Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilo
|
ich entwölke |
| 2. Person Singular |
enubilas
|
du entwölkst |
| 3. Person Singular |
enubilat
|
er/sie/es entwölkt |
| 1. Person Plural |
enubilamus
|
wir entwölken |
| 2. Person Plural |
enubilatis
|
ihr entwölkt |
| 3. Person Plural |
enubilant
|
sie entwölken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilor
|
ich werde entwölkt |
| 2. Person Singular |
enubilaris enubilare
|
du wirst entwölkt |
| 3. Person Singular |
enubilatur
|
er/sie/es wird entwölkt |
| 1. Person Plural |
enubilamur
|
wir werden entwölkt |
| 2. Person Plural |
enubilamini
|
ihr werdet entwölkt |
| 3. Person Plural |
enubilantur
|
sie werden entwölkt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilem
|
ich entwölke |
| 2. Person Singular |
enubiles
|
du entwölkest |
| 3. Person Singular |
enubilet
|
er/sie/es entwölke |
| 1. Person Plural |
enubilemus
|
wir entwölken |
| 2. Person Plural |
enubiletis
|
ihr entwölket |
| 3. Person Plural |
enubilent
|
sie entwölken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubiler
|
ich werde entwölkt |
| 2. Person Singular |
enubileris enubilere
|
du werdest entwölkt |
| 3. Person Singular |
enubiletur
|
er/sie/es werde entwölkt |
| 1. Person Plural |
enubilemur
|
wir werden entwölkt |
| 2. Person Plural |
enubilemini
|
ihr werdet entwölkt |
| 3. Person Plural |
enubilentur
|
sie werden entwölkt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilabam
|
ich entwölkte |
| 2. Person Singular |
enubilabas
|
du entwölktest |
| 3. Person Singular |
enubilabat
|
er/sie/es entwölkte |
| 1. Person Plural |
enubilabamus
|
wir entwölkten |
| 2. Person Plural |
enubilabatis
|
ihr entwölktet |
| 3. Person Plural |
enubilabant
|
sie entwölkten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilabar
|
ich wurde entwölkt |
| 2. Person Singular |
enubilabaris enubilabare
|
du wurdest entwölkt |
| 3. Person Singular |
enubilabatur
|
er/sie/es wurde entwölkt |
| 1. Person Plural |
enubilabamur
|
wir wurden entwölkt |
| 2. Person Plural |
enubilabamini
|
ihr wurdet entwölkt |
| 3. Person Plural |
enubilabantur
|
sie wurden entwölkt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilarem
|
ich entwölkte |
| 2. Person Singular |
enubilares
|
du entwölktest |
| 3. Person Singular |
enubilaret
|
er/sie/es entwölkte |
| 1. Person Plural |
enubilaremus
|
wir entwölkten |
| 2. Person Plural |
enubilaretis
|
ihr entwölktet |
| 3. Person Plural |
enubilarent
|
sie entwölkten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilarer
|
ich würde entwölkt |
| 2. Person Singular |
enubilareris enubilarere
|
du würdest entwölkt |
| 3. Person Singular |
enubilaretur
|
er/sie/es würde entwölkt |
| 1. Person Plural |
enubilaremur
|
wir würden entwölkt |
| 2. Person Plural |
enubilaremini
|
ihr würdet entwölkt |
| 3. Person Plural |
enubilarentur
|
sie würden entwölkt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilabo
|
ich werde entwölken |
| 2. Person Singular |
enubilabis
|
du wirst entwölken |
| 3. Person Singular |
enubilabit
|
er/sie/es wird entwölken |
| 1. Person Plural |
enubilabimus
|
wir werden entwölken |
| 2. Person Plural |
enubilabitis
|
ihr werdet entwölken |
| 3. Person Plural |
enubilabunt
|
sie werden entwölken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilabor
|
ich werde entwölkt werden |
| 2. Person Singular |
enubilaberis enubilabere
|
du wirst entwölkt werden |
| 3. Person Singular |
enubilabitur
|
er/sie/es wird entwölkt werden |
| 1. Person Plural |
enubilabimur
|
wir werden entwölkt werden |
| 2. Person Plural |
enubilabimini
|
ihr werdet entwölkt werden |
| 3. Person Plural |
enubilabuntur
|
sie werden entwölkt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilavi
|
ich habe entwölkt |
| 2. Person Singular |
enubilavisti
|
du hast entwölkt |
| 3. Person Singular |
enubilavit
|
er/sie/es hat entwölkt |
| 1. Person Plural |
enubilavimus
|
wir haben entwölkt |
| 2. Person Plural |
enubilavistis
|
ihr habt entwölkt |
| 3. Person Plural |
