Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleo
|
ich kerne aus |
| 2. Person Singular |
enucleas
|
du kernst aus |
| 3. Person Singular |
enucleat
|
er/sie/es kernt aus |
| 1. Person Plural |
enucleamus
|
wir kernen aus |
| 2. Person Plural |
enucleatis
|
ihr kernt aus |
| 3. Person Plural |
enucleant
|
sie kernen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleor
|
ich werde ausgekernt |
| 2. Person Singular |
enuclearis enucleare
|
du wirst ausgekernt |
| 3. Person Singular |
enucleatur
|
er/sie/es wird ausgekernt |
| 1. Person Plural |
enucleamur
|
wir werden ausgekernt |
| 2. Person Plural |
enucleamini
|
ihr werdet ausgekernt |
| 3. Person Plural |
enucleantur
|
sie werden ausgekernt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleem
|
ich kerne aus |
| 2. Person Singular |
enuclees
|
du kernest aus |
| 3. Person Singular |
enucleet
|
er/sie/es kerne aus |
| 1. Person Plural |
enucleemus
|
wir kernen aus |
| 2. Person Plural |
enucleetis
|
ihr kernet aus |
| 3. Person Plural |
enucleent
|
sie kernen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleer
|
ich werde ausgekernt |
| 2. Person Singular |
enucleeris enucleere
|
du werdest ausgekernt |
| 3. Person Singular |
enucleetur
|
er/sie/es werde ausgekernt |
| 1. Person Plural |
enucleemur
|
wir werden ausgekernt |
| 2. Person Plural |
enucleemini
|
ihr werdet ausgekernt |
| 3. Person Plural |
enucleentur
|
sie werden ausgekernt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabam
|
ich kernte aus |
| 2. Person Singular |
enucleabas
|
du kerntest aus |
| 3. Person Singular |
enucleabat
|
er/sie/es kernte aus |
| 1. Person Plural |
enucleabamus
|
wir kernten aus |
| 2. Person Plural |
enucleabatis
|
ihr kerntet aus |
| 3. Person Plural |
enucleabant
|
sie kernten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabar
|
ich wurde ausgekernt |
| 2. Person Singular |
enucleabaris enucleabare
|
du wurdest ausgekernt |
| 3. Person Singular |
enucleabatur
|
er/sie/es wurde ausgekernt |
| 1. Person Plural |
enucleabamur
|
wir wurden ausgekernt |
| 2. Person Plural |
enucleabamini
|
ihr wurdet ausgekernt |
| 3. Person Plural |
enucleabantur
|
sie wurden ausgekernt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuclearem
|
ich kernte aus |
| 2. Person Singular |
enucleares
|
du kerntest aus |
| 3. Person Singular |
enuclearet
|
er/sie/es kernte aus |
| 1. Person Plural |
enuclearemus
|
wir kernten aus |
| 2. Person Plural |
enuclearetis
|
ihr kerntet aus |
| 3. Person Plural |
enuclearent
|
sie kernten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuclearer
|
ich würde ausgekernt |
| 2. Person Singular |
enucleareris enuclearere
|
du würdest ausgekernt |
| 3. Person Singular |
enuclearetur
|
er/sie/es würde ausgekernt |
| 1. Person Plural |
enuclearemur
|
wir würden ausgekernt |
| 2. Person Plural |
enuclearemini
|
ihr würdet ausgekernt |
| 3. Person Plural |
enuclearentur
|
sie würden ausgekernt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabo
|
ich werde auskernen |
| 2. Person Singular |
enucleabis
|
du wirst auskernen |
| 3. Person Singular |
enucleabit
|
er/sie/es wird auskernen |
| 1. Person Plural |
enucleabimus
|
wir werden auskernen |
| 2. Person Plural |
enucleabitis
|
ihr werdet auskernen |
| 3. Person Plural |
enucleabunt
|
sie werden auskernen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabor
|
ich werde ausgekernt werden |
| 2. Person Singular |
enucleaberis enucleabere
|
du wirst ausgekernt werden |
| 3. Person Singular |
enucleabitur
|
er/sie/es wird ausgekernt werden |
| 1. Person Plural |
enucleabimur
|
wir werden ausgekernt werden |
| 2. Person Plural |
enucleabimini
|
ihr werdet ausgekernt werden |
| 3. Person Plural |
enucleabuntur
|
sie werden ausgekernt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleavi
|
ich habe ausgekernt |
| 2. Person Singular |
enucleavisti
|
du hast ausgekernt |
| 3. Person Singular |
enucleavit
|
er/sie/es hat ausgekernt |
| 1. Person Plural |
enucleavimus
|
wir haben ausgekernt |
| 2. Person Plural |
enucleavistis
|
ihr habt ausgekernt |
| 3. Person Plural |
enucleaverunt enucleavere
|
sie haben ausgekernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus sum
|
ich bin ausgekernt worden |
| 2. Person Singular |
enucleatus es
|
du bist ausgekernt worden |
| 3. Person Singular |
enucleatus est
|
er/sie/es ist ausgekernt worden |
| 1. Person Plural |
enucleati sumus
|
wir sind ausgekernt worden |
| 2. Person Plural |
enucleati estis
|
ihr seid ausgekernt worden |
| 3. Person Plural |
enucleati sunt
|
sie sind ausgekernt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleaverim
|
ich habe ausgekernt |
| 2. Person Singular |
enucleaveris
|
du habest ausgekernt |
| 3. Person Singular |
enucleaverit
|
er/sie/es habe ausgekernt |
| 1. Person Plural |
enucleaverimus
|
wir haben ausgekernt |
| 2. Person Plural |
enucleaveritis
|
ihr habet ausgekernt |
| 3. Person Plural |
enucleaverint
|
sie haben ausgekernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus sim
|
ich sei ausgekernt worden |
| 2. Person Singular |
enucleatus sis
|
du seiest ausgekernt worden |
| 3. Person Singular |
enucleatus sit
|
er/sie/es sei ausgekernt worden |
| 1. Person Plural |
enucleati simus
|
wir seien ausgekernt worden |
| 2. Person Plural |
enucleati sitis
|
ihr seiet ausgekernt worden |
| 3. Person Plural |
enucleati sint
|
sie seien ausgekernt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleaveram
|
ich hatte ausgekernt |
| 2. Person Singular |
enucleaveras
|
du hattest ausgekernt |
