural |
emplastratis
|
ihr okuliert |
| 3. Person Plural |
emplastrant
|
sie okulieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastror
|
ich werde okuliert |
| 2. Person Singular |
emplastraris emplastrare
|
du wirst okuliert |
| 3. Person Singular |
emplastratur
|
er/sie/es wird okuliert |
| 1. Person Plural |
emplastramur
|
wir werden okuliert |
| 2. Person Plural |
emplastramini
|
ihr werdet okuliert |
| 3. Person Plural |
emplastrantur
|
sie werden okuliert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrem
|
ich okuliere |
| 2. Person Singular |
emplastres
|
du okulierest |
| 3. Person Singular |
emplastret
|
er/sie/es okuliere |
| 1. Person Plural |
emplastremus
|
wir okulieren |
| 2. Person Plural |
emplastretis
|
ihr okulieret |
| 3. Person Plural |
emplastrent
|
sie okulieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrer
|
ich werde okuliert |
| 2. Person Singular |
emplastreris emplastrere
|
du werdest okuliert |
| 3. Person Singular |
emplastretur
|
er/sie/es werde okuliert |
| 1. Person Plural |
emplastremur
|
wir werden okuliert |
| 2. Person Plural |
emplastremini
|
ihr werdet okuliert |
| 3. Person Plural |
emplastrentur
|
sie werden okuliert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrabam
|
ich okulierte |
| 2. Person Singular |
emplastrabas
|
du okuliertest |
| 3. Person Singular |
emplastrabat
|
er/sie/es okulierte |
| 1. Person Plural |
emplastrabamus
|
wir okulierten |
| 2. Person Plural |
emplastrabatis
|
ihr okuliertet |
| 3. Person Plural |
emplastrabant
|
sie okulierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrabar
|
ich wurde okuliert |
| 2. Person Singular |
emplastrabaris emplastrabare
|
du wurdest okuliert |
| 3. Person Singular |
emplastrabatur
|
er/sie/es wurde okuliert |
| 1. Person Plural |
emplastrabamur
|
wir wurden okuliert |
| 2. Person Plural |
emplastrabamini
|
ihr wurdet okuliert |
| 3. Person Plural |
emplastrabantur
|
sie wurden okuliert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrarem
|
ich okulierte |
| 2. Person Singular |
emplastrares
|
du okuliertest |
| 3. Person Singular |
emplastraret
|
er/sie/es okulierte |
| 1. Person Plural |
emplastraremus
|
wir okulierten |
| 2. Person Plural |
emplastraretis
|
ihr okuliertet |
| 3. Person Plural |
emplastrarent
|
sie okulierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrarer
|
ich würde okuliert |
| 2. Person Singular |
emplastrareris emplastrarere
|
du würdest okuliert |
| 3. Person Singular |
emplastraretur
|
er/sie/es würde okuliert |
| 1. Person Plural |
emplastraremur
|
wir würden okuliert |
| 2. Person Plural |
emplastraremini
|
ihr würdet okuliert |
| 3. Person Plural |
emplastrarentur
|
sie würden okuliert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrabo
|
ich werde okulieren |
| 2. Person Singular |
emplastrabis
|
du wirst okulieren |
| 3. Person Singular |
emplastrabit
|
er/sie/es wird okulieren |
| 1. Person Plural |
emplastrabimus
|
wir werden okulieren |
| 2. Person Plural |
emplastrabitis
|
ihr werdet okulieren |
| 3. Person Plural |
emplastrabunt
|
sie werden okulieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastrabor
|
ich werde okuliert werden |
| 2. Person Singular |
emplastraberis emplastrabere
|
du wirst okuliert werden |
| 3. Person Singular |
emplastrabitur
|
er/sie/es wird okuliert werden |
| 1. Person Plural |
emplastrabimur
|
wir werden okuliert werden |
| 2. Person Plural |
emplastrabimini
|
ihr werdet okuliert werden |
| 3. Person Plural |
emplastrabuntur
|
sie werden okuliert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastravi
|
ich habe okuliert |
| 2. Person Singular |
emplastravisti
|
du hast okuliert |
| 3. Person Singular |
emplastravit
|
er/sie/es hat okuliert |
| 1. Person Plural |
emplastravimus
|
wir haben okuliert |
| 2. Person Plural |
emplastravistis
|
ihr habt okuliert |
| 3. Person Plural |
emplastraverunt emplastravere
|
sie haben okuliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus sum
