Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarro
|
ich beschreibe |
| 2. Person Singular |
enarras
|
du beschreibst |
| 3. Person Singular |
enarrat
|
er/sie/es beschreibt |
| 1. Person Plural |
enarramus
|
wir beschreiben |
| 2. Person Plural |
enarratis
|
ihr beschreibt |
| 3. Person Plural |
enarrant
|
sie beschreiben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarror
|
ich werde beschrieben |
| 2. Person Singular |
enarraris enarrare
|
du wirst beschrieben |
| 3. Person Singular |
enarratur
|
er/sie/es wird beschrieben |
| 1. Person Plural |
enarramur
|
wir werden beschrieben |
| 2. Person Plural |
enarramini
|
ihr werdet beschrieben |
| 3. Person Plural |
enarrantur
|
sie werden beschrieben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrem
|
ich beschreibe |
| 2. Person Singular |
enarres
|
du beschreibest |
| 3. Person Singular |
enarret
|
er/sie/es beschreibe |
| 1. Person Plural |
enarremus
|
wir beschreiben |
| 2. Person Plural |
enarretis
|
ihr beschreibet |
| 3. Person Plural |
enarrent
|
sie beschreiben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrer
|
ich werde beschrieben |
| 2. Person Singular |
enarreris enarrere
|
du werdest beschrieben |
| 3. Person Singular |
enarretur
|
er/sie/es werde beschrieben |
| 1. Person Plural |
enarremur
|
wir werden beschrieben |
| 2. Person Plural |
enarremini
|
ihr werdet beschrieben |
| 3. Person Plural |
enarrentur
|
sie werden beschrieben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabam
|
ich beschrieb |
| 2. Person Singular |
enarrabas
|
du beschriebst |
| 3. Person Singular |
enarrabat
|
er/sie/es beschrieb |
| 1. Person Plural |
enarrabamus
|
wir beschrieben |
| 2. Person Plural |
enarrabatis
|
ihr beschriebt |
| 3. Person Plural |
enarrabant
|
sie beschrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabar
|
ich wurde beschrieben |
| 2. Person Singular |
enarrabaris enarrabare
|
du wurdest beschrieben |
| 3. Person Singular |
enarrabatur
|
er/sie/es wurde beschrieben |
| 1. Person Plural |
enarrabamur
|
wir wurden beschrieben |
| 2. Person Plural |
enarrabamini
|
ihr wurdet beschrieben |
| 3. Person Plural |
enarrabantur
|
sie wurden beschrieben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrarem
|
ich beschriebe |
| 2. Person Singular |
enarrares
|
du beschriebest |
| 3. Person Singular |
enarraret
|
er/sie/es beschriebe |
| 1. Person Plural |
enarraremus
|
wir beschrieben |
| 2. Person Plural |
enarraretis
|
ihr beschriebet |
| 3. Person Plural |
enarrarent
|
sie beschrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrarer
|
ich würde beschrieben |
| 2. Person Singular |
enarrareris enarrarere
|
du würdest beschrieben |
| 3. Person Singular |
enarraretur
|
er/sie/es würde beschrieben |
| 1. Person Plural |
enarraremur
|
wir würden beschrieben |
| 2. Person Plural |
enarraremini
|
ihr würdet beschrieben |
| 3. Person Plural |
enarrarentur
|
sie würden beschrieben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabo
|
ich werde beschreiben |
| 2. Person Singular |
enarrabis
|
du wirst beschreiben |
| 3. Person Singular |
enarrabit
|
er/sie/es wird beschreiben |
| 1. Person Plural |
enarrabimus
|
wir werden beschreiben |
| 2. Person Plural |
enarrabitis
|
ihr werdet beschreiben |
| 3. Person Plural |
enarrabunt
|
sie werden beschreiben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabor
|
ich werde beschrieben werden |
| 2. Person Singular |
enarraberis enarrabere
|
du wirst beschrieben werden |
| 3. Person Singular |
enarrabitur
|
er/sie/es wird beschrieben werden |
| 1. Person Plural |
enarrabimur
|
wir werden beschrieben werden |
| 2. Person Plural |
enarrabimini
|
ihr werdet beschrieben werden |
| 3. Person Plural |
enarrabuntur
|
sie werden beschrieben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravi
|
ich habe beschrieben |
| 2. Person Singular |
enarravisti
|
du hast beschrieben |
| 3. Person Singular |
enarravit
|
er/sie/es hat beschrieben |
| 1. Person Plural |
enarravimus
|
wir haben beschrieben |
| 2. Person Plural |
enarravistis
|
ihr habt beschrieben |
| 3. Person Plural |
enarraverunt enarravere
|
sie haben beschrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus sum
|
ich bin beschrieben worden |
| 2. Person Singular |
enarratus es
|
du bist beschrieben worden |
| 3. Person Singular |
enarratus est
|
er/sie/es ist beschrieben worden |
| 1. Person Plural |
enarrati sumus
|
wir sind beschrieben worden |
| 2. Person Plural |
enarrati estis
|
ihr seid beschrieben worden |
| 3. Person Plural |
enarrati sunt
|
sie sind beschrieben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarraverim
|
ich habe beschrieben |
| 2. Person Singular |
enarraveris
|
du habest beschrieben |
| 3. Person Singular |
enarraverit
|
er/sie/es habe beschrieben |
| 1. Person Plural |
enarraverimus
|
wir haben beschrieben |
| 2. Person Plural |
enarraveritis
|
ihr habet beschrieben |
| 3. Person Plural |
enarraverint
|
sie haben beschrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus sim
|
ich sei beschrieben worden |
| 2. Person Singular |
enarratus sis
|
du seiest beschrieben worden |
| 3. Person Singular |
enarratus sit
|
er/sie/es sei beschrieben worden |
| 1. Person Plural |
enarrati simus
|
wir seien beschrieben worden |
| 2. Person Plural |
enarrati sitis
|
ihr seiet beschrieben worden |
| 3. Person Plural |
enarrati sint
|
sie seien beschrieben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarraveram
|
ich hatte beschrieben |
| 2. Person Singular |
enarraveras
|
du hattest beschrieben |
| 3. Person Singular |
enarraverat
|
er/sie/es hatte beschrieben |
| 1. Person Plural |
enarraveramus
|
wir hatten beschrieben |
| 2. Person Plural |
enarraveratis
|
ihr hattet beschrieben |
| 3. Person Plural |
enarraverant
|
sie hatten beschrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus eram
|
ich war beschrieben worden |
| 2. Person Singular |
enarratus eras
|
du warst beschrieben worden |
| 3. Person Singular |
enarratus erat
|
er/sie/es war beschrieben worden |
| 1. Person Plural |
enarrati eramus
|
wir waren beschrieben worden |
| 2. Person Plural |
enarrati eratis
|
ihr wart beschrieben worden |
| 3. Person Plural |
enarrati erant
|
sie waren beschrieben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravissem
|
ich hätte beschrieben |
| 2. Person Singular |
enarravisses
|
du hättest beschrieben |
| 3. Person Singular |
enarravisset
|
er/sie/es hätte beschrieben |
| 1. Person Plural |
enarravissemus
|
wir hätten beschrieben |
| 2. Person Plural |
enarravissetis
|
ihr hättet beschrieben |
| 3. Person Plural |
enarravissent
|
sie hätten beschrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus essem
|
ich wäre beschrieben worden |
| 2. Person Singular |
enarratus esses
|
du wärest beschrieben worden |
| 3. Person Singular |
enarratus esset
|
er/sie/es wäre beschrieben worden |
| 1. Person Plural |
enarrati essemus
|
wir wären beschrieben worden |
| 2. Person Plural |
enarrati essetis
|
ihr wäret beschrieben worden |
| 3. Person Plural |
enarrati essent
|
sie wären beschrieben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravero
|
ich werde beschrieben haben |
| 2. Person Singular |
enarraveris
|
du wirst beschrieben haben |
| 3. Person Singular |
enarraverit
|
er/sie/es wird beschrieben haben |
| 1. Person Plural |
enarraverimus
|
wir werden beschrieben haben |
| 2. Person Plural |
enarraveritis
|
ihr werdet beschrieben haben |
| 3. Person Plural |
enarraverint
|
sie werden beschrieben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus ero
|
ich werde beschrieben worden sein |
| 2. Person Singular |
enarratus eris
|
du wirst beschrieben worden sein |
| 3. Person Singular |
enarratus erit
|
er/sie/es wird beschrieben worden sein |
| 1. Person Plural |
enarrati erimus
|
wir werden beschrieben worden sein |
| 2. Person Plural |
enarrati eritis
|
ihr werdet beschrieben worden sein |
| 3. Person Plural |
enarrati erunt
|