| 3. Person Singular |
enucleaverat
|
er/sie/es hatte ausgekernt |
| 1. Person Plural |
enucleaveramus
|
wir hatten ausgekernt |
| 2. Person Plural |
enucleaveratis
|
ihr hattet ausgekernt |
| 3. Person Plural |
enucleaverant
|
sie hatten ausgekernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus eram
|
ich war ausgekernt worden |
| 2. Person Singular |
enucleatus eras
|
du warst ausgekernt worden |
| 3. Person Singular |
enucleatus erat
|
er/sie/es war ausgekernt worden |
| 1. Person Plural |
enucleati eramus
|
wir waren ausgekernt worden |
| 2. Person Plural |
enucleati eratis
|
ihr wart ausgekernt worden |
| 3. Person Plural |
enucleati erant
|
sie waren ausgekernt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleavissem
|
ich hätte ausgekernt |
| 2. Person Singular |
enucleavisses
|
du hättest ausgekernt |
| 3. Person Singular |
enucleavisset
|
er/sie/es hätte ausgekernt |
| 1. Person Plural |
enucleavissemus
|
wir hätten ausgekernt |
| 2. Person Plural |
enucleavissetis
|
ihr hättet ausgekernt |
| 3. Person Plural |
enucleavissent
|
sie hätten ausgekernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus essem
|
ich wäre ausgekernt worden |
| 2. Person Singular |
enucleatus esses
|
du wärest ausgekernt worden |
| 3. Person Singular |
enucleatus esset
|
er/sie/es wäre ausgekernt worden |
| 1. Person Plural |
enucleati essemus
|
wir wären ausgekernt worden |
| 2. Person Plural |
enucleati essetis
|
ihr wäret ausgekernt worden |
| 3. Person Plural |
enucleati essent
|
sie wären ausgekernt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleavero
|
ich werde ausgekernt haben |
| 2. Person Singular |
enucleaveris
|
du wirst ausgekernt haben |
| 3. Person Singular |
enucleaverit
|
er/sie/es wird ausgekernt haben |
| 1. Person Plural |
enucleaverimus
|
wir werden ausgekernt haben |
| 2. Person Plural |
enucleaveritis
|
ihr werdet ausgekernt haben |
| 3. Person Plural |
enucleaverint
|
sie werden ausgekernt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus ero
|
ich werde ausgekernt worden sein |
| 2. Person Singular |
enucleatus eris
|
du wirst ausgekernt worden sein |
| 3. Person Singular |
enucleatus erit
|
er/sie/es wird ausgekernt worden sein |
| 1. Person Plural |
enucleati erimus
|
wir werden ausgekernt worden sein |
| 2. Person Plural |
enucleati eritis
|
ihr werdet ausgekernt worden sein |
| 3. Person Plural |
enucleati erunt
|
sie werden ausgekernt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enucleare
|
auskernen |
| Vorzeitigkeit |
enucleavisse
|
ausgekernt haben |
| Nachzeitigkeit |
enucleaturum esse
|
auskernen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enucleari enuclearier
|
ausgekernt werden |
| Vorzeitigkeit |
enucleatum esse
|
ausgekernt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enucleatum iri
|
künftig ausgekernt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enuclea
|
kerne aus; kern aus! |
| 2. Person Plural |
enucleate
|
kernt aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enucleato
|
| 3. Person Singular |
enucleato
|
| 2. Person Plural |
enucleatote
|
| 3. Person Plural |
enucleanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enucleare
|
das Auskernen |
| Genitiv |
enucleandi
|
des Auskernens |
| Dativ |
enucleando
|
dem Auskernen |
| Akkusativ |
enucleandum
|
das Auskernen |
| Ablativ |
enucleando
|
durch das Auskernen |
| Vokativ |
enucleande
|
Auskernen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleandus
|
enucleanda
|
enucleandum
|
| Genitiv |
enucleandi
|
enucleandae
|
enucleandi
|
| Dativ |
enucleando
|
enucleandae
|
enucleando
|
| Akkusativ |
enucleandum
|
enucleandam
|
enucleandum
|
| Ablativ |
enucleando
|
enucleanda
|
enucleando
|
| Vokativ |
enucleande
|
enucleanda
|
enucleandum
|
Plural
| Nominativ |
enucleandi
|
enucleandae
|
enucleanda
|
| Genitiv |
enucleandorum
|
enucleandarum
|
enucleandorum
|
| Dativ |
enucleandis
|
enucleandis
|
enucleandis
|
| Akkusativ |
enucleandos
|
enucleandas
|
enucleanda
|
| Ablativ |
enucleandis
|
enucleandis
|
enucleandis
|
| Vokativ |
enucleandi
|
enucleandae
|
enucleanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleans
|
enucleans
|
enucleans
|
| Genitiv |
enucleantis
|
enucleantis
|
enucleantis
|
| Dativ |
enucleanti
|
enucleanti
|
enucleanti
|
| Akkusativ |
enucleantem
|
enucleantem
|
enucleans
|
| Ablativ |
enucleanti enucleante
|
enucleanti enucleante
|
enucleanti enucleante
|
| Vokativ |
enucleans
|
enucleans
|
enucleans
|
Plural
| Nominativ |
enucleantes
|
enucleantes
|
enucleantia
|
| Genitiv |
enucleantium enucleantum
|
enucleantium enucleantum
|
enucleantium enucleantum
|
| Dativ |
enucleantibus
|
enucleantibus
|
enucleantibus
|
| Akkusativ |
enucleantes
|
enucleantes
|
enucleantia
|
| Ablativ |
enucleantibus
|
enucleantibus
|
enucleantibus
|
| Vokativ |
enucleantes
|
enucleantes
|
enucleantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleatus
|
enucleata
|
enucleatum
|
| Genitiv |
enucleati
|
enucleatae
|
enucleati
|
| Dativ |
enucleato
|
enucleatae
|
enucleato
|
| Akkusativ |
enucleatum
|
enucleatam
|
enucleatum
|
| Ablativ |
enucleato
|
enucleata
|
enucleato
|
| Vokativ |
enucleate
|
enucleata
|
enucleatum
|
Plural
| Nominativ |
enucleati
|
enucleatae
|
enucleata
|
| Genitiv |
enucleatorum
|
enucleatarum
|
enucleatorum
|
| Dativ |
enucleatis
|
enucleatis
|
enucleatis
|
| Akkusativ |
enucleatos
|
enucleatas
|
enucleata
|
| Ablativ |
enucleatis
|
enucleatis
|
enucleatis
|
| Vokativ |
enucleati
|
enucleatae
|
enucleata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleaturus
|
enucleatura
|
enucleaturum
|
| Genitiv |
enucleaturi
|
enucleaturae
|
enucleaturi
|
| Dativ |
enucleaturo
|
enucleaturae
|
enucleaturo
|
| Akkusativ |
enucleaturum
|
enucleaturam
|
enucleaturum
|
| Ablativ |
enucleaturo
|
enucleatura
|
enucleaturo
|
| Vokativ |
enucleature
|
enucleatura
|
enucleaturum
|
Plural
| Nominativ |
enucleaturi
|
enucleaturae
|
enucleatura
|
| Genitiv |
enucleaturorum
|
enucleaturarum
|
enucleaturorum
|
| Dativ |
enucleaturis
|
enucleaturis
|
enucleaturis
|
| Akkusativ |
enucleaturos
|
enucleaturas
|
enucleatura
|
| Ablativ |
enucleaturis
|
enucleaturis
|
enucleaturis
|
| Vokativ |
enucleaturi
|
enucleaturae
|
enucleatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enucleatum
|
enucleatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleo
|
ich entkerne |
| 2. Person Singular |
enucleas
|
du entkernst |
| 3. Person Singular |
enucleat
|
er/sie/es entkernt |
| 1. Person Plural |
enucleamus
|
wir entkernen |
| 2. Person Plural |
enucleatis
|
ihr entkernt |
| 3. Person Plural |
enucleant
|
sie entkernen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleor
|
ich werde entkernt |
| 2. Person Singular |
enuclearis enucleare
|
du wirst entkernt |
| 3. Person Singular |
enucleatur
|
er/sie/es wird entkernt |
| 1. Person Plural |
enucleamur
|
wir werden entkernt |
| 2. Person Plural |
enucleamini
|
ihr werdet entkernt |
| 3. Person Plural |
enucleantur
|
sie werden entkernt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleem
|
ich entkerne |
| 2. Person Singular |
enuclees
|
du entkernest |
| 3. Person Singular |
enucleet
|
er/sie/es entkerne |
| 1. Person Plural |
enucleemus
|
wir entkernen |
| 2. Person Plural |
enucleetis
|
ihr entkernet |
| 3. Person Plural |
enucleent
|
sie entkernen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleer
|
ich werde entkernt |
| 2. Person Singular |
enucleeris enucleere
|
du werdest entkernt |
| 3. Person Singular |
enucleetur
|
er/sie/es werde entkernt |
| 1. Person Plural |
enucleemur
|
wir werden entkernt |
| 2. Person Plural |
enucleemini
|
ihr werdet entkernt |
| 3. Person Plural |
enucleentur
|
sie werden entkernt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabam
|
ich entkernte |
| 2. Person Singular |
enucleabas
|
du entkerntest |
| 3. Person Singular |
enucleabat
|
er/sie/es entkernte |
| 1. Person Plural |
enucleabamus
|
wir entkernten |
| 2. Person Plural |
enucleabatis
|
ihr entkerntet |
| 3. Person Plural |
enucleabant
|
sie entkernten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabar
|
ich wurde entkernt |
| 2. Person Singular |
enucleabaris enucleabare
|
du wurdest entkernt |
| 3. Person Singular |
enucleabatur
|
er/sie/es wurde entkernt |
| 1. Person Plural |
enucleabamur
|
wir wurden entkernt |
| 2. Person Plural |
enucleabamini
|
ihr wurdet entkernt |
| 3. Person Plural |
enucleabantur
|
sie wurden entkernt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuclearem
|
ich entkernte |
| 2. Person Singular |
enucleares
|
du entkerntest |
| 3. Person Singular |
enuclearet
|
er/sie/es entkernte |
| 1. Person Plural |
enuclearemus
|
wir entkernten |
| 2. Person Plural |
enuclearetis
|
ihr entkerntet |
| 3. Person Plural |
enuclearent
|
sie entkernten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuclearer
|
ich würde entkernt |
| 2. Person Singular |
enucleareris enuclearere
|
du würdest entkernt |
| 3. Person Singular |
enuclearetur
|
er/sie/es würde entkernt |
| 1. Person Plural |
enuclearemur
|
wir würden entkernt |
| 2. Person Plural |
enuclearemini
|
ihr würdet entkernt |
| 3. Person Plural |
enuclearentur
|
sie würden entkernt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabo
|
ich werde entkernen |
| 2. Person Singular |
enucleabis
|
du wirst entkernen |
| 3. Person Singular |
enucleabit
|
er/sie/es wird entkernen |
| 1. Person Plural |
enucleabimus
|
wir werden entkernen |
| 2. Person Plural |
enucleabitis
|
ihr werdet entkernen |
| 3. Person Plural |
enucleabunt
|
sie werden entkernen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabor
|
ich werde entkernt werden |
| 2. Person Singular |
enucleaberis enucleabere
|
du wirst entkernt werden |
| 3. Person Singular |
enucleabitur
|
er/sie/es wird entkernt werden |
| 1. Person Plural |
enucleabimur
|
wir werden entkernt werden |
| 2. Person Plural |
enucleabimini
|
ihr werdet entkernt werden |
| 3. Person Plural |
enucleabuntur
|
sie werden entkernt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleavi
|
ich habe entkernt |
| 2. Person Singular |
enucleavisti
|
du hast entkernt |
| 3. Person Singular |
enucleavit
|
er/sie/es hat entkernt |
| 1. Person Plural |
enucleavimus
|
wir haben entkernt |
| 2. Person Plural |
enucleavistis
|
ihr habt entkernt |
| 3. Person Plural |
enucleaverunt enucleavere
|
sie haben entkernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus sum
|
ich bin entkernt worden |
| 2. Person Singular |
enucleatus es
|
du bist entkernt worden |
| 3. Person Singular |
enucleatus est
|
er/sie/es ist entkernt worden |
| 1. Person Plural |
enucleati sumus
|
wir sind entkernt worden |
| 2. Person Plural |
enucleati estis
|
ihr seid entkernt worden |
| 3. Person Plural |
enucleati sunt
|
sie sind entkernt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleaverim
|
ich habe entkernt |
| 2. Person Singular |
enucleaveris
|
du habest entkernt |
| 3. Person Singular |
enucleaverit
|
er/sie/es habe entkernt |
| 1. Person Plural |
enucleaverimus
|
wir haben entkernt |
| 2. Person Plural |
enucleaveritis
|
ihr habet entkernt |
| 3. Person Plural |
