Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervo
|
|
| 2. Person Singular |
enervas
|
|
| 3. Person Singular |
enervat
|
|
| 1. Person Plural |
enervamus
|
|
| 2. Person Plural |
enervatis
|
|
| 3. Person Plural |
enervant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervor
|
|
| 2. Person Singular |
enervaris enervare
|
|
| 3. Person Singular |
enervatur
|
|
| 1. Person Plural |
enervamur
|
|
| 2. Person Plural |
enervamini
|
|
| 3. Person Plural |
enervantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervem
|
|
| 2. Person Singular |
enerves
|
|
| 3. Person Singular |
enervet
|
|
| 1. Person Plural |
enervemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enerver
|
|
| 2. Person Singular |
enerveris enervere
|
|
| 3. Person Singular |
enervetur
|
|
| 1. Person Plural |
enervemur
|
|
| 2. Person Plural |
enervemini
|
|
| 3. Person Plural |
enerventur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabam
|
|
| 2. Person Singular |
enervabas
|
|
| 3. Person Singular |
enervabat
|
|
| 1. Person Plural |
enervabamus
|
|
| 2. Person Plural |
enervabatis
|
|
| 3. Person Plural |
enervabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabar
|
|
| 2. Person Singular |
enervabaris enervabare
|
|
| 3. Person Singular |
enervabatur
|
|
| 1. Person Plural |
enervabamur
|
|
| 2. Person Plural |
enervabamini
|
|
| 3. Person Plural |
enervabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarem
|
|
| 2. Person Singular |
enervares
|
|
| 3. Person Singular |
enervaret
|
|
| 1. Person Plural |
enervaremus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaretis
|
|
| 3. Person Plural |
enervarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarer
|
|
| 2. Person Singular |
enervareris enervarere
|
|
| 3. Person Singular |
enervaretur
|
|
| 1. Person Plural |
enervaremur
|
|
| 2. Person Plural |
enervaremini
|
|
| 3. Person Plural |
enervarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabo
|
|
| 2. Person Singular |
enervabis
|
|
| 3. Person Singular |
enervabit
|
|
| 1. Person Plural |
enervabimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervabitis
|
|
| 3. Person Plural |
enervabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabor
|
|
| 2. Person Singular |
enervaberis enervabere
|
|
| 3. Person Singular |
enervabitur
|
|
| 1. Person Plural |
enervabimur
|
|
| 2. Person Plural |
enervabimini
|
|
| 3. Person Plural |
enervabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavi
|
|
| 2. Person Singular |
enervavisti
|
|
| 3. Person Singular |
enervavit
|
|
| 1. Person Plural |
enervavimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervavistis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverunt enervavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus es
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus est
|
|
| 1. Person Plural |
enervati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati estis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaverim
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
enervati simus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaveram
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveras
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverat
|
|
| 1. Person Plural |
enervaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
enervati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavissem
|
|
| 2. Person Singular |
enervavisses
|
|
| 3. Person Singular |
enervavisset
|
|
| 1. Person Plural |
enervavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
enervati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavero
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
enervati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervare
|
|
| Vorzeitigkeit |
enervavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enervaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervari enervarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
enervatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enervatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enerva
|
! |
| 2. Person Plural |
enervate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enervato
|
| 3. Person Singular |
enervato
|
| 2. Person Plural |
enervatote
|
| 3. Person Plural |
enervanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enervare
|
|
| Genitiv |
enervandi
|
|
| Dativ |
enervando
|
|
| Akkusativ |
enervandum
|
|
| Ablativ |
enervando
|
|
| Vokativ |
enervande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervandus
|
enervanda
|
enervandum
|
| Genitiv |
enervandi
|
enervandae
|
enervandi
|
| Dativ |
enervando
|
enervandae
|
enervando
|
| Akkusativ |
enervandum
|
enervandam
|
enervandum
|
| Ablativ |
enervando
|
enervanda
|
enervando
|
| Vokativ |
enervande
|
enervanda
|
enervandum
|
Plural
| Nominativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
| Genitiv |
enervandorum
|
enervandarum
|
enervandorum
|
| Dativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Akkusativ |
enervandos
|
enervandas
|
enervanda
|
| Ablativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Vokativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
| Genitiv |
enervantis
|
enervantis
|
enervantis
|
| Dativ |
enervanti
|
enervanti
|
enervanti
|
| Akkusativ |
enervantem
|
enervantem
|
enervans
|
| Ablativ |
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
| Vokativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
Plural
| Nominativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Genitiv |
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
| Dativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Akkusativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Ablativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Vokativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervatus
|
enervata
|
enervatum
|
| Genitiv |
enervati
|
enervatae
|
enervati
|
| Dativ |
enervato
|
enervatae
|
enervato
|
| Akkusativ |
enervatum
|
enervatam
|
enervatum
|
| Ablativ |
enervato
|
enervata
|
enervato
|
| Vokativ |
enervate
|
enervata
|
enervatum
|
Plural
| Nominativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
| Genitiv |
enervatorum
|
enervatarum
|
enervatorum
|
| Dativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Akkusativ |
enervatos
|
enervatas
|
enervata
|
| Ablativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Vokativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervaturus
|
enervatura
|
enervaturum
|
| Genitiv |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervaturi
|
| Dativ |
enervaturo
|
enervaturae
|
enervaturo
|
| Akkusativ |
enervaturum
|
enervaturam
|
enervaturum
|
| Ablativ |
enervaturo
|
enervatura
|
enervaturo
|
| Vokativ |
enervature
|
enervatura
|
enervaturum
|
Plural
| Nominativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
| Genitiv |
enervaturorum
|
enervaturarum
|
enervaturorum
|
| Dativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Akkusativ |
enervaturos
|
enervaturas
|
enervatura
|
| Ablativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Vokativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enervatum
|
enervatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervo
|
|
| 2. Person Singular |
enervas
|
|
| 3. Person Singular |
enervat
|
|
| 1. Person Plural |
enervamus
|
|
| 2. Person Plural |
enervatis
|
|
| 3. Person Plural |
enervant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervor
|
|
| 2. Person Singular |
enervaris enervare
|
|
| 3. Person Singular |
enervatur
|
|
| 1. Person Plural |
enervamur
|
|
| 2. Person Plural |
enervamini
|
|
| 3. Person Plural |
enervantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervem
|
|
| 2. Person Singular |
enerves
|
|
| 3. Person Singular |
enervet
|
|
| 1. Person Plural |
enervemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enerver
|
|
| 2. Person Singular |
enerveris enervere
|
|
| 3. Person Singular |
enervetur
|
|
| 1. Person Plural |
enervemur
|
|
| 2. Person Plural |
enervemini
|
|
| 3. Person Plural |
enerventur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabam
|
|
| 2. Person Singular |
enervabas
|
|
| 3. Person Singular |
enervabat
|
|
| 1. Person Plural |
enervabamus
|
|
| 2. Person Plural |
enervabatis
|
|
| 3. Person Plural |
enervabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabar
|
|
| 2. Person Singular |
enervabaris enervabare
|
|
| 3. Person Singular |
enervabatur
|
|
| 1. Person Plural |
enervabamur
|
|
| 2. Person Plural |
enervabamini
|
|
| 3. Person Plural |
enervabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarem
|
|
| 2. Person Singular |
enervares
|
|
| 3. Person Singular |
enervaret
|
|
| 1. Person Plural |
enervaremus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaretis
|
|
| 3. Person Plural |
enervarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarer
|
|
| 2. Person Singular |
enervareris enervarere
|
|
| 3. Person Singular |
enervaretur
|
|
| 1. Person Plural |
enervaremur
|
|
| 2. Person Plural |
enervaremini
|
|
| 3. Person Plural |
enervarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabo
|
|
| 2. Person Singular |
enervabis
|
|
| 3. Person Singular |
enervabit
|
|
| 1. Person Plural |
enervabimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervabitis
|
|
| 3. Person Plural |
enervabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabor
|
|
| 2. Person Singular |
enervaberis enervabere
|
|
| 3. Person Singular |
enervabitur
|
|
| 1. Person Plural |
enervabimur
|
|
| 2. Person Plural |
enervabimini
|
|
| 3. Person Plural |
enervabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavi
|
|
| 2. Person Singular |
enervavisti
|
|
| 3. Person Singular |
enervavit
|
|
| 1. Person Plural |
enervavimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervavistis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverunt enervavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus es
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus est
|
|
| 1. Person Plural |
enervati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati estis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaverim
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
enervati simus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaveram
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveras
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverat
|
|
| 1. Person Plural |
enervaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
enervati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavissem
|
|
| 2. Person Singular |
enervavisses
|
|
| 3. Person Singular |
enervavisset
|
|
| 1. Person Plural |
enervavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
enervati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavero
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
enervati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervare
|
|
| Vorzeitigkeit |
enervavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enervaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervari enervarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
enervatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enervatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enerva
|
! |
| 2. Person Plural |
enervate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enervato
|
| 3. Person Singular |
enervato
|
| 2. Person Plural |
enervatote
|
| 3. Person Plural |
enervanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enervare
|
|
| Genitiv |
enervandi
|
|
| Dativ |
enervando
|
|
| Akkusativ |
enervandum
|
|
| Ablativ |
enervando
|
|
| Vokativ |
enervande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervandus
|
enervanda
|
enervandum
|
| Genitiv |
enervandi
|
enervandae
|
enervandi
|
| Dativ |
enervando
|
enervandae
|
enervando
|
| Akkusativ |
enervandum
|
enervandam
|
enervandum
|
| Ablativ |
enervando
|
enervanda
|
enervando
|
| Vokativ |
enervande
|
enervanda
|
enervandum
|
Plural
| Nominativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
| Genitiv |
enervandorum
|
enervandarum
|
enervandorum
|
| Dativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Akkusativ |
enervandos
|
enervandas
|
enervanda
|
| Ablativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Vokativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
| Genitiv |
enervantis
|
enervantis
|
enervantis
|
| Dativ |
enervanti
|
enervanti
|
enervanti
|
| Akkusativ |
enervantem
|
enervantem
|
enervans
|
| Ablativ |
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
| Vokativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
Plural
| Nominativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Genitiv |
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
| Dativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Akkusativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Ablativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Vokativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervatus
|
enervata
|
enervatum
|
| Genitiv |
enervati
|
enervatae
|
enervati
|
| Dativ |
enervato
|
enervatae
|
enervato
|
| Akkusativ |
enervatum
|
enervatam
|
enervatum
|
| Ablativ |
enervato
|
enervata
|
enervato
|
| Vokativ |
enervate
|
enervata
|
enervatum
|
Plural
| Nominativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
| Genitiv |
enervatorum
|
enervatarum
|
enervatorum
|
| Dativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Akkusativ |
enervatos
|
enervatas
|
enervata
|
| Ablativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Vokativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervaturus
|
enervatura
|
enervaturum
|
| Genitiv |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervaturi
|
| Dativ |
enervaturo
|
enervaturae
|
enervaturo
|
| Akkusativ |
enervaturum
|
enervaturam
|
enervaturum
|
| Ablativ |
enervaturo
|
enervatura
|
enervaturo
|
| Vokativ |
enervature
|
enervatura
|
enervaturum
|
Plural
| Nominativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
| Genitiv |
enervaturorum
|
enervaturarum
|
enervaturorum
|
| Dativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Akkusativ |
enervaturos
|
enervaturas
|
enervatura
|
| Ablativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Vokativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enervatum
|
enervatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervo
|
|
| 2. Person Singular |
enervas
|
|
| 3. Person Singular |
enervat
|
|
| 1. Person Plural |
enervamus
|
|
| 2. Person Plural |
enervatis
|
|
| 3. Person Plural |
enervant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervor
|
|
| 2. Person Singular |
enervaris enervare
|
|
| 3. Person Singular |
enervatur
|
|
| 1. Person Plural |
enervamur
|
|
| 2. Person Plural |
enervamini
|
|
| 3. Person Plural |
enervantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervem
|
|
| 2. Person Singular |
enerves
|
|
| 3. Person Singular |
enervet
|
|
| 1. Person Plural |
enervemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enerver
|
|
| 2. Person Singular |
enerveris enervere
|
|
| 3. Person Singular |
enervetur
|
|
| 1. Person Plural |
enervemur
|
|
| 2. Person Plural |
enervemini
|
|
| 3. Person Plural |
enerventur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabam
|
|
| 2. Person Singular |
enervabas
|
|
| 3. Person Singular |
enervabat
|
|
| 1. Person Plural |
enervabamus
|
|
| 2. Person Plural |
enervabatis
|
|
| 3. Person Plural |
enervabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabar
|
|
| 2. Person Singular |
enervabaris enervabare
|
|
| 3. Person Singular |
enervabatur
|
|
| 1. Person Plural |
enervabamur
|
|
| 2. Person Plural |
enervabamini
|
|
| 3. Person Plural |
enervabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarem
|
|
| 2. Person Singular |
enervares
|
|
| 3. Person Singular |
enervaret
|
|
| 1. Person Plural |
enervaremus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaretis
|
|
| 3. Person Plural |
enervarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarer
|
|
| 2. Person Singular |
enervareris enervarere
|
|
| 3. Person Singular |
enervaretur
|
|
| 1. Person Plural |
enervaremur
|
|
| 2. Person Plural |
enervaremini
|
|
| 3. Person Plural |
enervarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabo
|
|
| 2. Person Singular |
enervabis
|
|
| 3. Person Singular |
enervabit
|
|
| 1. Person Plural |
enervabimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervabitis
|
|
| 3. Person Plural |
enervabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabor
|
|
| 2. Person Singular |
enervaberis enervabere
|
|
| 3. Person Singular |
enervabitur
|
|
| 1. Person Plural |
enervabimur
|
|
| 2. Person Plural |
enervabimini
|
|
| 3. Person Plural |
enervabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavi
|
|
| 2. Person Singular |
enervavisti
|
|
| 3. Person Singular |
enervavit
|
|
| 1. Person Plural |
enervavimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervavistis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverunt enervavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus es
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus est
|
|
| 1. Person Plural |
enervati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati estis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaverim
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
enervati simus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaveram
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveras
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverat
|
|
| 1. Person Plural |
enervaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
enervati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavissem
|
|
| 2. Person Singular |
enervavisses
|
|
| 3. Person Singular |
enervavisset
|
|
| 1. Person Plural |
enervavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
enervati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavero
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
enervati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervare
|
|
| Vorzeitigkeit |
enervavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enervaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervari enervarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
enervatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enervatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enerva
|
! |
| 2. Person Plural |
enervate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enervato
|
| 3. Person Singular |
enervato
|
| 2. Person Plural |
enervatote
|
| 3. Person Plural |
enervanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enervare
|
|
| Genitiv |
enervandi
|
|
| Dativ |
enervando
|
|
| Akkusativ |
enervandum
|
|
| Ablativ |
enervando
|
|
| Vokativ |
enervande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervandus
|
enervanda
|
enervandum
|
| Genitiv |
enervandi
|
enervandae
|
enervandi
|
| Dativ |
enervando
|
enervandae
|
enervando
|
| Akkusativ |
enervandum
|
enervandam
|
enervandum
|
| Ablativ |
enervando
|
enervanda
|
enervando
|
| Vokativ |
enervande
|
enervanda
|
enervandum
|
Plural
| Nominativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
| Genitiv |
enervandorum
|
enervandarum
|
enervandorum
|
| Dativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Akkusativ |
enervandos
|
enervandas
|
enervanda
|
| Ablativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Vokativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
| Genitiv |
enervantis
|
enervantis
|
enervantis
|
| Dativ |
enervanti
|
enervanti
|