sie werden beschrieben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enarrare
|
beschreiben |
| Vorzeitigkeit |
enarravisse
|
beschrieben haben |
| Nachzeitigkeit |
enarraturum esse
|
beschreiben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enarrari enarrarier
|
beschrieben werden |
| Vorzeitigkeit |
enarratum esse
|
beschrieben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enarratum iri
|
künftig beschrieben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enarra
|
beschreibe; beschreib! |
| 2. Person Plural |
enarrate
|
beschreibt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enarrato
|
| 3. Person Singular |
enarrato
|
| 2. Person Plural |
enarratote
|
| 3. Person Plural |
enarranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enarrare
|
das Beschreiben |
| Genitiv |
enarrandi
|
des Beschreibens |
| Dativ |
enarrando
|
dem Beschreiben |
| Akkusativ |
enarrandum
|
das Beschreiben |
| Ablativ |
enarrando
|
durch das Beschreiben |
| Vokativ |
enarrande
|
Beschreiben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarrandus
|
enarranda
|
enarrandum
|
| Genitiv |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarrandi
|
| Dativ |
enarrando
|
enarrandae
|
enarrando
|
| Akkusativ |
enarrandum
|
enarrandam
|
enarrandum
|
| Ablativ |
enarrando
|
enarranda
|
enarrando
|
| Vokativ |
enarrande
|
enarranda
|
enarrandum
|
Plural
| Nominativ |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarranda
|
| Genitiv |
enarrandorum
|
enarrandarum
|
enarrandorum
|
| Dativ |
enarrandis
|
enarrandis
|
enarrandis
|
| Akkusativ |
enarrandos
|
enarrandas
|
enarranda
|
| Ablativ |
enarrandis
|
enarrandis
|
enarrandis
|
| Vokativ |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarrans
|
enarrans
|
enarrans
|
| Genitiv |
enarrantis
|
enarrantis
|
enarrantis
|
| Dativ |
enarranti
|
enarranti
|
enarranti
|
| Akkusativ |
enarrantem
|
enarrantem
|
enarrans
|
| Ablativ |
enarranti enarrante
|
enarranti enarrante
|
enarranti enarrante
|
| Vokativ |
enarrans
|
enarrans
|
enarrans
|
Plural
| Nominativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
| Genitiv |
enarrantium enarrantum
|
enarrantium enarrantum
|
enarrantium enarrantum
|
| Dativ |
enarrantibus
|
enarrantibus
|
enarrantibus
|
| Akkusativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
| Ablativ |
enarrantibus
|
enarrantibus
|
enarrantibus
|
| Vokativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarratus
|
enarrata
|
enarratum
|
| Genitiv |
enarrati
|
enarratae
|
enarrati
|
| Dativ |
enarrato
|
enarratae
|
enarrato
|
| Akkusativ |
enarratum
|
enarratam
|
enarratum
|
| Ablativ |
enarrato
|
enarrata
|
enarrato
|
| Vokativ |
enarrate
|
enarrata
|
enarratum
|
Plural
| Nominativ |
enarrati
|
enarratae
|
enarrata
|
| Genitiv |
enarratorum
|
enarratarum
|
enarratorum
|
| Dativ |
enarratis
|
enarratis
|
enarratis
|
| Akkusativ |
enarratos
|
enarratas
|
enarrata
|
| Ablativ |
enarratis
|
enarratis
|
enarratis
|
| Vokativ |
enarrati
|
enarratae
|
enarrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarraturus
|
enarratura
|
enarraturum
|
| Genitiv |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarraturi
|
| Dativ |
enarraturo
|
enarraturae
|
enarraturo
|
| Akkusativ |
enarraturum
|
enarraturam
|
enarraturum
|
| Ablativ |
enarraturo
|
enarratura
|
enarraturo
|
| Vokativ |
enarrature
|
enarratura
|
enarraturum
|
Plural
| Nominativ |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarratura
|
| Genitiv |
enarraturorum
|
enarraturarum
|
enarraturorum
|
| Dativ |
enarraturis
|
enarraturis
|
enarraturis
|
| Akkusativ |
enarraturos
|
enarraturas
|
enarratura
|
| Ablativ |
enarraturis
|
enarraturis
|
enarraturis
|
| Vokativ |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enarratum
|
enarratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarro
|
|
| 2. Person Singular |
enarras
|
|
| 3. Person Singular |
enarrat
|
|
| 1. Person Plural |
enarramus
|
|
| 2. Person Plural |
enarratis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarror
|
|
| 2. Person Singular |
enarraris enarrare
|
|
| 3. Person Singular |
enarratur
|
|
| 1. Person Plural |
enarramur
|
|
| 2. Person Plural |
enarramini
|
|
| 3. Person Plural |
enarrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrem
|
|
| 2. Person Singular |
enarres
|
|
| 3. Person Singular |
enarret
|
|
| 1. Person Plural |
enarremus
|
|
| 2. Person Plural |
enarretis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrer
|
|
| 2. Person Singular |
enarreris enarrere
|
|
| 3. Person Singular |
enarretur
|
|
| 1. Person Plural |
enarremur
|
|
| 2. Person Plural |
enarremini
|
|
| 3. Person Plural |
enarrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabam
|
|
| 2. Person Singular |
enarrabas
|
|
| 3. Person Singular |
enarrabat
|
|
| 1. Person Plural |
enarrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
enarrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabar
|
|
| 2. Person Singular |
enarrabaris enarrabare
|
|
| 3. Person Singular |
enarrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
enarrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
enarrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
enarrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrarem
|
|
| 2. Person Singular |
enarrares
|
|
| 3. Person Singular |
enarraret
|
|
| 1. Person Plural |
enarraremus
|
|
| 2. Person Plural |
enarraretis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrarer
|
|
| 2. Person Singular |
enarrareris enarrarere
|
|
| 3. Person Singular |
enarraretur
|
|
| 1. Person Plural |
enarraremur
|
|
| 2. Person Plural |
enarraremini
|
|
| 3. Person Plural |
enarrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabo
|
|
| 2. Person Singular |
enarrabis
|
|
| 3. Person Singular |
enarrabit
|
|
| 1. Person Plural |
enarrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
enarrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabor
|
|
| 2. Person Singular |
enarraberis enarrabere
|
|
| 3. Person Singular |
enarrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
enarrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
enarrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
enarrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravi
|
|
| 2. Person Singular |
enarravisti
|
|
| 3. Person Singular |
enarravit
|
|
| 1. Person Plural |
enarravimus
|
|
| 2. Person Plural |
enarravistis
|
|
| 3. Person Plural |
enarraverunt enarravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
enarratus es
|
|
| 3. Person Singular |
enarratus est
|
|
| 1. Person Plural |
enarrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
enarrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarraverim
|
|
| 2. Person Singular |
enarraveris
|
|
| 3. Person Singular |
enarraverit
|
|
| 1. Person Plural |
enarraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enarraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enarraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
enarratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
enarratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
enarrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
enarrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarraveram
|
|
| 2. Person Singular |
enarraveras
|
|
| 3. Person Singular |
enarraverat
|
|
| 1. Person Plural |
enarraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
enarraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
enarraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
enarratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
enarratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
enarrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
enarrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravissem
|
|
| 2. Person Singular |
enarravisses
|
|
| 3. Person Singular |
enarravisset
|
|
| 1. Person Plural |
enarravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
enarravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
enarravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
enarratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
enarratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
enarrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
enarrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravero
|
|
| 2. Person Singular |
enarraveris
|
|
| 3. Person Singular |
enarraverit
|
|
| 1. Person Plural |
enarraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enarraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enarraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
enarratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
enarratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
enarrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
enarrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enarrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
enarravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enarraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enarrari enarrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
enarratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enarratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enarra
|
! |
| 2. Person Plural |
enarrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enarrato
|
| 3. Person Singular |
enarrato
|
| 2. Person Plural |
enarratote
|
| 3. Person Plural |
enarranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enarrare
|
|
| Genitiv |
enarrandi
|
|
| Dativ |
enarrando
|
|
| Akkusativ |
enarrandum
|
|
| Ablativ |
enarrando
|
|
| Vokativ |
enarrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarrandus
|
enarranda
|
enarrandum
|
| Genitiv |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarrandi
|
| Dativ |
enarrando
|
enarrandae
|
enarrando
|
| Akkusativ |
enarrandum
|
enarrandam
|
enarrandum
|
| Ablativ |
enarrando
|
enarranda
|
enarrando
|
| Vokativ |
enarrande
|
enarranda
|
enarrandum
|
Plural
| Nominativ |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarranda
|
| Genitiv |
enarrandorum
|
enarrandarum
|
enarrandorum
|
| Dativ |
enarrandis
|
enarrandis
|
enarrandis
|
| Akkusativ |
enarrandos
|
enarrandas
|
enarranda
|
| Ablativ |
enarrandis
|
enarrandis
|
enarrandis
|
| Vokativ |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarrans
|
enarrans
|
enarrans
|
| Genitiv |
enarrantis
|
enarrantis
|
enarrantis
|
| Dativ |
enarranti
|
enarranti
|
enarranti
|
| Akkusativ |
enarrantem
|
enarrantem
|
enarrans
|
| Ablativ |
enarranti enarrante
|
enarranti enarrante
|
enarranti enarrante
|
| Vokativ |
enarrans
|
enarrans
|
enarrans
|
Plural
| Nominativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
| Genitiv |
enarrantium enarrantum
|
enarrantium enarrantum
|
enarrantium enarrantum
|
| Dativ |
enarrantibus
|
enarrantibus
|
enarrantibus
|
| Akkusativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
| Ablativ |
enarrantibus
|
enarrantibus
|
enarrantibus
|
| Vokativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarratus
|
enarrata
|
enarratum
|
| Genitiv |
enarrati
|
enarratae
|
enarrati
|
| Dativ |
enarrato
|
enarratae
|
enarrato
|
| Akkusativ |
enarratum
|
enarratam
|
enarratum
|
| Ablativ |
enarrato
|
enarrata
|
enarrato
|
| Vokativ |
enarrate
|
enarrata
|
enarratum
|
Plural
| Nominativ |
enarrati
|
enarratae
|
enarrata
|
| Genitiv |
enarratorum
|
enarratarum
|
enarratorum
|
| Dativ |
enarratis
|
enarratis
|
enarratis
|
| Akkusativ |
enarratos
|
enarratas
|
enarrata
|
| Ablativ |
enarratis
|
enarratis
|
enarratis
|
| Vokativ |
enarrati
|
enarratae
|
enarrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarraturus
|
enarratura
|
enarraturum
|
| Genitiv |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarraturi
|
| Dativ |
enarraturo
|
enarraturae
|
enarraturo
|
| Akkusativ |
enarraturum
|
enarraturam
|
enarraturum
|
| Ablativ |
enarraturo
|
enarratura
|
enarraturo
|
| Vokativ |
enarrature
|
enarratura
|
enarraturum
|
Plural
| Nominativ |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarratura
|
| Genitiv |
enarraturorum
|
enarraturarum
|
enarraturorum
|
| Dativ |
enarraturis
|
enarraturis
|
enarraturis
|
| Akkusativ |
enarraturos
|
enarraturas
|
enarratura
|
| Ablativ |
enarraturis
|
enarraturis
|
enarraturis
|
| Vokativ |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enarratum
|
enarratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarro
|
ich lege aus |
| 2. Person Singular |
enarras
|
du legst aus |
| 3. Person Singular |
enarrat
|
er/sie/es legt aus |
| 1. Person Plural |
enarramus
|
wir legen aus |
| 2. Person Plural |
enarratis
|
ihr legt aus |
| 3. Person Plural |
enarrant
|
sie legen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarror
|
ich werde ausgelegt |
| 2. Person Singular |
enarraris enarrare
|
du wirst ausgelegt |
| 3. Person Singular |
enarratur
|
er/sie/es wird ausgelegt |
| 1. Person Plural |
enarramur
|
wir werden ausgelegt |
| 2. Person Plural |
enarramini
|
ihr werdet ausgelegt |
| 3. Person Plural |
enarrantur
|
sie werden ausgelegt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrem
|
ich lege aus |
| 2. Person Singular |
enarres
|
du legest aus |
| 3. Person Singular |
enarret
|
er/sie/es lege aus |
| 1. Person Plural |
enarremus
|
wir legen aus |
| 2. Person Plural |
enarretis
|
ihr leget aus |
| 3. Person Plural |
enarrent
|
sie legen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrer
|
ich werde ausgelegt |
| 2. Person Singular |
enarreris enarrere
|
du werdest ausgelegt |
| 3. Person Singular |
enarretur
|
er/sie/es werde ausgelegt |
| 1. Person Plural |
enarremur
|
wir werden ausgelegt |
| 2. Person Plural |
enarremini
|
ihr werdet ausgelegt |
| 3. Person Plural |
enarrentur
|
sie werden ausgelegt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabam
|
ich legte aus |
| 2. Person Singular |
enarrabas
|
du legtest aus |
| 3. Person Singular |
enarrabat
|
er/sie/es legte aus |
| 1. Person Plural |
enarrabamus
|
wir legten aus |
| 2. Person Plural |
enarrabatis
|
ihr legtet aus |
| 3. Person Plural |
enarrabant
|
sie legten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabar
|
ich wurde ausgelegt |
| 2. Person Singular |
enarrabaris enarrabare
|
du wurdest ausgelegt |
| 3. Person Singular |
enarrabatur
|
er/sie/es wurde ausgelegt |
| 1. Person Plural |
enarrabamur
|
wir wurden ausgelegt |
| 2. Person Plural |
enarrabamini
|
ihr wurdet ausgelegt |
| 3. Person Plural |
enarrabantur
|
sie wurden ausgelegt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrarem
|
ich legte aus |
| 2. Person Singular |
enarrares
|
du legtest aus |
| 3. Person Singular |
enarraret
|
er/sie/es legte aus |
| 1. Person Plural |
enarraremus
|
wir legten aus |
| 2. Person Plural |
enarraretis
|
ihr legtet aus |
| 3. Person Plural |
enarrarent
|
sie legten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrarer
|
ich würde ausgelegt |
| 2. Person Singular |
enarrareris enarrarere
|
du würdest ausgelegt |
| 3. Person Singular |
enarraretur
|
er/sie/es würde ausgelegt |
| 1. Person Plural |
enarraremur
|
wir würden ausgelegt |
| 2. Person Plural |
enarraremini
|
ihr würdet ausgelegt |
| 3. Person Plural |
enarrarentur
|
sie würden ausgelegt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabo
|
ich werde auslegen |
| 2. Person Singular |
enarrabis
|
du wirst auslegen |
| 3. Person Singular |
enarrabit
|
er/sie/es wird auslegen |
| 1. Person Plural |
enarrabimus
|
wir werden auslegen |
| 2. Person Plural |
enarrabitis
|
ihr werdet auslegen |
| 3. Person Plural |
enarrabunt
|
sie werden auslegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabor
|
ich werde ausgelegt werden |
| 2. Person Singular |
enarraberis enarrabere
|
du wirst ausgelegt werden |
| 3. Person Singular |
enarrabitur
|
er/sie/es wird ausgelegt werden |
| 1. Person Plural |
enarrabimur
|
wir werden ausgelegt werden |
| 2. Person Plural |
enarrabimini
|
ihr werdet ausgelegt werden |
| 3. Person Plural |
enarrabuntur
|