enucleaverint
|
sie haben entkernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus sim
|
ich sei entkernt worden |
| 2. Person Singular |
enucleatus sis
|
du seiest entkernt worden |
| 3. Person Singular |
enucleatus sit
|
er/sie/es sei entkernt worden |
| 1. Person Plural |
enucleati simus
|
wir seien entkernt worden |
| 2. Person Plural |
enucleati sitis
|
ihr seiet entkernt worden |
| 3. Person Plural |
enucleati sint
|
sie seien entkernt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleaveram
|
ich hatte entkernt |
| 2. Person Singular |
enucleaveras
|
du hattest entkernt |
| 3. Person Singular |
enucleaverat
|
er/sie/es hatte entkernt |
| 1. Person Plural |
enucleaveramus
|
wir hatten entkernt |
| 2. Person Plural |
enucleaveratis
|
ihr hattet entkernt |
| 3. Person Plural |
enucleaverant
|
sie hatten entkernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus eram
|
ich war entkernt worden |
| 2. Person Singular |
enucleatus eras
|
du warst entkernt worden |
| 3. Person Singular |
enucleatus erat
|
er/sie/es war entkernt worden |
| 1. Person Plural |
enucleati eramus
|
wir waren entkernt worden |
| 2. Person Plural |
enucleati eratis
|
ihr wart entkernt worden |
| 3. Person Plural |
enucleati erant
|
sie waren entkernt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleavissem
|
ich hätte entkernt |
| 2. Person Singular |
enucleavisses
|
du hättest entkernt |
| 3. Person Singular |
enucleavisset
|
er/sie/es hätte entkernt |
| 1. Person Plural |
enucleavissemus
|
wir hätten entkernt |
| 2. Person Plural |
enucleavissetis
|
ihr hättet entkernt |
| 3. Person Plural |
enucleavissent
|
sie hätten entkernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus essem
|
ich wäre entkernt worden |
| 2. Person Singular |
enucleatus esses
|
du wärest entkernt worden |
| 3. Person Singular |
enucleatus esset
|
er/sie/es wäre entkernt worden |
| 1. Person Plural |
enucleati essemus
|
wir wären entkernt worden |
| 2. Person Plural |
enucleati essetis
|
ihr wäret entkernt worden |
| 3. Person Plural |
enucleati essent
|
sie wären entkernt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleavero
|
ich werde entkernt haben |
| 2. Person Singular |
enucleaveris
|
du wirst entkernt haben |
| 3. Person Singular |
enucleaverit
|
er/sie/es wird entkernt haben |
| 1. Person Plural |
enucleaverimus
|
wir werden entkernt haben |
| 2. Person Plural |
enucleaveritis
|
ihr werdet entkernt haben |
| 3. Person Plural |
enucleaverint
|
sie werden entkernt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus ero
|
ich werde entkernt worden sein |
| 2. Person Singular |
enucleatus eris
|
du wirst entkernt worden sein |
| 3. Person Singular |
enucleatus erit
|
er/sie/es wird entkernt worden sein |
| 1. Person Plural |
enucleati erimus
|
wir werden entkernt worden sein |
| 2. Person Plural |
enucleati eritis
|
ihr werdet entkernt worden sein |
| 3. Person Plural |
enucleati erunt
|
sie werden entkernt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enucleare
|
entkernen |
| Vorzeitigkeit |
enucleavisse
|
entkernt haben |
| Nachzeitigkeit |
enucleaturum esse
|
entkernen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enucleari enuclearier
|
entkernt werden |
| Vorzeitigkeit |
enucleatum esse
|
entkernt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enucleatum iri
|
künftig entkernt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enuclea
|
entkerne; entkern! |
| 2. Person Plural |
enucleate
|
entkernt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enucleato
|
| 3. Person Singular |
enucleato
|
| 2. Person Plural |
enucleatote
|
| 3. Person Plural |
enucleanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enucleare
|
das Entkernen |
| Genitiv |
enucleandi
|
des Entkernens |
| Dativ |
enucleando
|
dem Entkernen |
| Akkusativ |
enucleandum
|
das Entkernen |
| Ablativ |
enucleando
|
durch das Entkernen |
| Vokativ |
enucleande
|
Entkernen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleandus
|
enucleanda
|
enucleandum
|
| Genitiv |
enucleandi
|
enucleandae
|
enucleandi
|
| Dativ |
enucleando
|
enucleandae
|
enucleando
|
| Akkusativ |
enucleandum
|
enucleandam
|
enucleandum
|
| Ablativ |
enucleando
|
enucleanda
|
enucleando
|
| Vokativ |
enucleande
|
enucleanda
|
enucleandum
|
Plural
| Nominativ |
enucleandi
|
enucleandae
|
enucleanda
|
| Genitiv |
enucleandorum
|
enucleandarum
|
enucleandorum
|
| Dativ |
enucleandis
|
enucleandis
|
enucleandis
|
| Akkusativ |
enucleandos
|
enucleandas
|
enucleanda
|
| Ablativ |
enucleandis
|
enucleandis
|
enucleandis
|
| Vokativ |
enucleandi
|
enucleandae
|
enucleanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleans
|
enucleans
|
enucleans
|
| Genitiv |
enucleantis
|
enucleantis
|
enucleantis
|
| Dativ |
enucleanti
|
enucleanti
|
enucleanti
|
| Akkusativ |
enucleantem
|
enucleantem
|
enucleans
|
| Ablativ |
enucleanti enucleante
|
enucleanti enucleante
|
enucleanti enucleante
|
| Vokativ |
enucleans
|
enucleans
|
enucleans
|
Plural
| Nominativ |
enucleantes
|
enucleantes
|
enucleantia
|
| Genitiv |
enucleantium enucleantum
|
enucleantium enucleantum
|
enucleantium enucleantum
|
| Dativ |
enucleantibus
|
enucleantibus
|
enucleantibus
|
| Akkusativ |
enucleantes
|
enucleantes
|
enucleantia
|
| Ablativ |
enucleantibus
|
enucleantibus
|
enucleantibus
|
| Vokativ |
enucleantes
|
enucleantes
|
enucleantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleatus
|
enucleata
|
enucleatum
|
| Genitiv |
enucleati
|
enucleatae
|
enucleati
|
| Dativ |
enucleato
|
enucleatae