enervanti
|
| Akkusativ |
enervantem
|
enervantem
|
enervans
|
| Ablativ |
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
| Vokativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
Plural
| Nominativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Genitiv |
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
| Dativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Akkusativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Ablativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Vokativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervatus
|
enervata
|
enervatum
|
| Genitiv |
enervati
|
enervatae
|
enervati
|
| Dativ |
enervato
|
enervatae
|
enervato
|
| Akkusativ |
enervatum
|
enervatam
|
enervatum
|
| Ablativ |
enervato
|
enervata
|
enervato
|
| Vokativ |
enervate
|
enervata
|
enervatum
|
Plural
| Nominativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
| Genitiv |
enervatorum
|
enervatarum
|
enervatorum
|
| Dativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Akkusativ |
enervatos
|
enervatas
|
enervata
|
| Ablativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Vokativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervaturus
|
enervatura
|
enervaturum
|
| Genitiv |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervaturi
|
| Dativ |
enervaturo
|
enervaturae
|
enervaturo
|
| Akkusativ |
enervaturum
|
enervaturam
|
enervaturum
|
| Ablativ |
enervaturo
|
enervatura
|
enervaturo
|
| Vokativ |
enervature
|
enervatura
|
enervaturum
|
Plural
| Nominativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
| Genitiv |
enervaturorum
|
enervaturarum
|
enervaturorum
|
| Dativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Akkusativ |
enervaturos
|
enervaturas
|
enervatura
|
| Ablativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Vokativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enervatum
|
enervatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervo
|
ich entnerve |
| 2. Person Singular |
enervas
|
du entnervst |
| 3. Person Singular |
enervat
|
er/sie/es entnervt |
| 1. Person Plural |
enervamus
|
wir entnerven |
| 2. Person Plural |
enervatis
|
ihr entnervt |
| 3. Person Plural |
enervant
|
sie entnerven |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervor
|
ich werde entnervt |
| 2. Person Singular |
enervaris enervare
|
du wirst entnervt |
| 3. Person Singular |
enervatur
|
er/sie/es wird entnervt |
| 1. Person Plural |
enervamur
|
wir werden entnervt |
| 2. Person Plural |
enervamini
|
ihr werdet entnervt |
| 3. Person Plural |
enervantur
|
sie werden entnervt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervem
|
ich entnerve |
| 2. Person Singular |
enerves
|
du entnervest |
| 3. Person Singular |
enervet
|
er/sie/es entnerve |
| 1. Person Plural |
enervemus
|
wir entnerven |
| 2. Person Plural |
enervetis
|
ihr entnervet |
| 3. Person Plural |
enervent
|
sie entnerven |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enerver
|
ich werde entnervt |
| 2. Person Singular |
enerveris enervere
|
du werdest entnervt |
| 3. Person Singular |
enervetur
|
er/sie/es werde entnervt |
| 1. Person Plural |
enervemur
|
wir werden entnervt |
| 2. Person Plural |
enervemini
|
ihr werdet entnervt |
| 3. Person Plural |
enerventur
|
sie werden entnervt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabam
|
ich entnervte |
| 2. Person Singular |
enervabas
|
du entnervtest |
| 3. Person Singular |
enervabat
|
er/sie/es entnervte |
| 1. Person Plural |
enervabamus
|
wir entnervten |
| 2. Person Plural |
enervabatis
|
ihr entnervtet |
| 3. Person Plural |
enervabant
|
sie entnervten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabar
|
ich wurde entnervt |
| 2. Person Singular |
enervabaris enervabare
|
du wurdest entnervt |
| 3. Person Singular |
enervabatur
|
er/sie/es wurde entnervt |
| 1. Person Plural |
enervabamur
|
wir wurden entnervt |
| 2. Person Plural |
enervabamini
|
ihr wurdet entnervt |
| 3. Person Plural |
enervabantur
|
sie wurden entnervt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarem
|
ich entnervte |
| 2. Person Singular |
enervares
|
du entnervtest |
| 3. Person Singular |
enervaret
|
er/sie/es entnervte |
| 1. Person Plural |
enervaremus
|
wir entnervten |
| 2. Person Plural |
enervaretis
|
ihr entnervtet |
| 3. Person Plural |
enervarent
|
sie entnervten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarer
|
ich würde entnervt |
| 2. Person Singular |
enervareris enervarere
|
du würdest entnervt |
| 3. Person Singular |
enervaretur
|
er/sie/es würde entnervt |
| 1. Person Plural |
enervaremur
|
wir würden entnervt |
| 2. Person Plural |
enervaremini
|
ihr würdet entnervt |
| 3. Person Plural |
enervarentur
|
sie würden entnervt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabo
|
ich werde entnerven |
| 2. Person Singular |
enervabis
|
du wirst entnerven |
| 3. Person Singular |
enervabit
|
er/sie/es wird entnerven |
| 1. Person Plural |
enervabimus
|
wir werden entnerven |
| 2. Person Plural |
enervabitis
|
ihr werdet entnerven |
| 3. Person Plural |
enervabunt
|
sie werden entnerven |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabor
|
ich werde entnervt werden |
| 2. Person Singular |
enervaberis enervabere
|
du wirst entnervt werden |
| 3. Person Singular |
enervabitur
|
er/sie/es wird entnervt werden |
| 1. Person Plural |
enervabimur
|
wir werden entnervt werden |
| 2. Person Plural |
enervabimini
|
ihr werdet entnervt werden |
| 3. Person Plural |
enervabuntur
|
sie werden entnervt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavi
|
ich habe entnervt |
| 2. Person Singular |
enervavisti
|
du hast entnervt |
| 3. Person Singular |
enervavit
|
er/sie/es hat entnervt |
| 1. Person Plural |
enervavimus
|
wir haben entnervt |
| 2. Person Plural |
enervavistis
|
ihr habt entnervt |
| 3. Person Plural |
enervaverunt enervavere
|
sie haben entnervt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sum
|
ich bin entnervt worden |
| 2. Person Singular |
enervatus es
|
du bist entnervt worden |
| 3. Person Singular |
enervatus est
|
er/sie/es ist entnervt worden |
| 1. Person Plural |
enervati sumus
|
wir sind entnervt worden |
| 2. Person Plural |
enervati estis
|
ihr seid entnervt worden |
| 3. Person Plural |
enervati sunt
|
sie sind entnervt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaverim
|
ich habe entnervt |
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
du habest entnervt |
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
er/sie/es habe entnervt |
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
wir haben entnervt |
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
ihr habet entnervt |
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
sie haben entnervt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sim
|
ich sei entnervt worden |
| 2. Person Singular |
enervatus sis
|
du seiest entnervt worden |
| 3. Person Singular |
enervatus sit
|
er/sie/es sei entnervt worden |
| 1. Person Plural |
enervati simus
|
wir seien entnervt worden |
| 2. Person Plural |
enervati sitis
|
ihr seiet entnervt worden |
| 3. Person Plural |
enervati sint
|
sie seien entnervt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaveram
|
ich hatte entnervt |
| 2. Person Singular |
enervaveras
|
du hattest entnervt |
| 3. Person Singular |
enervaverat
|
er/sie/es hatte entnervt |
| 1. Person Plural |
enervaveramus
|
wir hatten entnervt |
| 2. Person Plural |
enervaveratis
|
ihr hattet entnervt |
| 3. Person Plural |
enervaverant
|
sie hatten entnervt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus eram
|
ich war entnervt worden |
| 2. Person Singular |
enervatus eras
|
du warst entnervt worden |
| 3. Person Singular |
enervatus erat
|
er/sie/es war entnervt worden |
| 1. Person Plural |
enervati eramus
|
wir waren entnervt worden |
| 2. Person Plural |
enervati eratis
|
ihr wart entnervt worden |
| 3. Person Plural |
enervati erant
|
sie waren entnervt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavissem
|
ich hätte entnervt |
| 2. Person Singular |
enervavisses
|
du hättest entnervt |
| 3. Person Singular |
enervavisset
|
er/sie/es hätte entnervt |
| 1. Person Plural |
enervavissemus
|
wir hätten entnervt |
| 2. Person Plural |
enervavissetis
|
ihr hättet entnervt |
| 3. Person Plural |
enervavissent
|
sie hätten entnervt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus essem
|
ich wäre entnervt worden |
| 2. Person Singular |
enervatus esses
|
du wärest entnervt worden |
| 3. Person Singular |
enervatus esset
|
er/sie/es wäre entnervt worden |
| 1. Person Plural |
enervati essemus
|
wir wären entnervt worden |
| 2. Person Plural |
enervati essetis
|
ihr wäret entnervt worden |
| 3. Person Plural |
enervati essent
|
sie wären entnervt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavero
|
ich werde entnervt haben |
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
du wirst entnervt haben |
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
er/sie/es wird entnervt haben |
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
wir werden entnervt haben |
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
ihr werdet entnervt haben |
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
sie werden entnervt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus ero
|
ich werde entnervt worden sein |
| 2. Person Singular |
enervatus eris
|
du wirst entnervt worden sein |
| 3. Person Singular |
enervatus erit
|
er/sie/es wird entnervt worden sein |
| 1. Person Plural |
enervati erimus
|
wir werden entnervt worden sein |
| 2. Person Plural |
enervati eritis
|
ihr werdet entnervt worden sein |
| 3. Person Plural |
enervati erunt
|
sie werden entnervt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervare
|
entnerven |
| Vorzeitigkeit |
enervavisse
|
entnervt haben |
| Nachzeitigkeit |
enervaturum esse
|
entnerven werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervari enervarier
|
entnervt werden |
| Vorzeitigkeit |
enervatum esse
|
entnervt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enervatum iri
|
künftig entnervt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enerva
|
entnerve; entnerv! |
| 2. Person Plural |
enervate
|
entnervt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enervato
|
| 3. Person Singular |
enervato
|
| 2. Person Plural |
enervatote
|
| 3. Person Plural |
enervanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enervare
|
das Entnerven |
| Genitiv |
enervandi
|
des Entnervens |
| Dativ |
enervando
|
dem Entnerven |
| Akkusativ |
enervandum
|
das Entnerven |
| Ablativ |
enervando
|
durch das Entnerven |
| Vokativ |
enervande
|
Entnerven! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervandus
|
enervanda
|
enervandum
|
| Genitiv |
enervandi
|
enervandae
|
enervandi
|
| Dativ |
enervando
|
enervandae
|
enervando
|
| Akkusativ |
enervandum
|
enervandam
|
enervandum
|
| Ablativ |
enervando
|
enervanda
|
enervando
|
| Vokativ |
enervande
|
enervanda
|
enervandum
|
Plural
| Nominativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
| Genitiv |
enervandorum
|
enervandarum
|
enervandorum
|
| Dativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Akkusativ |
enervandos
|
enervandas
|
enervanda
|
| Ablativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Vokativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
| Genitiv |
enervantis
|
enervantis
|
enervantis
|
| Dativ |
enervanti
|
enervanti
|
enervanti
|
| Akkusativ |
enervantem
|
enervantem
|
enervans
|
| Ablativ |
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
| Vokativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
Plural
| Nominativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Genitiv |
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
| Dativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Akkusativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Ablativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Vokativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervatus
|
enervata
|
enervatum
|
| Genitiv |
enervati
|
enervatae
|
enervati
|
| Dativ |
enervato
|
enervatae
|
enervato
|
| Akkusativ |
enervatum
|
enervatam
|
enervatum
|
| Ablativ |
enervato
|
enervata
|
enervato
|
| Vokativ |
enervate
|
enervata
|
enervatum
|
Plural
| Nominativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
| Genitiv |
enervatorum
|
enervatarum
|
enervatorum
|
| Dativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Akkusativ |
enervatos
|
enervatas
|
enervata
|
| Ablativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Vokativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervaturus
|
enervatura
|
enervaturum
|
| Genitiv |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervaturi
|
| Dativ |
enervaturo
|
enervaturae
|
enervaturo
|
| Akkusativ |
enervaturum
|
enervaturam
|
enervaturum
|
| Ablativ |
enervaturo
|
enervatura
|
enervaturo
|
| Vokativ |
enervature
|
enervatura
|
enervaturum
|
Plural
| Nominativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
| Genitiv |
enervaturorum
|
enervaturarum
|
enervaturorum
|
| Dativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Akkusativ |
enervaturos
|
enervaturas
|
enervatura
|
| Ablativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Vokativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enervatum
|
enervatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervo
|
ich lähme |
| 2. Person Singular |
enervas
|
du lähmst |
| 3. Person Singular |
enervat
|
er/sie/es lähmt |
| 1. Person Plural |
enervamus
|
wir lähmen |
| 2. Person Plural |
enervatis
|
ihr lähmt |
| 3. Person Plural |
enervant
|
sie lähmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervor
|
ich werde gelähmt |
| 2. Person Singular |
enervaris enervare
|
du wirst gelähmt |
| 3. Person Singular |
enervatur
|
er/sie/es wird gelähmt |
| 1. Person Plural |
enervamur
|
wir werden gelähmt |
| 2. Person Plural |
enervamini
|
ihr werdet gelähmt |
| 3. Person Plural |
enervantur
|
sie werden gelähmt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervem
|
ich lähme |
| 2. Person Singular |
enerves
|
du lähmest |
| 3. Person Singular |
enervet
|
er/sie/es lähme |
| 1. Person Plural |
enervemus
|
wir lähmen |
| 2. Person Plural |
enervetis
|
ihr lähmet |
| 3. Person Plural |
enervent
|
sie lähmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enerver
|
ich werde gelähmt |
| 2. Person Singular |
enerveris enervere
|
du werdest gelähmt |
| 3. Person Singular |
enervetur
|
er/sie/es werde gelähmt |
| 1. Person Plural |
enervemur
|
wir werden gelähmt |
| 2. Person Plural |
enervemini
|
ihr werdet gelähmt |
| 3. Person Plural |
enerventur
|
sie werden gelähmt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabam
|
ich lähmte |
| 2. Person Singular |
enervabas
|
du lähmtest |
| 3. Person Singular |
enervabat
|
er/sie/es lähmte |
| 1. Person Plural |
enervabamus
|
wir lähmten |
| 2. Person Plural |
enervabatis
|
ihr lähmtet |
| 3. Person Plural |
enervabant
|
sie lähmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabar
|
ich wurde gelähmt |
| 2. Person Singular |
enervabaris enervabare
|
du wurdest gelähmt |
| 3. Person Singular |
enervabatur
|
er/sie/es wurde gelähmt |
| 1. Person Plural |
enervabamur
|
wir wurden gelähmt |
| 2. Person Plural |
enervabamini
|
ihr wurdet gelähmt |
| 3. Person Plural |
enervabantur
|
sie wurden gelähmt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarem
|
ich lähmte |
| 2. Person Singular |
enervares
|
du lähmtest |
| 3. Person Singular |
enervaret
|
er/sie/es lähmte |
| 1. Person Plural |
enervaremus
|
wir lähmten |
| 2. Person Plural |
enervaretis
|
ihr lähmtet |
| 3. Person Plural |
enervarent
|
sie lähmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarer
|
ich würde gelähmt |
| 2. Person Singular |
enervareris enervarere
|
du würdest gelähmt |
| 3. Person Singular |
enervaretur
|
er/sie/es würde gelähmt |
| 1. Person Plural |
enervaremur
|
wir würden gelähmt |
| 2. Person Plural |
enervaremini
|
ihr würdet gelähmt |
| 3. Person Plural |
enervarentur
|
sie würden gelähmt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabo
|
ich werde lähmen |
| 2. Person Singular |
enervabis
|
du wirst lähmen |
| 3. Person Singular |
enervabit
|
er/sie/es wird lähmen |
| 1. Person Plural |
enervabimus
|
wir werden lähmen |
| 2. Person Plural |
enervabitis
|
ihr werdet lähmen |
| 3. Person Plural |
enervabunt
|
sie werden lähmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabor
|
ich werde gelähmt werden |
| 2. Person Singular |
enervaberis enervabere
|
du wirst gelähmt werden |
| 3. Person Singular |
enervabitur
|
er/sie/es wird gelähmt werden |
| 1. Person Plural |
enervabimur
|
wir werden gelähmt werden |
| 2. Person Plural |
enervabimini
|
ihr werdet gelähmt werden |
| 3. Person Plural |
enervabuntur
|
sie werden gelähmt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavi
|
ich habe gelähmt |
| 2. Person Singular |
enervavisti
|
du hast gelähmt |
| 3. Person Singular |
enervavit
|
er/sie/es hat gelähmt |
| 1. Person Plural |
enervavimus
|
wir haben gelähmt |
| 2. Person Plural |
enervavistis
|
ihr habt gelähmt |
| 3. Person Plural |
enervaverunt enervavere
|
sie haben gelähmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sum
|
ich bin gelähmt worden |
| 2. Person Singular |
enervatus es
|
du bist gelähmt worden |
| 3. Person Singular |
enervatus est
|
er/sie/es ist gelähmt worden |
| 1. Person Plural |
enervati sumus
|
wir sind gelähmt worden |
| 2. Person Plural |
enervati estis
|
ihr seid gelähmt worden |
| 3. Person Plural |
enervati sunt
|
sie sind gelähmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaverim
|
ich habe gelähmt |
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
du habest gelähmt |
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
er/sie/es habe gelähmt |
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
wir haben gelähmt |
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
ihr habet gelähmt |
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
sie haben gelähmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sim
|
ich sei gelähmt worden |
| 2. Person Singular |
enervatus sis
|
du seiest gelähmt worden |
| 3. Person Singular |
enervatus sit
|
er/sie/es sei gelähmt worden |
| 1. Person Plural |
enervati simus
|
wir seien gelähmt worden |
| 2. Person Plural |
enervati sitis
|
ihr seiet gelähmt worden |
| 3. Person Plural |
enervati sint
|
sie seien gelähmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaveram
|
ich hatte gelähmt |
| 2. Person Singular |
enervaveras
|
du hattest gelähmt |
| 3. Person Singular |
enervaverat
|
er/sie/es hatte gelähmt |
| 1. Person Plural |
enervaveramus
|
wir hatten gelähmt |
| 2. Person Plural |
enervaveratis
|
ihr hattet gelähmt |
| 3. Person Plural |
enervaverant
|
sie hatten gelähmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus eram
|
ich war gelähmt worden |
| 2. Person Singular |
enervatus eras
|
du warst gelähmt worden |
| 3. Person Singular |
enervatus erat
|
er/sie/es war gelähmt worden |
| 1. Person Plural |
enervati eramus
|
wir waren gelähmt worden |
| 2. Person Plural |
enervati eratis
|
ihr wart gelähmt worden |
| 3. Person Plural |
enervati erant
|
sie waren gelähmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavissem
|
ich hätte gelähmt |
| 2. Person Singular |
enervavisses
|
du hättest gelähmt |
| 3. Person Singular |
enervavisset
|
er/sie/es hätte gelähmt |
| 1. Person Plural |
enervavissemus
|
wir hätten gelähmt |
| 2. Person Plural |