sie werden ausgelegt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravi
|
ich habe ausgelegt |
| 2. Person Singular |
enarravisti
|
du hast ausgelegt |
| 3. Person Singular |
enarravit
|
er/sie/es hat ausgelegt |
| 1. Person Plural |
enarravimus
|
wir haben ausgelegt |
| 2. Person Plural |
enarravistis
|
ihr habt ausgelegt |
| 3. Person Plural |
enarraverunt enarravere
|
sie haben ausgelegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus sum
|
ich bin ausgelegt worden |
| 2. Person Singular |
enarratus es
|
du bist ausgelegt worden |
| 3. Person Singular |
enarratus est
|
er/sie/es ist ausgelegt worden |
| 1. Person Plural |
enarrati sumus
|
wir sind ausgelegt worden |
| 2. Person Plural |
enarrati estis
|
ihr seid ausgelegt worden |
| 3. Person Plural |
enarrati sunt
|
sie sind ausgelegt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarraverim
|
ich habe ausgelegt |
| 2. Person Singular |
enarraveris
|
du habest ausgelegt |
| 3. Person Singular |
enarraverit
|
er/sie/es habe ausgelegt |
| 1. Person Plural |
enarraverimus
|
wir haben ausgelegt |
| 2. Person Plural |
enarraveritis
|
ihr habet ausgelegt |
| 3. Person Plural |
enarraverint
|
sie haben ausgelegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus sim
|
ich sei ausgelegt worden |
| 2. Person Singular |
enarratus sis
|
du seiest ausgelegt worden |
| 3. Person Singular |
enarratus sit
|
er/sie/es sei ausgelegt worden |
| 1. Person Plural |
enarrati simus
|
wir seien ausgelegt worden |
| 2. Person Plural |
enarrati sitis
|
ihr seiet ausgelegt worden |
| 3. Person Plural |
enarrati sint
|
sie seien ausgelegt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarraveram
|
ich hatte ausgelegt |
| 2. Person Singular |
enarraveras
|
du hattest ausgelegt |
| 3. Person Singular |
enarraverat
|
er/sie/es hatte ausgelegt |
| 1. Person Plural |
enarraveramus
|
wir hatten ausgelegt |
| 2. Person Plural |
enarraveratis
|
ihr hattet ausgelegt |
| 3. Person Plural |
enarraverant
|
sie hatten ausgelegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus eram
|
ich war ausgelegt worden |
| 2. Person Singular |
enarratus eras
|
du warst ausgelegt worden |
| 3. Person Singular |
enarratus erat
|
er/sie/es war ausgelegt worden |
| 1. Person Plural |
enarrati eramus
|
wir waren ausgelegt worden |
| 2. Person Plural |
enarrati eratis
|
ihr wart ausgelegt worden |
| 3. Person Plural |
enarrati erant
|
sie waren ausgelegt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravissem
|
ich hätte ausgelegt |
| 2. Person Singular |
enarravisses
|
du hättest ausgelegt |
| 3. Person Singular |
enarravisset
|
er/sie/es hätte ausgelegt |
| 1. Person Plural |
enarravissemus
|
wir hätten ausgelegt |
| 2. Person Plural |
enarravissetis
|
ihr hättet ausgelegt |
| 3. Person Plural |
enarravissent
|
sie hätten ausgelegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus essem
|
ich wäre ausgelegt worden |
| 2. Person Singular |
enarratus esses
|
du wärest ausgelegt worden |
| 3. Person Singular |
enarratus esset
|
er/sie/es wäre ausgelegt worden |
| 1. Person Plural |
enarrati essemus
|
wir wären ausgelegt worden |
| 2. Person Plural |
enarrati essetis
|
ihr wäret ausgelegt worden |
| 3. Person Plural |
enarrati essent
|
sie wären ausgelegt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravero
|
ich werde ausgelegt haben |
| 2. Person Singular |
enarraveris
|
du wirst ausgelegt haben |
| 3. Person Singular |
enarraverit
|
er/sie/es wird ausgelegt haben |
| 1. Person Plural |
enarraverimus
|
wir werden ausgelegt haben |
| 2. Person Plural |
enarraveritis
|
ihr werdet ausgelegt haben |
| 3. Person Plural |
enarraverint
|
sie werden ausgelegt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus ero
|
ich werde ausgelegt worden sein |
| 2. Person Singular |
enarratus eris
|
du wirst ausgelegt worden sein |
| 3. Person Singular |
enarratus erit
|
er/sie/es wird ausgelegt worden sein |
| 1. Person Plural |
enarrati erimus
|
wir werden ausgelegt worden sein |
| 2. Person Plural |
enarrati eritis
|
ihr werdet ausgelegt worden sein |
| 3. Person Plural |
enarrati erunt
|
sie werden ausgelegt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enarrare
|
auslegen |
| Vorzeitigkeit |
enarravisse
|
ausgelegt haben |
| Nachzeitigkeit |
enarraturum esse
|
auslegen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enarrari enarrarier
|
ausgelegt werden |
| Vorzeitigkeit |
enarratum esse
|
ausgelegt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enarratum iri
|
künftig ausgelegt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enarra
|
lege aus; leg aus! |
| 2. Person Plural |
enarrate
|
legt aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enarrato
|
| 3. Person Singular |
enarrato
|
| 2. Person Plural |
enarratote
|
| 3. Person Plural |
enarranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enarrare
|
das Auslegen |
| Genitiv |
enarrandi
|
des Auslegens |
| Dativ |
enarrando
|
dem Auslegen |
| Akkusativ |
enarrandum
|
das Auslegen |
| Ablativ |
enarrando
|
durch das Auslegen |
| Vokativ |
enarrande
|
Auslegen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarrandus
|
enarranda
|
enarrandum
|
| Genitiv |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarrandi
|
| Dativ |
enarrando
|
enarrandae
|
enarrando
|
| Akkusativ |
enarrandum
|
enarrandam
|
enarrandum
|
| Ablativ |
enarrando
|
enarranda
|
enarrando
|
| Vokativ |
enarrande
|
enarranda
|
enarrandum
|
Plural
| Nominativ |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarranda
|
| Genitiv |
enarrandorum
|
enarrandarum
|
enarrandorum
|
| Dativ |
enarrandis
|
enarrandis
|
enarrandis
|
| Akkusativ |
enarrandos
|
enarrandas
|
enarranda
|
| Ablativ |
enarrandis
|
enarrandis
|
enarrandis
|
| Vokativ |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarrans
|
enarrans
|
enarrans
|
| Genitiv |
enarrantis
|
enarrantis
|
enarrantis
|
| Dativ |
enarranti
|
enarranti
|
enarranti
|
| Akkusativ |
enarrantem
|
enarrantem
|
enarrans
|
| Ablativ |
enarranti enarrante
|
enarranti enarrante
|
enarranti enarrante
|
| Vokativ |
enarrans
|
enarrans
|
enarrans
|
Plural
| Nominativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
| Genitiv |
enarrantium enarrantum
|
enarrantium enarrantum
|
enarrantium enarrantum
|
| Dativ |
enarrantibus
|
enarrantibus
|
enarrantibus
|
| Akkusativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
| Ablativ |
enarrantibus
|
enarrantibus
|
enarrantibus
|
| Vokativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarratus
|
enarrata
|
enarratum
|
| Genitiv |
enarrati
|
enarratae
|
enarrati
|
| Dativ |
enarrato
|
enarratae
|
enarrato
|
| Akkusativ |
enarratum
|
enarratam
|
enarratum
|
| Ablativ |
enarrato
|
enarrata
|
enarrato
|
| Vokativ |
enarrate
|
enarrata
|
enarratum
|
Plural
| Nominativ |
enarrati
|
enarratae
|
enarrata
|
| Genitiv |
enarratorum
|
enarratarum
|
enarratorum
|
| Dativ |
enarratis
|
enarratis
|
enarratis
|
| Akkusativ |
enarratos
|
enarratas
|
enarrata
|
| Ablativ |
enarratis
|
enarratis
|
enarratis
|
| Vokativ |
enarrati
|
enarratae
|
enarrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarraturus
|
enarratura
|
enarraturum
|
| Genitiv |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarraturi
|
| Dativ |
enarraturo
|
enarraturae
|
enarraturo
|
| Akkusativ |
enarraturum
|
enarraturam
|
enarraturum
|
| Ablativ |
enarraturo
|
enarratura
|
enarraturo
|
| Vokativ |
enarrature
|
enarratura
|
enarraturum
|
Plural
| Nominativ |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarratura
|
| Genitiv |
enarraturorum
|
enarraturarum
|
enarraturorum
|
| Dativ |
enarraturis
|
enarraturis
|
enarraturis
|
| Akkusativ |
enarraturos
|
enarraturas
|
enarratura
|
| Ablativ |
enarraturis
|
enarraturis
|
enarraturis
|
| Vokativ |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enarratum
|
enarratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarro
|
|
| 2. Person Singular |
enarras
|
|
| 3. Person Singular |
enarrat
|
|
| 1. Person Plural |
enarramus
