Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntio
|
ich artikuliere |
| 2. Person Singular |
enuntias
|
du artikulierst |
| 3. Person Singular |
enuntiat
|
er/sie/es artikuliert |
| 1. Person Plural |
enuntiamus
|
wir artikulieren |
| 2. Person Plural |
enuntiatis
|
ihr artikuliert |
| 3. Person Plural |
enuntiant
|
sie artikulieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntior
|
ich werde artikuliert |
| 2. Person Singular |
enuntiaris enuntiare
|
du wirst artikuliert |
| 3. Person Singular |
enuntiatur
|
er/sie/es wird artikuliert |
| 1. Person Plural |
enuntiamur
|
wir werden artikuliert |
| 2. Person Plural |
enuntiamini
|
ihr werdet artikuliert |
| 3. Person Plural |
enuntiantur
|
sie werden artikuliert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiem
|
ich artikuliere |
| 2. Person Singular |
enunties
|
du artikulierest |
| 3. Person Singular |
enuntiet
|
er/sie/es artikuliere |
| 1. Person Plural |
enuntiemus
|
wir artikulieren |
| 2. Person Plural |
enuntietis
|
ihr artikulieret |
| 3. Person Plural |
enuntient
|
sie artikulieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntier
|
ich werde artikuliert |
| 2. Person Singular |
enuntieris enuntiere
|
du werdest artikuliert |
| 3. Person Singular |
enuntietur
|
er/sie/es werde artikuliert |
| 1. Person Plural |
enuntiemur
|
wir werden artikuliert |
| 2. Person Plural |
enuntiemini
|
ihr werdet artikuliert |
| 3. Person Plural |
enuntientur
|
sie werden artikuliert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabam
|
ich artikulierte |
| 2. Person Singular |
enuntiabas
|
du artikuliertest |
| 3. Person Singular |
enuntiabat
|
er/sie/es artikulierte |
| 1. Person Plural |
enuntiabamus
|
wir artikulierten |
| 2. Person Plural |
enuntiabatis
|
ihr artikuliertet |
| 3. Person Plural |
enuntiabant
|
sie artikulierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabar
|
ich wurde artikuliert |
| 2. Person Singular |
enuntiabaris enuntiabare
|
du wurdest artikuliert |
| 3. Person Singular |
enuntiabatur
|
er/sie/es wurde artikuliert |
| 1. Person Plural |
enuntiabamur
|
wir wurden artikuliert |
| 2. Person Plural |
enuntiabamini
|
ihr wurdet artikuliert |
| 3. Person Plural |
enuntiabantur
|
sie wurden artikuliert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarem
|
ich artikulierte |
| 2. Person Singular |
enuntiares
|
du artikuliertest |
| 3. Person Singular |
enuntiaret
|
er/sie/es artikulierte |
| 1. Person Plural |
enuntiaremus
|
wir artikulierten |
| 2. Person Plural |
enuntiaretis
|
ihr artikuliertet |
| 3. Person Plural |
enuntiarent
|
sie artikulierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarer
|
ich würde artikuliert |
| 2. Person Singular |
enuntiareris enuntiarere
|
du würdest artikuliert |
| 3. Person Singular |
enuntiaretur
|
er/sie/es würde artikuliert |
| 1. Person Plural |
enuntiaremur
|
wir würden artikuliert |
| 2. Person Plural |
enuntiaremini
|
ihr würdet artikuliert |
| 3. Person Plural |
enuntiarentur
|
sie würden artikuliert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabo
|
ich werde artikulieren |
| 2. Person Singular |
enuntiabis
|
du wirst artikulieren |
| 3. Person Singular |
enuntiabit
|
er/sie/es wird artikulieren |
| 1. Person Plural |
enuntiabimus
|
wir werden artikulieren |
| 2. Person Plural |
enuntiabitis
|
ihr werdet artikulieren |
| 3. Person Plural |
enuntiabunt
|
sie werden artikulieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabor
|
ich werde artikuliert werden |
| 2. Person Singular |
enuntiaberis enuntiabere
|
du wirst artikuliert werden |
| 3. Person Singular |
enuntiabitur
|
er/sie/es wird artikuliert werden |
| 1. Person Plural |
enuntiabimur
|
wir werden artikuliert werden |
| 2. Person Plural |
enuntiabimini
|
ihr werdet artikuliert werden |
| 3. Person Plural |
enuntiabuntur
|
sie werden artikuliert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavi
|
ich habe artikuliert |
| 2. Person Singular |
enuntiavisti
|
du hast artikuliert |
| 3. Person Singular |
enuntiavit
|
er/sie/es hat artikuliert |
| 1. Person Plural |
enuntiavimus
|
wir haben artikuliert |
| 2. Person Plural |
enuntiavistis
|
ihr habt artikuliert |
| 3. Person Plural |
enuntiaverunt enuntiavere
|
sie haben artikuliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sum
|
ich bin artikuliert worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus es
|
du bist artikuliert worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus est
|
er/sie/es ist artikuliert worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati sumus
|
wir sind artikuliert worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati estis
|
ihr seid artikuliert worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati sunt
|
sie sind artikuliert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaverim
|
ich habe artikuliert |
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
du habest artikuliert |
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
er/sie/es habe artikuliert |
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
wir haben artikuliert |
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
ihr habet artikuliert |
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
sie haben artikuliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sim
|
ich sei artikuliert worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus sis
|
du seiest artikuliert worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus sit
|
er/sie/es sei artikuliert worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati simus
|
wir seien artikuliert worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati sitis
|
ihr seiet artikuliert worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati sint
|
sie seien artikuliert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaveram
|
ich hatte artikuliert |
| 2. Person Singular |
enuntiaveras
|
du hattest artikuliert |
| 3. Person Singular |
enuntiaverat
|
er/sie/es hatte artikuliert |
| 1. Person Plural |
enuntiaveramus
|
wir hatten artikuliert |
| 2. Person Plural |
enuntiaveratis
|
ihr hattet artikuliert |
| 3. Person Plural |
enuntiaverant
|
sie hatten artikuliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus eram
|
ich war artikuliert worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus eras
|
du warst artikuliert worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus erat
|
er/sie/es war artikuliert worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati eramus
|
wir waren artikuliert worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati eratis
|
ihr wart artikuliert worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati erant
|
sie waren artikuliert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavissem
|
ich hätte artikuliert |
| 2. Person Singular |
enuntiavisses
|
du hättest artikuliert |
| 3. Person Singular |
enuntiavisset
|
er/sie/es hätte artikuliert |
| 1. Person Plural |
enuntiavissemus
|
wir hätten artikuliert |
| 2. Person Plural |
enuntiavissetis
|
ihr hättet artikuliert |
| 3. Person Plural |
enuntiavissent
|
sie hätten artikuliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus essem
|
ich wäre artikuliert worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus esses
|
du wärest artikuliert worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus esset
|
er/sie/es wäre artikuliert worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati essemus
|
wir wären artikuliert worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati essetis
|
ihr wäret artikuliert worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati essent
|
sie wären artikuliert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavero
|
ich werde artikuliert haben |
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
du wirst artikuliert haben |
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
er/sie/es wird artikuliert haben |
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
wir werden artikuliert haben |
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
ihr werdet artikuliert haben |
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
sie werden artikuliert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus ero
|
ich werde artikuliert worden sein |
| 2. Person Singular |
enuntiatus eris
|
du wirst artikuliert worden sein |
| 3. Person Singular |
enuntiatus erit
|
er/sie/es wird artikuliert worden sein |
| 1. Person Plural |
enuntiati erimus
|
wir werden artikuliert worden sein |
| 2. Person Plural |
enuntiati eritis
|
ihr werdet artikuliert worden sein |
| 3. Person Plural |
enuntiati erunt
|
sie werden artikuliert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiare
|
artikulieren |
| Vorzeitigkeit |
enuntiavisse
|
artikuliert haben |
| Nachzeitigkeit |
enuntiaturum esse
|
artikulieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiari enuntiarier
|
artikuliert werden |
| Vorzeitigkeit |
enuntiatum esse
|
artikuliert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enuntiatum iri
|
künftig artikuliert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enuntia
|
artikuliere; artikulier! |
| 2. Person Plural |
enuntiate
|
artikuliert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enuntiato
|
| 3. Person Singular |
enuntiato
|
| 2. Person Plural |
enuntiatote
|
| 3. Person Plural |
enuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enuntiare
|
das Artikulieren |
| Genitiv |
enuntiandi
|
des Artikulierens |
| Dativ |
enuntiando
|
dem Artikulieren |
| Akkusativ |
enuntiandum
|
das Artikulieren |
| Ablativ |
enuntiando
|
durch das Artikulieren |
| Vokativ |
enuntiande
|
Artikulieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiandus
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