enubilaverunt enubilavere
|
sie haben entwölkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus sum
|
ich bin entwölkt worden |
| 2. Person Singular |
enubilatus es
|
du bist entwölkt worden |
| 3. Person Singular |
enubilatus est
|
er/sie/es ist entwölkt worden |
| 1. Person Plural |
enubilati sumus
|
wir sind entwölkt worden |
| 2. Person Plural |
enubilati estis
|
ihr seid entwölkt worden |
| 3. Person Plural |
enubilati sunt
|
sie sind entwölkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilaverim
|
ich habe entwölkt |
| 2. Person Singular |
enubilaveris
|
du habest entwölkt |
| 3. Person Singular |
enubilaverit
|
er/sie/es habe entwölkt |
| 1. Person Plural |
enubilaverimus
|
wir haben entwölkt |
| 2. Person Plural |
enubilaveritis
|
ihr habet entwölkt |
| 3. Person Plural |
enubilaverint
|
sie haben entwölkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus sim
|
ich sei entwölkt worden |
| 2. Person Singular |
enubilatus sis
|
du seiest entwölkt worden |
| 3. Person Singular |
enubilatus sit
|
er/sie/es sei entwölkt worden |
| 1. Person Plural |
enubilati simus
|
wir seien entwölkt worden |
| 2. Person Plural |
enubilati sitis
|
ihr seiet entwölkt worden |
| 3. Person Plural |
enubilati sint
|
sie seien entwölkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilaveram
|
ich hatte entwölkt |
| 2. Person Singular |
enubilaveras
|
du hattest entwölkt |
| 3. Person Singular |
enubilaverat
|
er/sie/es hatte entwölkt |
| 1. Person Plural |
enubilaveramus
|
wir hatten entwölkt |
| 2. Person Plural |
enubilaveratis
|
ihr hattet entwölkt |
| 3. Person Plural |
enubilaverant
|
sie hatten entwölkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus eram
|
ich war entwölkt worden |
| 2. Person Singular |
enubilatus eras
|
du warst entwölkt worden |
| 3. Person Singular |
enubilatus erat
|
er/sie/es war entwölkt worden |
| 1. Person Plural |
enubilati eramus
|
wir waren entwölkt worden |
| 2. Person Plural |
enubilati eratis
|
ihr wart entwölkt worden |
| 3. Person Plural |
enubilati erant
|
sie waren entwölkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilavissem
|
ich hätte entwölkt |
| 2. Person Singular |
enubilavisses
|
du hättest entwölkt |
| 3. Person Singular |
enubilavisset
|
er/sie/es hätte entwölkt |
| 1. Person Plural |
enubilavissemus
|
wir hätten entwölkt |
| 2. Person Plural |
enubilavissetis
|
ihr hättet entwölkt |
| 3. Person Plural |
enubilavissent
|
sie hätten entwölkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus essem
|
ich wäre entwölkt worden |
| 2. Person Singular |
enubilatus esses
|
du wärest entwölkt worden |
| 3. Person Singular |
enubilatus esset
|
er/sie/es wäre entwölkt worden |
| 1. Person Plural |
enubilati essemus
|
wir wären entwölkt worden |
| 2. Person Plural |
enubilati essetis
|
ihr wäret entwölkt worden |
| 3. Person Plural |
enubilati essent
|
sie wären entwölkt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilavero
|
ich werde entwölkt haben |
| 2. Person Singular |
enubilaveris
|
du wirst entwölkt haben |
| 3. Person Singular |
enubilaverit
|
er/sie/es wird entwölkt haben |
| 1. Person Plural |
enubilaverimus
|
wir werden entwölkt haben |
| 2. Person Plural |
enubilaveritis
|
ihr werdet entwölkt haben |
| 3. Person Plural |
enubilaverint
|
sie werden entwölkt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus ero
|
ich werde entwölkt worden sein |
| 2. Person Singular |
enubilatus eris
|
du wirst entwölkt worden sein |
| 3. Person Singular |
enubilatus erit
|
er/sie/es wird entwölkt worden sein |
| 1. Person Plural |
enubilati erimus
|
wir werden entwölkt worden sein |
| 2. Person Plural |
enubilati eritis
|
ihr werdet entwölkt worden sein |
| 3. Person Plural |
enubilati erunt
|
sie werden entwölkt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enubilare
|
entwölken |
| Vorzeitigkeit |
enubilavisse
|
entwölkt haben |
| Nachzeitigkeit |
enubilaturum esse
|
entwölken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enubilari enubilarier
|
entwölkt werden |