|
ich bin okuliert worden |
| 2. Person Singular |
emplastratus es
|
du bist okuliert worden |
| 3. Person Singular |
emplastratus est
|
er/sie/es ist okuliert worden |
| 1. Person Plural |
emplastrati sumus
|
wir sind okuliert worden |
| 2. Person Plural |
emplastrati estis
|
ihr seid okuliert worden |
| 3. Person Plural |
emplastrati sunt
|
sie sind okuliert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastraverim
|
ich habe okuliert |
| 2. Person Singular |
emplastraveris
|
du habest okuliert |
| 3. Person Singular |
emplastraverit
|
er/sie/es habe okuliert |
| 1. Person Plural |
emplastraverimus
|
wir haben okuliert |
| 2. Person Plural |
emplastraveritis
|
ihr habet okuliert |
| 3. Person Plural |
emplastraverint
|
sie haben okuliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus sim
|
ich sei okuliert worden |
| 2. Person Singular |
emplastratus sis
|
du seiest okuliert worden |
| 3. Person Singular |
emplastratus sit
|
er/sie/es sei okuliert worden |
| 1. Person Plural |
emplastrati simus
|
wir seien okuliert worden |
| 2. Person Plural |
emplastrati sitis
|
ihr seiet okuliert worden |
| 3. Person Plural |
emplastrati sint
|
sie seien okuliert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastraveram
|
ich hatte okuliert |
| 2. Person Singular |
emplastraveras
|
du hattest okuliert |
| 3. Person Singular |
emplastraverat
|
er/sie/es hatte okuliert |
| 1. Person Plural |
emplastraveramus
|
wir hatten okuliert |
| 2. Person Plural |
emplastraveratis
|
ihr hattet okuliert |
| 3. Person Plural |
emplastraverant
|
sie hatten okuliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus eram
|
ich war okuliert worden |
| 2. Person Singular |
emplastratus eras
|
du warst okuliert worden |
| 3. Person Singular |
emplastratus erat
|
er/sie/es war okuliert worden |
| 1. Person Plural |
emplastrati eramus
|
wir waren okuliert worden |
| 2. Person Plural |
emplastrati eratis
|
ihr wart okuliert worden |
| 3. Person Plural |
emplastrati erant
|
sie waren okuliert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastravissem
|
ich hätte okuliert |
| 2. Person Singular |
emplastravisses
|
du hättest okuliert |
| 3. Person Singular |
emplastravisset
|
er/sie/es hätte okuliert |
| 1. Person Plural |
emplastravissemus
|
wir hätten okuliert |
| 2. Person Plural |
emplastravissetis
|
ihr hättet okuliert |
| 3. Person Plural |
emplastravissent
|
sie hätten okuliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus essem
|
ich wäre okuliert worden |
| 2. Person Singular |
emplastratus esses
|
du wärest okuliert worden |
| 3. Person Singular |
emplastratus esset
|
er/sie/es wäre okuliert worden |
| 1. Person Plural |
emplastrati essemus
|
wir wären okuliert worden |
| 2. Person Plural |
emplastrati essetis
|
ihr wäret okuliert worden |
| 3. Person Plural |
emplastrati essent
|
sie wären okuliert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastravero
|
ich werde okuliert haben |
| 2. Person Singular |
emplastraveris
|
du wirst okuliert haben |
| 3. Person Singular |
emplastraverit
|
er/sie/es wird okuliert haben |
| 1. Person Plural |
emplastraverimus
|
wir werden okuliert haben |
| 2. Person Plural |
emplastraveritis
|
ihr werdet okuliert haben |
| 3. Person Plural |
emplastraverint
|
sie werden okuliert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
emplastratus ero
|
ich werde okuliert worden sein |
| 2. Person Singular |
emplastratus eris
|
du wirst okuliert worden sein |
| 3. Person Singular |
emplastratus erit
|
er/sie/es wird okuliert worden sein |
| 1. Person Plural |
emplastrati erimus
|
wir werden okuliert worden sein |
| 2. Person Plural |
emplastrati eritis
|
ihr werdet okuliert worden sein |
| 3. Person Plural |
emplastrati erunt
|
sie werden okuliert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emplastrare
|
okulieren |
| Vorzeitigkeit |
emplastravisse
|
okuliert haben |
| Nachzeitigkeit |
emplastraturum esse
|
okulieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