enervavissetis
|
ihr hättet gelähmt |
| 3. Person Plural |
enervavissent
|
sie hätten gelähmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus essem
|
ich wäre gelähmt worden |
| 2. Person Singular |
enervatus esses
|
du wärest gelähmt worden |
| 3. Person Singular |
enervatus esset
|
er/sie/es wäre gelähmt worden |
| 1. Person Plural |
enervati essemus
|
wir wären gelähmt worden |
| 2. Person Plural |
enervati essetis
|
ihr wäret gelähmt worden |
| 3. Person Plural |
enervati essent
|
sie wären gelähmt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavero
|
ich werde gelähmt haben |
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
du wirst gelähmt haben |
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
er/sie/es wird gelähmt haben |
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
wir werden gelähmt haben |
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
ihr werdet gelähmt haben |
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
sie werden gelähmt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus ero
|
ich werde gelähmt worden sein |
| 2. Person Singular |
enervatus eris
|
du wirst gelähmt worden sein |
| 3. Person Singular |
enervatus erit
|
er/sie/es wird gelähmt worden sein |
| 1. Person Plural |
enervati erimus
|
wir werden gelähmt worden sein |
| 2. Person Plural |
enervati eritis
|
ihr werdet gelähmt worden sein |
| 3. Person Plural |
enervati erunt
|
sie werden gelähmt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervare
|
lähmen |
| Vorzeitigkeit |
enervavisse
|
gelähmt haben |
| Nachzeitigkeit |
enervaturum esse
|
lähmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervari enervarier
|
gelähmt werden |
| Vorzeitigkeit |
enervatum esse
|
gelähmt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enervatum iri
|
künftig gelähmt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enerva
|
lähme; lähm! |
| 2. Person Plural |
enervate
|
lähmt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enervato
|
| 3. Person Singular |
enervato
|
| 2. Person Plural |
enervatote
|
| 3. Person Plural |
enervanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enervare
|
das Lähmen |
| Genitiv |
enervandi
|
des Lähmens |
| Dativ |
enervando
|
dem Lähmen |
| Akkusativ |
enervandum
|
das Lähmen |
| Ablativ |
enervando
|
durch das Lähmen |
| Vokativ |
enervande
|
Lähmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervandus
|
enervanda
|
enervandum
|
| Genitiv |
enervandi
|
enervandae
|
enervandi
|
| Dativ |
enervando
|
enervandae
|
enervando
|
| Akkusativ |
enervandum
|
enervandam
|
enervandum
|
| Ablativ |
enervando
|
enervanda
|
enervando
|
| Vokativ |
enervande
|
enervanda
|
enervandum
|
Plural
| Nominativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
| Genitiv |
enervandorum
|
enervandarum
|
enervandorum
|
| Dativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Akkusativ |
enervandos
|
enervandas
|
enervanda
|
| Ablativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Vokativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
| Genitiv |
enervantis
|
enervantis
|
enervantis
|
| Dativ |
enervanti
|
enervanti
|
enervanti
|
| Akkusativ |
enervantem
|
enervantem
|
enervans
|
| Ablativ |
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
| Vokativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
Plural
| Nominativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Genitiv |
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
| Dativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Akkusativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Ablativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Vokativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervatus
|
enervata
|
enervatum
|
| Genitiv |
enervati
|
enervatae
|
enervati
|
| Dativ |
enervato
|
enervatae
|
enervato
|
| Akkusativ |
enervatum
|
enervatam
|
enervatum
|
| Ablativ |
enervato
|
enervata
|
enervato
|
| Vokativ |
enervate
|
enervata
|
enervatum
|
Plural
| Nominativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
| Genitiv |
enervatorum
|
enervatarum
|
enervatorum
|
| Dativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Akkusativ |
enervatos
|
enervatas
|
enervata
|
| Ablativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Vokativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervaturus
|
enervatura
|
enervaturum
|
| Genitiv |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervaturi
|
| Dativ |
enervaturo
|
enervaturae
|
enervaturo
|
| Akkusativ |
enervaturum
|
enervaturam
|
enervaturum
|
| Ablativ |
enervaturo
|
enervatura
|
enervaturo
|
| Vokativ |
enervature
|
enervatura
|
enervaturum
|
Plural
| Nominativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
| Genitiv |
enervaturorum
|
enervaturarum
|
enervaturorum
|
| Dativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Akkusativ |
enervaturos
|
enervaturas
|
enervatura
|
| Ablativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Vokativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enervatum
|
enervatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervo
|
ich schwäche |
| 2. Person Singular |
enervas
|
du schwächst |
| 3. Person Singular |
enervat
|
er/sie/es schwächt |
| 1. Person Plural |
enervamus
|
wir schwächen |
| 2. Person Plural |
enervatis
|
ihr schwächt |
| 3. Person Plural |
enervant
|
sie schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervor
|
ich werde geschwächt |
| 2. Person Singular |
enervaris enervare
|
du wirst geschwächt |
| 3. Person Singular |
enervatur
|
er/sie/es wird geschwächt |
| 1. Person Plural |
enervamur
|
wir werden geschwächt |
| 2. Person Plural |
enervamini
|
ihr werdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
enervantur
|
sie werden geschwächt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervem
|
ich schwäche |
| 2. Person Singular |
enerves
|
du schwächest |
| 3. Person Singular |
enervet
|
er/sie/es schwäche |
| 1. Person Plural |
enervemus
|
wir schwächen |
| 2. Person Plural |
enervetis
|
ihr schwächet |
| 3. Person Plural |
enervent
|
sie schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enerver
|
ich werde geschwächt |
| 2. Person Singular |
enerveris enervere
|
du werdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
enervetur
|
er/sie/es werde geschwächt |
| 1. Person Plural |
enervemur
|
wir werden geschwächt |
| 2. Person Plural |
enervemini
|
ihr werdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
enerventur
|
sie werden geschwächt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabam
|
ich schwächte |
| 2. Person Singular |
enervabas
|
du schwächtest |
| 3. Person Singular |
enervabat
|
er/sie/es schwächte |
| 1. Person Plural |
enervabamus
|
wir schwächten |
| 2. Person Plural |
enervabatis
|
ihr schwächtet |
| 3. Person Plural |
enervabant
|
sie schwächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabar
|
ich wurde geschwächt |
| 2. Person Singular |
enervabaris enervabare
|
du wurdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
enervabatur
|
er/sie/es wurde geschwächt |
| 1. Person Plural |
enervabamur
|
wir wurden geschwächt |
| 2. Person Plural |
enervabamini
|
ihr wurdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
enervabantur
|
sie wurden geschwächt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarem
|
ich schwächte |
| 2. Person Singular |
enervares
|
du schwächtest |
| 3. Person Singular |
enervaret
|
er/sie/es schwächte |
| 1. Person Plural |
enervaremus
|
wir schwächten |
| 2. Person Plural |
enervaretis
|
ihr schwächtet |
| 3. Person Plural |
enervarent
|
sie schwächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarer
|
ich würde geschwächt |
| 2. Person Singular |
enervareris enervarere
|
du würdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
enervaretur
|
er/sie/es würde geschwächt |
| 1. Person Plural |
enervaremur
|
wir würden geschwächt |
| 2. Person Plural |
enervaremini
|
ihr würdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
enervarentur
|
sie würden geschwächt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabo
|
ich werde schwächen |
| 2. Person Singular |
enervabis
|
du wirst schwächen |
| 3. Person Singular |
enervabit
|
er/sie/es wird schwächen |
| 1. Person Plural |
enervabimus
|
wir werden schwächen |
| 2. Person Plural |
enervabitis
|
ihr werdet schwächen |
| 3. Person Plural |
enervabunt
|
sie werden schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabor
|
ich werde geschwächt werden |
| 2. Person Singular |
enervaberis enervabere
|
du wirst geschwächt werden |
| 3. Person Singular |
enervabitur
|
er/sie/es wird geschwächt werden |
| 1. Person Plural |
enervabimur
|
wir werden geschwächt werden |
| 2. Person Plural |
enervabimini
|
ihr werdet geschwächt werden |
| 3. Person Plural |
enervabuntur
|
sie werden geschwächt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavi
|
ich habe geschwächt |
| 2. Person Singular |
enervavisti
|
du hast geschwächt |
| 3. Person Singular |
enervavit
|
er/sie/es hat geschwächt |
| 1. Person Plural |
enervavimus
|
wir haben geschwächt |
| 2. Person Plural |
enervavistis
|
ihr habt geschwächt |
| 3. Person Plural |
enervaverunt enervavere
|
sie haben geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sum
|
ich bin geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
enervatus es
|
du bist geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
enervatus est
|
er/sie/es ist geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
enervati sumus
|
wir sind geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
enervati estis
|
ihr seid geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
enervati sunt
|
sie sind geschwächt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaverim
|
ich habe geschwächt |