| Genitiv |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntiandi
|
| Dativ |
enuntiando
|
enuntiandae
|
enuntiando
|
| Akkusativ |
enuntiandum
|
enuntiandam
|
enuntiandum
|
| Ablativ |
enuntiando
|
enuntianda
|
enuntiando
|
| Vokativ |
enuntiande
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
| Genitiv |
enuntiandorum
|
enuntiandarum
|
enuntiandorum
|
| Dativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Akkusativ |
enuntiandos
|
enuntiandas
|
enuntianda
|
| Ablativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Vokativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
| Genitiv |
enuntiantis
|
enuntiantis
|
enuntiantis
|
| Dativ |
enuntianti
|
enuntianti
|
enuntianti
|
| Akkusativ |
enuntiantem
|
enuntiantem
|
enuntians
|
| Ablativ |
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
| Vokativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
Plural
| Nominativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Genitiv |
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
| Dativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Akkusativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Ablativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Vokativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiatus
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
| Genitiv |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiati
|
| Dativ |
enuntiato
|
enuntiatae
|
enuntiato
|
| Akkusativ |
enuntiatum
|
enuntiatam
|
enuntiatum
|
| Ablativ |
enuntiato
|
enuntiata
|
enuntiato
|
| Vokativ |
enuntiate
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
| Genitiv |
enuntiatorum
|
enuntiatarum
|
enuntiatorum
|
| Dativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Akkusativ |
enuntiatos
|
enuntiatas
|
enuntiata
|
| Ablativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Vokativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiaturus
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
| Genitiv |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiaturi
|
| Dativ |
enuntiaturo
|
enuntiaturae
|
enuntiaturo
|
| Akkusativ |
enuntiaturum
|
enuntiaturam
|
enuntiaturum
|
| Ablativ |
enuntiaturo
|
enuntiatura
|
enuntiaturo
|
| Vokativ |
enuntiature
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
| Genitiv |
enuntiaturorum
|
enuntiaturarum
|
enuntiaturorum
|
| Dativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Akkusativ |
enuntiaturos
|
enuntiaturas
|
enuntiatura
|
| Ablativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Vokativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enuntiatum
|
enuntiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntio
|
|
| 2. Person Singular |
enuntias
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiat
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiamus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiatis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntior
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaris enuntiare
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiamur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiamini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiem
|
|
| 2. Person Singular |
enunties
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiet
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiemus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntietis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntier
|
|
| 2. Person Singular |
enuntieris enuntiere
|
|
| 3. Person Singular |
enuntietur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiemur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiemini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabam
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiabas
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiabat
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabar
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiabaris enuntiabare
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarem
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiares
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaret
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarer
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiareris enuntiarere
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabo
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiabis
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiabit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabor
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaberis enuntiabere
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavi
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiavit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiaverunt enuntiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavero
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
enuntiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enuntiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiari enuntiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
enuntiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enuntiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enuntia
|
! |
| 2. Person Plural |
enuntiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enuntiato
|
| 3. Person Singular |
enuntiato
|
| 2. Person Plural |
enuntiatote
|
| 3. Person Plural |
enuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enuntiare
|
|
| Genitiv |
enuntiandi
|
|
| Dativ |
enuntiando
|
|
| Akkusativ |
enuntiandum
|
|
| Ablativ |
enuntiando
|
|
| Vokativ |
enuntiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiandus
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
| Genitiv |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntiandi
|
| Dativ |
enuntiando
|
enuntiandae
|
enuntiando
|
| Akkusativ |
enuntiandum
|
enuntiandam
|
enuntiandum
|
| Ablativ |
enuntiando
|
enuntianda
|
enuntiando
|
| Vokativ |
enuntiande
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
| Genitiv |
enuntiandorum
|
enuntiandarum
|
enuntiandorum
|
| Dativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Akkusativ |
enuntiandos
|
enuntiandas
|
enuntianda
|
| Ablativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Vokativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
| Genitiv |
enuntiantis
|
enuntiantis
|
enuntiantis
|
| Dativ |
enuntianti
|
enuntianti
|
enuntianti
|
| Akkusativ |
enuntiantem
|
enuntiantem
|
enuntians
|
| Ablativ |
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
| Vokativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
Plural
| Nominativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Genitiv |
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
| Dativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Akkusativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Ablativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Vokativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiatus
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
| Genitiv |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiati
|
| Dativ |
enuntiato
|
enuntiatae
|
enuntiato
|
| Akkusativ |
enuntiatum
|
enuntiatam
|
enuntiatum
|
| Ablativ |
enuntiato
|
enuntiata
|
enuntiato
|
| Vokativ |
enuntiate
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
| Genitiv |
enuntiatorum
|
enuntiatarum
|
enuntiatorum
|
| Dativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Akkusativ |
enuntiatos
|
enuntiatas
|
enuntiata
|
| Ablativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Vokativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiaturus
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
| Genitiv |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiaturi
|
| Dativ |
enuntiaturo
|
enuntiaturae
|
enuntiaturo
|
| Akkusativ |
enuntiaturum
|
enuntiaturam
|
enuntiaturum
|
| Ablativ |
enuntiaturo
|
enuntiatura
|
enuntiaturo
|
| Vokativ |
enuntiature
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
| Genitiv |
enuntiaturorum
|
enuntiaturarum
|
enuntiaturorum
|
| Dativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Akkusativ |
enuntiaturos
|
enuntiaturas
|
enuntiatura
|
| Ablativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Vokativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enuntiatum
|
enuntiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntio
|
|
| 2. Person Singular |
enuntias
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiat
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiamus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiatis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntior
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaris enuntiare
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiamur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiamini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiem
|
|
| 2. Person Singular |
enunties
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiet
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiemus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntietis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntier
|
|
| 2. Person Singular |
enuntieris enuntiere
|
|
| 3. Person Singular |
enuntietur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiemur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiemini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabam
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiabas
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiabat
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabar
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiabaris enuntiabare
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarem
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiares
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaret
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarer
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiareris enuntiarere
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabo
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiabis
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiabit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabor
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaberis enuntiabere
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavi
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiavit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiaverunt enuntiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavero
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
enuntiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enuntiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiari enuntiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
enuntiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enuntiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enuntia
|
! |
| 2. Person Plural |
enuntiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enuntiato
|
| 3. Person Singular |
enuntiato
|
| 2. Person Plural |
enuntiatote
|
| 3. Person Plural |
enuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enuntiare
|
|
| Genitiv |
enuntiandi
|
|
| Dativ |
enuntiando
|
|
| Akkusativ |
enuntiandum
|
|
| Ablativ |
enuntiando
|
|
| Vokativ |
enuntiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiandus
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
| Genitiv |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntiandi
|
| Dativ |
enuntiando
|
enuntiandae
|
enuntiando
|
| Akkusativ |
enuntiandum
|
enuntiandam
|
enuntiandum
|
| Ablativ |
enuntiando
|
enuntianda
|
enuntiando
|
| Vokativ |
enuntiande
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
| Genitiv |
enuntiandorum
|
enuntiandarum
|
enuntiandorum
|
| Dativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Akkusativ |
enuntiandos
|
enuntiandas
|
enuntianda
|
| Ablativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Vokativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
| Genitiv |
enuntiantis
|
enuntiantis
|
enuntiantis
|
| Dativ |
enuntianti
|
enuntianti
|
enuntianti
|
| Akkusativ |
enuntiantem
|
enuntiantem
|
enuntians
|
| Ablativ |
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
| Vokativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
Plural
| Nominativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Genitiv |
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
| Dativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Akkusativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Ablativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Vokativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiatus
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
| Genitiv |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiati
|
| Dativ |
enuntiato
|
enuntiatae
|
enuntiato
|
| Akkusativ |
enuntiatum
|
enuntiatam
|
enuntiatum
|
| Ablativ |
enuntiato
|
enuntiata
|
enuntiato
|
| Vokativ |
enuntiate
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
| Genitiv |
enuntiatorum
|
enuntiatarum
|
enuntiatorum
|
| Dativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Akkusativ |
enuntiatos
|
enuntiatas
|
enuntiata
|
| Ablativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Vokativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiaturus
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
| Genitiv |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiaturi
|
| Dativ |
enuntiaturo
|
enuntiaturae
|
enuntiaturo
|
| Akkusativ |
enuntiaturum
|
enuntiaturam
|
enuntiaturum
|
| Ablativ |
enuntiaturo
|
enuntiatura
|
enuntiaturo
|
| Vokativ |
enuntiature
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
| Genitiv |
enuntiaturorum
|
enuntiaturarum
|
enuntiaturorum
|
| Dativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Akkusativ |
enuntiaturos
|
enuntiaturas
|
enuntiatura
|
| Ablativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Vokativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enuntiatum
|
enuntiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntio
|
ich berichte |
| 2. Person Singular |
enuntias
|
du berichtest |
| 3. Person Singular |
enuntiat
|
er/sie/es berichtet |
| 1. Person Plural |
enuntiamus
|
wir berichten |
| 2. Person Plural |
enuntiatis
|
ihr berichtet |
| 3. Person Plural |
enuntiant
|
sie berichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntior
|
ich werde berichtet |
| 2. Person Singular |
enuntiaris enuntiare
|
du wirst berichtet |
| 3. Person Singular |
enuntiatur
|
er/sie/es wird berichtet |
| 1. Person Plural |
enuntiamur
|
wir werden berichtet |
| 2. Person Plural |
enuntiamini
|
ihr werdet berichtet |
| 3. Person Plural |
enuntiantur
|
sie werden berichtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiem
|
ich berichte |
| 2. Person Singular |
enunties
|
du berichtest |
| 3. Person Singular |
enuntiet
|
er/sie/es berichte |
| 1. Person Plural |
enuntiemus
|
wir berichten |
| 2. Person Plural |
enuntietis
|
ihr berichtet |
| 3. Person Plural |
enuntient
|
sie berichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntier
|
ich werde berichtet |
| 2. Person Singular |
enuntieris enuntiere
|
du werdest berichtet |
| 3. Person Singular |
enuntietur
|
er/sie/es werde berichtet |
| 1. Person Plural |
enuntiemur
|
wir werden berichtet |
| 2. Person Plural |
enuntiemini
|
ihr werdet berichtet |
| 3. Person Plural |
enuntientur
|
sie werden berichtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabam
|
ich berichtete |
| 2. Person Singular |
enuntiabas
|
du berichtetest |
| 3. Person Singular |
enuntiabat
|
er/sie/es berichtete |
| 1. Person Plural |
enuntiabamus
|
wir berichteten |
| 2. Person Plural |
enuntiabatis
|
ihr berichtetet |
| 3. Person Plural |
enuntiabant
|
sie berichteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabar
|
ich wurde berichtet |
| 2. Person Singular |
enuntiabaris enuntiabare
|
du wurdest berichtet |
| 3. Person Singular |
enuntiabatur
|
er/sie/es wurde berichtet |
| 1. Person Plural |
enuntiabamur
|
wir wurden berichtet |
| 2. Person Plural |
enuntiabamini
|
ihr wurdet berichtet |
| 3. Person Plural |
enuntiabantur
|
sie wurden berichtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarem
|
ich berichtete |
| 2. Person Singular |
enuntiares
|
du berichtetest |
| 3. Person Singular |
enuntiaret
|
er/sie/es berichtete |
| 1. Person Plural |
enuntiaremus
|
wir berichteten |
| 2. Person Plural |
enuntiaretis
|
ihr berichtetet |
| 3. Person Plural |
enuntiarent
|
sie berichteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarer
|
ich würde berichtet |
| 2. Person Singular |
enuntiareris enuntiarere
|
du würdest berichtet |
| 3. Person Singular |
enuntiaretur
|
er/sie/es würde berichtet |
| 1. Person Plural |
enuntiaremur
|
wir würden berichtet |
| 2. Person Plural |
enuntiaremini
|
ihr würdet berichtet |
| 3. Person Plural |
enuntiarentur
|
sie würden berichtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabo
|
ich werde berichten |
| 2. Person Singular |
enuntiabis
|
du wirst berichten |
| 3. Person Singular |
enuntiabit
|
er/sie/es wird berichten |
| 1. Person Plural |
enuntiabimus
|
wir werden berichten |
| 2. Person Plural |
enuntiabitis
|
ihr werdet berichten |
| 3. Person Plural |
enuntiabunt
|
sie werden berichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabor
|
ich werde berichtet werden |
| 2. Person Singular |
enuntiaberis enuntiabere
|
du wirst berichtet werden |
| 3. Person Singular |
enuntiabitur
|
er/sie/es wird berichtet werden |
| 1. Person Plural |
enuntiabimur
|
wir werden berichtet werden |
| 2. Person Plural |
enuntiabimini
|
ihr werdet berichtet werden |
| 3. Person Plural |
enuntiabuntur
|
sie werden berichtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavi
|
ich habe berichtet |
| 2. Person Singular |
enuntiavisti
|
du hast berichtet |
| 3. Person Singular |
enuntiavit
|
er/sie/es hat berichtet |
| 1. Person Plural |
enuntiavimus
|
wir haben berichtet |
| 2. Person Plural |
enuntiavistis
|
ihr habt berichtet |
| 3. Person Plural |
enuntiaverunt enuntiavere
|
sie haben berichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sum
|
ich bin berichtet worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus es
|
du bist berichtet worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus est
|
er/sie/es ist berichtet worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati sumus
|
wir sind berichtet worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati estis
|
ihr seid berichtet worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati sunt
|
sie sind berichtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaverim
|
ich habe berichtet |
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
du habest berichtet |
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
er/sie/es habe berichtet |
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
wir haben berichtet |
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
ihr habet berichtet |
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
sie haben berichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sim
|
ich sei berichtet worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus sis
|
du seiest berichtet worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus sit
|
er/sie/es sei berichtet worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati simus
|
wir seien berichtet worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati sitis