emplastrari emplastrarier
|
okuliert werden |
| Vorzeitigkeit |
emplastratum esse
|
okuliert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
emplastratum iri
|
künftig okuliert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
emplastra
|
okuliere; okulier! |
| 2. Person Plural |
emplastrate
|
okuliert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
emplastrato
|
| 3. Person Singular |
emplastrato
|
| 2. Person Plural |
emplastratote
|
| 3. Person Plural |
emplastranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
emplastrare
|
das Okulieren |
| Genitiv |
emplastrandi
|
des Okulierens |
| Dativ |
emplastrando
|
dem Okulieren |
| Akkusativ |
emplastrandum
|
das Okulieren |
| Ablativ |
emplastrando
|
durch das Okulieren |
| Vokativ |
emplastrande
|
Okulieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emplastrandus
|
emplastranda
|
emplastrandum
|
| Genitiv |
emplastrandi
|
emplastrandae
|
emplastrandi
|
| Dativ |
emplastrando
|
emplastrandae
|
emplastrando
|
| Akkusativ |
emplastrandum
|
emplastrandam
|
emplastrandum
|
| Ablativ |
emplastrando
|
emplastranda
|
emplastrando
|
| Vokativ |
emplastrande
|
emplastranda
|
emplastrandum
|
Plural
| Nominativ |
emplastrandi
|
emplastrandae
|
emplastranda
|
| Genitiv |
emplastrandorum
|
emplastrandarum
|
emplastrandorum
|
| Dativ |
emplastrandis
|
emplastrandis
|
emplastrandis
|
| Akkusativ |
emplastrandos
|
emplastrandas
|
emplastranda
|
| Ablativ |
emplastrandis
|
emplastrandis
|
emplastrandis
|
| Vokativ |
emplastrandi
|
emplastrandae
|
emplastranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emplastrans
|
emplastrans
|
emplastrans
|
| Genitiv |
emplastrantis
|
emplastrantis
|
emplastrantis
|
| Dativ |
emplastranti
|
emplastranti
|
emplastranti
|
| Akkusativ |
emplastrantem
|
emplastrantem
|
emplastrans
|
| Ablativ |
emplastranti emplastrante
|
emplastranti emplastrante
|
emplastranti emplastrante
|
| Vokativ |
emplastrans
|
emplastrans
|
emplastrans
|
Plural
| Nominativ |
emplastrantes
|
emplastrantes
|
emplastrantia
|
| Genitiv |
emplastrantium emplastrantum
|
emplastrantium emplastrantum
|
emplastrantium emplastrantum
|
| Dativ |
emplastrantibus
|
emplastrantibus
|
emplastrantibus
|
| Akkusativ |
emplastrantes
|
emplastrantes
|
emplastrantia
|
| Ablativ |
emplastrantibus
|
emplastrantibus
|
emplastrantibus
|
| Vokativ |
emplastrantes
|
emplastrantes
|
emplastrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emplastratus
|
emplastrata
|
emplastratum
|
| Genitiv |
emplastrati
|
emplastratae
|
emplastrati
|
| Dativ |
emplastrato
|
emplastratae
|
emplastrato
|
| Akkusativ |
emplastratum
|
emplastratam
|
emplastratum
|
| Ablativ |
emplastrato
|
emplastrata
|
emplastrato
|
| Vokativ |
emplastrate
|
emplastrata
|
emplastratum
|
Plural
| Nominativ |
emplastrati
|
emplastratae
|
emplastrata
|
| Genitiv |
emplastratorum
|
emplastratarum
|
emplastratorum
|
| Dativ |
emplastratis
|
emplastratis
|
emplastratis
|
| Akkusativ |
emplastratos
|
emplastratas
|
emplastrata
|
| Ablativ |
emplastratis
|
emplastratis
|
emplastratis
|
| Vokativ |
emplastrati
|
emplastratae
|
emplastrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
emplastraturus
|
emplastratura
|
emplastraturum
|
| Genitiv |
emplastraturi
|
emplastraturae
|
emplastraturi
|
| Dativ |
emplastraturo
|
emplastraturae
|
emplastraturo
|
| Akkusativ |
emplastraturum
|
emplastraturam
|
emplastraturum
|
| Ablativ |
emplastraturo
|
emplastratura
|
emplastraturo
|
| Vokativ |
emplastrature
|
emplastratura
|
emplastraturum
|
Plural
| Nominativ |
emplastraturi
|
emplastraturae
|
emplastratura
|
| Genitiv |
emplastraturorum
|
emplastraturarum
|
emplastraturorum
|
| Dativ |
emplastraturis
|
emplastraturis
|
emplastraturis
|
| Akkusativ |
emplastraturos
|
emplastraturas
|
emplastratura
|
| Ablativ |
emplastraturis
|
emplastraturis
|
emplastraturis
|
| Vokativ |
emplastraturi
|
emplastraturae
|
emplastratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
emplastratum
|
emplastratu
|