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
du habest geschwächt |
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
er/sie/es habe geschwächt |
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
wir haben geschwächt |
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
ihr habet geschwächt |
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
sie haben geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sim
|
ich sei geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
enervatus sis
|
du seiest geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
enervatus sit
|
er/sie/es sei geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
enervati simus
|
wir seien geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
enervati sitis
|
ihr seiet geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
enervati sint
|
sie seien geschwächt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaveram
|
ich hatte geschwächt |
| 2. Person Singular |
enervaveras
|
du hattest geschwächt |
| 3. Person Singular |
enervaverat
|
er/sie/es hatte geschwächt |
| 1. Person Plural |
enervaveramus
|
wir hatten geschwächt |
| 2. Person Plural |
enervaveratis
|
ihr hattet geschwächt |
| 3. Person Plural |
enervaverant
|
sie hatten geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus eram
|
ich war geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
enervatus eras
|
du warst geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
enervatus erat
|
er/sie/es war geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
enervati eramus
|
wir waren geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
enervati eratis
|
ihr wart geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
enervati erant
|
sie waren geschwächt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavissem
|
ich hätte geschwächt |
| 2. Person Singular |
enervavisses
|
du hättest geschwächt |
| 3. Person Singular |
enervavisset
|
er/sie/es hätte geschwächt |
| 1. Person Plural |
enervavissemus
|
wir hätten geschwächt |
| 2. Person Plural |
enervavissetis
|
ihr hättet geschwächt |
| 3. Person Plural |
enervavissent
|
sie hätten geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus essem
|
ich wäre geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
enervatus esses
|
du wärest geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
enervatus esset
|
er/sie/es wäre geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
enervati essemus
|
wir wären geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
enervati essetis
|
ihr wäret geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
enervati essent
|
sie wären geschwächt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavero
|
ich werde geschwächt haben |
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
du wirst geschwächt haben |
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
er/sie/es wird geschwächt haben |
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
wir werden geschwächt haben |
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
ihr werdet geschwächt haben |
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
sie werden geschwächt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus ero
|
ich werde geschwächt worden sein |
| 2. Person Singular |
enervatus eris
|
du wirst geschwächt worden sein |
| 3. Person Singular |
enervatus erit
|
er/sie/es wird geschwächt worden sein |
| 1. Person Plural |
enervati erimus
|
wir werden geschwächt worden sein |
| 2. Person Plural |
enervati eritis
|
ihr werdet geschwächt worden sein |
| 3. Person Plural |
enervati erunt
|
sie werden geschwächt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervare
|
schwächen |
| Vorzeitigkeit |
enervavisse
|
geschwächt haben |
| Nachzeitigkeit |
enervaturum esse
|
schwächen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervari enervarier
|
geschwächt werden |
| Vorzeitigkeit |
enervatum esse
|
geschwächt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enervatum iri
|
künftig geschwächt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enerva
|
schwäche; schwäch! |
| 2. Person Plural |
enervate
|
schwächt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enervato
|
| 3. Person Singular |
enervato
|
| 2. Person Plural |
enervatote
|
| 3. Person Plural |
enervanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enervare
|
das Schwächen |
| Genitiv |
enervandi
|
des Schwächens |
| Dativ |
enervando
|
dem Schwächen |
| Akkusativ |
enervandum
|
das Schwächen |
| Ablativ |
enervando
|
durch das Schwächen |
| Vokativ |
enervande
|
Schwächen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervandus
|
enervanda
|
enervandum
|
| Genitiv |
enervandi
|
enervandae
|
enervandi
|
| Dativ |
enervando
|
enervandae
|
enervando
|
| Akkusativ |
enervandum
|
enervandam
|
enervandum
|
| Ablativ |
enervando
|
enervanda
|
enervando
|
| Vokativ |
enervande
|
enervanda
|
enervandum
|
Plural
| Nominativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
| Genitiv |
enervandorum
|
enervandarum
|
enervandorum
|
| Dativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Akkusativ |
enervandos
|
enervandas
|
enervanda
|
| Ablativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Vokativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
| Genitiv |
enervantis
|
enervantis
|
enervantis
|
| Dativ |
enervanti
|
enervanti
|
enervanti
|
| Akkusativ |
enervantem
|
enervantem
|
enervans
|
| Ablativ |
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
| Vokativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
Plural
| Nominativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Genitiv |
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
| Dativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Akkusativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Ablativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Vokativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervatus
|
enervata
|
enervatum
|
| Genitiv |
enervati
|
enervatae
|
enervati
|
| Dativ |
enervato
|
enervatae
|
enervato
|
| Akkusativ |
enervatum
|
enervatam
|
enervatum
|
| Ablativ |
enervato
|
enervata
|
enervato
|
| Vokativ |
enervate
|
enervata
|
enervatum
|
Plural
| Nominativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
| Genitiv |
enervatorum
|
enervatarum
|
enervatorum
|
| Dativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Akkusativ |
enervatos
|
enervatas
|
enervata
|
| Ablativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Vokativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervaturus
|
enervatura
|
enervaturum
|
| Genitiv |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervaturi
|
| Dativ |
enervaturo
|
enervaturae
|
enervaturo
|
| Akkusativ |
enervaturum
|
enervaturam
|
enervaturum
|
| Ablativ |
enervaturo
|
enervatura
|
enervaturo
|
| Vokativ |
enervature
|
enervatura
|
enervaturum
|
Plural
| Nominativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
| Genitiv |
enervaturorum
|
enervaturarum
|
enervaturorum
|
| Dativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Akkusativ |
enervaturos
|
enervaturas
|
enervatura
|
| Ablativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Vokativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enervatum
|
enervatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervo
|
|
| 2. Person Singular |
enervas
|
|
| 3. Person Singular |
enervat
|
|
| 1. Person Plural |
enervamus
|
|
| 2. Person Plural |
enervatis
|
|
| 3. Person Plural |
enervant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervor
|
|
| 2. Person Singular |
enervaris enervare
|
|
| 3. Person Singular |
enervatur
|
|
| 1. Person Plural |
enervamur
|
|
| 2. Person Plural |
enervamini
|
|
| 3. Person Plural |
enervantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervem
|
|
| 2. Person Singular |
enerves
|
|
| 3. Person Singular |
enervet
|
|
| 1. Person Plural |
enervemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enerver
|
|
| 2. Person Singular |
enerveris enervere
|
|
| 3. Person Singular |
enervetur
|
|
| 1. Person Plural |
enervemur
|
|
| 2. Person Plural |
enervemini
|
|
| 3. Person Plural |
enerventur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabam
|
|
| 2. Person Singular |
enervabas
|
|
| 3. Person Singular |
enervabat
|
|
| 1. Person Plural |
enervabamus
|
|
| 2. Person Plural |
enervabatis
|
|
| 3. Person Plural |
enervabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabar
|
|
| 2. Person Singular |
enervabaris enervabare
|
|
| 3. Person Singular |
enervabatur
|
|
| 1. Person Plural |
enervabamur
|
|
| 2. Person Plural |
enervabamini
|
|
| 3. Person Plural |
enervabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarem
|
|
| 2. Person Singular |
enervares
|
|
| 3. Person Singular |
enervaret
|
|
| 1. Person Plural |
enervaremus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaretis
|
|
| 3. Person Plural |
enervarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarer
|
|
| 2. Person Singular |
enervareris enervarere
|
|
| 3. Person Singular |
enervaretur
|
|
| 1. Person Plural |
enervaremur
|
|
| 2. Person Plural |
enervaremini
|
|
| 3. Person Plural |
enervarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabo
|
|
| 2. Person Singular |
enervabis
|
|
| 3. Person Singular |
enervabit
|
|
| 1. Person Plural |
enervabimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervabitis
|
|
| 3. Person Plural |
enervabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabor
|
|
| 2. Person Singular |
enervaberis enervabere
|
|
| 3. Person Singular |
enervabitur
|
|
| 1. Person Plural |
enervabimur
|
|
| 2. Person Plural |
enervabimini
|
|
| 3. Person Plural |
enervabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavi
|
|
| 2. Person Singular |
enervavisti
|
|