|
ihr seiet berichtet worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati sint
|
sie seien berichtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaveram
|
ich hatte berichtet |
| 2. Person Singular |
enuntiaveras
|
du hattest berichtet |
| 3. Person Singular |
enuntiaverat
|
er/sie/es hatte berichtet |
| 1. Person Plural |
enuntiaveramus
|
wir hatten berichtet |
| 2. Person Plural |
enuntiaveratis
|
ihr hattet berichtet |
| 3. Person Plural |
enuntiaverant
|
sie hatten berichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus eram
|
ich war berichtet worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus eras
|
du warst berichtet worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus erat
|
er/sie/es war berichtet worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati eramus
|
wir waren berichtet worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati eratis
|
ihr wart berichtet worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati erant
|
sie waren berichtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavissem
|
ich hätte berichtet |
| 2. Person Singular |
enuntiavisses
|
du hättest berichtet |
| 3. Person Singular |
enuntiavisset
|
er/sie/es hätte berichtet |
| 1. Person Plural |
enuntiavissemus
|
wir hätten berichtet |
| 2. Person Plural |
enuntiavissetis
|
ihr hättet berichtet |
| 3. Person Plural |
enuntiavissent
|
sie hätten berichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus essem
|
ich wäre berichtet worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus esses
|
du wärest berichtet worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus esset
|
er/sie/es wäre berichtet worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati essemus
|
wir wären berichtet worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati essetis
|
ihr wäret berichtet worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati essent
|
sie wären berichtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavero
|
ich werde berichtet haben |
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
du wirst berichtet haben |
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
er/sie/es wird berichtet haben |
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
wir werden berichtet haben |
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
ihr werdet berichtet haben |
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
sie werden berichtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus ero
|
ich werde berichtet worden sein |
| 2. Person Singular |
enuntiatus eris
|
du wirst berichtet worden sein |
| 3. Person Singular |
enuntiatus erit
|
er/sie/es wird berichtet worden sein |
| 1. Person Plural |
enuntiati erimus
|
wir werden berichtet worden sein |
| 2. Person Plural |
enuntiati eritis
|
ihr werdet berichtet worden sein |
| 3. Person Plural |
enuntiati erunt
|
sie werden berichtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiare
|
berichten |
| Vorzeitigkeit |
enuntiavisse
|
berichtet haben |
| Nachzeitigkeit |
enuntiaturum esse
|
berichten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiari enuntiarier
|
berichtet werden |
| Vorzeitigkeit |
enuntiatum esse
|
berichtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enuntiatum iri
|
künftig berichtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enuntia
|
berichte! |
| 2. Person Plural |
enuntiate
|
berichtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enuntiato
|
| 3. Person Singular |
enuntiato
|
| 2. Person Plural |
enuntiatote
|
| 3. Person Plural |
enuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enuntiare
|
das Berichten |
| Genitiv |
enuntiandi
|
des Berichtens |
| Dativ |
enuntiando
|
dem Berichten |
| Akkusativ |
enuntiandum
|
das Berichten |
| Ablativ |
enuntiando
|
durch das Berichten |
| Vokativ |
enuntiande
|
Berichten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiandus
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
| Genitiv |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntiandi
|
| Dativ |
enuntiando
|
enuntiandae
|
enuntiando
|
| Akkusativ |
enuntiandum
|
enuntiandam
|
enuntiandum
|
| Ablativ |
enuntiando
|
enuntianda
|
enuntiando
|
| Vokativ |
enuntiande
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
| Genitiv |
enuntiandorum
|
enuntiandarum
|
enuntiandorum
|
| Dativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Akkusativ |
enuntiandos
|
enuntiandas
|
enuntianda
|
| Ablativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Vokativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
| Genitiv |
enuntiantis
|
enuntiantis
|
enuntiantis
|
| Dativ |
enuntianti
|
enuntianti
|
enuntianti
|
| Akkusativ |
enuntiantem
|
enuntiantem
|
enuntians
|
| Ablativ |
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
| Vokativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
Plural
| Nominativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Genitiv |
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
| Dativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Akkusativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Ablativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Vokativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiatus
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
| Genitiv |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiati
|
| Dativ |
enuntiato
|
enuntiatae
|
enuntiato
|
| Akkusativ |
enuntiatum
|
enuntiatam
|
enuntiatum
|
| Ablativ |
enuntiato
|
enuntiata
|
enuntiato
|
| Vokativ |
enuntiate
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
| Genitiv |
enuntiatorum
|
enuntiatarum
|
enuntiatorum
|
| Dativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Akkusativ |
enuntiatos
|
enuntiatas
|
enuntiata
|
| Ablativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Vokativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiaturus
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
| Genitiv |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiaturi
|
| Dativ |
enuntiaturo
|
enuntiaturae
|
enuntiaturo
|
| Akkusativ |
enuntiaturum
|
enuntiaturam
|
enuntiaturum
|
| Ablativ |
enuntiaturo
|
enuntiatura
|
enuntiaturo
|
| Vokativ |
enuntiature
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
| Genitiv |
enuntiaturorum
|
enuntiaturarum
|
enuntiaturorum
|
| Dativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Akkusativ |
enuntiaturos
|
enuntiaturas
|
enuntiatura
|
| Ablativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Vokativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enuntiatum
|
enuntiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntio
|
ich enthülle |
| 2. Person Singular |
enuntias
|
du enthüllst |
| 3. Person Singular |
enuntiat
|
er/sie/es enthüllt |
| 1. Person Plural |
enuntiamus
|
wir enthüllen |
| 2. Person Plural |
enuntiatis
|
ihr enthüllt |
| 3. Person Plural |
enuntiant
|
sie enthüllen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntior
|
ich werde enthüllt |
| 2. Person Singular |
enuntiaris enuntiare
|
du wirst enthüllt |
| 3. Person Singular |
enuntiatur
|
er/sie/es wird enthüllt |
| 1. Person Plural |
enuntiamur
|
wir werden enthüllt |
| 2. Person Plural |
enuntiamini
|
ihr werdet enthüllt |
| 3. Person Plural |
enuntiantur
|
sie werden enthüllt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiem
|
ich enthülle |
| 2. Person Singular |
enunties
|
du enthüllest |
| 3. Person Singular |
enuntiet
|
er/sie/es enthülle |
| 1. Person Plural |
enuntiemus
|
wir enthüllen |
| 2. Person Plural |
enuntietis
|
ihr enthüllet |
| 3. Person Plural |
enuntient
|
sie enthüllen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntier
|
ich werde enthüllt |
| 2. Person Singular |
enuntieris enuntiere
|
du werdest enthüllt |
| 3. Person Singular |
enuntietur
|
er/sie/es werde enthüllt |
| 1. Person Plural |
enuntiemur
|
wir werden enthüllt |
| 2. Person Plural |
enuntiemini
|
ihr werdet enthüllt |
| 3. Person Plural |
enuntientur
|
sie werden enthüllt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabam
|
ich enthüllte |
| 2. Person Singular |
enuntiabas
|
du enthülltest |
| 3. Person Singular |
enuntiabat
|
er/sie/es enthüllte |
| 1. Person Plural |
enuntiabamus
|
wir enthüllten |
| 2. Person Plural |
enuntiabatis
|
ihr enthülltet |
| 3. Person Plural |
enuntiabant
|
sie enthüllten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabar
|
ich wurde enthüllt |
| 2. Person Singular |
enuntiabaris enuntiabare
|
du wurdest enthüllt |
| 3. Person Singular |
enuntiabatur
|
er/sie/es wurde enthüllt |
| 1. Person Plural |
enuntiabamur
|
wir wurden enthüllt |
| 2. Person Plural |
enuntiabamini
|
ihr wurdet enthüllt |
| 3. Person Plural |
enuntiabantur
|
sie wurden enthüllt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarem
|
ich enthüllte |
| 2. Person Singular |
enuntiares
|
du enthülltest |
| 3. Person Singular |
enuntiaret
|
er/sie/es enthüllte |
| 1. Person Plural |
enuntiaremus
|
wir enthüllten |
| 2. Person Plural |
enuntiaretis
|
ihr enthülltet |
| 3. Person Plural |
enuntiarent
|
sie enthüllten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarer
|
ich würde enthüllt |
| 2. Person Singular |
enuntiareris enuntiarere
|
du würdest enthüllt |
| 3. Person Singular |
enuntiaretur
|
er/sie/es würde enthüllt |
| 1. Person Plural |
enuntiaremur
|
wir würden enthüllt |
| 2. Person Plural |
enuntiaremini
|
ihr würdet enthüllt |
| 3. Person Plural |
enuntiarentur
|
sie würden enthüllt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabo
|
ich werde enthüllen |
| 2. Person Singular |
enuntiabis
|
du wirst enthüllen |
| 3. Person Singular |
enuntiabit
|
er/sie/es wird enthüllen |
| 1. Person Plural |
enuntiabimus
|
wir werden enthüllen |
