Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizo
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizas
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizat
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizamus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizatis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizor
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizaris epicurizare
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizatur
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizamur
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizamini
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizem
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizes
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizet
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizemus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizetis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizer
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizeris epicurizere
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizetur
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizemur
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizemini
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizabam
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizabas
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizabat
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizabamus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizabatis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizabar
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizabaris epicurizabare
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizabatur
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizabamur
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizabamini
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizarem
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizares
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizaret
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizaremus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizaretis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizarer
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizareris epicurizarere
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizaretur
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizaremur
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizaremini
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizabo
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizabis
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizabit
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizabimus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizabitis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizabor
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizaberis epicurizabere
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizabitur
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizabimur
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizabimini
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizavi
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizavisti
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizavit
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizavimus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizavistis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizaverunt epicurizavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizatus es
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizatus est
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizati estis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizaverim
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizati simus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizaveram
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizaveras
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizaverat
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizavissem
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizavisses
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizavisset
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizavero
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
epicurizatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
epicurizatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
epicurizatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
epicurizati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
epicurizati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
epicurizati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
epicurizare
|
|
| Vorzeitigkeit |
epicurizavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
epicurizaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
epicurizari epicurizarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
epicurizatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
epicurizatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
epicuriza
|
! |
| 2. Person Plural |
epicurizate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
epicurizato
|
| 3. Person Singular |
epicurizato
|
| 2. Person Plural |
epicurizatote
|
| 3. Person Plural |
epicurizanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
epicurizare
|
|
| Genitiv |
epicurizandi
|
|
| Dativ |
epicurizando
|
|
| Akkusativ |
epicurizandum
|
|
| Ablativ |
epicurizando
|
|
| Vokativ |
epicurizande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
epicurizandus
|
epicurizanda
|
epicurizandum
|
| Genitiv |
epicurizandi
|
epicurizandae
|
epicurizandi
|
| Dativ |
epicurizando
|
epicurizandae
|
epicurizando
|
| Akkusativ |
epicurizandum
|
epicurizandam
|
epicurizandum
|
| Ablativ |
epicurizando
|
epicurizanda
|
epicurizando
|
| Vokativ |
epicurizande
|
epicurizanda
|
epicurizandum
|
Plural
| Nominativ |
epicurizandi
|
epicurizandae
|
epicurizanda
|
| Genitiv |
epicurizandorum
|
epicurizandarum
|
epicurizandorum
|
| Dativ |
epicurizandis
|
epicurizandis
|
epicurizandis
|
| Akkusativ |
epicurizandos
|
epicurizandas
|
epicurizanda
|
| Ablativ |
epicurizandis
|
epicurizandis
|
epicurizandis
|
| Vokativ |
epicurizandi
|
epicurizandae
|
epicurizanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
epicurizans
|
epicurizans
|
epicurizans
|
| Genitiv |
epicurizantis
|
epicurizantis
|
epicurizantis
|
| Dativ |
epicurizanti
|
epicurizanti
|
epicurizanti
|
| Akkusativ |
epicurizantem
|
epicurizantem
|
epicurizans
|
| Ablativ |
epicurizanti epicurizante
|
epicurizanti epicurizante
|
epicurizanti epicurizante
|
| Vokativ |
epicurizans
|
epicurizans
|
epicurizans
|
Plural
| Nominativ |
epicurizantes
|
epicurizantes
|
epicurizantia
|
| Genitiv |
epicurizantium epicurizantum
|
epicurizantium epicurizantum
|
epicurizantium epicurizantum
|
| Dativ |
epicurizantibus
|
epicurizantibus
|
epicurizantibus
|
| Akkusativ |
epicurizantes
|
epicurizantes
|
epicurizantia
|
| Ablativ |
epicurizantibus
|
epicurizantibus
|
epicurizantibus
|
| Vokativ |
epicurizantes
|
epicurizantes
|
epicurizantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
epicurizatus
|
epicurizata
|
epicurizatum
|
| Genitiv |
epicurizati
|
epicurizatae
|
epicurizati
|
| Dativ |
epicurizato
|
epicurizatae
|
epicurizato
|
| Akkusativ |
epicurizatum
|
epicurizatam
|
epicurizatum
|
| Ablativ |
epicurizato
|
epicurizata
|
epicurizato
|
| Vokativ |
epicurizate
|
epicurizata
|
epicurizatum
|
Plural
| Nominativ |
epicurizati
|
epicurizatae
|
epicurizata
|
| Genitiv |
epicurizatorum
|
epicurizatarum
|
epicurizatorum
|
| Dativ |
epicurizatis
|
epicurizatis
|
epicurizatis
|
| Akkusativ |
epicurizatos
|
epicurizatas
|
epicurizata
|
| Ablativ |
epicurizatis
|
epicurizatis
|
epicurizatis
|
| Vokativ |
epicurizati
|
epicurizatae
|
epicurizata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
epicurizaturus
|
epicurizatura
|
epicurizaturum
|
| Genitiv |
epicurizaturi
|
epicurizaturae
|
epicurizaturi
|
| Dativ |
epicurizaturo
|
epicurizaturae
|
epicurizaturo
|
| Akkusativ |
epicurizaturum
|
epicurizaturam
|
epicurizaturum
|
| Ablativ |
epicurizaturo
|
epicurizatura
|
epicurizaturo
|
| Vokativ |
epicurizature
|
epicurizatura
|
epicurizaturum
|
Plural
| Nominativ |
epicurizaturi
|
epicurizaturae
|
epicurizatura
|
| Genitiv |
epicurizaturorum
|
epicurizaturarum
|
epicurizaturorum
|
| Dativ |
epicurizaturis
|
epicurizaturis
|
epicurizaturis
|
| Akkusativ |
epicurizaturos
|
epicurizaturas
|
epicurizatura
|
| Ablativ |
epicurizaturis
|
epicurizaturis
|
epicurizaturis
|
| Vokativ |
epicurizaturi
|
epicurizaturae
|
epicurizatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
epicurizatum
|
epicurizatu
|