| 3. Person Singular |
enervavit
|
|
| 1. Person Plural |
enervavimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervavistis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverunt enervavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus es
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus est
|
|
| 1. Person Plural |
enervati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati estis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaverim
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
enervati simus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaveram
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveras
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverat
|
|
| 1. Person Plural |
enervaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
enervati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavissem
|
|
| 2. Person Singular |
enervavisses
|
|
| 3. Person Singular |
enervavisset
|
|
| 1. Person Plural |
enervavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
enervati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavero
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
enervati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervare
|
|
| Vorzeitigkeit |
enervavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enervaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervari enervarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
enervatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enervatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enerva
|
! |
| 2. Person Plural |
enervate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enervato
|
| 3. Person Singular |
enervato
|
| 2. Person Plural |
enervatote
|
| 3. Person Plural |
enervanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enervare
|
|
| Genitiv |
enervandi
|
|
| Dativ |
enervando
|
|
| Akkusativ |
enervandum
|
|
| Ablativ |
enervando
|
|
| Vokativ |
enervande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervandus
|
enervanda
|
enervandum
|
| Genitiv |
enervandi
|
enervandae
|
enervandi
|
| Dativ |
enervando
|
enervandae
|
enervando
|
| Akkusativ |
enervandum
|
enervandam
|
enervandum
|
| Ablativ |
enervando
|
enervanda
|
enervando
|
| Vokativ |
enervande
|
enervanda
|
enervandum
|
Plural
| Nominativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
| Genitiv |
enervandorum
|
enervandarum
|
enervandorum
|
| Dativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Akkusativ |
enervandos
|
enervandas
|
enervanda
|
| Ablativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Vokativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
| Genitiv |
enervantis
|
enervantis
|
enervantis
|
| Dativ |
enervanti
|
enervanti
|
enervanti
|
| Akkusativ |
enervantem
|
enervantem
|
enervans
|
| Ablativ |
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
| Vokativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
Plural
| Nominativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Genitiv |
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
| Dativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Akkusativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Ablativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Vokativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervatus
|
enervata
|
enervatum
|
| Genitiv |
enervati
|
enervatae
|
enervati
|
| Dativ |
enervato
|
enervatae
|
enervato
|
| Akkusativ |
enervatum
|
enervatam
|
enervatum
|
| Ablativ |
enervato
|
enervata
|
enervato
|
| Vokativ |
enervate
|
enervata
|
enervatum
|
Plural
| Nominativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
| Genitiv |
enervatorum
|
enervatarum
|
enervatorum
|
| Dativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Akkusativ |
enervatos
|
enervatas
|
enervata
|
| Ablativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Vokativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervaturus
|
enervatura
|
enervaturum
|
| Genitiv |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervaturi
|
| Dativ |
enervaturo
|
enervaturae
|
enervaturo
|
| Akkusativ |
enervaturum
|
enervaturam
|
enervaturum
|
| Ablativ |
enervaturo
|
enervatura
|
enervaturo
|
| Vokativ |
enervature
|
enervatura
|
enervaturum
|
Plural
| Nominativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
| Genitiv |
enervaturorum
|
enervaturarum
|
enervaturorum
|
| Dativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Akkusativ |
enervaturos
|
enervaturas
|
enervatura
|
| Ablativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Vokativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enervatum
|
enervatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervo
|
|
| 2. Person Singular |
enervas
|
|
| 3. Person Singular |
enervat
|
|
| 1. Person Plural |
enervamus
|
|
| 2. Person Plural |
enervatis
|
|
| 3. Person Plural |
enervant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervor
|
|
| 2. Person Singular |
enervaris enervare
|
|
| 3. Person Singular |
enervatur
|
|
| 1. Person Plural |
enervamur
|
|
| 2. Person Plural |
enervamini
|
|
| 3. Person Plural |
enervantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervem
|
|
| 2. Person Singular |
enerves
|
|
| 3. Person Singular |
enervet
|
|
| 1. Person Plural |
enervemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enerver
|
|
| 2. Person Singular |
enerveris enervere
|
|
| 3. Person Singular |
enervetur
|
|
| 1. Person Plural |
enervemur
|
|
| 2. Person Plural |
enervemini
|
|
| 3. Person Plural |
enerventur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabam
|
|
| 2. Person Singular |
enervabas
|
|
| 3. Person Singular |
enervabat
|
|
| 1. Person Plural |
enervabamus
|
|
| 2. Person Plural |
enervabatis
|
|
| 3. Person Plural |
enervabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabar
|
|
| 2. Person Singular |
enervabaris enervabare
|
|
| 3. Person Singular |
enervabatur
|
|
| 1. Person Plural |
enervabamur
|
|
| 2. Person Plural |
enervabamini
|
|
| 3. Person Plural |
enervabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarem
|
|
| 2. Person Singular |
enervares
|
|
| 3. Person Singular |
enervaret
|
|
| 1. Person Plural |
enervaremus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaretis
|
|
| 3. Person Plural |
enervarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarer
|
|
| 2. Person Singular |
enervareris enervarere
|
|
| 3. Person Singular |
enervaretur
|
|
| 1. Person Plural |
enervaremur
|
|
| 2. Person Plural |
enervaremini
|
|
| 3. Person Plural |
enervarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabo
|
|
| 2. Person Singular |
enervabis
|
|
| 3. Person Singular |
enervabit
|
|
| 1. Person Plural |
enervabimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervabitis
|
|
| 3. Person Plural |
enervabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabor
|
|
| 2. Person Singular |
enervaberis enervabere
|
|
| 3. Person Singular |
enervabitur
|
|
| 1. Person Plural |
enervabimur
|
|
| 2. Person Plural |
enervabimini
|
|
| 3. Person Plural |
enervabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavi
|
|
| 2. Person Singular |
enervavisti
|
|
| 3. Person Singular |
enervavit
|
|
| 1. Person Plural |
enervavimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervavistis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverunt enervavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus es
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus est
|
|
| 1. Person Plural |
enervati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati estis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaverim
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
enervati simus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaveram
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveras
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverat
|
|
| 1. Person Plural |
enervaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
enervati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavissem
|
|
| 2. Person Singular |
enervavisses
|
|
| 3. Person Singular |
enervavisset
|
|
| 1. Person Plural |
enervavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
enervati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavero
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
enervati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervare
|
|
| Vorzeitigkeit |
enervavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enervaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervari enervarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
enervatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enervatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enerva
|
! |
| 2. Person Plural |
enervate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enervato
|
| 3. Person Singular |
enervato
|
| 2. Person Plural |
enervatote
|
| 3. Person Plural |
enervanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enervare
|
|
| Genitiv |
enervandi
|
|
| Dativ |
enervando
|
|
| Akkusativ |
enervandum
|
|
| Ablativ |
enervando
|
|
| Vokativ |
enervande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervandus
|
enervanda
|
enervandum
|
| Genitiv |
enervandi
|
enervandae
|
enervandi
|
| Dativ |
enervando
|
enervandae
|
enervando
|
| Akkusativ |
enervandum
|
enervandam
|
enervandum
|
| Ablativ |
enervando
|
enervanda
|
enervando
|
| Vokativ |
enervande
|
enervanda
|
enervandum
|
Plural
| Nominativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
| Genitiv |
enervandorum
|
enervandarum
|
enervandorum
|
| Dativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Akkusativ |
enervandos
|
enervandas
|
enervanda
|
| Ablativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Vokativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