| 2. Person Plural |
enuntiabitis
|
ihr werdet enthüllen |
| 3. Person Plural |
enuntiabunt
|
sie werden enthüllen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabor
|
ich werde enthüllt werden |
| 2. Person Singular |
enuntiaberis enuntiabere
|
du wirst enthüllt werden |
| 3. Person Singular |
enuntiabitur
|
er/sie/es wird enthüllt werden |
| 1. Person Plural |
enuntiabimur
|
wir werden enthüllt werden |
| 2. Person Plural |
enuntiabimini
|
ihr werdet enthüllt werden |
| 3. Person Plural |
enuntiabuntur
|
sie werden enthüllt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavi
|
ich habe enthüllt |
| 2. Person Singular |
enuntiavisti
|
du hast enthüllt |
| 3. Person Singular |
enuntiavit
|
er/sie/es hat enthüllt |
| 1. Person Plural |
enuntiavimus
|
wir haben enthüllt |
| 2. Person Plural |
enuntiavistis
|
ihr habt enthüllt |
| 3. Person Plural |
enuntiaverunt enuntiavere
|
sie haben enthüllt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sum
|
ich bin enthüllt worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus es
|
du bist enthüllt worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus est
|
er/sie/es ist enthüllt worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati sumus
|
wir sind enthüllt worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati estis
|
ihr seid enthüllt worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati sunt
|
sie sind enthüllt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaverim
|
ich habe enthüllt |
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
du habest enthüllt |
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
er/sie/es habe enthüllt |
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
wir haben enthüllt |
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
ihr habet enthüllt |
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
sie haben enthüllt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sim
|
ich sei enthüllt worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus sis
|
du seiest enthüllt worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus sit
|
er/sie/es sei enthüllt worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati simus
|
wir seien enthüllt worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati sitis
|
ihr seiet enthüllt worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati sint
|
sie seien enthüllt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaveram
|
ich hatte enthüllt |
| 2. Person Singular |
enuntiaveras
|
du hattest enthüllt |
| 3. Person Singular |
enuntiaverat
|
er/sie/es hatte enthüllt |
| 1. Person Plural |
enuntiaveramus
|
wir hatten enthüllt |
| 2. Person Plural |
enuntiaveratis
|
ihr hattet enthüllt |
| 3. Person Plural |
enuntiaverant
|
sie hatten enthüllt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus eram
|
ich war enthüllt worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus eras
|
du warst enthüllt worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus erat
|
er/sie/es war enthüllt worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati eramus
|
wir waren enthüllt worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati eratis
|
ihr wart enthüllt worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati erant
|
sie waren enthüllt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavissem
|
ich hätte enthüllt |
| 2. Person Singular |
enuntiavisses
|
du hättest enthüllt |
| 3. Person Singular |
enuntiavisset
|
er/sie/es hätte enthüllt |
| 1. Person Plural |
enuntiavissemus
|
wir hätten enthüllt |
| 2. Person Plural |
enuntiavissetis
|
ihr hättet enthüllt |
| 3. Person Plural |
enuntiavissent
|
sie hätten enthüllt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus essem
|
ich wäre enthüllt worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus esses
|
du wärest enthüllt worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus esset
|
er/sie/es wäre enthüllt worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati essemus
|
wir wären enthüllt worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati essetis
|
ihr wäret enthüllt worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati essent
|
sie wären enthüllt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavero
|
ich werde enthüllt haben |
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
du wirst enthüllt haben |
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
er/sie/es wird enthüllt haben |
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
wir werden enthüllt haben |
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
ihr werdet enthüllt haben |
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
sie werden enthüllt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus ero
|
ich werde enthüllt worden sein |
| 2. Person Singular |
enuntiatus eris
|
du wirst enthüllt worden sein |
| 3. Person Singular |
enuntiatus erit
|
er/sie/es wird enthüllt worden sein |
| 1. Person Plural |
enuntiati erimus
|
wir werden enthüllt worden sein |
| 2. Person Plural |
enuntiati eritis
|
ihr werdet enthüllt worden sein |
| 3. Person Plural |
enuntiati erunt
|
sie werden enthüllt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiare
|
enthüllen |
| Vorzeitigkeit |
enuntiavisse
|
enthüllt haben |
| Nachzeitigkeit |
enuntiaturum esse
|
enthüllen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiari enuntiarier
|
enthüllt werden |
| Vorzeitigkeit |
enuntiatum esse
|
enthüllt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enuntiatum iri
|
künftig enthüllt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enuntia
|
enthülle; enthüll! |
| 2. Person Plural |
enuntiate
|
enthüllt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enuntiato
|
| 3. Person Singular |
enuntiato
|
| 2. Person Plural |
enuntiatote
|
| 3. Person Plural |
enuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enuntiare
|
das Enthüllen |
| Genitiv |
enuntiandi
|
des Enthüllens |
| Dativ |
enuntiando
|
dem Enthüllen |
| Akkusativ |
enuntiandum
|
das Enthüllen |
| Ablativ |
enuntiando
|
durch das Enthüllen |
| Vokativ |
enuntiande
|
Enthüllen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiandus
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
| Genitiv |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntiandi
|
| Dativ |
enuntiando
|
enuntiandae
|
enuntiando
|
| Akkusativ |
enuntiandum
|
enuntiandam
|
enuntiandum
|
| Ablativ |
enuntiando
|
enuntianda
|
enuntiando
|
| Vokativ |
enuntiande
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
| Genitiv |
enuntiandorum
|
enuntiandarum
|
enuntiandorum
|
| Dativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Akkusativ |
enuntiandos
|
enuntiandas
|
enuntianda
|
| Ablativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Vokativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
| Genitiv |
enuntiantis
|
enuntiantis
|
enuntiantis
|
| Dativ |
enuntianti
|
enuntianti
|
enuntianti
|
| Akkusativ |
enuntiantem
|
enuntiantem
|
enuntians
|
| Ablativ |
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
| Vokativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
Plural
| Nominativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Genitiv |
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
| Dativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Akkusativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Ablativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Vokativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiatus
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
| Genitiv |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiati
|
| Dativ |
enuntiato
|
enuntiatae
|
enuntiato
|
| Akkusativ |
enuntiatum
|
enuntiatam
|
enuntiatum
|
| Ablativ |
enuntiato
|
enuntiata
|
enuntiato
|
| Vokativ |
enuntiate
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
| Genitiv |
enuntiatorum
|
enuntiatarum
|
enuntiatorum
|
| Dativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Akkusativ |
enuntiatos
|
enuntiatas
|
enuntiata
|
| Ablativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Vokativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiaturus
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
| Genitiv |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiaturi
|
| Dativ |
enuntiaturo
|
enuntiaturae
|
enuntiaturo
|
| Akkusativ |
enuntiaturum
|
enuntiaturam
|
enuntiaturum
|
| Ablativ |
enuntiaturo
|
enuntiatura
|
enuntiaturo
|
| Vokativ |
enuntiature
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
| Genitiv |
enuntiaturorum
|
enuntiaturarum
|
enuntiaturorum
|
| Dativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Akkusativ |
enuntiaturos
|
enuntiaturas
|
enuntiatura
|
| Ablativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Vokativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enuntiatum
|
enuntiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntio
|
|
| 2. Person Singular |
enuntias
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiat
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiamus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiatis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntior
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaris enuntiare
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiamur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiamini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiem
|
|
| 2. Person Singular |
enunties
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiet
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiemus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntietis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntier
|
|
| 2. Person Singular |
enuntieris enuntiere
|