| Vorzeitigkeit |
enubilatum esse
|
entwölkt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enubilatum iri
|
künftig entwölkt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enubila
|
entwölke; entwölk! |
| 2. Person Plural |
enubilate
|
entwölkt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enubilato
|
| 3. Person Singular |
enubilato
|
| 2. Person Plural |
enubilatote
|
| 3. Person Plural |
enubilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enubilare
|
das Entwölken |
| Genitiv |
enubilandi
|
des Entwölkens |
| Dativ |
enubilando
|
dem Entwölken |
| Akkusativ |
enubilandum
|
das Entwölken |
| Ablativ |
enubilando
|
durch das Entwölken |
| Vokativ |
enubilande
|
Entwölken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enubilandus
|
enubilanda
|
enubilandum
|
| Genitiv |
enubilandi
|
enubilandae
|
enubilandi
|
| Dativ |
enubilando
|
enubilandae
|
enubilando
|
| Akkusativ |
enubilandum
|
enubilandam
|
enubilandum
|
| Ablativ |
enubilando
|
enubilanda
|
enubilando
|
| Vokativ |
enubilande
|
enubilanda
|
enubilandum
|
Plural
| Nominativ |
enubilandi
|
enubilandae
|
enubilanda
|
| Genitiv |
enubilandorum
|
enubilandarum
|
enubilandorum
|
| Dativ |
enubilandis
|
enubilandis
|
enubilandis
|
| Akkusativ |
enubilandos
|
enubilandas
|
enubilanda
|
| Ablativ |
enubilandis
|
enubilandis
|
enubilandis
|
| Vokativ |
enubilandi
|
enubilandae
|
enubilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enubilans
|
enubilans
|
enubilans
|
| Genitiv |
enubilantis
|
enubilantis
|
enubilantis
|
| Dativ |
enubilanti
|
enubilanti
|
enubilanti
|
| Akkusativ |
enubilantem
|
enubilantem
|
enubilans
|
| Ablativ |
enubilanti enubilante
|
enubilanti enubilante
|
enubilanti enubilante
|
| Vokativ |
enubilans
|
enubilans
|
enubilans
|
Plural
| Nominativ |
enubilantes
|
enubilantes
|
enubilantia
|
| Genitiv |
enubilantium enubilantum
|
enubilantium enubilantum
|
enubilantium enubilantum
|
| Dativ |
enubilantibus
|
enubilantibus
|
enubilantibus
|
| Akkusativ |
enubilantes
|
enubilantes
|
enubilantia
|
| Ablativ |
enubilantibus
|
enubilantibus
|
enubilantibus
|
| Vokativ |
enubilantes
|
enubilantes
|
enubilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enubilatus
|
enubilata
|
enubilatum
|
| Genitiv |
enubilati
|
enubilatae
|
enubilati
|
| Dativ |
enubilato
|
enubilatae
|
enubilato
|
| Akkusativ |
enubilatum
|
enubilatam
|
enubilatum
|
| Ablativ |
enubilato
|
enubilata
|
enubilato
|
| Vokativ |
enubilate
|
enubilata
|
enubilatum
|
Plural
| Nominativ |
enubilati
|
enubilatae
|
enubilata
|
| Genitiv |
enubilatorum
|
enubilatarum
|
enubilatorum
|
| Dativ |
enubilatis
|
enubilatis
|
enubilatis
|
| Akkusativ |
enubilatos
|
enubilatas
|
enubilata
|
| Ablativ |
enubilatis
|
enubilatis
|
enubilatis
|
| Vokativ |
enubilati
|
enubilatae
|
enubilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enubilaturus
|
enubilatura
|
enubilaturum
|
| Genitiv |
enubilaturi
|
enubilaturae
|
enubilaturi
|
| Dativ |
enubilaturo
|
enubilaturae
|
enubilaturo
|
| Akkusativ |
enubilaturum
|
enubilaturam
|
enubilaturum
|
| Ablativ |
enubilaturo
|
enubilatura
|
enubilaturo
|
| Vokativ |
enubilature
|
enubilatura
|
enubilaturum
|
Plural
| Nominativ |
enubilaturi
|
enubilaturae
|
enubilatura
|
| Genitiv |
enubilaturorum
|
enubilaturarum
|
enubilaturorum
|
| Dativ |
enubilaturis
|
enubilaturis
|
enubilaturis
|
| Akkusativ |
enubilaturos
|
enubilaturas
|
enubilatura
|
| Ablativ |
enubilaturis
|
enubilaturis
|
enubilaturis
|
| Vokativ |
enubilaturi
|
enubilaturae
|
enubilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enubilatum
|
enubilatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilo
|
|
| 2. Person Singular |
enubilas
|
|
| 3. Person Singular |
enubilat
|
|
| 1. Person Plural |
enubilamus
|
|
| 2. Person Plural |
enubilatis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilor
|
|
| 2. Person Singular |
enubilaris enubilare
|
|
| 3. Person Singular |
enubilatur
|
|
| 1. Person Plural |
enubilamur
|
|
| 2. Person Plural |
enubilamini
|
|
| 3. Person Plural |
enubilantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilem
|
|
| 2. Person Singular |
enubiles
|
|
| 3. Person Singular |
enubilet
|
|
| 1. Person Plural |
enubilemus
|
|
| 2. Person Plural |
enubiletis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubiler
|
|
| 2. Person Singular |
enubileris enubilere
|
|
| 3. Person Singular |
enubiletur
|
|
| 1. Person Plural |
enubilemur
|
|
| 2. Person Plural |
enubilemini
|
|
| 3. Person Plural |
enubilentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilabam
|
|
| 2. Person Singular |
enubilabas
|
|
| 3. Person Singular |
enubilabat
|
|
| 1. Person Plural |
enubilabamus
|
|
| 2. Person Plural |
enubilabatis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilabar
|
|
| 2. Person Singular |
enubilabaris enubilabare
|
|
| 3. Person Singular |
enubilabatur
|
|
| 1. Person Plural |
enubilabamur
|
|
| 2. Person Plural |
enubilabamini
|
|
| 3. Person Plural |
enubilabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilarem
|
|
| 2. Person Singular |
enubilares
|
|
| 3. Person Singular |
enubilaret
|
|
| 1. Person Plural |
enubilaremus
|
|
| 2. Person Plural |
enubilaretis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilarer
|
|
| 2. Person Singular |
enubilareris enubilarere
|
|
| 3. Person Singular |
enubilaretur
|
|
| 1. Person Plural |
enubilaremur
|
|
| 2. Person Plural |
enubilaremini
|
|
| 3. Person Plural |
enubilarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilabo
|
|
| 2. Person Singular |
enubilabis
|
|
| 3. Person Singular |
enubilabit
|
|
| 1. Person Plural |
enubilabimus
|
|
| 2. Person Plural |
enubilabitis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilabor
|
|
| 2. Person Singular |
enubilaberis enubilabere
|
|
| 3. Person Singular |
enubilabitur
|
|
| 1. Person Plural |
enubilabimur
|
|
| 2. Person Plural |
enubilabimini
|
|
| 3. Person Plural |
enubilabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilavi
|
|
| 2. Person Singular |
enubilavisti
|
|
| 3. Person Singular |
enubilavit
|
|
| 1. Person Plural |
enubilavimus
|
|
| 2. Person Plural |
enubilavistis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilaverunt enubilavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
enubilatus es
|
|
| 3. Person Singular |
enubilatus est
|
|
| 1. Person Plural |
enubilati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
enubilati estis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilaverim
|
|
| 2. Person Singular |
enubilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enubilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enubilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enubilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
enubilatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
enubilatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
enubilati simus
|
|
| 2. Person Plural |
enubilati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilaveram
|
|
| 2. Person Singular |
enubilaveras
|
|
| 3. Person Singular |
enubilaverat
|
|
| 1. Person Plural |
enubilaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
enubilaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
enubilatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
enubilatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
enubilati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
enubilati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilavissem
|
|
| 2. Person Singular |
enubilavisses
|
|
| 3. Person Singular |
enubilavisset
|
|
| 1. Person Plural |
enubilavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
enubilavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
enubilatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
enubilatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
enubilati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
enubilati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilavero
|
|
| 2. Person Singular |
enubilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enubilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enubilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enubilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
enubilatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
enubilatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
enubilati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
enubilati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
enubilati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enubilare
|
|
| Vorzeitigkeit |
enubilavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enubilaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enubilari enubilarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
enubilatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enubilatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enubila
|
! |
| 2. Person Plural |
enubilate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enubilato
|
| 3. Person Singular |
enubilato
|
| 2. Person Plural |
enubilatote
|
| 3. Person Plural |
enubilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enubilare
|
|
| Genitiv |
enubilandi
|
|
| Dativ |
enubilando
|
|
| Akkusativ |
enubilandum
|
|
| Ablativ |
enubilando
|
|
| Vokativ |
enubilande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enubilandus
|
enubilanda
|
enubilandum
|
| Genitiv |
enubilandi
|
enubilandae
|
enubilandi
|
| Dativ |
enubilando
|
enubilandae
|
enubilando
|
| Akkusativ |
enubilandum
|
enubilandam
|
enubilandum
|
| Ablativ |
enubilando
|
enubilanda
|
enubilando
|
| Vokativ |
enubilande
|
enubilanda
|
enubilandum
|
Plural
| Nominativ |
enubilandi
|
enubilandae
|
enubilanda
|
| Genitiv |
enubilandorum
|
enubilandarum
|
enubilandorum
|
| Dativ |
enubilandis
|
enubilandis
|
enubilandis
|
| Akkusativ |
enubilandos
|
enubilandas
|
enubilanda
|
| Ablativ |
enubilandis
|
enubilandis
|
enubilandis
|
| Vokativ |
enubilandi
|
enubilandae
|
enubilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enubilans
|
enubilans
|
enubilans
|
| Genitiv |
enubilantis
|
enubilantis
|
enubilantis
|
| Dativ |
enubilanti
|
enubilanti
|
enubilanti
|
| Akkusativ |
enubilantem
|
enubilantem
|
enubilans
|
| Ablativ |
enubilanti enubilante
|
enubilanti enubilante
|
enubilanti enubilante
|
| Vokativ |
enubilans
|
enubilans
|
enubilans
|
Plural
| Nominativ |
enubilantes
|
enubilantes
|
enubilantia
|
| Genitiv |
enubilantium enubilantum
|
enubilantium enubilantum
|
enubilantium enubilantum
|
| Dativ |
enubilantibus
|
enubilantibus
|
enubilantibus
|
| Akkusativ |
enubilantes
|
enubilantes
|
enubilantia
|
| Ablativ |
enubilantibus
|
enubilantibus
|
enubilantibus
|
| Vokativ |
enubilantes
|
enubilantes
|
enubilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enubilatus
|
enubilata
|
enubilatum
|
| Genitiv |
enubilati
|
enubilatae
|
enubilati
|
| Dativ |
enubilato
|
enubilatae
|
enubilato
|
| Akkusativ |
enubilatum
|
enubilatam
|
enubilatum
|
| Ablativ |
enubilato
|
enubilata
|
enubilato
|
| Vokativ |
enubilate
|
enubilata
|
enubilatum
|
Plural
| Nominativ |
enubilati
|
enubilatae
|
enubilata
|
| Genitiv |
enubilatorum
|
enubilatarum
|
enubilatorum
|
| Dativ |
enubilatis
|
enubilatis
|
enubilatis
|
| Akkusativ |
enubilatos
|
enubilatas
|
enubilata
|
| Ablativ |
enubilatis
|
enubilatis
|
enubilatis
|
| Vokativ |
enubilati
|
enubilatae
|
enubilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enubilaturus
|
enubilatura
|
enubilaturum
|
| Genitiv |
enubilaturi
|
enubilaturae
|
enubilaturi
|
| Dativ |
enubilaturo
|
enubilaturae
|
enubilaturo
|
| Akkusativ |
enubilaturum
|
enubilaturam
|
enubilaturum
|
| Ablativ |
enubilaturo
|
enubilatura
|
enubilaturo
|
| Vokativ |
enubilature
|
enubilatura
|
enubilaturum
|
Plural
| Nominativ |
enubilaturi
|
enubilaturae
|
enubilatura
|
| Genitiv |
enubilaturorum
|
enubilaturarum
|
enubilaturorum
|
| Dativ |
enubilaturis
|
enubilaturis
|
enubilaturis
|
| Akkusativ |
enubilaturos
|
enubilaturas
|
enubilatura
|
| Ablativ |
enubilaturis
|
enubilaturis
|
enubilaturis
|
| Vokativ |
enubilaturi
|
enubilaturae