|
enucleato
|
| Akkusativ |
enucleatum
|
enucleatam
|
enucleatum
|
| Ablativ |
enucleato
|
enucleata
|
enucleato
|
| Vokativ |
enucleate
|
enucleata
|
enucleatum
|
Plural
| Nominativ |
enucleati
|
enucleatae
|
enucleata
|
| Genitiv |
enucleatorum
|
enucleatarum
|
enucleatorum
|
| Dativ |
enucleatis
|
enucleatis
|
enucleatis
|
| Akkusativ |
enucleatos
|
enucleatas
|
enucleata
|
| Ablativ |
enucleatis
|
enucleatis
|
enucleatis
|
| Vokativ |
enucleati
|
enucleatae
|
enucleata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleaturus
|
enucleatura
|
enucleaturum
|
| Genitiv |
enucleaturi
|
enucleaturae
|
enucleaturi
|
| Dativ |
enucleaturo
|
enucleaturae
|
enucleaturo
|
| Akkusativ |
enucleaturum
|
enucleaturam
|
enucleaturum
|
| Ablativ |
enucleaturo
|
enucleatura
|
enucleaturo
|
| Vokativ |
enucleature
|
enucleatura
|
enucleaturum
|
Plural
| Nominativ |
enucleaturi
|
enucleaturae
|
enucleatura
|
| Genitiv |
enucleaturorum
|
enucleaturarum
|
enucleaturorum
|
| Dativ |
enucleaturis
|
enucleaturis
|
enucleaturis
|
| Akkusativ |
enucleaturos
|
enucleaturas
|
enucleatura
|
| Ablativ |
enucleaturis
|
enucleaturis
|
enucleaturis
|
| Vokativ |
enucleaturi
|
enucleaturae
|
enucleatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enucleatum
|
enucleatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleo
|
ich enthülse |
| 2. Person Singular |
enucleas
|
du enthülst |
| 3. Person Singular |
enucleat
|
er/sie/es enthülst |
| 1. Person Plural |
enucleamus
|
wir enthülsen |
| 2. Person Plural |
enucleatis
|
ihr enthülst |
| 3. Person Plural |
enucleant
|
sie enthülsen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleor
|
ich werde enthülst |
| 2. Person Singular |
enuclearis enucleare
|
du wirst enthülst |
| 3. Person Singular |
enucleatur
|
er/sie/es wird enthülst |
| 1. Person Plural |
enucleamur
|
wir werden enthülst |
| 2. Person Plural |
enucleamini
|
ihr werdet enthülst |
| 3. Person Plural |
enucleantur
|
sie werden enthülst |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleem
|
ich enthülse |
| 2. Person Singular |
enuclees
|
du enthülsest |
| 3. Person Singular |
enucleet
|
er/sie/es enthülse |
| 1. Person Plural |
enucleemus
|
wir enthülsen |
| 2. Person Plural |
enucleetis
|
ihr enthülset |
| 3. Person Plural |
enucleent
|
sie enthülsen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleer
|
ich werde enthülst |
| 2. Person Singular |
enucleeris enucleere
|
du werdest enthülst |
| 3. Person Singular |
enucleetur
|
er/sie/es werde enthülst |
| 1. Person Plural |
enucleemur
|
wir werden enthülst |
| 2. Person Plural |
enucleemini
|
ihr werdet enthülst |
| 3. Person Plural |
enucleentur
|
sie werden enthülst |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabam
|
ich enthülste |
| 2. Person Singular |
enucleabas
|
du enthülstest |
| 3. Person Singular |
enucleabat
|
er/sie/es enthülste |
| 1. Person Plural |
enucleabamus
|
wir enthülsten |
| 2. Person Plural |
enucleabatis
|
ihr enthülstet |
| 3. Person Plural |
enucleabant
|
sie enthülsten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabar
|
ich wurde enthülst |
| 2. Person Singular |
enucleabaris enucleabare
|
du wurdest enthülst |
| 3. Person Singular |
enucleabatur
|
er/sie/es wurde enthülst |
| 1. Person Plural |
enucleabamur
|
wir wurden enthülst |
| 2. Person Plural |
enucleabamini
|
ihr wurdet enthülst |
| 3. Person Plural |
enucleabantur
|
sie wurden enthülst |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuclearem
|
ich enthülste |
| 2. Person Singular |
enucleares
|
du enthülstest |
| 3. Person Singular |
enuclearet
|
er/sie/es enthülste |
| 1. Person Plural |
enuclearemus
|
wir enthülsten |
| 2. Person Plural |
enuclearetis
|
ihr enthülstet |
| 3. Person Plural |
enuclearent
|
sie enthülsten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuclearer
|
ich würde enthülst |
| 2. Person Singular |
enucleareris enuclearere
|
du würdest enthülst |
| 3. Person Singular |
enuclearetur
|
er/sie/es würde enthülst |
| 1. Person Plural |
enuclearemur
|
wir würden enthülst |
| 2. Person Plural |
enuclearemini
|
ihr würdet enthülst |
| 3. Person Plural |
enuclearentur
|
sie würden enthülst |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabo
|
ich werde enthülsen |
| 2. Person Singular |
enucleabis
|
du wirst enthülsen |
| 3. Person Singular |
enucleabit
|
er/sie/es wird enthülsen |
| 1. Person Plural |
enucleabimus
|
wir werden enthülsen |
| 2. Person Plural |
enucleabitis
|
ihr werdet enthülsen |
| 3. Person Plural |
enucleabunt
|
sie werden enthülsen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabor
|
ich werde enthülst werden |
| 2. Person Singular |
enucleaberis enucleabere
|
du wirst enthülst werden |
| 3. Person Singular |
enucleabitur
|
er/sie/es wird enthülst werden |
| 1. Person Plural |
enucleabimur
|
wir werden enthülst werden |
| 2. Person Plural |
enucleabimini
|
ihr werdet enthülst werden |
| 3. Person Plural |
enucleabuntur
|
sie werden enthülst werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleavi
|
ich habe enthülst |
| 2. Person Singular |
enucleavisti
|
du hast enthülst |
| 3. Person Singular |
enucleavit
|
er/sie/es hat enthülst |
| 1. Person Plural |
enucleavimus
|
wir haben enthülst |
| 2. Person Plural |
enucleavistis
|
ihr habt enthülst |
| 3. Person Plural |
enucleaverunt enucleavere
|
sie haben enthülst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus sum
|
ich bin enthülst worden |
| 2. Person Singular |
enucleatus es
|
du bist enthülst worden |
| 3. Person Singular |
enucleatus est
|