|
| 3. Person Singular |
enuntietur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiemur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiemini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabam
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiabas
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiabat
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabar
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiabaris enuntiabare
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarem
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiares
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaret
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarer
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiareris enuntiarere
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabo
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiabis
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiabit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabor
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaberis enuntiabere
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavi
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiavit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiaverunt enuntiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavero
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
enuntiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
enuntiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
enuntiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
enuntiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
enuntiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
enuntiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enuntiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiari enuntiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
enuntiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
enuntiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enuntia
|
! |
| 2. Person Plural |
enuntiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enuntiato
|
| 3. Person Singular |
enuntiato
|
| 2. Person Plural |
enuntiatote
|
| 3. Person Plural |
enuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enuntiare
|
|
| Genitiv |
enuntiandi
|
|
| Dativ |
enuntiando
|
|
| Akkusativ |
enuntiandum
|
|
| Ablativ |
enuntiando
|
|
| Vokativ |
enuntiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiandus
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
| Genitiv |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntiandi
|
| Dativ |
enuntiando
|
enuntiandae
|
enuntiando
|
| Akkusativ |
enuntiandum
|
enuntiandam
|
enuntiandum
|
| Ablativ |
enuntiando
|
enuntianda
|
enuntiando
|
| Vokativ |
enuntiande
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
| Genitiv |
enuntiandorum
|
enuntiandarum
|
enuntiandorum
|
| Dativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Akkusativ |
enuntiandos
|
enuntiandas
|
enuntianda
|
| Ablativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Vokativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
| Genitiv |
enuntiantis
|
enuntiantis
|
enuntiantis
|
| Dativ |
enuntianti
|
enuntianti
|
enuntianti
|
| Akkusativ |
enuntiantem
|
enuntiantem
|
enuntians
|
| Ablativ |
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
| Vokativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
Plural
| Nominativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Genitiv |
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
| Dativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Akkusativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Ablativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Vokativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiatus
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
| Genitiv |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiati
|
| Dativ |
enuntiato
|
enuntiatae
|
enuntiato
|
| Akkusativ |
enuntiatum
|
enuntiatam
|
enuntiatum
|
| Ablativ |
enuntiato
|
enuntiata
|
enuntiato
|
| Vokativ |
enuntiate
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
| Genitiv |
enuntiatorum
|
enuntiatarum
|
enuntiatorum
|
| Dativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Akkusativ |
enuntiatos
|
enuntiatas
|
enuntiata
|
| Ablativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Vokativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiaturus
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
| Genitiv |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiaturi
|
| Dativ |
enuntiaturo
|
enuntiaturae
|
enuntiaturo
|
| Akkusativ |
enuntiaturum
|
enuntiaturam
|
enuntiaturum
|
| Ablativ |
enuntiaturo
|
enuntiatura
|
enuntiaturo
|
| Vokativ |
enuntiature
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
| Genitiv |
enuntiaturorum
|
enuntiaturarum
|
enuntiaturorum
|
| Dativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Akkusativ |
enuntiaturos
|
enuntiaturas
|
enuntiatura
|
| Ablativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Vokativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enuntiatum
|
enuntiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntio
|
ich offenbare |
| 2. Person Singular |
enuntias
|
du offenbarst |
| 3. Person Singular |
enuntiat
|
er/sie/es offenbart |
| 1. Person Plural |
enuntiamus
|
wir offenbaren |
| 2. Person Plural |
enuntiatis
|
ihr offenbart |
| 3. Person Plural |
enuntiant
|
sie offenbaren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntior
|
ich werde geoffenbart |
| 2. Person Singular |
enuntiaris enuntiare
|
du wirst geoffenbart |
| 3. Person Singular |
enuntiatur
|
er/sie/es wird geoffenbart |
| 1. Person Plural |
enuntiamur
|
wir werden geoffenbart |
| 2. Person Plural |
enuntiamini
|
ihr werdet geoffenbart |
| 3. Person Plural |
enuntiantur
|
sie werden geoffenbart |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiem
|
ich offenbare |
| 2. Person Singular |
enunties
|
du offenbarest |
| 3. Person Singular |
enuntiet
|
er/sie/es offenbare |
| 1. Person Plural |
enuntiemus
|
wir offenbaren |
| 2. Person Plural |
enuntietis
|
ihr offenbaret |
| 3. Person Plural |
enuntient
|
sie offenbaren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntier
|
ich werde geoffenbart |
| 2. Person Singular |
enuntieris enuntiere
|
du werdest geoffenbart |
| 3. Person Singular |
enuntietur
|
er/sie/es werde geoffenbart |
| 1. Person Plural |
enuntiemur
|
wir werden geoffenbart |
| 2. Person Plural |
enuntiemini
|
ihr werdet geoffenbart |
| 3. Person Plural |
enuntientur
|
sie werden geoffenbart |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabam
|
ich offenbarte |
| 2. Person Singular |
enuntiabas
|
du offenbartest |
| 3. Person Singular |
enuntiabat
|
er/sie/es offenbarte |
| 1. Person Plural |
enuntiabamus
|
wir offenbarten |
| 2. Person Plural |
enuntiabatis
|
ihr offenbartet |
| 3. Person Plural |
enuntiabant
|
sie offenbarten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabar
|
ich wurde geoffenbart |
| 2. Person Singular |
enuntiabaris enuntiabare
|
du wurdest geoffenbart |
| 3. Person Singular |
enuntiabatur
|
er/sie/es wurde geoffenbart |
| 1. Person Plural |
enuntiabamur
|
wir wurden geoffenbart |
| 2. Person Plural |
enuntiabamini
|
ihr wurdet geoffenbart |
| 3. Person Plural |
enuntiabantur
|
sie wurden geoffenbart |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarem
|
ich offenbarte |
| 2. Person Singular |
enuntiares
|
du offenbartest |
| 3. Person Singular |
enuntiaret
|
er/sie/es offenbarte |
| 1. Person Plural |
enuntiaremus
|
wir offenbarten |
| 2. Person Plural |
enuntiaretis
|
ihr offenbartet |
| 3. Person Plural |
enuntiarent
|
sie offenbarten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarer
|
ich würde geoffenbart |
| 2. Person Singular |
enuntiareris enuntiarere
|
du würdest geoffenbart |
| 3. Person Singular |
enuntiaretur
|
er/sie/es würde geoffenbart |
| 1. Person Plural |
enuntiaremur
|
wir würden geoffenbart |
| 2. Person Plural |
enuntiaremini
|
ihr würdet geoffenbart |
| 3. Person Plural |
enuntiarentur
|
sie würden geoffenbart |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabo
|
ich werde offenbaren |
| 2. Person Singular |
enuntiabis
|
du wirst offenbaren |
| 3. Person Singular |
enuntiabit
|
er/sie/es wird offenbaren |
| 1. Person Plural |
enuntiabimus
|
wir werden offenbaren |
| 2. Person Plural |
enuntiabitis
|
ihr werdet offenbaren |
| 3. Person Plural |
enuntiabunt
|
sie werden offenbaren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabor
|
ich werde geoffenbart werden |
| 2. Person Singular |
enuntiaberis enuntiabere
|
du wirst geoffenbart werden |
| 3. Person Singular |
enuntiabitur
|
er/sie/es wird geoffenbart werden |
| 1. Person Plural |
enuntiabimur
|
wir werden geoffenbart werden |
| 2. Person Plural |
enuntiabimini
|
ihr werdet geoffenbart werden |
| 3. Person Plural |
enuntiabuntur
|
sie werden geoffenbart werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavi
|
ich habe geoffenbart |
| 2. Person Singular |
enuntiavisti
|
du hast geoffenbart |
| 3. Person Singular |
enuntiavit
|
er/sie/es hat geoffenbart |
| 1. Person Plural |
enuntiavimus
|
wir haben geoffenbart |
| 2. Person Plural |
enuntiavistis
|
ihr habt geoffenbart |
| 3. Person Plural |
enuntiaverunt enuntiavere
|
sie haben geoffenbart |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sum
|
ich bin geoffenbart worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus es
|
du bist geoffenbart worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus est
|
er/sie/es ist geoffenbart worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati sumus
|
wir sind geoffenbart worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati estis
|