|
|
| 2. Person Plural |
enarratis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarror
|
|
| 2. Person Singular |
enarraris enarrare
|
|
| 3. Person Singular |
enarratur
|
|
| 1. Person Plural |
enarramur
|
|
| 2. Person Plural |
enarramini
|
|
| 3. Person Plural |
enarrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrem
|
|
| 2. Person Singular |
enarres
|
|
| 3. Person Singular |
enarret
|
|
| 1. Person Plural |
enarremus
|
|
| 2. Person Plural |
enarretis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrer
|
|
| 2. Person Singular |
enarreris enarrere
|
|
| 3. Person Singular |
enarretur
|
|
| 1. Person Plural |
enarremur
|
|
| 2. Person Plural |
enarremini
|
|
| 3. Person Plural |
enarrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabam
|
|
| 2. Person Singular |
enarrabas
|
|
| 3. Person Singular |
enarrabat
|
|
| 1. Person Plural |
enarrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
enarrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabar
|
|
| 2. Person Singular |
enarrabaris enarrabare
|
|
| 3. Person Singular |
enarrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
enarrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
enarrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
enarrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrarem
|
|
| 2. Person Singular |
enarrares
|
|
| 3. Person Singular |
enarraret
|
|
| 1. Person Plural |
enarraremus
|
|
| 2. Person Plural |
enarraretis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrarer
|
|
| 2. Person Singular |
enarrareris enarrarere
|
|
| 3. Person Singular |
enarraretur
|
|
| 1. Person Plural |
enarraremur
|
|
| 2. Person Plural |
enarraremini
|
|
| 3. Person Plural |
enarrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabo
|
|
| 2. Person Singular |
enarrabis
|
|
| 3. Person Singular |
enarrabit
|
|
| 1. Person Plural |
enarrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
enarrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabor
|
|
| 2. Person Singular |
enarraberis enarrabere
|
|
| 3. Person Singular |
enarrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
enarrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
enarrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
enarrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravi
|
|
| 2. Person Singular |
enarravisti
|
|
| 3. Person Singular |
enarravit
|
|
| 1. Person Plural |
enarravimus
|
|
| 2. Person Plural |
enarravistis
|
|
| 3. Person Plural |
enarraverunt enarravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
enarratus es
|
|
| 3. Person Singular |
enarratus est
|
|
| 1. Person Plural |
enarrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
enarrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarraverim
|
|
| 2. Person Singular |
enarraveris
|
|
| 3. Person Singular |
enarraverit
|
|
| 1. Person Plural |
enarraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enarraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enarraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
enarratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
enarratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
enarrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
enarrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarraveram
|
|
| 2. Person Singular |
enarraveras
|
|
| 3. Person Singular |
enarraverat
|
|
| 1. Person Plural |
enarraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
enarraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
enarraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
enarratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
enarratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
enarrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
enarrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravissem
|
|
| 2. Person Singular |
enarravisses
|
|
| 3. Person Singular |
enarravisset
|
|
| 1. Person Plural |
enarravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
enarravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
enarravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
enarratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
enarratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
enarrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
enarrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravero
|
|
| 2. Person Singular |
enarraveris
|
|
| 3. Person Singular |
enarraverit
|
|
| 1. Person Plural |
enarraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enarraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enarraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
enarratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
enarratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
enarrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
enarrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
enarrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enarrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
enarravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enarraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enarrari enarrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
enarratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enarratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enarra
|
! |
| 2. Person Plural |
enarrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enarrato
|
| 3. Person Singular |
enarrato
|
| 2. Person Plural |
enarratote
|
| 3. Person Plural |
enarranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enarrare
|
|
| Genitiv |
enarrandi
|
|
| Dativ |
enarrando
|
|
| Akkusativ |
enarrandum
|
|
| Ablativ |
enarrando
|
|
| Vokativ |
enarrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarrandus
|
enarranda
|
enarrandum
|
| Genitiv |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarrandi
|
| Dativ |
enarrando
|
enarrandae
|
enarrando
|
| Akkusativ |
enarrandum
|
enarrandam
|
enarrandum
|
| Ablativ |
enarrando
|
enarranda
|
enarrando
|
| Vokativ |
enarrande
|
enarranda
|
enarrandum
|
Plural
| Nominativ |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarranda
|
| Genitiv |
enarrandorum
|
enarrandarum
|
enarrandorum
|
| Dativ |
enarrandis
|
enarrandis
|
enarrandis
|
| Akkusativ |
enarrandos
|
enarrandas
|
enarranda
|
| Ablativ |
enarrandis
|
enarrandis
|
enarrandis
|
| Vokativ |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarrans
|
enarrans
|
enarrans
|
| Genitiv |
enarrantis
|
enarrantis
|
enarrantis
|
| Dativ |
enarranti
|
enarranti
|
enarranti
|
| Akkusativ |
enarrantem
|
enarrantem
|
enarrans
|
| Ablativ |
enarranti enarrante
|
enarranti enarrante
|
enarranti enarrante
|
| Vokativ |
enarrans
|
enarrans
|
enarrans
|
Plural
| Nominativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
| Genitiv |
enarrantium enarrantum
|
enarrantium enarrantum
|
enarrantium enarrantum
|
| Dativ |
enarrantibus
|
enarrantibus
|
enarrantibus
|
| Akkusativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
| Ablativ |
enarrantibus
|
enarrantibus
|
enarrantibus
|
| Vokativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarratus
|
enarrata
|
enarratum
|
| Genitiv |
enarrati
|
enarratae
|
enarrati
|
| Dativ |
enarrato
|
enarratae
|
enarrato
|
| Akkusativ |
enarratum
|
enarratam
|
enarratum
|
| Ablativ |
enarrato
|
enarrata
|
enarrato
|
| Vokativ |
enarrate
|
enarrata
|
enarratum
|
Plural
| Nominativ |
enarrati
|
enarratae
|
enarrata
|
| Genitiv |
enarratorum
|
enarratarum
|
enarratorum
|
| Dativ |
enarratis
|
enarratis
|
enarratis
|
| Akkusativ |
enarratos
|
enarratas
|
enarrata
|
| Ablativ |
enarratis
|
enarratis
|
enarratis
|
| Vokativ |
enarrati
|
enarratae
|
enarrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarraturus
|
enarratura
|
enarraturum
|
| Genitiv |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarraturi
|
| Dativ |
enarraturo
|
enarraturae
|
enarraturo
|
| Akkusativ |
enarraturum
|
enarraturam
|
enarraturum
|