|
enubilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enubilatum
|
enubilatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilo
|
ich mache klar |
| 2. Person Singular |
enubilas
|
du machst klar |
| 3. Person Singular |
enubilat
|
er/sie/es macht klar |
| 1. Person Plural |
enubilamus
|
wir machen klar |
| 2. Person Plural |
enubilatis
|
ihr macht klar |
| 3. Person Plural |
enubilant
|
sie machen klar |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilor
|
ich werde klargemacht |
| 2. Person Singular |
enubilaris enubilare
|
du wirst klargemacht |
| 3. Person Singular |
enubilatur
|
er/sie/es wird klargemacht |
| 1. Person Plural |
enubilamur
|
wir werden klargemacht |
| 2. Person Plural |
enubilamini
|
ihr werdet klargemacht |
| 3. Person Plural |
enubilantur
|
sie werden klargemacht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilem
|
ich mache klar |
| 2. Person Singular |
enubiles
|
du machest klar |
| 3. Person Singular |
enubilet
|
er/sie/es mache klar |
| 1. Person Plural |
enubilemus
|
wir machen klar |
| 2. Person Plural |
enubiletis
|
ihr machet klar |
| 3. Person Plural |
enubilent
|
sie machen klar |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubiler
|
ich werde klargemacht |
| 2. Person Singular |
enubileris enubilere
|
du werdest klargemacht |
| 3. Person Singular |
enubiletur
|
er/sie/es werde klargemacht |
| 1. Person Plural |
enubilemur
|
wir werden klargemacht |
| 2. Person Plural |
enubilemini
|
ihr werdet klargemacht |
| 3. Person Plural |
enubilentur
|
sie werden klargemacht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilabam
|
ich machte klar |
| 2. Person Singular |
enubilabas
|
du machtest klar |
| 3. Person Singular |
enubilabat
|
er/sie/es machte klar |
| 1. Person Plural |
enubilabamus
|
wir machten klar |
| 2. Person Plural |
enubilabatis
|
ihr machtet klar |
| 3. Person Plural |
enubilabant
|
sie machten klar |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilabar
|
ich wurde klargemacht |
| 2. Person Singular |
enubilabaris enubilabare
|
du wurdest klargemacht |
| 3. Person Singular |
enubilabatur
|
er/sie/es wurde klargemacht |
| 1. Person Plural |
enubilabamur
|
wir wurden klargemacht |
| 2. Person Plural |
enubilabamini
|
ihr wurdet klargemacht |
| 3. Person Plural |
enubilabantur
|
sie wurden klargemacht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilarem
|
ich machte klar |
| 2. Person Singular |
enubilares
|
du machtest klar |
| 3. Person Singular |
enubilaret
|
er/sie/es machte klar |
| 1. Person Plural |
enubilaremus
|
wir machten klar |
| 2. Person Plural |
enubilaretis
|
ihr machtet klar |
| 3. Person Plural |
enubilarent
|
sie machten klar |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilarer
|
ich würde klargemacht |
| 2. Person Singular |
enubilareris enubilarere
|
du würdest klargemacht |
| 3. Person Singular |
enubilaretur
|
er/sie/es würde klargemacht |
| 1. Person Plural |
enubilaremur
|
wir würden klargemacht |
| 2. Person Plural |
enubilaremini
|
ihr würdet klargemacht |
| 3. Person Plural |
enubilarentur
|
sie würden klargemacht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilabo
|
ich werde klarmachen |
| 2. Person Singular |
enubilabis
|
du wirst klarmachen |
| 3. Person Singular |
enubilabit
|
er/sie/es wird klarmachen |
| 1. Person Plural |
enubilabimus
|
wir werden klarmachen |
| 2. Person Plural |
enubilabitis
|
ihr werdet klarmachen |
| 3. Person Plural |
enubilabunt
|
sie werden klarmachen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilabor
|
ich werde klargemacht werden |
| 2. Person Singular |
enubilaberis enubilabere
|
du wirst klargemacht werden |
| 3. Person Singular |
enubilabitur
|
er/sie/es wird klargemacht werden |
| 1. Person Plural |
enubilabimur
|
wir werden klargemacht werden |
| 2. Person Plural |
enubilabimini
|
ihr werdet klargemacht werden |
| 3. Person Plural |
enubilabuntur
|
sie werden klargemacht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilavi
|
ich habe klargemacht |
| 2. Person Singular |