er/sie/es ist enthülst worden |
| 1. Person Plural |
enucleati sumus
|
wir sind enthülst worden |
| 2. Person Plural |
enucleati estis
|
ihr seid enthülst worden |
| 3. Person Plural |
enucleati sunt
|
sie sind enthülst worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleaverim
|
ich habe enthülst |
| 2. Person Singular |
enucleaveris
|
du habest enthülst |
| 3. Person Singular |
enucleaverit
|
er/sie/es habe enthülst |
| 1. Person Plural |
enucleaverimus
|
wir haben enthülst |
| 2. Person Plural |
enucleaveritis
|
ihr habet enthülst |
| 3. Person Plural |
enucleaverint
|
sie haben enthülst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus sim
|
ich sei enthülst worden |
| 2. Person Singular |
enucleatus sis
|
du seiest enthülst worden |
| 3. Person Singular |
enucleatus sit
|
er/sie/es sei enthülst worden |
| 1. Person Plural |
enucleati simus
|
wir seien enthülst worden |
| 2. Person Plural |
enucleati sitis
|
ihr seiet enthülst worden |
| 3. Person Plural |
enucleati sint
|
sie seien enthülst worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleaveram
|
ich hatte enthülst |
| 2. Person Singular |
enucleaveras
|
du hattest enthülst |
| 3. Person Singular |
enucleaverat
|
er/sie/es hatte enthülst |
| 1. Person Plural |
enucleaveramus
|
wir hatten enthülst |
| 2. Person Plural |
enucleaveratis
|
ihr hattet enthülst |
| 3. Person Plural |
enucleaverant
|
sie hatten enthülst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus eram
|
ich war enthülst worden |
| 2. Person Singular |
enucleatus eras
|
du warst enthülst worden |
| 3. Person Singular |
enucleatus erat
|
er/sie/es war enthülst worden |
| 1. Person Plural |
enucleati eramus
|
wir waren enthülst worden |
| 2. Person Plural |
enucleati eratis
|
ihr wart enthülst worden |
| 3. Person Plural |
enucleati erant
|
sie waren enthülst worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleavissem
|
ich hätte enthülst |
| 2. Person Singular |
enucleavisses
|
du hättest enthülst |
| 3. Person Singular |
enucleavisset
|
er/sie/es hätte enthülst |
| 1. Person Plural |
enucleavissemus
|
wir hätten enthülst |
| 2. Person Plural |
enucleavissetis
|
ihr hättet enthülst |
| 3. Person Plural |
enucleavissent
|
sie hätten enthülst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus essem
|
ich wäre enthülst worden |
| 2. Person Singular |
enucleatus esses
|
du wärest enthülst worden |
| 3. Person Singular |
enucleatus esset
|
er/sie/es wäre enthülst worden |
| 1. Person Plural |
enucleati essemus
|
wir wären enthülst worden |
| 2. Person Plural |
enucleati essetis
|
ihr wäret enthülst worden |
| 3. Person Plural |
enucleati essent
|
sie wären enthülst worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleavero
|
ich werde enthülst haben |
| 2. Person Singular |
enucleaveris
|
du wirst enthülst haben |
| 3. Person Singular |
enucleaverit
|
er/sie/es wird enthülst haben |
| 1. Person Plural |
enucleaverimus
|
wir werden enthülst haben |
| 2. Person Plural |
enucleaveritis
|
ihr werdet enthülst haben |
| 3. Person Plural |
enucleaverint
|
sie werden enthülst haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus ero
|
ich werde enthülst worden sein |
| 2. Person Singular |
enucleatus eris
|
du wirst enthülst worden sein |
| 3. Person Singular |
enucleatus erit
|
er/sie/es wird enthülst worden sein |
| 1. Person Plural |
enucleati erimus
|
wir werden enthülst worden sein |
| 2. Person Plural |
enucleati eritis
|
ihr werdet enthülst worden sein |
| 3. Person Plural |
enucleati erunt
|
sie werden enthülst worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enucleare
|
enthülsen |
| Vorzeitigkeit |
enucleavisse
|
enthülst haben |
| Nachzeitigkeit |
enucleaturum esse
|
enthülsen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enucleari enuclearier
|
enthülst werden |
| Vorzeitigkeit |
enucleatum esse
|
enthülst worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enucleatum iri
|
künftig enthülst werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enuclea
|
enthülse; enthüls! |
| 2. Person Plural |
enucleate
|
enthülst! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enucleato
|
| 3. Person Singular |
enucleato
|
| 2. Person Plural |
enucleatote
|
| 3. Person Plural |
enucleanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enucleare
|
das Enthülsen |
| Genitiv |
enucleandi
|
des Enthülsens |
| Dativ |
enucleando
|
dem Enthülsen |
| Akkusativ |
enucleandum
|
das Enthülsen |
| Ablativ |
enucleando
|
durch das Enthülsen |
| Vokativ |
enucleande
|
Enthülsen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleandus
|
enucleanda
|
enucleandum
|
| Genitiv |
enucleandi
|
enucleandae
|
enucleandi
|
| Dativ |
enucleando
|
enucleandae
|
enucleando
|
| Akkusativ |
enucleandum
|
enucleandam
|
enucleandum
|
| Ablativ |
enucleando
|
enucleanda
|
enucleando
|
| Vokativ |
enucleande
|
enucleanda
|
enucleandum
|
Plural
| Nominativ |
enucleandi
|
enucleandae
|
enucleanda
|
| Genitiv |
enucleandorum
|
enucleandarum
|
enucleandorum
|
| Dativ |
enucleandis
|
enucleandis
|
enucleandis
|
| Akkusativ |
enucleandos
|
enucleandas
|
enucleanda
|
| Ablativ |
enucleandis
|
enucleandis
|
enucleandis
|
| Vokativ |
enucleandi
|
enucleandae
|
enucleanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleans
|
enucleans
|
enucleans
|
| Genitiv |
enucleantis
|
enucleantis
|
enucleantis
|
| Dativ |
enucleanti
|
enucleanti
|
enucleanti
|
| Akkusativ |
enucleantem
|
enucleantem
|
enucleans
|
| Ablativ |
enucleanti enucleante
|
enucleanti enucleante
|
enucleanti enucleante
|
| Vokativ |