| Ablativ |
enarraturo
|
enarratura
|
enarraturo
|
| Vokativ |
enarrature
|
enarratura
|
enarraturum
|
Plural
| Nominativ |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarratura
|
| Genitiv |
enarraturorum
|
enarraturarum
|
enarraturorum
|
| Dativ |
enarraturis
|
enarraturis
|
enarraturis
|
| Akkusativ |
enarraturos
|
enarraturas
|
enarratura
|
| Ablativ |
enarraturis
|
enarraturis
|
enarraturis
|
| Vokativ |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enarratum
|
enarratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarro
|
ich erkläre |
| 2. Person Singular |
enarras
|
du erklärst |
| 3. Person Singular |
enarrat
|
er/sie/es erklärt |
| 1. Person Plural |
enarramus
|
wir erklären |
| 2. Person Plural |
enarratis
|
ihr erklärt |
| 3. Person Plural |
enarrant
|
sie erklären |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarror
|
ich werde erklärt |
| 2. Person Singular |
enarraris enarrare
|
du wirst erklärt |
| 3. Person Singular |
enarratur
|
er/sie/es wird erklärt |
| 1. Person Plural |
enarramur
|
wir werden erklärt |
| 2. Person Plural |
enarramini
|
ihr werdet erklärt |
| 3. Person Plural |
enarrantur
|
sie werden erklärt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrem
|
ich erkläre |
| 2. Person Singular |
enarres
|
du erklärest |
| 3. Person Singular |
enarret
|
er/sie/es erkläre |
| 1. Person Plural |
enarremus
|
wir erklären |
| 2. Person Plural |
enarretis
|
ihr erkläret |
| 3. Person Plural |
enarrent
|
sie erklären |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrer
|
ich werde erklärt |
| 2. Person Singular |
enarreris enarrere
|
du werdest erklärt |
| 3. Person Singular |
enarretur
|
er/sie/es werde erklärt |
| 1. Person Plural |
enarremur
|
wir werden erklärt |
| 2. Person Plural |
enarremini
|
ihr werdet erklärt |
| 3. Person Plural |
enarrentur
|
sie werden erklärt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabam
|
ich erklärte |
| 2. Person Singular |
enarrabas
|
du erklärtest |
| 3. Person Singular |
enarrabat
|
er/sie/es erklärte |
| 1. Person Plural |
enarrabamus
|
wir erklärten |
| 2. Person Plural |
enarrabatis
|
ihr erklärtet |
| 3. Person Plural |
enarrabant
|
sie erklärten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabar
|
ich wurde erklärt |
| 2. Person Singular |
enarrabaris enarrabare
|
du wurdest erklärt |
| 3. Person Singular |
enarrabatur
|
er/sie/es wurde erklärt |
| 1. Person Plural |
enarrabamur
|
wir wurden erklärt |
| 2. Person Plural |
enarrabamini
|
ihr wurdet erklärt |
| 3. Person Plural |
enarrabantur
|
sie wurden erklärt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrarem
|
ich erklärte |
| 2. Person Singular |
enarrares
|
du erklärtest |
| 3. Person Singular |
enarraret
|
er/sie/es erklärte |
| 1. Person Plural |
enarraremus
|
wir erklärten |
| 2. Person Plural |
enarraretis
|
ihr erklärtet |
| 3. Person Plural |
enarrarent
|
sie erklärten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrarer
|
ich würde erklärt |
| 2. Person Singular |
enarrareris enarrarere
|
du würdest erklärt |
| 3. Person Singular |
enarraretur
|
er/sie/es würde erklärt |
| 1. Person Plural |
enarraremur
|
wir würden erklärt |
| 2. Person Plural |
enarraremini
|
ihr würdet erklärt |
| 3. Person Plural |
enarrarentur
|
sie würden erklärt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabo
|
ich werde erklären |
| 2. Person Singular |
enarrabis
|
du wirst erklären |
| 3. Person Singular |
enarrabit
|
er/sie/es wird erklären |
| 1. Person Plural |
enarrabimus
|
wir werden erklären |
| 2. Person Plural |
enarrabitis
|
ihr werdet erklären |
| 3. Person Plural |
enarrabunt
|
sie werden erklären |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabor
|
ich werde erklärt werden |
| 2. Person Singular |
enarraberis enarrabere
|
du wirst erklärt werden |
| 3. Person Singular |
enarrabitur
|
er/sie/es wird erklärt werden |
| 1. Person Plural |
enarrabimur
|
wir werden erklärt werden |
| 2. Person Plural |
enarrabimini
|
ihr werdet erklärt werden |
| 3. Person Plural |
enarrabuntur
|
sie werden erklärt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravi
|
ich habe erklärt |
| 2. Person Singular |
enarravisti
|
du hast erklärt |
| 3. Person Singular |
enarravit
|
er/sie/es hat erklärt |
| 1. Person Plural |
enarravimus
|
wir haben erklärt |
| 2. Person Plural |
enarravistis
|
ihr habt erklärt |
| 3. Person Plural |
enarraverunt enarravere
|
sie haben erklärt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus sum
|
ich bin erklärt worden |
| 2. Person Singular |
enarratus es
|
du bist erklärt worden |
| 3. Person Singular |
enarratus est
|
er/sie/es ist erklärt worden |
| 1. Person Plural |
enarrati sumus
|
wir sind erklärt worden |
| 2. Person Plural |
enarrati estis
|
ihr seid erklärt worden |
| 3. Person Plural |
enarrati sunt
|
sie sind erklärt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarraverim
|
ich habe erklärt |
| 2. Person Singular |
enarraveris
|
du habest erklärt |
| 3. Person Singular |
enarraverit
|
er/sie/es habe erklärt |
| 1. Person Plural |
enarraverimus
|
wir haben erklärt |
| 2. Person Plural |
enarraveritis
|
ihr habet erklärt |
| 3. Person Plural |
enarraverint
|
sie haben erklärt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus sim
|
ich sei erklärt worden |
| 2. Person Singular |
enarratus sis
|
du seiest erklärt worden |
| 3. Person Singular |
enarratus sit
|
er/sie/es sei erklärt worden |
| 1. Person Plural |
enarrati simus
|
wir seien erklärt worden |
| 2. Person Plural |
enarrati sitis
|
ihr seiet erklärt worden |
| 3. Person Plural |
enarrati sint
|
sie seien erklärt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarraveram
|
ich hatte erklärt |
| 2. Person Singular |
enarraveras
|
du hattest erklärt |
| 3. Person Singular |
enarraverat
|
er/sie/es hatte erklärt |
| 1. Person Plural |
enarraveramus
|
wir hatten erklärt |
| 2. Person Plural |
enarraveratis
|
ihr hattet erklärt |
| 3. Person Plural |
enarraverant
|
sie hatten erklärt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus eram
|
ich war erklärt worden |
| 2. Person Singular |
enarratus eras
|
du warst erklärt worden |
| 3. Person Singular |
enarratus erat
|
er/sie/es war erklärt worden |
| 1. Person Plural |
enarrati eramus
|
wir waren erklärt worden |
| 2. Person Plural |
enarrati eratis
|
ihr wart erklärt worden |
| 3. Person Plural |
enarrati erant
|
sie waren erklärt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravissem
|
ich hätte erklärt |
| 2. Person Singular |
enarravisses
|
du hättest erklärt |
| 3. Person Singular |
enarravisset
|
er/sie/es hätte erklärt |
| 1. Person Plural |
enarravissemus
|
wir hätten erklärt |
| 2. Person Plural |
enarravissetis
|
ihr hättet erklärt |
| 3. Person Plural |
enarravissent
|
sie hätten erklärt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus essem
|
ich wäre erklärt worden |
| 2. Person Singular |
enarratus esses
|
du wärest erklärt worden |
| 3. Person Singular |
enarratus esset
|
er/sie/es wäre erklärt worden |
| 1. Person Plural |
enarrati essemus
|
wir wären erklärt worden |
| 2. Person Plural |
enarrati essetis
|
ihr wäret erklärt worden |
| 3. Person Plural |
enarrati essent
|
sie wären erklärt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravero
|
ich werde erklärt haben |
| 2. Person Singular |
enarraveris
|
du wirst erklärt haben |
| 3. Person Singular |
enarraverit
|
er/sie/es wird erklärt haben |
| 1. Person Plural |
enarraverimus
|
wir werden erklärt haben |
| 2. Person Plural |
enarraveritis
|
ihr werdet erklärt haben |
| 3. Person Plural |
enarraverint
|
sie werden erklärt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus ero
|
ich werde erklärt worden sein |
| 2. Person Singular |
enarratus eris
|
du wirst erklärt worden sein |
| 3. Person Singular |
enarratus erit
|
er/sie/es wird erklärt worden sein |
| 1. Person Plural |
enarrati erimus
|
wir werden erklärt worden sein |
| 2. Person Plural |
enarrati eritis
|