| Genitiv |
enervantis
|
enervantis
|
enervantis
|
| Dativ |
enervanti
|
enervanti
|
enervanti
|
| Akkusativ |
enervantem
|
enervantem
|
enervans
|
| Ablativ |
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
| Vokativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
Plural
| Nominativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Genitiv |
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
| Dativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Akkusativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Ablativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Vokativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervatus
|
enervata
|
enervatum
|
| Genitiv |
enervati
|
enervatae
|
enervati
|
| Dativ |
enervato
|
enervatae
|
enervato
|
| Akkusativ |
enervatum
|
enervatam
|
enervatum
|
| Ablativ |
enervato
|
enervata
|
enervato
|
| Vokativ |
enervate
|
enervata
|
enervatum
|
Plural
| Nominativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
| Genitiv |
enervatorum
|
enervatarum
|
enervatorum
|
| Dativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Akkusativ |
enervatos
|
enervatas
|
enervata
|
| Ablativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Vokativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervaturus
|
enervatura
|
enervaturum
|
| Genitiv |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervaturi
|
| Dativ |
enervaturo
|
enervaturae
|
enervaturo
|
| Akkusativ |
enervaturum
|
enervaturam
|
enervaturum
|
| Ablativ |
enervaturo
|
enervatura
|
enervaturo
|
| Vokativ |
enervature
|
enervatura
|
enervaturum
|
Plural
| Nominativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
| Genitiv |
enervaturorum
|
enervaturarum
|
enervaturorum
|
| Dativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Akkusativ |
enervaturos
|
enervaturas
|
enervatura
|
| Ablativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Vokativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enervatum
|
enervatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervo
|
|
| 2. Person Singular |
enervas
|
|
| 3. Person Singular |
enervat
|
|
| 1. Person Plural |
enervamus
|
|
| 2. Person Plural |
enervatis
|
|
| 3. Person Plural |
enervant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervor
|
|
| 2. Person Singular |
enervaris enervare
|
|
| 3. Person Singular |
enervatur
|
|
| 1. Person Plural |
enervamur
|
|
| 2. Person Plural |
enervamini
|
|
| 3. Person Plural |
enervantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervem
|
|
| 2. Person Singular |
enerves
|
|
| 3. Person Singular |
enervet
|
|
| 1. Person Plural |
enervemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enerver
|
|
| 2. Person Singular |
enerveris enervere
|
|
| 3. Person Singular |
enervetur
|
|
| 1. Person Plural |
enervemur
|
|
| 2. Person Plural |
enervemini
|
|
| 3. Person Plural |
enerventur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabam
|
|
| 2. Person Singular |
enervabas
|
|
| 3. Person Singular |
enervabat
|
|
| 1. Person Plural |
enervabamus
|
|
| 2. Person Plural |
enervabatis
|
|
| 3. Person Plural |
enervabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabar
|
|
| 2. Person Singular |
enervabaris enervabare
|
|
| 3. Person Singular |
enervabatur
|
|
| 1. Person Plural |
enervabamur
|
|
| 2. Person Plural |
enervabamini
|
|
| 3. Person Plural |
enervabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarem
|
|
| 2. Person Singular |
enervares
|
|
| 3. Person Singular |
enervaret
|
|
| 1. Person Plural |
enervaremus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaretis
|
|
| 3. Person Plural |
enervarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervarer
|
|
| 2. Person Singular |
enervareris enervarere
|
|
| 3. Person Singular |
enervaretur
|
|
| 1. Person Plural |
enervaremur
|
|
| 2. Person Plural |
enervaremini
|
|
| 3. Person Plural |
enervarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabo
|
|
| 2. Person Singular |
enervabis
|
|
| 3. Person Singular |
enervabit
|
|
| 1. Person Plural |
enervabimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervabitis
|
|
| 3. Person Plural |
enervabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervabor
|
|
| 2. Person Singular |
enervaberis enervabere
|
|
| 3. Person Singular |
enervabitur
|
|
| 1. Person Plural |
enervabimur
|
|
| 2. Person Plural |
enervabimini
|
|
| 3. Person Plural |
enervabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavi
|
|
| 2. Person Singular |
enervavisti
|
|
| 3. Person Singular |
enervavit
|
|
| 1. Person Plural |
enervavimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervavistis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverunt enervavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus es
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus est
|
|
| 1. Person Plural |
enervati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati estis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaverim
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
enervati simus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervaveram
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveras
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverat
|
|
| 1. Person Plural |
enervaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
enervati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavissem
|
|
| 2. Person Singular |
enervavisses
|
|
| 3. Person Singular |
enervavisset
|
|
| 1. Person Plural |
enervavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
enervati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enervavero
|
|
| 2. Person Singular |
enervaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enervaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enervaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enervatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
enervatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
enervatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
enervati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
enervati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
enervati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervare
|
|
| Vorzeitigkeit |
enervavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enervaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enervari enervarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
enervatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enervatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enerva
|
! |
| 2. Person Plural |
enervate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enervato
|
| 3. Person Singular |
enervato
|
| 2. Person Plural |
enervatote
|
| 3. Person Plural |
enervanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enervare
|
|
| Genitiv |
enervandi
|
|
| Dativ |
enervando
|
|
| Akkusativ |
enervandum
|
|
| Ablativ |
enervando
|
|
| Vokativ |
enervande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervandus
|
enervanda
|
enervandum
|
| Genitiv |
enervandi
|
enervandae
|
enervandi
|
| Dativ |
enervando
|
enervandae
|
enervando
|
| Akkusativ |
enervandum
|
enervandam
|
enervandum
|
| Ablativ |
enervando
|
enervanda
|
enervando
|
| Vokativ |
enervande
|
enervanda
|
enervandum
|
Plural
| Nominativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
| Genitiv |
enervandorum
|
enervandarum
|
enervandorum
|
| Dativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Akkusativ |
enervandos
|
enervandas
|
enervanda
|
| Ablativ |
enervandis
|
enervandis
|
enervandis
|
| Vokativ |
enervandi
|
enervandae
|
enervanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
| Genitiv |
enervantis
|
enervantis
|
enervantis
|
| Dativ |
enervanti
|
enervanti
|
enervanti
|
| Akkusativ |
enervantem
|
enervantem
|
enervans
|
| Ablativ |
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
enervanti enervante
|
| Vokativ |
enervans
|
enervans
|
enervans
|
Plural
| Nominativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Genitiv |
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
enervantium enervantum
|
| Dativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Akkusativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
| Ablativ |
enervantibus
|
enervantibus
|
enervantibus
|
| Vokativ |
enervantes
|
enervantes
|
enervantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervatus
|
enervata
|
enervatum
|
| Genitiv |
enervati
|
enervatae
|
enervati
|
| Dativ |
enervato
|
enervatae
|
enervato
|
| Akkusativ |
enervatum
|
enervatam
|
enervatum
|
| Ablativ |
enervato
|
enervata
|
enervato
|
| Vokativ |
enervate
|
enervata
|
enervatum
|
Plural
| Nominativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
| Genitiv |
enervatorum
|
enervatarum
|
enervatorum
|
| Dativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Akkusativ |
enervatos
|
enervatas
|
enervata
|
| Ablativ |
enervatis
|
enervatis
|
enervatis
|
| Vokativ |
enervati
|
enervatae
|
enervata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enervaturus
|
enervatura
|
enervaturum
|
| Genitiv |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervaturi
|
| Dativ |
enervaturo
|
enervaturae
|
enervaturo
|
| Akkusativ |
enervaturum
|
enervaturam
|
enervaturum
|
| Ablativ |
enervaturo
|
enervatura
|
enervaturo
|
| Vokativ |
enervature
|
enervatura
|
enervaturum
|
Plural
| Nominativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
| Genitiv |
enervaturorum
|
enervaturarum
|
enervaturorum
|
| Dativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Akkusativ |
enervaturos
|
enervaturas
|
enervatura
|
| Ablativ |
enervaturis
|
enervaturis
|
enervaturis
|
| Vokativ |
enervaturi
|
enervaturae
|
enervatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enervatum
|
enervatu
|