enubilavisti
|
du hast klargemacht |
| 3. Person Singular |
enubilavit
|
er/sie/es hat klargemacht |
| 1. Person Plural |
enubilavimus
|
wir haben klargemacht |
| 2. Person Plural |
enubilavistis
|
ihr habt klargemacht |
| 3. Person Plural |
enubilaverunt enubilavere
|
sie haben klargemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus sum
|
ich bin klargemacht worden |
| 2. Person Singular |
enubilatus es
|
du bist klargemacht worden |
| 3. Person Singular |
enubilatus est
|
er/sie/es ist klargemacht worden |
| 1. Person Plural |
enubilati sumus
|
wir sind klargemacht worden |
| 2. Person Plural |
enubilati estis
|
ihr seid klargemacht worden |
| 3. Person Plural |
enubilati sunt
|
sie sind klargemacht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilaverim
|
ich habe klargemacht |
| 2. Person Singular |
enubilaveris
|
du habest klargemacht |
| 3. Person Singular |
enubilaverit
|
er/sie/es habe klargemacht |
| 1. Person Plural |
enubilaverimus
|
wir haben klargemacht |
| 2. Person Plural |
enubilaveritis
|
ihr habet klargemacht |
| 3. Person Plural |
enubilaverint
|
sie haben klargemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus sim
|
ich sei klargemacht worden |
| 2. Person Singular |
enubilatus sis
|
du seiest klargemacht worden |
| 3. Person Singular |
enubilatus sit
|
er/sie/es sei klargemacht worden |
| 1. Person Plural |
enubilati simus
|
wir seien klargemacht worden |
| 2. Person Plural |
enubilati sitis
|
ihr seiet klargemacht worden |
| 3. Person Plural |
enubilati sint
|
sie seien klargemacht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilaveram
|
ich hatte klargemacht |
| 2. Person Singular |
enubilaveras
|
du hattest klargemacht |
| 3. Person Singular |
enubilaverat
|
er/sie/es hatte klargemacht |
| 1. Person Plural |
enubilaveramus
|
wir hatten klargemacht |
| 2. Person Plural |
enubilaveratis
|
ihr hattet klargemacht |
| 3. Person Plural |
enubilaverant
|
sie hatten klargemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus eram
|
ich war klargemacht worden |
| 2. Person Singular |
enubilatus eras
|
du warst klargemacht worden |
| 3. Person Singular |
enubilatus erat
|
er/sie/es war klargemacht worden |
| 1. Person Plural |
enubilati eramus
|
wir waren klargemacht worden |
| 2. Person Plural |
enubilati eratis
|
ihr wart klargemacht worden |
| 3. Person Plural |
enubilati erant
|
sie waren klargemacht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilavissem
|
ich hätte klargemacht |
| 2. Person Singular |
enubilavisses
|
du hättest klargemacht |
| 3. Person Singular |
enubilavisset
|
er/sie/es hätte klargemacht |
| 1. Person Plural |
enubilavissemus
|
wir hätten klargemacht |
| 2. Person Plural |
enubilavissetis
|
ihr hättet klargemacht |
| 3. Person Plural |
enubilavissent
|
sie hätten klargemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus essem
|
ich wäre klargemacht worden |
| 2. Person Singular |
enubilatus esses
|
du wärest klargemacht worden |
| 3. Person Singular |
enubilatus esset
|
er/sie/es wäre klargemacht worden |
| 1. Person Plural |
enubilati essemus
|
wir wären klargemacht worden |
| 2. Person Plural |
enubilati essetis
|
ihr wäret klargemacht worden |
| 3. Person Plural |
enubilati essent
|
sie wären klargemacht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilavero
|
ich werde klargemacht haben |
| 2. Person Singular |
enubilaveris
|
du wirst klargemacht haben |
| 3. Person Singular |
enubilaverit
|
er/sie/es wird klargemacht haben |
| 1. Person Plural |
enubilaverimus
|
wir werden klargemacht haben |
| 2. Person Plural |
enubilaveritis
|
ihr werdet klargemacht haben |
| 3. Person Plural |
enubilaverint
|
sie werden klargemacht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enubilatus ero
|
ich werde klargemacht worden sein |
| 2. Person Singular |
enubilatus eris
|
du wirst klargemacht worden sein |
| 3. Person Singular |
enubilatus erit
|
er/sie/es wird klargemacht worden sein |
| 1. Person Plural |
enubilati erimus
|
wir werden klargemacht worden sein |