ihr werdet erklärt worden sein |
| 3. Person Plural |
enarrati erunt
|
sie werden erklärt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enarrare
|
erklären |
| Vorzeitigkeit |
enarravisse
|
erklärt haben |
| Nachzeitigkeit |
enarraturum esse
|
erklären werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enarrari enarrarier
|
erklärt werden |
| Vorzeitigkeit |
enarratum esse
|
erklärt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enarratum iri
|
künftig erklärt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enarra
|
erkläre; erklär! |
| 2. Person Plural |
enarrate
|
erklärt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enarrato
|
| 3. Person Singular |
enarrato
|
| 2. Person Plural |
enarratote
|
| 3. Person Plural |
enarranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enarrare
|
das Erklären |
| Genitiv |
enarrandi
|
des Erklärens |
| Dativ |
enarrando
|
dem Erklären |
| Akkusativ |
enarrandum
|
das Erklären |
| Ablativ |
enarrando
|
durch das Erklären |
| Vokativ |
enarrande
|
Erklären! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarrandus
|
enarranda
|
enarrandum
|
| Genitiv |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarrandi
|
| Dativ |
enarrando
|
enarrandae
|
enarrando
|
| Akkusativ |
enarrandum
|
enarrandam
|
enarrandum
|
| Ablativ |
enarrando
|
enarranda
|
enarrando
|
| Vokativ |
enarrande
|
enarranda
|
enarrandum
|
Plural
| Nominativ |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarranda
|
| Genitiv |
enarrandorum
|
enarrandarum
|
enarrandorum
|
| Dativ |
enarrandis
|
enarrandis
|
enarrandis
|
| Akkusativ |
enarrandos
|
enarrandas
|
enarranda
|
| Ablativ |
enarrandis
|
enarrandis
|
enarrandis
|
| Vokativ |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarrans
|
enarrans
|
enarrans
|
| Genitiv |
enarrantis
|
enarrantis
|
enarrantis
|
| Dativ |
enarranti
|
enarranti
|
enarranti
|
| Akkusativ |
enarrantem
|
enarrantem
|
enarrans
|
| Ablativ |
enarranti enarrante
|
enarranti enarrante
|
enarranti enarrante
|
| Vokativ |
enarrans
|
enarrans
|
enarrans
|
Plural
| Nominativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
| Genitiv |
enarrantium enarrantum
|
enarrantium enarrantum
|
enarrantium enarrantum
|
| Dativ |
enarrantibus
|
enarrantibus
|
enarrantibus
|
| Akkusativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
| Ablativ |
enarrantibus
|
enarrantibus
|
enarrantibus
|
| Vokativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarratus
|
enarrata
|
enarratum
|
| Genitiv |
enarrati
|
enarratae
|
enarrati
|
| Dativ |
enarrato
|
enarratae
|
enarrato
|
| Akkusativ |
enarratum
|
enarratam
|
enarratum
|
| Ablativ |
enarrato
|
enarrata
|
enarrato
|
| Vokativ |
enarrate
|
enarrata
|
enarratum
|
Plural
| Nominativ |
enarrati
|
enarratae
|
enarrata
|
| Genitiv |
enarratorum
|
enarratarum
|
enarratorum
|
| Dativ |
enarratis
|
enarratis
|
enarratis
|
| Akkusativ |
enarratos
|
enarratas
|
enarrata
|
| Ablativ |
enarratis
|
enarratis
|
enarratis
|
| Vokativ |
enarrati
|
enarratae
|
enarrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarraturus
|
enarratura
|
enarraturum
|
| Genitiv |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarraturi
|
| Dativ |
enarraturo
|
enarraturae
|
enarraturo
|
| Akkusativ |
enarraturum
|
enarraturam
|
enarraturum
|
| Ablativ |
enarraturo
|
enarratura
|
enarraturo
|
| Vokativ |
enarrature
|
enarratura
|
enarraturum
|
Plural
| Nominativ |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarratura
|
| Genitiv |
enarraturorum
|
enarraturarum
|
enarraturorum
|
| Dativ |
enarraturis
|
enarraturis
|
enarraturis
|
| Akkusativ |
enarraturos
|
enarraturas
|
enarratura
|
| Ablativ |
enarraturis
|
enarraturis
|
enarraturis
|
| Vokativ |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enarratum
|
enarratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarro
|
ich interpretiere |
| 2. Person Singular |
enarras
|
du interpretierst |
| 3. Person Singular |
enarrat
|
er/sie/es interpretiert |
| 1. Person Plural |
enarramus
|
wir interpretieren |
| 2. Person Plural |
enarratis
|
ihr interpretiert |
| 3. Person Plural |
enarrant
|
sie interpretieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarror
|
ich werde interpretiert |
| 2. Person Singular |
enarraris enarrare
|
du wirst interpretiert |
| 3. Person Singular |
enarratur
|
er/sie/es wird interpretiert |
| 1. Person Plural |
enarramur
|
wir werden interpretiert |
| 2. Person Plural |
enarramini
|
ihr werdet interpretiert |
| 3. Person Plural |
enarrantur
|
sie werden interpretiert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrem
|
ich interpretiere |
| 2. Person Singular |
enarres
|
du interpretierest |
| 3. Person Singular |
enarret
|
er/sie/es interpretiere |
| 1. Person Plural |
enarremus
|
wir interpretieren |
| 2. Person Plural |
enarretis
|
ihr interpretieret |
| 3. Person Plural |
enarrent
|
sie interpretieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrer
|
ich werde interpretiert |
| 2. Person Singular |
enarreris enarrere
|
du werdest interpretiert |
| 3. Person Singular |
enarretur
|
er/sie/es werde interpretiert |
| 1. Person Plural |
enarremur
|
wir werden interpretiert |
| 2. Person Plural |
enarremini
|
ihr werdet interpretiert |
| 3. Person Plural |
enarrentur
|
sie werden interpretiert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabam
|
ich interpretierte |
| 2. Person Singular |
enarrabas
|
du interpretiertest |
| 3. Person Singular |
enarrabat
|
er/sie/es interpretierte |
| 1. Person Plural |
enarrabamus
|
wir interpretierten |
| 2. Person Plural |
enarrabatis
|
ihr interpretiertet |
| 3. Person Plural |
enarrabant
|
sie interpretierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabar
|
ich wurde interpretiert |
| 2. Person Singular |
enarrabaris enarrabare
|
du wurdest interpretiert |
| 3. Person Singular |
enarrabatur
|
er/sie/es wurde interpretiert |
| 1. Person Plural |
enarrabamur
|
wir wurden interpretiert |
| 2. Person Plural |
enarrabamini
|
ihr wurdet interpretiert |
| 3. Person Plural |
enarrabantur
|
sie wurden interpretiert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrarem
|
ich interpretierte |
| 2. Person Singular |
enarrares
|
du interpretiertest |
| 3. Person Singular |
enarraret
|
er/sie/es interpretierte |
| 1. Person Plural |
enarraremus
|
wir interpretierten |
| 2. Person Plural |
enarraretis
|
ihr interpretiertet |
| 3. Person Plural |
enarrarent
|
sie interpretierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrarer
|
ich würde interpretiert |
| 2. Person Singular |
enarrareris enarrarere
|
du würdest interpretiert |
| 3. Person Singular |
enarraretur
|
er/sie/es würde interpretiert |
| 1. Person Plural |
enarraremur
|
wir würden interpretiert |
| 2. Person Plural |
enarraremini
|
ihr würdet interpretiert |
| 3. Person Plural |
enarrarentur
|
sie würden interpretiert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabo
|
ich werde interpretieren |
| 2. Person Singular |
enarrabis
|
du wirst interpretieren |
| 3. Person Singular |
enarrabit
|
er/sie/es wird interpretieren |
| 1. Person Plural |
enarrabimus
|
wir werden interpretieren |
| 2. Person Plural |
enarrabitis
|
ihr werdet interpretieren |
| 3. Person Plural |
enarrabunt
|
sie werden interpretieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarrabor
|
ich werde interpretiert werden |
| 2. Person Singular |
enarraberis enarrabere
|
du wirst interpretiert werden |
| 3. Person Singular |
enarrabitur
|
er/sie/es wird interpretiert werden |
| 1. Person Plural |
enarrabimur
|
wir werden interpretiert werden |
| 2. Person Plural |
enarrabimini
|
ihr werdet interpretiert werden |
| 3. Person Plural |
enarrabuntur
|
sie werden interpretiert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravi
|
ich habe interpretiert |
| 2. Person Singular |
enarravisti
|
du hast interpretiert |
| 3. Person Singular |
enarravit
|
er/sie/es hat interpretiert |
| 1. Person Plural |
enarravimus
|
wir haben interpretiert |