ihr seid geoffenbart worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati sunt
|
sie sind geoffenbart worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaverim
|
ich habe geoffenbart |
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
du habest geoffenbart |
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
er/sie/es habe geoffenbart |
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
wir haben geoffenbart |
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
ihr habet geoffenbart |
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
sie haben geoffenbart |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sim
|
ich sei geoffenbart worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus sis
|
du seiest geoffenbart worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus sit
|
er/sie/es sei geoffenbart worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati simus
|
wir seien geoffenbart worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati sitis
|
ihr seiet geoffenbart worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati sint
|
sie seien geoffenbart worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaveram
|
ich hatte geoffenbart |
| 2. Person Singular |
enuntiaveras
|
du hattest geoffenbart |
| 3. Person Singular |
enuntiaverat
|
er/sie/es hatte geoffenbart |
| 1. Person Plural |
enuntiaveramus
|
wir hatten geoffenbart |
| 2. Person Plural |
enuntiaveratis
|
ihr hattet geoffenbart |
| 3. Person Plural |
enuntiaverant
|
sie hatten geoffenbart |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus eram
|
ich war geoffenbart worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus eras
|
du warst geoffenbart worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus erat
|
er/sie/es war geoffenbart worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati eramus
|
wir waren geoffenbart worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati eratis
|
ihr wart geoffenbart worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati erant
|
sie waren geoffenbart worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavissem
|
ich hätte geoffenbart |
| 2. Person Singular |
enuntiavisses
|
du hättest geoffenbart |
| 3. Person Singular |
enuntiavisset
|
er/sie/es hätte geoffenbart |
| 1. Person Plural |
enuntiavissemus
|
wir hätten geoffenbart |
| 2. Person Plural |
enuntiavissetis
|
ihr hättet geoffenbart |
| 3. Person Plural |
enuntiavissent
|
sie hätten geoffenbart |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus essem
|
ich wäre geoffenbart worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus esses
|
du wärest geoffenbart worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus esset
|
er/sie/es wäre geoffenbart worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati essemus
|
wir wären geoffenbart worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati essetis
|
ihr wäret geoffenbart worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati essent
|
sie wären geoffenbart worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavero
|
ich werde geoffenbart haben |
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
du wirst geoffenbart haben |
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
er/sie/es wird geoffenbart haben |
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
wir werden geoffenbart haben |
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
ihr werdet geoffenbart haben |
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
sie werden geoffenbart haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus ero
|
ich werde geoffenbart worden sein |
| 2. Person Singular |
enuntiatus eris
|
du wirst geoffenbart worden sein |
| 3. Person Singular |
enuntiatus erit
|
er/sie/es wird geoffenbart worden sein |
| 1. Person Plural |
enuntiati erimus
|
wir werden geoffenbart worden sein |
| 2. Person Plural |
enuntiati eritis
|
ihr werdet geoffenbart worden sein |
| 3. Person Plural |
enuntiati erunt
|
sie werden geoffenbart worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiare
|
offenbaren |
| Vorzeitigkeit |
enuntiavisse
|
geoffenbart haben |
| Nachzeitigkeit |
enuntiaturum esse
|
offenbaren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiari enuntiarier
|
geoffenbart werden |
| Vorzeitigkeit |
enuntiatum esse
|
geoffenbart worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enuntiatum iri
|
künftig geoffenbart werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enuntia
|
offenbare; offenbar! |
| 2. Person Plural |
enuntiate
|
offenbart! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enuntiato
|
| 3. Person Singular |
enuntiato
|
| 2. Person Plural |
enuntiatote
|
| 3. Person Plural |
enuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enuntiare
|
das Offenbaren |
| Genitiv |
enuntiandi
|
des Offenbarens |
| Dativ |
enuntiando
|
dem Offenbaren |
| Akkusativ |
enuntiandum
|
das Offenbaren |
| Ablativ |
enuntiando
|
durch das Offenbaren |
| Vokativ |
enuntiande
|
Offenbaren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiandus
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
| Genitiv |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntiandi
|
| Dativ |
enuntiando
|
enuntiandae
|
enuntiando
|
| Akkusativ |
enuntiandum
|
enuntiandam
|
enuntiandum
|
| Ablativ |
enuntiando
|
enuntianda
|
enuntiando
|
| Vokativ |
enuntiande
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
| Genitiv |
enuntiandorum
|
enuntiandarum
|
enuntiandorum
|
| Dativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Akkusativ |
enuntiandos
|
enuntiandas
|
enuntianda
|
| Ablativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Vokativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
| Genitiv |
enuntiantis
|
enuntiantis
|
enuntiantis
|
| Dativ |
enuntianti
|
enuntianti
|
enuntianti
|
| Akkusativ |
enuntiantem
|
enuntiantem
|
enuntians
|
| Ablativ |
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
| Vokativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
Plural
| Nominativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Genitiv |
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
| Dativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Akkusativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Ablativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Vokativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiatus
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
| Genitiv |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiati
|
| Dativ |
enuntiato
|
enuntiatae
|
enuntiato
|
| Akkusativ |
enuntiatum
|
enuntiatam
|
enuntiatum
|
| Ablativ |
enuntiato
|
enuntiata
|
enuntiato
|
| Vokativ |
enuntiate
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
| Genitiv |
enuntiatorum
|
enuntiatarum
|
enuntiatorum
|
| Dativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Akkusativ |
enuntiatos
|
enuntiatas
|
enuntiata
|
| Ablativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Vokativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiaturus
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
| Genitiv |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiaturi
|
| Dativ |
enuntiaturo
|
enuntiaturae
|
enuntiaturo
|
| Akkusativ |
enuntiaturum
|
enuntiaturam
|
enuntiaturum
|
| Ablativ |
enuntiaturo
|
enuntiatura
|
enuntiaturo
|
| Vokativ |
enuntiature
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
| Genitiv |
enuntiaturorum
|
enuntiaturarum
|
enuntiaturorum
|
| Dativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Akkusativ |
enuntiaturos
|
enuntiaturas
|
enuntiatura
|
| Ablativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Vokativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enuntiatum
|
enuntiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntio
|
ich sage |
| 2. Person Singular |
enuntias
|
du sagst |
| 3. Person Singular |
enuntiat
|
er/sie/es sagt |
| 1. Person Plural |
enuntiamus
|
wir sagen |
| 2. Person Plural |
enuntiatis
|
ihr sagt |
| 3. Person Plural |
enuntiant
|
sie sagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntior
|
ich werde gesagt |
| 2. Person Singular |
enuntiaris enuntiare
|
du wirst gesagt |
| 3. Person Singular |
enuntiatur
|
er/sie/es wird gesagt |
| 1. Person Plural |
enuntiamur
|
wir werden gesagt |
| 2. Person Plural |
enuntiamini
|
ihr werdet gesagt |
| 3. Person Plural |
enuntiantur
|
sie werden gesagt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiem
|
ich sage |
| 2. Person Singular |
enunties
|
du sagest |
| 3. Person Singular |
enuntiet
|
er/sie/es sage |
| 1. Person Plural |
enuntiemus
|
wir sagen |
| 2. Person Plural |
enuntietis
|
ihr saget |
| 3. Person Plural |
enuntient
|
sie sagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntier
|
ich werde gesagt |
| 2. Person Singular |
enuntieris enuntiere
|
du werdest gesagt |
| 3. Person Singular |
enuntietur
|
er/sie/es werde gesagt |
| 1. Person Plural |
enuntiemur
|
wir werden gesagt |
| 2. Person Plural |
enuntiemini
|
ihr werdet gesagt |
| 3. Person Plural |
enuntientur
|
sie werden gesagt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabam
|
ich sagte |
| 2. Person Singular |
enuntiabas
|
du sagtest |
| 3. Person Singular |
enuntiabat
|
er/sie/es sagte |
| 1. Person Plural |
enuntiabamus
|
wir sagten |
| 2. Person Plural |
enuntiabatis
|
ihr sagtet |
| 3. Person Plural |
enuntiabant
|
sie sagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabar
|
ich wurde gesagt |
| 2. Person Singular |
enuntiabaris enuntiabare
|
du wurdest gesagt |
| 3. Person Singular |
enuntiabatur
|
er/sie/es wurde gesagt |
| 1. Person Plural |
enuntiabamur
|
wir wurden gesagt |
| 2. Person Plural |
enuntiabamini
|
ihr wurdet gesagt |
| 3. Person Plural |
