Kurzübersicht
| Latein | Typ | Geschlecht | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|---|
| epigrammatarius | Nomen | Maskulinum | O-Deklination | Grundform | Epigrammschreiber |
| epigrammatarius | Nomen | Maskulinum | O-Deklination | Nominativ Singular von epigrammatarius | der Epigrammschreiber |
Aufstellung aller Formen
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | epigrammatarius epigrammatarios |
der Epigrammschreiber |
| Genitiv | epigrammatarii |
des Epigrammschreibers |
| Dativ | epigrammatario |
dem Epigrammschreiber |
| Akkusativ | epigrammatarium epigrammatariom |
den Epigrammschreiber |
| Ablativ | epigrammatario |
mit dem Epigrammschreiber |
| Vokativ | epigrammatarie |
Epigrammschreiber! |
| Lokativ | epigrammatarii |
Epigrammschreiber als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | epigrammatarii |
die Epigrammschreiber |
| Genitiv | epigrammatariorum epigrammatarium |
der Epigrammschreiber |
| Dativ | epigrammatariis |
den Epigrammschreibern |
| Akkusativ | epigrammatarios |
die Epigrammschreiber |
| Ablativ | epigrammatariis |
mit den Epigrammschreibern |
| Vokativ | epigrammatarii |
Epigrammschreiber! |
| Lokativ | epigrammatariis |
Epigrammschreiber als Ortsangabe |