| 2. Person Plural |
enarravistis
|
ihr habt interpretiert |
| 3. Person Plural |
enarraverunt enarravere
|
sie haben interpretiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus sum
|
ich bin interpretiert worden |
| 2. Person Singular |
enarratus es
|
du bist interpretiert worden |
| 3. Person Singular |
enarratus est
|
er/sie/es ist interpretiert worden |
| 1. Person Plural |
enarrati sumus
|
wir sind interpretiert worden |
| 2. Person Plural |
enarrati estis
|
ihr seid interpretiert worden |
| 3. Person Plural |
enarrati sunt
|
sie sind interpretiert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarraverim
|
ich habe interpretiert |
| 2. Person Singular |
enarraveris
|
du habest interpretiert |
| 3. Person Singular |
enarraverit
|
er/sie/es habe interpretiert |
| 1. Person Plural |
enarraverimus
|
wir haben interpretiert |
| 2. Person Plural |
enarraveritis
|
ihr habet interpretiert |
| 3. Person Plural |
enarraverint
|
sie haben interpretiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus sim
|
ich sei interpretiert worden |
| 2. Person Singular |
enarratus sis
|
du seiest interpretiert worden |
| 3. Person Singular |
enarratus sit
|
er/sie/es sei interpretiert worden |
| 1. Person Plural |
enarrati simus
|
wir seien interpretiert worden |
| 2. Person Plural |
enarrati sitis
|
ihr seiet interpretiert worden |
| 3. Person Plural |
enarrati sint
|
sie seien interpretiert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarraveram
|
ich hatte interpretiert |
| 2. Person Singular |
enarraveras
|
du hattest interpretiert |
| 3. Person Singular |
enarraverat
|
er/sie/es hatte interpretiert |
| 1. Person Plural |
enarraveramus
|
wir hatten interpretiert |
| 2. Person Plural |
enarraveratis
|
ihr hattet interpretiert |
| 3. Person Plural |
enarraverant
|
sie hatten interpretiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus eram
|
ich war interpretiert worden |
| 2. Person Singular |
enarratus eras
|
du warst interpretiert worden |
| 3. Person Singular |
enarratus erat
|
er/sie/es war interpretiert worden |
| 1. Person Plural |
enarrati eramus
|
wir waren interpretiert worden |
| 2. Person Plural |
enarrati eratis
|
ihr wart interpretiert worden |
| 3. Person Plural |
enarrati erant
|
sie waren interpretiert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravissem
|
ich hätte interpretiert |
| 2. Person Singular |
enarravisses
|
du hättest interpretiert |
| 3. Person Singular |
enarravisset
|
er/sie/es hätte interpretiert |
| 1. Person Plural |
enarravissemus
|
wir hätten interpretiert |
| 2. Person Plural |
enarravissetis
|
ihr hättet interpretiert |
| 3. Person Plural |
enarravissent
|
sie hätten interpretiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus essem
|
ich wäre interpretiert worden |
| 2. Person Singular |
enarratus esses
|
du wärest interpretiert worden |
| 3. Person Singular |
enarratus esset
|
er/sie/es wäre interpretiert worden |
| 1. Person Plural |
enarrati essemus
|
wir wären interpretiert worden |
| 2. Person Plural |
enarrati essetis
|
ihr wäret interpretiert worden |
| 3. Person Plural |
enarrati essent
|
sie wären interpretiert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enarravero
|
ich werde interpretiert haben |
| 2. Person Singular |
enarraveris
|
du wirst interpretiert haben |
| 3. Person Singular |
enarraverit
|
er/sie/es wird interpretiert haben |
| 1. Person Plural |
enarraverimus
|
wir werden interpretiert haben |
| 2. Person Plural |
enarraveritis
|
ihr werdet interpretiert haben |
| 3. Person Plural |
enarraverint
|
sie werden interpretiert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enarratus ero
|
ich werde interpretiert worden sein |
| 2. Person Singular |
enarratus eris
|
du wirst interpretiert worden sein |
| 3. Person Singular |
enarratus erit
|
er/sie/es wird interpretiert worden sein |
| 1. Person Plural |
enarrati erimus
|
wir werden interpretiert worden sein |
| 2. Person Plural |
enarrati eritis
|
ihr werdet interpretiert worden sein |
| 3. Person Plural |
enarrati erunt
|
sie werden interpretiert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enarrare
|
interpretieren |
| Vorzeitigkeit |
enarravisse
|
interpretiert haben |
| Nachzeitigkeit |
enarraturum esse
|
interpretieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enarrari enarrarier
|
interpretiert werden |
| Vorzeitigkeit |
enarratum esse
|
interpretiert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enarratum iri
|
künftig interpretiert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enarra
|
interpretiere; interpretier! |
| 2. Person Plural |
enarrate
|
interpretiert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enarrato
|
| 3. Person Singular |
enarrato
|
| 2. Person Plural |
enarratote
|
| 3. Person Plural |
enarranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enarrare
|
das Interpretieren |
| Genitiv |
enarrandi
|
des Interpretierens |
| Dativ |
enarrando
|
dem Interpretieren |
| Akkusativ |
enarrandum
|
das Interpretieren |
| Ablativ |
enarrando
|
durch das Interpretieren |
| Vokativ |
enarrande
|
Interpretieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarrandus
|
enarranda
|
enarrandum
|
| Genitiv |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarrandi
|
| Dativ |
enarrando
|
enarrandae
|
enarrando
|
| Akkusativ |
enarrandum
|
enarrandam
|
enarrandum
|
| Ablativ |
enarrando
|
enarranda
|
enarrando
|
| Vokativ |
enarrande
|
enarranda
|
enarrandum
|
Plural
| Nominativ |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarranda
|
| Genitiv |
enarrandorum
|
enarrandarum
|
enarrandorum
|
| Dativ |
enarrandis
|
enarrandis
|
enarrandis
|
| Akkusativ |
enarrandos
|
enarrandas
|
enarranda
|
| Ablativ |
enarrandis
|
enarrandis
|
enarrandis
|
| Vokativ |
enarrandi
|
enarrandae
|
enarranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarrans
|
enarrans
|
enarrans
|
| Genitiv |
enarrantis
|
enarrantis
|
enarrantis
|
| Dativ |
enarranti
|
enarranti
|
enarranti
|
| Akkusativ |
enarrantem
|
enarrantem
|
enarrans
|
| Ablativ |
enarranti enarrante
|
enarranti enarrante
|
enarranti enarrante
|
| Vokativ |
enarrans
|
enarrans
|
enarrans
|
Plural
| Nominativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
| Genitiv |
enarrantium enarrantum
|
enarrantium enarrantum
|
enarrantium enarrantum
|
| Dativ |
enarrantibus
|
enarrantibus
|
enarrantibus
|
| Akkusativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
| Ablativ |
enarrantibus
|
enarrantibus
|
enarrantibus
|
| Vokativ |
enarrantes
|
enarrantes
|
enarrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarratus
|
enarrata
|
enarratum
|
| Genitiv |
enarrati
|
enarratae
|
enarrati
|
| Dativ |
enarrato
|
enarratae
|
enarrato
|
| Akkusativ |
enarratum
|
enarratam
|
enarratum
|
| Ablativ |
enarrato
|
enarrata
|
enarrato
|
| Vokativ |
enarrate
|
enarrata
|
enarratum
|
Plural
| Nominativ |
enarrati
|
enarratae
|
enarrata
|
| Genitiv |
enarratorum
|
enarratarum
|
enarratorum
|
| Dativ |
enarratis
|
enarratis
|
enarratis
|
| Akkusativ |
enarratos
|
enarratas
|
enarrata
|
| Ablativ |
enarratis
|
enarratis
|
enarratis
|
| Vokativ |
enarrati
|
enarratae
|
enarrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enarraturus
|
enarratura
|
enarraturum
|
| Genitiv |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarraturi
|
| Dativ |
enarraturo
|
enarraturae
|
enarraturo
|
| Akkusativ |
enarraturum
|
enarraturam
|
enarraturum
|
| Ablativ |
enarraturo
|
enarratura
|
enarraturo
|
| Vokativ |
enarrature
|
enarratura
|
enarraturum
|
Plural
| Nominativ |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarratura
|
| Genitiv |
enarraturorum
|
enarraturarum
|
enarraturorum
|
| Dativ |
enarraturis
|
enarraturis
|
enarraturis
|
| Akkusativ |
enarraturos
|
enarraturas
|
enarratura
|
| Ablativ |
enarraturis
|
enarraturis
|
enarraturis
|
| Vokativ |
enarraturi
|
enarraturae
|
enarratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enarratum
|
enarratu
|