enuntiabantur
|
sie wurden gesagt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarem
|
ich sagte |
| 2. Person Singular |
enuntiares
|
du sagtest |
| 3. Person Singular |
enuntiaret
|
er/sie/es sagte |
| 1. Person Plural |
enuntiaremus
|
wir sagten |
| 2. Person Plural |
enuntiaretis
|
ihr sagtet |
| 3. Person Plural |
enuntiarent
|
sie sagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiarer
|
ich würde gesagt |
| 2. Person Singular |
enuntiareris enuntiarere
|
du würdest gesagt |
| 3. Person Singular |
enuntiaretur
|
er/sie/es würde gesagt |
| 1. Person Plural |
enuntiaremur
|
wir würden gesagt |
| 2. Person Plural |
enuntiaremini
|
ihr würdet gesagt |
| 3. Person Plural |
enuntiarentur
|
sie würden gesagt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabo
|
ich werde sagen |
| 2. Person Singular |
enuntiabis
|
du wirst sagen |
| 3. Person Singular |
enuntiabit
|
er/sie/es wird sagen |
| 1. Person Plural |
enuntiabimus
|
wir werden sagen |
| 2. Person Plural |
enuntiabitis
|
ihr werdet sagen |
| 3. Person Plural |
enuntiabunt
|
sie werden sagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiabor
|
ich werde gesagt werden |
| 2. Person Singular |
enuntiaberis enuntiabere
|
du wirst gesagt werden |
| 3. Person Singular |
enuntiabitur
|
er/sie/es wird gesagt werden |
| 1. Person Plural |
enuntiabimur
|
wir werden gesagt werden |
| 2. Person Plural |
enuntiabimini
|
ihr werdet gesagt werden |
| 3. Person Plural |
enuntiabuntur
|
sie werden gesagt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavi
|
ich habe gesagt |
| 2. Person Singular |
enuntiavisti
|
du hast gesagt |
| 3. Person Singular |
enuntiavit
|
er/sie/es hat gesagt |
| 1. Person Plural |
enuntiavimus
|
wir haben gesagt |
| 2. Person Plural |
enuntiavistis
|
ihr habt gesagt |
| 3. Person Plural |
enuntiaverunt enuntiavere
|
sie haben gesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sum
|
ich bin gesagt worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus es
|
du bist gesagt worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus est
|
er/sie/es ist gesagt worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati sumus
|
wir sind gesagt worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati estis
|
ihr seid gesagt worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati sunt
|
sie sind gesagt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaverim
|
ich habe gesagt |
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
du habest gesagt |
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
er/sie/es habe gesagt |
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
wir haben gesagt |
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
ihr habet gesagt |
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
sie haben gesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus sim
|
ich sei gesagt worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus sis
|
du seiest gesagt worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus sit
|
er/sie/es sei gesagt worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati simus
|
wir seien gesagt worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati sitis
|
ihr seiet gesagt worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati sint
|
sie seien gesagt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiaveram
|
ich hatte gesagt |
| 2. Person Singular |
enuntiaveras
|
du hattest gesagt |
| 3. Person Singular |
enuntiaverat
|
er/sie/es hatte gesagt |
| 1. Person Plural |
enuntiaveramus
|
wir hatten gesagt |
| 2. Person Plural |
enuntiaveratis
|
ihr hattet gesagt |
| 3. Person Plural |
enuntiaverant
|
sie hatten gesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus eram
|
ich war gesagt worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus eras
|
du warst gesagt worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus erat
|
er/sie/es war gesagt worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati eramus
|
wir waren gesagt worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati eratis
|
ihr wart gesagt worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati erant
|
sie waren gesagt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavissem
|
ich hätte gesagt |
| 2. Person Singular |
enuntiavisses
|
du hättest gesagt |
| 3. Person Singular |
enuntiavisset
|
er/sie/es hätte gesagt |
| 1. Person Plural |
enuntiavissemus
|
wir hätten gesagt |
| 2. Person Plural |
enuntiavissetis
|
ihr hättet gesagt |
| 3. Person Plural |
enuntiavissent
|
sie hätten gesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus essem
|
ich wäre gesagt worden |
| 2. Person Singular |
enuntiatus esses
|
du wärest gesagt worden |
| 3. Person Singular |
enuntiatus esset
|
er/sie/es wäre gesagt worden |
| 1. Person Plural |
enuntiati essemus
|
wir wären gesagt worden |
| 2. Person Plural |
enuntiati essetis
|
ihr wäret gesagt worden |
| 3. Person Plural |
enuntiati essent
|
sie wären gesagt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiavero
|
ich werde gesagt haben |
| 2. Person Singular |
enuntiaveris
|
du wirst gesagt haben |
| 3. Person Singular |
enuntiaverit
|
er/sie/es wird gesagt haben |
| 1. Person Plural |
enuntiaverimus
|
wir werden gesagt haben |
| 2. Person Plural |
enuntiaveritis
|
ihr werdet gesagt haben |
| 3. Person Plural |
enuntiaverint
|
sie werden gesagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
enuntiatus ero
|
ich werde gesagt worden sein |
| 2. Person Singular |
enuntiatus eris
|
du wirst gesagt worden sein |
| 3. Person Singular |
enuntiatus erit
|
er/sie/es wird gesagt worden sein |
| 1. Person Plural |
enuntiati erimus
|
wir werden gesagt worden sein |
| 2. Person Plural |
enuntiati eritis
|
ihr werdet gesagt worden sein |
| 3. Person Plural |
enuntiati erunt
|
sie werden gesagt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiare
|
sagen |
| Vorzeitigkeit |
enuntiavisse
|
gesagt haben |
| Nachzeitigkeit |
enuntiaturum esse
|
sagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
enuntiari enuntiarier
|
gesagt werden |
| Vorzeitigkeit |
enuntiatum esse
|
gesagt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
enuntiatum iri
|
künftig gesagt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
enuntia
|
sage; sag! |
| 2. Person Plural |
enuntiate
|
sagt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
enuntiato
|
| 3. Person Singular |
enuntiato
|
| 2. Person Plural |
enuntiatote
|
| 3. Person Plural |
enuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
enuntiare
|
das Sagen |
| Genitiv |
enuntiandi
|
des Sagens |
| Dativ |
enuntiando
|
dem Sagen |
| Akkusativ |
enuntiandum
|
das Sagen |
| Ablativ |
enuntiando
|
durch das Sagen |
| Vokativ |
enuntiande
|
Sagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiandus
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
| Genitiv |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntiandi
|
| Dativ |
enuntiando
|
enuntiandae
|
enuntiando
|
| Akkusativ |
enuntiandum
|
enuntiandam
|
enuntiandum
|
| Ablativ |
enuntiando
|
enuntianda
|
enuntiando
|
| Vokativ |
enuntiande
|
enuntianda
|
enuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
| Genitiv |
enuntiandorum
|
enuntiandarum
|
enuntiandorum
|
| Dativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Akkusativ |
enuntiandos
|
enuntiandas
|
enuntianda
|
| Ablativ |
enuntiandis
|
enuntiandis
|
enuntiandis
|
| Vokativ |
enuntiandi
|
enuntiandae
|
enuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
| Genitiv |
enuntiantis
|
enuntiantis
|
enuntiantis
|
| Dativ |
enuntianti
|
enuntianti
|
enuntianti
|
| Akkusativ |
enuntiantem
|
enuntiantem
|
enuntians
|
| Ablativ |
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
enuntianti enuntiante
|
| Vokativ |
enuntians
|
enuntians
|
enuntians
|
Plural
| Nominativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Genitiv |
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
enuntiantium enuntiantum
|
| Dativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Akkusativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
| Ablativ |
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
enuntiantibus
|
| Vokativ |
enuntiantes
|
enuntiantes
|
enuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiatus
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
| Genitiv |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiati
|
| Dativ |
enuntiato
|
enuntiatae
|
enuntiato
|
| Akkusativ |
enuntiatum
|
enuntiatam
|
enuntiatum
|
| Ablativ |
enuntiato
|
enuntiata
|
enuntiato
|
| Vokativ |
enuntiate
|
enuntiata
|
enuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
| Genitiv |
enuntiatorum
|
enuntiatarum
|
enuntiatorum
|
| Dativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Akkusativ |
enuntiatos
|
enuntiatas
|
enuntiata
|
| Ablativ |
enuntiatis
|
enuntiatis
|
enuntiatis
|
| Vokativ |
enuntiati
|
enuntiatae
|
enuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
enuntiaturus
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
| Genitiv |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiaturi
|
| Dativ |
enuntiaturo
|
enuntiaturae
|
enuntiaturo
|
| Akkusativ |
enuntiaturum
|
enuntiaturam
|
enuntiaturum
|
| Ablativ |
enuntiaturo
|
enuntiatura
|
enuntiaturo
|
| Vokativ |
enuntiature
|
enuntiatura
|
enuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
| Genitiv |
enuntiaturorum
|
enuntiaturarum
|
enuntiaturorum
|
| Dativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Akkusativ |
enuntiaturos
|
enuntiaturas
|
enuntiatura
|
| Ablativ |
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
enuntiaturis
|
| Vokativ |
enuntiaturi
|
enuntiaturae
|
enuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
enuntiatum
|
enuntiatu
|