| 2. Person Plural |
enubilati eritis
|
ihr werdet klargemacht worden sein |
| 3. Person Plural |
enubilati erunt
|
sie werden klargemacht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enubilare
|
klarmachen |
| Vorzeitigkeit |
enubilavisse
|
klargemacht haben |
| Nachzeitigkeit |
enubilaturum esse
|
klarmachen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enubilari enubilarier
|
klargemacht werden |
| Vorzeitigkeit |
enubilatum esse
|
klargemacht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enubilatum iri
|
künftig klargemacht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enubila
|
mache klar; mach klar! |
| 2. Person Plural |
enubilate
|
macht klar! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enubilato
|
| 3. Person Singular |
enubilato
|
| 2. Person Plural |
enubilatote
|
| 3. Person Plural |
enubilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enubilare
|
das Klarmachen |
| Genitiv |
enubilandi
|
des Klarmachens |
| Dativ |
enubilando
|
dem Klarmachen |
| Akkusativ |
enubilandum
|
das Klarmachen |
| Ablativ |
enubilando
|
durch das Klarmachen |
| Vokativ |
enubilande
|
Klarmachen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enubilandus
|
enubilanda
|
enubilandum
|
| Genitiv |
enubilandi
|
enubilandae
|
enubilandi
|
| Dativ |
enubilando
|
enubilandae
|
enubilando
|
| Akkusativ |
enubilandum
|
enubilandam
|
enubilandum
|
| Ablativ |
enubilando
|
enubilanda
|
enubilando
|
| Vokativ |
enubilande
|
enubilanda
|
enubilandum
|
Plural
| Nominativ |
enubilandi
|
enubilandae
|
enubilanda
|
| Genitiv |
enubilandorum
|
enubilandarum
|
enubilandorum
|
| Dativ |
enubilandis
|
enubilandis
|
enubilandis
|
| Akkusativ |
enubilandos
|
enubilandas
|
enubilanda
|
| Ablativ |
enubilandis
|
enubilandis
|
enubilandis
|
| Vokativ |
enubilandi
|
enubilandae
|
enubilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enubilans
|
enubilans
|
enubilans
|
| Genitiv |
enubilantis
|
enubilantis
|
enubilantis
|
| Dativ |
enubilanti
|
enubilanti
|
enubilanti
|
| Akkusativ |
enubilantem
|
enubilantem
|
enubilans
|
| Ablativ |
enubilanti enubilante
|
enubilanti enubilante
|
enubilanti enubilante
|
| Vokativ |
enubilans
|
enubilans
|
enubilans
|
Plural
| Nominativ |
enubilantes
|
enubilantes
|
enubilantia
|
| Genitiv |
enubilantium enubilantum
|
enubilantium enubilantum
|
enubilantium enubilantum
|
| Dativ |
enubilantibus
|
enubilantibus
|
enubilantibus
|
| Akkusativ |
enubilantes
|
enubilantes
|
enubilantia
|
| Ablativ |
enubilantibus
|
enubilantibus
|
enubilantibus
|
| Vokativ |
enubilantes
|
enubilantes
|
enubilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enubilatus
|
enubilata
|
enubilatum
|
| Genitiv |
enubilati
|
enubilatae
|
enubilati
|
| Dativ |
enubilato
|
enubilatae
|
enubilato
|
| Akkusativ |
enubilatum
|
enubilatam
|
enubilatum
|
| Ablativ |
enubilato
|
enubilata
|
enubilato
|
| Vokativ |
enubilate
|
enubilata
|
enubilatum
|
Plural
| Nominativ |
enubilati
|
enubilatae
|
enubilata
|
| Genitiv |
enubilatorum
|
enubilatarum
|
enubilatorum
|
| Dativ |
enubilatis
|
enubilatis
|
enubilatis
|
| Akkusativ |
enubilatos
|
enubilatas
|
enubilata
|
| Ablativ |
enubilatis
|
enubilatis
|
enubilatis
|
| Vokativ |
enubilati
|
enubilatae
|
enubilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enubilaturus
|
enubilatura
|
enubilaturum
|
| Genitiv |
enubilaturi
|
enubilaturae
|
enubilaturi
|
| Dativ |
enubilaturo
|
enubilaturae
|
enubilaturo
|
| Akkusativ |
enubilaturum
|
enubilaturam
|
enubilaturum
|
| Ablativ |
enubilaturo
|
enubilatura
|
enubilaturo
|
| Vokativ |
enubilature
|
enubilatura
|
enubilaturum
|
Plural
| Nominativ |
enubilaturi
|
enubilaturae
|
enubilatura
|
| Genitiv |
enubilaturorum
|
enubilaturarum
|
enubilaturorum
|
| Dativ |
enubilaturis
|
enubilaturis
|
enubilaturis
|
| Akkusativ |
enubilaturos
|
enubilaturas
|
enubilatura
|
| Ablativ |
enubilaturis
|
enubilaturis
|
enubilaturis
|
| Vokativ |
enubilaturi
|
enubilaturae
|
enubilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enubilatum
|
enubilatu
|