enucleans
|
enucleans
|
enucleans
|
Plural
| Nominativ |
enucleantes
|
enucleantes
|
enucleantia
|
| Genitiv |
enucleantium enucleantum
|
enucleantium enucleantum
|
enucleantium enucleantum
|
| Dativ |
enucleantibus
|
enucleantibus
|
enucleantibus
|
| Akkusativ |
enucleantes
|
enucleantes
|
enucleantia
|
| Ablativ |
enucleantibus
|
enucleantibus
|
enucleantibus
|
| Vokativ |
enucleantes
|
enucleantes
|
enucleantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleatus
|
enucleata
|
enucleatum
|
| Genitiv |
enucleati
|
enucleatae
|
enucleati
|
| Dativ |
enucleato
|
enucleatae
|
enucleato
|
| Akkusativ |
enucleatum
|
enucleatam
|
enucleatum
|
| Ablativ |
enucleato
|
enucleata
|
enucleato
|
| Vokativ |
enucleate
|
enucleata
|
enucleatum
|
Plural
| Nominativ |
enucleati
|
enucleatae
|
enucleata
|
| Genitiv |
enucleatorum
|
enucleatarum
|
enucleatorum
|
| Dativ |
enucleatis
|
enucleatis
|
enucleatis
|
| Akkusativ |
enucleatos
|
enucleatas
|
enucleata
|
| Ablativ |
enucleatis
|
enucleatis
|
enucleatis
|
| Vokativ |
enucleati
|
enucleatae
|
enucleata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleaturus
|
enucleatura
|
enucleaturum
|
| Genitiv |
enucleaturi
|
enucleaturae
|
enucleaturi
|
| Dativ |
enucleaturo
|
enucleaturae
|
enucleaturo
|
| Akkusativ |
enucleaturum
|
enucleaturam
|
enucleaturum
|
| Ablativ |
enucleaturo
|
enucleatura
|
enucleaturo
|
| Vokativ |
enucleature
|
enucleatura
|
enucleaturum
|
Plural
| Nominativ |
enucleaturi
|
enucleaturae
|
enucleatura
|
| Genitiv |
enucleaturorum
|
enucleaturarum
|
enucleaturorum
|
| Dativ |
enucleaturis
|
enucleaturis
|
enucleaturis
|
| Akkusativ |
enucleaturos
|
enucleaturas
|
enucleatura
|
| Ablativ |
enucleaturis
|
enucleaturis
|
enucleaturis
|
| Vokativ |
enucleaturi
|
enucleaturae
|
enucleatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enucleatum
|
enucleatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleo
|
|
| 2. Person Singular |
enucleas
|
|
| 3. Person Singular |
enucleat
|
|
| 1. Person Plural |
enucleamus
|
|
| 2. Person Plural |
enucleatis
|
|
| 3. Person Plural |
enucleant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleor
|
|
| 2. Person Singular |
enuclearis enucleare
|
|
| 3. Person Singular |
enucleatur
|
|
| 1. Person Plural |
enucleamur
|
|
| 2. Person Plural |
enucleamini
|
|
| 3. Person Plural |
enucleantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleem
|
|
| 2. Person Singular |
enuclees
|
|
| 3. Person Singular |
enucleet
|
|
| 1. Person Plural |
enucleemus
|
|
| 2. Person Plural |
enucleetis
|
|
| 3. Person Plural |
enucleent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleer
|
|
| 2. Person Singular |
enucleeris enucleere
|
|
| 3. Person Singular |
enucleetur
|
|
| 1. Person Plural |
enucleemur
|
|
| 2. Person Plural |
enucleemini
|
|
| 3. Person Plural |
enucleentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabam
|
|
| 2. Person Singular |
enucleabas
|
|
| 3. Person Singular |
enucleabat
|
|
| 1. Person Plural |
enucleabamus
|
|
| 2. Person Plural |
enucleabatis
|
|
| 3. Person Plural |
enucleabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabar
|
|
| 2. Person Singular |
enucleabaris enucleabare
|
|
| 3. Person Singular |
enucleabatur
|
|
| 1. Person Plural |
enucleabamur
|
|
| 2. Person Plural |
enucleabamini
|
|
| 3. Person Plural |
enucleabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuclearem
|
|
| 2. Person Singular |
enucleares
|
|
| 3. Person Singular |
enuclearet
|
|
| 1. Person Plural |
enuclearemus
|
|
| 2. Person Plural |
enuclearetis
|
|
| 3. Person Plural |
enuclearent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuclearer
|
|
| 2. Person Singular |
enucleareris enuclearere
|
|
| 3. Person Singular |
enuclearetur
|
|
| 1. Person Plural |
enuclearemur
|
|
| 2. Person Plural |
enuclearemini
|
|
| 3. Person Plural |
enuclearentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabo
|
|
| 2. Person Singular |
enucleabis
|
|
| 3. Person Singular |
enucleabit
|
|
| 1. Person Plural |
enucleabimus
|
|
| 2. Person Plural |
enucleabitis
|
|
| 3. Person Plural |
enucleabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleabor
|
|
| 2. Person Singular |
enucleaberis enucleabere
|
|
| 3. Person Singular |
enucleabitur
|
|
| 1. Person Plural |
enucleabimur
|
|
| 2. Person Plural |
enucleabimini
|
|
| 3. Person Plural |
enucleabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleavi
|
|
| 2. Person Singular |
enucleavisti
|
|
| 3. Person Singular |
enucleavit
|
|
| 1. Person Plural |
enucleavimus
|
|
| 2. Person Plural |
enucleavistis
|
|
| 3. Person Plural |
enucleaverunt enucleavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
enucleatus es
|
|
| 3. Person Singular |
enucleatus est
|
|
| 1. Person Plural |
enucleati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
enucleati estis
|
|
| 3. Person Plural |
enucleati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleaverim
|
|
| 2. Person Singular |
enucleaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enucleaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enucleaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enucleaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enucleaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
enucleatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
enucleatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
enucleati simus
|
|
| 2. Person Plural |
enucleati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
enucleati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleaveram
|
|
| 2. Person Singular |
enucleaveras
|
|
| 3. Person Singular |
enucleaverat
|
|
| 1. Person Plural |
enucleaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
enucleaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
enucleaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
enucleatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
enucleatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
enucleati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
enucleati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
enucleati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleavissem
|
|
| 2. Person Singular |
enucleavisses
|
|
| 3. Person Singular |
enucleavisset
|
|
| 1. Person Plural |
enucleavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
enucleavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
enucleavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
enucleatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
enucleatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
enucleati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
enucleati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
enucleati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleavero
|
|
| 2. Person Singular |
enucleaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enucleaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enucleaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enucleaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enucleaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enucleatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
enucleatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
enucleatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
enucleati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
enucleati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
enucleati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enucleare
|
|
| Vorzeitigkeit |
enucleavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enucleaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enucleari enuclearier
|
|
| Vorzeitigkeit |
enucleatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enucleatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enuclea
|
! |
| 2. Person Plural |
enucleate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enucleato
|
| 3. Person Singular |
enucleato
|
| 2. Person Plural |
enucleatote
|
| 3. Person Plural |
enucleanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enucleare
|
|
| Genitiv |
enucleandi
|
|
| Dativ |
enucleando
|
|
| Akkusativ |
enucleandum
|
|
| Ablativ |
enucleando
|
|
| Vokativ |
enucleande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleandus
|
enucleanda
|
enucleandum
|
| Genitiv |
enucleandi
|
enucleandae
|
enucleandi
|
| Dativ |
enucleando
|
enucleandae
|
enucleando
|
| Akkusativ |
enucleandum
|
enucleandam
|
enucleandum
|
| Ablativ |
enucleando
|
enucleanda
|
enucleando
|
| Vokativ |
enucleande
|
enucleanda
|
enucleandum
|
Plural
| Nominativ |
enucleandi
|
enucleandae
|
enucleanda
|
| Genitiv |
enucleandorum
|
enucleandarum
|
enucleandorum
|
| Dativ |
enucleandis
|
enucleandis
|
enucleandis
|
| Akkusativ |
enucleandos
|
enucleandas
|
enucleanda
|
| Ablativ |
enucleandis
|
enucleandis
|
enucleandis
|
| Vokativ |
enucleandi
|
enucleandae
|
enucleanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleans
|
enucleans
|
enucleans
|
| Genitiv |
enucleantis
|
enucleantis
|
enucleantis
|
| Dativ |
enucleanti
|
enucleanti
|
enucleanti
|
| Akkusativ |
enucleantem
|
enucleantem
|
enucleans
|
| Ablativ |
enucleanti enucleante
|
enucleanti enucleante
|
enucleanti enucleante
|
| Vokativ |
enucleans
|
enucleans
|
enucleans
|
Plural
| Nominativ |
enucleantes
|
enucleantes
|
enucleantia
|
| Genitiv |
enucleantium enucleantum
|
enucleantium enucleantum
|
enucleantium enucleantum
|
| Dativ |
enucleantibus
|
enucleantibus
|
enucleantibus
|
| Akkusativ |
enucleantes
|
enucleantes
|
enucleantia
|
| Ablativ |
enucleantibus
|
enucleantibus
|
enucleantibus
|
| Vokativ |
enucleantes
|
enucleantes
|
enucleantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleatus
|
enucleata
|
enucleatum
|
| Genitiv |
enucleati
|
enucleatae
|
enucleati
|
| Dativ |
enucleato
|
enucleatae
|
enucleato
|
| Akkusativ |
enucleatum
|
enucleatam
|
enucleatum
|
| Ablativ |
enucleato
|
enucleata
|
enucleato
|
| Vokativ |
enucleate
|
enucleata
|
enucleatum
|
Plural
| Nominativ |
enucleati
|
enucleatae
|
enucleata
|
| Genitiv |
enucleatorum
|
enucleatarum
|
enucleatorum
|
| Dativ |
enucleatis
|
enucleatis
|
enucleatis
|
| Akkusativ |
enucleatos
|
enucleatas
|
enucleata
|
| Ablativ |
enucleatis
|
enucleatis
|
enucleatis
|
| Vokativ |
enucleati
|
enucleatae
|
enucleata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enucleaturus
|
enucleatura
|
enucleaturum
|
| Genitiv |
enucleaturi
|
enucleaturae
|
enucleaturi
|
| Dativ |
enucleaturo
|
enucleaturae
|
enucleaturo
|
| Akkusativ |
enucleaturum
|
enucleaturam
|
enucleaturum
|
| Ablativ |
enucleaturo
|
enucleatura
|
enucleaturo
|
| Vokativ |
enucleature
|
enucleatura
|
enucleaturum
|
Plural
| Nominativ |
enucleaturi
|
enucleaturae
|
enucleatura
|
| Genitiv |
enucleaturorum
|
enucleaturarum
|
enucleaturorum
|
| Dativ |
enucleaturis
|
enucleaturis
|
enucleaturis
|
| Akkusativ |
enucleaturos
|
enucleaturas
|
enucleatura
|
| Ablativ |
enucleaturis
|
enucleaturis
|
enucleaturis
|
| Vokativ |
enucleaturi
|
enucleaturae
|
enucleatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enucleatum
|
enucleatu
|